Archief voor november 2014

Archief - november 2014

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode november 2014 getoond.

 

Olifantenkussen

Bek Etnische moteiven en geborduurd kussen met olifanten

Mijn lievelingsboek! Het boek heet ‘Etnische motieven’ en ik heb het talloze keren doorgebladerd. Ik vind het al jaren een prachtig boek en maakte er verschillende werkstukken uit. Zoals dit olifantenkussen. Aan de binnenkant van het boek is dit patroon over de hele breedte afgedrukt. Ik legde twee boeken open en kon zo deze kleurrijke foto maken.

Een blogje zoals dit noem ik een ‘boekenblogje’. Een tijdje geleden begon ik ermee om ’s avonds nog zo’n boekenblogje te publiceren. Ik hou ervan om handwerken èn boeken te combineren voor een foto. Meestal bedoeld om een bepaald boek even ‘in het zonnetje’ te zetten. Onder de aandacht te brengen en in m’n shop te plaatsen. Dìt specifieke boek komt pas later in m’n shop, maar de komende week hoop ik nog wat andere boeken- en produkt-blogjes te maken. Wie weet zit er nog iets voor je bij voor de Sinterklaas of zo. We maken er een kleurrijke week van!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Achterkant rode randenlap

Achterkant borduurwerk randje per week

Welkom borduursters die via de blog van Simone (van SoedIdee) bij mij kwamen. Afgelopen zomer organiseerde zij een borduur-middag waar veel vrouwen bijeen kwamen om samen te borduren. Ik was er toen ook en kocht flink wat rood borduurgaren bij haar. Daarmee begon ik te borduren. Af en toe liet ik een foto zien van hoe het werd. Nu is mijn lap af en morgen laat ik hem zien! Borduurwrek rode randen in avondlichtIk hoop verschillenden van jullie (ik bedoel: de borduursters die via bovengenoemde blog doorklikten) aanstaande zaterdag ook te zien! Dan is er opnieuw een borduurmiddag (in Vaassen) en daar hoop ik ook weer bij te zijn.
En voor alle anderen ook: jullie hopelijk ook tot ziens, maar dan morgen op mijn blog. Dan blog ik één jaar op Tweedehandswerk en laat ik de voorkant van deze lap zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Streep(je)

Patchwork geel kleedje met oranje sterren

In ieders leven worden af en toe wat strepen gezet. Soms abrubt en duidelijk, soms geleidelijk en nauwelijks zichtbaar. Maar ongemerkt of juist heel bewust: die strepen zijn er. Voor mij was er vier jaar geleden een soort streep. Ik was meer dan tien jaar lang heel veel met patchwork en quilten bezig geweest en toen besloot ik op een dag een handwerktoonstelling te houden. Ik hing al mijn quilts aan de muren van m’n huis, maar haalde ook al mijn borduurwerkjes tevoorschijn. Dat was een soort streep. Hierdoor kreeg ik ineens weer zin in borduren. De afgelopen jaren heb ik dat veel gedaan, en toen kwam er weer wat bij: fotograferen! Ik ging een blog bijhouden en mijn man maakte een website voor me (met nog meer digitale mogelijkheden) en zo was er weer een streep gezet: mijn leven vóór en nà het besluit om te gaan bloggen. Inmiddels hoort bloggen helemaal bij m’n dagelijkse routine.

Vandaag en morgen voelt ook een beetje als een streep. Op 1 december is het precies een jaar geleden dat ik begon met Tweedehandswerk!
Morgen laat ik een foto zien van een borduurwerk wat ik afgelopen maanden maakte (ik bewaarde die foto speciaal tot die dag).
En vandaag een foto van een oud patchwork. Deze maakte ik lang geleden zelf. Ik liet hem niet eerder zien want ik denk dat ik hem onbewust ook bewaarde tot een streep-moment. Dit lopertje maakte ik van tweedehands-stofjes: een oud geel gordijntje en wat restjes oranje. Met vier stralende sterren besluit ik mijn eerste blogjaar op Tweedehandswerk!

Toch nog even dit: misschien denk je dat ik het nu wel erg aandik allemaal. Door het geel van dit kleedje lijkt het of ik m’n eigen streepje wel erg opblaas. Dat is niet m’n bedoeling. Mijn blogjes zijn maar betrekkelijk. Andere ‘strepen’ in het leven zijn veel belangrijker en intenser: een verhuizing of een behaald diploma of misschien het verlies van iemand. Mochten jullie zo’n belangrijk streep-moment beleven dan wens ik je daarbij sterkte of troost bij toe, en hoop dat deze zondag een goede bijkom-dag is.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Afgevallen blaadjes en een patchworkje

Berkeblaadjes aan het begin van de herfst

De novembermaand begon aarzelend met nog volop blad aan de bomen. En de maand verliep stralend met heel veel mooi weer. Maar aan het eind van de maand heb ik wel een paar keer moeten vluchten van plekken waar vijf bladblazers tegelijk bezig waren. Dan ga ik liever ergens anders naar toe. Het bladblazen is nu in volle gang. De bomen zijn bijna kaal (onze boom liet in één keer bijna alles tegelijk vallen) en het is duidelijk ècht ‘Eind november’ geworden. Dit is meer het weer wat we van november verwachten.
Op deze laatste dag in november laat ik nog een foto zien van een herfst-patchworkje. Morgen kan ik daar niet meer mee aankomen (vind ik). Vandaag is het immers ook de eerste dag van advent en de hoofden beginnen naar kerst-dingen te staan. Ik plaats dit leuke patchwork-dingetje in m’n shop. Wat is het eigenlijk? Een onderzetter? Of gewoon een kleine versiering? Het ziet er wel gezellig uit, ondanks dat hij beter opgeborgen kan worden tot volgend jaar in plaats van nu nog in de aandacht te staan. Fijne zondag!

Herfst patchwork onderzetter

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerkpakketjes

Collage handwerkpaketten op Tweedehandswerk

Gisteren merkte ik dat ‘Black Friday’ in Nederland ook aandacht begint te krijgen. Ik was in een winkel waar met grote letters werd aangekondigd dat dit hele weekend flinke korting werd verleend. En zo kwam ik op het idee om mijn eigen kortings-aktie ook nog even te verlengen. Net als gister krijg je bij bestellingen bij mij 25 % korting. Dat geldt vandaag en morgen nog.
De bestellingen die gister werden gedaan betroffen bijna allemaal produkten om zelf te maken. Logisch ook, met de kado-maand voor de deur. En met de winter in aantocht: tijd om lekker te borduren. Daar sluit ik nu bij aan met deze collage van zelfmaak-pakketjes die ik al wat langer in m’n shop heb staan. Dit zijn bijna allemaal oude vintage-pakketjes, de meeste nog in originele verpakking. In m’n shop kun je bij elk produkt lezen of bij een pakketje ook het garen is bijgesloten, of dat het alleen om het patroon gaat. “Pako”, “Lanarte”, “Eva Rosenstand”: dat waren vroeger bekende namen. Ik kreeg eens een reactie van iemand die vroeger bij een handwerkwinkel heeft gewerkt en veel van de pakketjes op mijn shop herkende. “Vroeger vlogen ze de winkel uit” schreef ze.

Bij mij nu de mogelijkheid om alsnog iets heel ouds te borduren. En dat kan zelfs héél oud zijn. Wat dacht je van de Nachtwacht bijvoorbeeld?

Gebruik bij bestellingen deze kortingskode: blackfriday. Dan wordt er automatisch 25 % korting berekend.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De Arenleesters van Millet

Tapisserieschilderij de Arenleesters van Millet

Eten is niet vanzelfsprekend, en voor arme mensen is er vaak niet eens de mogelijkheid om eten te kopen of zelf te laten groeien. Dit is een beroemd schilderij van Jean-Francois Millet uit 1857. Hij schilderde in de tijd van het Realisme, en wilde de echte werkelijkheid laten zien. Hij had een academische opleiding gehad maar keerde weer terug naar zijn boerenwortels om zo ook de overdreven romantiek in de schilderkunst achter zich te laten. Hier schilderde hij een paar arme vrouwen die nà de graanoogst nog wat losse aren verzamelen om er thuis nog een brood van te kunnen bakken.

Dit schilderij vind ik ook een mooie illustratie van Thanksgiving. Vanuit Amerika kregen we prachtige foto’s van onze dochter die daar deze week het grote feest meevierde. Eerst kregen we allerlei foto’s van de voorbereidingen in de grote keuken. En daarna foto’s van de mooi gedekte tafel met het klassieke eten: kalkoen, zoete aardappels met marsmellows, pompoentaart en cranberries. Thanksgiving wordt wat het eten betreft net zo groots gevierd als bij ons de kerst.

Vanouds werd in de christelijke landen in west Europa aan het eind van het oogstseizoen een dankdag georganiseerd. In Nederland werd dit in sommige gebieden afgelopen week ook nog gedaan, namelijk afgelopen woensdag. Toen immigranten 200 jaar geleden naar Amerika gingen, namen ze deze gewoonte mee, en daar wordt het nog steeds door het hele en grote land gevierd, altijd op de vierde donderdag in november. Amerikanen leggen grote afstanden af om bij hun families te kunnen zijn want het is een echt familiefeest. De dag daarna hebben ze ook een vrije dag, en die wordt Black friday genoemd.

Eten is niet vanzelfsprekend. Het is terecht dat het schilderij van Millet zo beroemd geworden is. Ik heb het in het echt gezien (het hangt in Parijs) en het geeft een tijdsbeeld wat helaas niet altijd zo romantisch was. En nog steeds leven veel mensen in armoede. Best een goed idee dus eigenlijk om eens per jaar een dank-feest te hebben, als er weer een heel jaar te eten is geweest en als de oogst weer is binnengehaald in ons rijke land.

Dit mooie (maar wel beschadigde) schilderij plaats ik in m’n shop. Die beschadigingen aan de lijst horen er gewoon bij. Het is de tijd van het realisme….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk-aanbiedingen op Black Friday

Collage handwerken in Tweedehandswerk shop

Vandaag is het “Black Friday”. Dat is in Amerika de dag na Thanksgiving. Veel werknemers hebben dan vrij en gaan winkelen. Grote ketens speelden daarop in met aanbiedingen en dat creëerde weer extra drukte. Die drukte is inmiddels zò groot geworden dat het soms volledig uit de hand liep. Mensen verdrongen elkaar, begonnen te graaien en onhebbelijk te doen in de jacht naar koopjes en droegen er zo aan bij dat de dag ‘zwart’ wordt genoemd. Zwart in de zin van ‘berucht’. Dat weerhoudt de economie echter niet en elk jaar wordt de drukte op deze koopvrijdag groter. Het fenomeen begint nu ook naar Europa over te waaien, vooral op webwinkels. En daarom nu bij mij ook: Vandaag is het Black Friday!

Dat betekent voor mijn shop: op alles krijg je 25 %  korting!

Geen tien procent dus, want naar Amerikaans voorbeeld moet je een beetje spectaculair doen.
Op de collage zie je wat handwerken uit mijn webwinkeltje. Ik zou ook een collage kunnen maken voor de boeken. Daarvoor geldt hetzelfde: overal 25 % korting! En op de zelf-maak-artikelen ook.

Hoe gaan we dat praktisch doen? Bij bestellingen zit een knop “kortingsbon invullen”. De naam van deze kortingsbon is: blackfriday. Dit typ je in en drukt daarna op ‘Kortingsbon toepassen’. Dan gaat het verder vanzelf. De computer berekent de korting en de bestelling kan verder worden afgehandeld

Veel snuffel-plezier toegewenst in mijn shop!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tweedehands – tweede kans. Tweede bloei!

'Nat' op raam

Een blogje voor degenen die mij al langer volgen: jullie lazen al eerder hoe de afgelopen weken ons huis werd opgeknapt. Toen de schilders klaar waren en ik ze had uitgezwaaid (ook wel weer blij dat die mannen weer weg waren…) kwam ik weer terug in de woonkamer. Ik zag dat ze nog even ‘Nat’ op de ramen hadden geplakt met schilderstape. Dat vond ik zo’n leuk gezicht dat ik het een paar dagen liet zitten. Telkens keek ik ernaar en was ik blij dat het klaar was.

Bromelia

En een blogje voor degenen die nieuw zijn op mijn website. Welkom! Ik schreef elders een gastblog over het idee om wat weggeef-tasjes te maken. En ik geef hier graag nog even een korte introduktie over mijn blog. Op mijn (dagelijkse) blog laat ik handwerken zien die ik zelf maakte: al mijn ‘tweede’ handwerken. En vooral blog ik over tweedehands handwerken en handwerkboeken, die ik ook te koop aanbied. Tweedehands is: tweede kans! Net als deze bromelia. Hij staat al ruim een maand op een tafeltje waar ik vanuit de woonkamer op uitkijk. Ik kreeg hem lang geleden van mijn zoon op moederdag. Na de bloei kon ik hem niet wegdoen. Beetje sentimenteel ben ik wel…. En nu, kijk eens! Nadat ik hem jarenlang heb verwaarloosd (ik liet hem gewoon in een verborgen hoekje staan, gaf hem af en toe wat water), bloeit hij weer! Zo zie ik het ook met de handwerkboeken. Jarenlang stonden ze in vergeten hoekjes en gaf niemand er wat om. Ik probeer ze op te zoeken en verkoop ze graag weer door. Oude handwerkboeken zijn weer heel erg leuk! Ze verdienen een ‘tweede bloei’!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Fijn haakwerk, nieuw haakwerk

Haakboekjes Fijn haakwerk

Een foto van het ronde kleedje liet ik eerder zien: ik hing het op aan een boom op een mistige dag vlakbij een carpoolplek. Zo leek het net een spinneweb! Daarop kreeg ik de vraag of ik daar ook een patroon van had. “Ik ga voor je zoeken” mailde Spinneweb kleedje in bosik terug, en nu heb ik het gevonden. Het staat in het oranje boekje “Fijn haakwerk 2”. Daar staat het zelfs op de cover. Deze boekjes over “Fijn haakwerk” zijn erg leuk, eigenlijk net zo leuk als de Durable-boekjes. Van beide series verkocht ik al meerdere exemplaren, maar ik heb er ook weer wat nieuwe in m’n shop. Die haal ik nu even naar voren. Ze zijn niet duur en staan boordevol prachtige en duidelijke haakpatronen. Heel veel ronde kleedjes, maar ook rechthoekige. Kleine kleedjes, tafelkleden en beddespreien: deze haakboekjes uit de tachtiger jaren bieden weer volop mooie patronen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wat doen we met de restjes?

Welkom haaksters die via Tertia’s blog (van de Crochet Along Deken) bij mij zijn gekomen!
Op haar blog heb ik een gastblog geschreven, met een idee waar we de restjes wol van de deken voor kunnen gebruiken.
Op mijn blog vandaag nog wat meer achtergrond-informatie, en nog wat foto’s van tasjes als voorbeeld.
Het thema is: geven maakt blij!

Vier gehaakte kleine tasjes

Dit voorjaar kreeg ik een plan. De Crochet Along was net een paar maanden bezig Gehaakt klein tasjeen het enthousiasme  was groot. Tertia uit Olst en Jolanda uit Zeeland publiceerden elke week een haakrand op internet en duizenden vrouwen haakten die rand na en maakten hun eigen deken. Ik volgde het initiatief en kreeg het plan om aan het eind van het jaar een voorstel te doen voor de restjes. Als de deken af zou zijn. Ik maakte een paar tasjes van wat felle kleurtjes. En hoewel ik ze zelf wel leuk vond, hield ik de foto’s voor mezelf. Die plaatste ik nog nìet op mijn eigen blog. Vandaag pas voor het eerst.

Het plannetje ontstond door een artikel in het tijdschrift Flow. Een vrouw vertelde dat zij zo depressief was dat ze niks meer wilde en niks meer kon. Ze was nog jong en het leven lag nog voor haar, maar ze had er geen grip meer op. Het wilde allemaal niet enGehaakt lichtblauw klein tasje ze kwam er niet doorheen. Midden in die misère kreeg ze een vreemd advies. Iemand zei: “Je moet elke dag wat weggeven aan een ander. Tien dagen achter elkaar.” Dat vond ze heel moeilijk en het viel haar enorm zwaar maar ze deed het toch. Met krachtsinspanning en met grote aarzeling gaf ze wat weg. Tot haar verrassing was de ontvanger er blij mee. En het stimuleerde haar om de volgende dag weer iets anders te bedenken. Dat ging haar al iets makkelijker af. En zo verder. Aan het eind van de tien dagen merkte ze dat ze wat los gekomen was van haar depressie. Ze had haar gedachten op een ànder gericht en ze had de ‘vreugde van het geven’ ontdekt. Dat hielp haar enorm. Aan het eind van het artikel vertelde ze dat ze nu niet depressief meer was, maar dat ze het advies nog steeds opvolgt. Geven maakt blij!

Zo haakte ik nog een tasje en dacht: aan het eind van het jaar ga ik aan Tertia voorstellen:  Zullen we op onze blogs een stukje schrijven over: “Wat doen we met de restjes?Gehaakt tasje op boomstamHet plan is op haar blog te lezen. Ik probeerde het daar zo kort mogelijk uit te leggen. Het is leuk dat het plan op háár blog staat, want daar komen de meeste haaksters. Hier is (na de inleiding hierboven) een samenvatting:

* We kunnen wat met de restjes van de lappendeken doen door een simpel tasje te maken. Dit tasje kun je weggeven aan een ander, waarvan je denkt dat die het waardeert. Misschien iemand die een bemoediging kan gebruiken. Iemand die zelf niet haakt maar wèl graag zo’n gehaakt tasje ontvangt.

* We kunnen ook onze restjes wol en een haaknaald aan een ander geven. Met de boodschap: “Joh, haken is dit jaar heel erg in de mode! Ik heb dit jaar meegedaan aan een CAL en nu wil ik jou de restjes geven. Zal ik je ook even leren haken?” Dan geven we niet alleen de restjes weg, maar ook een stukje enthousiasme. Misschien dat die ander wordt aangestoken, en ook het plezier van het haken ontdekt.

* En misschien (wat zou dat mooi zijn!), kan een ander hierdoor wel uit de depressiviteit komen! Als ontdekt wordt hoe fijn het is om iets weg te geven! Het haken van deze tasjes is echt heel simpel en CAL-deken-haaksters weten: als je de smaak eenmaal te pakken krijgt…..Misschien vindt iemand die het moeilijk heeft hierin een doel: tasjes haken en weggeven!

Vier gehaakte tasjes buiten

Het zijn fijne tasjes om te gebruiken als je weinig mee wilt nemen. Ik haakte ze niet alleen in alle jaargetijden van 2014, maar ik gebruikte ze ook in alle jaargetijden.
In een volgende blog kun je nog wat lezen over hoe je de tasjes haakt.
Ik wens iedereen veel haak- en geef-plezier toe!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Aanwijzingen gehaakte tasjes

Gehaakte tasjes met schelpen

Er zijn vast nog veel meer ideën om een klein tasje weg te maken. De foto’s zijn bedoeld als aanzet; deze haakte ik zelf.
De envelop-tasjes (middenop de foto) zijn ‘rondom’ gehaakt. Daar blogde ik eerder over. Hier en hier en hier of hier of hier kun je dat nog nalezen en liet ik wat andere tasjes zien. Er zijn natuurlijk talloze mogelijkheden met een haaknaald en een paar restjes garen en ik ben ook wel benieuwd naar jullie foto’s straks.

Voor degenen die toch graag wat aanwijzingen willen (voor de vier grotere tasjes), begon ik nogOpzetrand voor gehaakte tasjes even overnieuw te haken om te laten zien dat je eerst een rij lossen haakt. Die maak ik zelf altijd expres iets te lang, want het is makkelijk om naderhand wat lossen uit te halen. Andersom is niet makkelijk: als je te kort hebt (dan wordt het werk niet breed genoeg), dan moet je weer helemaal overnieuw beginnen om er wat bij te haken.

Daarna haakte ik een rij stokjes. Zo breed als het tasje moet worden. Dat is de eerste rij die onderaan komt. Dan komen de tweede en alle volgende rijen: telkens drie stokjes in één steek van de vorige rij, en telkens twee steken (van de vorige rij) overslaan. Dan krijg je bosjes van drie. Dit is een heel veel voorkomende haaksteek die bijna altijd succesvol is. Het werk vertoont wat afwisseling en structuur, maar het is totaal niet moeilijk. Ik vind het zelf de allerfijnste haaksteek.

Bij het keren kun je zelf bepalen of je de twee extra lossen aan de rand laat meetellen als het eerste stokje van het volgende bosje van drie, of dat je de extra keerlossen apart laat staan. Dat doet iedere haakster op eigen manier.

Maak je strepen zo breed als je wilt, maar probeer wel een beetje ‘vooruit te denken’. De lengte-breedte verhouding in een tasje moet een beetje kloppen. 2 staat tot 3 is meestal het mooist. Als je de eerste streep te breed maakt, en je wilt in totaal drie strepen, dan krijg je een te langgerekt tasje.
En als je nog een tussenkleur tussen de strepen gebruikt, dan moet je daar ook rekening mee houden met de totale hoogte. Het eerste tasje wat ik maakte, heb ik in totaal ongeveer twéé keer gehaakt! Ik was bijna klaar en toen vond ik de strepen niet mooi evenwichtig. Alles uitgehaald! Het duurde even tot ik de juiste verhouding had gevonden.
Met het hengsel kun je nog weer wat ‘evenwicht’ terugbrengen. Door de kleuren van de strepen terug te laten komen (soms alleen maar een subtiel randje), krijg je een geheel, en hangen de hengsels er niet los aan (niet letterlijk, en ook niet figuurlijk).

Hopelijk kom je eruit met deze aanwijzingen. De foto’s zeggen waarschijnlijk al wel genoeg. En ik denk dat vooral haaksters die een heel jaar meehaakten met de CAL-deken, vast wel voldoende ideeën hebben voor hun eigen tasjes. Succes!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merklap Marie 1926

Merklap Marie 1926

Wie was Marie? Ik weet het niet. Het enige wat ik van haar weet is dat ze in 1926 geboren was. Wie besloot om deze merklap naar een (verre) kringloopwinkel te brengen? Iemand die haar huis heeft leeggehaald en geen belangstelling had voor dit aandenken? Ik weet het allemaal niet. Dat is het aparte met merklappen: ze vertellen een verhaal, maar het verhaal wordt niet altijd meer gehoord of begrepen. Het mooiste is als merklappen binnen de familie blijven, en als een dochter of kleindochter er blij mee is. Maar soms komen merklappen in het tweedehands-circuit terecht. Ik hoop dat deze mooie merklap bij een liefhebber terecht komt. Misschien ook iemand die Marie heet, of die een moeder heeft die zo heet?

De merklap ziet er nog niet zo heel oud uit. Het zou goed kunnen dat deze niet al in 1937 is gemaakt (want we weten dat vroeger meisjes vaak al op elfjarige leeftijd een merklap borduurden). Maar dat Marie dus op latere leeftijd besloot zo’n merklap te maken. Hij werd daarna mooi ingelijst, doch zonder glas. En er is nòg iets wat hier ontbreekt: zuurvrij papier. Dat kan ik iedereen aanraden die zelf nog iets wil inlijsten. Zuurvrij papier kun je kopen bij een lijstenwinkel of creativiteitswinkel en is niet duur. Het voorkomt dat er later die typisch bruine vlekjes in het borduurwerk komen. Overigens zijn die er op déze merklap gelukkig nog niet. Maar de detail-foto’s laten zien dat er toch al wel een beetje een bruinzweem komt. Het zou een goed idee zijn om er alsnòg  zuurvrij papier achter te doen. Maar het een mooie merklap en ik plaats hem graag in mijn shop!

Detail merklap Marie 1926

Lees reacties (2) of geef een reactie

Twee vintage breitasssen

Vintage breitasssen

In m’n zojuist verschenen ebook, heb ik ook een bladzijde over deze twee vintage breistassen. In elke tas had ik wol voor een sjaal die ik in het vakantiehuisje wilde breien. Eén sjaal is afgekomen en hing ik overal op om te fotograferen. Het was leuk om deze tasssen uit te proberen: ze zijn me prima bevallen. Alle breiwol bij elkaar: zo bleef het huisje netjes! Eén van deze tassen plaats ik nu in m’n shop: de mooiste, met de schaapjes.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Gehaakte en gestempelde margrietjes

Gehaakte margrietjes

Als ik niks te doen heb (wat niet vaak voorkomt), dan haak ik een paar margrietjes.
Dat is niet helemaal correct geformuleerd. Ik bedoel: Als ik niks anders heb om mee te nemen ergens naar toe, en ik verwacht wel tijd te hebben om wat te haken, dan neem ik een bolletje witte en gele wol mee om een paar margrietjes te kunnen haken. Boek 100 bloemen om te haken en te breienIn wachtkamers of tijdens een informele bijeenkomst of op reis: met een klein bolletje wol en een haaknaald, heb je altijd wat ‘om handen’.

Dit jaar is het haken van bloemen en blaadjes heel populair. Ik heb een leuk boek waar honderd duidelijke patronen in staan van al die bloemen en blaadjes. Ook het patroon van mijn ginko biloba blaadjes komt hieruit. Nu ik m’n ginko biloba-blogje heb gepubliceerd, kan ik m’n haakboek wel verkopen. De margrietjes ken ik intussen toch wel uit m’n hoofd en aan de andere 98 leuke patronen kom ik voorlopig niet aan toe. Als ik niks te doen heb…..?

M’n margrietjes gebruik ik overal voor. Hier liet ik  zien dat ze op een klein gehaakt tasje waren genaaid (en hier). Leuk, al die gehaakte bloemen en blaadjes!

Maar gestempelde bloemen zijn ook leuk! Ik ben blij met m’n stempel en laat hem graag nog een keer zien!

Drie keer stempel Tweedehandswerk

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nu ook: nieuwsbrieven! En een gratis ebook!

De voorpagina van ebook over tweedehandswerk op Schiermonnikoog

Ik heb een ebook gemaak!
En ik ga nieuwsbrieven versturen!

Begin november was ik voor een korte vakantie op Schiermonnikoog en na terugkomst begon ik wat foto’s te laten zien op mijn blog. Daar stopte ik ook weer mee want ik dacht: ik bewaar die foto’s voor een ebook! In twee weken maakte ik nu (samen met mijn man) dit ebookje, tussen de bedrijven van een verbouwing door. Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden!

Vanaf eind  van deze week ga ik nieuwsbrieven versturen! In deze wekelijkse nieuwsbrieven geef ik een overzicht van de leukste blogjes van de afgelopen week. Zo blijf je op de hoogte van mijn blog en nieuwe artikelen in mijn shop.

Je kunt het gratis ebook ontvangen als je je aanmeldt voor deze nieuwsbrieven. Als je je mailadres invult, ontvang je de link voor het gratis te downloaden ebook.

Heel veel leesplezier!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Tweedehandswerk

Stempel Margriet Tweedehandswerk

Vanaf vandaag: iets nieuws!

Voortaan vind je bij bestellingen dit stempel op de envelop.
En er komt nog meer…..

Lees reactie (1) of geef een reactie

Randje per dag

Randje per week

Aan het begin van dit jaar kocht ik een lange rol linnen band en wilde mee gaan doen met het populaire project “Randje per Week“. Maar bij nader inzien vond ik de band toch te smal en volgde ik het project zònder zelf de randjes te maken. Maar ineens begon het te kriebelen: het jaar is bijna voorbij en ik heb nog geen randjes geborduurd: dat kan toch niet? Gelukkig vond ik een mooie lange linnen lap en daarop borduur ik nu de randjes. Ik begon op 1 november en maak één randje per dag! Ik fotografeerde m’n lap na 21 november-dagen; toen had ik er precies 21 gemaakt. Ik begrijp nu ook de vele opmerkingen op andere blogs met “Ik ben weer helemaal bij….” Soms lopen borduursters vertraging op en willen ze toch weer ‘bij’ komen met de elke week gepubliceerde randjes. Deze komen van bestaande oude merklappen, en worden door Simone op haar blog gepubliceerd. Ze kondigde net aan dat het project volgend jaar weer verder gaat. Het was dit jaar een populair project in handwerkland en ik vind het leuk om er aan mee te doen. Rood-en-blauw is al heel lang een beproefde en geslaagde combinatie om te gebruiken voor deze randjes.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Glorious Knitting

Boek Glorious Knitting Kaffe Fassett

Kaffe Fassett is in de handwerkwereld beroemd geworden vanwege zijn innovatieve kleurgebruik. Hij werd een expert op meerdere terreinen, waarbij vooral patchwork, naaldwerk en breien zijn ‘outstanding’ kwalificaties toonden. Niet voor niets hebben veel van zijn boeken het woord ‘Glorious’ in de titel: ‘Glorious Patchwork’, ‘Glorious Needlepoint’ en dus ook: ‘Glorious Knitting’. Ik vind het leuk om dit laatste boek nu in mijn shop te kunnen plaatsen. Tweedehands is het een vrij zeldzaam boek. Het werd al voor het eerst in 1985 gepubliceerd en het is opmerkelijk dat het nu nog steeds een heel boeiend boek is om door te bladeren. Behalve wat brede schoudervullingen in de modellen heb je nergens het idee dat je een oud boek doorkijkt. Kaffe Fassett verstaat de kunst om met zijn ‘stunning’ kleurgebruik en zijn perfecte materiaalkeuze vooral tijdloze modellen te ontwerpen. Net als al zijn andere boeken is dit ook een prachtig boek!

In de shop kun je nog meer lezen over dit boek. O.a. dat de ontwerper zijn inspiratie haalde uit de hele wereld: Turkse tapijten, Japanse geweven ikats, een oude tegelvloer in Pompeï en een Spaans kleed. Die hele wondere mengeling van oude motieven en beproefde kleurencombinaties vind je terug in zijn beroemde ontwerpen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nuttig en fraai

Patroonblad Merklap Nuttig en Fraai

Ter gelegenheid van de tentoonstelling van merk- en stoplappen in 1987 in het Historisch Museum te Rotterdam werd dit boekje samengesteld. De auteurs hebben naar specifieke kenmerken van merk- en stoplappen uit de Rotterdamse regio gezocht. En ze deden onderzoek naar het vroegere handwerkonderwijs. In de periode vóór 1879 waren ‘nuttige handwerken‘ voor meisjes een Boekje Nuttig en Fraaiverplicht vak op de lagere school. Daarna volgde een regeling voor de ‘fraaie handwerken’ bij het voortgezet onderwijs. Dat verklaart de naam: “Nuttig en Fraai”.
In het boekje worden de verschillende vrouwelijke handwerken beschreven die hoorden bij de opvoeding en opleiding. Die bepaalden ook de verdere maatschappelijke mogelijkheden voor meisjes. Er wordt in dit boekje ook aandacht geschonken aan de verschillende instellingen waar in de 19e eeuw te Rotterdam handwerkonderricht werd gegeven, en aan de Industrieschool voor Meisjes. Wàt een andere tijd was dat!

In dit leuke boekje voor merk- en stoplapliefhebbers, staan veel afbeeldingen van die oude lappen, daterend vanaf 1700. En er is nog een leuk extra: een telpatroon van de op de voorzijde afgebeelde merklap.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Ginko Biloba

Ginko Biloba blaadjes gehaakt

Ginko Biloba is een zeer sterke boom met grote geneeskracht. Als je deze naam voor het eerst leest, moet je er misschien even aan wennen: Ginko Biloba! Voor mij is het inmiddels een bekende naam en ik wil er graag wat over vertellen. Eerst over het uiterlijk van de bladeren: deze zijn diep ingesneden en dat is karakteristiek voor deze boom. In de huidige haakmode worden allerlei bloemen en ook bladeren gehaakt en toen ik een patroontje vond van het ginko-blad aarzelde ik niet: die wilde ik maken! Ik ging op zoek naar de juiste kleur groen, en daarna wachtte ik nog tot de herfst om dit blogje te maken. Want ik wilde een foto maken met mijn gehaakte èn de echte blaadjes. Om zo goed mogelijk te laten zien hoe deze eruit zien:

Gehaakte Ginko Biloba blaadjes

Ik hoop dat dit blogje door veel mensen wordt gelezen. En dat degenen die het lezen er wat aan hebben. En dat jullie het misschien ook weer doorgeven aan anderen. Want de Ginko Biloba verdient het om heel bekend te worden. Deze oeroude boom is een ‘levensboom’! Een boom die herstel-kracht heeft en geeft. De bladeren bevatten flavonoiden en terpenoiden, twee krachtige antioxidanten, die vrije radicalen kunnen opvangen. Hierdoor beschermen ze tegen celschade, waardoor de kans op ernstige ziekten zoals alzheimer kleiner wordt. (bron: hier)

Een andere belangrijke werking van Ginko is dat het de bloedsomloop in het hoofd verbetert, doordat het vaatverwijdend werkt. Hierdoor kan de last van tinnitus verminderen. En dit is de reden waarom ik geïnteresseerd ben geraakt in Ginko. Ik heb in het verleden veel last gehad van tinnitus. Dat is de wetenschappelijke naam voor oorsuizen. Mensen die er last van hebben (of hadden) weten hoe ontwrichtend tinnitus is. Het beïnvloedt je hele leven. Ik ben er vaak wanhopig  van geweest. Maar ik heb dit medicijn gevonden en heb het drie jaar lang elke dag gebruikt. De gedachte is: iets waar je zò lang last van hebt, kan niet in korte tijd herstellen. Het heeft een lang en gestaag herstel nodig. Drie jaar elke dag een pilletje. Die kocht ik gewoon bij de (betere) drogist. Want de dokters weten er niet altijd wat van. Die vertellen je vaak dat er niks aan te doen is en dat je er mee moet leren leven.

In die tijd zocht ik ook eens op internet. Daar las ik verhalen van andere wanhopige tinnitus-lijders. Dramatische verhalen waren het, met heel veel ellende. Er was iemand op een forum en die vroeg: “Ik ben wanhopig, maar ik heb gehoord dat Ginko misschien helpt, weet iemand daar wat van?” Ik poste: “Jazeker, dat helpt! Ik spreek uit eigen ervaring, doen!” Dat is al jaren geleden, Gehaakte blaadjes Ginko Bilobaen ik kijk er allang niet meer op. Maar ik heb nu mijn eigen platform: deze blog. Dit platform wil ik nu gebruiken om te zeggen: Tinnitus is best erg! Neem iedereen serieus die het heeft. De meeste tinnitus-lijders lijden eronder dat ze geen erkenning vinden en ze krijgen ook nog eens te horen dat er geen medicijn is. Maar ik wil zeggen: Dat is er wèl! Ginko Biloba werkt genezend en verzachtend!

Gelukkig verandert er wat in de officiële wetenschap. Er begint nu wat opening te komen om de kracht van deze levensboom aan te wenden. Er wordt onderzoek gedaan en de resultaten zijn bemoedigend. Maar niemand hoeft meer te wachten totdat de dokters dit in hun opleidingen gaan krijgen. Iedereen die dat wil kan nù al naar de drogist gaan en om Ginko Biloba vragen. Vraag gerust om uitleg, want je moet zeker niet alleen op mij af  gaan. Ik wilde alleen maar mijn eigen verhaal doen, en daarom haakte ik deze blaadjes. Ginko Biloba heeft mij enorm geholpen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Uw poes in kruissteek

Uw poes in kruissteek

Voor wie van borduren èn van poezen houdt heb ik een heel leuk boekje te koop: uw poes in kruissteek. In mijn shop laat ik  in de galerij wat bladzijden zien van hoe het boek er van binnen uit ziet: telkens een foto van een poezenras, en dan de Pagina uit boek Uw poes in kruissteek 5bijbehorende kruissteek-tekening. De patronen staan ook in dit boek en zijn heel groot en duidelijk. Ze zijn afgedrukt over meerdere pagina’s zodat ze makkelijk na te borduren zijn.

En ik heb nog meer: een mooi poezenborduurwerk wat iemand anders maakte en wat goed te verwerken is. Het is nooit ingelijst geweest. Het oorspronkelijke plaatje zit er nog bij, en ook wat restjes borduurgaren. Het ontwerp is van Thea Gouverneur. Het lijkt mij leuk om dit borduurwerk te gebruiken voor een tas, een kussen of op een kledingstuk te naaien. Voor de goede orde: dit borduurwerk komt dus nìet uit het boek. Maar wel leuk om deze ‘Schatten van katten” te combineren!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quiltje voor m’n dochter

Quilt courthouse steps

Een bekend quilt-patroon heet ‘Courthouse steps’ en ik maakte er een variant op. Ik noemde deze quilt “Growing steps” en ik gaf hem aan m’n dochter op een belangrijk moment in haar leven. Eerst hing het quiltje hier nog even aan het prikbord, tussen wat andere quilts en foto’s. Zo zie je rechts nog een foto van m’n dochter, een paar jaar geleden op de rand van een fontein in Sint Petersburg. Ze houdt van reizen, en ze komt nog eens ergens. Maar ze was nog  nooit in Amerika geweest. En dat wilde ze graag. Nu heeft ze de kans om o.a. naar Pennsylvania te gaan, waar de Amish zoveel mooie quilts maken. Dit quiltje is naar Amish-patroon gemaakt. Hun kleuren zijn iets gedempter, de mijne iets gedurfder. Durven, dat heeft die dochter vast van mij. Vandaag vliegt ze naar Amerika!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Soaring Socks

Boek Socks Soar on two circular needles

Wàt we ook verder (moeten) vinden van Sinterklaas: de herinneringen aan voorbije feesten die pakken ze ons niet meer af. Zo heb ik een herinnering aan een breiende schoonmoeder, die mij lang geleden een paar zelfgebreide sokken kado gaf. Via Sinterklaas dan, maar het was niet moeilijk te raden dat ze van haar kwamen. Zij kòn dat: sokken breien! Met ingebreid ajourmotief nog wel: gaaf! Ze breide ook sokken voor haar man want die wilde gewoon niks anders. Niks zat zo lekker als de eigengebreide sokken van zijn eigen vrouw. Maar na verloop van vele jaren bleven de pennen in de kast en wat ook een rol speelde: niemand had meer eigengebreide sokken aan. Hopeloos ouderwets. Je durfde je er niet meer in te vertonen.

En dat is nu in onze tijd volledig veranderd. Als er iets hip is, dan is het wel het breien van je eigen sokken!Boek Socks Soar Er zijn al weer vele handwerkboeken verschenen die de techniek beschrijven en mooie plaatjes laten zien. Daar voeg ik graag mijn (tweedehands)boek aan toe:  want die heeft een aanpak die andere boeken niet hebben. Dit boek is geschreven door een handwerklerares die weet waar ze over praat, en ze introduceert een handige techniek (‘the cat’s turned toe’). Het is dus wel een Engels boek: Socks Soar on Two Circular Needles.
Wat verder leuk is van dit boek is dat het wat bijzondere sokken beschrijft. Zoals de ‘Alpine Meadow’. Citaat: “These are the socks to wear when frolicking in the Swiss Alps with Heidi, Peter and the goats. They are not at all difficult, because you will work with only two colors at a time, and much of the sock is pure blue, like an Alpine sky.”

Sokkenwol is nu weer volop te koop. Dat hadden we met elkaar tien jaar geleden niet kunnen vermoeden. Ongelooflijk: duizenden hippe vrouwen kopen gewoon weer sòkkenwol!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Bonte lappendeken in de duinen

Bonte lappendeken in de duinen

Heb je moeite met het typische sombere novemberweer? Even een kijkje op mijn blog, en je wordt weer vrolijk! Ha, ik ga ook maar eens tekst-schrijver worden. Of ben ik het al? Deze foto is een jaartje of zeven geleden genomen (toen deed ik dat dus ook al), tijdens een wandeling met m’n zus in de duinen. Ik zocht een gepast moment om haar een eigengemaakte lappendeken te overhandigen en dat moment vond ik tijdens die wandeling. “Hier zus, ik heb wat voor je gemaakt! Kan je ook net als ik ook overal je picknickkleed neerleggen en ophangen.” Net als ik? Waar was mijn eigen picknickkleed dan eigenlijk? Ik had het nog niet echt gemist, maar ook zonder gemis kwam het nu tevoorschijn. Het lag achter een houten kist onder de kapstok die we van z’n plaats trokken. De kist ging weg, en alles wat eruit kwam moet op een andere plek opgeborgen. Maar och help: er lag ook nog een heleboel àchter die kist! Dat moet nu ook allemaal weer een nieuw plekje krijgen. En nu weet ik ook wel weer hoe het kwam dat mijn lappendeken erachter was gegleden. Ik neem hem vaak mee in de auto, maar soms moet de auto dan weer even leeg en leg ik hem onder de kapstok en als de kist dan opengaat dan glijdt hij weg en merk ik daar niks van. Nou, genoeg gepraat; ik moet aan het werk en heb nog een heleboel op te ruimen hier in huis. Maar eerst wou ik mezelf even opvrolijken, en hopelijk jullie ook. Met een vrolijke lappendeken op een regenachtige novemberdag! Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hand-werk

Rond gehaakt kleedje van schapewol

Bij handwerk denken we aan vrouwelijke activiteiten met draad en stof. Haken, breien, borduren, dat soort dingen. Vanouds is het kleden van het gezin een taak die meestal door vrouwen werd uitgevoerd. Dus werd er door vrouwen gesponnen en geweefd. Later kwam de versier-behoefte erbij, en elk volk ontwikkelde z’n eigen kunstzinnigheid, met de beschikbare middelen. In onze tijd is de noodzaak om zelf kleding te naaien niet zo groot, maar de versier-behoefte is enorm en dat resulteert in allerlei modes en trends waarin er door duizenden vrouwen naar hartelust wordt gehaakt en gebreid. Ik doe er graag aan mee!

Twee gehaakte tasjes tulpensteek

Wat ik ook leuk vindt om te doen, is m’n handwerk op wat ongewone plekjes  fotograferen. Er deden zich een paar mooie gelegenheden voor, toen er wat werklui bij mij over de vloer kwam. Echte stoere mannen die rustig een gat in het dak zaagden, eindeloos de ladders op en af klommen, in één week het hele huis verfden, nog wat andere klussen deden en onvermoeibaar leken. Ik bewonderde hun vakmanschap en energie. Na een half uurtje pauze sprongen ze weer op en gingen net zo fris weer aan het werk als ’s morgens om acht uur. Er kwam héél veel klaar.
Drie gehaakte turqoise tasjes

De pauzes duurden maar kort, en daarmee ook voor mij de gelegenheden om wat ongewone foto’s te nemen. Ik wilde hen niet in de weg lopen. En de paar keer dat ik het toch deed, merkte ik dat ze er niet veel van begrepen. Waarom zou die vrouw het nou fijn vinden dat haar parketvloer wordt beschermd met een paar planken, en vervolgens legt ze haar handwerkjes op die vieze loopplanken? Geeft ze nou wel om rommel of niet? Ik merkte dat ze het maar raar vonden, en stiekum vond ik dat wel grappig. Ondanks de vele grensoverschrijdingen tussen mannen-werk en vrouwen-werk, zijn er gelukkig toch ook nog vele verschillen.

Trouwens: wat die mannen in ons huis deden was toch eigenlijk óók hand-werk?
Wat grappig dat dat woord voornamelijk wordt gereserveerd voor de (vrouwelijke) activiteiten met draad en stof!

Vandaag komen ze weer. Het wordt steeds mooier hier!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Draaiorgelpoppen met gebreide dasjes

Draaiorgelpoppen met gebreide dasjes

Alles en iedereen doet mee met de breimode! Ook de draaiorgel-poppen! Deze foto’s werden gemaakt door m’n dochter en stuurde ze me toe per app. “Zult u vast wel leuk vinden, mam!” Ja dat klopt, zulke foto’s vind ik erg leuk om te zien (en te laten zien!). De dochter had gelijk maar even een praatje gemaakt met de orgelman en zo kwam ze te weten dat de dasjes werden gebreid door zijn vrouw.

Het leuke van draaiorgels is dat ze al zo lang tot ons straatbeeld horen. En we willen het liefst dat Tijdschrift Arezzoer (behalve een paar gebreide dasjes) ook niet zoveel verandert. We houden er van zoals ze zijn. En dat vind ik ook het leuke van tweedehandsboeken. Die zijn ook goed zoals ze zijn. Bij dit blogje vind ik een prachtig oud handwerkboekje passen wat ooit door 3Suisses werd uitgegeven. Helaas zonder jaartal. Maar kijk eens naar die strakke broek, en naar die gebreide pet die echt precies hetzelde is als de gebreide petten die we nu zien. En die prachtige kabeltruien! Vermoedelijk komt die boekje uit de zestiger jaren en ik plaats het graag even in de schijnwerper. Het staat al een tijdje in m’n shop, je vindt het hier. Voor een verzamelaar van oude handwerkboekjes, die het niet erg vindt dat de eerste pagina’s een beetje loszitten. Het is zoals het is….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd leesplankje in de kist

Kussen tapisserie aap roos zeef

Bij ons thuis wordt er wat opgeknapt en dan ga je ook vanzelf wat met de meubels schuiven. “Wil jij je oude speelgoedkist mee?” vroegen we aan onze zoon. Hij kwam even thuis om de auto te lenen en ineens leek het heel goed uit te komen dat hij die kist maar gelijk meenam. Ik bewaarde er van alles in (tassen, regenpakken, extra sjaals en handschoenen), want hij stond onder de kapstok. Nu vinden we het veel mooier als hij daar eens niet meer staat. Dus hup: alle inhoud eruit, nog even samen koffie drinken en die kist inde auto laden. Maar ho! Dat gaat zomaar niet! Daar gaat ineens een foto-object weg waar ik nog van alles mee had willen doen! Dom natuurlijk dat ik daar nooit eerder mee begon, maar zo gaat dat nou eenmaal. Ik zag nog wel even kans om wat lappendekens te fotograferen, zo half hangend uit die kist, en daar liet ik het maar bij. Die foto’s publiceer ik later nog wel eens. Deze foto laat ik graag nu zien, want ooit nam ik me voor om op zondagen vooral over kussens te bloggen. Vanwege de uitrust-associatie. Ik ben er vandaag wel aan toe na een drukke week, en hoop dat jullie ook een goede zondag hebben!

Over dit kussen heb ik eerder geblogd; het is één van m’n populaire blogjes. Het borduurwerk vond ik voor tweederde afgemaakt op een rommelmarkt. De wol zat er nog bij en ik maakte het af. Daardoor ontdekte ik weer hoe leuk het is om op voorbedrukt stramien te borduren: nòg ontspannender dan het volgen van een telpatroon.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wibra wol met breigids

Breigids

“Breien is ongetwijfeld een van de meest favoriete en creatieve vrijetijdsbestedingen van talloze vrouwen.”
Ha! Is hier een hippe tekstschrijver aan de gang geweest? Nee, dit is de eerste zin van een introduktietekst van een boekje uit ….. 1983! We leven in revival-days!
De tekst gaat verder en ik citeer: “Er zijn weliswaar diverse boeken over dit onderwerp verschenen, maar Bigot & Van Rossum’s Breigids kan met recht worden beschouwd als een standaardwerk. Alle mogelijke breitechnieken, het biezen en maken van knoopsgaten, het modelleren en het gebruik van kleur komen aan de orde …..etc.”
Dus een heel leuk boekje voor breisters die niet alleen een patroon willen nabreien, maar ook nog wat meer willen weten van de techniek.

Het leuke van deze brei-tijd vind ik dat er ook weer  volop wol te koop is. Diverse Wibra wol Silva met breigidsgrote ketens hebben weer volop wol in de schappen liggen. Daarbij is de Wibra een geliefde leverancier geworden voor veel breisters. Ze hebben hele leuke wol te koop, vaak voor schappelijke prijzen. De namen van de diverse bollen zijn allang bekend geworden. Zoals bloemen-liefhebbers het verschil weten tussen witte dovenetel en kaasjeskruid (en niet alles ‘onkruid’ noemen), zo weten kenners de namen van al die soorten Wibra-wol. Op facebook praten ze liefkozend over Saskia, Lina, Tamara, Nora, Bianca en vooral over Fenna. Ik kocht pas een paar bollen Silva, en de echte breisters weten dan al dat dat een Wibra-soort is. Allemaal reuze leuk! En voor degenen die toch graag nog wat meer wil weten van hoe je daar nou het beste mee aan de slag kunt gaan, heb ik nog wat meer leuke breigidsen te koop. Voor de foto probeerde ik het bolletje wol van de cover van deze breigids na te doen.

Nog even de ronkende laatste zin van de introduktietekst: “Deze breigids is voor de beginnende èn gevorderde breister een waardevol en uitermate nuttig bezit.”

 

Update: dit blogje was een tijdlang één van mijn populairste blogjes. Hier kwam ik er nog eens op terug en kun je ook wat lezen over Wibra-wol.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde H van Huis en Hart

Geborduurde H

De H van Hart. Daar schreef ik deze zomer over, toen mijn man een hartoperatie onderging. Alles ging goed en wij waren blij en dankbaar toen hij weer naar huis mocht. Door de voordeur je Huis weer binnen, zo’n moment beleef je heel intens. Daar schreef ik ook over, bij een foto met Hortensia. Onze kinderen kwamen ook thuis en we waren met elkaar net aan het bijkomen, toen er een melding kwam van ‘breaking news.’ Er was een vliegtuig neergestort. Dat konden we nauwelijks bevatten. Net als de rest van Nederland. Pas na een dag werd de omvang van de ramp duidelijk en lag er ook bij ons een schaduw over de vreugde van een geslaagde operatie. Nu is het vier maanden later. Nederland beleefde een nationale herdenkingsdag. En wij gingen nog eens naar het ziekenhuis voor controle. Uur rijden, intensief onderzoek, uur terug. En gelijk weer overschakelen want de werklui waren thuis aan het werk. Na het opknappen van het Hart, was deze week ons Huis aan de beurt.

Dit schilderijtje is me inmiddels dierbaar geworden. Vier maanden lang stond het hier ergens in een hoekje. Veel van die hoekjes heb ik nu weggehaald, in het kader van een opruimbeurt. Dingen veranderen, tijd gaat verder. Ook voor de nabestaanden die geconfronteerd werden met zo’n ingrijpend verlies? Voor mij is dit schilderijtje symbool geworden voor de Heftige tijd die Hopelijk nu achter ons ligt. Hebben jullie ook zulke borduurwerkjes? Waar een verhaal aan zit? Mijn tip is: probeer het eens op te schrijven. Bij mij is er heus wel wat aarzeling: schrijf ik dit allemaal op? Op internet? Ik doe het toch. Want het is het complete verhaal. Er is heus niet alleen maar gejubel over mooie kleuren en gezellige handwerkjes. Het leven is soms intensief en mensen maken ingrijpende dingen mee. Terug naar de tip: heb je een handwerkje wat nog van je moeder is geweest? Welk verhaal zit er aan vast? Vergeet niet om het door te vertellen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mixed up

Bolletjes wol en kleurpotloden

Spullen naar de kringloop brengen vind ik lastig. Ik zie overal nog wat in. Maar nu had ik een paar weken geleden toch een flinke stapel goederen verzameld die wel het huis uit konden. En op een geschikte dag laadden we de auto vol en gingen we dat wegbrengen. Maar op het laatste moment haal ik er dan toch nog weer wat uit. Zoals deze muffin-vormen van blik. Ik heb inmiddels allang muffin-vormen van siliconen (dat bakt heel prettig!), dus deze konden echt wel weg. Maar toen zag ik er op het laatst nog weer een foto-object in. Voor vandaag een ideale foto: de schilders zijn lekker aan het werk, we halen van alles overhoop, ik maak wat schoon, zet koffie, hol heen en weer naar afspraken en voel me aan het eind van de week een beetje mixed up. Niet erg, ik ben er dik tevreden mee!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Permin kalender paddestoelen

Borduurwerk paddestoelen uit Permin kalender

De kalenders van Permin uit de tachtiger jaren zijn verzamelaars-items voor sommige borduursters. Mijn eigen paddestoelen-exemplaar is mij dierbaar en doe ik niet gauw weg, maar ik vond een andere en die is nu te koop. Hier blogde ik er eerder over en zie je op de foto hoe de borduurpatronen eruit zien. Wat een prachtige dagen zijn het nog steeds! Het is al november maar met dit rustige weer zijn er nog steeds paddestoelen te vinden. Bij ons wordt dit mooie weer benut om het huis te schilderen en dat schiet al lekker op. En aan de avond van deze welbestede dag wil ik graag m’n toezegging van vorige week nakomen en plaats ik deze borduur-kalender in m’n shop.

Permin paddestoelen kalender

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakte deken

Gehaakte deken aan bouwstijger

Een groot deel van de dag staan de deuren en de ramen open want m’n huis wordt geschilderd. En binnen zijn ze ook met een klus bezig. Het is november, en ik ben niet zo hard aan het werk als de werklui. Dus na een tijdje krijg ik het koud. Als ik af en toe even achter de computer zit, doe ik  mijn oude gehaakte deken om m’n benen Hier schreef ik eerder over dit strepen-dekentje. Ik maakte het ongeveer vijftien jaar geleden en haakte allerlei restjes wit en creme en grijs aan elkaar. Vanwege het praktische formaat heb ik al vaak gemak gehad van dit dekentje. Grote klus of kleine klus: met een gehaakt dekentje is het altijd knus! Ook met al die hardwerkende mannen om me heen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Joegoslavisch borduren

Drie boeken Joegoslavisch borduren

De volkskunst heeft door de eeuwen heen een schat van motieven opgeleverd en vooral de Balkan is rijk aan  schitterende patronen. Deze kwamen voor op kleding en gebruiksvoorwerpen. In de jaren 30 van de vorige eeuw verzamelde de textieldeskundige Hilda Ritter vele oude patronen in Joegoslavië. Deze werden bewerkt en door Ariadne met uitgewerkte tekeningen in een boek uitgegeven. Dit boek, Joegoslavisch borduren, verscheen in 1973 in de Handwerkbibliotheek van Ariadne en was destijds een populair boek. “De oude motieven lenen zich uitstekend voor moderne toepassing” schreven ze in hun voorwoord. Naast de verzameling patronen en de interessante teksten vind je authentieke foto’s uit het Joegoslavië van de dertiger jaren en foto’s van een hedendaagse volksdansgroep die de oude klederdracht nog steeds draagt. Van de borduursels die deze kostuums te zien geven zijn ook afbeeldingen opgenomen. “Zij kunnen je inspireren er zelf allerlei mee te doen” (aldus weer het voorwoord).

Het middelste boek over Borduurmotieven uit de Kroatische volkskunst is ook een prachtig boek. De foto’s hieruit zijn afkomstig uit het Volkenkundig Museum in Zagreb. Levendig kleurgebruik en een aparte techniek zijn heel karakteristiek voor deze boeiende volkskunst. In dit boek staan minder patronen als in het Ariadne-boek, maar wel veel mooie foto’s.

Het gebeurt af en toe dat ik een boek heb verkocht, maar het dan niet uit m’n shop haal omdat ik nog een tweede exemplaar heb. Dus als je een boek hebt besteld en het blijft op de shop staan, dan weet je hoe het zit.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Granny squares machine

Granny squares bij slijptol

Vanmorgen voor de derde keer werd hier om acht uur een busje voor het huis geparkeerd, waarna werklui mijn huis binnen banjerden met grof materieel. Aardige mannen, die precies weten hoe ze ons huis mooier moeten maken. De eerste dagen liepen ze steeds naar de straatkant om te slijpen en te zagen, maar nu hebben ze een werkplekje aan de tuinkant neergezet. “Ik probeer niet in de weg te lopen”, zei ik zojuist tegen ze, “maar ik wil toch wel even een foto maken”. Terwijl zij nog bezig waren met het materiaal klaar te zetten voor het tweede dakraam, ging ik even wat spelen. Want ik vind: Als je een ongewone foto kunt maken, dan moet je dat ook doen! Dus nu deze ongewone foto, van een mandje wat hier nog lag te slingeren. Maar als je niet weet dat ik die grannies heb gehaakt, dan zou je dus kunnen fantaseren dat hier een machine staat die grannies uitspuwt. Heel ongewoon, net als al het lawaai waarbij ik dit stukje schrijf. Maar hoewel ik lawaai meestal niet zo fijn vindt, heb ik er nu minder last van. Want ik weet dat het is voor een mooi resultaat: nòg een gat in m’n dak!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Buiten spelen

Grote granny square op afgevallen blad

Zien jullie hoe netjes ik het gras heb aangeharkt? In een klein hoekje mocht ik nog wel wat laten liggen van mezelf.
De onderste foto maakte ik vanmorgen, de bovenste foto was foto-van-de-dag van gister.
Met wat fantasie kun je denken dat de machine grannies produceert die dan in de cementbak met bladeren vallen.

Grannyy square bij sliljptol

Laat wat van je horen en geef een reactie

Licht van boven

Herfst bomen

Een bekende uitdrukking is: “Ik zie er geen gat meer in.” Dat is meestal verdrietig. De uitdrukking wordt voornamelijk negatief gebruikt. Mij overkwam vandaag het tegenovergestelde: ik zag  er een heel groot gat in! Waarin? In het dak!

Terwijl de schilders rondom mijn huis bezig waren (wat een gezellige mensen en wat een gezellige drukte!), kwamen er ook nog wat andere werklui in busjes voorrijden. Eerst hingen ze plastik voor m’n boekenkasten, toen hielpen ze om de meubels aan de kant te schuiven, vervolgens legden ze houten platen op de grond, bouwden een stijger, en daarna klommen ze op het dak. Ze zaagden er een gat in! Een groot gat!

Aanvankelijk was het nog wat mistig vanmorgen, maar net toen dat gat klaar was brak de zon door. Ik stond daar in m’n woonkamer met m’n fototoestel te genieten van het ongebruikelijke schouwspel: een zaag die zò dwars door het dak steekt! Toen dat eerste stuk dakbedekking werd weggehaald was ik verrukt: ik zag de blauwe lucht! En het licht stroomde mijn kamer binnen! Wat fantastisch!

De hele dag waren ze nog bezig om een raam in het gat te plaatsen, en morgen komen ze weer terug. Dan maken ze nòg een gat en maken er nog een raam naast. Wij wilden zo graag licht van boven en dat hebben we nu gekregen! De schilders komen ook weer terug. Iemand vroeg me welke kleur ons huis nu wordt. Antwoord: donkergrijs maar het lijkt ook wel wat op donkerbruin. Ongeveer de kleur van de boomstammen op deze foto. Hoewel ik van felle kleuren houd is dit ook een prachtige kleur, omdat het licht (van boven) er zo mooi bij afsteekt.

O, wat heerlijk! Licht door m’n dak!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kruissteek kerstkaarten Ariadne

Drie kruissteek kerstkaarten Ariadne 1990

De mooiste kerstkaarten zijn natuurlijk zelfgemaakt. Veel mensen zijn al weer volop bezig met kaarten maken, om straks hun vriendenkring te kunnen verrassen met een zelfgemaakte kaart. Ik heb vroeger ook vaak kaarten zelfgemaakt en zorgde dat ik er altijd eentje bewaarde voor m’n eigen collectie. Daarbij bewaarde ik ook een stapeltje kaarten die ik vroeger te mooi vond om weg te sturen en daar zitten ook deze drie kaarten tussen. Ze zaten als bijlage bij het decembernummer van een Ariadne uit 1988. Misschien dat oudere bloglezers deze nog wel herkennen. Ik voegde gister een jaargang Ariadne toe aan m’n shop, en daarbij zitten ook twee nummers waar een  extra cover omheen zat. Deze zitten er nogBijlage bij Aridne december 1988 steeds op, wat deze oude nummers extra leuk maakt. Je vindt ze bij het september-nummer en het december-nummer. Vandaag had ik een bestelling van vier bij elkaar horende produkten en bood ik een korting aan: vier halen, drie betalen. Dat doe ik ook voor de oude Ariadnes. Dat heb ik al een paar keer in afzonderlijke mailtjes geschreven, en leek me goed om nu ook in m’n blog te vermelden. En bij een bestelling boven de 40 euro neem ik de verzendkosten voor m’n rekening, mits het pakket binnen Nederland wordt verzonden.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kleur!

Gehaakte deken over tuinbankje

Het liefst laat ik het afgevallen blad van onze Acer zo lang mogelijk op het grasveld liggen. Daar geniet ik van: een paar weken per jaar een rood bladertapijt. Maar nu was het toch beter om het op te harken, omdat de schilders ons huis gaan verven. Beetje jammer als er net geschilderd is en er komt een windvlaag en die blaast al dat blad tegen de opdrogende kozijnen. Terwijl ik daar zo mee bezig was, bedacht ik dat ik het ook een optie is om al dat blad straks weer uit te strooien, als het schilderen klaar is. Daar zie ik mezelf wel toe in staat, dus eerst deed ik het maar even in grote bakken. Onder de koffie probeerde ik het aan de schilder uit te leggen: “Dat blad is pas nèt van de boom en ik heb nog geen gelegenheid gehad om er mee te spelen en het te gebruiken als foto-ondergrond.” Hij begreep niet helemaal waarom je dat opharken zo lang zou willen uitstellen, maar hij zei hartelijk: “Nou, dan kom je maar bij mij in de tuin fotograferen, daar heb ik bomen genoeg.” Maar nee, dat is het niet. “Dit is mìjn blad, en ik vind het zo mooi als het hier in de tuin ligt.” O ja…..

En terwijl er hier om me heen hard wordt gewerkt, en ik zelf ook lekker bezig ben met schoonmaken (want er wordt van alles van z’n plaats geschoven en dan kun je gelijk goed poetsen), zag ik toch wel even kans om nog een paar foto’s te maken. Mijn gehaakte deken, een granny-square kussen, en een haakwerkje-in-wording. Heerlijk genieten van kleuren! Kleuren van de natuur, kleuren van wol en katoen, en de nieuwe kleuren waarin mijn huis wordt geschilderd! Kleur is zo’n geweldige verrijking!

Groot kussen met granny square

Lees reactie (1) of geef een reactie

Ariadne jaargang 1988 – Seeing old friends?

Ariadne jaargang 1988

Opnieuw voegde ik twaalf nummers oude Ariadnes toe aan m’n shop, dit keer uit 1988. Al deze nummers zijn van diverse lezeressen geweest die ze netjes hebben bewaard. Er staan veel leuke patronen in en er zit natuurlijk ook wel flink wat nostalgie bij. Vandaag kreeg ik een reactie uit Canada, van iemand die drie Durable-boekjes bij me had besteld voor haar moeder. Aanvankelijk was het de bedoeling om ze tot kerst te bewaren, maar toen de boekjes waren aangekomen had ze ze toch maar gelijk gegeven. Dit is wat ze schreef: “She just loves them! The one book was one she had, years ago, but lost. She said it was like seeing an old friend.” Misschien gaat het met sommige van die oude Ariadnes ook wel zo, dat ze terecht komen bij mensen die er goede herinneringen aan hebben, en die herinneringen graag nog weer via de papieren versie willen verlevendigen.

Wat mijzelf betreft: ik probeer weer in het ritme te komen dat ik aan het eind van de dag nog een ‘Boekenblogje’ plaats. Vandaag was een drukke dag met drie werkmannen de hele dag om me heen, en morgen komen er nog een paar meer. Heerlijk om dan ’s avonds met een handwerkje op de bank te zitten. Die oude Ariadnes geven volop ideeën.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kruissteek, maar dan anders

Twee gemarkeerde bomen

Ach help, ik hou helemaal niet van herrie! Maar vanmorgen om acht uur stonden hier een paar stoere mannen op de stoep en die hadden heel veel zin om op maandagmorgen ons huis eens onder handen te gaan nemen. Dat haddden we zo afgesproken, dus ik wist wat ze kwamen doen. Eerst eens lekker het hele huis afschuren. Dat gaat electrisch, dus er moet ook even wat stroom afgetapt. Daarom staat er hier een raampje open en lukt het me nog wat minder om me af te sluiten voor het lawaai van twee professionele schuurmachines. Ik was nog lang niet klaar met al m’n vakantie-verhalen, maar dat komt wel weer. Op vakantie heb ik ook nog wat mooie kleine kruisjes gezet waar ik later wat over ga vertellen, maar eerst moet ik nu bezig met wat grover geschut. Deze gemarkeerde boom fotografeerde ik achter het huis van m’n moeder, bij wie ik dit weekend even op bezoek ging. Ook daar komt wat grof materieel aangerukt om de rust te verstoren. Soms moet er wat gezaagd en geschuurd en geschilderd en verbouwd worden. Herrie is niet fijn, maar ik ga m’n best doen om het allemaal goed te doorstaan. Maar nu loop ik graag weer even naar de andere kant van het huis! Brr…. wat een decibellen……

Lees reactie (1) of geef een reactie

Berliner woolwork

Boek Historische kruissteekpatronen

“Berliner woolwork” was in de 19e eeuw razend populair. Er waren zeer veel met de hand ingekleurde patronen in omloop die een uitermate romantisch wereldbeeld weerspiegelden. Veel van deze patronen werden in Berlijn vervaardigd, en vandaar ook de naam. Over het hele Europese continent werden deze romantische taferelen verspreid, en af en toe kun je geluk hebben en kom je op een rommelmarkt nog eens zo’n velletje tegen. Zelf heb ik een paar van die losse, gekreukelde patronen, die ik alleen zo gauw niet kon vinden. Maar ik wil natuurlijk wel graag inspelen op de actualiteit, dus vandaar dit blogje. “Berlijn!” de hele wereld heeft het er vandaag over en alle camera-ogen zijn op deze stad gericht. Net als vijf en twintig jaar geleden, toen de muur viel. Wat weet ik dat nog goed. En wat kwam het plotseling! Ik had net een baby en had een vaag besef dat die baby in een andere wereld ging opgroeien dan wij hadden gedaan. De wereld is veranderd ja. Zoals wel vaker. Deze Berliner Woolwork patronen weerspiegelen een wereld die ook allang verdwenen is maar nog wel veel nostalgische gevoelens oproept. Lieflijke tafereeltjes uit de Biedermeiertijd. Dat was een periode Boek Historische kruissteekpatronenvan grote rust, gekenmerkt door burgerlijke tevredenheid. Geborgenheid en huiselijkheid leidden tot het versieren van de woningen met talrijke kleedjes, gordijnen, schellekoorden, pianokrukken en voetenbankjes. Wat een tijd! En ook dàt kwam in de tijd van Schleiermacher uit Berlijn….

Ik heb een interessant boek “Historische Kruissteekpatronen” wat ik van iemand kado kreeg. Hierin wordt de geschiedenis van die originele motieven uit de Biedermeiertijd besproken en er staan veel prachtige patronen in. Dat boek doe ik liever niet weg, maar gelukkig vond ik recent een ander exemplaar en dat plaats ik in m’n shop. Van harte aanbevolen! (hier vind je nog andere foto’s uit dit boek in mijn shop. En hier is een Pinterest-pagina die een aantrekkelijk overzicht geeft van dit soort Berliner patronen).

De krans van borduurwol op de foto rond dit boek heeft een verhaal. Gister gingen we nog even naar onze moeders en kwamen langs een rommelmarkt. Ik liep op een  handwerkkraam af. “U houdt vast van wol, wilt u dit kopen?” Zo sprak een lieve oudere mevrouw mij aan. “Ik keek in de zak die ze me voorhield, en daarna keek ik haar aan en zei verrast: “Hoe weet u dat nou?” Dat had ze aan me gezien, zei ze, en zo werd ik de gelukkige eigenaresse van een grote zak met Berliner wol. Zo heet het officieel niet, maar vandaag wel. Deze wol is uitermate geschikt voor tapisserie en voor al die historische kruissteekpatronen. Want in wàt voor wereld we dan ook leven: deze patronen blijven ons aanspreken!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Mandje schapewol

Mandje schapewol

Restjes bij elkaar verzamelen en als je dan genoeg hebt er iets moois van maken: dat is leuk! Eén van mijn eerste truien breide ik (jaren zeventig!) van handgesponnen schapewol en daar hield ik een bolletje van over. Dat bolletje bewaarde ik, en telkens als ik een ergens nog zo’n bolletje tegenkwam dan voegde ik dat toe aan m’n verzameling. Net zolang totdat ik het vorig jaar genoeg vond. Daar ga ik een sjaal van breien! Ik was er vorige winter al aan begonnen, maar gezien de veelheid van projecten die ik altijd omhanden heb, had ik dit project opgeborgen bij het naderen van de lente. Nu nam ik m’n bolletjes wol mee op vakantie en breide alles op. Bij zulke stoere wol vind ik gebreide ribbels het mooiste.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Granny squares in de herfst

Weggetje langs weiland in herfst

Granny squares van katoen

“Precies een jaar geleden kreeg ik door dat granny squares erg populair werden in handwerkland. Ik haalde wat bolletjes oude katoen tevoorschijn, en sommige kleurtjes herkende ik nog. Dertig jaar geleden maakte ik van blauwe katoen gordijntjes voor de keuken. Hebben jullie dat ook, dat één bolletje wol of katoen gelijk weer de herinneringen brengt van wat je er vroeger van maakte? Ik probeerde vorig jaar wat kleurtjes uit voor nieuwe haakblokjes, maar deed daar verder niks mee. Beide foto’s zijn van vorig jaar, en ik combineer ze nu vanwege de diagonale streep. Voor mij is het een herinnering aan de vorige herfst. Deze week zit ik op een eiland en plaats ik even geen ‘verse’ foto’s. Wat ik op dat eiland doe? Granny’s haken in de duinen…..”

Dat was de tekst die ik afgelopen week klaar had liggen om vanaf dat eiland te publiceren. Maar hoe goed ook allemaal voorbereid, toen ik daar eenmaal was, maakte ik me er niet meer druk om. Wil je weten hoe dat ging? Ik leende even de iPad, zocht een niet-gepubliceerd blogje in m’n dashbord, bekeek even of het geschikt was, en drukte op ‘publiceren’. Klaar in vijf minuten. Op zich werkte het allemaal prima, wat ik ook best wel bijzonder vind. Gewoon, wifi in de duinen…. toe maar! Maar om er nou veel mee te doen, daar stond m’n hoofd niet zo naar. Ik vond het wel best zo. Maar nu is die blog-zin  weer helemaal terug! Ik publiceer nog wèl even dit blogje (met twee foto’s van vorig jaar), en ga dan met iets bezig om de vraag naar de Granny’s in de duinen te beantwoorden….

Laat wat van je horen en geef een reactie

De waslijn op Schiermonnikoog

Strokenquilt aan waslijn op Schiermonnikoog

Ik zou het allemaal willen beschrijven met een overvloedige woordenwaterval. Bijvoorbeeld: Op maandagmorgen parkeerden wij onze auto op de bovenste laag van de parkeergarage van Lauwersoog. Zo konden we vanaf de wegvarende boot de rode auto steeds kleiner zien worden. Aan de andere kant (van de boot en van de Waddenzee) zagen we de witte watertoren van Schiermonnikoog juist steeds groter worden. Bij helder weer zie je deze toren al vanaf het vasteland liggen en ook op het eiland zelf is het een ver boven alles uitstekend oriëntatie-punt. Het is niet dezelfde toren als de vuurtoren, maar voor ons heeft hij toch het effect van een baken: Dáár vlakbij ligt het gehuurde huisje. We wisten het allemaal nog precies van de vorige keer: vanaf de boot stap je zò op de bus en die brengt je binnen een kwartier naar het Karrepad. Elke buschauffeur daar weet wat het Karrepad is: een rustig weggetje tussen dorp en duinen in. En dáár zien we dan het huisje al liggen, met een stoere vikingnaam bovenop een duin. Heerlijke herkenning, en voor mij ook: “Gelukkig, de waslijn is er nog!” Ik hou van waslijnen bij vakantiehuisjes in de duinen. Want ik kan er zo heerlijk een meegenomen quilt aan ophangen. Dit keer nam ik er slechts één mee: mijn strokenquilt die ik deze zomer maakte van resten stof. Elke stof heeft z’n herinnering. Net als alles in het leven: elke ontmoeting, elke belevenis, elke vakantie. Voor mij is deze strokenquilt de eerste herinnering aan een fantastische midweek op Schiermonnikoog. Er komen er vast meer. Maar eerst even de was doen, die ik dan helaas niet meer op kan hangen aan zo’n mooi lijntje….

(PS Hier en hier liet ik deze quilt eerder al zien. Om deze links te plaatsen, moest ik zelf die blogjes ook even opzoeken en nalezen. Wat frappant dat ik toen schreef dat ik deze quilt vast had klaarliggen voor een hopelijk rustige vakantie. Daar had ik niet eens meer aan gedacht toen ik besloot deze quilt mee te nemen. En ja: hier was de rust die ik zocht!!)

Lees reacties (4) of geef een reactie

Midweek op Schiermonnikoog

Strand op Schiermonnikoog in november

“Loop maar vast vooruit, ik kom zo wel” zei ik gisteren op het strand van Schiermonnikoog. Na een lange fietstocht door de duinen wilden we ook nog even naar het brede strand om voor de laatste keer schelpen te zoeken. Bij de strandopgang zag ik een paal waar ik even m’n tasje aan wilde ophangen om te fotograferen. Dit tasje had ik meegenomen en ik droeg er af en toe m’n fototoestel in. Nieuw is het tasje bepaald niet. Ik maakte het dertig jaar geleden. Toen was ik ook al volop bezig met draden en naalden. Ik had voor mezelf een rok genaaid en een bijpassend hesje gehaakt en van de restjes maakte ik (zonder patroon of voorbeeld) dit tasje. Het gaf me een schok van herkenning toen ik vorig jaar bijna net zo’n tasje op Pinterest zag, met precies dezelfde kleuren en strepen. Hoe kan dat nou, dat is toch mìjn tasje? Zò frappant dat zoiets dertig jaar later dan weer in de mode is! Nog veel en veel ouder is het strand op Schiermonnikoog. We zijn hier al vaak geweest, en als je dan die smalle duinenrand doorloopt, en uitkijkt naar het moment dat je de zee ziet, wéét ik al wat er komt: kilometersbreed strand! Nergens in Nederland heb je zo’n prachtig wijds uitzicht als hier! Op dit strand krijg je een overweldigend gevoel van tijdloosheid en onbegrensdheid.

Even nog wat vertikale lijnen benoemen in de bovenste foto: vooraan mijn eigen schaduw, middenin een paal (voor het perspectief), en een beetje rechts daarvan zie je een stipje. Dat is mijn man, die al vooruit gelopen was. Want elke keer wachten tot ik weer klaar was met foto’s, dat is ook zo wat. Maar om jullie gerust te stellen: zòveel foto’s heb ik niet eens gemaakt. M’n toestel bleef verrassend vaak in het tasje. Ik heb een paar dagen uitbundig genoten zonder telkens foto’s te nemen (dat is nieuw voor mij).  Dit is vast een blogje om m’n eerste enthousiasme te delen en te vertellen dat we weer thuis zijn. Morgen meer!

Gehaakt tasje aan strandpaal

Laat wat van je horen en geef een reactie

Radertjes in het schelpenzand

Gehaakte kleedjes op strand

Alle radertjes van electronica en wifi deden het uitstekend! Ik was een midweek op Schiermonnikoog en publiceerde elke dag wel een blogje, maar die had ik van te voren al gemaakt. Nu weer thuis! Alvast een eerste bericht omdat die foto-van-de-dag er nu wel lang genoeg op had gestaan. Nu een foto-van-de-dag-van-gisteren: zes radertjes in het schelpenzand!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Smyrna kleed op voorbedrukt stramien

Smyrna kleed

Vorig jaar was ik dit kleed aan het borduren. Gedurende vele jaren had ik tweedehands smyrna wol verzameld en uiteindelijk vond ik het genoeg voor een groot kleed. Nu was ik met die wol wel goedkoop uit, maar de aanschaf van een voorbedrukt stramien maakte dat het toch een duur kleed werd. Ook nam de blauwe rand meer wol dan ik verwachtte, en die moest ik bijkopen. Maar dat is het leuke Wol voor smyrna kleedvan deze smyrna-wol: hij is al tientallen jaren leverbaar en blijft jaar in jaar uit hetzelfde! Weliswaar kunnen verfbaden wat verschillen, maar als je daar op let dan kun je rustig oude en nieuwe wol door elkaar heen gebruiken. Ik weet nog goed met hoeveel plezier ik vorig jaar de avonden in oktober werkte aan dit kleed. In een maand was het klaar! Ik heb nog zo’n stuk voorbedrukt stramien liggen en dat staat al een tijdje op m’n shop. Goedkoop is het niet, dus is het goed om er nog wat over te vertellen. Dit stramien werd vroeger met de hand ingeschilderd in kleine ateliers. Dat werd mij verteld door de eigenaar van een grote handwerkwinkel waar ik mijn eigen stramien kocht. Die winkel heeft een grote partij voorbedrukt stramien opgekocht waarvoor mensen uit het hele land naar hem toekomen. De prijzen van grote stukken liggen bij hem rond de honderd euro. Zo bezien steekt het stuk wat ik in mijn shop heb nog wel gunstig af qua prijs.

Smyrna kleed met wol

Laat wat van je horen en geef een reactie

Paddestoelen

Kalender 1983 Permin Paddestoelen

Paddestoelen-met-witte-stippen: daar houden we allemaal van! “In het echt” zijn ze er maar kort, maar in geborduurde versie kun je er heel lang van genieten. De Permin-kalenders zijn verzamelaars-objecten en zelf ben ik er ook een liefhebber van. Mijn eigen exemplaar stamt nog uit het jaar van verschijning en doe ik niet gauw weg. Maar nu heb ik deze paddestoelen-kalender dubbel, en plaats ik hem in m’n shop, bij terugkomst van vakantie. Ik laat hem vast zien, samen met de prachtige schilderijtjes die iemand borduurde. Zò mooi!

Paddestoelen met witte stippen

Lees reacties (2) of geef een reactie

Batik

Drie boekjes over batik

Batik: al heel lang hou ik ervan! Als tiener had ik een lange rok van batik, door m’n tante meegenomen uit Indonesië. Zodra ik die aanhad, voelde ik me anders! Batik is zo mooi omdat elk stuk anders is en de kleuren en motieven zijn altijd fascinerend. Het is leuk om er wat meer over te lezen. Ik vind boekjes over batik wel passen bij mijn handwerkboeken, en als ik iets tegenkom op dit gebied koop ik het gelijk. Dit is een oude foto, dus niet helemaal corresponderend met de boekjes die ik nu in m’n shop heb. Sommige boekjes op deze foto zijn al verkocht, maar er zijn ook weer nieuwe bijgekomen. Belangstellenden kunnen ze via de zoekfunctie in de shop  wel vinden.

Paddestoelen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Van turqoise wordt je altijd blij

Zomerquilt over hek in duinen

Drie gehaakte turqoise tasjes

Brede strand van Schiermonnikoog

Bovenste foto: mijn quilt in de duinen. Een oude foto, maar ik kan bijna weer zo’n foto maken.

Middenste foto: toch even laten zien dat het er drie zijn, nadat ik de afgelopen tijd een paar keer over deze gehaakte tasjes blogde.

Onderste foto: Drie jaar geleden gemaakt van mijn gezin op Schiermonnikoog. Zo lopen we nu weer! Dit eiland heeft het breedste strand van Nederland en het is fantastisch om daar af en toe te zijn! Hebben jullie dat ook: als je ergens graag komt, en je bent er al heel lang niet geweest, dan krijg je die drang, dan wil je daar weer zijn! Fijne dag gewenst!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Granny squares met lavendel

Granny squares met lavendel

Op zaterdag, toen ik mijn blogjes klaarmaakte om deze week automatisch te publiceren, maakte ik deze foto, nadat ik nog wat oude lavendel had afgeknipt. Maar ik weet er eignelijk helemaal niks meer bij te vertellen. Ik heb gewoon vakantie nodig, want m’n woordenstroom is opgeraakt.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gehaakte tulpen tasjes

Gehaakte tulpen tasjes

Eén haakwerk werd te groot om op te spannen op een jutetas, en van een ander haakwerk bleek ik te weinig paarse wol te hebben. Zò loste ik het op, door er twee tasjes van te maken. Nu nog een voering erin, maar dat kreeg ik niet meer klaar.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Herfst – overal mooi

Park met herfstblad

Borduurwerkje paddestoelen

Herfst is overal prachtig! De bovenste foto is van een paleispark in de stad waar ik woon. De onderste foto laat mijn kleine geborduurde paddestoeltje zien. Eén van mijn oudste borduurwerkjes. Ach wat gaat de tijd toch snel! Voor je het weet heb je zo’n dingetje al 30 of 40 jaar en begin je oud te worden. En dan die herfst, elke keer opnieuw…. O ja, het heeft z’n mooie kanten maar soms wordt je er weemoedig van. Alwéér herfst? Die blaadjes zitten er voor je gevoel nèt aan en nu vallen ze alweer op de grond. Ook goede voornemens laten zien hoe snel de tijd gaat. Drie jaar geleden hadden wij zo’n fijn huisje op Schiermonnikoog, dat we zeiden: “Hier willen we nog wel eens terugkomen.” En voor je het weet zijn er weer een paar jaren voorbij. Nou, ik ben duidelijk in een wat weemoedige stemming terwijl ik dit schrijf. Maar als jullie dit lezen, dan zijn we toch op weg naar dat mooie huisje! Op weg naar een waddeneiland waar je eigenlijk ieder jaar wel zou willen komen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zomerse streep op 1 november

Streep van granny's en geborduurde bloemen

De geborduurde bloemen zijn van een tafelkleedje wat ik deze zomer vond. Het combineert prachtig bij een gehaakt sjaaltje in granny squares. Boven elkaar gelegd is het een soort dubbele streep. Ik zet ook even een streep onder het dagelijks bloggen want ik ga een weekje met vakantie. Maar ik heb wat blogjes in het voren gemaakt, dus er valt toch elke dag hier wat nieuws te lezen. Ik gebruikte wat foto’s van vorig jaar en kwam er nog zòveel tegen dat ik op sommige dagen zelfs twee blogjes kan programmeren. Ik zie wel hoe het loopt en of er daar ook wifi is en of ik nog wat kan bloggen. Dagelijks bloggen is inmiddels een onderdeel van m’n routine geworden en het is ook vreemd om dat dan te onderbreken. Maar ook juist wel weer even goed! Hoe dan ook, ik wens jullie met deze zomerse kleuren een goede week toe! Het was gister de warmste 1 november ooit, en dat voelde beslist zomers aan!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Rond gehaakt van schapewol

Rond gehaakt kleedje van schapewol

Prachtige effecten kunnen worden verkregen met haken als je dun garen gebruikt. Maar het tegenovergestelde kan ook: juist heel dik garen gebruiken! Dit kleedje is rond gehaakt met schapewol en het is één van mijn favoriete kleedjes. Ik haakte het niet zelf, maar laat het wel graag zien omdat het misschien inspirerend is. Gister was ik bij mijn schoonmoeder op bezoek en haalden we herinneringen op aan het Boek Nieuw Haakwerkspinnewiel wat haar vader vroeger zelf had gemaakt, en waar zij in de zeventiger jaren zelf haar breiwol op spon. Die kleuren en geuren kan ik me nog zo goed herinneren! Af en toe komt er wel eens zo’n spinnewiel op een rommelmarkt terecht en als je er daar één ziet dan zou ik hem maar kopen. Er zijn altijd wel liefhebbers voor en het zou jammer zijn als hij bij de onverkoopbare meubels terecht zou komen. Als contrast bij dit blogje plaats ik nog een boek in m’n shop: Nieuw Haakwerk, uit de serie van Ondori. Daar heb ik nog meer boekjes van en die komen later nog in m’n shop. In dit boekje staan uiteraard ook ronde kleedjes beschreven, maar ook vierkante, zoals op de cover. En het contrast tussen grof en fijn vind ik ook grappig. Fijn of grof: haken en breien is weer zò leuk om te doen! Ik neem zelf een mandje schapewol mee naar een waddeneiland. Ik hoop dat er nog wat schapen daar buiten lopen en ga proberen een foto te maken van mijn sjaal-in-wording met de schapen op de achtergrond.

Laat wat van je horen en geef een reactie