Archief voor september 2014

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Geknoopt kussen

Geknoopt kussen

Dit is het kussen wat ik op ongeveer tien-jarige leeftijd maakte. Het heeft zeker bijgedragen aan mijn handwerkliefde! Ik schreef vanmorgen een blogje over Tapijtknopen omdat ik een doos met restanten in m’n shop plaatste. Toen ik daarmee klaar was, dacht ik: heb ik eigenlijk nog een foto van dat oude kussen? Ik vond alleen deze (een paar jaar geleden gemaakt) en neem me nu voor om nog eens wat meer foto’s te maken bij m’n moeder. Zij heeft nog veel handwerk in huis liggen en het is best leuk om dat eens te fotograferen in de setting waarin ik het al jaren heb gezien. Misschien ook een tip voor anderen? Bij een eventuele verhuizing worden de handwerken van de muren en de banken en stoelen gehaald, en dan is er geen tijd meer voor foto’s. Toch is het juist ook leuk om van al dat handwerk een foto  te bewaren ‘hoe het was’. Dit kussen heb ik sinds ik het als kind maakte en aan m’n moeder gaf al op vele plaatsen bij haar zien liggen. Al ongeveer veertig jaar hebben de knopen standgehouden en zijn de kleuren mooi gebleven. Zò mooi kan knoopwerk (gemaakt door een kind en met goede Smyrnawol) blijven!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Restanten Smyrna wol

Doos restanten smyrna wol en boek tapijtknopen

Eén van de leukste handwerktechnieken leerde ik al als kind: knopen! Ik kreeg een pakket om zelf een kussen te maken en dat vond ik een heerlijk werk om te doen. Ik weet nog dat ik het een keer meenam naar de lagere school (dat heette toen zo) en dat de handwerkjuf niet kon geloven dat ik dat zelf maakte. Wat was ik trots! Maar knopen is eigenlijk helemaal niet moeilijk! Het fijnste gaat het op een stuk voorbedrukt stramien, maar je kunt ook heel goed een patroon uit een boek volgen.

Na het maken van een kleed of kussen met smyrna wol, blijft er altijd wel wat materiaal over.restjes smyrna wol
Ik plaats een  doos met verschillende zakjes met restanten in m’n shop. Voor wie het leuk vindt om met die restanten nog iets leuks te maken, of voor wie misschien voor een eigen project wat materiaal tekort komt en hier nog wat uit kan gebruiken.
Wanneer deze doos wordt besteld, kan ik het zo opsturen dat het niet per pakketpost hoeft, waardoor de verzendkosten niet te hoog worden. Ik haal dan al het materiaal uit de doos, vouw de doos plat en stop alles in een envelop die door de brievenbus kan. In de doos zitten ook nog wat originele patroon-foto’s  van vroegere pakketten: leuke retro plaatjes!

Ik verkocht al verschillende keren een wolsnijdersmolentje. Dat is een handig apparaatje waarmee je smyrna- of sudanwol op de goede lengte kunt snijden. De wol op deze foto was door de fabriek al voorgesneden, maar je kunt ook losse wol kopen die je zelf in stukken snijdt. Ik vond nu weer twee nieuwe wolmolentjes en die staan ook in de shop. Net als nog een paar smyrna haaknaalden.

De afgelopen dagen zag ik m’n vijfhonderdste item op deTapijtknopen shop naderen. Ik kiende het zo uit dat nummer 500 voor het boek “Tapijtknopen” zou zijn. Zelf vind ik het een heel leuk boek en ik wou dat ik dat als kind en tiener had gehad. In de shop heb ik wat extra foto’s van de bladzijden geplaatst, want niet alle beschreven tapijten worden in de knooptechniek gemaakt (terwijl de titel dat wel doet vermoeden). Maar wat dan wèl weer leuk is: er staat ook een tapijt in met hetzelfde motief als mijn Margriet-logo.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde Prunus

Schilderij Prunus aan muur

Voor het eerst een staande foto op mijn blog. Dan moet het ook wel iets heel bijzonders zijn. Een andere verklaring is dat de hall (gang) waar ik deze foto nam te smal was om voldoende afstand te nemen. Ik wilde niet alleen het schilderij  erop, maar ook iets van de omgeving. Het schilderij hangt hier zo mooi en ik wil er graag wat over vertellen. Dit weekend was ik bij m’n moeder op bezoek en Detail geborduurde prunuszag het schilderij hangen. M’n zus had het daar opgehangen. Toen ik net begon met m’n shop, zette ik er twee borduurpakketten op. Voor één daarvan had m’n zus wel belangstelling en ik gaf het haar. Al heel lang staat er een oude Prunus bij ons ouderlijk huis dus we hebben allebei wat met die uitbundige bloesempracht in het voorjaar. Terwijl de boom allang was uitgebloeid, borduurde zij rustig verder (meestal in de trein, daar blogde ik hier over; dit is hetzelfde blogje wat bij Populair Posts vaak wordt aangeklikt). Nu was het borduurwerk na een half jaar klaar en vond ze de perfecte lijst op een rommelmarkt. Dàt is nog eens een ‘tweedehands’-produktie! Ze lijste het borduurwerk zelf in en nu hangt het daar bij onze moeder.

Ik vind het erg leuk om foto’s te zien van hoe de borduurpakketten zijn ‘geworden’ en dit is dan ook een uitnodiging aan anderen die iets bestellen of besteld hebben: als je mij een foto wil sturen als het handwerk klaar is dan stel ik dat erg op prijs!
Overigens had ik destijds twéé pakketten van de befaamde ontwerpster Thea Gouverneur op mijn shop. Voor mijn zus was de Prunus dus geen moeilijke keuze, maar  de andere staat er nog op. Die is van de mooie bloem Lignano.  Voor wie gezien heeft hoe mooi zo’n (tweedehands) borduurwerk kan worden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte omslagdoek

Gehaakte omslagdoek

Zou dit het laatste mooie weekend van het jaar zijn? Deze gedachte las ik op het weerbericht en we trokken er dan ook nog even op uit. Met de pont staken we de rivier over. Op weg naar een klein dorpje en een mooi wandelgebied. M’n gehaakteGehaakte omslagdoek op railing pont omslagdoek ligt in deze tijd van het jaar vaak in de auto. Ik liet hem eerder zien. Tijdens ons uitstapje had ik hem niet nodig, maar het was wel leuk om hem even over de railing van de pont te hangen. Ik maakte deze omslagdoek een jaar of vijftien geleden, vèr voor de huidige haakmode. Ik probeerde al m’n restjes op te maken en verkreeg zo een speels effect. De horizon en de railing zijn niet recht, maar de streepjes op de omslagdoek zijn dat wel!

Als het inderdaad nu het laatste mooie weekend van het jaar is (hoe kunnen ze dat weten?) dan wens ik jullie een mooie zondag toe! Ook nog even de rivier oversteken of een wandeling maken?

Laat wat van je horen en geef een reactie

N.a.v. bendgate: tasje voor iPhone

Borduren in rood en zwart op grof stramien

Dit voorjaar vond ik een boek met randen die ik zo mooi vond dat ik er gelijk één wilde borduren. Ik vond een stukje grof stramien en borduurde daarop. Ik liet de foto zien op mijn blog en vertelde dat het niet nodig is om op een smetteloze ondergrond te borduren. Een oud stukje stramien wat al eerder was gebruikt volstaat prima.

Borduurwerk voor tasje in rood en zwart

Een tijdje later liet ik nog een paar foto’s zien hoe het tasje was geworden. “Soms gaan dingen vanzelf goed” schreef ik erbij. Want bij het binnenstebuiten keren na het dichtnaaien van het tasje, bleven de hoeken steken. En dat bleek juist heel mooi te zijn dus liet ik het zo en werkte het netjes af. Ik fotografeerde het tasje met een oude vintage-riem die ik weer terugvond. Nog van mijn verlovingsjurk!

Tasje in rood en zwart in nis van parkeergarage

Ik gebruik mijn tasje nu al een paar maanden en niet zo lang geleden zette ik het even in een nis van een parkeergarage. Buiten stralend licht, tussen de betonnen parkeerdekken donker en lawaaierig. Ik zag die muur: in knal rood en zwart en maakte een snelle foto voordat ik weer verder liep naar de auto. Bij thuiskomst leek de foto me niet mooi genoeg voor m’n blog. Maar nu bij nader inzien toch wel. Omdat ik er het verhaal bij wil vertellen. Hoe ik dit jaar zo’n tasje maakte op een stukje oud stramien, en hoe ik nu al een paar maanden veel plezier heb van het kleine ding. Ik hou van kleine tasjes. Net groot genoeg voor je autosleutels en portemonnee. En je mobiel natuurlijk! Daar gaat dit allemaal om. Groot in het nieuws is de lancering van de nieuwe iPhone 6. En wat blijkt? Hij kan doorbuigen!! O, wat een blamage! Maar dan denk ik wel: Wie stopt dat ding dan ook in z’n broekzak? Daar heb je toch tasjes voor…..

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patronen van Mies Bloch

Patronen Mies Bloch Nederlandse taferelen

De kracht van de Mies-Bloch ontwerpen ligt in de levensechtheid en de duidelijkheid van haar onderwerpen. In de zeventiger jaren gaf het tijdschrift Margriet een map uit met losse patroonvellen van ongeveer twintig Nederlandse taferelen en onderwerpen. Deze patronen werden heel bekend want ze werden door veel Nederlandse vrouwen geborduurd. Ik heb al verschillende keren een geborduurd schilderij op mijn blog laten zien wat gemaakt is naar een Mies-Bloch patroon, en nu kreeg ik een mailtje of ik daar ook een patroon van heb. Het antwoord is: Ja, en vandaag plaats ik al deze patronen op mijn shop. Het ijspret-tafereel is al gereserveerd, dus die plaats ik niet in m’n winkeltje, maar geïnteresseerden kunnen hier nog mijn blogje daarover lezen. Ik schreef toen midden in de Olympische Spelen-periode en had als centrale vraag in m’n blogje: “Gaat het om seconden of om uren? Wanneer het gaat om het winnen van een gouden medaille gaat het zelfs om fràkties van seconden. Maar voor borduursters geldt: het gaat om (vele!) uren borduurplezier!

Ik hoop dat ik hiermee veel handwerksters blij kan maken, met deze beproefde patronen van super-hollandse gezichten. Nog even wat over de deskundigheid van de ontwerpster: zij was een vakvrouw. Oorspronkelijk was ze tekenlerares en eerst tekende en aquarelleerde ze tientallen keren haar onderwerpen. Pas daarna werden ze in kruissteek omgezet. Daar komt heel wat kundigheid en ervaring bij kijken, want beeld bijvoorbeeld maar eens een wiebelig kinderschaatsje uit in slechts zeven kruisjes! Zij deed het, en nadat haar ontwerpen in de zeventiger jaren al volop in de belangstelling stonden, zijn ze dat nu weer. En terecht, want haar ontwerpen hebben beslist allure!

Vijf borduurpatronen Mies Bloch

Lees reactie (1) of geef een reactie

Doorgeschoten sla

Doorgeschoten sla met borduurwerkje staartmezen

Dit jaar had ik zoveel slaplantjes dat ze niet allemaal in het moestuintje pasten. Een paar planten kregen een plekje in een paar oude bloembakken en daar deden ze het prima. Nadat ik ze had leeggeplukt, Geborduurd schilderijtje twee vogeltjesbleven de bakken in een vergeten hoekje staan. En daar groeiden ze nog even de hoogte in. Ook wel decoratief. Ik maakte er een zoekplaatje van door er een paar geborduurde vogeltjes tussen te plaatsen. Toch hoef je ook weer niet zo heel lang te zoeken als je hier belangstelling voor hebt: het schilderijtje plaats ik vandaag gewoon in m’n shop. Het lijstje is niet zo heel mooi, maar het borduurwerk is wel heel geschikt om tot iets anders te verwerken. Ik denk dat het met een wat donkerder omranding mooier uitkomt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekjes over Perzische tapijten

Twee boekjes over Perzische tapijten

Twee leuke boekjes toegevoegd aan m’n shop. Met veel achtergrond informatie over een categorie handwerk wat door een groot publiek naar waarde wordt geschat: Perzische tapijten.  Deze oosterse kleden zijn in grote delen van de wereld bekend en er worden ook al eeuwenlang afbeeldingen van deze tapijten gezien op oude schilderijen (ook door de Hollandse en Vlaamse meesters). De oosterse tapijten zijn haast onverslijtbaar en de motieven zijn al eeuwenlang boeiend. Wie eens wat meer wil weten over de rijke historie van deze tapijten en tapijtjes zijn dit geschikte boekjes. Het zwarte (Duitse) boekje heeft mooie afbeeldingen die ook te gebruiken zijn om bijvoorbeeld kaarten van te maken. De blaadjes liggen al los…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd op linnen

Geborduurde motieven op linnen tafelkleed

Heeft iemand zin om een tafelkleed met vier bijpassende servetten af te maken? Iemand is al heel ver gekomen maar halverwege gestopt. Als ondergrond is zwaar linnen gebruikt en dit had vast een pronkstuk moeten worden. In de zestiger jaren misschien? Het ontwerp zou ook in de vijftiger jaren misschien al kunnen zijn ontstaan want in die tijd waren dit soort tekeningen wel veelvoorkomend. Een reklamezuil, een Geborduurd middenstuk op linnen laptuintafeltje, twee poedels en de IJffeltoren zijn geborduurd op de servetten, en op een groot stuk linnen voor het tafelkleed is een bloemenkar geborduurd. Het voordeel van iets afmaken wat een ander al begon is dat het lekker snel klaar is en tòch voelt alsof je het zelfgemaakt hebt. Daar moeten we dus maar eens een speciaal woord voor verzinnen: Zelf Afgemaakt! Wie de uitdaging aan durft kan in mijn shop terecht.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Spinneweb

Spinneweb-kleedje op picknicktafel in bos

Als ik ’s morgens door de tuin naar de schuur loop, is er in deze tijd van het jaar altijd wel ergens een spinneweb ter hoogte van m’n gezicht. Geïnspireerd door die kunstige spinsels nam ik een gehaakt kleedje mee om in het bos te fotograferen. Ik wou eens een spinneweb nadoen!

Spinneweb kleedje in bos

Laat wat van je horen en geef een reactie

Er stond een stoel voor me klaar

Rieten stoel met gehaakt dekentje

Er stond een stoeltje voor me klaar! Zo heb ik het tenminste maar opgevat. Ik zag het stoeltje staan toen ik de auto gisteren parkeerde bovenaan een rivierdijk. Ik verheugde me op een uurtje bijkomen op een plekje waar ik dit jaar bijzonder op gesteld ben geraakt. Dit jaar moet ik een serie lange tandartsbehandelingen ondergaan in een andere provincie en gister duurde het drie uur. Dat is lang en intensiefKaardebol maar uiteindelijk komt dan toch het moment waarop je weer naar buiten mag. Vooral dat laatste uur in de stoel lig ik me daarop te verheugen want van vorige keren weet ik hoe heerlijk dat dan is: bijkomen op een mooi plekje waar je even tot rust kan komen voor je weer de snelweg op moet. En nu stond daar dit stoeltje! Bij nadere inspectie bleek het toch niet zo geschikt meer te zijn om op te zitten, maar ik vond het ook fijn om even wat te  fotograferen. Dat is ook ontspannend. De kaardebollen achter het prikkeldraad waren een pláátje, en m’n dekentje hing ik nog eens op om te laten zien hoe ik de rand erom naaide. Ik kocht het dekentje op een rommelmarkt in onafgewerkte staat. Kennelijk had iemand allerlei restjes Sudanwol willen opmaken. Dat is vrij dikke wol (niet echt geschikt voor haken) en aan de uiteinden krijg je dan een overaad aan knoopjes en losse draadjes. De ruimte om ze netjes weg te werken is er dan niet en zo zal dat project uiteindelijk wel met een zucht naar de rommelmarkt zijn gegaan. Ik wist ook eerst een tijdje niet goed wat ik ermee moest totdat ik vorig jaar het idee kreeg: ik naai er een rand omheen. In  dit blogje schreef ik eerder over deze afwerkrand. Als je deze toepassing ook eens wil doen geef ik graag nog twee tips: gebruik stof die iets stretcht. Dat maakt het een stuk makkelijker om de rand er mooi op te krijgen. En maak de rand ook breed genoeg zodat alle onafgewerkte draadjes eronder kunnen. Stretch en ruimte, dat was ook wat ik daar op dat mooie plekje ervaarde.

Gehaakt dekentje van sudanwol over prikkeldraad

Lees reactie (1) of geef een reactie

Patchwork picknickkleed van fairtrade stof

Patchwork picknickkleed van fairtrade stof

Veel quiltsters zijn lid van het Quiltersgilde en ontvangen 4 keer per jaar het tijdschrift Quiltnieuws. Het septembernummer is zojuist verschenen maar kwam bij mij op de leesstapel terecht. Aanvankelijk was het plan dat in dit nummer deze patchwork-quilt gepubliceerd zou worden, maar het is nog even doorgeschoven naar het volgende nummer (wat in december verschijnt). Dus dàn zal ik wel het nummer gretig van de mat rapen en het plastik openscheuren om te zien hoe de plaatsing eruit ziet. Ik ben al wel benieuwd! De reden dat ik Rieten stoel met patchworkeen foto van deze quilt instuurde naar de redaktie, is omdat ik aandacht wilde vragen voor Fairtrade, ook in de stoffen die we voor quilten gebruiken. Ik kocht deze stof van een marktkoopman die naar Bali was gereisd om de arbeidsomstandigheden te zien in de fabriek waar hij zijn stoffen kocht. Afijn, de rest van het verhaal lezen jullie later wel, want als deze quilt in genoemd tijdschrift verschijnt kom ik er vast wel op terug. Nu hebben jullie dan een andere primeur, want deze foto heb ik gister gemaakt. Daar kan geen lange produktie-termijn van een tijdschrift tegenop! Ik nam m’n quilt mee naar de uiterwaarden bij de Waal. De onderste foto is genomen vanaf de dijk, vanwaar ik het stoeltje zag staan. Het stond daar zo leuk en ik kon het goed gebruiken. Maar eigenlijk kun je met zo’n kleed beter plat op de grond gaan liggen en heb je geen stoeltje nodig….

Uiterwaarden bij Waal bij Beuningen

Lees reactie (1) of geef een reactie

Flower fairy braam

Flower fairy braam

Hier en daar heb ik wel een braam geplukt en geproeft, maar nog geen grote hoeveelheden. Elk jaar neem ik me voor om eens een goed plukplekje te zoeken maar voor ik het weet is de tijd alweer voorbij. Dan maar niet, denk ik dan. Dan laat ik de bramen wel voor anderen hangen. Dit prachtige borduurwerk zet ik vandaag in de shop. Ik heb het ‘dubbel’ want vroeger borduurde ik ook deze afbeelding. Ik ga de mijne weer eens opzoeken en ophangen want of ik ze nu wel of niet pluk: het is hoe dan ook bramentijd!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Liever koffie

Café in Openluchtmuseum Arnhem

Afgelopen weekend nam ik wat gehaakte kleedjes mee naar het Openlucht Museum in Arnhem. Een mooie plek waar ik af en toe graag kom! Ik fotografeerde wat gehaakte kleedjes en wil jullie die graag laten zien. Maar eerst moet ik weer op stap, een uur rijden met de auto en dan een lange tandartsbehandeling in een andere provincie. Ik zie er tegenop. Ik zou héél wat liever koffie drinken in een nostalgisch café. Of bezig zijn met gehaakte kleedjes. Om mezelf moed in te praten zocht ik deze foto even op en ik deel hem met jullie. Iedereen heeft van die dingen die je liever over zou slaan. Een kopje koffie kan helpen om weer moed te vatten. De andere foto’s die ik maakte komen nog! En als jullie ook van die tegenopzien-dingen hebben: sterkte gewenst!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Nijntje schilderijtjes

Vijf geborduurde schilderijtjes Nijntje

Nijntje op de fiets (in geborduurde versie) liet ik al eerder zien. Maar ik heb nog vier van die leuke schilderijtjes die ik vandaag in de shop zet. Nijntje met beertje, Nijntje met springtouw, Nijntje met ballon en Nijntje met bal. De primaire kleuren en de eenvoudige herkenbare verhaaltjes spreken wereldwijd miljoenen kinderen aan. En ons als ouders/ouderen ook nog wel. Omdat we nog steeds bekoord worden door de eenvoud en doeltreffendheid van de mooie belijningen, of omdat we met weemoed terugdenken aan de tijd dat we onze kinderen deNijntje vijf geborduurde schilderijtjes vierkante boekjes voorlazen. Afgelopen zomer werd bekend dat de bekende tekenaar Dick Bruna stopte  met nieuwe produkties en begin deze maand werd hij 85, en ook dat was in het nieuws. Liefhebbers van Nijntje kunnen ook terecht in het speciale Dick Bruna Huis in Utrecht. Op hun website kun je leuke filmpjes aanklikken, en in het museum (onderdeel van het Centraal Museum in Utrecht) zijn heel veel leuke artikelen te zien. Maar ja, die zijn niet te koop, en deze geborduurde schilderijtjes bij mij zijn dat wel!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Margrieten

Veld met margrieten en lupine

Er zitten een paar mannen op m’n dak om onze schoorsteen te repareren en er wordt steeds heen-en-weer gelopen op de trap met materiaal voor onze nieuwe cv-ketel. Jaar na jaar hebben we hetGehaakt margrietje in siggy uitgesteld om onze oude ketel te vervangen, en elk jaar gingen we vol goede moed de winter in met de uitspraak: “hij houdt het nog best een tijdje vol”. Maar uiteindelijk namen we nu de beslissing om voor een nieuwe ketel te gaan. Zojuist liep hier een monteur die de nieuwe thermostaat even uitprobeerde en het wordt hier nu aardig warm. Niks voor mij, want ik stel kachel-warmte altijd zo lang mogelijk uit. Natuurlijk ben ik wel blij dat we nu weer een nieuwe installatie hebben, maar er gaat toch niks boven natuurlijke zonnewarmte. Zoals dit voorjaar, toen ik deze foto vlakbij huis nam. Het is het veld waar ik ook mijn Margrieten-logo fotografeerde destijds. Terwijl die mannen hier rondlopen heb ik een veilig heenkomen gezocht achter de computer en ik zit hier nu wat foto’s te sorteren. Deze kwamWWit hart met gehaakte margrietjesit hart met gehaakte margrieten ik tegen. En ook die van dat hart met gehaakte margrietjes. Ik ben niet de enige die margrietjes haakt, want ik zag dat Tertia er pas ook over blogde. Leuk: iedereen gaat margrietjes haken! Dat kan het hele jaar door, ook als straks de kachel weer snort. Nu nog even met weemoed achterom kijken naar deze voorjaarsbloemen, terwijl het buiten behoorlijk hard waait. Ik ben blij dat die monteurs hier niet van m’n dak zijn gewaaid.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Placemats voor de sier

Vier geborduurde placemats

De vorige keer dat ik over deze placemats blogde ging het vooral om de boekjes die ik erop had gelegd. Nu nog wat over de placemats zelf. ZeOpengewerkte randen placemats zijn prachtig geborduurd, en ze hebben een open zoompje. Open zoompjes komen nu ook weer in de belangstelling en er zijn initiatieven om de techniek daarvan op internet te bespreken. Erg leuk dat die oude technieken niet verloren gaan maar weer worden beoefend. Een open zoom is vooral geschikt voor handwerk zoals deze placemats. Het geeft een mooie afwerking. Ik plaats dit viervoudige handwerk in mijn shop en daar vind je ook nog een paar detail-foto’s van de randen.

Was toch wel een goed idee  (twee weken geleden) van mij om hier geen borden maar boekjes op te leggen. Want etensvlekken op deze mooie placemats zou wel jammer zijn. Denken jullie dat ook wel eens: dat sommig handwerk eigenlijk helemaal niet zo geschikt is voor het doel waarvoor het wordt gepresenteerd? Het is dan meer voor de sier dan voor gebruik.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde molens

Vier geborduurde molens op schellekoord

Bladzijde uit boek Mies Bloch Kruissteekboek

Bladzijde uit Kruissteekboek Mies Bloch

Binnenkort wil ik ook nog eens wat met al m’n schellekoorden doen. Ik spaar ze al heel lang. De vier molens op deze collage komen van m’n allereerste schellekoord, wat eigenlijk een co-produktie is van mijn schoonzus en mij. In de zeventiger jaren heeft het tijdschrift Margriet een Kruissteekboek uitgegeven met ontwerpen van Mies Bloch. Mijn (toen nog aanstaande) schoonmoeder kocht dat en maakte er verschillende dingen uit. Eén van haar dochters had ook wel zin in een groot project en begon aan het schellekoord met de molens. Destijds was het door dat boek een bekend ontwerp geworden want veel Margriet-lezeressen hadden dat boek. M’n schoonzus borduurde de helft van de molens, vervolgens bleef het onafgemaakte borduurwerk jarenlang in een lade liggen en later mocht ik het afmaken. Toen het af was, gaf ik het terug aan m’n schoonmoeder en toen heeft het nog jarenlang bij haar in de kamer gehangen. Bij een verhuizing kwam het weer vrij en kreeg ik het. Later wil ik jullie nog graag mijn grote verzameling schellekoorden laten zien. Daarbij vind ik het interessant om te bedenken dat bij èlk van die lange borduurwerken wel zo’n verhaal hoort. Van wie het geborduurd heeft en in welke tijd en met hoeveel liefde en inzet en doorzettingsvermogen het is gemaakt. Als ik zo’n borduurwerk tegenkom, is het nooit ‘neutraal’. Ik vraag me altijd af wie de maakster was en hoe het in de kamer zou hebben gehangen. Daar krijg je meestal geen antwoord op maar bij deze molens wel: de helft van de molens werd door m’n schoonzus geborduurd, en de andere helft door mij.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bier met kingfisher

Vier flesjes bier met borduurwerkje kingfisher

Vanaf dat m’n kinderen wel eens thuis een biertje wilden drinken heb ik gezegd: “Ik ben geen bier-moeder. Als je het wilt drinken, ga je het zelf maar halen en breng je ook de lege flesjes maar terug.” Niet dat ik me daar altijd aan hield natuurlijk, maar wat ik vandaag deed was wel een grote uitzondering. Tussen twee onweersbuien besloot ik toch even de fiets te pakken om naar een wat verder gelegen winkel te fietsen voor een aanbieding van een speciaal bier. Kingsfishersbier! Zo leuk! Dat mooie plaatje, daar deed ik het voor.

De ijsvogel is mijn lievelingsvogeltje en als ik in de buurt van stromend water ben kijk ik meestal uit of ik er één zie. Lang geleden wist ik niet wat me overkwam toen ik er ineens een heleboel tegelijk zag. Dat was in Papua Nieuw Guinea, op het strand van een Borduurwerkje-IJsvogeltje prachtig eiland. Mijn zus woonde daar met haar gezin en ik had de lange reis naar hen gemaakt om hen op te zoeken. Juist deze week schreef ik daarover, want mijn zwager promoveerde op een verdergaande studie die hij toen in dat verre tropische land was begonnen. Een taal leren, een alfabet opstellen, vertaalwerk doen: dat nam wel een jaar of twintig in beslag. En aan het eind van die periode zat ik daar ook eens op dat tropische strand en probeerde alle indrukken te verwerken. De bomen groeiden tot vlak aan de waterlijn en daar zat ik met mijn neefje in de schaduw . Opeens: een gekwetter en pijlsnelle bewegingen van razendsnelle vogeltjes die voor onze voeten kleine visjes uit het water haalden. “Oh! wat is dat??” vroeg ik ademloos. “O, zei die twaalfjarige neef met een toon alsof het niets bijzonders was, dat zijn kingfishers. Sindsdien heb ik het nooit meer vergeten. IJsvogels heten ze bij ons, maar elders in de wereld: kingfishers!

Dus vanwege mijn verrukking over dit prachtige vogeltje haalde ik die flesjes in huis. Met dank aan Brigitte, die op haar blog een foto liet zien van een paar van deze flesjes. En het borduurwerkje? Daar wil ik ook nog eens wat mee doen.

Vier etiketten bier afbeelding kingfisher

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurpakketje Boom

Borduurpakketje Pako Boom

“Pako” is een bekend merk wat veel borduurpakketten heeft samengesteld. Dit leuke kleintje vond ik en plaats ik in de shop. Toegespitst op het jaargetijde, waarin de bomen al lekker geel worden. Geel is ook de achterkant van dit pakketje. Kan ik hieruit opmaken dat deze pakketjes over heel Europa werden verspreid? En ook nog daarbuiten? Het is is in ieder geval grappig om te zien hoe ‘Borduurpakket’ in andere talen heet: Stickpackung, Needlecraft Kit, Kit d’ouvrage, Pachetto da ricamo en nog zo wat. Ook in andere landen worden de bomen nu geel!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sjors en Sjimmie

Sjors-en-Sjimmie-met- theemuts

Een bestelde theemuts was zo mooi dat ik er eerst nog wat foto’s van maakte. Die liet ik hier zien. Maar ook de achterkant was de moeite waard en dat viel me op toen ik de theemuts ging inpakken. Toevallig slingerde hier net een oud boek van Sjors en Sjimmie en de kleurenovereenkomst viel me op. Dezelfde kleuren rood, groen, geel met zwart.

Kennen jullie Sjors en Simmie? Het zijn de (idiote) verhalen van tweee vriendjes. Een negerjongetje (!) en een blank vriendje die onmogelijke dingen beleven en een taaltje bezigen wat tegenwoordig niet meer zo zou worden afgedrukt. Ik sloeg het boek lukraak open en moest erom lachen. Wat een Strips uit Sjors en Sjimmieflauwekul! Moesten kinderen dat vroeger lezen? Ik herinner me dat ik vroeger die strips wel eens zag liggen maar dat ik ze stom vond. Dat kon toch allemaal niet? dacht ik als kind. Nu valt me vooral op dat Sjimmie op een manier wordt neergezet die in deze politiek-correcte tijd waarschijnlijk sterk zou worden afgekeurd. Twee strips uit Sjors en Sjimmie Sjimmie plaatst al z’n werkwoorden verkeerd in de zinnen en komt daarmee wat achtelijk over. “Ridder Radja niet meer te zien is.” En wat vind je hiervan:
“O o o, die jager wil ons zwijntje doodschieten. Toe zwijntje, nog harder!”
“Ha ha, die kogel haalt ons nooit in!” “Kogel steeds meer achterblijft.”

Ach, wat was de wereld eigenlijk simpel en overzichtelijk, in de tijd van Sjors en Sjimmie. Je kon gewoon op een zwijn gaan zitten die nog harder liep dan een kogel. Soms zou je willen dat de wereld zo simpel was als in deze strip. Dan kogels steeds meer achterblijft….. Dan problemen in wereld snel opgelost.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Geborduurd leesplankje

Geborduurd leesplankje

Aan het eind van de 19e eeuw werd er nagedacht over goede leesmethodes en werden verschillende leesplankjes ontwikkeld. Niet alleen het bekende “Aap Noot Mies” was in omloop, maar ook diverse varianten. De eerste versie van dit leesplankje werd bedacht in 1897 door de hoofdonderwijzer Hoogeveen toen hij hoofd van de school was in Deventer. Zijn uitgangspunt was dat scholieren leerden woorden te ontleden in klanken, maar ook moesten leren door het samenvoegen van klanken woorden te maken. Begin jaren dertig moest het plankje worden gemoderniseerd en moest tekenaar Cornelis Jetses alle plaatjes aan die tijd aanpassen.
De geschiedenis vertelt dat Jetses voor prinses Juliana een uniek exemplaar van het leesplankje Kussen van geborduurd leesplankjemaakte en dat hij dit dit samen met de ontwerper van het leesplankjessysteem op het paleis in Soestdijk aan koningin Wilhelmina zou aanbieden. Maar tot grote teleurstelling van Jetses, en tegen de afspraak in, ging Hoogeveen alleen.

De tijd is verder gegaan, en de modernisering van het leesonderwijs ook. De hang naar nostalgie is echter gebleven. Van het leesplankje werden ook borduurpakketten gemaakt en ik vond zo’n borduurwerk op een tweedehandsmarkt. Het was voor twee-derde klaar en de wol zat er in een zakje bij. Ik heb eerst een tijdje geaarzeld: zal ik het wel of niet afmaken? Ik besloot het te doen en merkte zelf ook wee hoe leuk het was om iets te maken wat je alleen maar hoeft op te vullen. En daarna maakte ik er een kussen van.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude Ariadnes jaargang 1989

Ariadnes jaargang 1989

Oude nummers van Ariadne zijn al heel lang geliefd en nu ook al weer een tijdje gezocht door liefhebbers. Ik heb twaalf oude nummers in m’n shop geplaatst, jaargang 1989, maar heb me eerst zelf een tijdje geamuseerd met ze door te bladeren. Heel veel ‘o ja!’ herkenning want wat was die tijd anders! Grote wijde truien (met heel veel maaswerk erop zodat het wel schilderijen leken) en kapsels met uitstaande krullen. Maar ook veel echt Ariadne-werk, waarmee ik bedoel dat alle technieken altijd zo duidelijk werden uitgelegd en dat er zoveel mooie patronen werden aangeboden. Dat maakt die oude nummers ook zo aantrekkelijk want de presentatie van het handwerk was altijd goed verzorgd en aantrekkelijk om te zien. Binnenkort plaats ik nog meer oude Ariadnes in m’n shop.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Symmetrie

Geborduurde placemat met boek

In deze mand zag je vorige week een borduurwerkje waar ik net wat aan had veranderd. Soms koop ik iets maar ben er dan niet helemaal tevreden over. De placemat met de blauwe geregen rand kocht ik bij een stand van het Rode Kruis, waar vaak mooi handwerk is te vinden. Mijn ‘ontevredenheid’ lag meer in de afwerking: die was niet symmetrisch. De afstand tussen de rand en het einde van de placemat was erg ongelijk, dus dat wilde ik veranderen. Maar die symmetrie-behoefte voer ik niet altijd door. Op deze foto legde ik een oud borduurwerkje wat hetzelfde euvel heeft: de Placemat-met-boek-en-borduurwerkjeafwerking is nogal ongelijk! Maar hier laat ik het zitten, want het past bij de authenticiteit van een oud handwerkje. Toch vraag ik me wel af hoe dat nou ooit gekomen is: zagen ze dat zelf niet of vonden ze het niet zo’n probleem? Hebben jullie dat ook, die behoefte aan symmetrie?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Papua Nieuw Guinea

Feest in Papua Nieuw GuineaFeest in Papua Nieuw Guinea 1999

Papua Nieuw Guinea is een prachtig land wat een snelle ontwikkeling heeft doorgemaakt. Gisteren vierden ze daar hun 39e IndependenceDay en werden daarmee gefeliciteerd door o.a. president Obama. Het is een land waar meer dan 600 talen worden gesproken en één daarvan leerden mijn zus en zwager spreken toen ze daar twintig jaar lang hebben gewoond. Aan het eind van die periode hadden ze die taal ook op schrift gesteld en was er een aanleiding om een groot feest te vieren met de bevolking van één van de eilanden daar. Ik mocht daarbij aanwezig zijn – in 1999 – en maakte toen deze foto. Voor dat grote feest hadden de mensen zich in traditionele dracht gekleed en het was allemaal enorm indrukwekkend om te zien. Op dezelfde dag dat PNG gisteren haar Onafhankelijksheidsdag vierde, vierde mijn zwager het behalen van zijn Doctorstitel. Hij promoveerde op een studie die hij in PNG was begonnen. Ik vond het gepast om die dag bij mijn nette jurk ook een paar bilums te dragen en vond het leuk om te merken dat ik niet de enige was die een bilum had meegenomen naar de universiteit. Er waren ook andere gasten die vroeger Papua Nieuw Guinea haddenBilum gedragen door oudere meneer gediend tijdens jarenlange verblijven, en die ook gehecht zijn aan de bilums die ze daar kregen. Zo was er een oudere heer die ik fotografeerde tijdens de receptie. Hij had zijn oude bilum mee die hij al 30 jaar gebruikt en nog is hij niet versleten. Hij legde me uit dat dit een speciale ‘mannenbilum’ is: die zijn kleiner. Ik mocht hem even fotograferen op een receptietafeltje, naast één van de mijne. Papua Nieuw Guinea is een bijzonder kleurrijk land en dat is terug te zien in het handwerk wat ze maken.

Twee bilums op receptietafeltje

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zonnige dagen

Gele gehaakte kleedjes

Wat een zonnige dagen! Wij hadden met familie gister een dag met een gouden randje. We waren bij elkaar voor de promotie-plechtigheid in een mooie aula en zagen hoe mijn zwager zijn proefschrift verdedigde en de doctorstitel ontving. Ongeveer op hetzelfde moment sprak de koning over een (prinsjes)dag met een rouwrand. Wel een contrast. Ik wou vanmorgen deze foto laten zien, Gehaakte kleedjes op gele ondergrondvan drie op elkaar liggende gehaakte kleedjes (met goudgele randjes). Want ik had een paar dagen geleden toegezegd de kleedjes in de shop te plaatsen. Daar staan ze nu in. Een tijdje geleden kocht ik een zakje met oude gele kleedjes; iemand anders had dat al op kleur bij elkaar gezocht. Nu is het een geschikte foto voor deze zonnige september-dagen. Bij vreugde en verdriet, ofwel: bij rouwranden en gouden randjes: een goede dag gewenst!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Bilums uit Papua Nieuw Guinea

Bilums aan brughek

“Het is niet zomaar een tas. Het is een bilum!” Hier en hier introduceerde ik al twee keer de ‘bilum’; voor veel mensen waarschijnlijk een onbekend woord. Ik ben zelf al heel lang enthousiast over deze speciale tassen, die in Papua Nieuw Guinea worden gemaakt met een bijzondere techniek. Er is veel variatie in patronen en kleuren en kenners kunnen aan de bilums zien uit welke streek van het grote land ze komen. Ik kreeg mijn eerste bilum lang geleden van mijn zus en later kwamen er nog een paar bij.

Ik nam ze gister allemaal mee naar een landelijk bruggetje om ze daar te fotograferen, want in een landelijke omgeving komen ze het beste tot hun recht.  Mijn zus en zwager hebbenDrie bilums twintig jaar in Papua Nieuw Guinea gewoond, in een omgeving die nog veel ‘landelijker’ is. Veel van de middelen die wij hier gewend zijn, zijn daar niet of moeilijk te krijgen. Toch maken de vrouwen de mooiste tassen! Op dit filmpje kun je een indruk krijgen van hoe ze dat doen. Het produktieproces van deze tassen vind ik fascinerend en het resultaat heb ik altijd schitterend gevonden.

Ik koester mijn bilums en vandaag kies ik er één uit om mee te nemen  naar een heel bijzondere gelegenheid: een promotiezaal! Mijn zwager promoveert op een verdergaandeBilums op bruggetje studie waar hij in Papua Nieuw Guinea mee was begonnen. Welke van deze kleurrijke bilums zal ik meenemen om tegen de achtergrond van een plechtige universiteitsomgeving te fotograferen? Ik hou wel van wat contrasten, en daarom heb ik deze patronen ook altijd zo mooi gevonden. De vrouwen die dit maakten wisten heel goed hoe ze contrast en kleur zo goed mogelijk konden laten uitkomen. En mijn zwager? Hij gaat vandaag een bruggetje over!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Fijn stramien

Bedrukt fijn stramien voor borduren

Voor wie zich wel eens heeft afgevraagd hoe ze vroeger die ‘volgeborduurde’ borduurwerkjes maakten laat ik deze foto zien. Al heel lang bestaan er telpatronen voor bloemboeketjes. Maar er is ook een lange tijd geweest waarin op fijn stramien kleine tafereeltjes werden afgedrukt die simpelweg ‘opgevuld’ kunnen worden. Als je dat met borduurzijde doet, dan is de kruissteek daarvoor geschikt, maar meestal wordt borduurwol gebruikt en dan is de halve kruissteek voldoende en heet het ‘tapisserie’. Ik vond deze stukjes stramien en heb ze al een tijdje in m’n shop staan. Iemand bestelde zo’n voorbedrukte ondergrond bij mij (van de blauwe bloemetjes) en schreef dat ze erop ging borduren met zelfgeverfde wol. Bedrukt fijn stramien voor bordurenZe liet nu op haar eigen blog alvast een stukje zien van hoe het gaat worden en dat vond ik leuk om te zien. Tot mijn verrassing is dit soort stramien nu ook weer gewoon te koop, na jarenlang ouderwets te zijn geweest. Maar liefhebbers van een makkelijk tussendoor-handwerkje kunnen dus ook in mijn bescheiden shop een stukje bestellen en gelijk aan de gang. Mits je thuis je eigen opvul-borduurgaren hebt. Het resultaat is altijd mooi!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bilum op Zwitsalterrein

Bilum aan blauwe deur

Zet je mij neer op een zonnige zaterdagmiddag op een oud fabrieksterrein: ik vermaak me uitstekend! Heerlijk om een tijd rond te zwerven op een plek waar je anders nooit komt. Ik was niet de enige: op Open Monumentendag liepen hier vele andere geïnteresseerden. Het terrein was zo groot dat we blij waren dat we met de fiets waren gekomen. Zo fietsten we

Bilums aan muur oude fabriekshalvan de ene verlaten ruimte naar de andere. Het voormalige Zwitsalterrein ligt in onze eigen stad maar het was de eerste keer dat ik daar was. We konden vrijelijk een kijkje nemen door vele openstaande deuren en binnenlopen in immens grote verlaten fabriekshallen. Zoiets spreekt tot m’n verbeelding. Ik wil dan eigenlijk het liefst nog even naar huis gaan om een

Bilums aan rode tank en schoorsteenstapel quilts op te halen. Wat zouden die mooi te fotograferen zijn in die grote ruimtes. Toch maar niet gedaan. Ik had één tas bij me en die hing ik overal op. Dat was ook leuk om te doen. Het is niet zomaar een tas. Het is een Bilum! Het wordt eigenlijk hoog tijd dat ik daar nog wat meer over ga schrijven. Deze Bilum is gemaakt en gekocht in Papua Nieuw Guinea. Binnenkort meer daarover, want dan ga ik naar een plek waar een Bilum ook heel mooi tot z’n recht komt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Open Monumentendag

Bordudurwerk Zaanse schans 1Borduurwerk Zaanse schans 2

Eén van de grootste culturele evenementen van ons land is Open Monumentendag. Negenhonderdduizend mensen kunnen kiezen uit vele opengestelde monumenten (oude fabrieken, molens, stadhuizen, paleizen, kastelen of gewoon oude gebouwen) om daar ook eens naar binnen te gaan. Onze monumenten zijn vaak zo bepalend voor steden en dorpen en het landschap en het is leuk en boeiend om gedurende één weekend per jaar de gelegenheid te hebben om – samen met heel veel anderen – daar dan naar binnen te kunnen gaan. Zo liepen wij gister rond in grote hallen van een verlaten fabriek en verdiepten ons een beetje in de geschiedenis. Er liggen op deze dagen ook overal folders en er zijn mensen aanwezig om uitleg te geven. Allemaal om het publiek te bepalen bij historie, architectuur, details en achtergronden. Ik sluit daarbij aan met deze foto’s: twee schilderijen van de Zaanse schans. Voor wie zich ook even wil verdiepen in details: zoek de verschillen! De maaktsters gebruikten hetzelfde patroon, maar de uitwerking is toch weer anders. Wij blijven dit weekend in onze eigen provincie, en de Zaanse Schans met de karakteristieke houten huisjes blijft nog even op m’n verlanglijstje staan, om daar ook nog eens naar toe te gaan. Ik wens een ieder die nog een monument bezoekt (of een kerk!) een fijne zondag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ode aan ’t Halfvasten: afscheid van een boerderij

Koffiebekertjes op gehaakte onderzetters

Haakpatronen eindigen vaak met: “en sluit met een halve vaste”. Om te haken hoef je maar weinig steken te kennen: stokjes en vasten. Daar zijn dan wel weer wat variaties op, zoals ‘dubbele stokjes’ of ‘halve vasten’ en aan die laatste naam wil ik nu een heel blogje wijden. Halve vasten. De naam ‘Halfvasten’ heeft nog meer betekenissen. ‘Halfvasten’ is in de katholieke traditie de naam voor de vierde zondag in de lijdenstijd (Laetare), omdat de vastenperiode dan halverwege is. Maar de naam komt ook voor op oude landkaarten van een prachtig gebied langs de IJssel in Gelderland. Op die plek staat al eeuwenlang een boerderij, heel dicht naast de rivier. Afscheidsavond boerderij 't Halfvasten langs IJsselEen unieke plek, die door een goede dijk toch niet bedreigd wordt door overstromingen. Zelfs in 1995, toen de halve Betuwe door hoog water ontruimd moest worden vanwege de hoge waterstand in de rivieren, bleef het daar droog. Toch hebben allerlei bestuurders geacht dat de rivier in een bepaald gebied in Cortenoever (achter Zutphen) meer ruimte moet krijgen, om hoog water op te kunnen vangen. Dat betekent dat de unieke boerderij ’t Halfvasten gesloopt gaat worden. Een grote groep betrokkenen (diep getroffen door dit ingrijpende besluit) bereidde een paar afscheidsavonden voor en wij hebben één daarvan bezocht. Zo zaten we gisteravond in de schemering op een tribune. Slaapkamer in boerderij en zonsondergang bij 't HalfvastenRechts zagen we de zon als een rode bol achter de horizon zakkken, en links zagen we een paar uur later de maan opkomen boven de IJsseldijk. Met een groot gezelschap genoten we op een wijds stuk land vlak aan de rivier van een ongekende voorstelling. Het was zò mooi!  We voelden ons betrokken bij dit unieke gebeuren omdat we allebei in onze tienertijd hier dichtbij hebben gewoond. Vaak langs deze boerderij gefietst, zonder dat we wisten dat die daar verderop achter de bosjes lag. Zò ver weg gescholen bij het water. Maar straks loopt daar geen weg meer. Straks wordt er moedwillig een gat in de dijk geslagen en wordt de boerderij prijs gegeven aan het water. Al deze betrokken mensen in wiens gezelschap we gister verkeerden zijn dit weekend volop bezig met afscheid te nemen van de boerderij ’t Halfvasten’. Ze deden dat op indrukwekkende en gepaste wijze met een prachtig schouwspel. Maar op een handwerkblog kan ik mijn stukje over het einde van boerderij ’t Halfvasten óók gepast besluiten: “Eindig met een halve vaste.”

De antieke gehaakte kleedjes had ik speciaal meegenomen om daar te fotograferen. Ze zijn ook gemaakt met stokjes en vasten. Op de houten tribune zette ik er onze koffiebekertjes op. Binnenkort zet ik ze in m’n shop. Mocht je dit een interessant blogje hebben gevonden, kijk dan ook even op de website die de voorbereidingsgroep maakte speciaal voor deze afscheidsavonden: Ode aan ’t Halfvasten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerk rode randen

Borduurwerk rode rand per week

En hoe is het met mijn rode-randen-lap? Deze zomer liet ik twee keer een borduurwerk zien waar ik aan was begonnen. In een enerverende periode vond ik het heerlijk rustgevend om elke week een rand te borduren. Ik gebruikte een oud Ariadne-patroon, wat eigenlijk voor breien was bedoeld. Er stonden niet genoeg randen op om mijn lap vol te krijgen, dus ik ben nu in mijn eigen boeken aan het Borduurwerk rode randenzoeken naar geschikte randen. Deze week was mijn handwerkvriendin uit het zuiden van het land op bezoek en hadden we onze eigen show-and-tell. We lieten aan elkaar zien wat we gemaakt hadden, en nu laat ik dit ook aan jullie zien. De knalrode Dahlia’s plukte m’n vriendin voor mij uit eigen tuin: precies dezelfde kleur!

Lees reacties (4) of geef een reactie

BookBook – ook tweedehands

“Book never crashes” was de titel van een post op mijn vorige blog, vóórdat ik “Tweedehandswerk” startte. Ik schreef erbij: “Hoe groots is Het Boek! Hoe prachtig, hoe fantastisch, hoe ultiem praktisch! Daar kan niets tegenop! En hoe hilarisch is dit filmpje. Enjoy!” Het is een oud filmpje uit 2010, maar nog steeds leuk.

Nu is er weer een nieuwe bijdrage op YouTube die een ode brengt aan het boek. Het is een parodie van Ikea op de commercial van Apple. Schitterend! Met dank aan Berthi, die me op dit filmpje attent maakte, met haar blogje: “Ikea neemt Apple op de hak met filmpje over de nieuwe catalogus”.

Voor mij zijn deze filmpjes niet alleen supergrappig, maar ook heel welkom! Want ik geloof in de waarde van boeken, ook tweedehandsboeken. In deze tijd waarin we een enorme handwerkopleving meemaken, worden er  talloze (gratis) patronen op internet gezet. Maar die oude vertrouwde en praktische boeken zijn ook nog steeds waardevol! En er is ook vraag naar. Een leuke opsteker dus, deze filmpjes. “Experience the power of a bookbook!”

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kleine borduurpakketjes

Vijf kleine borduurpakketjes

Zes kleine borduurpakketjes (waarvan er vijf op de foto pasten en de zesde is in de shop te zien). Voor wie zin heeft in een klein borduurwerkje. De poezenletters uit de serie Cats van Lanarte zijn het mooist. Ik was verrast om ze tegen te komen want ik wist niet dat deze patroontjes ook los werden verkocht. Wel had ik al eens het grote Poezen ABC gezien en die staat ook in m’n shop.  De andere pakketjes zijn in verschillende fasen van compleetheid, en dat is in de shop beschreven. Lanarte heeft een paar mooie reklame-kreten op deze pakketjes afgedrukt: “Create your own homedecoration” en “life style collection”. Lekker wervend!
De foto’s in de shop lijken niet groot, maar je kunt erop klikken om een beter beeld te krijgen van ieder pakketje.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurd schilderij Prinsjesdag

Gouden Koets langs Hofvijver

Bijna Prinsjesdag! Wie iets héél bijzonders aan de muur wil hebben hangen op de dag dat de Gouden Koets weer langs de Hofvijver rijdt, kan dit grote geborduurde schilderij kopen. Het brengt bij mij allerlei herinneringen naar boven aan de tijd Geborduurde Gouden Koets voor Hofvijverdat ik zelf op het Binnenhof werkte. Ik was secretaresse bij een politieke partij en had een kamer met uitzicht op de Ridderzaal. Dat waren nog eens tijden! Prinsjesdagen waren hoogtepunten en ik vond het heel leuk om op die drukke dagen met mijn toegangskaart naar binnen te mogen. Met mijn collega’s genoot ik van het geroezemoes, de drukte, het afwachten tot de koningin eraan kwam, en op het mooie moment vanachter de hoge ramen een goed plekje zoeken om te kijken. Tussendoor werkte ik nog wat, want de fraktievoorzitter moest Geborduurde Hofvijver op Prinsjesdagzijn speech tiptop in orde hebben en daar had ik dan nog even wat aan te doen. Leuk was het! Gouden tijden rond een gouden koets!

Dit mooi ingelijste schilderij is maar liefst 1 meter en 40 cm. breed! Je hebt er een flink plekje aan de muur voor nodig, maar dan heb je ook iets heel moois! Het is ontworpen door Mies Bloch, die in de zeventiger jaren ook veel andere borduurpatronen van Hollandse taferelen maakte. Hollandse hoogtepunten verwerkt in een prachtig geborduurd schilderij!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vier patronen Lanarte kruiden

Vier borduurpatronen Lanarte kruiden

Lanarte bracht lang geleden borduurpakketten op de markt van vier kruiden-arrangementen met telkens een bijpassende pot. Ik denk dat iemand ze heeft geborduurd (met name een zekere Els, want haar naam staat in pen op het patroon geschreven) en vervolgens het patroon en het voorbeeld bewaarde. Na lange jaren zijn ze nu bij mij terecht gekomen en alleen al vanwege het feit dat ze zo lang zijn bewaard vind ik het leuk om ze in de shop te zetten. Het zijn nog steeds leuke tafereeltjes om te borduren. Dus voor de duidelijkheid: deze pakketten bevatten alléén een patroon en geen handwerklinnen of borduurgaren. Voor borduursters die op zoek zijn naar dergelijke patronen een leuke kans om deze mooie tafereeltjes nog eens te borduren.

Vier borduurpatronen Lanarte kruiden

Laat wat van je horen en geef een reactie

Fytotherapie

Vier geborduurde placemats met boekjes fytotherapie

Deze prachtig geborduurde placemats wilde ik graag zo mooi mogelijk fotograferen en toen kwam ik op de gedachte om er geen borden op te zetten maar boekjes. En bij die boekjes hoort dan een uitleg die ik graag wil geven. Fytotherapie is de behandeling van klachten en ziekten met natuurlijke geneesmiddelen die uit planten worden bereid. Ter vergelijking: bij allopathie (de reguliere geneeskunde) worden de geneesmiddelen vaak op chemische wijze bereid, en bij homeopathie wordt gewerkt met tincturen die sterk verdund worden. Ik ben zelf opgegroeid met fytotherapie. Lang voordat Echinaforce op grote schaal bekend werd, gebruikte mijn moeder dat al, en daarmee heb ik dan gelijk het meest bekende middel uit deze geneeskunde genoemd. Maar er nog veel meer! Bekende planten die gebruikt worden zijn bijvoorbeeld: Ginseng (bij energietekort), Valeriaan (bij stress), Dennenknoppen(siroop) (bij hoest), Royal Jelly (bij herstel na ziekte), Gember (bij misselijkheid), SintJanskruid (bij depressie) en Ginkgo (bij oorsuizen). Al die planten (waarvan plantenextracten worden gemaakt) hebben al in talloze gevallen voor opmerkelijke verbeteringen gezorgd. Ze staan beschreven in een gratis boekje wat je bij sommige drogisten of apotheken kunt krijgen. Ik heb standaard een paar van deze boekjes in huis, en als het in een gesprek van pas komt dan geef ik ze weg aan geïnteresseerden. Juist omdat ik zelf zo ben geholpen met een paar van deze produkten, vind ik het fijn om ook anderen hierop attent te maken. En zo komt het dat ik een paar dezelfde boekjes op mijn placemats kon fotograferen. In een volgend blogje meer over de placemats. Nu eerst over de boekjes: Via de link kun je zelf ook een exemplaar aanvragen. Mocht je ergens last van hebben, dan hoop ik dat je via kruidengeneeskunde verlichting kunt vinden. Ik wens het je graag toe!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduurwerk in de wacht

Borduurwerk in wording

M’n borduurwerk waar ik deze zomer (aan de tuintafel) mee bezig was, schiet niet op. Het had allang klaar kunnen zijn, maar ik heb net wat wol te kort voor de laatste twee vakken die ik nog moet opvullen. Daar wil ik lichtblauw en turqoise voor gebruiken maar daar heb ik niet genoeg van. Ik hou ervan om dit soort projecten te maken van allerlei restjes. Dat geeft een extra uitdaging om het materiaal en de kleuren evenwichtig te verdelen. De voldoening als het lukt is altijd groot, maar er is ook vaak een vervelend stadium. Dan ligt zo’n borduurwerk maar te liggen en je wilt het afmaken maar dat lukt dan niet. Ik laat dit ook zien om eens te illustreren dat ik vaak op oude stukken stramien werk. In dit geval was er wat op geschreven, maar het borduurwerk bedekt dat dan wel en dus vind ik het niet erg. Eerder een sport om het toch te gebruiken. En het scheeftrekken van het werk? Dat komt door de gebruikte tapisserie-steek. Dat trek ik later weer recht. Ik hoop dat dat ‘later’ niet al te lang meer duurt want ik wil het nu wel eens ‘af’ zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vera de Muis in herfst en winter

Schilderijtjes Vera de Muis Herfst en Winter

Vera de Muis lijkt ons erbij te willen bepalen dat het herfst wordt. En straks winter. Deze geborduurde schilderijtjes kocht ik pas en plaats ik nu in de shop. Ze zijn heel mooi geborduurd en brengen bij sommigen vast herinneringen naar boven aan die vaak-getekende muis door Marjolein Bastin. Voor Libelle tekende zij jarenlang de mooiste natuur-taferelen en in de tachtiger jaren dook ook Vera de Muis regelmatig in haar tekeningen op. Ik las dat de herfst dit jaar veel vroeger is dan anders. Het viel mij twee weken geleden op dat er al eikels vielen, terwijl het nog augustus was. Ik raapte er wat van op en die liggen hier nu op een schaaltje. Om er toch vast aan te wennen dat de zomer voorbij is. Voor de gele blaadjes maakte ik zojuist een wandelingetje in de wijk. Een mooie boom is eindje verderop al geel aan het kleuren. En zo accentueren deze herfst-voorboden de mooie borduurwerken met fantasie-tafereeltjes uit de naderende seizoenen.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Tentoonstelling Quilts met thema: Kringloop

Quilt werking van donker en licht

Het thema van de jaarlijkse grote tentoonstelling van het Quiltersgilde is: Kringloop. Ik besloot  een jaartje over te slaan om die tentoonstelling te bezoeken, mar wil wel graag één van mijn eigen quilts laten zien. Het is één van mijn allereerste quilts en in 2003 nam ik hem mee op vakantie. Ik verheugde me erop om hem in ZuidFrankrijk te fotograferen, ook al was de rand nog niet helemaal. De titel van deze quilt is: “De werking van donker en licht”, een thema waarin ik in die tijd veel mee bezig was. Ik gebruikte alleen maar oude lapjes die van mezelf waren geweest en amuseerde me urenlang met het aan elkaar naaien. Als achterkant gebruikte ik een oud dekbed (links waaide de quilt wat op, zodat je iets van de achterkant kunt zien), dus dit past wel heel goed bij het kringloop-thema! Het was de allereerste keer dat ik iets wat ik had gemaakt buiten neerlegde of ophing om er een foto van te maken en ik weet nog hoe enthousiast ik daarover was.

Mocht je nog een bezoek aan de tentoonstelling van het Quiltersgilde overwegen, dan kun je nog tot en met morgen terecht. Het is dit jaar in Arnhem. En als je gaat of al geweest bent, wil je mij dan laten weten of deze quilt er ook wel tussen had kunnen hangen?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Mandewerk

Mand met Mandeboek

De mand op de foto is m’n lievelingsmand. Ik heb er aardig wat, maar deze is speciaal omdat ik als tiener zo’n sterke drive had: “Die wil ik hebben!” Jarenlang had ik deze mand in gebruik als wol- of opbergmand en al die jaren bleef hij mooi. Ik fotografeerde er een boek in wat ik al eerder verkocht (er zijn nog veel meer mandeliefhebbers!) en toen ik het nog een keer kon kopen deed ik dat. Kan nèt, op een handwerkblog, toch? Vooral met het kleedje erbij, dat heeft ook wel iets van ‘weven’. Ik vind ‘handwerken’ en ‘manden’ wel heel goed samengaan: Handwerk komt altijd zo mooi uit bij riet of pitriet of touw of wilgetenen. De tekst achterop dit boek vind ik ook leuk. Soms typ ik de tekst van de achterflap van een boek helemaal over, zodat een eventuele koper van een boek al een aardig idee van het boek kan krijgen. Dat deed ik ook dit keer weer en je vindt die tekst in de shop. Ik vond het leuk om in die tekst dezelfde gedachte te lezen die ik ook had: Dat mandvlechten zèlfs in onze tijd met al onze mechanisch geproduceerde artikelen nog steeds populair is. En er wordt ook vermeld dat dit oeroude ambacht (ouder dan pottenbakken of weven!) in alle culturen werd en wordt beoefend.

Juist omdat ‘mandvlechten’ al zo oud is, vind ik het ook helemaal prima om nog de oude spelling aan te houden. Die extra ‘n’ in samengestelde woorden laat ik trouwens wel vaker achterwege. Ik schrijf nog steeds ‘pannekoeken’, en dit boek uit de zeventiger jaren heet ook nog gewoon ‘Mandewerk’. Kan best!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerken met etnische motieven

Oranje-rode-borduurwerken

Nog enigszins vol van wat ik allemaal zag in Amsterdam, waarbij vooral handwerk mijn interesse heeft, kwam ik weer thuis en zag ik dat er een bestelling was. De theemuts met de Peruaanse motieven werd besteld door iemand die er grootse plannen mee heeft. Ik zei toch al dat het een prachtige theemuts is? Voordat ik hem morgen in ga pakken, wilde ik eerst nog een paar foto’s nemen. Van wat handwerken die toevallig hier in de kamer liggen. Het kussentje rechtsboven liet ik eerder zien, toen fotografeerde ik het in een leeg amfitheater. Zijden-shawls-in-museumwinkelHier heeft het wat meer kleur om zich heen, en ik ben er nog meer mee van plan. Houden jullie ook van handwerk met etnische designs? Dan kun je soms ook goed terecht in museumwinkels. Ook in Amsterdam zag ik weer prachtige dingen. Zijden en wollen shawls, geborduurde kussens: mocht je iets exclusiefs zoeken dan kun je daar ook goed terecht. Of bij mij natuurlijk, want zo’n theemuts was toch ook eigenlijk wel uniek!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Portugese Synagoge

Textielschatten in Portugese Synagoge

Vanaf het eind van de zestiende eeuw kwamen Sefardische joden (van Spaans-Portugese origine) naar de bloeiende handelsstad Amsterdam, omdat in hun eigen landen door de Inquisitie nauwelijks leven meer mogelijk was. Ze bouwden in Amsterdam een zeer indrukwekkende Synagoge en daarin worden nu nog bijzondere kunstschatten bewaard. Een deel van die erfgoedcollectie is te zien in een vitrine met daarachter een bijzondere verzameling textiel-kunst. Deze boeide en ontroerde mij. Ik nam deze foto en wil nog wel eens terugkeren. Voor anderen die hierin ook geïnteresseerd zijn: Deze zeer grote synagoge is in het weekend van Open Monumentendag vrij toegankelijk. Wanneer je eenmaal op het binnenterrein bent, kun je via een trappetje naar een grote kelder waar nog een toegang is tot een winter-synagoge (kleiner) en een grote collectie textiel.

Ik vond een bezoek aan deze Synagoge (waar ik ook al wel vaker was geweest) goed passen bij het bezoek aan de Hermitage, waarvoor ik eigenlijk naar Amsterdam kwam. In de Hermitage zou ik een een expositie zien met restanten van verdwenen beschavingen van lang geleden waar we als westerse mensen weinig van weten. En een tentoonstelling van luxe overdadigheid van recentere tijd van het Russische tsarenhof. Maar vlakbij die Hermitage ligt deze Portugese synagoge en het is opmerkelijk dat de traditie van de joden is door alle eeuwen heen constant gebleven. In tegenstelling tot de verdwenen tradities van vroegere beschavingen is de joodse traditie  nog steeds levend! Tegelijkertijd: als ik in die grote Synagoge rond loop en kennisneem van de katastrofale verliezen van mensenlevens in de tweede wereldoorlog, waardoor de eigen gemeenschap in Amsterdam gedecimeerd werd, Portugese Synagoge Amsterdamdan schaam ik me ook. Nog maar zò kort geleden dat in ons eigen land de joden zo wreed werden overgeleverd. Nu staan al die markante gebouwen  allemaal dicht op elkaar in één grote wijk, die het Joods Cultureel Kwartier wordt genoemd. De naam herinnert nog aan het rijke verleden, en de kleine groep overgebleven joden die nu de synagoge beheert nodigt iedereen uit om kennis te nemen van hun erfgoed. Ook vanuit naaikunst-perspectief  is dat zeer interessant.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Goed voor je fiets zorgen

Nijntje-op-de-fiets

Museum de Hermitage ligt aan de Nieuwe Heerengracht, en de Heeregracht kennen we allemaal van het (verfoeide) Monopolyspel. Als je vanuit de metro boven de grond komt zie je rechts de grote Portugese Synagoge maar je moet linksaf om naar het oude gebouw Amstelhof te gaan, waar nu telkens wat kunstschatten uit de grote Hermitage te zien zijn. Maar voordat je dat doet, kijk je eerst even rond want je staat daar ineens op historische grond waar zoveel te zien is. Een baggerschip wat fietsen uit de gracht haalt bijvoorbeeld. We bleven daar een tijdje staan kijken want het is natuurlijk een idioot gezicht: zo’n baggeraar die bij elke greep in het water wel iets naar boven haalt.

Fietsen baggeren in AmsterdamTerwijl ik zo met deze foto bezig was, vroeg m’n man die langs de computer liep: “Wat heeft die foto nou weer met een handwerkblog te maken?” “O, zei ik, ik heb nog een foto van Nijntje liggen, die toch al aan het wachten was voor een plekje op m’n blog.” Nou Nijn, geef jij maar het goede voorbeeld. Je moet goed voor je fiets zorgen, want anders ligt ‘ie over een tijdje in de gracht.

Het leuke schilderijtje van Nijntje zet ik in m’n shop want het is te koop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hermitage aan de Amstel

Het immense museum De Hermitage (aan de Neva) in Sint Petersburg herbergt drie miljoen kunstwerken. Er is ook een Nederlandse Hermitage (aan de Amstel) en dat haalt kunstsschatten uit Rusland naar Nederland en stelt ze hier ten toon. Gister begon daar een nieuwe tentoonstelling met keizerlijke serviezen.

Afbeelding twee keizerinnen

Van ’t één kwam het ander, en het slot van die keten was dat we gisteravond met ons gezin op een bankje langs de Amstel zaten, midden in het centrum van Amsterdam, en genoten van het vallen van de avond over de boeiende stad. Die keten starttteHermitage aan de Amstel 's avonds dit voorjaar met de dochter, die voor haar werk naar een conferentie in Helsinki ging. “Dan ben ik vlak bij Sint Petersburg, dan ga ik daar na afloop met de trein nog even naar toe” zei ze. (Ik schreef gister toch al: ze is het Nijntje-stadium nu ontgroeid). Haar broer en vader zeiden: “Dan gaan wij ook, en ontmoeten je daar, gaan we samen naar kunst kijken.” En ik zei: “Dat is goed, ik blijf thuis, maar als jullie dan tòch zo’n Hermitage-kaart kopen, dan wil ik in september met jullie naar de opening van de nieuwe tentoonstelling.” Dat werd mij toegezegd, en zo waren we daar gisteren. Hebben jullie zin in nog wat meer achtergrond-informatie over de (prachtige) wereld van de Hermitage? Wie weet heb je er nog wat aan.

De Amsterdamse Hermitage bestaat nu 5 jaar (ze vierden gister hun eerste lustrum). Ze hebben een prachtig gebouw langs de Amstel en daar worden elk jaar twee grote tentoonstellingen gehouden. Luxe in feestzaal HermitageHet gebouw bestaat uit twee vleugels die om en om voor een tentoonstelling worden gebruikt en op de wisseldag bof je: dan kun je in allebei terecht. Tenmiste als je een Hermitage-kaart hebt, en die hadden wij. Want met zo’n jaarkaart kun je in allebei de wereldsteden terecht! Als je dat weet, en je bent van plan om naar de grote “Hermitage” in Sint Petersburg te gaan, dan spaar je met zo’n kaart lange rijen voor de kassa uit, want dan mag je door een speciale ingang naar binnen. En als je naar Sint Petersburg gaat, dan moet je sowiso meerdere keren naar het immense museum daar gaan want er is zóveel pracht en praal te zien dat je dat niet in één dag kunt behappen. Dus dan is zo’n toegangskaart reuze handig.

Terug naar de Amsterdamse Hermitage. Een aktieve museum-staf doet er alles aan om elk jaar twee prachtige tentoonstellingen in te richten. Daar is ook vaak wel wat bij wat voor handwerksters interessant is. Gisteren werd de “Expeditie Zijderoute” afgesloten. Kameel bij ingang expositie zijderouteOpgravingen van muurschilderingen, beelden en vooral: goed bewaarde zijde waren te zien. Zijde van bijna 2000 jaar oud: zeer indrukwekkend. Maar die tentoonstelling is nu afgelopen, dus daar hoef ik niet meer over te schrijven. We gingen door naar de andere kant, na eerst een mooie lezing te hebben gehoord over wat we daar te zien zouden krijgen. “Dining with the Tsars” heet de nieuwe expositie en die is erg mooi! De diners en feesten aan het keizerlijke hof waren vroeger de meest uitbundige en spectaculaire van Europa. Alles werd in het werk gesteld om de Gedekte teafel in Hermitageoverweldigende rijkdom en macht van de Romanovs te laten schitteren en de bezoekers met grandeur te betoveren. Een selectie van de Russische 18e en 19e eeuwse serviezen is nu in Amsterdam-langs-de-Amstel te zien. Maar de naam ‘Neva’ kom je daar ook regelmatig tegen (dat is de naam van de grote rivier waar het Russische winterpaleis aan is gebouwd) en de opzet van de tentoonstelling lukt aardig: Je waant je als bezoeker toch een beetje als gast van tsarina Catharina de Grote of tsaar Nicolaas II. Het verleden kwam tot leven, en wij mochten gister even in dat luxe wereldje vertoeven.

Met dit blogje heb ik ook voldaan aan een verzoek van de museum-directeur tijdens de lezing gister: zorgen jullie voor nog wat meer ‘Vrienden’? Met de bijdragen van de vriendenkaarten maken zij unieke tentoonstellingen en voor de pas-houders heeft het vele voordelen. Zoals wij gisteren mochten merken.

Gedekte tafel met Cameeënservies, Sèvres

Lees reactie (1) of geef een reactie

Nijntje

Knutselen met Nijntje

Wereldberoemd is de Nederlandse Dick Bruna geworden met zijn vele Nijntje-creaties. Zijn boekjes werden in vele talen vertaald (bijna altijd heet Nijntje dan Miffy) en kinderen over de hele wereld kennen het eenvoudige konijntje. Deze zomer werd bekend dat de tekenaar ermee is opgehouden: er komen nu geen nieuwe boekjes meer van hem bij. Maar de voorraad verhaaltjes en tekeningen is al wel erg groot en die wordt ook commercieel ingezet. Toen onze kinderen klein waren was er nog niet zoveel op dat gebied. We spaarden gewoon de boekjes, ik las ze voor en we amuseerden ons ermee. Maar ik wilde ook eens wat anders, en dat bedacht ik helemaal zelf. Op een blauwe servet (die we toch niet gebruikten)  tekende ik de contouren van een zittende Nijntje. Die mocht m’n dochtertje met wol opvullen.  Ze vond het een leuk werkje en ik vond het educatief. Kruissteekjes-maken had ze al eerder van me geleerd en nu wilde ik haar de rijgsteek leren. Ik bewaarde de  geborduurd Nijn altijd, maar zij vergat hem en ging verder met haar leven. Vandaag zal ik eens vragen of ze hem terugwil. Ze is inmiddels het Nijntje-stadium wel ontgroeid en heeft zich verder ontwikkeld, ook op het gebied van kunst. Vandaag gaan we samen naar wat andere topkunst kijken. We gaan naar de opening van een nieuwe tentoonstelling in de Hermitage!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Zeven ingelijste foto’s letterlappen

Zeven ingelijste foto's letterlappen

Lachen toch! Zeven identieke letterlappen: geen alledaagse foto! Deze schilderijtjes kon ik recent ergens goedkoop kopen en ik vond het niet zo makkelijk om me in te houden. Nog één en nog één en nog één….. Ik zag het al helemaal voor me om ze op m’n shop te zetten maar vergat in m’n enthousiasme iets: ze passen niet door de brievenbus. Jammer, dan komen die vervelende pakketkosten er weer bij. De maten van deze schilderijtjes zijn 40 x 31 cm en hoewel ze haast niks wegen zullen ze toch met pakketpost moeten. Misschien vindt iemand dit leuk om erbij te kopen als ze toch iets bij me koopt, dus als extra bestelling als er toch al een postpakket moet worden verstuurd, dus Zeven ingelijste foto's letterlapik zet ze nu maar gewoon in m’n shop. En misschien heb ik nog eens gelegenheid om ergens met een boekentafel te staan of zo, en dan kan ik deze schilderijtjes wel meenemen. We zien wel!
Nu eerst nog wat over de schilderijtjes zelf. Het zijn gewoon plaatjes, maar wel van goede kwaliteit. Géén echt borduurwerk dus. Het lijstje is van plastik. Dit lijkt mij een heel leuk hebbedingetje om bij je eigen borduurwerken te combineren. Dan geeft het wat extra accent. Wat een leuke overdadigheid hè?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hortensia

Groot schilderij Hortensia

De kunst bij bloggen is om privé en publiek een beetje uit elkaar te houden. Hetgeen voor jezelf interessant is, hoeft dat niet gelijk ook te zijn voor een groter publiek. En ook is het beter om niet al te persoonlijk te zijn, maar de persoonlijke dingen zijn dan wel weer aanleiding om ergens over te schrijven en dat maakt het voor de lezers ook wel aantrekkelijk. Nou, zie er maar eens een evenwicht in te vinden….

Vandaag een voorbeeld van iets wat voor mij (ons) een privé aanleiding heeft, en voor anderen gewoon een mooi plaatje is van een prachtig Hortensia-schilderij. Ik liet het eerder zien, namelijk op de dag van thuiskomst van mijn man uit het ziekenhuis. Daarbij liep hij door de voordeur weer naar binnen (zo’n moment beleef je heel intens!) en passeerde daarbij onze bloeiende Hortensia. Daar schreef ik over en beloofde dit schilderij later op de shop te zetten. En dat doe ik vandaag. De eerste periode na een ingrijpende gebeurtenis tel je de dagen. “Vandaag is het een week geleden” of “Vorige week om deze tijd…..” Dat is een bekend verschijnsel en je hebt dat tellen van de dagen ook nodig om de gebeurtenis te verwerken. Als de tijd verstrijkt, ga je de weken tellen, en dat laat al zien dat er meer ruimte komt. Zo telden wij gister zeven weken en vanmorgen zei ik: “Nu is het 50 dagen geleden dat je weer thuiskwam uit het ziekenhuis.” Door de voordeur, langs de Hortensia! Het laat zien hoe we er nog mee bezig zijn.

Maar ik wil er ook weer niet al te veel nadruk op leggen hoor! Een eventuele koper moet dit Hortensia tegen schuttingschilderij gewoon mooi vinden vanwege eigen associaties! Gister nam ik speciaal nog een foto van een Hortensia (niet de onze) tegen een schutting. Zo ziet de plant er nu in september uit, ook in heel veel andere tuinen. De rode verkleuring is prachtig maar we weten dat het einde van de bloeipret nu in zicht is. Voor wie nog veel langer wil genieten van de prachtige bloemen, is dit geborduurde schilderij misschien een optie. Het is één van m’n mooiste borduurwerken en ook heel erg mooi ingelijst. De maten en verdere informatie staat in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Verschillende borduurwerken

Diverse borduurwerkjes

De borduurtechniek biedt zò veel mogelijkheden, en Nijntje op de fietser zijn zò veel patronen om na te maken en er zijn zò veel verschillende invalshoeken en uitgangspunten waarom mensen iets borduren. Op de foto een kleine selectie van wat hier allemaal klaar ligt om te fotograferen. Bij sommige borduurwerken wil ik een verhaaltje vertellen, andere zijn geschikt voor de shop. Waar zal ik eens beginnen? En ik heb nog veel meer…

Lees reactie (1) of geef een reactie

Opbergmappen Handwerken zonder Grenzen

Vijf opbergmappen handwerken zonder grenzen

Oude tijdschriften van Handwerken zonder Grenzen behouden lange tijd hun waarde voor handwerkliefhebbers. Degenen die er een abonnement op hadden, hebben ze graag vele jaren in hun kast staan en daar staan ze met hun witte ruggen ook wel decoratief. Ik heb zelf een halve plank vol met oude jaargangen; de stapel op deze foto zijn mijn dubbele exemplaren. Die staan sinds kort  allemaal in Opbergmap handwerken zonder grenzenm’n shop en nu wil ik ook graag de opbergmappen onder de aandacht brengen. Die witte ruggen kunnen dan decoratief zijn, maar het is nòg mooier om de oude exemplaren in de speciale linnen opbergmappen te bewaren. Ik heb er vijf te koop, waarvan één met vlekje. Wie weet is een verzamelaarster hier blij mee.

Laat wat van je horen en geef een reactie