Archief voor december 2014

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Zo rond de klok van twaalf

Klok op drie quiltjes roman stripes

Deze foto had Ik had in gedachten om nog te laten zien. Ik heb net zowat een half uur gezocht tussen mijn oude foto’s om hem weer terug te vinden. De foto stond twee jaar geleden op mijn vorige blog. Ik nam die foto precies op 12-12-12 om 12 minuten over 12. Ach, wat lijkt dat al weer lang geleden. Nu is het bijna 2015!

Langs Kanaal op Oudejaarsdag

We gingen op stap, op oudejaarsdag. Op weg naar Duitsland. Eerst even naar mijn moeder voor koffie en een oliebol. Op mijn verjaardag is zij ook een beetje jarig. Deze foto nam ik toen we voor een stoplicht moesten wachten, vlakbij waar mijn moeder woont. Vertrouwd plekje voor ons; hier ben ik zo vaak langs gereden. En vroeger schaatsten we hier. Wat een prachtige dag, waarop het intens blauw van het water zo sterk naar voren komt. “Stop”lichten zijn soms wel fijn….

Quiltje Roman stripes langs Rijn

We kwamen in Emmerich en maakten een wandeling op de kade langs de Rijn. Het quiltje had ik meegenomen en hing ik op bij een uitkijkpunt. Ik hou van bruggen en dit was zo’n mooi plekje! We bleven er een hele tijd en genoten van de wijdsheid. Een fijne plek om afscheid te nemen van het oude jaar. Water, veel water. Die symboliek verwerkte ik destijds ook in dat quiltje. Ik maakte het in de techniek Roman Stripes.

Vanaf dat uitkijkpunt liep er een stalen trap-constructie naar de promenade. Ik hou ook van trappen! Deze deed me denken aan die andere trap, van een half jaar geleden. Ik legde m’n quiltje nog een keer neer.
Waar zou de weg ons volgend jaar brengen?

Quiltje Roman Stripes op trappen

Ik had een mooie verjaardag, maar het was ook wel een ingewikkeld jaar. En het was leuk om vandaag in Duitsland te zijn.
Tot volgend jaar! Oftewel: tot morgen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Jarig op oudejaarsdag

Geborduurde torens en grachtenhuizen van Amsterdam

Op 31 december werd ik in Amsterdam geboren. En vandaag ben ik dus jarig.
Dit borduurwerk van de Amsterdamse grachtenhuizen maakte ik als tiener. Het patroon stond in een Libelle-patronenboek en toen ik het zag wilde ik het gelijk maken. Toen het af was, maakte mijn vriend er een lijst omheen. Die vriend is nu mijn man, en vandaag gaan we samen een dagje weg. Dat klinkt leuk en dat is het ook wel. Maar het is natuurlijk ook wel jammer dat we dat mooie Nederland, met z’n mooie grachtenhuizen, willen ontvluchten. Geen verjaardagsvisite voor mij vandaag, want het is hier met het geknal niet zo goed uit te houden. Dus gaan we naar de rand van het land. Wil je nog nalezen waar we vorig jaar naartoe gingen? Ik hing een Hollandse quilt op op een Hollandse plek.

Maar het heeft ook leuke kanten, om op de laatste dag van het jaar jarig te zijn. Iedereen viert feest, en dan denk ik maar gewoon dat ze dat doen voor mij. Een beetje minder luidruchtig zou natuurlijk wel mogen, maar ja….

Bedankt aan degenen die mij het hele blogjaar volgden: zonder jullie was er niks aan!
Op deze laatste dag van het jaar zijn jullie ook allemaal aan het terugblikken en oliebollen bakken. Een hele goede dag gewenst! O ja, dat patronenboek nog waar dit uit komt. Zo apart: dat werd net besteld! Door iemand uit Japan nota bene! Daar houden ze ook van onze grachtenhuizen. Het patronenboek blijft nog op m’n shop staan, want ik heb nog een exemplaar. Voor wie ook die aparte borduurpatronen van Mies Bloch nog een keer wil maken.

Vanavond blog ik nog een keer! Ik heb al in gedachten welke foto ik dan wil laten zien.
Joepie, jarig! Maar deze Amsterdamse van geboorte gaat vandaag even het land uit!

Geborduurde torens en grachtenhuizen Amsteram, ontwerp Mies Bloch

Lees reacties (6) of geef een reactie

Heen en terug naar Drenthe

Uitzicht vanaf snelweg eind december

We reden vandaag een eindje naar het noorden van het land. Ergens in Drenthe gingen we wat handwerk ophalen. Het was zò mooi! En het is zò veel! We waren er een beetje beduusd van.

Snelweg-eind-december

We laadden alles in en reden weer terug naar huis. En nu ben ik nog steeds beduusd. Nee, ik heb nog geen foto’s gemaakt. Dat komt later nog wel: reken maar! Maar ik wou vast even zeggen dat we een hele interessante handwerkdag hadden! En het was ook een heel leuke manier om de laatste dag van dit handwerkjaar in te vullen.

En toen kwamen we weer thuis en lag er een stapeltje kaarten op de mat: wat leuk! Ik heb er een paar open gemaakt en de andere bewaar ik tot morgen. Hartelijk dank aan lieve lezeressen die mij kaarten stuurden. Wat een mooi besluit van deze bijzondere dag. En van dit blogjaar!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Terugblik: Nooit vervelen

Collage handwerken 2013
Dit zei mijn moeder vroeger: “Als je kunt handwerken, hoef je je nooit te vervelen!”

Vandaag is het voor mij al ‘oudejaarsdag’ (ik doe het altijd één dag eerder dan de rest van de wereld), dus een mooi moment voor een klein overzicht. Hier een kleine selectie van wat dingen die ik zelf maakte. Vandaag ben ik een dagje uit, op zoek naar nog meer handwerk. Anders ging ik nu misschien nog meer overzichten maken van wat ik zoal maakte. Ik vond het leuk om in het afgelopen jaar wat foto’s te maken van mijn handwerk en  die foto’s aan jullie te laten zien. Wat fijn was het om zo met al onze technische mogelijkheden en al dat mooie handwerkmateriaal bezig te zijn! Zoals mijn moeder dus vroeger zei: creatieve mensen vervelen zich niet!

Op m’n eerste terugblik-blogje kreeg ik al een leuke reactie van iemand die zelf ook creatief is (ik neem aan dat al mijn lezers dat zijn!). Zij schreef: Never a dull moment! Met wat lapjes, garen en wat naalden in huis is er altijd wat te doen! Heerlijk toch?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Terugblik: Klokkekleedje

Borduurpakket klokkekleedje

Voor mij is het vandaag – 30 december – al oudejaarsdag! Voor jullie nog niet: hà, dat vind ik leuk!
Een cliché bij dit blogje is wel aardig voor deze keer: “Het jaar is omgevlogen!” En nu zijn we dus aan het einde van dit handwerkjaar. En schrijf ik een blogje over het meest toepasselijke wat ik kon bedenken: een klokkekleedje! Deze foto is van een Pako-borduurpakket om zelf zo’n kleedje te borduren.

Vandaag ga ik op stap om nog wat meer ‘oud handwerk’ te kopen. Het afgelopen jaar schreef ik telkens wat over een (oud) handwerk en als het iets was wat ik wilde verkopen, dan plaatste ik het in m’n shop. Maar inmiddels heb ik hier veel meer liggen dan ik op m’n shop heb staan, dus dat moet volgend jaar iets anders. Vandaag echter laat ik het bij dit borduurpakketje; het is nu de tijd voor andere dingen! Hoera, voor mij is het al oudejaarsdag!

In m’n shop lees je meer over dit klokkekleedje. Daarin ook de buitenlandse namen: Clockrunner, Uhrdecke, Couvre-horloge. Handwerken is internationaal! En met handwerken vliegt het jaar voorbij!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Terugblik: Meeleven

Hoiuten hart met bloemen

Het is de tijd van terugblikken. Herinneren jullie je deze foto nog? Ik publiceerde hem na het neerstorten van het MH17 vliegtuig. Voor alle terugblikken van journaals en kranten is deze gebeurtenis het belangrijkste nieuws van 2014. We zien er nu weer de beelden van. En we herinneren ons die warme dag van 17 juli. Voor mij past deze foto ook in een terugblik.
Die dag van half juli was voor ons ook de belangrijkste dag van het jaar, maar dan heel anders. Mijn lieve man kwam op die dag weer thuis na een hartoperatie. Vele jaren heeft hij last gehad van z’n hart. Nu kon er eindelijk wat aan worden gedaan. De periode ervoor en erna waren voor ons intensief. En nu vind ik het heel fijn om te zeggen: het gaat goed met hem en met ons!

Iedereen heeft in deze dagen zo van die herinneringen. Sommigen maakten het afgelopen jaar ingrijpende dingen mee. Ik hoop dat er dan ook steun is van anderen. Dit jaar ontdekten velen hoe belangrijk meeleven is. Zelf ben ik blij met hoe het voor ons is verlopen, en dat wilde ik graag even laten weten.

(zie ook: hier en hier en hier als je meer foto’s wilt zien van dit houten hart wat ik lang geleden maakte)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Terugblik: Geborduurd leesplankje

Tapisseriekussen aap-roos-zeef

In november hadden we een kleine huis-renovatie. Dingen waar we al een tijdje tegenop zagen, konden nu eindelijk eens gebeuren. Ik schreef er verschillende keren over, zoals hier en hier. Een paar keer legde ik snel even wat van mijn eigen ‘handwerk’ op het ‘handwerk’ van al die mannen in huis. Ik vond het leuk om wat met contrasten te spelen.

Dit kussen is wel illustratief voor hoe ik in het afgelopen jaar graag met handwerk bezig wilde zijn. Ik hou ervan om half-afgemaakt handwerk te kopen of te ‘vinden’ en daar dan nog weer wat mee te doen. De toedracht waarom een specifiek handwerk op een rommelmarkt terecht komt is meestal niet te achterhalen. Maar zo moeilijk is het niet om te bedenken wat erachter kan zitten: iemand is ooit een keer ergens aan begonnen (drie vage woorden achter elkaar), maar kreeg het handwerk niet af. Weggooien is zonde; dan maar naar de rommelmarkt. En dan is het maar net afwachten of iemand anders er nog wat in ziet. Ik meestal wel! Dit borduurwerk was voor twee-derde af toen ik het kocht en ik heb het verder afgemaakt. Zo ontdekte ik ook weer hoe leuk het is om op voorbedrukt stramien te werken.

Toen het borduurwerk af was, wilde ik er graag zo gauw mogelijk een kussen van maken. Maar ik had geen vulling. Geen nood: ik vulde het met plastik zakken. Met de bedoeling om er later nog eens echte vulling in te stoppen. Dat hoop ik dan in het nieuwe jaar eens te doen. Wie handwerkt, heeft altijd wel wat te doen!

Hier kun je nog nalezen waarom dit geen aap-noot-mies-leesplankje is. En hier plaatste ik nog een andere foto.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Terugblik op drie jaar dagelijks bloggen

Turqoise kussen en turqoise spulletjes

Terugblikken hoort bij deze dagen. Bij mij nog meer: Over een paar dagen heb ik precies drie jaar lang elke dag geblogd! En over een paar dagen ben ik jarig. En ik heb heel veel zin om wat terug te kijken.

Allereerst op dat bloggen gedurende drie jaren. Degenen die mij op Tweedehandswerk al wat langer volgen, zijn misschien verbaasd. Immers, aan het begin Borduurlap Rand per week met rode telefoonvan de maand december vierde ik mijn éérste blogverjaardag. En nu aan het eind van de maand al de derde? Hoe zit dat? Het antwoord is simpel: Hiervóór had ik twee jaar lang een andere dagelijkse blog. Gedurende de vorige decembermaand blogde ik op twee blogs tegelijk en in totaal heb ik dus nu drie jaar elke dag geblogd. En dat is een goede aanleiding voor een terugblik.

Die eerste twee jaar op een Tumblr-blog hebben voor mij een basis gelegd. Ik bouwde routine op, leerde telkens één gedachte onder te brengen in m’n blogstukjes, verbeterde mijn fototechniek, overwon mijn schroom om m’n gedachten te delen met onbekende lezers, en ik verzon de ene invalshoek na de andere. Dat deed ik twee jaar.

Daarna kreeg ik zin om me wat meer te specialiseren en wilde ik alléén over handwerken schrijven. Dat is al heel lang een grote hobby van me. Het was een goed moment, want de populariteit van handwerken hing in de lucht. Ik stelde me een blog voor waarop ik elke dag wat kon schrijven over m’n hobby, waarop ik wat kon laten zien van wat ik zelf maakte, en waarop ik wat kon verkopen. In het begin deed ik niet zoveel moeite om m’n shop uit te bouwen. Alléén waar ik over had geblogd, zette ik op m’n shop.

Nog even verder met m’n terugblik. Ik heb dus een eigen website (door mijn man gebouwd) en voel me happy met deze format. Ik kan er goed mee overweg en het biedt me ruimte voor een “Foto van de dag” (de binnenkomer), en een shop en een blog. So far so good. Collage vrouwen in klederdracht geborduurdDeze website moeten we ergens ‘hosten’ en daarvoor kregen we 1 gigabyte aan ruimte. Een gigantische hoeveelheid! Maar met mijn produktie van één foto per dag, en vaak nog wat extra foto’s op de shop, begon het in de zomer na een half jaar bloggen tòch vol te lopen. Ongelooflijk! Dus toen was er de noodzaak om naar een andere provider te gaan met een ander hosting-pakket en dat deden we ergens in het najaar. Jullie hebben er niks van gemerkt en ik schreef er ook niet over. Of hebben jullie het misschien toch gemerkt? Want sinds die overschakeling begon ik steeds meer te schrijven. Ik had me al een paar maanden ingehouden omdat de schijfruimte begon vol te lopen, maar toen we overgestapt waren naar een groter pakket was er ineens weer volop ruimte. En die schreef ik maar al te graag weer vol! Dus géén limiet meer van één blogje per dag. In die tijd begon ik met: ’s morgens een blogje over mijn eigen invalshoeken, en ’s avonds nog een blogje over een produkt wat ik te koop aanbied. Of een boek wat ik wil aanbevelen.

En zo blogde ik voort. 630 stukjes inmiddels, en daar komen er nog een paar bij want het jaar is nog niet ten einde. Maar dit stukje wel, want het is nu al véél te lang! In de veronderstelling dat sommigen van jullie dit leuk vonden om te lezen, heb ik dit zo eens opgeschreven. En voor de anderen die geen zin hadden in zo’n lange lap tekst: ik plaatste een paar van mijn mooiste foto’s hierbij. Ze zijn van mijn turqoise kussen (wat ik maakte uit een boek wat ik ook te koop heb).

turqoise kussen ontwerp Gerda Bentgsson

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kerstquiltje

Kerstquiltje negen sterren

Ik ben niet arm. Maar wanneer ik terugkijk naar mijn quilt-activiteiten, dan lijkt het erop dat ik me vaak wèl zo gedroeg. Heel vaak maakte ik quiltjes waarbij ik wilde woekeren met wat restjes, terwijl dat helemaal niet nodig was. Dit quiltje is er een voorbeeld van. Ik maakte het een paar jaar geleden. Ik had een doosje met restjes rode stof tevoorschijn gehaald en had zin in om nog een klein kerstquiltje te maken. De restjes waren verschillend van kleur en structuur en ik zag er een sport in om ze allemaal te gebruiken. Zo maakte ik negen verschillende sterren van die kleine restjes. Dit jaar hing ik het quiltje weer op. Voorbeeld van creatief restgebruik. Ik voel me rijk met al die rode kleuren in m’n huis!

Lees reacties (2) of geef een reactie

“Even laten weten dat ik aan je denk”

Zelfgemaakte kaarten

De dagen tussen kerst en oud-en-nieuw zijn bijzonder. De drukte van kerst is voorbij en het naderende einde van het jaar geeft een aparte sfeer. Voor wie niet hoeft te werken zijn dit meestal dagen van lekker relaxen of nog juist heel veel willen doen. Ik hang een beetje tussen die twee uitersten in. En dat is ook illustratief voor dit blogje: enerzijds heb ik nog tientallen ideeën die ik nog vóór het eind van het jaar wil realiseren. En ook tientallen blogjes die ik nog zou willen maken. Anderzijds: de zon schijnt zo heerlijk in de zitkamer en ik geniet van alle spulletjes om me heen en ik heb gewoon zin om daar te zitten en koffie te drinken en een boek te lezen. Dus kies ik voor deze maandagmorgen ook een invalshoek tussen deze twee uitersten in: Enerzijds een ‘makkelijke’ foto voor mij want die maakte ik vorige week al. Anderzijds: het zijn kaarten waar juist heel veel werk aan is besteed. Ik kreeg deze kaarten vorige week in een kerstpakket (later daarover meer). Ze zijn bijzonder mooi gemaakt! Op één ervan staat een tekst die ik voor vanmorgen goed kan gebruiken: “Even laten weten dat ik aan je denk.” Vervang ‘je’ door ‘jullie’ en ik heb mijn plot: Ja, ik denk wel aan mijn blog en aan jullie, maar voor vanmorgen ben ik even aan het relaxen…. Jullie vast ook!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Miniatuurdorp met kerst en boom

Marklin baan met kerstboom

Wat is nou eens een leuk idee om tijdens de kerstdagen te doen? Onze kinderen (al een tijdje zijn ze twintigers) hadden daar zo hun eigen idee over: de Märklin baan van zolder halen en die opzetten! Kijken of alles nog werkt. Een trip down memory lane. Zogezegd, zogedaan. En het was zò leuk! Alles kwam na tien jaar weer tevoorschijn en het bleek ook nog eens allemaal te werken! Zelfs de oude grote plank die we destijds speciaal groen hadden geverfd en voor de ondergrond gebruikten, was er nog. We schoven wat stoelen aan de kant, legden de plaat op een klein tafeltje en haalden alle rails en huisjes uit de dozen. Ik hoorde allerlei verrukte kreten, zoals: “O, daar is het stationnetje weer!” en: “Weet je nog dat we dìt huisje kochten van ons spaargeld?” Alle herinneringen kwamen samen met de spullen uit de dozen en we hadden een paar fantastische uren met deze oude Märklin baan. Marklin baan met kerstboomIk zat erbij te genieten en wilde eigenlijk óók graag meedoen. Ik pakte een dunne haaknaald en een bolletje rood garen. Daarvan haakte ik een “Christmas garland” (slinger). Die werd met vreugde begroet in het speelgoed dorp en toen speelden we dat één van de bomen uit het bos moest worden gehaald. Met de goederentrein werd deze naar de juiste plek gereden. Achter het station en bij de kerk moest de kerstboom staan. En daar hingen we de slinger in. Net echt!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Terugblik op kerst

Gehaakt tasje

Gisteravond, terugkomend van een kerstdiner met familie, bedacht ik me ineens: “O ja, nog even een nieuwsbrief schrijven!” Sinds begin december is het mogelijk om in te schrijven voor mijn blog-brieven, die semi-automatisch worden verstuurd door de computer. Dat wil zeggen: als ik niks doe, dan stuurt de computer gewoon de nieuwsbrief van de vorige keer naar al die adressen. Dus als ik dat niet wil, dan moet ik daarin nog even wat veranderen en actualiseren.
Dat deed ik dus gisteravond, maar met m’n hoofd nog bij het kerstdiner waar we net van terugkwamen, kwamen er niet zoveel woorden meer voor een gezellige introduktie. Ik had nog wat willen schrijven over hoe bijzonder ik het vind, dat mijn blogjes al die huizen (mogen) binnenkomen. Dat schreef ik een week geleden in mijn blog, en had ik ook in die nieuwsbrief willen schrijven. Maar dat geeft niet, het komt zoals het komt. Dat was gister voor ons ook zo: het komt zoals het komt. Op weg naar een familie-bijeenkomst, maakten we nog een een detour (omweg), om een mooie ruïne aan de IJssel te laten zien aan onze buitenlandse gast. Er stonden nog meer mensen daar foto’s te nemen, op de zonovergoten tweede kerstdag. Allemaal families in mooie kleren, die samen bijdroegen aan dat bijzondere gevoel met kerst. Je doet dingen samen, je eet samen, je praat samen: allemaal fijn om te doen en daar tijd voor te hebben!
Ik hoop dat jullie ook goede dagen hadden! O, mijn tasje nog even: terwijl m’n gezin nog wat aan het ginnegappen was bij die ruïne, hing ik snel nog even mijn tasje aan het hek. Daarin droeg ik gister mijn fototoestel. Mijn familie is nu inmiddels wel gewend dat ik overal foto’s aan het nemen ben (jullie ook?). Maar al die foto’s moeten nu nog weer worden uitgeladen en gesorteerd. Daar kom ik nu niet gelijk aan toe, maar wilde jullie toch even groeten. Op deze ochtend nà kerst: goeiemorgen en fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geen witte kerst

Groot wit gebreid kleed

“Dreaming of a white christmas”, zoals een bekend liedje zingt, is nergens voor nodig. Ten eerste omdat ons gedroom geen invloed heeft op de werkelijkheid. Ten tweede omdat de sneeuw vaak veel overlast en narigheid brengt. En ten derde omdat kerst waarschijnlijk helemaal niet in december gevierd moet worden. Ik ga al die punten even langs:

1. De werkelijkheid is vaak anders dan we van te voren denken. Dit jaar maakten we een korte wandeling op kerst met overvloedige zonneschijn. De sneeuw was volledig afwezig en de mooie kerstkaart-plaatjes waren al in andere jaren gefotografeerd.
2. De sneeuw kwam toch nog, maar één dag nà de kerst. Vandaag sneeuwt het en terwijl ik dit schrijf komen ook de berichten van veel ongelukken binnen op het nieuws. Wat verdrietig.
3. Voorafgaand aan deze kerstviering las ik wat artikelen die aantoonden dat Maria haar baby waarschijnlijk helemáál niet midden in de winter kreeg, maar dat Jezus in september werd geboren. Daar zijn veel argumenten voor aan te voeren. Ik vind die argumenten wel geloofwaardig en plaats al heel lang wat vraagtekens bij de viering op 25 en 26 december. De gekozen datum lijkt meer rekening te houden met de zonnewende, dan met de bijbelse gegevens. Wat mij dit jaar opviel is dat er steeds meer artikelen verschijnen die dat beargumenteren. Zullen we volgend jaar kerst dan maar in september vieren?

Terug naar punt 2. Tussen de foto’s die op het nieuws worden getoond, zitten ook wat idyllische plaatjes. Sneeuw kan ook mooi zijn. Hier op de Veluwe is er alleen nog maar wat koud gemiezer, dus ik ben er nog niet op uitgetrokken om foto’s te nemen. Maar ik heb wèl deze mooie foto van een prachtige kleed. Dit bijzondere kleed (ik kocht het tweedehands) is niet gehaakt maar gebreid! Kunstbreien! Voor wie dat ook wil: ik heb er een boekje over. En voor alle anderen: Ik hoop dat jullie geen last hebben van de minder prettige kanten van de sneeuw.

Groot wit gebreid kleed op tafel

Laat wat van je horen en geef een reactie

Christmas time

Kookboek Persiana

Er zijn ongeveer honderd foto’s waar ik uit zou kunnen kiezen. I choose this one in a hurry. Only have two minutes to write my blog for today. We rather have an international Christmas celebration this year. Christmas is such a beautifull time and people all over the world get together and celebrate it in their own way. Dit jaar komen verschillende tradities bij ons in één huis samen. We gebruikten recepten uit verschillende landen. Het kookboek op de foto is nieuw: Recepten uit het midden oosten. We tried some delicious food. And I am getting quite mixed up, talking Englisch and going from one place to another. Anyway, just like yesterday I just wanted to greet you. Net als gister wil ik alleen maar even ‘hallo’ zeggen. Ik hoop dat jullie ook hele fijne dagen hebben. Er zijn ook about honderd possibilities to spend these days. Ik hoop dat jullie ook een prachtig en colourfull Christmas hebben! Many greetings from me!

(En nog een tip van mijn dochter, voor alvast nà kerst: koop vooral granaatappels want die zijn nù, eind december volop verkrijgbaar en smaken nu op z’n best! En het kleurige borduurwerk is van een kussen.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerst

Quilt Squares and Stars over paleishek

Over de hele wereld willen families graag bij elkaar zijn met kerst. En als dat niet kan, dan wordt de eenzaamheid des te sterker gevoeld. Ik mag tot de vele gelukkigen behoren die kerst kan vieren met eigen gezin. En ik geniet er volop van.
Een paar weken geleden nam ik m’n kerst-quilt al eens mee in de auto. Na een wandeling fotografeerde ik hem bij paleis het Loo. Vorige week gingen we daar naar binnen, en nam ik een paar foto’s van mooi gedekte tafels. We kregen een indruk van hoe hooggeplaatste personen hun feestmaaltijden vierden.

Feestelijk gedekte tafels op paleis het Loo

Het lijkt een sprookjeswereld. Het is maar voor weinigen weggelegd om zo te dineren. Net als vele anderen doen wij vandaag ons best om ook zo mooi mogelijk de tafel te dekken en zo lekker mogelijk te koken. We genieten van elkaars gezelschap, een veilig en warm huis, heerlijk eten, ons mooie servies. Ietsje minder glamourous dan op een paleis, maar nog steeds heel luxe. We denken ook aan de vele, vele mensen die het héél wat minder hebben. Die zonder huis of zonder familie zijn. Je kunt er niet altijd aan denken, en een paar dagen genieten van eigen overvloed is ook fijn. Maar met kerst, dan denk je aan zòveel tegelijk! De kerstboodschap brengt dat ook met zich mee. Ik hoop dat jullie ook genieten van een paar mooie dagen. Van vrede in hart en huis, van mooi handwerk, van geliefden om je heen. Voor wie dit leest vandaag: ik wou jullie gewoon even groeten!

Quilt Squares and Stars over hek paleis

Lees reacties (2) of geef een reactie

Squares and stars

Kerstquilt squares and stars

“Daar is uit ‘s werelds duist’re wolken een licht der lichten opgegaan.
Komt tot zijn schijnsel, alle volken…
Het komt de schaduwen beschijnen,
de zwarte schaduw van de dood.
De nacht der zonde zal verdwijnen,
genade spreidt haar morgenrood.”

Hier blogde ik een jaar geleden over dezelfde quilt. De naam van het blok wat ik gebruikte om deze quilt te maken is één en al symboliek: Squares and Stars. De foto nam ik op de hoek van onze straat. De tekst is van een oud kerstlied, wat vandaag en morgen in vele kerken weer wordt gezongen.
Kerst: dat is in verwondering terugkijken op de gebeurtenissen van 2000 jaar geleden. Die eerste kerst: Uit ’s werelds duistere wolken is een Licht der lichten opgegaan.
Kerst is ook: uitkijken naar de tijd dat het morgenrood over de hele wereld zal verschijnen. We verlangen ernaar dat de zwarte schaduw van de dood zal verdwijnen. Eens zal dat ook komen!Kerstquilt-op-brokken-asfalt

Lees reacties (3) of geef een reactie

Winter in het (blog)bos

Winter in bos Kroondomeinen

De één blogt over de drukte bij het boodschappen doen, de ander laat nog wat handwerkjes zien die nèt voor kerst zijn klaargekomen. Of er wordt nog wat verteld over de plannen voor het kerstmenu. Maar een groot deel van de blogs die ik zelf volg om te lezen, gingen gister over een tijdelijke blog-pauze. Even tijd voor het gezin, even geen handwerkdingen die laatste week van het jaar. De diversiteit op andere blogs is leuk om te zien en lezen, en voor een tijdelijke blogpauze is natuurlijk veel begrip. Zelf blijf ik de rest van het jaar nog gewoon elke dag een stukje schrijven, hoewel mijn stukjes misschien wat korter zijn. Ik zie wel hoe het loopt!

Deze foto maakte ik vorige week tijdens een zondagmiddag-wandeling in de Kroondomeinen. Zo heet het grote bos àchter een oud paleis op de Veluwe. Vanaf Geborduurd herthalf september tot de kerst is een groot deel van de Houtvesterij gesloten voor publiek. Redenen daarvoor zijn de rust voor de edelherten tijdens de bronsttijd en het effectief kunnen uitoefenen van de jacht. Wandelaars hebben nog wel de keuze om één recht wandelpad af te lopen, maar links en rechts mogen de zijpaden niet worden ingeslagen. Die rust (in het bos) vind ik ook wel symbolisch voor de blogwereld. En voor heel veel andere terreinen. Logisch dat we ons de laatste week van het jaar even willen terugtrekken, even tot rust willen komen. Ik hoop dat iedereen een fijne rust-week heeft! En tegelijk ook kan genieten van de vele mooie dingen van deze tijd van het jaar.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerst sfeer, thuis en tehuis

Kerstkleed op tuinbank

Net als iedereen maak ik het thuis weer gezellig. Maar ook in de tehuizen wordt dat gedaan.
Dit is één van m’n oudste patchwork dekens die ik nu weer tevoorschijn heb gehaald. Gemaakt van de restjes van kinderkleding die ik maakte in de negentiger jaren en nog wat lapjes die ik toen had liggen. Zo’n kleed is dierbaar door alle herinneringen die erin zitten.

“Dierbaar” zijn ook onze oude moeders. Eén van onze moeders woont in een ‘tehuis’. Een paar weken geleden gingen we naar een informatieavond over “De veranderingen in de zorg”. Geen vreemd thema in deze maanden, en duizenden zorgverleners en familieleden (mantelzorgers) hebben ermee te maken. Nu werd er gisteravond in dezelfde zaal, in hetzelfde ‘tehuis’ een kerstdiner gehouden. En nu zijn we toch wel weer onder de indruk van ‘de zorg’. Wat een liefde en inzet om al die oudere mensen een fijne avond te bezorgen! De zaal was zò gezellig aangekleed, en het eten was zò lekker klaargemaakt! Wat een fantastische inzet!

Nu wou ik maar even zeggen: veranderingen in de zorg? De liefdevolle inzet is er gelukkig nog volop! Hulde aan al die vrijwilligers en professionals die het in de ‘tehuizen’ zo gezellig maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerstdoos van AH

Kerstdoos van AH

In de Handwerkwereld is Albert Heijn eigenlijk al wel genoeg in het ‘nieuws’ geweest. Zij verkochten dit jaar jute tassen (als je er op let, zie je heel veel mensen ermee lopen) en handwerksters ontdekten die en versierden ze op allerlei leuke manieren. Ik bedekte er een paar met haakwerk, en blogde daarover. Dus wat mij betreft niet echt de noodzaak om nog meer reclame voor deze Appie te maken. Maar vooruit, in deze tijd bloggen we over van alles waar we blij mee zijn, en wie weet heeft een ander nog wat aan deze tip.

Ik kom zojuist terug van een bezoek aan mijn ‘buurtsuper’ en laat gelijk even mijn nieuwe aanwinst zien: Deze doos! Ik had ze nog niet eerder gezien en wil anderen er graag op attent maken want ik weet dat heel veel handwerksters dit soort bedrukte artikelen leuk vinden. Ik kocht de doos als vouwpakket en hij kostte € 1,99  Twee euro dus voor een leuke opbergdoos bedrukt met breiranden. Ik vind hem zelf erg leuk. Vorig jaar kon ik eenzelfde soort doos op de kop tikken met geborduurde randen, ook in rood en wit; en nu heb ik een mooi setje. Ik geef de tip graag door, maar maak wel een kanttekening. De hulpvaardige jongen die bij AH de vakken aan het vullen was, vertelde mij dat deze dozen voor een filiaal ‘optioneel’ waren om te bestellen. Niet alle Appies zullen ze dus hebben.

En hierom ben ik dus vandaag later met bloggen: ik ging eerst maar eens vroeg boodschappen doen! Jullie ook een fijne kerst-voorbereidings-dag gewenst! (Ik ben alvast bezig om scrabblewoorden te bedenken…. Wat vind je van: kerstvoorbereidingsdag?)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Macramé boeken

Macrame boeken

Heel vaak heb je van die ‘toevalligheden’ in het leven, waarvan je denkt: “Hè, wat jammer nou!” of het tegenovergestelde: “Dat is ook frappant!” Voorbeeld van het eerste: Sta je even met een kennis buiten op straat te praten, en komt de straatveger nèt op jouw plekje de straat vegen. De herrie maakt een verder gesprek onmogelijk, dus neem je afscheid terwijl je graag nog wat verder had willen praten. Voorbeeld van het tweede: Heb je nèt een boek tevoorschijn gehaald om aan je kinderen te laten zien, en wordt het prompt besteld. Dat is nou toch óók frappant!

Een groot deel van deze boeken gingen gister op de Macrame boekpost. Een jaar geleden schreef ik al dat ik dacht dat Macramé ook weer populair zou worden. Dat kwam uit, en nu zijn de macramé-boeken zo’n beetje de best verkochte boeken uit m’n collectie. Brei- en Haakboeken sla ik bewust niet zoveel in, want daar verschijnen al genoeg nieuwe van. Maar die oude boeken die technieken behandelen die we nu graag weer willen leren, die verkoop ik graag! Een paar dagen geleden haalde ik één van deze boeken tevoorschijn om aan m’n zoon te laten zien. Hij wilde graag een paar plantenstekjes mee. Ik vroeg: Ga je dan ook een macramé-hanger maken, om die plantjes aan het plafond te hangen? Ik pakte een boek om het even te laten zien. Kijk, zo deden we dat in de hippe seventies! En prompt wordt zo’n boek besteld. Ook toevallig!

En het kwam me wel goed uit om even over iets anders te bloggen dan alleen kerst.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Placemats voor de kerst

Patchwok placemats voor kerst

Mooie placemats! Het is maandagmorgen, en dan wordt er bij ons altijd markt gehouden. Hoor je de marktkoopman al roepen? “Mooie placemats!” Ik moet ook maar even een beetje roepen, want ik had een foutje gemaakt. Ik had deze placemats vorige week in m’n shop geplaatst, maar op de één of andere manier had ik het knopje ‘besteld’ ingevuld. Dan komen ze op ‘uitverkocht’ te staan. Oeps, dat was niet de bedoeling, want ze zijn er nog gewoon. Nu speel ik dus even de marktkoopvrouw, die roept: “Mooie placemats! Mooie placemats te koop!”
Ook die andere serie placemats is er nog. Voor wie vlak voor de kerst nog iets leuks wil bestellen voor het kerstontbijt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rode borduurwerkjes kerst

Rode borduurwerkjes kerst

Maandagmorgen. Meestal schrijf ik er niet bij wat voor dag het is. Maar in deze dagen vlak voor kerst gebeurt er ineens zòveel. Of moet er nog zoveel gebeuren. Of wil je graag dat er nog veel klaarkomt. (Terwijl dat strikt genomen natuurlijk niet echt nodig is.) En niet iedereen leest m’n blogjes elke ochtend, dus voor de duidelijkheid schreef ik het er maar eens bij: Maandagochtend.

Deze foto ligt er al een tijdje. Ik wilde vóór kersthartjes op smalle handwerkstof graag nog m’n borduurwerkje laten zien wat ik in etappes maakte. Zo bijzonder is het helemaal niet, maar door al dit gepraat krijgt het ineens dat accent. De linker loper op de foto vind ik zelf wel enigszins bijzonder. Ik maakte het op een hele oude strook handwerkstof die ik vond tussen de handwerkspullen van een tante. Er zit een gaatje van ouderdom in die stof. Toch liet ik me niet weerhouden om hier twee jaar geleden op te borduren. Ik borduurde een paar ‘keltische knopen’; weer eens wat anders dan de normale kerststerren (zoals op de rechterstrook). Leuk om zo wat te experimenteren op verschillende soorten handwerkstof.

Van de rode-randen-loper hield ik een hele smalle strook over, die ik moest afknippen bij het afwerken. Die smalle strook wilde ik niet weggooien. Ik borduur er kleine hartjes op en daar doe ik ook weer wat mee.

Terug naar de maandagmorgen. Drukke dag voor de boeg, dus ik heb eigenlijk geen tijd om hartjes te borduren of zoiets. Er is nog weer een hoop te regelen en te doen? Bij jullie ook? Boodschappen en zo? Als ik die lopers zo zie op de foto, dan zijn het net vliegtuigstrepen. Hoe is de aanvliegroute naar de kerstviering? Soms vergt dat wat denkwerk, en dat zal vast bij iedereen zo zijn! Fijne aanvlieg-dagen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bijzondere ontmoeting op bijzondere plek

Paleis het Loo

Af en toe maak ik bijzondere dingen mee. En dan heb ik aan één foto per blogje niet genoeg.
Zò kwamen wij op zaterdagmiddag aanlopen bij paleis het Loo. Wij naderden van de zijkant, vanwaar ik deze foto nam. En een ander gezelschap – ook met z’n tweeën – liep de lange laan tusen de hoge bomen vanaf  de hoofdingang. Waar al die lanen samenkomen, vlak voor het hek van het paleis, hadden we afgesproken. Vlak van te voren hadden we nog even geappt: we komen eraan! En dáár, op die plek, ontmoetten we onze zoon. Hij had iemand meegebracht en we zeiden: “Nice to meet you!”

Viernieuwde tuinen paleis het Loo

Eerst liepen we langs het paleis (wat nu een prachtig museum is) door naar de tuinen. Dìe moet ze ook eerst zien! Daar konden we even rustig staan en kijken. We liepen helemaal door naar achteren, naar de witte balustrade. Een nieuwe ervaring voor ons! Daar lopen we dan! Onderwijl wat pratend over de vernieuwing van de tuinen, wat uitleg gevend over de buxus-ziekte. Lachend en observend tegelijk.

Kerstboom in zitkamer paleis het Loo

Het begon te regenen, tijd om naar binnen te gaan. Paleis het Loo biedt een rondgang langs historisch ingerichtte vertrekken, die een beeld geven van drie eeuwen bewoning door de Oranjes. Ik heb de route al vaak gelopen en elke keer geniet ik er opnieuw van. Paleis het Loo is een prachtige plek om vaker naar toe te gaan. Dit keer heb ik genoten van de winter-opstelling, waarbij vooral de authentieke manier om een kerstboom op te tuigen mooi is om te zien.

Gedekte tafel op paleis het Loo
Elke winter heeft dit paleis de tafels gedekt en mag het publiek erlangs lopen. Ongelooflijk mooi! Aan deze tafel dineerden de koning en koningin een paar maanden geleden met een ander koninklijk gezelschap.

Schilderijen galerij paleis het Loo

De schilderijen-galerij. De route door het paleis is vol hoeken en bochten en als je dan deze bocht omgaat, dan sta je ineens aan het begin van die lange zaal. Daar sta ik dan, met mijn zoon en z’n vriendin. Zouden zij ook aan het begin staan van een lange weg samen?

Gedekte tafel in paleis het Loo

We zeiden tegen het nieuwe stelletje: komen jullie over een paar dagen bij ons Kerst vieren? We weten niet of het ons lukt om de tafels óók zo mooi te dekken, maar jullie zijn welkom!

Uitgang paleis het Loo

En toen liepen we weer naar de uitgang. We verlieten de koninklijke sprookjeswereld. Het echte leven weer in. Wat was het mooi! Misschien ook wel een mooi begin van iets nieuws…

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kerstgroet via de lucht

Tien kerstkaarten rond borduurwerk

In héél veel Nederlandse huizen is er dit jaar gehandwerkt.
En in sommige van die huizen kwamen mijn blogjes binnen. Zomaar via de lucht, via satelliet, via wifi, via www, via whatever. Het gaat gewoon zo!
Weet je dat ik dat eigenlijk héél bijzonder vind? Ik schrijf elke dag iets over handwerk, verwerk in mijn blogjes iets over mijn persoonlijke leven. Ik doe m’n best om er een mooie foto bij te maken. Ik vind het fijn om zo bezig te zijn. Maar: het is óók fijn als dat dan door anderen wordt gelezen. En dat kan allemaal dankzij internet! Zomaar via de lucht komen al die foto’s en al die woorden al die huizen binnen!
Wat ik ook heel bijzonder vind: hierdoor kreeg ik wat reacties. En hierdoor onstaan wat handwerk-contacten. Ik vind soms herkenning bij andere blogsters, en weer andere lezers vinden herkenning bij mij. Wat mooi is dat!

Bij mijn weten waren er dit jaar vier vrouwen Kerstkaarten rond bord Delftdie spontaan een foto’tje van mijn website plaatsten op hun eigen blog. Zodat andere handwerksters naar mij konden doorklikken. Daar ben ik hen dankbaar voor, want daardoor kreeg ik wat bezoekers. Anders was ik ‘onvindbaar’ gebleven. Bleef ik ergens in de lucht hangen. Kon het vogeltje niet landen. Konden mijn blogjes die huizen niet binnenkomen.
Ik stuur deze vier blogsters daarom een kerstkaart, als dank voor hun link. En de andere kaarten gaan naar een paar vrouwen die op mijn blogjes reageerden en met wie ik wat contact opbouwde. Dank voor jullie reacties!
Het zijn de meest toepasselijke kaarten die ik voor deze aktie kon bedenken. Mijn dochter nam deze kaarten mee uit Amerika, en ik kreeg vorige week een pakje van haar. Ik vind ze nou echt precies uitdrukken wat ik bedoel te zeggen.

Fijn om contact met jullie te hebben!
(En dat geldt ook voor een paar bewoners van buitenlandse huizen! Er zijn geen grenzen voor alles wat via de lucht vliegt!)

Geborduurde huizen

Lees reacties (7) of geef een reactie

Twee tasjes en twee gedachten

Twee tasjes vilt en kralen

Dit jaar wilde ik graag innovatief bezig zijn op handwerkgebied en ik probeerde van alles uit. Ik zocht naar manieren om nog wat met mijn mooie handwerkjes te doen, die ik zelf eigenlijk te mooi vind om in een grote doos te bewaren. Een geborduurd lapje met klaprozen was één van die handwerkjes die het verdiende om nog eens wat vaker gezien te worden. Het borduurwerk is heel fijn uitgevoerd (in platsteek en steelsteek) en ik vroeg me af hoe het het beste tot z’n recht kon komen. Toen zag ik op een stoffenmarkt afgelopen zomer eens een stuk stevig, dik vilt en kreeg het idee om daar een tasje van te maken. Dit is het geworden! De foto nam ik al eerder, toen ik dat kralentasje net had gekocht op de antiekmarkt. Vorige week bood ik het te koop aan en gister kreeg ik een bedankje van degene die het kocht: “Het is nog veel mooier dan ik dacht!” schreef ze. En dat is met handwerk vaak zo! Daarom wil ik zo graag dat het weer gezien en gebruikt wordt!

Gisteravond mocht ik iets meemaken waarin de uitdrukking ‘het beste tot z’n recht’ ook op mijzelf van toepassing is. Ik was uitgenodigd voor een officiële eindejaarsbijeenkomst van de organisatie waar ik een klein baantje bij heb. Het was zò fijn om daarbij te zijn en ik heb enorm genoten van lekker eten en bijzondere gesprekken. In de interaktie merk ik dan dat bepaalde aspecten van mij dan ook weer naar voren komen, tot hun recht komen. Binnen deze organisatie kan ik praten over onderwerpen die mij al heel lang boeien: theologie en psychologie. En eigenlijk zijn dat ook terreinen waar het gaat om het nadenken over hoe mensen “het beste tot hun recht komen”!

Terug naar m’n tasje met klaprozen. Ik nam het gister mee naar die feestelijke bijeenkomst, probeerde het uit en ja: het oogstte de bewondering waar ik op hoopte. Het kwam goed uit! Ik hoop dat jullie vandaag ook allemaal goed ‘tot jullie recht komen’. In wat je doet of in wat je moet doen.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tapisserie schilderij hert: Freedom!

Tapisserie schilderij hert

Het hert wordt vrijgelaten!
Zo zag het hert eruit toen ik het een paar maanden geleden kocht. Na afloop van een rommelmarkt gingen we wandelen, en mocht het hert even uit de auto. Foto genomen midden op de Veluwe.

Maar nu komt er nog meer vrijheid aan! Ik plaatste dit schilderij vorige week in m’n shop, het werd besteld en de koopster vroeg of ik het alvast los kon maken uit de lijst. Zodat het borduurwerk niet met het zware glas vervoerd hoeft te worden. Zonder glas is het veel mooier. En zonder lijst: Freedom!

Tapisserie hert uit lijst

Af en toe hebben mijn blogjes een subtiele diepere laag en lading. Dit is zo’n blogje. Het hert ligt op het Gouden Tafelkleed. Freedom!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Hollandse boertjes en boerinnetjes

KLM ontbijtdoosje met borduurwerk

Onze nationale KLM doet ook aan borduren! Vorige week kreeg ik ’s morgens vroeg een appje met deze foto.  Dochter was weer op vaderlandse bodem en zodra de mobieltjes in het gelandde vliegtuig weer aan mochten, stuurde ze ons een foto van haar ontbijt. Nou ja, alleen van het doosje dan. Zo’n mooi doosje! Later op de dag kreeg ik het doosje van haar en vroeg ik: “En wat deden de andere passagiers? Gooiden die hun doosjes weg?” O, daar had ze niet aan gedacht, ze dacht dat één wel genoeg was. Ach ja, dat is het ook eigenlijk wel. Maar ik zag gelijk al wel bestemmingen voor nog een stuk of tien hiervan.

Afgelopen zomer kocht ik op de antiekmarkt een een oud laken met een blauw borduurwerk erop. Wat een contrast met het KLM-doosje! Boertje en Boerinnetje vinden elkaar kennelijk niet zo lief meer. Er staat een molen tussen hen in en die houdt de wieken gekruist. Ik had het borduursel nog nooit goed bekeken, maar nu vind ik het wel grappig. Vroeger hadden ze ook humor! Om dat op je laken te borduren…

Blauw borduursel op oud laken

Lees reacties (2) of geef een reactie

Placemats voor kerst

Placemats voor kerst

In de handwerkwereld en knutselwereld willen we allemaal graag innovatief zijn, maar de werkelijkheid is dat we allemaal ideetjes van elkaar overnemen. En dat is ook prima natuurlijk. Het hele handwerk-gebeuren is vooral ook een sociaal gebeuren! Mijn zoon ontwikkelt de laatste jaren ook wat knutseltalent en stuurt mij net een appje met foto. Hij heeft een fietsstuur aan een kast gemonteerd en dat is nu zijn nieuwe kapstok. Hij is nog student, en dan is zo’n foto niet gek. En innovatief is het zeker!

Ik doe met deze foto’s ook nog een poging om innovatief te zijn: Prachtige Patchwork Placemats! Deze PPP’s voor de Kerst vind je nu in mijn shop!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nog wat kerstvoorpret

Rood borduurwerkje

Op m’n blogje Kerstvoorpret van een paar dagen geleden, lag een klein borduurwerkje. Waar ik nog een rand omheen ging maken. Die rand is inmiddels klaar, maar ik maak van dit borduurwerkje een soort vervolgverhaal. Dit is de tussenstand-foto. Met daarop ook een kleine attentie van chocola die iemand ons aan de deur kwam brengen. Niet zomaar iemand: de schilder! Doordat het in november nog zo lang mooi weer was, kon hij met een paar medewerkers hard doorwerken en kregen ze het voor elkaar om in één week ons huis te schilderen. Maandagochtend begonnen, vrijdagavond klaar. Ik vond het een topprestatie! En nu stond hij een paar weken later voor zijn zelf-geschilderde voordeur met een kleine attentie. Een week lang stond hij met een ladder voor m’n ramen, maar nu weer netjes op de stoep. Ik vond het echt leuk om hem weer te zien. Je hebt samen een week lang koffie gedronken, praatjes gemaakt, en dan zie je iemand nooit meer. Kan dus ook anders. De kersttijd is een leuke tijd. Niet alleen bezig met borduurwerkjes, ook met attenties. Daar zijn we met elkaar toch ook heel goed in?

Nadat deze chocolade-attentie was overhandigd, en ik de schilder nogmaals had bedankt voor zijn mooie werk, zei hij bij het afscheid met een glimlach: “Zeg het maar voort!” Dat doe ik graag. Op internet nog wel! Woon je in Gelderland, en moet je huis geverfd: mail me dan, en ik stuur je graag het adres van deze goede schilder door. Hij is een leuke vakman.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Linnen handdoek bedrukt met merklap

Linnen handdoeken bedrukt met merklap

Het afgelopen jaar is handwerken nogal populair geworden en sommigen willen graag ’s avonds een tijdje op de bank zitten borduren. Maar ja, éérst de afwas…. Voor wie met de gedachten tijdens dat corvee dan al bij het borduurwerk zit, is dit misschien een leuke aanwinst.
Een linnen handdoek, bedrukt met een merklap! Al heel lang heb ik er zelf zo-één. Nu kon ik er nog een paar nieuwe bijkopen en die plaats ik in m’n shop. Voor de liefhebber! Vorige week zag je ze op deze foto al een beetje doorschemeren.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Quiltnieuws

Tijdschrift Quiltnieuws nr. 122

Het Quiltersgilde is een grote vereniging met veel leden en veel activiteiten. Zo wordt er elk jaar een grote tentoonstelling georganiseerd van quilts van leden, en ook een kleine van miniatuurquilts. Meerdere malen ging ik naar de grote tentoonstelling en dat is altijd een feest. Het quiltersgilde heeft ook een grote bibliotheek met quiltboeken en ze organiseren regio-dagen en quilt-weekenden. Maar hier is de vereniging het meeste door bekend: door hun tijdschrift! Het heet gewoon “Quiltnieuws” maar de uitvoering is allerminst gewoon. Het tijdschrift verschijnt vier keer per jaar als een aantrekkelijke glossy die je vanonder het plastik al tegemoet straalt. Wat ik zelf mooi vind van dit tijdschrift is hun spetterende voor- en achterkanten. Op de achterkant staat altijd een afbeelding van een quilt die gemaakt is door één van de leden. En op de voorkant staat een close-up van diezelfde quilt. Elke keer heel kunstig gedaan.

Het laatste nummer van het glanzende Quiltnieuws kreeg ik dubbel! En die twee stralende nummers wil ik graag even laten zien. Eén exemplaar had ik al gekregen omdat ik lid ben, en het andere exemplaar kreeg ik als ‘present-exemplaar”, omdat één van mijn quilts daarin staat. Het is mijn Fair-trade quilt waar ik kort geleden over blogde en ik zegde jullie toe dat ik daar in het nieuwe jaar nog op terugkom. Het is nu kersttijd, en ik heb nu even genoeg om over te bloggen.

Nog een paar voorkanten van het tijdschrift laat ik zien. Ik zet ze als ‘proef’ (voor mezelf) alvast in m’n shop. Bij het quiltersgilde zijn oude nummers niet meer leverbaar, maar bij mij straks wel. In januari wil ik er nog wat meer op m’n shop zetten; nu vast deze vier. Ook dit zijn mooie en glanzende en informatieve quilt-tijdschriften.

Vier tijdschriften Quiltniews

Laat wat van je horen en geef een reactie

Afwerking borduurwerk

Rand-per-week-met-Ariadne-patroon

Op een ander ‘social medium’ had ik een toezegging gedaan om nog een keer mijn rode randenlap te laten zien, maar dan met het patroon erbij. Dus deze toezegging los ik hierbij in. Hier liet ik dit patroon al eens eerder zien. Het is een patroon van een oude Ariadne, en het leuke is: het is helemaal geen borduurpatroon! Dit is een breipatroon, maar het leek me leuk om eens uit te proberen wat het effect is als je het voor borduren gebruikt. Ik heb de rand met het scheepje en de vuurtorens overgeslagen, en toen had ik weer tekort randen. In m’n eigen voorraad boeken ben ik gaan zoeken naar wat aanvulling. Ik werkte steeds vanuit het midden: zodat iedere rand evenwichtig op de lap komt.

Binnenkort zijn alle rand-per-week-rollen klaar, waar heel veel vrouwen het Borduurlap Rand per week met rode telefoonhele jaar aan hebben geborduurd. Er worden nu tips uitgewisseld op facebook hoe je de lap het beste kunt behandelen met eventueel wassen. Ik wil graag ook nog een bijdrage leveren aan de tips voor afwerking. Vóórdat ik mijn rode-randen-lap afwerkte, had ik daar speciaal nog een foto van gemaakt. Ik heb mijn voering en het borduurwerk eerst aan elkaar geregen. Vroeger dacht ik dat ik die stap wel kon overslaan, maar dat gaat echt niet. Tijdens het naaien gaan lap en voering dan iets van elkaar verschuiven en dan heb je veel werk om het weer los te halen. Gewoon even rijgen.
Ik heb helemaal rondom gestikt, klein stukje overgelaten om de lap binnenstebuiten te keren, en toen met een rijgsteek de omtrek helemaal omgegaan. In mijn lap geeft dat een leuk accentsteekje.

Afwerking randje per week borduurwerk
Tenslotte: ik gebruikte het rijg-draadje ook als hulp-lijntje om precies op gelijke afstand van het borduurwerk te kunnen stikken. Dit had ik nauwkeurig precies op de hokjes uitgeteld. Dus ook vanuit dat oogpunt is een rijgdraadje een goed hulpmiddel.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Borduurwerk kerstbeertje

Borduurwerk kerstbeertje

Terwijl iedereen het steeds drukker krijgt om vóór de kerst alles klaar en af te maken, heeft deze beer het makkelijk. Hij ligt daar lekker in een versierd doosje met een ‘love’tag eraan. Te wachten op de dingen die komen gaan.

Ik heb het wat borduren betreft ook makkelijk: dit borduurwerk maakte ik lang geleden al en hoeft niet meer snel afgemaakt te worden vóór de kerst. Dit schattige tafereeltje maakte ik als jonge moeder voor m’n dochtertje. Het heeft jarenlang in een lijstje op haar meisjeskamer gestaan, maar tijden veranderen en er komt altijd een moment om iets weer op te ruimen. In die tijd Borduurwerkje kerstbeertjenaaide ik vaak borduurwerkjes op de fotoboeken van onze kinderen. Dit is het zesde fotoboek uit de leuke kindertijd!

Het patroon van dit kerstbeertje heeft ooit in een Libelle gestaan en toen ik het zag wilde ik het gelijk maken. Daarna dacht ik nooit meer aan dat patroon, maar nu  kwam ik het weer tegen: in een boek met kerstpatronen van Jutta Lammèr. Ik plaatste het boek vorige week in m’n shop en ik vind het nu leuk om deze opengeslagen bladzijde te laten zien. Voor wie ook nog aan de gang wil! Het hoeft natuurlijk niet per sé vóór de kerst nog af, want je ziet: je kunt er toch jarenlang plezier van hebben!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Randje per week met quiltblokjes

Gebreide deken met strepen en randje per week

M’n handwerkvriendin kwam op bezoek en dat betekende dat we weer een paar uur aan elkaar konden laten zien waar we mee bezig zijn. Leuk om één op één uit te wisselen, maar ik mag haar werk ook op mijn blog laten zien, zodat er nog méér wordt ‘uitgewisseld’. De gebreide deken wordt gemaakt door de (oude) moeder van m’n vriendin en ik vind hem heel mooi worden. Als oudere mensen niet zo goed ingewikkelde patronen meer kunnen breien, maar nog wel graag bezig willen zijn, dan is dit een mooi idee. De strepen zijn afwisselend om te breien en door de ondergrond van bruin komen de kleurige streepjes (allemaal restjes natuurlijk) goed tot hun recht. Ik meende op te vangen dat de deken straks te koop is….

Een hele tijd was een blogje over “Randje per week met quiltblokjes” één van m’n “Populaire posts”. Dat wordt bepaald door de computer en heeft te maken met hoe vaak iets wordt aangeklikt. Dus lezers die mij al langer volgen hebben de geborduurde randenlap van m’n vriendin misschien al eens gezien. Tijd voor een update! Zij heeft een hele originele invalshoek bij haar Randje-per-week lap en ik vind hem erg mooi worden!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kleurige borduurwerken

Borduurwerkjes

Afgelopen zomer begon ik aan een kleurrijk borduurwerk, en dat liet ik hier zien. Later  blogde ik er nog eens over: borduurwerk in de wacht. Ik had niet de juiste kleurtjes voor de laatste twee vlakken die ik nog op moest vullen. Dat is al weer een tijdje geleden en het borduurwerk lag al die tijd in een hoek. Maar nu komt er weer schot in. Van m’n handwerkvriendin kreeg ik een grote zak met restjes. Ik ging er gelijk enthousiast doorheen graaien: zou de juiste kleur ertussen zitten? Ja, ik vond van wel! Nadat m’n bezoek weer weg was, ging ik gauw even borduren. Dat heb je dan zo: nù wil ik het afmaken! Even later waren de vlakken ‘dicht’!

Nu nog het ‘scheeftrekken’. Ik kreeg juist een vraag hierover. De laatste tijd krijg ik vaker Borduurwerk felle kleurenallerlei handwerkvragen toegemaild en dat vind ik best leuk. Deze vraag betrof het scheeftrekken van een borduurwerk. Vooral als een steek in één richting is geborduurd (‘tapisserie’ of ‘petit point’) dan gebeurt dat. De oplossing is: het borduurwerk nat maken, bijvoorbeeld met de plantenspuit, en dan in model rechttrekken en zo laten drogen. Eventueel met spelden op een ondergrond vastzetten.

Over het randjes-tasje heb ik eerder geblogd: “Voor wie de clutch kwijt is”. Het tasje lag hier juist in de buurt toen ik deze foto wilde maken. Het is waarschijnlijk een oud oefenlapje om randjes te oefenen. Nu er het afgelopen jaar door zoveel anderen ook allerlei randjes zijn geborduurd, is dit een extra leuk nostalgisch tasje. Je vind het hier in m’n shop.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gehaakt tasje in winterbos

Gehaakt tasje in bos

Mijn gehaakte tasje in het winterbos. Een paar dagen geleden schreef ik dat ik niet meer zo goed durfde; in m’n eentje in het bos wandelen. Met z’n tweeën gaat het beter. Wat een mooie zonnige dag was het! Zo gebruik ik mijn tasjes: Wat ik mee wil nemen bepaalt welk tasje ik gebruik. De laatste tijd is deze favoriet. Niet echt winterkleuren, maar ook niet meer zo heel zomers. Eigenlijk precies goed. Voor een fototoestel, een flesje water en een paar manderijnen. Het was trouwens rustig in het bos. Waar was iedereen? Naar de kerstmarkt?

Gehaakt tasje in boom
Met zo weinig mensen in de buurt kun je nog eens wat uitproberen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebreide omslagdoek

Gebreide omslagdoek
En hoe vinden jullie deze foto?
Van wandelen in het bos op een zonnige zondagmiddag wordt je vrolijk!
Ik ga er vanzelf mijn omslagdoek van in de bomen hangen!

Een jaar geleden blogde ik ook over deze omslagdoek en dat kun je  hier nog Grijze gebreide stolanalezen. Het is een mooi verhaal. Een mevrouw kwam bij mij aan de deur om een tijdschrift Handwerken zonder Grenzen te kopen wat ze had besteld. Ik nodigde haar binnen en ze liet me zien welke stola ze daaruit ging maken. Dat wist ze precies, want ze kende dit nummer al. Ik bewonderde het plaatje en haar vakvrouwschap en toen bood ze aan: “Zal ik er voor jou (tegen betaling) ook één breien?” Ik maak mijn bewondering graag nog een keer www-kundig: wat kunnen sommigen toch prachtig breien!

Als iemand dit nu leest en denkt: ik wil ook wel zo’n omslagdoek maar ik wil hem niet zelf haken of breien, dan is mijn advies: ga naar een verkoping in een verzorgingstehuis of een crea-beurs. Daar is meestal wel een kraam van iemand die ze maakt en verkoopt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kralenpracht

Close up Kralentasje

Glitter en glamour: wie daar van houdt kan zo rond kerst volop genieten. Ik hou wel van een beetje pracht en praal en daarom kocht ik afgelopen zomer het allermooiste tasje wat ik ooit zag. Ik weet niet of dat echt zo is, maar als ik dit tasje Antiek tasje met kralenweer zie dan denk ik van wel. Ik nam het één keer mee naar een officiële gelegenheid in een academische setting en genoot van de aandacht die ik (of m’n tasje?) kreeg: iedereen vindt het mooi! Binnenkort heb ik weer zo’n officiëel gebeuren en dan zou ik dat tasje best nog eens willen gebruiken. Nee, toch maar niet, ik kocht het eigenlijk om het in m’n shop te zetten. Daar vind je nog wat meer informatie. Voor wie dit koopt: héél veel glitter- en glamour-plezier met dit mogelijk antieke tasje! Iemand dacht dat het misschien wel  uit de dertiger jaren kan zijn. Ik weet niet of dat echt zo is maar het is in ieder geval wel heel kunstig gemaakt. En het heeft precies de goede glitter-en glamour uitstraling!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduursteken en Breisteken

Boeken over Borduursteken
Een aantal van mijn borduursteken-boeken bij elkaar gelegd: allemaal oude boekjes die nu weer leuk zijn om door te kijken en inspiratie op te doen. Vóórdat een besteld boek (in dit geval: het Libelle borduursteken boek) op de post gaat, wil ik soms alle boeken over een bepaald onderwerp nog even op de foto hebben. Want dan denk ik dat het leuk is om ze nog even allemaal bij elkaar te zien. De rest van deze boeken vind je in m’n shop (geen links, zelf even scrollen).
Op drie van deze boekjes staat de naam van Nel Rol. Zij was in de zestiger en zeventiger jaren toonaangevend op borduurgebied en haar boekjes werden in alle handwerkopleidingen gebruikt. Van het grijze boekje rechtsonder op de foto zijn er duizenden gedrukt en ze werden volop gebruikt. Ik heb een paar exemplaren van dit boekje in m’n winkeltje. Volgens de uitgever van één van deze andere boekjes is hierin “een schat aan informatie over alle mogelijke borduursteken” te vinden. Na vijftig jaar kunnen die in onze tijd ook weer allemaal worden gebruikt, want er is nog véél meer mogelijk dan alleen de kruissteek.

Boeken over Breisteken

En dit zijn de mooiste boeken die ik heb op het gebied van Breisteken. Ook hier staat enorm veel in! Dit blogje wilde ik in oktober al maken, maar toen was nèt één van de twee boeken verkocht. Toen werd het een ander blogje over gidsen voor breisteken. Maar nu heb ik deze drie exemplaren en die wil ik nu laten zien. In de shop vind je verdere informatie over deze Phildar-boeken, die ik zelf heel overzichtelijk en bruikbaar vind.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Herten in kruissteek (1)

Twee geborduurde schilderijen herten

De rage met kitch-herten in allerlei vormen, soorten en maten is nu al enkele jaren bezig, en vooral op kerstmarkten in tuincentra kom je ze volop tegen. Hoog tijd om nu ook mijn bijdrage aan de herten-mode te leveren: deze prachtig geborduurde schilderijen!

Het schilderijtje links is een trendy beauty: heel mooi geborduurd. Ik legde er wat pluimen bij voor de foto en ontdekte dat de borduurster dat natuur-effect óók al wilde bereiken. Over het hele borduurwerk is met hele dunne steekjes een pluisjes-effect gecreëerd wat leuk is om te zien. Het niet-geborduurde gedeelte is daarom niet egaal maar heeft wat extra uitstraling.

Het grote tapisserie-schilderij is een stoere voltreffer: uitermate geschikt om een interieur een flow-uitstraling (of kitch-uitstraling, net hoe je er tegenaan kijkt) te geven.  Zelf zou ik het borduurwerk uit de (kapotte) lijst halen en er een kussen of tas van maken. Dat deed ik al meerdere malen en ook dit borduurwerk is daar erg geschikt voor. Maar nu in de kersttijd is het ook heel geschikt om ter decoratie aan te bieden. In m’n shop geef ik verdere foto’s van het hertenschilderijtje links en het tapisserie-schilderij rechts.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Herten in kruissteek (2)

Twee schilderijtjes geborduurde herten

Iedereen heeft waarschijnlijk van die data die in het geheugen zijn gegrift. Voor mij: 12 december. Vijfenzeventig jaar lang was m’n vader op die datum jarig maar na die 75e keer overleed hij plotseling. Ik bleef die datum heel lang moeilijk vinden; ook vorig jaar. Er gebeurden ook nog eens heel veel andere dingen tegelijk en ik besloot op die 12e december maar eens een wandeling te maken. Gewoon, in m’n eentje in het bos. Zoals ik wel vaker deed. Waarom zou ik me onveilig voelen? Maar op die dag, nu precies een jaar geleden, werd ik tijdens die wandeling zomaar plotseling keihard gebeten door een hond in het bos. Idiote hond, en een hooghartige eigenares die het niet nodig vond om het beest aan te lijnen. Mij wimpelde ze af en ze wilde haar telefoonnummer niet geven. Het was heftig. M’n eerdere verdriet kwam er haast door in het gedrang. Ik bleef meer dan een half jaar last houden van de wond. Af en toe blogde ik erover, wel wetende dat een blog niet bedoeld is voor zulke heftige dingen.

En zo stond ik vandaag met die schilderijtjes van herten in m’n hand. Het blogje hierboven maakte ik gister al klaar. Gewoon leuk, even wat vertellen over een paar mooie schilderijen. Dat doe ik graag. Liefde voor de natuur heb ik van m’n vader meegekregen.

Maar toen vond ik nog een schilderijtje, dat kleintje, en kreeg ik het idee: ik maak nòg een blogje. Waarin ik het andere verhaal vertel. Het zou leuk zijn om nog eens in het bos te lopen. Even alleen in de natuur zijn. Op zoek naar schattige hertjes of luisterend naar mooie vogeltjes. Even weg van het stadslawaai. Even alleen met m’n gedachten. Ik heb het dit jaar nog maar één keer gedurfd in m’n eentje. Rouw duurt soms lang. Een schok werkt heel lang na. Verdriet blijft heel lang schrijnen.

En dat was het andere verhaal.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tasjes van oud handwerk

Tapisserietasjes-met-vogeltjes

Het afgelopen jaar maakte ik verschillende tasjes en daar blogde ik enkele keren over. Herinneren jullie bijvoorbeeld nog mijn tasje op een mooi vluchtplekje? Op de vlucht voor de herrie in de straat kwam ik bij een prachtig paleis terecht, en nam daar een foto van m’n tasje terwijl ik wachtte tot het paleis openging. Het succes van een geslaagd tasje hangt af van de kleurencombinatie van het handwerk met de achtergrondstof. Ik vind het altijd leuk om net zo lang te zoeken tot ik een stofje heb gevonden wat goed bij het handwerk past, en waardoor het handwerk tot z’n recht komt.

Daar moest ik aan denken toen ik een oud geborduurd lapje van een losse rand vond. Tasje met vogeltjes en oud borduurwerkHet heeft precies dezelfde kleuren als het middelste tasje en daar zou het ook goed bij passen. Met deze foto’s hoop ik iemand op een idee te brengen. Het is erg leuk om van oude schilderijtjes (of een oude geborduurde rand) nog iets moois te maken. Van de borduurwerkjes die ik zelf gebruik neem ik altijd éérst een foto voordat ik ze verwerk. Soms zien die borduurwerkjes er groezelig uit of is het lijstje kapot. Maar het plezier is om er dan toch weer iets moois van te maken. Deze rand gaat nu in de shop: die is voor een ander! In de shop vind je van deze geborduurde rand nog meer foto’s.

oud borduurwerk rand

Geborduurd vogeltje

 

 

 

 

Ook het kleine onafgewerkte borduurwerk van het vogeltje is te koop. Ik kocht het deze week op een verkoping in een verzorgingstehuis en het heeft dezelfde mooie kleuren. Zo’n leuk wintervogeltje!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gouden tafelkleed

Okergeel damast tafelkleed

“Kerst vier je samen” is de boodschap van het ene reclameblaadje (daarom moet je je mooi aankleden), en “Alles voor de mooiste kerst” vinden we in het andere reclame-blaadje. Al die uitbundige reclames van de supermarkten willen ons overhalen om  van alles kopen om culinair goed voor de dag te komen. OK, stel dat we dat doen. We doen boodschappen, we kleden ons mooi aan en we koken lekkere dingen. Maar zijn we er dan? Nee. Ik doe ook een duit in het reclame-zakje: Je kunt nòg zo lekker hebben gekookt en nòg zulk mooi servies hebben, maar als je geen goed tafelkleed hebt dan komt dat allemaal niet tot z’n recht.

Zo, ik had toch reclame-schrijver moeten worden! Hier nog wat achtergrond-informatie over dit prachtige okergele tafelkleed. Het lag  helemaal nieuw op een verkoping tussen de handwerkspullen. Zodoende dacht ik dat het ‘handwerk’ was en kocht ik het voor m’n shop. Tè mooi om te laten liggen. Maar het is natuurlijk gewoon een tafelkleed waar geen handwerk aan verricht is. Geeft niet: het is evengoed prachtig!

Terwijl ik zo met dit blogje bezig ben, bekruipt me de gedachte: “Waarom hou ik het tafelkleed niet zelf, als ik het zo mooi vind?” Goeie vraag. Maar ik weet al wel een antwoord: “Kerst vier je samen!” Ik gun het aan een ander!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerstvoorpret

Tijdschrift en boek voor kerst

Gisteren kocht ik nog ergens een dun quiltboek om een Christmas-Wallhanging (in log-cabin) te maken. Het komt uit een serie “Quilt in a day”. Dat is een methode om in één dag een quilt of quiltje te maken, waarbij stap voor stap wordt uitgelegd wat je moet doen. “Quilt in a day” kan een goede manier zijn om snel iets voor de kerst klaar te krijgen. Het is een Amerikaans boek en ik plaats het maar gelijk in m’n shop.

M’n oog viel vandaag ook op een oude Ariadne, die bovenop een stapel lag omdat het een december-nummer is. Het is het Grote Kerst Voorpret Nummer en dat vond ik wel een mooi begrip. Kerst-Voorpret! Dat beleef ik zelf met mijn kleine borduurwerkje (midden onder) waar ik elke keer een beetje aan borduur. Hier zag je het eerder op de foto. Elke keer als ik weer een gedeelte van het motief heb geborduurd, denk ik: “hier kan ik het ook wel bij laten want zo is het wel mooi genoeg.” Maar het motief gaat nog verder! Net als de “Kerst Voorpret”!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd schilderij vogelhuisje

Geborduurd schilderij vogelhuisje

Zijn jullie al aan het kerstkaarten sturen? Welke kaarten zijn de leukste? Temidden van de veelheid waaruit we kunnen kiezen is steevast ook een assortiment met sneeuwtafereeltjes en vogeltjes in voederhuisjes. Dat roept winterse warme gevoelens op. Kerstkaart bescheeuwd vogelhuisjeEn dat doet dit geborduurde schilderij ook! Het is prachtig gemaakt en heel mooi ingelijst en ik zet het maar gauw in m’n shop, voordat ik het weer vergeet. Ik kocht het drie weken geleden met de gedachte dat dit wel mooi bij de decembermaand past. Elk jaar krijg ik van een lieve oudere mevrouw een kerstkaart met iets van dieren erop (de kaart hiernaast kreeg ik vorig jaar van haar) en zij heeft ook zo’n voederhuisje in haar tuintje, waar ze graag de vogeltjes mee lokt. Dat geeft wat om naar te kijken. Maar dit geborduurde schilderij geeft ook heel veel kijkplezier! Ik plaats het in m’n shop en daar zijn ook vier mooie detailfoto’s te zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Avondtasjes

Avondtasjes

Gaat dit blogje over de tasjes of over de jurk? Ik zocht een mooie ondergrond om de tasjes op te fotograferen en dat werd deze jurk. En nu zeg ik daar gelijk ook maar wat over. Hij is genaaid door m’n moeder, die vroeger achter elkaar de mooiste kleding naaide. Net als zoveel vrouwen van haar generatie kon ze naaien als een coupeuse! Ze had daar een uitgebreide voorraad patronen voor, Boekje Simplicitymeestal los gekocht maar ook complete boeken en tijdschriften. Een heel bekende naam herken ik nog van vroeger: Simplicity. Ik denk dat ik daarom dit Fashion Magazine wat ik ergens vond weer zo leuk vond. Het staat al een tijdje in m’n shop en ik haal het in dit blogje even ‘naar voren’. Mooi, die prachtige belijning en die elegante modellen!

Maar dit blogje gaat vooral over de tasjes. Ze lijken me heel leuk voor  de komende feestdagen! Ik kreeg ze van iemand en vroeg haar of ze er meer van wist. Zij dacht dat ze misschien van Australische herkomst waren. In Australië hebben ze ‘yarn’ wat heel rekbaar is en daar hadden ze vroeger ook dit soort kleuren. Het lijken mij vrij oude tasjes, die iemand misschien al heel lang heeft bewaard. Het ziet er handgebreid uit en heel mooi uit.

Voor wie met de feestdagen nostalgisch-elegant wil zijn, net als in de sixties!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hulpmiddelen bij knopen, haken en breien

Stramien voor knopen en toebehoren

Ineens kreeg ik achter elkaar een paar bestellingen voor wolsnijders-molentjes, en toen ging ik toch eens even vragen of het knopen op grof stramien ineens weer populair aan het worden is. Van iemand die zo’n molentje bestelde kreeg ik het antwoord dat er nu ideeën circuleren om met het dikke zpagetti-garen te knopen. Wat een leuk idee! Op de foto heb ik wat restjes smyrna-wol gelegd; dat is vanouds het materiaal weermee geknoopt wordt op grof stramien. Maar in mijn ebook (“Handwerken op Schiermonnikoog”) schreef ik al dat mijn schoonmoeder vroeger knoopte met losse plukken schapewol. Die niet eerst getwijnd waren. Dat kan dus ook! Het belangrijkste wat je nodig hebt om te knopen is: een ondergrond van liefst zo grof mogelijk stramien en een smyrna-naald. Over beide geef ik graag wat uitleg:

– De rol stramien bovenin de foto is het meest geschikt voor knopen. De rollen aan de zijkant laat ik ter vergelijking zien maar zijn meer geschikt om op te borduren. De haaknaald gaat er niet goed doorheen.
– De smyrna-haaknaalden op de foto zijn voor mij een succes om te verkopen. Ik verstuurde ze al naar apartementen (dat zag ik dan aan het adres) en andere adressen. Eerst dacht ik: “Is dit nou wel een goed produkt voor mijn shop?” Maar het blijkt van wel. En ik kan me ook wel voorstellen dat het voor iemand makkelijk kan zijn om niet zelf op zoek te gaan naar zo’n haaknaald, maar hem gewoon te bestellen. Het is zo’n beetje het kleinste produkt wat ik in m’n shop heb en ik heb er nu speciale kleine bubbeltjes-zakjes voor gekocht.

Maar ik doe het nu wel een beetje anders dan bij de eerder haaknaalden die ik verkocht. Ik plaats slechts twee haaknaalden in m’n shop, met de beschrijving ‘breed handvat‘ en ‘smal handvat‘. Anders komt er zo’n lange galerij met alleen maar haaknaalden, en dit lijkt me wel keus genoeg zo.

Ik vind knopen zelf erg leuk, en de vernieuwing om ook met iets anders te knopen dan met smyrnawol is ook leuk. Repen lapjes kan trouwens ook!

Hulpmiddelen bij haken en breien

En nog wat kleine hulpmiddelen. Je kunt ze ook makkelijk bij handwerkwinkels kopen, maar dan moet je wèl weten dat ze bestaan. En misschien wist iemand nog niet dat dit soort hulpmiddeltjes er zijn. Zoals: een rondbreinaald, kabel-breipennen, en een toerenteller. Die laatste kun je op je breinaald zetten als je veel telwerk hebt. Elke keer als je een pen hebt gebreid, verschuif je een nummertje. Het zijn wat kleine nostalgie-dingetjes (ze waren geschikt als schoen-kadootje, maar daar kwam ik niet meer aan toe). En ook de haaknaald van de Hema heeft die nostalgische uitstraling. Zò kochten we vroeger de haaknaalden!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Versierde jute tassen op Kerstmarkt

Versierde jute tassen

De datum van de kerstmarkt in een nabijgelegen verzorgingstehuis schrijf ik altijd in m’n agenda. Als het èven kan wil ik daar graag naar toe. Al jaren vind ik het leuk om daar te kijken of er nog wat (oud) handwerk wordt verkocht en ik neem ook altijd tijd voor praatjes met de vrijwilligers en bewoners. Dat hoort er gewoon bij, vind ik, als je in de buurt woont van zo’n tehuis. Vandaag ging ik weer, op een zonnige woensdagmiddag in december. Na de kerstbomen bij de ingang te hebben gepasseerd was het: Wow! Direct na de klapdeuren lagen de mooiste versierde jute tassen die ik tot nu toe heb gezien. De verkoopster zag me kijken en kwam naar me toe. “Kijk, ik heb ook zo’n tas” zei ik en wees naar mijn paarse gehaakte tulpenveld. Ik had expres geen fototoestel meegenomen (soms heb ik even geen zin in foto’s maken), maar had daar direct na de ingang dus al spijt van. Er zat niets anders op (vond ik): terug naar huis om het op te halen. Want ik wil dit graag even laten zien!

De grote hal van het verzorgingstehuis stond vol met kraampjes met mooie handgemaakte produkten maar ik had zelf ook bekijks. Sommigen herkenden mijn tas, en dachten dat ik die ook bij de ingang had gekocht. Anderen spraken hun Gehaakte tasjesverbazing uit over het handige model en tegen hen zei ik: “Maar die kun je zò voor een habbekrats bij de supermarkt kopen hoor!” Alleen het versieren moet je zelf doen. Dus voor alle mensen die dit nog niet eerder zagen: “Dit is er allemaal mogelijk met een jute tas van de supermarkt of het tuincentrum.” En voor alle mensen die mijn tas mooi vonden en er ook wel zo-eentje willen: Bij verkopingen in het verzorgingstehuis kun je misschien nog terecht. Ze kostten daar tien euro. Toen ik weer wegging van de markt zag ik dat de voorraad met de helft was verminderd dus ze zijn wèl in trek.

(Hier liet ik mijn paarse tulpentas eerder zien. Op de foto van dit blogje had ik hem even tussen de verzorgingstehuis-tassen gelegd, rechtsboven)
(En toen ik toch naar huis ging om m’n fototoestel op te halen, nam ik gelijk even twee van mijn gehaakte tasjes mee. Om te laten zien dat dat die heus niet zo fel zijn, want daar had ik een opmerking over gehad. Kijk maar: zelfs oude dames gebruiken felle kleuren!)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wellfare tafelkleden

Tafelkleden op kerstmarkt

(Dit blogje is onderdeel van een kleine serie over handwerk in een verzorgingstehuis)

Contact met bloglezeressen vind ik heel leuk! Een tijdje geleden kreeg ik zomaar van iemand een Wellfare-loper toegestuurd, met een lief briefje erbij. Ze Jampotjes met kerstdekselsschreef dat ik mocht doen met de lopertjes wat ik wilde en ik dacht: ik bewaar ze wel tot het voorjaar, want ze zijn zachtroze. Ook vroeg ze wat ik van dit soort kleedjes vond en ik gaf per mail als antwoord dat ik ze in de loop der jaren ben gaan waarderen. Toen ik jong was, vond ik ze oudbollig en haalde er mijn neus voor op (net zo eigenwijs als iedere jongere), maar later zag ik hoe mooi ze waren. Ook schreef ik dat ik het fijn vind dat oudere mensen die toch graag met hun handen bezig willen blijven, dit soort werk krijgen aangereikt. Het geeft voldoening als ze toch nog iets kunnen maken.

Daarop kreeg ik weer antwoord van haar terug, en toen was ik opnieuw aan de beurt Twee doorgeregen rode tafelkledenom te reageren. We wisselden nog wat gedachten uit over dit soort Wellfare-werk en toen ik mijn laatste mailtje had verzonden ging ik naar de verkoping bij mij in de buurt. En ja: daar lagen ze weer! Nu niet in pastel roze maar in mooi fel rood! Perfect geschikt voor kerst! Met de recente mail-wisseling nog in gedachten vond ik dit een leuke vondst. Ik besloot er twee te kopen, om ze in m’n shop te zetten. Ik ben benieuwd of iemand het leuk vind om deze nog voor de kerst te kopen, en als dat zo is dan voel ik me gestimuleerd om in de toekomst nog eens vaker artikelen uit het verzorgingstehuis door te verkopen. Rijk zal ik er niet mee worden, maar ik wil eigenlijk graag op deze manier aandacht vragen voor het mooie werk wat oudere mensen nog maken. Het zijn echt pràchtige kleden! En natuurlijk ook: helemaal Flow!

Ik weet helemaal niet hoe deze kleedjes heten. De naam Wellfare-kleedjes verzon ik zelf. Weet iemand de echte naam?
hier en hier vind je ze in m’n shop
Ook jam koop ik graag op dit soort verkopingen. Leuk om in de eigen buurt wat klandizie te geven.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Twee boeken met letters om te borduren

Twee boeken met letters om te borduren

Een paar dagen geleden had ik een boekentafel tijdens een borduurmiddag. Er kwam iemand naar me toe die haar randenlap aan me liet zien. Ze vroeg of ik een patronenboek had met letters, want ze wilde graag op haar randenlap ook nog wat tekst borduren. Ik liet haar het boek “Merklapmotieven” van A. Meulenbelt zien en dat kocht  ze. Ik was blij dat ik haar dat boek kon verkopen want ik zag dat ze het in zich had om verder te komen met borduren. Ze had me verteld dat ze door de randjes het borduren had leren kennen, en nu wilde ze graag meer leren. Dan is mijns inziens het klassieke boek van Meulenbelt het perfecte boek want daar staat zòveel in! Zo’n beetje alle motieven die ooit op merklappen zijn aangetroffen staan erin, maar ook heel veel alfabetten in verschillende lettertypen.

Ik had thuis nòg een boek waar veel alfabetten en letters in staan. Dat had ik niet Pagina-uit-letterborduurboek3meegenomen op m’n boekentafel, want het is m’n eigen exemplaar waar ik zuinig op ben. Eén van m’n lievelingsboeken, Het letterborduurboek van Jutta Lammèr. En nu kwam ik vanmiddag thuis van de verkoping in een verzorgingstehuis en was er een pakje voor me. Wat leuk! Nu van een andere bloglezeres maar met dezelfde boodschap: ik mag er mee doen wat ik wil! Ik plaats het maar gelijk  in m’n shop. Want wie weet zijn er nog meer randjes-borduursters die nog wat letters zoeken om te borduren. Ik vind het zelf  één van de mooiste boeken op alfabet-gebied.

Wat mij betreft zijn deze beide boeken klassiekers tussen de kruissteek-alfabet-boeken en ik raad iedereen die geïnteresseerd is in borduren dan ook aan: als je één van deze boeken ergens tweedehands kunt vinden: kopen! Het zijn twee namen om te onthouden: Alberta Meulenbelt en Jutta Lammèr.

Ik vond het erg leuk: twee leuke contacten met bloglezeressen op één dag! Allebei stuurden ze me iets toe wat precies ‘schot in de roos’ was en waar ik vandaag wat meer over wilde schrijven. Van het boek Merklap-motieven heb ik nòg een exemplaar en dat staat weer in m’n shop. Voor wie net als die eerste koopster misschien op zoek is naar wat extra motieven.

Lees reacties (2) of geef een reactie