Archief voor januari 2015

Archief - januari 2015

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode januari 2015 getoond.

 

Merkwaardige mieren (1)

Geborduurde mieren merkwaardig
Op sommige dagen zou je de uren wel drie keer kunnen vullen. Als alles aanwezig is om een dag te laten slagen, dan vliegen de uren voorbij en bij thuiskomst slaak je een diepe zucht en zeg je: “Tjonge!” Die verzuchting heb ik ook zojuist gehad, en nu ga ik proberen de veelheid van indrukken in een blogje te vatten. Dat zal wel niet lukken in één blogje, dus het zullen er wel meerdere worden.

Ik ging vandaag naar de ontmoetingsdag van de grote vereniging Merkwaardig. Dit is een vereniging van liefhebbers van merklappen en borduren. Ik reed vanmorgen met iemand mee die in mijn buurt woont, en een (ook) een groot merklappenliefhebber is. Zij vertelde me alvast wat ik allemaal zou gaan meemaken. Als nieuw lid van de vereniging maakte ik het voor het eerst mee, maar door de verhalen was ik alvast voorbereid. Eerst was er ’s morgens een lezing door een merklappen-deskundige. Daarna een voortreffelijke lunch, en ’s middags “Show and Tell”. Tussendoor kon je overal kijken, bij de verkoop-stands van leden, die prachtige handwerken aanboden. Of bij elkaar, want iedereen had eigen werk meegebracht. Ook was er de mogelijkheid om een klein kussentje in te leveren, met daarop een geborduurde mier. Bij de ingang van het grote gehuurde gebouw in Nijkerk was een rek, en daar werden al die kussentjes aangehangen. De boodschap is wel duidelijk: de leden van Merkwaardig zijn net zo ijverig als mieren!

Het was zo’n dag die het beste kan worden afgesloten met een diepe zucht. Als je van borduren houdt, dan was hier héél veel moois te zien!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Tientallen lappen Randje per week (2)

Acht lappen randje per week

De vereniging “Merkwaardig” hield haar landelijke ontmoetingsdag in een gehuurd gebouw in het midden van het land (Nijkerk) en na binnenkomst kon je je “Randje per week” afgeven. Van te voren was in het verengingsblad gevraagd of de leden hun lappen wilden meenemen. Aan de lange wand van de grote zaal werden ze allemaal met spelden op de muur geprikt. Ik kon geen enkel moment vinden om ze van een afstandje te fotograferen, want er waren telkens wel vrouwen die ervoor stonden om ze te bewonderen. Dus omschrijf ik met woorden hoe het eruitzag: Indrukwekkend en ongelooflijk! Zòveel vrouwen hebben het afgelopen jaar plezier beleefd aan het initiatief van Simone en Annelies om een randje-per-week te borduren. Heel veel randenlappen zijn gemaakt in rood en blauw, maar er waren ook andere kleurencombinaties. Wat een bijzonder leuk idee om al die randen voor deze ene dag naast elkaar op te hangen!

Zeven lappen randje per week

Mijn lap hing er ook: derde van links. Het is nu wel goed te zien dat ik het mezelf nogal makkelijk heb gemaakt. Ik nam de afstand tussen de randjes ruim en ik borduurde op vrij grof borduurlinnen. Dan was ik gauwer klaar…..

Toch ook wel jammer dat ik niet die hèle wand van twintig meter heb kunnen fotograferen. Maar je kunt het je misschien een beetje voorstellen. En ook een deel van de achterwand van de zaal hing vol.

Lees reacties (7) of geef een reactie

Vijf oude merklappen uit Drente (3)

Vijf oude merklappen uit Drente

Gister liet ik op mijn blog vijf merklappen zien; vandaag vijf andere. Deze had ik allemaal meegenomen naar de ontmoetingsdag van de merklappen-vereniging. Daar was ik op het goede adres om ze te laten zien. ’s Morgens hield mw. Trijnie van Spanning een lezing over de randen van de Rode School Merklappen. Eerst vertelde ze wat over de geschiedenis. In 1878 werd bij wetgeving bepaald dat handwerken voor meisjes moest worden beschouwd als een vak als alle andere vakken. En vanaf die tijd zien we de lapjes ook verschijnen. Vóór die tijd werden er ook al wel lappen geborduurd, maar dan meer van moeder op dochter. Aan de hand van de oude merklappen kan gezien worden hoe de scholen het onderwijs gaven. Heel typerend voor de begintijd is dat bovenin de merklappen eerst een aantal simpele randen moesten worden geborduurd en daarna kwam er een opbouw in moeilijkheidsgraad. Vervolgens een rij met schuine letters en daarna de zogenaamde ronde letters.

De merklappen waren bedoeld om de meisjes voor te bereiden op hun latere taak dat ze het huishoudlinnen moesten merken. Op veel merklappen zie je de aantallen 12 en 6 en 24. Hoe hoger het aantal, hoe meer huishoudlinnen de huisvrouw bezat. Deze cijfers moesten ook geoefend worden. Als het linnengoed op de bleek te drogen werd gelegd, kon zo aangetoond hoeveel linnengoed er hoorde te zijn. Op het middelste lapje onderop de foto zie je ook deze dozijn-gerelateerde aantallen.

Mw. van Spanning heeft zelf een heel grote verzameling merklappen en aan de hand van foto’s wees zij de zaal op allerlei bijzonderheden, met name over de geborduurde randen op de lappen. Ze had ook zelf een aantal meegenomen die bewonderd konden worden.

Merklappen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Show and Tell (4)

Tapisserietas bloemen

Het concept “Show and Tell” wordt wel vaker toegepast. In een groep mag dan om de beurt iemand naar voren komen die wat vertelt over een handwerk wat zij heeft gemaakt. Hoe meer mensen, hoe meer je te zien krijgt, maar ook hoe korter je aan het woord kunt zijn. Het is een prima concept, wat meestal plaatsvindt onder leiding van een gastvrouw. Zo krijg je in een uur heel veel mooie handwerken te zien en hoor je de verhalen van de maaksters. Misschien is dit wel de allerleukste manier om een handwerk te bewonderen, nog leuker dan een tentoonstelling. Want je hoort en ziet met hoeveel liefde iemand aan een handwerk heeft gewerkt. En het verhaal maakt het boeiend. Heel veel mooie dingen gezien!

Ik heb wel een paar foto’s gemaakt van borduurwerk wat in mijn groepDetail borduurwerk tas werd ‘geshowd’, maar het is niet mijn gewoonte om dat zonder toestemming op m’n blog te plaatsen. Dus moeten jullie me maar geloven dat het mooi was, en wie weet zijn er handwerksters die volgend jaar ook zin hebben om naar zo’n ontmoetingsdag te gaan. Je krijgt veel moois te zien! Om toch een foto bij dit blogje te kunnen plaatsen, laat ik m’n eigen tas maar zien. Hierin had ik mijn merklappen meegenomen, en daar ontving ik ook weer enkele opmerkingen over. Want op zulke dagen wordt er ook altijd druk gekeken naar de tassen die iedereen draagt. Prachtige exemplaren zie je in de drukte voorbijkomen. Handwerksters herken je vaak aan hun tassen!

(Deze foto maakte ik twee jaar geleden al, toen ik m’n tapisserie-tas net af had gemaakt. Het is nu te laat op de dag om nog een nieuwe foto te maken van deze tas, die ik vandaag meehad.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merkwaardig Motief per Maand (5)

Geborduurde rand oud hollandse motieven

Er was ook nog iets nieuws op de ontmoetingsdag voor borduursters: de presentatie van Merkwaardig Motief per Maand. Of het nu om quilten, breien of borduren gaat, het is de trend om wekelijks of maandelijks op internet patronen te publiceren van projecten waarvan het beoogde eindresultaat nog niet bekend wordt gemaakt. Voorbeelden zijn: Mysterie quilt, Randje per week, Kantje per maand, Crochet along. Het is steeds een verrassing welk patroon er de volgende week of maand volgt. Hele grote groepen handwerksters beleven plezier aan het uitvoeren van die projecten.
Nu heeft de commissie van Merkwaardig ook zo’n project uitgewerkt: Merkwaardig Motief per Maand. De aankondiging was vandaag en de start is officieel morgen: 1 februari. Het patroon verschijnt telkens op de website van de vereniging, en ook in hun tijdschrift.

Merkwaardig Motief per Maand

Degenen die vandaag in Nijkerk waren, kregen op papier de eerste rand mee. Die is in zwart afgedrukt, en zo kwam ik op het idee om bij dit blogje een foto te plaatsen van mijn eigen zwarte rand. Die maakte ik als tiener en ik weet het nog goed. Ik had maar een klein restje handwerklinnen en ik had maar één patroontje: dit kastelenpatroon. En ik had maar een paar strengetjes zwart en kocht van m’n zakgeld nog wat bij. Waarom ik dit vertel? Om het contrast aan te geven met de overvloed van patronen in deze tijd. Het is nu zò makkelijk om aan te sluiten bij al deze mogelijkheden.

En ook: om andere handwerksters te stimuleren om ook de jongeren eens zo’n patroontje aan te reiken. Voor mij was het maken van deze rand een eenzaam avontuur als zeventienjarige. Ik was de allerenigste van de hele school die zoiets maakte. Maar ik wou graag borduren en zocht in m’n eentje uit hoe dat moest. Maar met zulke leuke verenigingen op handwerkgebied doe ik bij deze de oproep: geef het ook door aan de jongeren dat dit er allemaal is!

(en hiermee stopt mijn verslag van deze dag)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Margrietjes of sneeuwvlokken?

Slinger van gehaakte margrietjes

Ik bewaar mijn blog-beurt voor vanavond!
Vanmorgen ben ik al vroeg weg om naar de ontmoetingsdag van de merklappen-vereniging Merkwaardig te gaan.
Je kunt mijn margrieten-slingertje ook interpreteren als een sneeuwvlokken-ketting, want er ligt hier een mooi laagje.
Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vijf oude merklappen

Vijf oude merklappen

Er is een vereniging met de treffende naam “Merkwaardig“. Je kunt er lid van worden als je van merklappen houdt of anderszins geïnteresseerd bent in borduren. Het is een behoorlijk grote vereniging en elk jaar organiseren ze een ontmoetingsdag in Nijkerk. Ik ben speciaal lid geworden om morgen naar die ontmoetingsdag te kunnen gaan. Ik neem morgen deze oude merklappen mee om die daar te laten zien. En nu ook alvast op mijn blog!

Wat mij opvalt bij die oude merklappen is hoe verschillend ze zijn. De ‘rode schoolmerklapjes’ zijn het meest bekend, maar er zijn ook nog andere invullingen en ontwerpen. Ik vind ze intrigerend. En ik hoop er later nog meer over te schrijven!

Een ‘Vereniging’ heeft ook altijd een ‘doel’. Het doel van Merkwaardig hebben ze zelf geformuleerd als: Het uitwisselen van ideeën en informatie. Morgen wordt dat ingevuld doordat Trijnie van Spanning een lezing houdt over de merklappen. Ik heb er veel zin in!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sound of Silence

Schilderijen Raquel Maulwurf

“Stilte is een schaars goed. Geluid is overal; soms gewenst maar vaak ook ongewenst. Mensen worden dagelijks overladen met prikkels die een dwingend beroep doen op alle zintuigen.
De tentoonstelling Sound of Silence in Coda-Museum geeft bezoekers de gelegenheid aan het geluid van alledag te ontsnappen en te genieten van de stilte in de hedendaagse beeldende kunst.”

Zo begon de aankondiging van een tentoonsteling die over een paar dagen weer wordt afgebroken. Ik noem mezelf een ‘stilteliefhebber’ maar ik was hier nog niet geweest. En zo besloot ik op vrijdagmiddag nog even op de fiets te springen en er naartoe te rijden. En weet je wat ik nou een mooi geluid vind? Het geluid van een kluisje in een museum, waar je een geldstuk in laat vallen. En dan stop je daar je jas in, in dat kluisje, en daarna loop je helemaal in je eentje naar de grote zaal waar die immense schilderijen hangen. Die klik, de klik van dat muntje, is het begin van een half uur heerlijk genieten. Doen jullie dat ook wel eens? In je eentje naar een musuem gaan?

Bij dit schilderij van Raquel Maulwurf stond op het bordje dat zij het oorverdovende lawaai van een bomexplosie op intrigerende wijze had omgezet in een ervaring van stilte. Er waren ook andere moderne uitingen van kunstenaars die de stilte verbeeldden. De bordjes gaven de intenties weer: “verplaatsing van herinneringen uit ons collectieve geheugen” en: “de ervaring weergeven van stilte in de natuur, het landschap en de dagelijkse leefomgeving.” Er was ook een zeer nadrukkelijk kunstwerk wat de stilte van de wolkenluchten had nagebootst in abstracte breisels. Daar stond ik ook een tijdje naar te turen. Ik had m’n jas uit, dus mijn zelfgebreide trui van grove wol was zichtbaar. Naast mij stond een andere vrouw. Eveneens met een grofgebreide trui. Ze was net als ik die gebreide wolkenformaties aan het fotograferen. Het viel me op: op deze vrijdagmiddag liepen daar nog veel meer van die eenlingen rond. Die nog gauw even deze expositie wilden zien. Daar stonden we dan samen in die hoek. Die andere vrouw met gebreide trui en ik. En we zeiden niks tegen elkaar. We pasten ons aan bij de tentoonsteling. Ik vond het een klucht. En toen zei ik haar toch maar gedag. Tentoonstelling over Stilte…. allemaal leuk en aardig. Maar als het om breien en handwerken gaat, dan zeggen we elkaar toch wel even gedag?!

Wolkenbreisels in Coda

Gewoon grappig dat de breikunst ook wordt gebruikt om de stilte te verbeelden…. Daar moest ik gewoon nog even een blogje over maken!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd kussentje

Geborduurd kussentje tusen rode kool

Even een geborduurd kussentje tussen de gesneden rode kool gelegd. Niet zo gebruikelijk, maar dat was het ook niet om voor twintig mensen tegelijk te koken. Gister had ik twee groepen studenten te eten en had ik een Hollandse maaltijd voor ze klaar gemaakt. Het was leuk! Logistiek was het een hele uitdaging, maar het verliep allemaal prima. Ik was gelukkig op tijd begonnen want met zulke hoeveelheden krijg je altijd kookvertraging.

Aan tafel keek één van de studentes zo eens om zich heen en zei: “Ik zie hier overal handwerk liggen!” Ik vroeg of ze zelf ook wat deed op handwerkgebied en kreeg het antwoord wat je nu steeds vaker hoort. Ze zei dat ze ook wel wat breide en haakte en borduurde. “Maar niet zoveel als wat ik hier allemaal zie!” zei ze erachter aan. Ach ja, ik ben soms ook wel wat exotisch met m’n hoeveelheid…  En met m’n ideeën om kussentjes te fotograferen tussen de groente.

Het kussentje maakte ik toen ik zelf net geen student meer was. Ik had wat restjes gekregen en wilde dit glanzende borduurgaren eens uitproberen. De foto kon nog iets mooier, maar daar had ik gister geen tijd voor. Het ging me om de combinatie van de glanzende rode kool met het glansgaren. Een glanzende dag was het wel!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Geborduurde boekenleggers

Geborduurde boekenleggers

Eén van deze boekenleggers – maar ik weet niet meer welke – kocht ik een keer op een bazar. Ik vond het een geschikt motief om zelf na te maken en op een paar restjes handwerklinnen deed ik dat ook. Het zijn kleine en fijne kadootjes om weg te geven. Toen ik dat een aantal keer had gedaan, merkte ik dat ze ook nog voor iets anders geschikt zijn: om iemand een klein voorbeeld te geven om na te maken. Dat deed ik een keer bij een studente die bij mij thuis kwam omdat ze ook graag wilde leren borduren.

Vannavond komen zij en nog veel meer studenten bij mij eten. Iedereen weet natuurlijk: studenten houden ervan om pauze te houden! Boekenlegger in het studie-boek en dan trekken ze er graag op uit! Vanavond komt er een heel aantal mijn kant uit en verwachten ze een heerlijke Hollandse maaltijd van me. Die ga ik voor ze klaarmaken. Ik ga de tafel mooi dekken en ga de hele dag voor ze koken. Ik heb er zin in! Het is leuk om iets voor de studenten-generatie te betekenen en wat door te geven van m’n eigen overvloed.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Weven voor ’t Goeye Goet

Weefgetouw in Openluchtmuseum

In het Openluchtmuseum in Arnhem worden prachtig en kleurrijke textielproducten voor ’t Goeye Goet gemaakt door het weefteam van Lievegoed. Het is leuk om de mensen bezig te zien die daar een opleiding krijgen. In de museumwinkel kun je na afloop van je museumbezoek de hand-geweven hand-doeken kopen. Het aanbod van die handdoeken verschilt per seizoen en deze foto is duidelijk in het zomerseizoen nog gemaakt. Nu in het winterseizoenBoek Danske bondevaevninger 2 is het beter om even op de website van het Openluchtmuseum te kijken als je een bezoek overweegt, want ze hebben nu wat beperktere openingstijden.

Ik wil graag elk jaar wel een een keer naar dit mooie museum en ook in 2015 hoop ik er weer heen te gaan. 2015, dat is het al weer bijna een volle maand! Kan ik nog wel met deze grote 2015-foto aan komen zetten? Het was een probeersel van m’n man en hij is te mooi om te laten liggen, dus plaats ik hem. Niet elke foto leent zich voor zo’n bewerking, maar deze dus wel!

Ik heb twee specialistische boeken over weven die ik nu in m’n shop plaats. Ze zijn wat aan de dure kant want het zijn verzamelaarsboeken. Ze staan boordevol informatie en afbeeldingen van dit oude ambacht wat in vele landen is beoefend. (Sheila Hicks en Danske Bondevaevninger)

Het werk van het weefteam van Lievegoed is heel wat toegankelijker om te bewonderen en als je in 2015 de gelegenheid hebt om een keer naar Arnhem te gaan, dan hoop ik dat je die jongens en meisjes een keer aan het werk kunt zien.

2015 in gekleurde letters van weefgetouw

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bij de herdenking

Ragfijn oud kleedje

De beelden van de herdenking van de bevrijding van Auschwitz, gisteren op 27 januari, raakten velen en ook mij.  De premier liet in een schriftelijke reactie weten dat het “nauwelijks te bevatten blijft hoe miljoenen onschuldige mensen tijdens de Tweede Wereldoorlog in vernietigingskampen op de meest afschuwelijke wijze zijn vermoord.”

Hij wijst erop dat ook de Nederlandse samenleving ”door de holocaust in het hart werd geraakt. Meer dan 100.000 Joodse en andere medeburgers werden vanuit ons land afgevoerd om nooit meer terug te keren, en die pijn is tot op de dag van vandaag voelbaar. Deze slachtoffers kregen even een stem in de verhalen van enkele van de laatste overlevenden. Dat was een indrukwekkend en ook emotioneel moment. Aan ons, de latere generaties, de taak om de herinnering levend te houden en pal te blijven staan voor de vrijheid en de menselijke waardigheid.”

Dat las ik zojuist op nu.nl  Na de indringende beelden van gisteren en vanmorgen Detail ragfijn oud kleedjevind ik het moeilijk om zomaar weer om te schakelen. Ik ging naar boven, zocht m’n meest kwetsbare kleedje op, en fotografeerde dat. Ik zocht naar een eigen beeld om dit citaat van de Nederlandse premier bij te plaatsen. We zagen de afgelopen dagen ook beelden van holocaust-overledenen. Oude gezichten, door het leven getekend. Handwerk kan niet de plaats innemen van het beeld van zo’n gezicht. Maar het geeft toch iets weer.

En nog iets: dit kleedje is gemaakt in een techniek die ik niet ken. We hebben onze ouderen nog nodig om vragen aan te stellen. “Hoe maakte u dit vroeger?” En: “Hoe wàs het vroeger?”
Nu kan het nog.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Linkshandig breien

Bolletjes wol in glas

De geneugten voor een breister zijn vele: het proces (‘lekker bezig zijn’), het resultaat (iets wat je zelf gebreid hebt), maar ook: de aanblik van een mand met bolletjes wol. Of een glas, zoals ik een keer wilde uitproberen voor deze foto. Dat velen genieten van al die brei-voordelen weten we inmiddels wel, maar het schijnt dat je daar vooral rèchtshandig voor moet zijn. En dat is niet leuk voor linkshandigen. Ik ben blij dat ik nu een boekje kan aanbieden met de aantrekkelijke titel: “Linkshandig breien“. Het is een heel duidelijk boekje, uit 1979, en het verdient natuurlijk een herdruk. Maar daar ga ik niet over en ik ben bang dat ik slechts één iemand hiermee blij kan maken.

Er staat ook een leuke inleiding in dit boekje, en dat is voor alle breisters weer Boekje linkshandig breieninteressant. Niet alleen voor de ene die dit boekje kan kopen bedoel ik. Zo lees ik dat de breitechniek waarschijnlijk voor het eerst werd toegepast in het Koptische Egypte. Bij opgravingen is een fragment gevonden van een gebreid weefsel.
In Noord Europa waar wol werd geproduceerd, ging de bevolking zich toeleggen op het breien met wol. Italië voerde handel met China en importeerde zijde, vandaar dat de Italianen met zijde gingen breien. Daar werden ook de zijden kousen geïntroduceerd, een kledingstuk dat in die dagen alleen voor de rijken was bestemd.
In de Middeleeuwen werd er voornamelijk door mannen gebreid. Het was een ambacht, wat streng gecontroleerd werd door de gilden, en het was zéker geen vrijetijdsbesteding.
De industriële revolutie en de uitvinding van de breimachine veranderde alles. Maar de machinaal gebreide kleding daalde in kwaliteit, wat weer tot gevolg had dat de met de hand gemaakte goederen in waarde stegen.

Aan het eind van de 18e eeuw begon men voor het eerst met katoenen garens te breien. Met het toenemen van de katoenhandel werd het katoenen breigaren populair voor de middenklasse. De ontwikkeling van zijden, wollen en katoenen garens bleef doorgaan, en later kwamen er ook nog synthetische vezels bij.
De brede ontwikkeling zorgde ervoor dat iedereen kan breien. En gelukkig geldt dat dus ook voor linkshandigen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Fijn haakwerk, nieuw haakwerk en oud haakwerk

Kist met haakwerk en oude haakboeken

Kijk eens: zo’n trotse mooie vrouw op de voorkant van een oud haakboekje. Ze heeft prachtig haar, een elegante jurk en daaraan een gehaakte kraag en een gehaakte viersiering aan haar mouwen. Mooi! Ik vind die oude haakboekjes leuk om te zien. Ook de boekjes uit de zeventiger jaren zijn weer interessant. De interieurfoto’s in deze boekjes zijn typisch jaren zeventig met veel donkere eiken meubelen, maar dat is juist boeiend om weer te zien. De sprei die ik twee maanden geleden in deze oude kist legde (dat moest gauw nog even voordat die kist het huis uit ging) ligt al een tijdje op een stapel om gefotografeerd te worden. Soms blijven dingen een tijdje liggen voordat ze weer worden opgepakt!
Zo ook het klussen in mijn badkamer: terwijl ik dit schrijf wordt er nog een keer hevig getimmerd. Als een soort toegift. Een paar maanden geleden hadden we wat opknapklussen, maar één laatste klus moest nog. Dus dat gebeurt nu en ik zal blij zijn als het klaar is. Herkenbaar zeker? Vrouwen-van-nu vinden het nèt als vrouwen-van-vroeger fijn als hun boeltje weer op orde is. De bedden strak opgemaakt en dan zo’n mooie sprei erover? Ik hoop er binnenkort aan toe te komen om die mooie witte oude sprei ook eens te fotograferen.

Voor wie net als die timmerman bij mij boven ook hard aan het werk is: goede werkdag gewenst!
En voor wie net als de vrouw op het boekje zich mag bezighouden met de ‘fijne handwerken’: eveneens een fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quilt in de sneeuw en oude nummers Quiltnieuws

Quilt met ruitenlapjes in de sneeuw

Deze quilt is mooi genoeg om er een heel blogje aan te wijden, maar ik had een koppeling met iets anders in m’n hoofd en dat is de reden dat ik hem nu wil laten zien. Maar eerst wat over de quilt. Boek met afbeelding countryplaidHet is één van de weinige quilts die ik maakte waarbij ik precies het voorbeeld uit een boek wilde volgen. Zò mooi vond ik het plaatje toen ik dat zag. Ik had nog wel heel veel ruitenlapjes en toen begon ik er aan. Meer werk dan ik dacht natuurlijk, want dat is vaak zo met quilten. Het moeilijkste vond ik nog wel het zoeken van de grote ruiten in precies de juiste kleur rood-bruin (geruit) en blauw (geruit). De juiste kleur was bepalend voor het uiteindelijke effect. Het was een lange zoektocht om de juiste stoffen te vinden, waardoor dit werkstuk ook een lange doorlooptijd had.

Hoe dan ook, toen hij af was, wilde ik hem graag eens laten zien. En in die tijd had ik nog geen blog! Wel was ik lid van het Quiltersgilde, en op een keer kwam er een nieuw nummer in de bus waarin om inzendingen werd gevraagd van Ruitenquilts. Ze gaven in de beschrijving van hun oproepje weer dat de quilt gemaakt moest zijn van alleen maar ruitjesstoffen. En dat was de mijne! Ik vond het leuk om deze foto in te sturen, maar er waren ook heel veel anderen die dat deden, en mijn foto werd niet geselecteerd. Jammer voor mij, maar daar gaat het in dit verhaal niet om.

Waar het wèl om gaat is het volgende: Het tijdschrift Quiltnieuws is echt een verenigingsblad met veel interaktie met de leden! Er is altijd wel een oproep voor het één of ander om foto’s van quilts in te sturen en er is ook een Prikbord pagina waar veel quilts en werkstukken van leden een plekje krijgen. En dat vind ik positief aan dit tijdschrift.

Oude nummers van het tijdschrift worden nog steeds nabesteld bij het Quiltersgilde (die het tijdschrift uitgeeft) en ik heb nu besloten om mijn oude nummers ook te koop aan te bieden. Dus dat is de link met deze foto. En hieronder vind je de overzichtsfoto van 20 nieuwe-oude nummers in m’n shop.

Twintig tijdschriften Quiltnieuws te koop

O ja, de foto van mijn quilt in de sneeuw. Helaas was de sneeuwdag afgelopen zaterdag niet lang genoeg om alle foto’s te maken die ik wel zou willen maken. Dit is dus een foto die ik al eerder maakte. Maar nog wel heel mooi! Ik ging er destijds speciaal voor naar het bos. Touwtje en krukje meegenomen….
En in deze tijdschriften staan nog veel meer mooie foto’s en ideeën!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk met Joodse symboliek

Geborduurde Menora op gele Israel-stof

De bevrijding van Auschwitz werd vandaag herdacht in Amsterdam. Onze koning heeft een paar dagen eerder in Westerbork namen voorgelezen van uit Nederland gedeporteerde joden. Er voltrok zich een groot drama in de oorlog en zeventig jaar later staan we daar opnieuw bij stil.
Keppeltje en Menora
We waren gisteren in een Hanzestadje waar we zomaar in een leuk winkelstraatje een synagoge konden binnenlopen. In het gebouw was nu een kledingwinkelje gevestigd. Er was geen joodse gemeenschap meer over in het stadje want alle mensen waren destijds weggevoerd. En de rest weten we.

De burgermeester van Amsterdam en andere sprekers zeiden tijdens de Auschwitzherdenking te willen waken tegen het opnieuw opstekende antisemitisme. Mijn piepkleine bijdrage vandaag is om deze twee foto’s te laten zien. Handwerk met joodse symboliek. De joodse traditie heeft hele mooie handgemaakte keppeltjes. Prachtig versierd! Het is zo mooi! Maar het  verdrietig om in zo’n stadje te zijn en te zien dat de synagoge verlaten is….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rood in de sneeuw (1)

Gehaakte omslagdoek in landschap

Eerst nam ik gisterochtend wat handwerken mee naar buiten om in mijn achtertuintje te fotograferen. De witte sneeuw geeft een mooie achtergrond waarop handwerk altijd goed uitkomt. Maar toen ik daar zo een tijdje mee bezig was geweest, begon het te kriebelen. We wilden langs de IJssel rijden en genieten van de wijdse en besneeuwde uitzichten! De auto voerde ons naar Zwolle, waar we toch nog een boodschap te doen hadden. Bij Gehaakte rode sjaal in sneeuwHattem gingen we van de snelweg af en reden een stukje ‘binnendoor’. Vlakbij de rivier zijn de mooiste plekjes! Ik laat deze oude rode sjaal nog eens zien. Ik maakte hem lang geleden al, toen ik al m’n restjes wilde opmaken. Op de kleinere foto is te zien dat ik daar heel serieus over was: ook als een bolletje garen niet genoeg meer was om een hele toer mee uit te haken, gebruikte ik het. Dan deed ik de aanhechting gewoon midden in de toer. Dat gaf een speels accent!

Rode auto's in de sneeuw op dijk

Een beetje spelen, daar hou ik wel van. Onze auto parkeerden we onderaan de rivierdijk, en die fotografeerde ik ook maar even. Terwijl er net een andere rode auto òp de dijk reed. Auto’s horen rood te zijn, dan zie je ze goed….

Lees reacties (3) of geef een reactie

Gehaakt tasje met brug (2)

Treinbrug bij Hattem

Vlak voor Zwolle is het uitzicht wijds en krachtig. Er liggen verschillende bruggen over de IJssel en die bepalen het landschap. Een heerlijk plekje om eens rustig wat foto’s te nemen, dus parkeerden weer en genoten van het Hollandse rood wit en blauw. Blauw van de lucht en het water, wit van de sneeuw en rood van de brug. En ik had ook nog een gehaakt tasje bij me wat ik tegen deze achtergrond graag wilde zien.

Gehaakt tasje bij winterlandschap IJssel

In de verte zie je de rode brug, maar ik was er nog niet tevreden mee. Ik wilde de brug nog wat beter in beeld, maar daar stond net geen paaltje. Dan maar zo:

Gehaakt tasje bij hoog water IJssel

En zo was ik heerlijk met mijn tasjes bezig op deze mooie winterdag. Niet wetende dat er op dat moment in handwerkland een nieuwe hype op gang kwam. Daar las ik later thuis over op één van de blogs die ik zelf volg.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk onder de brug (3)

Brug over IJssel bij Hattem

Wat heeft Nederland toch prachtige bruggen! Ik hou ervan om er overheen te rijden, maar als het een keer uitkomt vind ik het ook geweldig om er onderdoor te lopen! En om ze op zo’n mooie winterdag te fotograferen vind ik ook fantastisch!
Onder deze brug liep een paadje (beter gezegd: wìj liepen over het paadje!) en toen kwamen we bij een plekje waar al eeuwen geleden een boerderij stond en waar nu een sluis is. Te ingewikkeld om allemaal na te vertellen wat er op de borden stond, maar indrukwekkend was het allemaal wel. Vanaf dat plekje hadden we uitzicht op bijna al die bruggen. Ik genoot ervan om nog wat foto’s te maken en daarna gingen we weer naar huis.

Handwek op oude stenen bank bij IJssel

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bruggen bouwen (4)

Onder brug bij IJssel

En na drie voorgaande blogjes kom ik dan nu bij een gedachte die ik ook graag nog wil verwoorden. We hadden gister een prachtige middag, waarop we konden genieten van het winterse en Hollandse landschap en op de vrije zaterdagmiddag tijd hadden om te fotograferen en te wandelen op historische plekken langs een rivier. Ik vind het mooi om jullie daar ook wat foto’s van te laten zien.
’s Avonds thuis las ik dat er een nieuwe hype is gekomen in handwerkland: De Anonieme Sjaal. Iemand had het idee om een sjaal te haken, hem netjes in te pakken en met een briefje erbij voor een vinder achter te laten. Ze maakte een facebook-pagina aan, en binnen twee dagen waren er 2000 leden van die facebook-pagina. Dat las ik gisteravond, en toen ik vanmorgen nog eens keek, waren het er al 4000! Maar het idee lijkt me niet erg praktisch. Ik las al een post van iemand die het ook had uitgeprobeerd: Sjaal gehaakt, pakje gemaakt, briefje erbij, ergens neerleggen en dan weglopen. Een tijdje later ging ze eens kijken of het pakje al was meegenomen. Ze vond het opengescheurde pakpapier in de struiken en de sjaal voor oud vuil weggegooid ernaast. Dat werkt dus niet, denk ik dan.

Gehaakt tasje bij besneeuwde uiterwaarden

Toch is het succes van vierduizend leden binnen een paar dagen wel opmerkelijk. Mensen zijn erg enthousiast. Ze willen zo graag iets doen voor een ander. We willen graag bruggen bouwen! En daarbij onze haak- en brei-hobby gebruiken. Ik heb dat zelf ook. En daarom had ik een paar maanden geleden mijn tasjes-idee gelanceerd. Ik schreef er een gastblog over bij degene die het project van de gehaakte deken populair maakte. En ik diende het idee in bij het tijdschrift Flow. Ik had het idee allemaal goed omschreven en gefotografeerd en uitgewerkt. Maar vierduizend reacties in een paar dagen tijd? Nee, dat niet. Dat vind ik ook wel jammer. Is facebook in onze tijd de enige manier om op grote schaal initiatieven uit te werken?

Ik vind m´n gehaakte-tasjes idee nog steeds leuk en bruikbaar. Het idee is: haak een tasje van je  restjes. En geef het aan iemand die een bemoediging kan gebruiken. Of geef je restjes en een haaknaald aan iemand van wie je denkt dat ze graag zou willen leren haken, om daardoor uit een depressie of isolement te komen. Haken en breien is ontspannend, maar het geeft ook aansluiting bij een community-gevoel. En dat is waar veel mensen naar verlangen. Ik denk dat het nieuwe idee om zomaar ergens gratis sjaals neer te leggen op een parkeerplaats of een openbare plek toch niet zo goed werkt. En ik hoop dus dat mijn (eerdere) idee misschien nog wat wordt opgemerkt. Hier en hier en hier lees je er meer over.

Brug over IJssel bij Hattem

Ter afsluiting nog even terug naar m’n eerste foto: een rode gehaakte sjaal. Hij is me dierbaar want ik haakte hem al lang geleden. En ik zou niet graag zien dat hij door iemand achteloos in de struiken wordt gegooid, die mijn goedbedoelde kado niet op prijs zou stellen. Ik denk dat als je een sjaal aan iemand kado wilt geven, dat je dat dan toch beter persoonlijk kan doen. En dat een gehaakt tasje misschien iets praktischer is dan een hele sjaal.
En dan het thema ‘bruggen bouwen’. Nederland is er altijd goed in geweest: we hebben prachtige bruggen over onze rivieren! En het is mooi dat we in onze tijd ook graag bruggen willen bouwen naar mensen die een opsteker kunnen gebruiken. Dus laten we dat vooral ook doen! Ik hoop dat mijn tasjes-idee daar nog wat aan kan bijdragen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk in de sneeuw

Handwerk in de sneeuw

Haken, borduren, patchwork: alles komt mooi uit in de sneeuw! Ik had nog een oude patchwork onderzetter liggen, die ik samen wilde fotograferen met een oud speldenkussen. Precies dezelfde kleuren lichtrood en lichtbruin! Dat kon ik nu mooi doen. Ik nam ze mee naar buiten en legde ze samen op een los gehaakt kleedje in de sneeuw. Denk je erover om zelf ook nog eens zo’n kleedje te haken? Ze zijn nu erg in de mode. Misschien een tip om dan heel stevig touw-achtige katoen te gebruiken. Daar is dit kleedje van gemaakt en ik merk dat ik het telkens weer pak als ik even een achtergrond nodig heb. En ook binnen komt de lichtbruine kleur goed uit. Door de stevige struktuur blijft het haakwerk stijf en strak. Hier  publiceerde ik een eerdere foto en kun je zien hoe het kleedje recht blijft hangen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Schaatsen. Op een topplek en ook een top-borduurwerk

Central Park New York

Bovenste foto: Central Park in New York! Deze foto maakte mijn dochter vorige maand toen ze een paar weken in Amerika was. Nu is het in Nederland voor het eerst sinds lange tijd ook even winters dus een mooi moment om deze foto te laten zien.

Onderste foto: Een prachtig borduurwerk wat al die kleurige en vrolijke bedrijvigheid zo treffend uitbeeldt. Het ontwerp van dit zwierige ijstaferel is van Mies Bloch en is gepubliceerd in het Grote Kruissteekboek. In dat boek is het borduurwerk uitgevoerd op donkerblauwe ondergrond. Dat kan ook, en dan lijkt het nòg meer op de Central Park foto.

Borduurwerk ijspret

Dit prachtige borduurwerk liet ik vorig jaar ook eens zien, tijdens de Olympische Spelen. Ik vroeg me toen af: “Gaat het om seconden of uren?” In de topsport in Sochi ging het zelfs om fràkties van seconden. Maar voor borduursters geldt: het gaat om uren. Uren borduurplezier dan wel te verstaan. Dat heeft iemand anders al gehad die dit geborduurde tafereel maakte. Het is een hele mooie lap geworden, die echter nog nooit is ingelijst. Na de borduur-uren bleef de lap liggen. Nadat ik er eerst zelf een jaartje van heb genoten bied ik hem nu te koop aan. Verdere informatie over dit ijspret-tafereel vind je in m’n shop.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerk in de sneeuw

Turqoise handwerken in de sneeuw

’s Morgens wakker worden, naar buiten kijken: sneeuw! Sommige dingen veranderen niet als je ouder wordt. Ik blijf het geweldig vinden! Ik sleepte wat handwerk naar buiten en maakte wat foto’s. Gratis witte achtergrond en perfecte lichtomstandigheden: wat wil je nog meer? Heerlijk buiten foto’s maken!
Deze handwerken lagen nog in m’n kamer en laat ik jullie graag nog een keer zien. Omdat ik zoveel van turqoise hou. Ik heb vandaag m’n dikke gebreide vest aan in die kleur en trek erop uit. Fijne dag gewenst!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Ariadne handwerkbibliotheek

Acht boeken uit Ariadne handwerkbibliotheek

Een tijdje geleden ontmoette ik een handwerkster die zichzelf “Boekenfan” noemde. Ha, dat ben ik ook! Dus het klikte, en we praatten samen wat over handwerkboeken. Ze vertelde dat ze de hele serie van de Ariadne handwerkbibiotheek bij elkaar probeert te sparen, en dat er iets is wat het extra spannend maakt om dat te doen. Er is namelijk nergens een volledige lijst gepubliceerd van de boeken uit deze serie. Dus kun je elke keer weer hopen dat je nog eens een deel tegenkomt. Toen ik dit gesprek met haar had, zei ik dat ik nèt de vorige dag nog een foto had genomen van mijn boeken uit deze serie. Want eentje ging op de post en ik wilde kijken of ik nu genoeg had om twee keer acht exemplaren op de foto te leggen. Net niet: er liggen twee dubbele op de foto.
Voor wie deze serie ook spaart: mijn aanbod in de shop wisselt nogal want er gaan er telkens af en er komen er weer bij. Voor vandaag plaats ik twee nieuwe boeken in de shop: “Kwasten, koord en franje“, en het vrij zeldzame boek; “Motieven uit Peru” (Beide boeken had ik nog niet toen ik deze foto maakte)

Acht boeken van Ariadne handwerkbibliotheek

Lees reacties (2) of geef een reactie

Verschenen boeken in Ariadne Handwerkbibliotheek

Stapel boeken Ariadne handwerkbibliotheek

In het blogje hierboven schreef ik dat er geen lijst is verschenen van de titels die horen tot de Ariadne  Handwerkbibliotheek. Deze serie verscheen in de zeventiger jaren in vrij grote oplage. Het waren geliefde boeken en ik denk dat ze nu nog steeds waardevol zijn. Een aantal van deze boeken werd geschreven door de bekende Henriette Beukers, van wie binnenkort een overzichtswerk verschijnt en die al meer dan 50 jaar aktief is geweest op handwerkgebied.

Ik heb een lijstje gemaakt van wat ik weet dat er allemaal is verschenen. Als iemand aanvullingen heeft, dan hoor ik het graag! Als de titel blauw wordt weergegeven, dan is het een rechtstreekse link naar m’n shop.

Het grote kruissteekboekHet grote kruissteekboek Ariadne
Nieuwe borduurideeën
Wandkleden maken
Plezier met lapjes
Lappenpoppen en beesten
Batik met plezier
Joegoslavisch borduren
Sprang – Egyptisch vlechten
Spinnen met plezier
Groot Perzisch Ajourboek
Zelf tapijten maken
Kwasten, koord en franje
Borduren voor iedereen
Frivolité vroeger en nu
Onze klederdrachten
Motieven uit Peru
Weef met plezier
Borduur met plezier
Anders breien en haken
Haken met plezier

Het Grote Kruissteekboek is mijn lievelingsboek uit deze serie en daar heb ik er ook het meeste van te koop. Vanuit de gedachte: hoe meer exemplaren ik heb, hoe meer anderen ik er ook blij mee kan maken!

Lees reacties (5) of geef een reactie

Goedennacht nostalgische opbergzakken

Goedenacht opbergzakken

Mijn eerste Goedennacht opberzak kreeg ik van mijn moeder. Die had hem weer van háár moeder, en die had hem weer voor háár moeder gemaakt toen ze dertien was. Dat was in 1902. Een opbergzak met zo’n traceerbare geschiedenis wil ik natuurlijk graag in de familie houden, dus ik hoop hem ook weer eens door te geven aan mijn dochter.

In de loop der jaren verzamelde ik nog wat van die typische opbergzakken, en daarvan zie je er hier wat op de foto. Ik was eigenlijk niet van plan om ze te echt te gaan sparen, dus ik bied er nu eerst Goedenacht opbergzak uit 1902eens een paar te koop aan. Vroeger bewaarde men hier een keurig opgevouwen nachthemd in. Maar misschien is het ook wel een idee om er een schrijfmap in te stoppen. Of gewoon wat schoolwerk. Of papieren die je moet of wilt bewaren. Als je op college of je werk bent en je haalt je paparassen uit zo’n geborduurde zak, dan heb je vast bekijks. En als je vindt dat de docent niet boeiend les geeft, dan heb je een boodschap, namelijk dat de les slaapverwekkend is…

Maar ik hou het voor gezien voor vanavond. Ik heb nog een nieuwsbrief samengesteld (dat doe ik tegenwoordig elke vrijdagavond), en die komt morgenochtend in de mailbox van degenen die zich daarop hebben geabonneerd. Na een drukke week en een lange dag wens ik jullie en mezelf een welverdiende goeden nacht!

Goedenacht in kruissteek uit 1902

Lees reacties (2) of geef een reactie

Vier tijdschriften Hardanger

Collage vier tijdschriften Hardanger

Voor de liefhebber: vier oude tijdschriften over Hardanger, boordevol patronen. Een oude techniek, die nu ook  weer in de belangstelling staat. Je vind deze (zeldzame) tijdschriften in m’n shop, voor de prijs die ik voor bijna al mijn tijdschriften hanteer. Dat is niet duur voor zòveel Hardangerpatronen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kantkloskleedje

Kantklos kleedje

Een kleedje in rood en wit ligt hier nog. Het is zò kunstig gemaakt dat ik er ook een close-up foto van laat zien. Is het kantklossen? Is het geweven? Dit heb ik nog niet eerder zo gezien. Ik liet het zien aan m’n handwerkvriendin, van wie ik dacht dat die alle technieken wel kent. Maar ook zij stond vol verbazing een paar minuten met dit kleedje in haar hand. Vol bewondering ook. Wie heeft dit toch zo mooi gemaakt en welke techniek gebruikte zij daarvoor?

Ander onderwerp. Wij waren hier thuis al onze slingerende opladers zat. Hebben jullie ook overal die snoertjes liggen? Van mobiele telefoons, batterijopladers voor fotocamera’s en iPads. En elke dag heb je ze nodig want elke dag moeten de apparaten weer opgeladen. Al die snoeren en oplaadapparaatjes hebben we nu bij elkaar geraapt en in een platte mand gestopt. In de mand hebben we een extra stopcontact gemonteerd met heel veel openingen. Ruimte voor al die snoertjes! Nu hebben we één plek in huis waar we alle apparaten kunnen opladen, en dat scheelt een hoop heen-en-weer geloop.
En òp de klep van die platte mand ligt nu dit kleedje! Alle snoertjes aan het oog onttrokken, en een mooi kleedje om tegenaan te kijken.

Kantklos kleedje in rood en wit

Als dit dus een vorm van kantklossen is, dan vond ik het leuk om nu te laten zien dat je ook in andere kleuren dan alleen wit een mooi resultaat kunt bereiken.

Lees reacties (2) of geef een reactie

KLM Borduurpatroontje

KLM Delfts blauw borduurpatroon

Hier is – speciaal voor mijn bloglezers – het KLM patroontje van het kussende koppel!
Ik kreeg wat reacties op mijn blogje van het ontbijtdoosje uit het vliegtuig en nu heb ik toestemming gevraagd om het patroontje te publiceren.
Als extra service doe ik er ook een download bij: Dan kun je het op je eigen computer opslaan als je het wilt borduren.

De KLM vond het een leuk idee dat ik dit op mijn handwerkblog wilde zetten. En het hele idee past natuurlijk ook heel goed bij dit patroon. Juist mensen die wegvliegen vinden het leuk om nog wat nostalgische plaatjes te zien. In het vliegtuig, maar ook in het verre land. Zo was het bij mijn zus, toen die lang geleden een schaatsend stelletje voor mij borduurde. En zo is het ook bij anderen, die in het buitenland ineens ervaren hoe ‘Hollands’ ze eigenlijk zijn. Dan wil je gráág nog eens zoiets borduren!

Het plaatje van dit stelletje is natuurlijk ook door Boer zoekt Vrouw bekend geworden, maar de copyrights van dit patroon berusten dus bij de KLM. Die hebben mij deze toestemming tot publicatie nu verleend en ik vind het erg leuk om dit patroon nu op m’n blog te zetten. Als je dit borduurt of doorstuurt naar iemand in het buitenland: Veel gezonde nostalgie toegewenst! En als je dit zelf wilt maken: Veel borduurplezier!

KLM borduurpatroon kussend koppel (684 downloads)
Lees reacties (4) of geef een reactie

Breitijdschriften

Brei tijdschriften met vrouwennamen

De bovenste foto maakte ik voor een blogje in oktober. Het ging over oude breitijdschriften met vrouwennamen. Maar uiteindelijk gebruikte ik een andere foto.
De onderste foto met oude breitijdschriften liet ik wel al eerder zien, en daar kwamen wat reacties op. In concludeer eruit dat er nog wel wat vrouwen zijn die op zoek zijn naar één specifiek bepaald tijdschrift. Omdat zij bijvoorbeeld vroeger een trui voor hun kind hebben gebreid en nu graag precies dezelfde trui willen breien voor hun kleinkind. Wat een leuk idee! Ik kan me daar ook wel wat bij voorstellen, want we hebben denk ik niet alleen goede herinneringen aan onze kinderen toen ze nog klein waren, maar ook aan de zelfgebreide truien die we ze lieten dragen. Ik heb zelf nog een paar van die eigen gebreide truitjes bewaard en die zie je op deze foto’s. Typisch jaren tachtig en oh wat was dat leuk!

Nu kwam er net een reactie op die eerdere foto van iemand die een soort oproepje doet. Ze is op zoek naar de Adriadne kinderkrant. Ze is zelfs al heel lang op zoek. Nu verwacht ik niet dat mijn bloglezers nog reacties op oude blogjes uit oktober gaan lezen, dus daarom besloot ik deze foto nog een keer te plaatsen en hier een blogje aan te weiden. Zodat de vraag een wat groter bereik heeft. De vraag is dus: Heeft iemand nog een oude Ariadne kinderkrant die zij zou willen missen? Zo ja, dan kun je hieronder reageren en kunnen we misschien iemand blij maken.

Breitijdschriften en kindertruien uit tachtiger jaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haak Vaak

Haken langs de waterkant

Waar kun je allemaal haken? En breien? En borduren?
Ik hou er van om aan de waterkant te handwerken. Lekker voor me uitkijken of er ook wat visjes zwemmen en intussen m’n handen laten bewegen. Tijdens een wandeling is er meestal wel een moment dat m’n lieve man ergens wat aan het fotograferen is en dat ik een handwerkje uit m’n zak haal. Moet alleen wel oppassen dat het bolletje niet in het water rolt.

Zijn jullie ook zo neurotisch dat je altijd wel wat bij je hebt? Deze foto had ik niet zozeer uitgezocht om jullie naar je favoriete handwerkplekken te vragen, maar meer omdat ik het nodig vond om eens een foto van mezelf te laten zien. Daar ben ik niet zo scheutig mee, zoals je hebt gemerkt. Zo aan het begin van het jaar vond ik dat ik ook maar eens ‘voor de dag’ moest komen, want anders zou je misschien denken dat ik nog steeds ergens op het dak sta (zie de foto op de ‘over mij-pagina).
Dus hier dan nog eens een foto van mij, zodat je enigszins weet wie al die Margriet-blogjes schrijft!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude tijdschriften “Bijvoorbeeld”

Collage 25 tijdschriften Bijvoorbeeld

De sixties en seventies waren ook op handwerkgebied roerig. In de maatschappij gebeurde van alles en dat weerspiegelde zich in de handwerkwereld. In die tijd bestond er een tijdschrift wat vier keer per jaar verscheen. Deze tijdschriften zijn nu een heel goede weergave van de ontwikkelingen op handwerkgebied. Enerzijds was er de degelijke invloed van de aloude technieken die ook na de oorlog volop werden onderwezen en beoefend. Anderzijds was er de vrije expressie en experimenteerde men er lustig op los. Ik was zelf een kind in de zestiger jaren en een tiener in de seventies, en kan me nog goed herinneren hoe ik om me heen de Rond borduurwerk in platsteekuitingen zag van al die moderne kunst. Heel veel gebruik van touw (macramé, weven) en klei (keramiek). Ook veel bruin en oranje. Ik vond het heel interessant om deze stapel tijdschriften door te bladeren en ben er nog lang niet op uitgekeken. Maar ik heb nu eerst al die tijdschriften gescand en plaats ze in m’n shop.

Nu is het ook weer niet zo dat deze tijds(beeld)schriften alléén maar gaan over naaldkantprobeersels en andere moderne eksperimenten (in die tijd schreef men dat inderdaad met eksp). Er staan ook veel degelijke artikelen in over bekende technieken. Ik kreeg de indruk dat die werden geschreven door deskundigen op hun terrein. Bijvoorbeeld artikelen over Peruaanse patronen, over weefsels uit Finland, over de rijglijven van Marken, over de toepassing van crewel-werk, en over Egyptisch vlechtwerk. Om maar wat te noemen. Oude tijdschriften dus met nostalgische èn informatieve waarde! Bij elk tijdschrift in m’n shop heb ik de onderwerpen uit de inhoudsopgave overgetypt. Zodat iemand die op zoek is naar specifieke informatie het daar kan vinden.

Het ronde borduurwerk wat ik hier laat zien, stamt vast ook uit deze tijd. Het heeft wel wat overeenkomst met de afbeelding op het middelste tijdschrift. Het is 40 cm. hoog en uitgevoerd in platsteek. Ik denk dat ik toch een aardige tik mee heb gekregen van die seventies, want dit is één van de borduurwerken die ik zelf koester.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Meeneem-breiwerk

Twee sjaals met kleurverloop om te breien

Zijn jullie nu ook nieuwsgierig naar “het breiwerk naast mijn stoel”, waar ik een paar dagen geleden over schreef? Het ligt daar ook helemaal verkeerd, naast m’n stoel, want het is juist mijn voornemen om vooral nìet te breien aan dat breiwerk terwijl ik thuis ben. Het is mijn speciale meeneem-breiwerk. Want het is handig om een handwerk te hebben klaarliggen voor als ik ergens naar toe ga waar ik kan breien. Dat kan trouwens niet overal, want die tikkende pennen worden niet altijd op prijs gesteld. Vroeger deed ik het trouwens stiekem in de klas: ik hield mijn breiwerk ònder de schoolbank en kreeg het zo klaar om een paar pennen te breien tijdens de scheikundeles. Dat  scheikundeuur was voor mij eigenlijk een schei-uit-kunde-uur en het breien hielp mij om dat uur door te komen. (Die woordspeling verzin ik trouwens nu pas terwijl ik dit schrijf; dat ik daar vroeger nou nooit eens op gekomen was!)

Maar misschien mag ik nu wat minder streng voor mezelf zijn en ga ik dit breiwerk toch maar eens thuis afmaken. Het ligt er al sinds november en het wordt een sjaal voor m’n man. En het vriest nu af en toe dus als ik wil dat dit breiwerk nog enig nut heeft, dan kan ik het beter afmaken!

Ik brei in de steek ‘Gerstekorrel’; daarin komt het kleurverloop garen het beste tot z’n recht en worden voor-en achterkant allebei hetzelfde. Eerst begon ik in paars, maar dat vond ik toch niet zo mooi voor een man. Dus nu overnieuw met bruin.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gezicht op Amsterdam met mos- en marklin-bomen

Geborduurd Amstrdam schilderij met marklin boompjes

De Märklin-baan moest weer worden opgeruimd. Een paar weken had hij in de kamer gestaan en ik vond het best gezellig. Een leuk moment vond ik toen een vriendin even kwam koffie drinken. Zij zei: onze zoon kwam óók met kerstmis thuis en wilde de oude treinbaan uit zijn jeugd weer eens opzetten. Ook een student van in de twintig. Dat vond ik frappant. Hebben meer zonen met kerstmis misschien hun oude speelgoed tevoorschijn gehaald?

Maar nu werd de baan weer opgeruimd. Alle huisjes werden weer in de dozen teruggestopt en de rails uit elkaar gehaald. Er was niet genoeg tijd om het helemaal netjes af te ronden en al gauw zei ik: “Laat de rest maar liggen, dat ruim ik wel op.” Ik vond het veel te leuk om er zelf nog wat mee te spelen. Vooral de Zelfgemaakte boompjes voor marklinbaanboompjes wilde ik nog even overeind zetten. Toen onze kinderen er vroeger mee speelden, vonden ze dat ze er te weinig hadden. Van mos en takjes maakten ze zelf nog wat boompjes bij. Ze gebruikten groene klei om ze te laten staan. Ik zag dat die boompjes even groot zijn als de geborduurde bomen van mijn Amsterdam-schilderij. En ik zag ook dat dit schilderij nu bij mijn populairste blogjes staat. Dus vind ik het leuk om het borduurwerk via deze foto nog eens te laten zien. Deze foto is een soort familie-produkie: ik maakte het borduurwerk op m’n zeventiende, m’n vriend maakte er een lijst omheen, en m’n kinderen maakten de boompjes. Ik zal deze foto maar even naar ze toesturen. Leuk om even te zien voordat we op maandagochtend weer aan het werk gaan, en hopelijk vonden jullie dat ook!

Geborduurd Amsterdam schilderij met Marklin huisjes

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boekjes Frivolité

Afbeeldingen boekjes frivolité

Frivolité is een oude handwerktechniek waarover maar weinig is gepubliceerd. Maar de techniek komt nu weer in de belangstelling. En dat is wel apart, want dat werd in de zeventiger jaren ook al gezegd. Ik heb een paar boekjes (van de bekende schrijfster Jutta Lammèr) uit de zeventiger jaren, en achterop dat leuke Cantecleer-boekje staat: “Kantklossen en Frivolité zijn beide oude handwerktechnieken die momenteel weer meer in de belangstelling komen.” Wat leuk dat dat toen ook al werd gezegd!

Deze boekjes had ik al op mijn shop staan, en daarbij had ik de bij de beschrijving geschreven: “De foto op de achterkant lijkt wel Fluitekruid!” Zo fijntjes! Eén van deze boekjes werd nu besteld, en voordat het op de post gaat, maakte ik nog even een foto van de beide boekjes bij elkaar. En tussenin legde ik een oud frivolité rondje wat ik zelf ergens had opgeduikeld. Ik had het vorige week aan m’n dochter gegeven, maar vroeg of ik het nog even hier mocht houden voor een foto. Dus het lag hier nog en de overeenkomst met de achterkant van de boekjes is frappant!

Het andere boekje is dus nog te bestellen, voor wie van frivolité houdt!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kerstroos in januari

Kussen kerstroos op rotsblokken

In januari zijn er altijd nog van die dagen waarop je blij bent dat je nog niet al je kerst-spullen hebt opgeruimd. Dan is het (na een mooie dag met zon) ineens weer somber en koud en dan is het fijn om het binnen gezellig te hebben.
Dit kussen borduurde ik als tiener en elk jaar haal ik het in de winter tevoorschijn. Na de kerst breng ik het nog niet gelijk naar boven.
Wel neem ik het af en toe ergens mee naar toe. Dit jaar nam ik het op oudejaarsdag mee naar een plekje langs de Rijn. Daar fotografeerde ik het op de rotsblokken. Vanwege de symboliek.
Een fijne zondag toegewenst!

Kussen kerstroos bij brog over Rijn

Lees reacties (2) of geef een reactie

Een handwerk afwerken

Bolletjes wol en gereedschap

“Een handwerk is klaar – en wat dan?” Zo begint het boek “Nu nog afwerken”. Het is een realistisch boek uit 1969. Oorspronkelijk uitgegeven in het handwerkland Denemarken. Het benoemt het probleem dat sommigen niet eens aan een handwerk durven te beginnen, omdat ze er al tegenop zien om het later te moeten afwerken. En het probleem dat als je een handwerk kado geeft, zònder het af te werken, dat het dan kans heeft te blijven liggen en door de ontvanger niet gebruikt gaat worden. En ook het probleem van oudere mensen, die nog wel willen blijven handwerken maar het vermogen verliezen om het handwerk ook goed af te werken. Voor die doelgroep moet dus iets gevonden worden om tot snelle afwerking te zorgen zodat de oudere handwerkster voldoening kan blijven houden.

Na die mooie en realistische inleiding volgen een flink aantal hoofdstukken waarin Boek Nu nog afwerkenleuke ideeën worden gegeven (uit de sixties dus) met een duidelijke instruktie hoe dat allemaal af te werken. Kussens, Tassen, Schellekoorden, Boekomslagen, Naaimanden, Zakken, Theebladhangers en nog veel meer. Wat ik zelf bewonder in dit boek is dat ze met zulke aantrekkelijke ideeën kwamen om überhaupt aan een nieuw handwerk te beginnen. Ik had zelf al verschillende briefjes tussen de pagina’s gelegd van ideeën die ik nog wel eens zou willen maken.

In mijn gister verschenen nieuwsbrief (die verstuur ik altijd op zaterdagochtend) ging ik even in op het fenomeen van onafgemaakte handwerken. Op meerdere blogs las ik de afgelopen weken een overzicht van handwerken (met name quilts) die de blogster dit jaar hoopt af te maken. Wel een leuk idee om dat aan het begin van het jaar aan je blogvolgers te laten zien. Ik vind het een grappig idee dat làng voordat mensen blogden (en zelfs nog vóórdat er computers bestonden), en ook làng voordat het begrip UFO’s (Unfinished Objects) was uitgevonden, dit boek al was verschenen. Ik zet het in m’n shop. Voor iemand die nog een duwtje nodig heeft.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op zoek naar groen in het januaribos

Paadje naar grafheuvel bij Kootwijk

Na een dagenlange storm en wekenlange drukte wilde ik wandelen. Met stevige schoenen door de plassen en met een gifgroene rugzak door het kale bos lopen. Het was héérlijk! Kronkelende paadjes volgen langs kronkelige bomen. Zoals de zon in januari kan schijnen…. prachtig! En zien jullie dat jonge frisse groen daar al weer boven de grond komen? Dat leek me een mooi plekje om een quiltje op te vleien.

Groen quiltje roman stripes

Ik had één van m’n lievelingsquiltjes meegenomen en dat bleek een goede keus. De kleurschakeringen van groen zijn eindeloos en nergens komen die zo goed uit als in het bos.

Hei bij Kootwijk vanaf grafheuvel

Het paadje voerde naar een grafheuvel. Deze foto is genomen vanaf die verhoging in het landschap. Een goede plek om onze tijdelijkheid te overpeinzen. Maar ook gewoon een goede plek om koffie te drinken. De thermoskan gaat altijd mee.

Groen quiltje en groene rugzak op heiThermoskan op boomtak

Ik denk dat ik niet zonder wandelingen kan. Ik wil ruimte om me heen zien, diep ademhalen, stappen zetten, nieuwe energie opdoen. En handwerk aan takken hangen. Wat dat laatste betreft: zo simpel is dat nou ook weer niet. Voor elke foto die ik hier laat zien, zijn er ook tien gemaakt die ik niet goed genoeg vond. Of waarvan ik de compositie vond tegenvallen. Maar ik vind het heerlijk om te doen! Net zoals ik het een paar jaar geleden heerlijk vond om deze Roman stripes-quiltjes te maken. Ik heb er denk ik een stuk of tien. En nu ik dat januari-licht weer heb gezien, denk ik dat ik niets liever wil dan aan mijn elfde te beginnen. Het maken van zo’n quiltje behoort tot de leukste dingen die er zijn!

 

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patchwork tulp

Patchwork tulp

“Als de lente komt,
dan stuur ik jou
tulpen uit Amsterdam!”

Dat zijn de eerste regels van een heel bekend liedje. Er zijn maar weinig liedjes die bijna alle Nederlanders mee kunnen zingen, maar dit is er in ieder geval één van. Het is al een heel oud liedje: oorspronkelijk werd het geschreven (door Neumann en Bader) in 1953. Het was een Duitse schläger. Pas in 1957 (toen was ik nog niet geboren) werd het bekend door de vertolking van Herman Emmink en later door Mieke Telkamp. Maar ook de Havenzangers en tal van andere artiesten wisten er raad mee en droegen bij aan de bekendheid. (Wil je het liedje nog eens horen? De link in de vorige zin gaat naar een vertolking op youtube).

Tulpen uit Amsterdam dus. En vandaag kun je ze nog gratis plukken ook! Waar? Op de Dam!
Wat een leuk idee! Al voor het vierde jaar hebben kwekers een unieke pluktuin op de Dam neergezet en dat levert vast vandaag ook weer prachtige foto’s op. Vanaf 1 uur mag het publiek daar gratis tulpen plukken. De pluktuin op de Dam is een initiatief van de Nederlandse Tulpenkwekers, samen met een Stichting voor Tulpenpromotie.

Moeten onze tulpen dan nog verder gepromoot worden? Ik dacht dat ze al zo bekend waren!
En ik lever vandaag mijn hoogstpersoonlijke bijdrage: Mijn tulpenquiltje uit 2003!

Laat wat van je horen en geef een reactie

“Ik leer breien”

Boekje Ik leer breien en bolletjes wol

Afgelopen week had ik een logée. Ik wou natuurlijk niks opdringen, maar op een gegeven moment kwam het gesprek toch even op het onderwerp ‘Breien’. De logée vertelde dat ze wat studiegenoten had gehad die de breipennen veelvuldig hanteerden. Jonge hippe vrouwen in Berlijn, die al breiend naar hun colleges gingen. Dat vond ik een leuk verhaal om te horen. Maar kennelijk was er nog niemand geweest die haar de breipennen ook even ter hand had gegeven. Die eer viel mij te beurt. Ik had maar vijf minuten om mijn hulp aan te bieden (er was een vol programma), maar toen ik even de kans had deed ik een trefzekere greep in de handwerkmand naast m’n stoel. Daar lag nog wel een breiwerk en ik liet even zien hoe je kunt “insteken, omslaan en doorhalen”. In het Engels wel te verstaan. Ik improviceerde er wat op los en na die paar minuten was het brei-moment weer voorbij. “At least now you’ll never have to think anymore that knitting is difficult. It is not.” zei ik als afsluiting.
Dit verslag voeg ik maar bij een foto die ik vorige week nam. Iemand bestelde dit oude schoolboekje en vóór verzending maakte ik nog even een foto. Als je al breien kunt: veel breiplezier! En als je het nog niet kunt: it’s easy!

Lees reactie (1) of geef een reactie

(niet) Samen schaatsen

Borduursel schaatsend paartje

Dit leuke kleine borduurwerkje kreeg ik lang geleden toegestuurd. Jaartje of dertig geleden. M’n zus borduurde het in een tropisch land en ik denk dat ze misschien wat heimwee had naar Holland Schaatsend paartje borduurwerkjetoen ze besloot om dit te borduren. Ze maakte er van bijpassend karton een lijstje omheen en stuurde het naar mij.

Het kussen maakte en verzon ik zelf, ook al weer lang geleden. Ruim twintig jaar denk ik. Het was lang voordat de Hollandse mode al die ruitstofjes populair maakte. Ik was al veel eerder gecharmeerd van die frisse kleuren en van een restje Zwitsers band maakte ik één van mijn lievelingskussens.

En nu zag ik dat jullie met elkaar het blogje van de Hollandse boertjes en boerinnetjes tot het ‘meest populaire blogje’ hebben gemaakt! Vielen jullie ook op dat leuke plaatje? Het is van een doosje wat mijn dochter vorige maand meenam uit een KLM ontbijtdoosje met borduurwerkKLM-vliegtuig. Ze gaf het aan mij en ik liet het zien op mijn blog. Prompt kreeg ik van een lezeres een reactie: ze was voor mij op zoek gegaan naar het officiële borduurpatroon van dat kussende koppel. Vanwege copyrights wilde ik dat patroon hier niet laten zien. De timing dat ik dat zoenende patroontje ontving was bijzonder: vlak voor onze paleis-ontmoeting met de vriendin van onze zoon. Dat kon die bloglezeres niet weten, dus des te frappanter.

Ik vind zelf het schaatsende stelletje net zo leuk als het kussende koppel. En ik zou het mijn zoon ook graag gunnen dat hij met z’n meisje zo kan zwieren over het ijs. Twee problemen echter: het vriest niet. En de vriendin vliegt vandaag weer weg. It makes me sad.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Wandelen na de storm

klein quiltje op de hei

Een week lang heeft het gestormd en vandaag lijkt het wat rustiger. Ik maak graag een lange wandeling in januari en we hadden ons voorgenomen: als de storm voorbij is, dan gaan wandelen. We wonen niet zo ver van de hei en ik zie er naar uit om daar weer eens naar toe te gaan.

Vorig jaar maakten we onze januari-wandeling  precies 1 januari. Dat kun je hier nog teruglezen als je wilt. Ik hing toen een zandloperquilt aan het prikkeldraad. Het kleine patchwork-dingetje wat ik nu laat zien is één van mijn allereerste probeersels op quiltgebied. Ik gebruikte mijn oude gordijnen. Ik had denk ik nog nooit een plaatje van een echte quilt gezien (dat is nu in onze digitale overvloed-tijd niet meer voor te stellen) en voor de rand verzon ik een scheve constructie met doorgeknipte restjes. Ach, het past wel bij het landschap. Weidse vergezichten omzoomd door veel groen en bruin: daar verlang ik naar! Gaan jullie ook wel eens wandelen in januari?

Laat wat van je horen en geef een reactie

We all love van Gogh

Patchwork ster turqoise

Als ik emoties moet verwerken, dan ga ik fotograferen. Zo werkt dat bij mij. Het eerste wat ik doe als ik thuiskom, is een kop koffie maken. En het tweede wat ik doe is m’n fototoestel zoeken. Wat zal ik eens fotograferen? Ik pak gewoon willekeurig wat dingen bij elkaar. 1. Patchwork-kleedje. Dat lag hier toevallig.  2. Geborduurd etuitje. Ik maakt het vorig jaar en gebruik het veel. 3. Agenda van Vincent van Gogh, een oude die ik pas kocht, maar de afbeeldingen zijn nog niet verouderd. 4. De paraplu, die ik zojuist gebruikte. Door de storm bracht ik twee mooie jonge mensen naar het station. Mijn zoon en zijn vriendin. Ze waren een paar dagen bij ons en we hebben veel over kunst gepraat. Ze hebben ook veel kunst gezien. De vriendin weet over elk schilderij wat te vertellen. We praatten over musea, over de Hollandse meesters, over Kunst met een hoofdletter. And we all love van Gogh! Ik weet nu ook hoe je zijn naam in het Engels uitspreekt. En de vriendin weet dat ik rustig op mijn verjaardag oude agenda’s koop in kringloopwinkels, op weg naar Duitsland om het vuurwerk te ontvluchten. We told each other some stories. We hebben elkaar een beetje leren kennen.  “It was nice getting to know you!”

Lees reactie (1) of geef een reactie

Brieflezende vrouw in tapisserie

Tapisserie brieflezende vrouw

Ik liet vanmorgen nog even mijn tapisserie-tas zien aan een bijna-vertrekkende logee. Deze tas maakte ik van een borduurwerk. Ik pakte ook nog even een ‘nieuw’ schilderij wat ik nog maar kort geleden ergens vond. Twee dezelfde afbeeldingen, maar verschillend uitgevoerd. Leuk om die verschillen te zien. De vriendin van m’n zoon vertrekt bijna naar Amerika maar daar wordt ze géén ‘brieflezende vrouw’. Dat is dacht ik de officiële naam van het schilderij wat aan dit borduurwerk ten grondslag ligt. Brieven zijn ouderwets en langzaam. In onze tijd zijn er zoveel snellere communicatie-mogelijkheden. Dat verzacht de pijn van het vertrek.

En nu was ik wat aan het opruimen en maakte net deze foto. En terwijl ik erover schrijf, herinner ik me dat ik deze tas al wel eerder heb laten zien. Dat was vorige zomer, toen ik ook eens naar onze meest beroemde musea ging. Voor het van Gogh museum hing ik de tas op aan de kleurige schermen daar. Ook leuk om die foto nu weer te zien: dezelfde bloeiende amandelbloesem als op de voorkant van de agenda op het vorige blogje!

Tapisserietas voor schermen bij van Gogh museum

Ik neem mijn tapisserie-tassen graag mee naar musea. Daar zijn ze in een soort ‘natural environment’.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Stormy weather

Gehaakte blaadjes

Na een week storm beginnen we er wat genoeg van te krijgen. Voor iedereen die de weg opgaat: doe voorzichtig! De blaadjes zijn allang van de bomen en ik zou het fijn vinden als het wat rustiger werd. Deze blaadjes haakte ik vorig jaar een keer, toen ik op meerdere blogs dat soort ideetjes voorbij zag komen. Voor vandaag nog een keer een ‘archieffoto’, want hier binnen is het ook nog een beetje stormachtig. Later op de dag wat meer tijd om te bloggen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een lege en een volle kapstok

Tapisserie schilderij boerderijtje

De kapstok was even leeg. En de hele gang was even leeg. We hebben plinten geverfd, gaatjes gedicht, muren behangen en nu is het weer netjes. We hingen niks meer terug op de muur, behalve de kapstok. Mooi: zo’n lege gang en een lege kapstok. Maar niet voor lang want inmiddels hangt het al weer vol met jassen. Niet alleen die van ons, maar ook van onze zoon met z’n vriendin. Herinneren jullie je nog mijn verhaal van onze ontmoeting op een paleis? Ik kreeg van verschillende bloglezers de terugkoppeling dat ze het een mooi verhaal vonden. “Hello, how are you?” zeiden we tegen haar. En daarna kwam ze bij ons kerstfeest vieren. Het waren mooie dagen. En jullie konden er waarschijnlijk wel uit opmaken dat de vriendin geen Nederlandse is. Aan het begin van het jaar kreeg ze te horen dat ze weer weg moet. Nu ze afgestudeerd is, mag ze hier niet meer blijven. Zoon-en-vriendin logeren nu een paar dagen hier. Ze doen nog wat leuke dingen want over een paar dagen moet ze het land uit. Even heb ik de kapstok nog vol jassen, kook ik lekkere dingen, en geniet ik van de uitwisseling. Gewoon ergens rustig wonen, in zo’n schattig huisje, ergens in een mooi land? Dat ideaal is voor zoveel mensen onbereikbaar….

We zeggen bijna “Goodbye, it was nice getting to know you” tegen haar.
And then we’ll cry.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde boom in vier seizoenen

Borduurwerk vier seizoenen met bomen

Hebben jullie de eerste tulpen ook al weer in huis? Gelijk de eerste weken van januari worden ze al weer te koop aangeboden. Maar ze blijven niet zo lang mooi als de tulpen die in het seizoen zijn gekocht (en dit zijn dan ook twee oudere foto’s).

In mijn blogjes vond ik het leuk om met de seizoenen mee te gaan en om op de actualiteit in te spelen. Zoals toen Willem Alexander precies een jaar koning was geweest. Op die dag eind april maakte ik een blogje waarin ik een geborduurd schilderij overlaadde met een rand van oranje tulpen. Die tulpen had ik meegenomen van een gekopt bollenveld. Het werd een overdadige foto!

Maar soms vergat ik ook wat bij al dat geblog. Dan was het m’n bedoeling om hetgeen waar ik over had geschreven ook in m’n shop te zetten. In dit geval het leuke bomenschilderij. Soms vergat ik dat. Van dit schilderij kan ik me nog wel herinneren hoe dat ging: ik wilde naar de vrijmarkt en niet meer achter de computer zitten. En later kwam het er niet meer van om dit schilderij in m’n shop te zetten. Nu plaats ik dit vier-seizoenen borduurwerk alsnog op m’n shop. Het laat vier keer dezelfde boom zien in vier verschillende jaargetijden en met twee vogels die een nest uitbroeden. We zijn nu weer bij afbeelding 1, dus toch wel een gepaste foto voor vandaag.

Delfts blauw bord met rode tulpen

Lees reactie (1) of geef een reactie

Schilderijen Droogbloemen Mies Bloch

Schilderij Droogbloemen ontwerp Mies Bloch

“Kerstboom eruit? Kamerplant erin!” Die reclamekreet vond ik andere jaren altijd leuk en treffend, maar dit jaar heb ik hem nog niet gezien. Wel zag ik verschillende mensen lopen met grote kamerplanten onder hun arm. Net zulke grote exemplaren als kerstbomen werden de huizen binnengedragen. Ik heb een leuke variatie: Kerstboom eruit? Droogbloemen-schilderij erin!

Schilderij Droogbloemen ontwerp Mies Bloch

Deze grote geborduurde schilderijen verzamelde ik en hebben een verschillende herkomst. En als je drie van diezelfde grote borduurwerken tegenkomt, dan ga je wel denken dat het vroeger een populair borduurwerk moet zijn geweest. Dat klopt. Het ontwerp is van Mies Bloch en eigenlijk zijn al haar ontwerpen wel vrij bekend geworden. Mede omdat tijdschrift Margriet in de zeventiger jaren een Kruissteekboek uitgaf wat veel lezeressen toen kochten. Mijn Amsterdam-schilderij kwam ook uit dat patronenboek.
Nu is er nog iets opmerkelijks: ik kreeg twee bestellingen vlak achter elkaar van dat patronenboek. Allebei uit Japan. Zo frappant dat ze daar ook onze Hollandse voorstellingen willen maken. Nu heb ik die boeken niet meer, maar ik blijf er wel naar uitkijken. En het boek staat nog even op m’n shop zodat je kunt zien hoe het eruit ziet.
In dit Kruissteekboek staat een ander patroon met droogbloemen. Maar dit specifieke patroon met droogbloemen (waarvan ik dus deze drie schilderijen heb) werd destijds apart gepubliceerd door de Margriet. Dat patroon staat (los verkrijgbaar) wel nog op mijn shop.

Schilderij Droogbloemen ontwerp Mies Bloch

Terug naar deze mooie schilderijen. Kerstboom eruit? Droogbloemen schilderij erin! Deze schilderijen zijn er groot genoeg voor. In m’n shop vind je meer informatie over de maten. De prijzen verschillen, want eentje heeft glas en de andere niet.
Wat ik ook leuk vind om te laten zien op deze manier: het verschillende effect bij gebruik van een andere achtergrondstof.  Deze schilderijen zijn heel precies geborduurd, en ik hoop dat ze ergens een mooi plekje krijgen.

O ja, een tijdje geleden kocht iemand één los patroon bij me uit dat Libelle Kruissteekboek. Daarna heb ik de andere patronen uit dat boek ook voorzichtig losgemaakt en beschreven en in m’n shop geplaatst. Dus de originele patronen van de Molens en de Vogeltjesboom en nog wat andere Nederlandse tafereeltjes zijn ook nog los verkrijgbaar. Voor de Hollandse look.

En als je dit niet zelf wilt borduren, kun je dus kiezen uit maar liefst drie van deze grote droogbloemenboeketten!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussens uit Nepal en Marokko

Groen kussen uit Nepal

Groen is een geweldige kleur! Hij brengt rust temidden van andere kleuren. Vorig jaar maakte ik op kussen-gebied iets leuks mee: Ik kreeg een oranje en een felgeel kussen kado van mijn man. Eigen import tijdens een kort bezoek aan Marokko, en speciaal voor mij uitgezocht. Hij weet natuurlijk dat ik handwerkliefhebber ben, en was ook nog zo attent om een foto te maken van het kleine winkeltje waar hij de kussens kocht. Hier vind je die foto nog terug. Toen ik na zijn thuiskomst die foto zag, zei ik: “Oh, die groène had ik ook mooi gevonden….” (zòu je zo iemand niet ….)

Het verhaal gaat verder. Een paar dagen later gingen we samen naar onze traditionele pinkstermarkt. En bij de tweede kraam zag ik tot mijn verbazing: “Dáár liggen die groene kussens!” Ik maakte een praatje met de verkopers en hoorde dat zij hun mooie handwerken zelf importeren uit Nepal. Ze verkopen ze Vijf kussens uit Marokko en Nepaldoor om daarmee goede doelen te ondersteunen. Ik overlegde even met mijn man (ik zei dat ik zìjn kussens ècht de mooiste vond), en besloot toen een groen kussen erbij te kopen. Omdat groen zo mooi staat bij andere kleuren dus.

Het verhaal gaat nòg verder. Want toen ging ik die stapel op de kraam doorwerken om de mooiste uit te zoeken. Wat onmogelijk is, want ze zijn allemaal even mooi. En het werd zelfs nog moeilijker, want de verkoopster zei dat één exemplaar tien euro kost, maar voor vijftien euro mocht ik er twee uitzoeken. Dus koos ik er twee, met het voornemen om er één weer op m’n shop te zetten.

En dat doe ik dan nu: één exemplaar voor de shop. En ik heb er een heel eerlijke prijs van gemaakt: kijk zelf maar!
Ongelooflijk hè, dat we voor dàt bedrag toch nog een goed doel kunnen steunen! Wat is het waardevol om dat te blijven doen. En dat is dan ook de belangrijkste reden dat ik dat extra kussen kocht en dit blogje schreef. Om het goede doel van het kopen ven Eerlijk Handwerk onder de aandacht te brengen! Hier lees je meer over de stichting die duurzame projecten in Nepal realiseert.

Vijf kussens uit Marokko en Nepal

En om midden in de winter toch even wat groen te laten zien!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Vrolijk?

Vrolijk geborduurd schilderijtje

Maandagmorgen en het stormt nog steeds. Geen vrolijk lentezonnetje nog, behalve op dit schilderijtje. In de wereld heeft het ook gestormd en gisteren waren miljoenen mensen op straat om te protesteren tegen terrorisme. Alleen in Frankrijk al 3,5 miljoen mensen, aangevoerd door een grote stoet regeringsleiders. Indrukwekkend!

Maandagmorgen, iedereen weer aan het werk. Ook mijn lieve man. Hij had de eerste week van januari nog vrij en samen hebben we de gang opgeknapt. Verven en behangen, een mooi begin van het jaar. De potten van de lijm en plamuur waren geel maar verder was het somber. We gebruikten een daglicht-lamp om toch in de donkere hoekjes te kunnen komen.

Maandagmorgen, en ik zet nog een paar schilderijtjes in m’n shop en daarna weer overschakelen naar andere dingen. Dit schilderijtje kochten we in de afgelopen week in een kringloopwinkel. Die is in onze stad náást de stort. We brachten een achterbak vol spullen naar de stort, en kwamen met één schilderijtje weer terug. Eh… om eerlijk te zijn: nog een paar. Maar dat komt later allemaal wel! Fijne dag, en ik hoop dat bij jullie het zonnetje binnen schijnt! Ook al is het in de wereld niet altijd zo vrolijk.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurd schilderij uit 1974

Geborduurd schilderij straattafereel

Vandaag en morgen (11 en 12 januari) organiseert STORK samen met Waarneming.nl een landelijke telling van de winterpopulatie Ooievaars in Nederland. Meedoen is simpel: geef je ooievaarwaarneming(en) door via het speciale invoerscherm of via één van de mobiele apps.

Ik kan ook een ander blogje schrijven: vandaag en gister (11 januari en daarvoor) is de wereld geschokt door de aanslagen in Parijs. Vandaag lopen regeringsleiders in Parijs en de afgelopen dagen werd door tienduizenden betogers in vele wereldsteden geprotesteerd tegen de brute aanval op ‘het vrije woord’. En de link naar mijn foto: het straatbeeld is niet meer zo vredig als toen….

Wanneer was ‘toen’? Dit schilderij is gemaakt in 1974. Ik had het nog voor een terugblik willen gebruiken. Ik had mijn kans gemist om te schrijven: “Dit schilderij is precies 40 jaar geleden gemaakt.” Nu al 41 jaar geleden. Leuk, dat jaartal in het hoekje. Maar nee, de wereld is niet zo vredig meer.

Wat kunnen we doen? We willen zo graag positief bezig blijven. Ooievaars tellen is een leuke en hoopvolle bezigheid. “Kijk, ze zijn er weer!” Ooievaars geven kleur aan het landschap. En ook met andere Fauna en Flora zijn we blij. Ze dragen bij aan de biodiversiteit. Soms maken we een wandeling en komen we iets ‘zeldzaams’ tegen. Iets wat uitgestorven leek maar nu weer terugkeerde in ons land. Soms maken we dan een foto en doen een melding bij “Waarnemingen.nl” Iedereen kan dat doen. Omdat we het afgelopen jaar een paar van die meldingen hebben gedaan, kregen we nu een mailtje wat ons op de hoogte stelde van de ooievaars-telling. Daar kan iedereen ook aan meedoen! We kunnen protesteren tegen het kwaad. Maar het is ook fijn om iets hoopvols te doen. Ook vandaag! Fijne dag gewenst!

(Het schilderij plaats ik morgen in mijn shop).

Lees reactie (1) of geef een reactie

Randje per week opnieuw van start

Vier lange lappen randje per week

Het afgelopen jaar blogde ik meerdere keren over de rood-met-blauwe randenlap die veel vrouwen maakten. Het stond iedereen vrij om andere kleuren te kiezen, maar heel veel vrouwen (waaronder ik zelf) kozen voor rood en blauw. Ik kreeg van iemand een reactie dat ze in haar omgeving nooit wat hoort of ziet van dat zogenoemde ‘randje per week’. Op mijn blog las ze af en toe wat over dat gebeuren, maar het fijne wist ze er niet van. Daarom deze foto, die nog wat verduidelijking geeft. Het afgelopen jaar werden elke week twee kruissteekrandjes gepubliceerd en wie wil, kon en kan ze borduren. Op de borduurmiddag vorige maand was ik in de gelegenheid om vier lappen van andere borduursters te lenen voor deze foto.
Sommigen rollen hun lap op op een deegrol. De tweede rij van onder bestaat uit twéé lappen: iemand borduurde er twee tegelijk. Ook is te zien dat ik mijn randjes veel verder uit elkaar maakte (mijn lap is de tweede van boven). En verder zie je dat de ondergrondstof verschillend Randje per dagis waardoor het effect anders wordt, en dat de kleuren rood en blauw ook verschillen. Zo geeft ieder er toch haar eigen draai aan! En ikzelf heel letterlijk, want ik verzon het om mijn lap in te rijgen voor deze foto, die ik op mijn eerste blog-verjaardag publiceerde.

Het project “Randje per Week” (een idee van Simone en Annelies) is wegens het grote succes van vorig jaar verlengd. Vele duizenden vrouwen begonnen vorige week met een nieuwe randenlap. Elke nacht van vrijdag op zaterdag worden de nieuwe randjes van die week gepubliceerd en dan zijn er weer heel veel vrouwen die ze gaan naborduren. Veel borduurplezier gewenst aan iedereen die meedoet!

Lees reacties (5) of geef een reactie

“Je suis Charlie”

Zwarte vaas met tulpen

Een verschrikkelijke aanslag in Parijs. We voelen ons allemaal geraakt. We voelen ons allemaal Charlie. Er zijn van die momenten dat ik me afvraag: kan ik wel ‘gewoon’ doorgaan met bloggen? Wanneer afschuwelijke gebeurtenissen ons opschrikken, lijkt het allemaal zo betrekkelijk. Ik blog over handwerk; mooie dingen om te zien, om te fotograferen, om over te schrijven. Het zijn de mooie kanten van het leven. En dan, zomaar aan het begin van een nieuw jaar, zo’n aanslag. Ook ik voel me geraakt. Het is een aanslag op ‘het vrije woord’. Hoe vrij zijn we nog? Hoe lang kunnen we ons vrije woord nog blijven spreken? We mogen ons niet laten intimideren (zeggen politici). Maar we worden en zijn wèl geraakt… Het vrije woord wordt bedreigd.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Terugblik: Kleurverloopgaren

Antiek tasje gebreid

De ontwikkelingen op het gebied van breigarens waren het afgelopen jaar onstuimig. Er kwamen prachtige garens op de markt en vooral de kleuren-verloop-garens deden het goed. Een hele bekende was de Fenna van de Wibra (maar die is zowat permanent uitverkocht en je moet gewoon de ontwikkelingen op facebook volgen om te weten wanneer er weer een nieuwe lading komt: zò populair is dat spul!) Ook andere fabrikanten produceerden garens met kleurverloop en op internet verschenen duizenden patronen wat je daar allemaal van kan maken. Vooral veel sjaals en sokken werden er gebreid in die kleurige garens. Met zulke mooie wol maakt het niet eens zoveel uit welk patroon je volgt: het wordt vanzelf wel mooi.

Ik was wel verbaasd toen ik afgelopen zomer dit tasje kon kopen op de antiekmarkt in mijn stad. Eerder schreef ik al dat er die zomer opvallend veel nostalgisch of antiek handwerk werd aangeboden. Ik ging er een paar keer heen en kan me die keren nog zo goed herinneren. M’n man was net terug uit het ziekenhuis en samen liepen we daar voetje voor voetje op die zomerse dag. Hebben jullie dat ook: dat je je van sommige aankopen nog zo goed herinnert wáár je het kocht en hoe je je voelde? We genoten van ons eerste uitstapje en toen zag ik dit tasje. Bingo dus! Dat kocht ik meteen! Ik vroeg aan de verkoopster of zij de achtergrond ervan wist. Niet altijd krijg ik daar een antwoord op, maar dit keer wel: “Jawel, dat tasje is van tante Pietje geweest!” Ik heb het nu een half jaar onthouden, en nu geef ik het eindelijk door: Dit tasje is van tante Pietje geweest…

Het is nu wel eens tijd om het te koop aan te bieden op mijn site. Ik vind het jammer voor sommige oudere dames dat zij niet altijd zulke klinkende namen meekregen in hun kindertijd. Misschien heette de mevrouw die dit breide wel Petronella maar kreeg ze dat er niet meer doorheen gedrukt toen ze ouder werd? De namen zijn veranderd, maar sommige dingen zijn hetzelfde: we houden weer van breien. En deze tante Pietje was haar tijd vèr vooruit met dit kleurenverloop-garen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tasje in weiland

Gehaakt tasje in weiland

Net als heel veel andere vrouwen hou ik van tassen en tasjes. Meestal neem ik er één mee passend bij de kleding, de gelegenheid of het weer. En soms ook niet; dan neem ik er één mee waar ik gewoon zin in heb. Dit is één van m’n lievelingstasjes en ik nam het (een tijdje geleden) mee op een Woeste Wandeling door de Weilanden. Niet echt de meest logische plek voor zo’n mooi tasje. Terwijl mijn man de roodbonte koeien fotografeerde (hij probeerde een klassiek schilderij na te maken, maar dan met z’n fototoestel), hing ik mijn tasje aan een paal. Zo komt het wel goed uit, vind ik. Het is een oud tasje, uit de collectie van mijn tante. Héél mooi gemaakt/gehaakt en ik koester het al jaren. Ik bewaar het in mijn gangkast, maar nu hebben we gister die hele kast van de muur geschoven. Nog veel meer tassen en tasjes kwamen eruit. De gang wordt behangen, de kast moet netjes opgeruimd voor hij weer terug wordt gezet, maar ik heb geen tijd want moet weer ergens anders naar toe. Zo hol en vlieg ik door deze drukke dagen. Ik heb geen last van opstartproblemen en gris gauw weer een tasje uit m’n lade. Fijne dag en tot vanavond, dan laat ik nog een ander tasje zien!

Toevoeging op verzoek: de rode runderen bij Fortmond (langs de IJssel bij Olst), gefotografeerd door mijn man. Wat vinden jullie: dat is toch nèt een schilderij van Ruysdael?

Runderen bij Fortmond

Lees reacties (6) of geef een reactie

Borduurwerkjes in rood

Rode borduurwerkjes en patroon voor kerst

Het was officieel de laatste dag dat we nog kerst- of nieuwjaarskaarten mochten versturen met een kerstzegel. En de laatste dag waarop het nog op prijs gesteld wordt om elkaar te begroeten met ‘Gelukkig nieuwjaar’. Dus ook de laatste dag (vind ik zelf) waarop ik nog met deze foto kan komen aanzetten. Ik was vorige maand begonnen met een kleine foto-serie van mijn borduurwerkje-in-wording. En ik had toegezegd het borduurwerkje nog te laten zien als het af was. Maar ik weet niet of ik het nog verder ga afmaken; ik denk dat ik het zo laat (zie midden op de foto). Het opengeslagen boek toont hoe het zou kunnen worden. Ik heb veel van dit soort boeken en het is leuk om daar wat uit te maken. Van dit specifieke patroon dacht ik telkens: “Waarom zou ik nog verder gaan? Als ik het zo laat is het ook goed.” Dat heb je zo met die mooie geometrische patronen.

Nog een tip (hoewel voor dit jaar nu te laat), want ik merk vaak dat mensen dat niet wisten: De december-zegels mochten gebruikt worden voor kaarten tot 50 gram. Heb je dus een dik-uitgevallen kerstkaart, dan hoef je er géén twee zegels op te plakken. En je mocht die zegels dus gebruiken tot en met 6 januari. Dat staat achterop die postzegel-velletjes.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Eemhuis Amersfoort

Eemhuis Amersfoort met kermis

De nieuwe bibliotheek van Amersfoort is spectaculair mooi. Het gebouw is een architectonisch hoogstandje en de opening was vorig jaar uitgebreid in het nieuws. Ik wilde al langer zelf ook graag een kijkje nemen en die gelegenheid deed zich een paar dagen geleden voor. Net over de grens van oud-en-nieuw was de kermis nog aanwezig. Op een druilerige zaterdagmiddag aan het begin van de januari-maand, terwijl er haast niemand is en die kleurige kermiswagens een mooi contrast vormen met het grijze moderne gebouw. Ik hou van dat contrast. Ik probeerde nog het indrukwekkende Eemhuis ook zònder kermis in de schemering op de foto te krijgen, maar dacht: een betere foto dan deze gaat het niet worden. En nadat ik daar zeker een kwartier genoten had van dat bijzondere sfeertje, ging ik eindelijk naar binnen.

Trappen in Eemhuis

Geweldig! Wat een indrukwekkende ruimte! Zò mooi en zò bijzonder!
Bij de balie vroeg ik of ik foto’s mocht maken. Dat mocht en wie weet zijn deze foto’s een aanrader voor anderen om een keer gaan kijken als je in de buurt bent. Je kunt er zò binnenlopen. Misschien bof je net zoals ik om even een fiets van iemand te lenen. Dat gevoel van vrijheid als je daar dan door zo’n stad fietst…. heerlijk!

Hobby boeken in bibliotheek Amersfoort

Boven ging ik op zoek naar de hobbyboeken. Gewoon eens kijken wat ze hebben. Eerst keek ik m’n ogen uit naar de modere indeling van de grote ruimte. Modern, fris, aantrekkelijk, open. Geen hoge kasten tot het plafond maar lage stellingen waarop per onderwerp de boeken geordend zijn. De hobbyboeken bevonden zich aan de verste kant en gaven me de gelegenheid om een foto te nemen met een zo ruimtelijk mogelijk uitzicht. Ik zag veel bekende boeken, van auteurs als Kaffe Fassett en José Sterrenburg (als ik daar een boek van tegenkom, koop ik het gelijk voor jullie en dan ben ik het zò kwijt, want haar kruissteek-ontwerpen zijn momenteel zeer in trek). En rechts een boek van Jaroslava Dovcová: Trendy Assessoires. Deze Tjechische schrijfster maakt momenteel furore met haar leuke en aantrekkelijke boeken en ik vond het leuk om haar boek in die bibliotheek te zien. Zelf heb ik twee (hele mooie!) boeken van haar in mijn shop. Je vind ze hier en hier. En nu wil ik natuurlijk maar zeggen: voor deze boeken hoef je niet helemaal naar zo’n mooie bibliotheek; je kunt ze gewoon simpel bij mij bestellen…..

Bibliotheek Amersfoort

Vanaf die plek waar de hobbyboeken staan keek ik nog één keer de open ruimte en nam deze foto. Toen met de trappen weer naar beneden, naar huis. En daar ga ik nu verder met de muur verven! Dan wordt het hier ook weer een beetje mooier….

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kerstpakket

Gehaakt mandje voor kerstpakket

In december kreeg ik een gezellig kerstpakket en ik had toegezegd daar nog op terug te komen. Eerder liet ik wat kaarten zien die uit dit pakket kwamen; nu is het mandje aan de beurt. Daar zat nog wat meer in, maar dat is inmiddels op. Vandaag was ik voor het eerst weer bij de organisatie van wie ik dit pakket had gekregen en vroeg in de lunchpauze aan een paar mannen hoe zìj het pakket hadden gevonden. “Minder”, was het antwoord. Maar ‘de vrouwen’ wisten het juist wel te waarderen. Het was een pakket waar veel handwerk in was verwerkt en dat laat het mandje ook zien. Ik vond het leuk dat de organisatie op deze wijze inspeelde op de mode. Handwerk komt zelfs terug in kerstpakketten! Er zat nog een mooie folder bij van waar het pakket was verzorgd: een ideële stichting die het geld weer doorgeeft aan goede doelen.

(De plastik varen lag hier toevallig te slingeren, want die was gebruikt om kleine stukjes af te knippen voor de Märklin-baan. En het kleedje is een oud quiltje wat ik maakte van wat restjes.
Hier publiceerde ik eerder een foto over zo’n opgestijfd gehaakt mandje en zelfs een gehaakt kunstprodukt.)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Vuurwerkstokjes

Amaryllissen op kastVuurwerkstokjes

Onderweg naar huis zag ik nog wat vuurwerkstokken liggen en ik raapte er een paar op. Nederlanders zijn rare mensen: eerst schieten ‘we’ voor miljoenen euro’s vuurwerk de lucht in, en daarna ruimen ‘we’ gelijk alles de volgende dag weer op. Op veel plaatsen gaat dat zo: al heel snel kun je niet meer zien dat de straten gebruikt werden om al die pijlen en knallers af te steken. Maar op sommige plekken blijven de resten wat langer liggen en als je er op uit bent, kun je ook nu nog wel wat stokken oprapen. Eerder gaf ik de tip al door voor handwerkliefhebbers om wat stokken op te rapen. Zelf gebruik ik ze soms om een klein quiltje of een groot borduurwerk op te hangen. Altijd handig om wat van die slanke stokjes in huis te hebben. Even thuis onder de kraan afspoelen, en daarna bewaar ik ze in de schuur.

Nu kwam ik dus weer thuis (met nog een paar stokjes) en zag dat ik er eentje gelijk nog kon gebruiken. Eén van mijn bloeiende amaryllissen was doorgebogen. Dat gebeurt vaak als de bloemen topzwaar zijn geworden. Ook daar gebruik ik de vuurwerkstokjes voor, en ik geef de tip graag door. Ik schuif zo’n stokje door de holle steel, en dan staat de bloem weer fier rechtop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vogel kussen

Kussen met geborduurde vogel

Ach, ik ben zelf nog niet goed in het ritme. Ik moet vanmorgen weg en schat zomaar de tijd een beetje verkeerd in. Dus dan maar een foto die ik nog had liggen, en even geen al te lange verhalen. Dit is één van m’n tweedehandskussens die ik graag laat zien. En nu moet ik zelf even wegvliegen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kleur mengen

Kleurige bolletjes wolBolletjes wol

Naar de winkel voor een potje met verf. Dan sta je daar voor zo’n kleurrijk schap in een immense bouwmarkt. Buiten was het grijs en grauw op de eerste werkdag van het jaar. Binnen in die bouwmarkt straalden de bonte kleuren-mogelijkheden op de verfafdeling ons tegemoet. We drukten op een knopje zodat er een verkoper zou komen. We troffen iemand van wie het duidelijk was dat hij m’n blogje van die ochtend niet had gelezen. Ik schreef ’s morgens:  als we het alfabet nog kennen, dan komt het wel goed op de eerste werkdag van het jaar. Maar deze jongeman had duidelijk opstartproblemen op de eerste maandag. Gelukkig had ik een briefje bij me met een kleuradvies van de schilder die ons huis van buiten had geverfd. “Je moet de achterwand van de keuken eens bruin verven!” had hij gezegd. Ik overhandigde het briefje aan de slaperige en zwijgzame verkoper. En even later gingen we met een pot gemengde verf weer naar Boekje Ik leer breienhuis. En nu zijn we dus hier lekker bezig. Meer dan tien jaar had ik al een minder fraaie muur hier. Die wordt nu bruin!

Spelen met kleur is fijn! Maar een bruine of grijze of witte muur is ook fijn. Dan komen de kleuren juist mooi uit. 2015 wordt vast een kleurig jaar! Ik leg alvast een bruine basis.

Tussendoor de tweede bestelling van het jaar op de post gedaan. “Ik leer breien”. Dat vind ik dan weer zo grappig! Omdat het zo goed past bij de foto van de bolletjes wol die ik voor dit blogje al had uitgezocht. En omdat ik “Ik leer breien” een leuke bestelling vind. Daar wordt je toch vrolijk van, van zo’n boekje? Hopelijk kwamen jullie zonder al teveel opstartproblemen deze eerste maandag door!

Laat wat van je horen en geef een reactie

De eerste maandagmorgen in 2015

Alfabet schilderij en werkkofferDe eerste maandagmorgen in 2015! Kennen jullie het alfabet nog? En alle andere vaardigheden die nodig zijn om naar je werk te gaan of thuis te blijven? Hoe was het ook al weer? Vroeg opgestaan, of juist even wat langer blijven liggen omdat de afgelopen weken druk waren? Ik dacht zo: Als we de basis, het alfabet, nog kennen dan komen we vandaag vast een heel eind!

En hoe zit dat met ons? Deze foto maakte ik in november, toen we een kleine verbouwing in huis hadden. Ik had een stapeltje alfabet-schilderijtjes en die staan nu in m’n shop. Toen de werklui vertrokken besloten we: de eerste week van januari gaan we zelf nog wat verder. Dus wij gaan vandaag nadenken en bezig zijn om ons huis nog wat verder op te knappen.

Fijne dag gewenst! Dat alfabet zit er vast goed in bij iedereen, dus als we even ‘opgestart’ worden zal het vast wel lukken vandaag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een fijn (handwerk)jaar gewenst

Nieuwjaarskaart 2015

Op nieuwjaarsdag had ik een Nieuwjaarsgroet op mijn blog en dat was van een nostalgische kaart.
En nu wil ik nog een keer een nieuwjaarsgroet plaatsen: deze kaart die ik kreeg van een bloglezeres. Hij lag op precies het goede moment op mijn deurmat, namelijk toen we op oudejaarsdag (tevens m’n verjaardag) terugkwamen van een dagje uit. Het vuurwerkknallen was toen net begonnen om een uur of zes, en terwijl de pijlen door de lucht vlogen en de knallen het naderende einde van het jaar luidruchtig kracht bijzetten, bukte ik me om deze kaart van de mat te rapen. Zò’n leuk moment!

Met de afzender van deze kaart had ik al eens gemaild. Ze had mijn blogjes in het afgelopen jaar gelezen over ‘textielkaarten‘ en dacht dat die in haar buurt niet te koop zouden zijn. Nee, die rokjes-kaarten die ik uit Spanje liet zien niet. Maar textiel-kaarten zijn er inmiddels overal! En dat mailde ik haar ook terug. En nu heeft ze deze voor me opgezocht: op en top een textielkaart!

Dus nu plaats ik deze kaart nog even op mijn blog. Niet op nieuwjaarsdag, want toen had ik al een andere. Wel vandaag, want nà dit weekend begint voor veel mensen het (werk)jaar pas echt. Dan zijn de vrije dagen rond oud en nieuw ook voorbij. Ik wens iedereen van harte nogmaals een goed jaar toe. Met daarbij de boodschap (overgebracht via deze kaart): Handwerk is inmiddels overal! Voor wie van handwerk houdt is dat fijn om te merken. We staan niet meer alleen in onze hobby! Textielkaarten (zoals deze) zijn overal te koop en handwerk is overal zichtbaar!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Terugblik: Populaire blogs

Collage Populaire Blogs Tweedehandswerk 2014In het kader van een terugblik maakte ik van de vier foto’s die op dit moment bij de ‘Populaire Blogs’ staan een collage. Ik oefen zelf geen invloed uit op welke foto’s er in de rechterkantlijn verschijnen. Dat doet de computer automatisch en het wordt bepaald door de lezers. Hoe vaak iets wordt aangeklikt, is bepalend voor de ranking. De blogjes die het meest worden gelezen, worden bij ‘Populaire Blogs’ weergegeven.

Ik vind het zelf wel leuk dat juist déze foto’s op dit moment het vaakst zijn aangeklikt. Want het zijn voor mij ook blogjes waar ik met plezier op terugkijk. Het zijn blogjes waar ik veel tijd en energie had gestopt. Met de klok mee: De gehaakte tasjes, Randje per Week (ik maakte een randje-per-dag-lap), Het verhaal achter de quilt, en nog een keer iets over de gehaakte tasjes. Daarover schreef ik een gastblog, met een soort oproep om aan het eind van het gehaakte-deken-project een tasje te haken om weg te geven.

Al deze onderwerpen heb ik nu weer gelinkt naar de desbetreffende blogjes. Door er weer op te klikken, kun je het blogje nog nalezen. Als jullie nu veel klikken, dan blijven ze dus vanzelf nog ‘populair’. Maar als er in de toekomst iets anders komt wat de aandacht vraagt, dan verandert de ranking. Het leek me leuk om daar nu wat uitleg over te geven.

Overigens: op de home-pagina werkt het iets anders. Daar staan ook vier populaire blogs weergegeven, maar die worden door de computer berekend alléén over de afgelopen maand.

Wat mij betreft zijn de vier ‘populaire blogs’ die er nù op staan, ook zo ongeveer mijn mooiste blogs. Komt mooi uit voor een terugblik!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Terugblik: Erlebe das Handwerk

Narcissen in sneeuw

Een paar dagen geleden schreef ik wat blogjes met terugblikken op mijn Eerste Tweedehands Blogjaar. Er zijn nog wel meer invalshoeken die ik kan gebruiken voor een terugblik. Zoals de invalshoek zèlf! En dat wil ik toelichten aan de hand van deze foto.

Eerst een kleine inleiding: ik vind de toegenomen mogelijkheden om met goede camera’s foto’s te maken prachtig! Vooral inzoomen op een object heeft vaak een mooi effect. Ik deed het een paar dagen geleden ook bij deze bloemen, en daar zit een verhaal achter. Want wáár maakte Narcissen en zakje oliebollen in sneeuwik nou zo’n mooie sneeuwfoto met ook nog eens bloeiende Narcissen? In mijn buurt was helemaal geen sneeuw gevallen vorige week. Maar tijdens ons dagje uit naar Duitsland gingen we Duitse boodschappen doen. Op de parkeerplaats waren de randen omzoomd door bijeengeschoven resten oude sneeuw. We laadden onze Duitse Dingen in de auto en daarbij viel mijn oog op een potje Narcissen wat achterin de auto lag. Toen ik die ochtend eerst bloemen had gekocht voor m’n moeder, had ik dat potje voorjaarsbloemers er gratis bijgekregen. Omdat ze toch al helemaal open waren en niet meer verkocht zouden worden aan het eind van het jaar. Leuk: daar kun je mij wel mee blijmaken. En toen kreeg ik een idee: ik ging die bloemen wel even fotograferen in de sneeuw. Terwijl m’n man het karretje terugbracht, liep ik gauw naar de rand van de parkeerplaats. Daar waren Tjechische jongeren (zag ik aan hun nummerbord) die gelijk even hun vuurwerk uitprobeerden. Dat werd daar in die supermarkt gewoon verkocht, naast de Pretzels en het Bier. Maar ik trok me er niks van aan (probeerde ik), en maakte mijn foto. In een klein randje sneeuw verkreeg ik een groots effect. “O, maar dat is geen handwerkfoto!” dacht ik toen. Geen nood: ik had ook nog een zakje oliebollen en daar staat “Das Handwerk” op. Duitse supermarkten hebben vaak een aparte bakkerij bij de ingang waar je lekkernijen kunt kopen. En nu wilde ik wel graag uitproberen hoe zo’n Duitse oliebol smaakt. Dus dat zakje ook gauw nog even opgehaald, en toen nam ik nog een foto. En staat er ook ‘handwerk’ op deze foto!

Een lang verhaal. Het lukt me niet om het korter te krijgen, Potje Narcissen in sneeuwmaar je hoeft het natuurlijk niet allemaal te lezen. Ik wil maar zeggen: Elk blogje heeft z’n specifieke invalshoek. De foto’s daarbij probeer ik zo mooi mogelijk te maken. Soms moet je daar als lezer ook wel een beetje doorheen kijken hoor! Het is hier heus niet altijd netjes opgeruimd. En die sneeuw-achtergrond was maar een meter breed….

Lees reacties (2) of geef een reactie

Terugblik: Foto’s voor blogjes

Houten breinaalden dozen en kleedjes

Ik maakte ook foto’s die ik niet gebruikte. Waarvan ik dacht: dat komt later nog wel eens. Maar dan waren er al weer andere onderwerpen om over te schrijven en bleven die eerdere foto’s liggen. Zie je: ik kan óók veel korter van stof zijn!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Terugblik: Trends

Omhaakte rondjes

Er waren veel trends in het afgelopen handwerkjaar. Heel veel nieuwe modes en hypes en trends en aantrekkelijke ideeën. Aan sommige trends deed ik mee; andere liet ik liggen. Wèl was het zo dat ik telkens met verbazing keek naar al die leuke nieuwe ideeën.  Zoals het idee om rondjes te omhaken. Daarvoor gebruikten ze bijvoorbeeld ook de metalen lipjes van bierblikjes. Het rondje daarvan kun je omhaken en al die rondjes kun je dan ook aan elkaar haken tot een soort bloem. Leuk idee, maar ik liet het liggen. Ik denk dat we ons allemaal wel hebben verwonderd over al die mogelijkheden en ideeën. En het gaat dan ook wel even kriebelen om misschien tòch …. Nee, voor mezelf liet ik het bij deze foto van omhaakte rondjes. Hoewel ik nog wat hele oude ‘rondjes’ heb en bij wijze van spreke zò de haaknaald zou kunnen pakken. Sommige rondjes op deze foto zijn niet van plastik maar van been. Ze komen van de trouwjurk van mijn grootmoeder en ik bewaarde ze al m’n hele leven. Dan is het ook gelijk duidelijk dat ik die rondjes beter onbedekt kan laten. Maar voor anderen die nog wat van die plastik ringetjes hebben liggen is dit misschien een leuk haak-idee.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Nieuwjaarsdag muzikaal

Geborduurde silhouetten componisten

Vanuit Wenen werd de wereld op 1 januari op muzikale wijze een gelukkig nieuw jaar toegewenst en toegespeeld. De grootste composities worden elk jaar door topmusici uitgevoerd en helpen ons op muzikale wijze de drempel over. Prachtige muziek, gemaakt door de meest begaafde componisten die de wereld heeft gekend. Veel musici hebben een buste van een bekende componist op hun piano of vleugel staan, maar er is ook een andere manier om onze bewondering voor hen tot uiting te brengen. Vorig jaar plaatste ik een langgerekte borduurwerk van de grote componisten in mijn shop, en dat werd verkocht. In het kader van een terugblik (op mijn blog) plaats ik deze foto nog een keer. Ik vond het zelf één van mijn mooiste borduurwerken en vond het leuk dat het naar een muziek-en borduurliefhebber ging die er blij mee was.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Socializen

Kerstspulletjes

Toen mijn familie gister op bezoek kwam, begon ik gelijk te ratelen. Dìt moest ik nog even vertellen en dàt wilde ik laten zien. Hìer wilde ik over praten, en dáár wilde ik nog op ingaan. De uren vlogen voorbij! Tussendoor presenteerde ik wat Duitse lekkernijen. Hoewel ik alles voor de Hollandse appeltaart wel in huis had gehaald, lukte het me niet meer om die te bakken. Maar gelukkig kunnen onze oosterburen nog véél lekkerder taarten bakken dus had ik drie Marzipan-torte in huis en daar amuseerden we ons prima mee. Gauw wat op een schaal en schoteltjes en dan kon ik weer verder met praten en luisteren en socializen. In de drie jaar dat ik nu heb geblogd, heb ik gemerkt dat ik dat met mijn (grotendeels onbekende) publiek óók zo leuk vind: fijn even wat vertellen. Vaak doe ik moeite om wat informatieve en interessante stukjes te schrijven over handwerken (en ik hoorde dat dat ook wordt gewaardeerd). Maar ik kan ook gewoon even wat vertellen en dat vind ik heel leuk. Bedankt dus voor jullie lezende ogen (de uitdrukking ‘bedankt voor je luisterend oor’ kan ik hier niet gebruiken).

Hebben jullie ook zo’n tafeltje waar je half december wat mooie Patchwork kerstkerst-dingetjes oplegt en telkens komt er wat bij? Op het laatst ligt er van alles door elkaar en ziet het er niet meer zo geordend uit. Maar het is nog wèl steeds gezellig. Bij ons ook: vandaag nog een keer visite en mag ik nog wat doorgaan met socializen. Bijpraten, reflecteren, verhalen vertellen, herinneringen ophalen, vriendschap beleven, ontmoeten, cocoonen of hoe je het ook noemt: met elkaar het nieuwe jaar beginnen is fijn om te doen. Ik hoop dat jullie ook zulke goede dagen hebben!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Drie jaar elke dag geblogd!

Fototoestel met geborduurde draagband

Vandaag, op 1 januari, heb ik de drie jaar bloggen volgemaakt!
Het zou een koud kunstje zijn om de computer te laten berekenen hoeveel foto’s ik heb gemaakt voor die 1670 blogjes. Maar dat wil ik nu liever niet weten. Het waren er in ieder geval héél veel. Voor elke foto die ik publiceerde, maakte ik er ook een heleboel die ik nìet publiceerde. Heel wat foto’s dus. Dit fototoestel heeft me die drie jaar trouw gediend, en nu is het bijna versleten. De sluiterknop werkt niet goed meer en elke keer denk ik dat hij het opgeeft. Volgens mijn man schijnt het vrij bijzonder te zijn dat je de levensduur van een fototoestel helemaal afwerkt…..

Deze band had ik een tijdje aan m’n fototoestel, maar dat werkte toch niet zo fijn, dus die is er allang weer af. Maar ik wil er nog wel wat over vertellen. Ik was nog maar een tiener toen ik een keer op een markt die lange geborduurde band kocht. Het was bij een stand die eigen-geïmporteerd borduurwerk verkocht uit Zuid Oost Azië. Met mijn aankoop steunde ik een goed doel. Ik had nog nooit zulk prachtig borduurwerk gezien en was helemaal gefascineerd. Voor mijn portemonnee was het destijds een hele aankoop maar ik wilde de band graag hebben. Vele jaren bewaarde ik hem, keek er af en toe naar. Totdat ik de band een keer een voering gaf en er een draagband van maakte. Een fototoestel met een verhaal dus. En een fototoestel wat ook gediend heeft om mij vele verhalen te làten vertellen! Drie jaar lang….. elke dag…..

Lees reacties (2) of geef een reactie

Met een leeg tasje beginnen

Gehaakt tasje aan brug

Vanmorgen om acht uur zat ik al mijn nieuwjaarskaart voor jullie te scannen (ik vond zowaar nog een Duitse). Dus die stond er om kwart over acht al op! En ik merk dat ik nog lang niet klaar ben met wat ik allemaal wil schrijven en laten zien. Maar vandaag is een overgangsdag en niet alles hoeft op die ene dag klaar. Om in de symboliek van de foto te blijven: Het is een mooie dag om met een leeg tasje te beginnen en dat kan iedereen op tientallen manieren zelf en verschillend invullen. Ik hing gister dit tasje aan een hek bij de rivier (o, o, die symboliek!) maar heb geen tijd om al die vele gedachten nu verder uit te werken. Vandaag komt mijn familie op bezoek, dus eerst maar eens even aan de slag hier thuis. En jullie? Hoe vieren jullie nieuwjaarsdag? Uitslapen is zò jaren tachtig….

Voor wie niet uitslaapt en voor wie van kleine quiltjes of grote borduurwerken houdt, heb ik nog een tip. Als iedereen nog slaapt kun je heerlijk wandelen in de eigen woonwijk en alle vuurwerkstokken oprapen. Dat deed ik andere jaren al en het zijn hele fijne stokjes om een handwerk aan op te hangen. Ik heb er nog tientallen maar het ontbreekt me aan tijd om daar nu een foto van te maken. Het rode quiltje van een paar dagen geleden hangt ook aan zo’n stokje. Fijne nieuwjaarsdag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud en Nieuw

Kussen langs RIjn bij Emmerich

Deze kerk is oud. Maar het christelijk geloof, wat twintig eeuwen in allerlei kerken beleefd en beleden werd, is nog steeds nieuw.
Op oudejaarsdag zaten we een tijdje bij deze kerk uit te kijken over de Rijn “die vanuit Duitsland ons land binnenstroomt”. Zo leerden we dat toch vroeger op school? Er is nog veel meer ‘ons land’ binnengestroomd en ook in onze harten en huizen. Voor ons was het fijn om gister even weg te zijn van al die ‘stromen’.
Ik nam een kussen mee. Het kussen is ook oud. Maar het heeft een stralende ster in het midden. En dat maakt de foto gepast voor Nieuwjaarsdag. We wensen allemaal dat het nieuwe jaar stralend zal zijn, en dat wij zelf zullen stralen als lichtende sterren! Ik wens het jullie toe en hoop het ook zelf te kunnen. Daarbij vind ik kracht in dat oude geloof, wat voor mij altijd weer nieuw is.

Kussen langs Rivierkade

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gelukkig nieuwjaar!

Oude Nieuwjaarskaart

Aan al mijn bloglezers: Van harte een Gelukkig, Gezegend, Gezond en Goed Nieuw Jaar toegewenst!

Met deze oude Duitse nieuwjaarskaart wil ik jullie op deze nieuwjaarsmorgen Graag
Herzliche Neujahrsgrüsse doorgeven!

Liefs van Margriet

Laat wat van je horen en geef een reactie