Archief voor oktober 2014

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Uitwaaien

Drie quilts aan waslijn voor duinhuisje

Een huisje midden in de duinen van een waddeneiland: dat vinden wij heerlijk om soms naar toe te gaan voor een korte vakantie.
En als dat huisje dan ook nog een vrijstaande waslijn heeft, dan vind ik dat helemaal het summum!
Deze foto liet ik aan het begin van dit jaar zien, toen wij een weekend op Terschelling waren.
Een paar jaar eerder waren we op Schiermonnikoog, ook in zo’n vrijstaand huisje. Dat was destijds zo goed bevallen dat we zeiden dat we nog wel eens terug wilden komen. Kennelijk wilden veel andere mensen dat ook, want het is bijna altijd verhuurd. We besloten dan maar gewoon te wachten tot de enige week dat het dan nog vrij is, en dat was begin november. Dus volgende week gaan wij weer met de boot naar dat mooie eiland!

Op Schiermonnikoog neem je als toerist meestal géén auto mee naar het eiland. Alles wat je nodig hebt, moet je zelf kunnen sjouwen. Dus neem ik alleen dunne lappendekens mee, zonder tussenvulling. Dit is de foto die ik een paar jaar geleden daar maakte. Vrijstaand huisje, waslijn voor de deur, en dan óók nog eens met de vuurtoren op de achtergrond. Dat is helemáál het summum!
Lappendekens aan waslijn

Hoewel ik net nog wat boeken in m’n shop plaatste, kan ik volgende week eventuele bestellingen niet gelijk afhandelen. Je kunt ze wel gewoon plaatsen, en je krijgt dan een automatisch aangemaakt mailtje met betalingsgegevens. Maar het duurt dan tot eind van de week voordat ik de bestelling dan op de post kan doen.
Bestellingen die vandaag nog worden gedaan, kan ik nog wel afhandelen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Acht boeken borduren voor kerst

Acht boeken borduren voor kerts

Vlak vóór 1 november wilde ik nog een paar boeken met kerstmotieven op m’n shop zetten. Op handwerkblogs zie ik dat er al aardig wat wordt geborduurd voor de kerst. Nu is begin november ook wel een geschikt moment om nog iets te gaan borduren voor de kerst, en deze boeken bieden volop inspiratie. De meeste patronen uit deze boeken bieden kleine kruissteek-ontwerpen (kransen en boompjes, hertjes en hartjes, sterren en stallen en nog veel meer). Maar er zijn ook wat grotere taferelen in te vinden. De hertjes op de cover van Oehlenschläger vind ik zelf heel schattig, en dat heeft vooral met de nostalgie uit de vorige eeuw te maken. In de zestiger jaren werd de kerst op eenzelfde wijze als nu in onze tijd benaderd, voor wat betreft het verlangen om het huis te versieren. Maar de figuurtjes en patronen waren toch nèt wat anders als nu en dat maakt deze boeken ook geliefd. Onder handwerksters is er altijd wel belangstelling voor oude boekjes en daarbij zijn ook de Zweedse boekjes geliefd. Deze boekjes van Permin en Oehlenschläger zijn bij mijn weten vrij zeldzaam en daarom zijn ze ook wat duurder (hoewel ze niet dik zijn). Het boek van Jutta Lammèr (groen, rechtsboven) is ook heel erg leuk en eveneens van Zweedse oorsprong. De boeken rechts (kerstmotieven en borduurmotieven) bieden de meeste kleine patroontjes.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kunstbreien

Wit kleedje kunstbreien

“Als klein meisje keek ik al aandachtig bij mijn grootmoeder en mijn moeder naar die mooie kleedjes op het theekastje of op het buffet en naar de fijne kraagjes, die beschermkleedjes op de fauteuils en de gordijnen. Sindsdien heeft het kunstbreien me Boekje kunstbreiennooit meer helemaal losgelaten.” Dat schrijft de auteur, Editha Fisher, van het prachtige boekje “Kunstbreien”. Voor sommige lezers zal het misschien een verrassing zijn dat niet alle kleedjes gehaakt zijn; sommige zijn gebreid! Rond 1800 al beoefenden vrouwen deze techniek; zij noemden dit ‘filetbreien’. Na de eenvoudige ajourpatronen kwamen er de in het rond te breien ontwerpen, waardoor ineens vele tere, kleine en grote kunstbreiwerken konden onstaan. Hoe fijner het gekozen garen, des te filigrainachtiger deze werkstukken werden. Nu kant en haken weer zo in de mode is, lijkt het mij dat ook het kunstbreien aan een herleving toe is. Helaas heb ik maar één exemplaar van dit leuke kleine boekje, vol met inspirerende en uitdagende voorbeelden. Als dat verkocht is, dan is het misschien een idee om bij de uitgever om een herdruk te vragen, want dit past zeker wel weer in onze tijd!

Net als de auteur heb ik ook zo’n ervaring dat ik eens vol bewondering toekeek hoe een oudere mevrouw deze kunst beoefende. Sindsdien spaar ik deze kleedjes. Ik heb er een stuk of vijf, waarvan ik er hier twee laat zien. Je ziet ze tweedehands niet zoveel, maar dat maakt het verzamelen juist leuk. Deze twee kleedjes staan overigens niet in het boekje beschreven.

Wit kleedje kunstbreien

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebruik van de weegschaal bij het haken

Twee gehaakte tasjes

Veel handwerksters kennen de leuke kant van het precies uitkomen met je garen. Het geeft ook wel eens spanning tijdens het breien of haken, namelijk de spanning of je wel genoeg zult hebben. Maar de voldoening als dat zo blijkt te zijn weegt daar dan ruimschoots tegenop. En soms moet je het een beetje slim aanpakken. Ik deed dat met de turqoise gehaakte tasjes die ik maakte. Gehaakt tasje op gehaakte dekenAan het begin van de week had ik zo’n tasje bij me en maakte ik deze foto die ik graag nog wil laten zien. Maar verder gaat dit blogje over de tip om zo zuinig mogelijk te doen. Allereerst  de illustratie van het éérst haken van de bodem: je haakt een rijtje lossen (zo breed als je wilt) en haakt dan aan beide kanten stokjes in elke losse. Bij het omkeren haak je er drie, zodat je een bocht krijgt. Nu kun je in je eigen fantasiesteek het tasje rondom haken. Dat is op zich ook al ‘zuinig’, want je hebt later geen zijnaden. Nadat ik één tasje af had, wilde ik dezelfde wol gebruiken voor nog meer. Ik had een bol van 100 gram. Eerst woog ik het tasje wat al klaar was, daarna woog ik de bol die nog over was. En vervolgens maakte ik de berekening hoe groot het derde tasje dan kon worden. Die haakte ik éérst, omdat het net krap zou zijn hoeveel wol ik nog had voor de hengsels van het tweede. Het kwam allemaal precies uit, en uiteindelijk had ik nog een stukje garen over van 50 cm. Dat geeft voldoening: drie tasjes uit één bolletje wol!

Lees reacties (5) of geef een reactie

Nieuwe handwerkboeken

Twaalf nieuwe handwerkboeken

Er zijn ook zoveel mooie nieuwe boeken! In mijn shop heb ik voornamelijk tweedehandsboeken, omdat ik daar de waarde van inzie en omdat het vaak zulke leuke en bruikbare boeken zijn. Maar soms kan ik de verleiding niet weerstaan en koop ik ook wat nieuwe boeken. De meeste van deze boeken kocht ik op het Boekenfestijn, die elk jaar een grote evenementenhal vult met duizenden nieuwe boeken. Daar zitten ook veel leuke Engelse craft boeken bij. Eén van de leukste vind ik zelf het Vintage Craft Workshop boek. En een boek over Paper Yarn, het nieuwe ‘raffia’. Maar ook de boeken Creative Backstitch en Easy Beaded Knits zijn prachtig. En oh, het Inca-patronen boek is ook fantastisch. In deze tijd waarin er zoveel wordt gehaakt en gebreid is ook het middelste boek erg leuk: Knit & Crochet Combined! Hierin staan patronen voor kleding die zowel gebreid als gehaakt is. The best of two worlds. De Trendy-boeken beschreef ik al eerder, en het boek Eigentijdse Quilts past ook helemaal in deze nieuwe craft-tijd. Niet altijd vind ik de cover voldoende recht doen aan de inhoud van het boek. Dat is bijvoorbeeld het geval bij het boek over “Appliqué”. In dat boek staan veel leukere patronen dan de voorkant doet vermoeden. Tja, dat is ook  wel lastig van boeken kopen op een plaatje. Maar hopelijk komen deze boeken toch terecht bij liefhebbers.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Donker (maar niet griezelig) bos

Donker bos bij Voorstonden

Ik durfde niet meer zo goed in m’n eentje in het bos te wandelen en dat duurde nu al bijna een jaar. De hoogste tijd dat daarin wat verandering kwam. Eerder deze maand was ik in een zonnig weekend op weg en reed ik ergens met de auto waar ik de omgeving goed ken. Ik zag tientallen solo-wandelaars. “Die doen zeker een route” dacht ik, en als vanzelf parkeerde ik mijn auto op een parkeerplaats en stapte ik uit. “Wat zij kunnen, kan ik ook”, dacht ik, en voordat ik het besefte was Paddestoelen op brugleuningik het bos al in gelopen. Majestueus zonovergoten herfstbos in oktober! Eén en al pracht, splendid grandeur, schitteringen van licht door dicht bladerdek. Hoog verheven bomen die je alles doen vergeten, en dan ook nog een mysterieus bruggetje over een waterpartij. Daar liep ik op, en wilde de paddestoelen op de leuning gaan fotograferen. Daarna bedacht ik dat ik wel eens een selfie naar huis kon sturen. “Eerste keer weer in m’n eentje in het bos!” jubelde ik per app. “Good for you!” kreeg ik terug en daarna wilde ik verder lopen. Helaas, de toegang werd mij alweer versperd. Onderaan het bruggetje stond een echtpaar aan hun onwillige hond te sjorren. “Nee hondje, je mag niet die mevrouw omver happen!” Nou ja, zo zeiden ze het niet, maar zo kwam het wel op mij over. In plaats van een flinke ruk aan de halsband krijgt het hondje een lieve toespraak, terwijl ik daar angstig afwacht wat er nu weer gaat gebeuren. Maar het ging allemaal goed, en ik vervolgde mijn weg. En met heel veel voldoening keek ik later naar de foto’s die ik maakte. Wat was het heerlijk om toch weer te durven, na de hondebeet van vorig jaar. Wordt vervolgd.

Bruggetje in bos bij Voorstonden

Lees reactie (1) of geef een reactie

Een jaar geleden

Zandloperquilt over berkenstam

(Vervolg op blogje: Donker (maar niet griezelig) bos)

Gisteren was het opnieuw zo’n mooie herfstdag en met een vrindin ging ik een eindje fietsen. We zochten een bankje om wat bij te praten en langs onze route wist ik er maar ééntje: op de plek van de hondebeet van vorig jaar. En nu wilde ik ineens doorzetten! Samen met iemand anders wilde ik daar nu wel weer eens naar toe. En zij wilde mij wel tot steun zijn. Al drie keer had ik er tijdens de wandeling over gemopperd dat ik m’n fotokaartje was vergeten, waardoor m’n fototoestel onbruikbaar was. Het was daar zo prachtig. Dat kon ik dit keer niet vastleggen, maar dat was juist ook wel goed. Alle aandacht voor het moment dat ik daar weer was. Kijk, daar, de omgevallen berkestam. Hij lag er nog. Dáár gebeurde het vorig jaar. Dáár werd ik vorig jaar zo hard gebeten dat ik een half jaar later nòg fysiotherapie nodig had. Toen die hond op mij af kwam stormen, was ik net klaar met het fotograferen van een meegenomen quiltje. Het is een zandloper-quilt, die ik een jaar of tien geleden maakte. Ik had wat vierkante lapjes (7 inch-blokken) en ik wilde weten wat er zou gebeuren als ik die diagonaal doormidden sneed en de ontstane driehoeken in regelmatig patroon verschoof. Het is een leuk quilt-werkje om nog eens vaker te doen. Nu besluit ik deze foto van vorig jaar tòch te laten zien! De ‘lading’ is er nu eindelijk af! Het was fijn om met een vriendin daar te staan, m’n verhaal te doen en te merken: Hier durf ik nu óók weer te komen!

Zandloperquilt over berkenstam

Als laatste foto van deze twee blogjes wilde ik deze laten zien. De boomstam als symbolische streep, omdat ik er zo graag een streep onder wilde zetten. Maar nèt krijg ik een reactie op het vorige blogje, van een andere vriendin die ook een hondentrauma heeft. Tegen de eerste vriendin zeg ik: bedankt dat je gister met me mee wilde. Tegen de vriendin die zojuist reageerde zeg ik: “Zal ik ook een keer met jou meegaan?” En aan alle honden-bezitters vraag ik: willen jullie alsjeblieft een beetje op jullie hond letten? Zodat wij ons weer veilig in het mooie bos kunnen voelen?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boekjes en borduurwerkjes wapenschilden

Boekjes en borduurwerkjes wapenschilden

Als tiener vond ik het heel interessant om het wapen van Gelderland te borduren: twee leeuwen die elkaar aankijken. Boek Nederland in kruissteekDeze wapencombinatie dateert uit de 14e eeuw. Andere provincies hebben wapens die soms nog ouder zijn, en vaak komen daar ook leeuwen in voor. Ik heb twee boekjes waar alle provinciewapens  in staan, en beide boeken staan in m’n shop. Het boek “Nederland in kruissteek” is om meerdere redenen een heel leuk boek (auteur is de bekende Henriette Beukers). Het staat vol met echt Nederlandse kruissteek-motieven, en daar horen deze wapenschilden dus ook bij. Het andere boekje heeft als extra dat er ook veel kruissteekpatronen van gemeentewapens in staan. Dus als je in Noordwijkerhout of Norg woont, of in Oirschot of Oudendijk, of in Rotterdam of Ruurlo, of in Sneek of Someren, dan is het misschien een leuk idee om je gemeentewapen eens te borduren. Niet àlle gemeentewapens van Nederland staan erin; het boekje beperkte zich tot gemeentewapens die bloemen, planten of dieren in hun schild hebben.
Aanleiding om nu dit ‘boekenblogje’ te maken is dat ik een GroningseHertjes op smal kussentje borduurster (een trouwe bloglezeres) wilde verrassen met het ingelijste wapen van Groningen. Alle anderen die dit lezen en ook graag een geborduurd provinciewapen willen hebben, kan ik van harte één van deze boekjes aanbevelen. In het kleine boekje “Kruissteekjes” van Annie Oldenziel staan ook nog enkele andere leuke kruissteek-patronen, zoals de twee hertjes. Dit kussentje maakte ik vorig jaar en gaf ik toen aan m’n moeder. Zie ook dit blogje voor nog een foto van dit kleine blauwe boekje, en ook hier. Maar ook het oranje boek “Nederland in kruissteek” heeft naast de provincie-wapens nog heel veel andere mooie patronen.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Picknick eind oktober langs de Waal

Rieten stoeltje met gehaakte deken

Er stonden weer twee stoelen klaar, ergens in de buurt van de Waal. De eerste was de tandartsstoel, en toen ik daaruit op mocht staan (gelukkig duurde het niet zo lang als de vorige keer) reed ik gauw naar de rivier. Om te kijken of die andere stoel er ook nog staat. De vorige keer dat ik op dit mooie plekje ging verpozen, lag het stoeltje over het hek gegooid. Nu was hij weer terug. Slechts nog bruikbaar voor decoratieve doeleinden. Terwijl mijn gebit steeds vóóruit gaat (daarvoor maak ik iedere keer die verre reizen), gaat het stoeltje steeds meer achteruit. Niet erg, want ik kon me er nog prima mee amuseren. En toen ik deze foto had gemaakt, spreidde ik m’n meegenomen gehaakte deken op de grond, en ging eens lekker genieten van de mooie zonnige oktoberdag.

Rivierdijk bij Staartjeswaard Beuningen

Zò zag de dijk eruit vanaf het plekje waar ik was gaan zitten. Op dit moment was er even niemand te zien, maar het werd wel steeds drukker. Alle senioren uit de omgeving kwamen tevoorschijn voor nog een fietstochtje op de onverwacht mooie herfstdag. Ook kwam er een mevrouw met een hondje (gelukkig aangelijnd) de dijk af. “Zullen we dáár gaan lopen?” vroeg ze aan het dier. Het valt me op dat mensen zo vaak vragen stellen aan hun hond, terwijl ze toch ook zelf kunnen beslissen. Al keuvelend praatte en liep ze verder, en toen kreeg ze mij in het vizier. “Dat ziet er gezellig uit!” zei ze drie keer tegen de hond. Terwijl ze gewoon binnen gehoorsafstand was, dus ze had het ook tegen mij kunnen zeggen. “Tjonge, dàt ziet er gezellig uit!” hoorde ik nog een keer. Dit is wat ze zag:

Picknickplekje met gehaakt kleedje

Mijn picknickplekje!
Ik zat daar zò intens te genieten. Ik appte naar huis dat m’n behandeling goed was verlopen, en daarna nestelde ik me in de zon met m’n borduurwerk. Even uitrusten en bijkomen. Ik besloot het extra uur van de wintertijd nù ‘op te nemen’ en bleef zo lang zitten als ik wilde. En dat was heel lang want ik kon gewoon niet wegkomen. En ik was ook best moe van de intensieve uren in die andere stoel. ’s Avonds thuis kon ik alleen nog een paar boeken op de post, koken, de rest van de appeltaart opeten en verder niks. Totdat ik uiteindelijk vlak voor bedtijd nog weer een beetje energie had verzameld om nog een blogje te maken van die rode randenlap. Zò zag die lap er dus uit op het plekje waar ik de laatste rand aan het borduren was.

Toen ik daar een uur had gezeten, kreeg ik bezoek. Van de brandrode runderen. Snel sprong ik op, hing m’n kleed over het prikkeldraad, en maakte de ene foto na de andere. Het moment duurde maar kort. Links zie je de ‘baas’ die mij in de gaten houdt, en rechts zie je het eerste dier wat al weer aanstalten maakt om om te keren. Even later zag ik alleen nog maar hun indrukwekkende dikke staaarten. Maar ik vond het zò leuk om deze foto te maken en was blij dat ze even wilden poseren.

Gehaakte deken over hek bij brandrode runderen

Nu ik toch was opgestaan, besloot ik dan maar eens naar huis te gaan. Ik pakte m’n boeltje bij elkaar, en stopte het in de auto, die ik bovenaan de dijk had geparkeerd. M’n verdoving was lichamelijk bijna uitgewerkt, maar in dit landschap ben ik op een andere manier toch ook nog een beetje verdoofd. Ik ga er gewoon helemaal in op. Ik besloot nog even een eindje op de dijk te lopen en zag toen de runderen en de konikspaarden bij elkaar. Met een zucht reed ik even later weer naar huis.

Brandrode runderen en konikspaarden bij Staartjeswaard

Laat wat van je horen en geef een reactie

Randen lap

Randje per week

Midden in de zomer begon ik aan een randenlap en liet de vorderingen enkele keren op mijn blog zien. Ik wilde een rand per week borduren en dacht met twee-en-een-halve maand wel klaar te zijn. Ik borduurde een oude wikkel van het tijdschrift Ariadne na maar daar stonden niet genoeg randen op. Toen ik de voorbeelden had nagemaakt, bleef de lap weer liggen. Soms is het meer werk (denk je) om op Het komplete handwerkenzoek te gaan naar de juiste voorbeelden, dan gewoon even lekker doorborduren. Afgelopen weekend bood m’n zoon twee keer aan om te koken en terwijl er allerlei gezellige geluiden uit de keuken kwamen, bleef ik heerlijk in de kamer relaxen. Een mooi moment om nog eens op zoek te gaan naar wat randen. Nadat ik die gevonden had, kregen de kriebels mij te pakken. Nù wil ik hem afmaken! En ziehier: bijna klaar!

Ik laat nog een keer de mooie rode map van het Komplete Handwerken zien. Ik blogde er al eerder over. Daar kwam een reactie op van iemand die het met me eens was: deze Komplete mappen verdienen het om opnieuw gebruikt te worden. Het deel wat ik te koop heb is weliswaar niet het deel wat over kruissteek gaat, maar ik vind het er hier vandaag wel mooi bij kleuren. En het illustreert m’n opmerking dat het fijn is om wat naslagwerken in huis te hebben om iets in te kunnen opzoeken.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Twee omhaakte jute tassen

Twee omhaakte jute tassen

De eerste tas die ik omhaakte had telkens drie toeren groen tussen de gehaakte tulpjes. De tulpen-toeren  verschillen dan ietsje van elkaar. Niet veel, maar ik wilde toch eens kijken hoe het anders kon. Met paars begon ik nog een keer te haken, en een paar dagen geleden had ik toegezegd nog eens te laten zien “waar dat toe leidt“. Het haakwerk wordt dan gewoon iets groter. Tè groot dus. Ik zou de bovenste toeren kunnen uithalen en het haakwerk alsnog op de tas kunnen naaien, maar dat wilde ik niet meer. Voor dit soort toepassingen is het namelijk nodig dat je het haak- of breiwerk ook een beetje kunt opspannen. Dus ook in de breedte wat kunt uitrekken. Anders komt het niet mooi strak om de tas te zitten. Iemand vroeg me een keer of ik in m’n blogjes af en toe ook wat uitgebreider op wat foefjes wilde ingaan, dus vandaar deze lange beschrijving. Als ik de bovenste toeren van het paarse tulpenveld zou uithalen, dan was het werk weliswaar kòrter geworden, maar kon ik toch nog onvoldoende rekken om het haakwerk strak op de tas te krijgen. En het haakwerkje links op de foto had weer een ander probleem: daarvan had ik te weinig paarse wol. Ik heb al weer een nieuwe oplossing bedacht en die hoop ik later te laten zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Appeltaart

appeltaart met gehaakte pannelappen

Even een update over het verloop van ons appeltaart-weekend. Toen ik op vrijdagmiddag bezig was met het bakken van de meest Hollandse taart, viel mijn oog op een schaaltje spagetti, nog over van de vorige dag. De appels had ik al in de vorm gestort, toen ik besloot nog een bodempje met sliertjes daaronder te leggen. Dus de appels even terug, spagetti-slietjes erin, en vervolgens weer de vulling daarop. Ik was gewoon benieuwd wat er zou gebeuren en dacht: spagetti is toch ook gemaakt van tarwe? Op vrijdagavond aten wij eerst  een voedzame mama-maaltijd met rode kool, want ik denk dan altijd: “Dat eten ze vast nooit zelf”. En daarna was het tijd voor de koffie-met-taart. “Volgens geheim recept” zei ik toen we met ons vieren in de kamer zaten. Al gauw kwamen de opmerkingen over de sliertjes onderin de taart. Ze waren zeer verbaasd, maar toch ook weer niet, want ik doe wel vaker gekke dingen. Ik heb er heel wat opmerkingen over moeten horen en uiteindelijk zegde ik toe: “Ik bak er nog wel één!” Die staat nu in de oven. Intussen laat ik even deze oude foto zien, van een eerdere taart. Deze oude pannelappen heb ik nog steeds in gebruik. Ik maakte ze lang geleden, toen ik het leuk vond om zoveel mogelijk kleurtjes in één pannelap te gebruiken. Dat geeft dit vrolijke effect.

O ja, terwijl ik zojuist bezig was met die tweede taart, viel mijn oog op een schaaltje rijst, wat nog over was van gister. Ik heb me weten te beheersen…..

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurd kussentje

Geborduurd kussentje met hortensia

Dit kussentje maakte ik vorig jaar en het patroon komt uit één van m’n lievelingsboeken (met Zweedse ontwerpen). Recent kon ik dat boek opnieuw kopen en binnenkort plaats ik dat in m’n shop. Dit weekend kom ik daar – wegens zoon en dochter tegelijk thuis – niet aan toe. Het is tijd om herfstwandelingen te maken! Fijne zondag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Appeltaartweekend

appeltaartweekend
Appeltaart langs de IJssel

Zo zaten wij vorig jaar op een weekend in oktober op zaterdagochtend langs de rivier. Sinds onze kinderen studenten werden zei ik elk jaar: “En nù is het tijd voor een appeltaartweekend!” Meestal had ik zoon en dochter dan al een paar weken niet gezien en ineens kan mijn moederhart dat dan niet meer volhouden. “Er zijn weer goudreinetten en ik bak appeltaart, komen jullie?” Gister mocht ik mijn hart weer ophalen aan lekker in de keuken staan (voor vier koken is toch anders dan voor twee), en toen de achterdeur openging op vrijdagmiddag om een uur of vijf (ze komen altijd vlak voor etenstijd, maar dat zal toch wel bij iedereen zo gaan?) rook het hier lekker naar appeltaart. Vorig jaar namen we de appeltaart mee naar Bronkhorst, het kleinste stadje van Nederland, waar we een mooie herfstwandeling maakte. Ik zocht de foto even op. Een picknicktafel stond precies op de goede plek. Maar één ding was ik nog vergeten: een oud tafelkleed! Inmiddels heb ik diverse oude maar nog heel bruikbare tafelkleden verzameld waar ik uit kan kiezen. Ik wil ze later nog op m’n shop zetten. Vooral dit geborduurde tafelkleed is goed bruikbaar voor een herfstpicknick. Maar eerst gaan we met ons vieren vandaag leuke dingen doen. Want het is appeltaartweekend! Jullie ook een fijne dag gewenst!

Twee keer appeltaart

Eerste foto: appeltaart van vorig jaar, zomaar op de grond. Tweede foto: appeltaart van dit jaar, op oud geborduurd tafelkleedje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Trendy

Trendy tassen en trendy assecoires

Twee nieuwe boeken uit 2014, dus duidelijk niet tweedehands! Van deze boeken verscheen zelfs al de vierde druk in het Nederlands, dus dat is een indicatie hoe populair ze zijn. Ze zijn vertaald uit het Tjechisch, en daar verscheen dit boek voor het eerst in 2013. Volop actueel dus! Alles wat we de afgelopen tijd aan trends gezien hebben, staat in deze boeken. Veel sjaals en stola’s (die zijn dit jaar zo populair als nooit tevoren!) en ook heel tassen. Verder: eigengebreide handschoenen, beenwarmers, mutsen, simpele vestjes en nog wat trendy assecoires. De auteur Jaroslava Dovcová schrijft in haar voorwoord: “Mode is een spel dat niet te serieus genomen moet worden. Vergeet niet om in je kleding humor, emotie, creativiteit te verwerken. Blijf vooral je zelf.” Ik denk dat deze artistieke Tjechische textieldeskundige een paar prachtige boeken heeft geschreven en hele leuke modellen heeft verzonnen. Haar afstudeerrichting was kunstbreien, en het lijkt mij dat ze de markt van deze tijd goed heeft aangevoeld. Ik vind het leuk om ook een paar nieuwe boeken in m’n shop te plaatsen en dat zijn vandaag deze. De leuke manier om tasjes te maken, waarover ik een paar dagen eerder blogde, komt in het Trendy-Tassen-boek ook aan bod. Dus met ingebreid of ingehaakt handvat. Volop nieuwe manieren om in onze tijd met garen bezig te zijn.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt kleedje in Openluchtmuseum

Klein boerderijtje tussen hoge bomen in Openluchtmuseum

Het Openluchtmuseum in Arnhem is in alle jaargetijden de moeite waard om te bezoeken en ook in meerdere perioden in je leven. De eerste keer dat ik hier kwam was met een schoolreisje in m’n kindertijd en daarna ben ik er in elke levensperiode wel een paar keer geweest. Op een zaterdag in september (deze foto’s zijn een maand geleden genomen, toen waren de blaadjes nog groen) kriebelde het weer eens en reden we er naar toe. Het is een erg mooie plek om een paar uur rond te lopen. Vlak voor vertrek pakte ik nog gauw een paar gehaakte kleedjes mee, met de bedoeling om die in het museum te fotograferen. Als ze èrgens mooi uitkomen, dan is het daar wel! In het kleine boerderijtje wat vroeger in Vierhouten heeft gestaan, vond ik de setting die ik zocht en ik legde een paar kleedjes neer. Dit is de mooiste foto die ik daarbinnen maakte:

Dienblad met servies en gehaakt kleedje

De komende tijd wil ik nog meer foto’s laten zien die ik maakte in dit prachtige museum. Aan de rand van Arnhem midden in bosrijk gebied ligt het grote terrein waar authentieke Nederlandse gebouwen opnieuw werden opgebouwd. Je vindt er in de eerste plaats oude boerderijtjes, maar in de loop der tijd kwam er telkens wat bij: molens, schapenstal, arbeiderswoningen, ophaalbrug, nostalgische winkeltjes, vissershuisjes, tolhuisje, dorpsschooltje, een smederij, een remise voor trams en nog veel meer. Een paar oude trams rijden over het hele terrein en brengen je van de ene streek naar de andere, zodat ook mensen die niet zo goed ter been zijn daar kunnen komen. Er werken veel vrijwilligers, in kleding van vroeger. Zo kwam net toen ik klaar was met deze foto’s de vrijwilligster binnen die bij dit boerderijtje hoorde. Ze had ‘opknappersgoed’ aan. Dat was de kleding die de boerin aantrok nadat ze ’s morgens de smerige karweitjes had gedaan. Alles nodigde dus eigenlijk uit om met haar een kopje koffie te drinken. Het dienblad stond al klaar, maar het kleedje nam ik weer mee. Om het nu in m’n shop te zetten.

Het kleedje fotografeerde ik ook nog in het café van tante Stien, wat ook op het terrein van het Openluchtmuseum staat. Daar lag een rood pluche tafelkleed waar het kleedje ook mooi uitkomt:

Café Westerstraat in Openluchtmuseum

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gidsen voor breisteken

Breisteken boeken

Laatst stond ik voor een brei-kraam op een crea-beurs en raakte ik aan de praat met iemand. Ze vertelde dat ze overal op zoek was geweest naar het Phildar breisteken-boek. “O, die heb ik te koop!” zei ik. Maar nee, uiteindelijk had ze hem weer gevonden, nog bewaard van vroeger, en ze was daar zo blij mee want alles staat erin, zei ze. We kregen een leuk gesprek met veel herkenning over en weer en op die kraam kocht ik drie bollen wol waar ik ook nog over wil bloggen. Weer thuis probeerde ik dat andere Phildar-boek toch nog even te zoeken (hier staat het nog op een oud blogje), maar het bleek al verkocht. Het leek me leuk om die twee Phildar breiboeken bij elkaar op de foto te hebben. Nu dat niet ging zocht ik een ander overzichtsboek op met verschillende steken. Dat is het groene boek, met maar liefst 500 steken. Het staat in m’n shop. Terug naar het Phildar-boek want dat is dacht ik ongeëvenaard in opzet en uitvoering. Het stamt uit 1986 maar is eigenlijk tijdloos en kan goed concurreren met nieuwe gidsen die nu worden uitgebracht. Het bijzondere van dit Phildar-boek wat ik nu in m’n shop plaats, is het overzicht van tweekleurige steken, van kabels, van jacquard en van ajoursteken. Het andere boek behandelde meer de ‘gewone’ steken. Het fijne van dit soort boeken vind ik dat je zelf een steek kunt uitzoeken bij de wol die je hebt. De wol bepaalt of een steek ‘past’, maar de steek bepaalt weer of de wol tot z’n recht komt. Handig om dan een overzicht te hebben.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Jute tas met tulpensteek

Jute tas met tulpensteek

De hit van dit jaar (hoewel er vele zijn) is de jute tas, die handwerksters zelf versieren. Het meest populair is het omhaken van de tas. Daarbij was er op blogs  variatie te zien tussen de héle tas bedekken of alleen de voor- en achterkant. Ik vind het het mooiste als de jute zijkanten zichtbaar blijven en versierde een tas met haakwerk met tulpensteek. Ik vond zelf de kleurencombinatie wel mooi. Het donkergroen laat de tulpensteek goed uitkomen. De tas liet ik hier eerder zien. Nog steeds krijg ik er veel opmerkingen over als ik hem meeneem, maar ik merk dat het ook iets minder wordt. Mensen zijn nu wat minder verrast over zo’n versierde AH-tas (of van een andere winkel, maar AH begon er dacht ik mee). Want ze hebben hem nu meestal wel ergens eerder gezien.

Ik had zin om nog een keer zo’n tas te versieren en besloot dit keer paars als ondergrond te nemen. Groen was ook op trouwens. De foto-van-de-dag is nogal een knallende binnenkomer, maar omdat de foto scherp is dacht ik: het kan wel eens een keer. En het haakwerk is netjes toch? Te zien is dat de tulpjes een voor- en een achterkant hebben. Omdat er drie toeren paars gehaakt zijn. Dat maakt dat je de groene en rode draad aan de zijkant telkens kan ´meenemen´, maar door het oneven aantal krijg je er ook een voor- en achterkant-effect mee. Dat vond ik niet mooi dus begon ik overnieuw, maar nu met vier toeren paars tussendoor. Dus een even aantal, zodat de tulpjes later allemaal hetzelfde zouden zijn. Waar dat toe leidt, laat ik binnenkort zien. Deze weken heb ik telkens ´s morgens maar kort tijd om te bloggen want ik moet meestal vroeg weg. Dat los ik op door dan ´s avonds nog een boekenblogje bij te plaatsen. Nu gauw m´n jute tas weer inpakken en me klaarmaken om weg te gaan. Fijne dag!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude Ariadnes jaargang 1981

Collage Ariadne jaargang 1981

Oude nummers van het handwerktijdschrift Ariadne zijn nu weer aantrekkelijk. Deels uit nostalgie: veel oudere handwerksters vinden het leuk om die tijdschriften uit hun jeugd of uit de tijd dat ze een jong gezin hadden weer te hebben. Deels ook omdat de redaktie van Ariadne in vroeger jaren zulke prachtige tijdschriften maakte die ook voor nu nog veel inspiratie bieden. Alle technieken werden altijd duidelijk omschreven en er werden veel leuke ideeën gepresenteerd. Een maand geleden blogde ik ook over oude Ariadnes en plaatste ik ook twaalf nummers in m’n shop. Later volgen nog twee jaargangen. Deze nummers zijn afkomstig van meerdere abonnnees, die hun oude nummers netjes bewaarden. Dat was te zien aan de vele verschillende stikkertjes voor de adressering (die heb ik er af gehaald).  Ik wil graag korting geven als er meerdere nummers tegelijk worden besteld. Voor handwerksters die een bepaald patroon zoeken is het lastig om te weten wat er in elk nummer staat. Ik zoek nog naar een manier om dat toegankelijk te maken, maar eerst wil ik deze nummers maar gewoon zò aanbieden. Want in het blog-circuit en via mond-reclame wordt er ook wel eens gewezen op een bepaald nummer uit een bepaald jaar, wat iemand dan kopen omdat zij al weet wat er in staat.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gehaakte tasjes

Gehaakte tasjes

De bovenste twee tasjes kocht ik afgelopen zomer in een creatief winkeltje in het noorden van het land, toen ik daar het quiltfestival bezocht. Ik had zo’n model nog nooit eerder gezien en was er gelijk van gecharmeerd. Ik besloot beide tasjes te kopen om ze te kunnen namaken. Ik liet ze aan m’n zus zien die ze ook gelijk wilde namaken. “Leuk als kadootje!” zei ze. Ze googelde even en vond al gauw een link met (Engelse) beschrijving. Die mailde ze aan me door maar ik was al begonnen met grijze gemeleerde wol. Zonder die beschrijving had ik helemaal niet door dat deze tasjes vanaf de bodem worden opgebouwd (rondgehaakt). Ik haakte gewoon een voorkant en een achterkant met de bedoeling om die aan elkaar te naaien. Dat naaien had dus niet gehoeven, als ik die beschrijving had gelezen. Bij het turqoise tasje deed ik het wel goed. Het leuke van het grote model is het ingehaakte handvat: van stokjes ga je gewoon over op vasten. Het gedeelte bòven het handvat wordt dubbelgevouwen na het haken, voor extra stevigheid. De tasjes die ik zelf kocht, wil ik weer doorverkopen en plaats ik in m’n shop. Voor de tasjes die ik zelf maakte heb ik al een bestemming: ze zijn inderdaad leuk als kadootje!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Met Durable katoen zit u op de goede toer

Durable haakboekjes

Al eerder had ik een paar Durable haakboekjes in m’n shop en die waren zò weg. Eén van m’n boekjes verstuurde ik naar Canada naar iemand die ze nog van vroeger kende. Na ontvangst met heel veel dankjewels kreeg ik nog een mailtje van de alleen-maar-Engels-sprekende-dochter die me een lijstje stuurde met alle titels die haar moeder nu had, en als ik nog weer wat te koop heb, of ik haar dat dan wil laten weten. Tot ver buiten de landsgrenzen worden deze boekjes nu weer gezocht. De kleedjes die erin staan worden nu vaak in kleur uitgevoerd. In een eerder blogje over deze haakboekjes schreef ik wat over de leuke  titels. Ze waren bij Durable vroeger niet alleen creatief in het bedenken van talloze patronen voor kleedjes, stola’s en gordijntjes, maar ook in het bedenken van wervende titels. Zoals: Met Durable kunt u alle kanten op, Met Durable katoen zit u op de goede toer, en Kreatief plezier met Durable katoen. Van deze titels plaats ik telkens twee exemplaren in m’n shop. Voor veel nostalgisch haakplezier (zie je: ik kan het ook!)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Raffia tasje

Oranje tasje van raffia

Hebben jullie al veel creatieve dingen met raffia gezien? Ik nog niet, maar het zou me niet verbazen als het werken met raffia ook weer populair wordt. Het is grappig spul wat zich goed laat verwerken en wat ritselig aanvoelt. Ik kocht dit tasje afgelopen zomer en vind de kleuren leuk. Nog even wat zomerse kleuren, voordat vandaag de herfststorm weer gaat waaien. De zomerspullen zijn weer opgeborgen, maar deze foto vond ik nog. Eigenlijk zijn er haast tè veel leuke dingen in deze creatieve tijd om mee bezig te zijn. Ik denk dat ik het werken met raffia maar oversla….

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude brei-tijdschriften

Oude tijdschriften breien

In de tachtiger jaren werd er in Nederland ook enorm veel gebreid en verschenen er veel tijdschriften met patronen. Wolfabrikanten zoals Neveda en Scheepjeswol en 3 Suisses gaven aparte tijdschriften uit waarbij de modellen afgestemd waren op hun garens. En er kwamen nieuwe tijdschriften die zich speciaal toelegden op patronen. Voor kinderen was het denk ik een mooie tijd: zij konden bij moeder of oma aanwijzen welke trui ze wilden en dan ging moeder of oma aan het breien. Zij moesten dan grote olifanten op de wijde truien mazen of inbreien en het kon allemaal niet bont genoeg. Uit nostalgie is het nog wel leuk om deze tijdschriften weer te zien.Maar de modellen zijn in onze tijd ook nog volop maakbaar en er zitten hele leuke ideeën tussen. In deze eerste lichting die ik in m’n shop plaats vooral wat kinder-specials. Ik denk dat de breisters van mijn generatie en ouder ze nog wel zullen herkennen, en het is leuk om te zien dat er tòen ook volop werd gebreid!

Breitijdschriften en kindertruien uit tachtiger jaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oude Libelle brei-tijdschriften

Tijdschriften breien Libelle

Vooral de Libelle en de Margriet deden volop mee en hadden telkens een fantastisch aanbod aan patronen. Elk jaar verscheen een aparte bijlage met 100 truien en vesten, en daar was ik dòl op. Ik had zelf geen abonnement, maar als m’n schoonmoeder die bijlage had gekregen bij haar abonnement dan zorgde ik meestal wel dat ik na verloop van tijd die bijlage kreeg. Ik bewaarde ze altijd zorgvulgdig (en ik heb ze nog!), ik bladerde ze eindeloos door en maakte er ook wat truien uit. Ik geloof dat ik altijd aan het breien was in die jaren!

In m’n shop plaats ik twee oude Libelle-bijlagen (100 truien en vesten) en twee brei-tijdschriften met glossy voorkant, eveneens door Libelle uitgegeven. Die laatsten zijn nog steeds erg mooi en inspirerend. Ik krijg zò weer zin om aan de slag te gaan!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Caroline, Linda, Sandra en Diana

Oude tijdschriften breien jaren 80

Veel tijdschriften die meeliften op de brei-hype in de tachtiger jaren, kregen meisjesnamen. “Caroline” , “Linda”, “Sandra” en “Diana”. Ik vond vier van die oude tijdschriften, die slechts een korte periode bestonden. Bijzonder van deze nummers die ik in m’n shop plaats is ook dat het éérste nummers zijn! “Nummer 1 uit 1986” In dat jaar kreeg ik mijn eerste baby en om met de babymode mee te doen kon ik dus te kust en te keur kiezen uit breimodellen. Nu zijn deze oude nummers weer leuk om te zien. En de modellen kunnen natuurlijk nog prima worden nagemaakt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserie in passend landschap

Schilderij jachttafereel

Zelden zoveel wandelaars als vandaag gezien. Ze waren overal! Wat een heerlijk weekend was het! Ook ik heb gestruind door velden (maar dan gewoon op twee benen), fietstochtje gemaakt, in de tuin gewerkt, appels geraapt en in het zonnetje gezeten. Ik was haast niet naar binnen te krijgen. Ik hoop dat jullie ook genoten hebben van deze mooie dagen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mooi herfstweekend

Fietsen door het bos

Op weg naar een buurtschap fietste ik met m’n zus door het bos, op de hoge fiets van Gehaakt klein tasjem’n broer. Dit paadje had van mij wel kilometerslang mogen zijn. In m’n fietstas had ik één gehaakt tasje wat net af is, en één om aan verder te haken onder het bijpraten. Er is een leuke manier om kleine tasjes te haken, waarbij je eerst de bodem haakt, en daar dan omheen gaat. Deze week wil ik daar een duidelijker foto van laten zien. Voor vandaag hopen we – samen met alle mensen in Nederland – nòg zo’n mooie herfstdag te hebben! Voor wie erop uittrekt: fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tuinwerkdag

Vogeltjeskussen

De tuin winterklaar maken: een mooiere dag hadden we daar niet voor kunnen bedenken. Op deze prachtige herfstzaterdag deed ik iets wat voor een bomenliefhebber enigszins onnatuurlijk is:  ik trok wel honderd jonge boompjes uit de grond. Grenzend aan de tuin van mijn moeder staat een zomereik die zich niets van erfgrenzen aantrekt en elk jaar overvloedig eikeltjes laat vallen. Als je ze even laat liggen, zijn het al jonge boompjes geworden. Om te voorkomen dat je tuin verandert in een eikenbos moeten die jonge boompjes er af en toe uitgetrokken worden. Dat was vandaag één van mijn taken. Er bleef ook nog ruim voldoende tijd over om te relaxen en te recouveren. Een nieuw kussentje – symbool voor uitrusten – liet zich wel even fotograferen. Dit vogeltje kan weliswaar geen plekje meer krijgen in aanstaande eikenbomen, maar op deze manier toch wel even. Ik kocht het kussentje afgelopen week en vind het zelf een leuk ding. Meestal kom je dit soort borduurwerk tegen met een roos in het midden. Maar een vogeltje doet het ook goed in goudgele omlijsting.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Huisvlijt op een herfstmarkt

Verkooptafel-met-handgemaakte produkten

Op deze zonnige en warmte herfstdag (de warmste 18 oktober ooit gemeten, las ik later) wilde ik nog wel even weg. Met m’n zus fietste ik dwars door het bos naar een herfstmarkt in een buurtschap, waarvan we een aankondiging hadden gezien. De fietstocht erheen was een feest wat slechts een kwartiertje duurde en toen waren we er al. Het bleek een kleine rommelmarkt te zijn voor de plaatselijke muziekvereniging. Je kon er ook pannekoeken kopen of een kopje koffie drinken en er stond een tafel met honing van een hobby-imker. Maar óók een tafel met handwerk! De mevrouw erachter bleek de produktieve breister te zijn. Ik bewonderde haar baretten en besloot er toen één te kopen. De herfstmarkt was zò klein dat ik gelijk alle aandacht trok toen ik daar even rondliep om de baret uit te proberen, op zoek naar een spiegel. Iedereen zei dat hij mooi stond, en dus kocht ik hem. “Kunt u zelf niet breien?” vroeg de mevrouw toen ik afrekende. Jawel, ik brei en haak en borduur van alles, maar juist daaròm vind ik het ook af en toe wel leuk om iets te kopen wat een ander maakte. Als je zelf breit, dan waardeer je het handwerk van een ander des te meer. En dan heb je liever zoiets als een muts uit de winkel. Ik ga hier deze winter lekker van genieten!

Terwijl ik wachtte op m’n zus, en de muts gelijk maar even fotografeerde op een decoratieve Gebreide baretboom die achter het marktje lag, kwam er een grote groep sjieke (chique!) vrouwen aanlopen. In het aangrenzende restaurant had ik ze al verjaardagsliedjes horen zingen en nu was hun koffie zeker op en kwamen ze ook even op de herfstmarkt kijken. Wel twintig mooie en deftige dames, die de verkooptafel met het breiwerk ook even vereerden met een bezoek. En gelukkig kwamen de portemonnees gelijk tevoorschijn. Ik hoorde ze het breiwerk  prijzen en er werd gretig gekocht. Dat gunde ik de plaatselijke breister van het buurtschap van harte! Vaak vind ik het zo sneu als ze daar een hele dag staan zonder veel omzet. Terwijl hun produkten juist alle aandacht verdienen want het is vaak zo prachtig gemaakt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een zaterdag in de herfst

Walnoot

Foto’s van handwerken heb ik nog in overvloed. En ook gisteren maakte ik er nog wat bij, met de bedoeling om die vandaag te publiceren. Maar ineens heb ik geen zin om achter de computer te zitten. De ochtend wekte mij met een stralende zonsopgang die de lucht rood deed kleuren. Ik heb zin om weg te gaan! De handwerkjes blijven vandaag even liggen. Snel ging ik naar de winkel om de boodschappen klaar te hebben. Bij het inladen van m’n fietstas hoorde ik een moeder tegen haar kind zeggen: “Ja, we gaan gauw naar huis om de boel op te bergen en dan gaan we naar het bos.” Vertolkte zij wat vandaag vele mensen denken en doen? Naar het bos op deze mooie oktober-zaterdag! Ik ga naar m’n ouderlijk huis, ontmoet daar m’n zussen en ga kijken wat er nog voor fruitbuit te koop is daar in de buurt. Allemaal fijn herfstweekend gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vintage handwerkboeken

Sinds de vorige keer dat ik een overzichts-collage van vintage handwerboeken liet zien, heb ik ongeveer vijftig nieuwe boeken toegevoegd. In deze collage zie je er vijftien.

Vijftien vintage handwerkboeken

De afgelopen tijd voegde ik heel wat vintage handwerkboeken toe aan m’n shop. In het begin maakte ik foto’s van enkele bladzijden, zodat een indruk kan worden gekregen van hoe het boek eruit ziet als je het opendoet. Het leuke van snuffelen tussen oude boeken is immers dat je er even doorheen kunt bladeren. Soms zie je een patroon wat je aanspreekt en besluit je het hele boek te kopen. Of soms is het hele boek gewoon precies wat je zoekt. Maar voor dit moment ben ik even gestopt met die extra foto’s. Ik laat nu alleen de voorkant zien, en geef meestal een beschrijving die ik overneem van de achterkant van het boek of uit het voorwoord. In de handel in tweedehandsboeken (zoals op marktplaats) is het trouwens ook gebruikelijk om slechts de voorkant te laten zien. Mensen zijn vaak op zoek naar een titel, en als je dan ook nog de auteur vermeldt, en het aantal bladzijden en de staat van het boek, is het meestal wel voldoende. Natuurlijk wil ik graag méér laten zien, maar voor dit moment heb ik me voorgenomen om eerst zoveel mogelijk boeken die ik verzamelde op m’n shop te zetten. En het begint al een aardig volle shop te worden! Op deze foto-collage een indruk van wat ik recent zoal toevoegde. Mooie en leuke vintageboeken op handwerkgebied!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ruilen huilen? Tijd is geld?

Twee kruissteek kopjes met schotel

Ik weet helemaal niks van deze kopjes. Ja, wèl dat ze een bruine schotel hebben en een curieuze tekst. Maar niet wanneer ze gemaakt zijn en in welke oplage. Ik had ze gewoon nog nooit eerder gezien en vind ze intrigerend. Wat bewoog een fabrikant om deze tekst met een kruissteek-randje op dit soort kopjes af te drukken? En dronken mensen hier echt koffie uit? Koffie-drinken is toch bedoeld als een momentje-ontspanning, en wil je dan wel elke keer geconfronteerd worden met die oubollige volkswijsheid? Ik vind het wel een beetje vreemd. Maar toen ik daar zo over nadacht om hier een blogje over te schrijven, bedacht ik het volgende: Misschien zijn ze bedoeld als ‘conversation starter’. Die uitdrukking hoorde ik voor het eerst tijdens een lezing over de Russische serviezen die nu in de Hermitage worden tentoongesteld. Op de luxueuze diners van de Tsaar werden de tafels gedekt met kostbaar servies waarop prachtige taferelen waren geschilderd. Die afbeeldingen waren bedoeld om het gesprek op gang te brengen met je buurman aan tafel. Dus dan begin ik nu enigszins te begrijpen wat mogelijk de achtergrond is van deze kopjes. Je serveert er koffie in en vraagt dan aan je gast: “Heb jij laatst nog iets gekocht waar je spijt van had?” Of je zegt: “Aangezien tijd geld is, waardeer ik het bijzonder dat je vandaag bij mij op visite komt!” Mogelijkheden genoeg bij deze aparte kopjes!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Groot handwerkboek uit grootmoeders jeugd

Groot handwerkboek uit grootmoeders jeugd

Bij een vorige keer dat er een ontmoetingsdag voor borduursters was georganiseerd door Simone (in december komt er weer zo’n leuke ontmoetingsdag), kwam er iemand naar me toe die wist dat ik daar ook zou zijn. Ze had speciaal een boek voor me meegenomen wat ze me graag wilde laten zien. Dat vond ik zò lief! Het was het boek “Groot handwerkboek uit grootmoeders tijd”. Ik deelde haar enthousiasme voor dit bijzondere boek. Zelf had ik het ook net ontdekt, maar had het nog niet op m’n shop geplaatst omdat ik het zelf zo leuk vond. Gelukkig vond ik later nog een exemplaar, en dat plaats ik nu wel in m’n shop. Het is een bijzonder leuk boek, en verdient wel wat aandacht. Het lijkt me trouwens al een tijdje leuk om misschien wel elke dag een (extra) blogje te maken waarin ik een boek uit mijn shop bespreek. Dan is dit boek vandaag wel een goede eerste. Want mijn handwerkliefde is begonnen met mijn eigen grootmoeder. Ik noemde haar ook zo, en geen ‘oma’. Mijn grootmoeder was een echte handwerkster, en wat mij betreft is de titel van dit bijzondere boek heel goed gekozen. Want ‘grootmoeders’ en ‘handwerken’ horen toch bij elkaar? Het boek is vrij compleet: prachtige platen (sommige in kleur, de meeste in zwart wit), en zeer veel patronen. “Ruim 100 handwerken van vroeger om nu zelf te maken” staat er op de cover.

Op de foto heb ik een geborduurd schilderijtje en een geborduurde lakei (het zwart is van voorbewerkt fluweel) wat ik al eerder op de shop plaatste. De lakei is voor van alles te gebruiken. Hè, dat kun je zo niet zeggen! Ik bedoel: het borduurwerkje van de lakei laat zich goed tot iets verwerken.

Afbeeldingen uit groot handwerkboek uit grootmoeders jeugd

Lees reacties (12) of geef een reactie

Stapel dikke handwerkboeken

Stapel dikke handwerkboeken

“Alles over handwerken”, “Het complete handwerkboek”, “Het nieuwe handwerkboek” en “Het grote naaldkunstboek”. Dat zijn mooie titels! Opvallend in deze stapel is het vele oranje en groen: dat waren geliefde kleuren in de zeventiger jaren. Deze dikke handwerkboeken komen bijna allemaal uit de vòrige opleving van handwerk, en dat was in de zeventiger en tachtiger jaren. Wat is er toèn ook veel gehaakt en gebreid! Maar ook heel veel andere technieken worden in deze boeken beschreven, zoals Macramé, Frivolité, Kantklosen, Weven, Batik, Guimpen, Tapisserie, Stofdruk, Punniken en nog veel meer. Veel van deze technieken zijn nu ook weer populair aan het worden en er verschijnen weer nieuwe boeken. Toch zijn die oude boeken ook nog heel interessant! Ik heb ze altijd mooi gevonden en verzamelde ze, maar toen ik vorig jaar begon met boeken verkopen, aarzelde ik wel of ik die dikke boeken ook in m’n shop wilde hebben. Ze moeten namelijk bijna allemaal als postpakket verstuurd worden. Tot nu toe is gebleken dat er wel vraag naar is. En het is natuurlijk extra leuk als ik ze straks kan meenemen naar een Kerstinstuif in Vaassen, waar veel borduursters komen. Als je van plan bent om daar te komen, en je ziet nu al een boek wat je graag wilt hebben, dan kan ik het voor je reserveren en sparen we portokosten uit. Voor alle anderen: sommige van deze boeken had ik al in m’n shop (even naar beneden scrollen of de zoek-functie gebruiken); en heel veel andere boeken heb ik de afgelopen dagen toegevoegd. Wie weet zit er wat tussen! “Alles over handwerken” vind ik zelf het mooiste boek, maar ook de andere zijn erg leuk om door te bladeren!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Konikspaarden langs de Waal

Tapisserietasje met paarden

Vanaf een kliniek waar ik dit jaar vaak kom, is het maar een paar minuten rijden naar een plekje waar ik graag even tot rust kom voordat ik de snelweg weer op ga. Het is een natuurgebied langs de Waal waar volgens een bordje Konikspaarden grazen. Ik had ze nog niet eerder gezien maar gisteren bofte ik: twee paarden waren juist vóór het hek wat aan het ronddartelen. Dat moment dat ik daar in dat gebied aankom na een lange behandeling is iedere keer zò Drie konikspaarden in Staartjeswaard met donkere luchtprachtig: ik merk dat op slag alle spanning en moeite van de voorbije uren van me afvalt. Dat is iets prachtigs om mee te maken. En nu dan als extraatje ook nog die paarden. Ik ging helemaal op in het kijken naar die wildebrassen en merkte dat zij geen ènkele notitie van mij namen. Vaak doen paarden dat wel, maar deze dus bepaald niet. Een derde paard kwam aanstormen en deed dat niet zachtzinnig. Met volle vaart en onbeteugelde kracht liep hij op de andere twee in, die hem met luid gehinnik en hoefgeroffel begroetten. En daar speelde zich voor mijn ogen een staaltje pure levensvreugde af die mij de lange tandartsuren deed vergeten. Het was een schouwspel alsof je midden in de film “De nieuwe wildernis” bent beland: spectaculair. Ik nam de ene foto na de andere, en geraakte vanmorgen in twijfel: Die wil je toch niet allemaal laten zien op je handwerkblog? Die paarden gaven mij een prachtig voorbeeld van ‘tomeloosheid’, maar zelf probeer ik dat niet te zijn. Dus toch maar weer mezelf gehouden aan m’n eigen restrictie: slechts een páár foto’s.

Nu kwam het net zo uit dat ik vlak voor vertrek naar de kliniek een tapisserie-tasje had meegenomen om na afloop te fotograferen. Met paarden! Terwijl de wilde oergeluiden van de paarden mij een alles overheersend bewustzijn gaven hoe  fantastisch het was om daar te zijn, hing ik mijn tasje aan het hek. Ik hoop dat jullie genieten van deze foto’s. Voor mij was het een moment om nooit te vergeten!

(Later wil ik nog aparte blogjes maken over mijn tapisserie-tasjes; deze week ga ik nu eerst verder met het toevoegen van handwerkboeken)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte stola bij wit licht

Gehaakte stola granny squares over prikkeldraad

Vier uur had ik gisteren in de tandartsstoel gelegen (ik heb het er voor over, want er gebeuren goede dingen daar!) en toen was ik moe. Zo heerlijk om dan na afloop nog even bij de Waal te zijn. Ik was benieuwd of die andereStaartjeswaard langs Waal stoel (hier schreef ik daar eerder over) er ook nog stond. Het bleek dat hij er nog wel was, maar niet meer in staande positie. Iemand had hem over het prikkeldraad gegooid. Nadat het schouwspel met de konikspaarden voorbij was, kreeg ik nog een ander schouwspel te zien: het licht! Fotografen-licht, noemen ze het wel. Het is het licht vlak vóór of nà een bui. Het duurt soms maar een paar seconden, soms iets langer, maar nooit echt lang. Het is boffen als je op het juiste moment op de juiste plaats bent. Dat had ik gisteren toen ik mijn kostbare uurtje beleefde. Ik zag hoe de bomen langs de rivier werden verlicht, hoe het licht over het landschap gleed en ik genoot met volle teugen. Zoals het licht over het landschap gleed, zo voelde ik hoe de verdoving uit mijn lichaam vloeide. Ik wilde paardesprongen maken net als de bonkige en luid hinnikende konikspaarden. Ik wilde wel mijn vleugels uitslaan en net als de ganzen boven het water vliegen. Ik had geen vleugels, maar wel een stola in de auto. Te zien is hoe met eenvoudige granny squares een simpele omslagdoek is opgebouwd. Deze is ‘tweedehands’ (en dus niet door mij gemaakt), maar misschien heeft iemand wat aan het goede idee. Gebruik hierbij een grove haaknaald voor een licht en luchtig effect.

O, dat licht, dat licht! Zo prachtig! Ik voelde me weer licht en blij toen ik naar huis reed.

Wit licht op bomen langs Waal bij Staartjesdijk

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebreide poppetjes

Mandje met gebreide poppetjes

Twee poppetjes proberen ondeugend uit de mand te kruipen. Als ik straks probeer voortijdig mijn vrijheid tegemoet te gaan, dan krijg ik te horen: “Nee, je moet nog even blijven liggen”. Als een verantwoordelijke patient lig ik straks weer een paar uur in de tandartsstoel. Ergens in een andere provincie. Ik schreef er eerder over, en brak daarmee m’n eigen regel: Niet teveel over lastige dingen schrijven. Want wat heeft een ander eraan? Nog een zelf-opgelegde restrictie negeer ik vanmorgen: Niet teveel foto’s laten zien van wat ànderen maakten. Want ik heb zelf al meer dan genoeg handwerken in huis en als ik dan ook nog ga bloggen over wat anderen maakten dan moet ik naar drie-blogjes-per-dag. Dus probeer ik het te beperken tot wat ik zelf kocht of maakte. En tenslotte heb ik nog een derde regel mezelf opgelegd: Niet teveel m’n lezers lastig vallen met allerlei overwegingen. Ik wil graag dat elk stukje een afgerond geheel is, wat ook later nog interessant is om te lezen en waarbij ik de dagboek-vervolg-vorm probeer te vermijden.

Maar elke regel kan natuurlijk gebroken worden, en vandaag zijn dit mooie foto’s om dat bij te doen! De poppetjes werden gebreid door m’n handwerkvriendin, een echte expert die prachtig werk maakt en alles altijd keurig afwerkt.  Als ze op bezoek komt, dan heeft ze altijd wat bij zich om te laten zien en op mijn beurt haal ik ook altijd van alles tevoorschijn en zo vliegen de uren voorbij. De laatste keer dat ze op bezoek was, had ze dit schattige mandje bij zich. Ik fotografeerde het met de spulletjes die hier toevallig net lagen, waarbij deze foto ook interessant is: haar breiwerk op mijn haakwerk. Dus zo lig ik er straks ook weer bij – in die tandartsstoel – en dan zal ik me verbeelden dat ik op een zacht gehaakt bedje lig en straks weer overeind mag. Maar nu moet ik me gauw gaan klaarmaken voor de lange rit!

Gebreid poppetje tussen haakwerk

Lees reacties (2) of geef een reactie

Jachttafereel

Jachttafereel in tapisserie

Fijne zondag gewenst! Wij gaan bij familie op bezoek die ook zo’n rashondje hebben. Lijkt me trouwens best lekker om ook eens zo op de rug van een paard door de velden te struinen. Ik heb nog nooit op een paard gezeten en hoe ouder ik wordt, hoe meer ik dat als een gemis zie. Dus wie weet zie je mij ook nog wel eens zo meedoen aan een jachtpartij. Dan trek ik ook zo’n rood jasje aan en na afloop lekker eten en drinken. Tjonge, ik krijg hele fantasieën bij dit soort tapisserieën…..

Lees reacties (3) of geef een reactie

Herfstkleuren

Geborduurd schilderij vogel en rozen

Zaterdagavond, zin om nog even te bloggen. Drie blogjes met foto’s in geeltinten, die ik afgelopen week maakte. Het kleed op deze foto staat al een tijdje in m’n shop. Mooi op zonnige dagen in een picknickmand of op de tuintafel. Maar ook wel geschikt in de herfst, als ondersteuning van gele herfstkleuren. Het geborduurde schilderij kocht ik vorige week en liet ik op dit blogje al eerder zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee rozenhanddoekjes

Twee rozenhanddoekjes

Sommige rozen houden het heel lang vol, maar uiteindelijk komt het moment dat ze hun blaadjes laten vallen en is de pracht voorbij. Dat moment kwam bij mij precies toen ik twee geborduurde rozenhanddoekjes had gekocht die ik wilde fotograferen. Ik pakte de laatste rozen uit hun vaasje en prompt vielen de tere blaadjes eraf. Dat geeft natuurlijk wel een voor de hand liggende gedachtegang: wie nòg langer van rozen wil genieten ziet ze graag in geschilderde of geborduurde versie.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Flanstaart

Flanstaart op geborduurd tafelkleedje

Weten jullie wat een flanstaartje is? Nou gewoon: dit! Om tien uur zou ik ergens in de afgelopen week visite krijgen en om vijf voor tien bedacht ik dat ik niks had voor bij de koffie. Ik had nog wel wat peren die inmiddels goed rijp waren, nog wat oude pruimen en een paar rimpelige appels. Gauw geschild, in stukjes, in ovenschaal, en een kruimellaag erover van stukjes deeg. Klaar binnen tien minuten en de kennis kwam gelukkig net iets later. Dus toen wij aan ons tweede kopje koffie toe waren was er wat bij… Koekjes heb ik haast nooit meer in huis en als er bezoek komt heb ik dus ook nooit iets om aan te bieden. Soms maak ik daar geen punt van (het bezoek beleefdheidshalve ook niet), en soms flans ik nog even wat.

Het gaat natuurlijk allemaal om het geborduurde tafelkleedje. “Sorry, nog even een foto maken” riep ik vanuit de keuken naar de kamer, toen ik de flanstaart uit de oven had gehaald. Daar begreep m’n bezoek helemaal niks van want ze had niet veel op met handwerken. Jullie gelukkig wel, toch?

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakte zakjes met gouden randje

Visite haakwerkje met kopje koffie op Perzisch tapijtje

Oudere vrouwen die al veel hebben meegemaakt: ik hou van hen! In mijn omgeving ken ik een paar oudere vrouwen van boven de tachtig bij wie ik graag op visite ga. Ik hou ervan om tegen hen aan te praten (hoewel doofheid soms wel wat lastig is), en ik hou er vooral ook van om naar hùn verhalen te luisteren. Wat hebben ze veel meegemaakt in hun lange leven, en wat hebben ze daarover veel te vertellen. Deze week kreeg ik een rouwkaart die mij zeer trof. Een prachtige vrouw, door velen geliefd en gewaardeerd, werd gisteren begraven en ik mocht daarbij aanwezig zijn. Ja, ‘mocht’ want hoewel er verdriet is om het gemis, was er toch ook veel dankbaarheid en blijdschap om haar geleefde leven. En uitzien naar de eeuwigheid.

Deze foto liet ik eerder al eens zien: een half jaar geleden toen ik nog niet zo lang blogde. Ik was toenGehaakte zakjes met gouden randje bij haar op visite geweest en vertelde op mijn blog dat het fijn is om op visite een simpel haakwerkje bij je te hebben. Later liet ik de zakjes nog eens zien: nu afgewerkt met een gouden randje. Daar kreeg ik een reactie op dat het een leuke afwerktip is, en bij deze gelegenheid geef ik die graag nog eens door. Bij de laatste afwerkrand en in het gedraaide koordje kun je een gouddraadje verwerken en dat geeft een mooi effect.

Een gouden draad liep ook door het leven van de mevrouw die gisteren begraven werd. En bij haar kinderen en ook bij mij overheerst de blijdschap over de gouden toekomst die nog voor ons ligt.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Stapel handwerkboeken

Stapel handwerkboeken tussen gele bolchrysanten

Een flinke stapel tweedehands handwerkboeken voeg ik toe aan m’n shop. Boeken over Textiel, Appliqueren, Borduren, Patchwork, Kant, Breien, Weven en nog veel meer. Sommige boeken komen van een handwerkbibliotheek en hebben helaas een storende stikker op de rug. Als dat bij een bepaald boek het geval is, dan heb ik dat altijd vermeld in de shop. In het begin toen ik boeken toevoegde, liet ik ook altijd wat gefotografeerde pagina’s zien, zodat een koper daar een beeld van krijgen. Dat heb ik nu niet meer gedaan want dat kost veel tijd en ik wilde nu eerst de stapel die ik deze zomer verzamelde ‘wegwerken’. Maar later wil ik van de leukste/interessantste/mooiste boeken aparte blogjes maken en die wat extra aandacht geven. Want er zitten zòveel leuke boeken tussen! Sommige zijn onbekend maar nog heel erg de moeite waard. Andere boeken zijn verzamelaars-items. Ik hoop dat ze hun weg vinden naar liefhebbers. Elk boek heb ik eerst zelf doorgebladerd, stukjes erin gelezen en ervan genoten. Want ik hou van tweedehands handwerkboeken! (dat was vast al wel duidelijk….)

Tweedehands handwerkboeken

Lees reacties (3) of geef een reactie

Avondlucht

Avondlucht langs rivier

De afgelopen dagen voegde ik wat handwerkpakketten toe aan m’n shop en dit is voorlopig de laatste. De zonsondergang fotografeerden we vanaf een tribune aan de IJssel, toen we naar een voorstelling keken waarin er afscheid werd genomen van een boerderij. Borduurpakket-zeilboten-tegen-avondluchtOmdat de rivier meer ruimte moet krijgen om hoog water te verwerken, wordt land geschikt gemaakt wat straks onder water kan lopen. Voor die boerderij (met de naam: ’t Halfvasten) viel de avond. Zeilboten bij avondlucht is weer een heel ander fenomeen, hoewel ook weer niet want zeilboten houden ook van water. In onze tijd staat tapisserie weer in de belangstelling en dit borduurpakket is geschikt voor die halve kruissteek (dat wordt tapisserie genoemd). Het lijkt mij een heel leuk borduurpakket en ik plaatste het in m’n shop. Het is me wel goed bevallen, om een tijdje achter elkaar met materiaalpakketten bezig te zijn. Aan het begin van die periode liet ik in een blogje zien hoe mooi een borduurwerk kan worden van zo’n oud borduurpakket, en aan het eind van deze periode dus deze avondlucht. Hierna ga ik me weer een tijdje met de handwerkboeken bezighouden.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Materiaalpaketten

Materiaalpaketten handwerken

Op deze foto kreeg ik een leuke reactie van iemand die vroeger in een handwerkgroothandel heeft gewerkt. Ze kon al de bekende namen van die tijd moeiteloos opnoemen: Lanarte, Thea Gouverneur, Pako, Sara Moon….. het waren bekende namen voor handwerkliefhebbers. De pakketten werden veelvuldig verkocht en waren erg geliefd, schreef ze. Je ziet ze nu niet zo veel meer maar als ik wat tegenkom vind ik het leuk om het te kopen en weer door te verkopen. Alles op deze foto staat nu op m’n shop, behalve de Laura Ashley patchwork stoffen, want daar wil ik eerst nog even een aparte foto van maken. Voor handwerk-liefhebbers is er altijd wel wat te doen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het Komplete Handwerken

Het Komplete Handwerken

Voor deze foto heb ik deel 1 van “Het Komplete Handwerken” naast een oude doos gelegd waarin een materiaalpakket van “Handwerken zonder Grenzen” zat. De overeenkomst van lettertype en illustratie zal wel duidelijk zijn: precies hetzelfde. Het is wel interessant om dit toe te lichten.

Midden in de jaren ’70 verschenen drie rode delen van een prachtige serie over handwerken: Het Komplete Handwerken. Door Eska Tijdschriften werd het gedreven handwerk-echtpaar Henriette en Henk Beukers aangezocht om deze serie te verzorgen, samen met Marry Storteboom. De serie voorzag in een grote behoefte en vond zijn weg naar de huizen van vele handwerkliefhebbers, mede omdat er veel voor werd geadverteerd in handwerk-tijdschriften. Na dit grote en succesvolle project richtte het echtpaar Beukers zich op verdieping van de handwerkkennis en richtten zij het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen op. Jarenlang werden zij als gedreven en deskundige hoofdredaktie zeer gewaardeerd en hun namen worden nog steeds met ere genoemd in de handwerkwereld.

De dikke rode delen van Het Komplete Handwerken liggen nu af en toe in kringloopwinkels. Ik heb zelf deel één al een tijdje in m’n shop. Het is natuurlijk een dik boek en het moet als pakket verzonden worden en daarom aarzel ik ook om er meer te kopen. Wel kan ik alle nieuwe handwerksters die er in onze tijd zijn bijgekomen van harte aangevelen om zo’n deel te kopen als je het tegenkomt. En ook oudere handwerksters zullen misschien blij verrast zijn dat zo’n map uit de zeventiger jaren nog zò aantrekkelijk en ‘kompleet’ is. Zelf heb ik de drie delen al jarenlang op een ereplekje staan en vind ik dat ze helemaal in deze tijd passen. Voor weinig geld heb je een ‘Kompleet’ Handwerkoverzicht!

In dit eerste deel werd eerst een basis gelegd met veel uitleg over handwerk-materiaal en textiel. Daarna zijn in losse katernen de volgende onderwerpen behandeld: Spinnen, Appliceren, Patchwork, Kralenwerk en Knooptechnieken.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Houten breinaalden dozen

Houten breinaaldenkokers en dozen

Houten breinaaldendozen en kokers, en houten haaknaaldendoosjes: leuk! De haaknaaldendozen zijn mijn eigen exemplaren (ik plaatste ze even op de foto om te laten zien dat ze bestaan), maar de breinaalden dozen en kokers heb ik in m’n shop gezet. Een nadeel is wel de hoge verzendkosten, ze moeten als postpakket verzonden worden. Maar wie weet is hier een breister naar op zoek. Vooral de kokers zijn leuk: je kunt ze zo lekker open en dicht doen en dan geeft het zo’n lekkere ‘plk’. Dat deed ik eerst een stuk of tien keer voordat ik foto’s ging maken. Een foto is voor de visuele presentatie, maar onze oren willen ook wat. Zoals het heerlijke geluid van tikkende breipennen. En als het breiwerk dan klaar is: de pennen opbergen in zo’n mooie doos. Plk…..!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Flower fairy braam met bramenblad

Flower fairy braam met bramenblad

De bramen vond ik niet veel soeps dit jaar. Dus ook niet veel jams. Af en toe keek ik aan een struik of er wat aanzat maar echt veel was het niet. Maar ik heb wel goede herinneringen aan geboruurde bramen! Op m’n twintigste kreeg ik een borduurpakket kado en dat nam ik mee naar m’n studentenkamer. Ik herinner me een lange winter van veel studeren en soms viel dat zwaar. Borduren vond ik aantrekkelijker dan de boeken en daarom had ik een belonings-systeem voor mezelf uitgedacht: telkens een tijdje studeren en dan een kwartier borduren. Dat werkte goed! Mijn eigen  ingelijste schilderij heb ik nog en bewaar ik, maar ik laat hier een ander zien. Deze is te koop, en ik plaatste het al eerder in m’n shop. De reden dat ik er nu nog een blogje aan wijd is dat ik nu ook het patroon in m’n shop plaats. Het is m’n eigen patroon van vroeger, compleet met afbeelding. In deze tijd zijn ook de Flower Fairy’s weer populair en wie weet gaat iemand dit weer maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Appels en peren

Muisje met bessen in borduurringTwee geborduurde muisjes met fruit

Een vreemd verschijnsel van onze ver-doorgedraaide welvaartsmaatschappij is iedere herfst weer te zien: volop fruit wat van de bomen valt en daar blijft liggen. Elk jaar ben ik er weer verbaasd over: waarom raapt niemand dat op? Als ik in de gelegenheid ben om van de fiets af te stappen, dan buk ik graag even om een maaltje appelmoes op te rapen (die butsen en builen snijd ik gewoon weg). Soms ligt dat fruit aan de kant van de weg en dan voel ik me vrij om wat mee te nemen.

Vorige week kreeg ik een krat peren van m’n zus, geplukt van de plantsoen-bomen die in haar straatje groeien, midden in een woonwijk. Zij had zich er ook over verbaasd dat spelende kinderen gewoon het fruit vertrappen bij hun spelletjes in de plantsoenen en dat niemand zich meer schijnt te realiseren dat je fruit ook gewoon kunt plukken of oprapen. Dus maakte ze een statement: midden in de welvarende woonwijk ging ze met een tas langs de straten en haalde zoveel fruit op dat ze ook kon weggeven. Heerlijk! Fruit is voor mensen en niet voor muizen.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Materiaalpakket Het Komplete Handwerken

Materiaalpakket Het Komplete Handwerken

Bij de eerste nummers van het boeiende en nog steeds mooie tijdschrift “Handwerken zonder Grenzen” werd ook telkens een materiaalpakket geleverd. De lezers van het nieuwe tijdschrift (het eerste nummer verscheen in 1978) konden dan gelijk aan de slag met het meegeleverde materiaal. In het tijdschrift werd dan achtergrond-informatie gegeven en uitleg en voorbeelden om zelf ook wat te maken. Niet alle abonnees probeerden elke nieuwe techniek uit en zo kwamen in de loop der jaren ook wat van die materiaalpakketten op de rommelmarkt terecht. Het lukt me maar een enkele keer om zo’n doos te kopen, want er zijn altijd wel andere gegadigden vóór mij die er ook wel wat mee kunnen. De dozen die nu tweedehands te koop worden aangeboden zijn meestal oud en wat afgesleten en ik zie het dan voor me hoe een mevrouw dat een jaar of veertig in de kast heeft bewaard. Het kartonnen materiaal is meestal nog prima, en kan zò weer gebruikt worden. Ik heb wat pakkettjes in m’n shop geplaatst. Voor één pakketje moest ik wat speurwerk doen op internet, want ik kon niet meer bedenken hoe die kartonnetjes in die typische vorm ook weer heten. Al gauw had ik een blog gevonden van iemand die hier iets moois mee maakt, en ze heten ‘clamshells’. Eigenlijk vind ik de toepassingen van onze tijd zelfs nog móóier dan de toepassingen die in de zeventiger jaren worden geboden! Want denk je eens in hoe mooi het wordt als je die clamshells bekleedt met allerlei kleuren turquoise patchworkstof!

Lees reactie (1) of geef een reactie