Archief voor maart 2015

Archief - maart 2015

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode maart 2015 getoond.

 

Zelf ontworpen tasje mee op wandeling

Tasje aan boom

“Er zijn heel veel borduurpatroontjes te vinden in boeken en tijdschriften en als apart patroon met stof en garen, maar u kunt ook zelf uw borduurpatroon ontwerpen. Veel mensen doen dat niet omdat ze denken dat ze dat niet kunnen. Natuurlijk is niet iedereen een geweldige tekenaar, die ingewikkelde patronen kan ontwerpen, maar dat hoeft ook niet. Juist kruissteekpatroontjes kunnen gemaakt worden op een heel simpele, leuke manier.”
Dat is een citaat uit een klein boekje wat ik gister kocht. Het hoofdstuk uit dit Kruissteekboekje heet “Zelf ontwerpen”. Zonder dat ik wist dat Henriette Beukers (de auteur van dit boekje) dit al in 1973 had geschreven, had ik soortgelijke patroontjes als uit haar boekje gebruikt voor mijn tasje. Ik borduurde eenvoudige patroontjes op een stuk grof stramien en dat werd dit tasje.

Tasje aan roestig kunstwerk
Ik heb op sommige wandelingen een rugzak mee met koffie en van alles wat me onderweg van pas kan komen. Maar er zijn ook wandelingen waarop ik kies voor: alléén een fototoestel. Of niks, maar dat is voor mijn doen wel erg dapper. Vorige week koos ik voor een wandeling met weinig bagage (alleen m’n fototoestel) en toen was dit kleine tasje handig.
Op officiële wandelroutes kom je soms complete kunstwerken tegen. Vooral als ze een beetje roestig zijn passen ze goed in het landschap. Deze roestige vogelpoort vond ik ook wel decoratief voor mijn tasje.

Tasje langs wandelroute

En ik kwam ook nog een betonnen bolwerk tegen. Het is leuk om iets zelf te maken en als het klaar is te fotograferen. Maar ik had er ook plezier in om gisteren dit boekje te vinden en deze bladzijde daarin te ontdekken. De overeenkomst tussen wat Henriette Beukers als auteur van dit boekje schreef en hoe ik zelf te werk ging vond ik Pagina uit Het kruissteekboekjezo frappant! Ik plaats het boekje gelijk in m’n shop en daarin heb ik die alinea over “Zelf ontwerpen” nog verder geciteerd. Wie weet zijn deze foto’s stimulerend om zelf ook zo’n klein tasje te maken. Ik vind ze reuze handig en gebruik ze veel.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Jachttafereel en bolletjes tijd

Jachttafereel in tapisserie

Voor m’n gevoel heb ik nù pas, op maandagmorgen, een uur minder. De klok is een uur vooruit gezet. Dan is het weer langer ’s avonds licht, maar ’s morgens voor je gevoel een uur eerder je bed uit. Ik heb nu maar weinig tijd om te bloggen want ik moet zo weg, en pak maar gauw een paar foto’s die ik afgelopen weekend maakte. Het past ook nog bij het thema “Jachten”, wat geïllustreerd wordt door het geborduurde ‘jachttafereel”.
Een ander ‘thema’ wat ik bij deze foto’s zou kunnen verzinnen is het tegenovergestelde van ‘jachten’, namelijk: tijd in overvloed. Bolletjes Oliebollen op schaalwol en bolletjes van deeg kun je beide op de tijd betrekken. Mijn bolletjes wol in de houten bak liggen hier al een tijdje in de kamer en het kost tijd om ze op te borduren. Dit jaar bakte ik nog geen oliebollen maar gister had ik er ineens zin in. Met al die regen was het ineens een uitstekende dag om ze te bakken. Ik dacht: dan vier ik het einde van de wintertijd!
Het is misschien een wat warrig blogje geworden. Maar ik mis dat extra uur en ik laat het maar zo voor een keer. Ik heb geen tijd meer, zogezegd. O, en de lama’s op m’n kleed zijn natuurlijk geen lama’s maar vogels. Ik denk dat ik vanmorgen ook een vreemde vogel ben met m’n jachtige verhaal. Maar tijd voor een afsluitende wens is er nog wel: Fijne zomertijd gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Voorjaarsbloemen en lentekussens

Voorjaarsbloemen en lentekussens

Vorige week liet ik mijn tulpenkussen zien en daar kreeg ik een paar leuke reacties op (dank!). “Goed idee om de lente binnen te halen, als het buiten te lang duurt”, schreef iemand. Toen had ik deze foto al genomen en vandaag laat ik die zien. Kussens op zondag, en bloemen om de boel op te vrolijken. Dat doen jullie toch ook? Fijne zondag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Door het oog van duizend naalden

Twee boeken Door het oog van duizend naalden

Een druilerige zaterdagmiddag: dat was vroeger nog wel eens het moment om naar V&D te gaan. Ik heb goede herinneringen aan dat grote warenhuis waar ik in mijn jeugd graag kwam, maar de herinneringen van de generatie van onze moeders zijn nog wat intenser. Na de oorlog was het een grote luxe om zoveel mooie dingen te kunnen kopen (of er naar kijken) en dat allemaal in één winkel! Vooral de etage waar een handwerkhoek was ingericht had grote aantrekkingskracht en mijn moeder herinnert zich nog goed hoe fijn het was om na alle schaarste weer handwerkmateriaal te kunnen kopen. Die handwerk-afdeling was na de oorlog mede ontstaan door de invloed van één van de leden van de familie Dreesmann: Cécile.

Maar de tijd ging verder en nu gaat het V&D-concern ‘door het oog van vele naalden’. Wekelijks is het grote bedrijf, wat allang niet meer van de familie is, in het nieuws. Echt goed staat het er niet voor.
En de tijd voor Cécile ging ook verder. Ze ontwikkelde zich tot het zwarte schaap van de familie, maar ook tot internationale koningin van de naaldkunst. Dat laatste is natuurlijk niet niks als je zo’n titel krijgt. Ze had misschien nog wel wat meer koninklijke aspiraties, maar daar zullen we nu maar niet op ingaan.

Ze schreef meerdere boeken over handwerk en die zijn nog steeds erg Boek Dreesmann Door het oog van duizend naaldeninteressant. Vooral het boek “Door het oog van duizend naalden” wil ik graag onder de aandacht brengen. Het boek is twee keer verschenen in een andere cover: links zie je een hardcover met stofomslag en rechts een softcover. Die laatste is minder luxe, maar maakt wel meer duidelijk waar de inhoud om gaat. Dit boek geeft een historisch overzicht van de merklap en laat dit volgen door een boeiend verhaal over wat er zoal aan merklappen wordt geproduceerd. Opmerkelijk is dat dit boek destijds éérst in het Engels verscheen.
Maar het hoort m.i. nu ook weer thuis in Nederlandse huizen, waar nu weer zoveel aandacht is voor merklappen.

Ik fotografeerde deze boeken op twee oude V&D papieren zakken. Ik heb ergens gelezen dat er verzamelaars zijn van dit soort oude (en nostaligsche) zakjes. En nu het voortbestaan van het bekende concern bedreigd is, worden ze misschien wel nòg aantrekkelijker. Ik wil ze graag sturen naar iemand die er belangstelling voor heeft. Dus als je iemand weet of zelf zoiemand bent: laat het me maar weten en dan kan ik je er hopelijk blij mee maken.
Voor merklap-liefhebbers: deze twee boeken zet ik in m’n shop!
En voor alle anderen: via deze link kun je wat korte video-filmpjes bekijken over V&D. Niet alleen de zeer geliefde Vendomatic naaimachine komt in beeld, maar ook de roltrap die zoveel vrouwen (van de generatie van mijn moeder) bracht naar al die verrukkelijke en begeerlijke ‘waren’ in het luxe warenhuis!
En nu is het dus zaterdagmiddag en kun je je draad beter steken ìn het oog van wat naalden. Misschien wel een betere manier om ‘koningin van de naaldkunst’ te worden….

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bijkomen met kopje thee

Theemuts geborduurd
Deze theemuts wilde ik laten zien omdat ik hem in mijn shop wil zetten. Het is een mooi en handgemaakt exemplaar. Patronen en voorbeelden van dit soort theemutsen verschenen in de vorige eeuw vaak in de handwerktijdschriften en hoorden bij het huiselijke leven. Ik denk dat heel wat vrouwen hun eigen theemutsen borduurden in die tijd.

We werden weer opgeschrikt door een vliegramp en een grote stroomstoring. Beide laten zien hoe kwetsbaar we toch zijn. Ondanks veiligheidsmaatregelen en strakke procedures. Kwetsbaar. Moeilijke berichten. Ingrijpende gevolgen voor veel mensen.

Theedrinken past in een  huiselijke sfeer. Kopje thee om even bij te komen. Kopje thee uit de theepot onder de theemuts, die moeder al klaar heeft staan als de kinderen uit school komen. Zestiger jaren. Maar de tijden zijn veranderd. De maatschappij is veranderd. Oud handwerk is leuk, maar soms ook confronterend. Theemutsen zijn niet meer in dienst. Passen niet meer in die ingewikkelde maatschappij waarin we nu leven. Een maatschappij waarin mensen met psychische problemen zulke ravages kunnen aanrichten en anderen meeslepen in de dood. Waarin een stroomstoring van een uur de hele dag grote gevolgen kan hebben voor bijna het halve land. Het is ook een maatschappij waarin goedbedoelde veiligheidsmaatregelen de boel soms nog veel ingewikkelder maken. Al die berichten over vreselijke gebeurtenissen zijn ontmoedigend en moeilijk te verwerken.

Kopje thee dan maar? Vanonder een theemuts uit lang vervlogen tijden? Om onszelf te troosten? Of om troost aan een ander aan te bieden?
Genieten van mooi handwerk…. dat màg, dat is ook leuk. Maar soms moet ik ook even bijkomen. En dan sla ik maar eens een nieuwsbrief over. En verschijnt m’n dagelijkse blogje gewoon wat later op de dag. Peanuts vergeleken bij de ècht belangrijke dingen. En ik wens jullie toch gewoon een fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klederdrachten: Spakenburg

Hollandse quilt op 5 mei aan boot

Vorig jaar hing ik op 5 mei mijn Hollandse quilt op in de haven van Bunschoten-Spakenburg.
En vandaag kan ik die foto nog een keer gebruiken, want ik ga verder met mijn serie over klederdrachten. Ik heb twaalf enveloppen met klederdracht-patronen voor poppen. En bij elke beschrijving  staat een leuk stukje wat de dracht uit die regio of plaats zo mooi typeert. In een aantal blogjes neem ik die stukjes over en aan het eind bied ik die enveloppen te koop aan.
De kleine foto die ik hierbij plaats is een bladzijde uit het boek over klederdrachten uit de Handwerkbibliotheek van Ariadne.

“De grote schatkamer van onze volkskledij ligt in Spakenburg. Een werkelijk belangrijk en nog goed levend element van volksdracht. Groot is de schat aan volkseigen kleur. Het is een zonderling land, dat Eemland. Het is zo vlak als een hand, zonder bomen of huizen en zo plat en zo groen als een biljartlaken. Precies zoals men het wel eens ziet op romantische prentverzinsels. Maar hier was het werkelijkheid. Een groep vrouwen in Pagina uit boek Onze KlederdrachtenSpakenburgse volksdracht, in menig opzicht eigenaardig afwijkend van wat men elders in het land nog vindt. De kraplap staat breed en stijf over de schouders uit. Het rood geruite halsdoek, midden voor het lijf, recht en vrij smal, naar beneden lopend en in de taille vastgestoken. Over de rokken de donderblauwe katoenen schulk met erboven aan een stukje Fries ruitje (van hetzelfde patroon als de losse overmouwtjes.) De dracht wordt zorgvuldig in ere gehouden. En zeker is hier de gereformeerde godsdiensteenheid der bevolking een krachtig middel tot het behouden van deze eenheid in de kleding.”

Laat wat van je horen en geef een reactie

Onze klederdrachten

Drie boeken onze klederdrachten

“Een uniek folkloristisch handwerkboek over Nederlandse klederdrachten. Toen Constance Nieuwhoff eens in Bunschoten een leuk, daar gedragen mutsje kocht, kreeg ze op haar vraag of er ook ergens patronen van te krijgen waren, ten antwoord: “Nee hoor, iedereen heeft zo z’n eigen patronen hier…” Dit kleine voorval bracht haar op het idee, een overzicht samen te stellen van alle klederdrachten die thans nog in Nederland gedragen worden en hoe ze in elkaar zitten. U vindt ze in dit boek: Klederdrachten van Marken, Bunschoten-Spakenburg, Scheveningen, Katwijk, Het land van Axel, Walcheren, Arnemuiden, Zuid-Beveland, Goeree-Overflakkee, Cadzand, Brabant, Volendam, Urk, De Veluwe, Kampereiland, Twente, Huizen, Staphorst-Rouveen en Terschelling. Het boek geeft een aantal patronen en beschrijvingen van handwerk dat in de klederdrachten voorkomt, vaak met folkloristische motieven zoals herten, kruisen, levensbomen, bloemen en vogels.
Het blijkt dat vele soorten handwerk en patronen prachtig zijn toe te passen op eigentijdse kleding of kunnen dienen om de textiel in ons huis op een traditierijke manier te versieren.”

Bovenstaande nam ik over van de achterkant van de boeken op de foto. Dat doe ik wel vaker, maar dan bij de beschrijving van mijn boeken in de shop. Nu vond ik dit informatief genoeg om ook op mijn blog te plaatsen. Ik denk dat ik veel lezers een plezier doe met deze boeken uit de Ariadne Handwerkbibliotheek. Ze worden door sommigen nog wel gezocht en nu kan ik er drie tegelijk aanbieden. ‘Klederdracht’ is weer in de belangstelling. Net als de ander boeken uit de Ariadne bibliotheek is dit een erg leuk en informatief boek. Over zeer karakteristieke handwerken uit Nederland!

In de galerij bij dit produkt vind je vijf foto’s van bladzijden uit dit boek, om een goede indruk te geven.
Let bij het bestellen op: één van deze boeken heeft een lichtgele voorkant.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Schoonheid in kant: ragdunne ambachtelijkheid

Golden pheasant in lace, by Yvonne  Scheele-Kerkhof

Yvonne Scheele-Kerkhof heeft een eigen stijl in kant ontworpen en zij heeft daarin prachtige kunst gemaakt. Vorig jaar bracht ik een bezoek aan haar studio (in Apeldoorn) terwijl de meeste van haar werken op dat moment werden tentoongesteld in Goes. Maar er was nog genoeg over in haar atelier om onder de indruk te zijn van haar werk.
En nu bracht zij een bezoek aan mij en praatten we samen over onze handwerk-liefde. En dat bezoek is aanleiding voor dit blogje.

Door het werk van haar man heeft Yvonne een tijd in Singapore gewoond en daar werd ze geboeid door de oosterse cultuur. Ze combineerde verschillende kanttechnieken met elkaar (o.a. Bedfordshire en Duchesse) en voegde daar haar eigen inzichten aan toe om een 3D-effect te krijgen en liet zich bij dit alles inspireren door de prachtige oosterse motieven. Inmiddels woont ze allang weer in Nederland waar ze meerdere boeken publiceerde en ook haar kennis en kundigheid doorgeeft in workshops. Die workshop geeft ze aan huis, maar ze reist ook over de hele wereld. Zo is ze ook lid van de Oidfa, dat is de International Bobbin and Needle Lace Organisation. Deze internationale vereniging presenteert zich als “The world in lace”, en houdt tweejaarlijkse congressen waarin veel kant-deskundigen bij elkaar komen.

Kantklossen is iets dat over de hele wereld gebeurde (wat ik eerder niet wist). Daarom is er ook een enorme variatie aan klosjes. Yvonne vertelde me dat haar kantklos-liefde juist begon met die klosjes. Ze zag een paar antieke klosjes in een etalage in Engeland en die waren zò mooi…. daar begon het mee. Ik heb ze bij haar thuis gezien want ze heeft nu een grote verzameling en ik wist werkelijk even niet wat ik zag!

Deze grote foto plaats ik met toestemming van Yvonne. Deze afbeelding komt uit haar vorig jaar verschenen boek “The Beauty of the Orient, painted in thread”. Meestal is het niet mogelijk om een afbeelding uit een opengeslagen boek zo mooi te copiëren of te fotograferen, maar dit is een losse afbeelding op A4, die ik onder de scanner kon leggen. Ik kocht een paar van deze afbeeldingen bij de stand van Handwerken zonder Grenzen. Het is een prachtige reproduktie op mooi papier, en wanneer anderen hier ook belangstelling voor hebben, wil ik wel navraag doen of deze platen nog los leverbaar zijn.
(in het echt is dit gekantkloste kunstwerkje 9 x 8 cm.)

In een ander blogje wil ik nog een keer terugkomen op het werk en het boek van deze kantklos-kunstenares. Maar wil je nu vast meer weten, dan kun je terecht op haar eigen website: lacestudio-paragon. Via deze website kun je eventueel ook haar mooie boek bestellen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ricami diversi albums

Geborduurde rand met Ricami albums

Ricami Diversi: het zijn maar kleine boekjes, maar ze heten ‘Albums’. Op de foto boven mijn rood-blauwe borduurwerk is album nr. 2 te zien. Ik heb meerdere exemplaren van dit boekje, dus kon ook een  boekje openslaan op de bladzijde waar ik mijn randje van naborduurde (hier liet ik dit borduurwerk een paar weken eerder zien terwijl het nog in-wording was).
Onderop zie je album nr. 4.

Zowel het kussentje met de hertjes (zie blogje hieronder) als dit rood-blauwe randje was een ideetje wat ik een tijdje geleden eens wilde uitproberen: Borduren over vier hokjes van aida-handwerkstof. Ik vond het heel prettig werken en geef de tip graag door. Het werkstuk wordt gewoon veel groter en voor sommige patronen kan dat goed uitvallen. Ik denk dat ik àl mijn restjes aida-handwerkstof maar ga volborduren met deze leuke patroontjes, en dan over vier hokjes! Maar deze boekjes kan ik missen want ik heb ze dubbel en ze staan nu in m’n shop. Daar vind je ook nog meer foto’s van enkele opengeslagen bladzijden. Mooie oude boekjes!

Geborduurd kleedje met klosjes rood en blauw garen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee hertjes uit een dubbel boekje

Kussentje twee hertjes

Een handwerk als geschenk“, daar schreef ik al eens een blogje over. Het is de titel van een boekje uit de zestiger jaren (van de vorige eeuw). In dezelfde serie zijn nog meer boekjes uitgegeven en die liet ik hier al eerder zien. Ik maakte nu nog een keer een foto van vier van deze boekjes, want één werd er besteld en nu heb ik er nog drie over. Voordat dit boekje op de post gaat, wilde ik nog even een foto nemen van deze boekjes bij elkaar. Want ik wilde er op wijzen dat dit boekje twee keer is uitgegeven, maar met een verschillende voorkant. De twee boekjes rechts op de foto zijn qua inhoud hetzelfde. Het is een leuke collectie van oud-Hollandse bloemen, dieren en wapenschilden. Het patroon voor de hertjes op het kussentje maakte ik uit dit boekje (en inderdaad: ik gaf het ten geschenke….).
Het meest rechtse boekje gaat nu op de post; het boekje (met dezelfde inhoud) met de twee leeuwen voorop blijft in m’n shop en ook de andere twee boekjes staan daar nog in. Leuke boekjes!

Vier handwerkboekjes uit zestiger jaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude DMC boekjes

Collage van 25 bladzijden uit oude DMC boekjes

Oude DMC-boekjes zijn nog steeds mooi om door te bladeren en inspirerend om te gebruiken. Handwerksters die deze boekjes al kennen, zijn vaak liefhebbers geworden en soms verzamelaars. Ik plaats een heel aantal van deze oude boekjes in m’n shop en om een goede indruk te geven, heb ik heel wat extra bladzijdes gefotografeerd om die in de galerij (bij elk boekje) te kunnen plaatsen.  Van een aantal van deze bladzijden heb ik deze collage gemaakt.

In veel van de titels kom je het woord ‘bibliotheek’ tegen. In het Nederlands, Duits of Frans. Maar niet in alle boekjes wordt ook een toelichting gegeven van de gedachte achter deze ‘bibliotheek’. In één van de boekjes die ik in mijn shop plaatste, kwam ik wel die toelichting tegen. Ik denk dat er wel geïnteresseerden zullen zijn die het leuk vinden om die toelichting eens te lezen, en daarom citeer ik hem hieronder. Taalgebruik en stijl zijn duidelijk van zo’n 60 of 70 jaar geleden, maar de afbeeldingen in deze mooie oude boekjes zijn nog steeds aantrekkelijk. En voor wie meer foto’s wil zien: in m’n shop vind je er tientallen! Maar eerst hier het citaat:

“Ten einde de lust voor het naaldwerk te ontwikkelen, en om het gebruik der talrijke artikelen, die zij speciaal voor het naaien, borduren, haken, breien enz. fabriceert, beter te doen kennen, heeft de Naamloze Vennootschap Dollfus-Mieg & Cie een serie publicaties uitgegeven, die een voltallige bibliotheek vormt en die alle bekende werken, onder den naam van naald- of dameshandwerken behandelt.
Ofschoon deze publicaties door hun artistieke waarde, patroonkeuze, en toegewijde zorgen alles, wat reeds in dit soort is verschenen, verre overschrijden, worden zij tegen belangrijk lagere prijzen verkocht, dan hun verkoopwaarde vertegenwoordigt; de uitvoering hiervan voldoet aan de hoogste eischen, gezien de belangrijkheid van de uitgave en het doel, dat men zich voor oogen heeft gesteld.
Iedere bundel wordt in verschillende talen uitgegeven, en bevat een serie zeer nieuwe en afwisselende voorbeelden, die van een verklarende tekst vergezeld gaan. Dank zij de duidelijkheid en de volmaaktheid, waarmede de afbeeldingen zijn weergegeven, wordt de tekst van ondergeschikt belang en het is steeds gemakkelijk om het meerendeel van de patronen, vervat in deze albums te vervaardigen zonder deze tekst te raadplegen.”

Collage vijf oude DMC boekjes(Dit zijn de voorkanten van de boekjes die zijn toegevoegd.)

Lees reacties (3) of geef een reactie

Lintkant

Lintkant kleedje ovaal

De ontwikkeling van handwerk is vaak fascinerend. In de loop der eeuwen zijn over de hele wereld technieken en hulpmiddelen uitgevonden om materiaal zo slim of zo mooi mogelijk te verwerken en daar werden steeds weer verfijningen in aangebracht. En vaak bouwde een volgende generatie weer voort op de uitvindingen van de vorige generatie. De geschiedenis van die ontwikkeling is boeiend.
Van heel veel technieken en manieren om een bepaald produkt of kledingstuk of versiering tot stand te brengen bestaan natuurlijk ook talloze patronenboeken en aanwijzingen en die zijn dan in een bepaalde periode populair. En als de welvaart het toelaat, of als er genoeg afzet voor is, dan komen er vaak ook Boek Lintkantkant en klare pakketten op de markt. Daarin zit dan genoeg materiaal om één bepaald handwerk te maken. Voor ons in onze tijd is dat niks nieuws, want we zijn allang gewend aan dat soort pakketten. Maar nu kwam ik iets tegen wat voor mij wèl nieuw was, namelijk een voorbedrukt patroon voor een kleedje wat gemaakt kon worden met lintkant. Een lang stuk lintkant (dat kon al heel vroeg in de vorige eeuw door machines gemaakt worden) werd met lussen en krullen op die ondergrond gelegd en met sierlijke steken vastgezet. Als het werk klaar was, kon de (roze) ondergrond worden weggeknipt. Die steken hebben ook namen en dat staat beschreven in dit boekje. Deze techniek is één van de vele manieren om kant te verwerken en het is leuk om te zien. Het boekje staat in mijn shop, en ik vind het erg leuk om deze twee foto’s er nu bij te kunnen plaatsen. Beide kleedjes heb ik zelf en wil ik later ook verkopen.
Roze bedrukte ondergrond voor lintkant

Laat wat van je horen en geef een reactie

Peruaanse Lama’s op de Hoge Veluwe

Hoge Veluwe in namiddaglicht in lente
Natuur in de vroege lente: als alles nog bruin en dor is, maar je ook van alle kanten merkt dat het voorjaar eraan komt: daar hou ik van. De dagen zijn vaak verrassend: ’s morgens kun je niet altijd weten of het bewolkt blijft of opentrekt. En als het dan toch zo’n zonovergoten dag wordt dan is het fijn om er opuit te trekken voor een wandeling.

Kleed uit Peru over hek

Op de eerste rommelmarkt van het seizoen vond ik zaterdag dit mooie kleed. Het heeft Peruaanse motieven en ik hoefde er geen seconde over na te denken dat ik dit wilde kopen. Ik zag het, en greep gelijk naar m’n portemonnee. Mijn vader maakte vroeger reizen naar verre Zuid-Amerikaanse landen en bracht ook allerlei kleden mee. Dat voorbeeld heb ik als kind goed in me opgenomen! Dit kleed had ik nog in de auto liggen en fotografeerde ik toen we op zondagmiddag nog even naar de Hoge Veluwe gingen. (Waaraan kun je herkennen dat dit de Hoge Veluwe is? Aan dat blauwe kunstwerk links op de foto.)

Het late namiddaglicht dreef ons naar de uitgang want het was bijna sluitingstijd van het park. Maar voordat we het wildrooster overgingen, was daar nog een verrassing: Tien Hollandse edelherten!

Edelherten op Hoge Veluwe

De Hoge Veluwe: Plaats voor Hollandse Herten en Peruaanse Lama’s! Mits je die laatste zelf meeneemt op een geweven kleed. Ik hou van die goudbruine kleuren.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tulpenkussen in het voorjaar

Tulpenkussen voor narcissen

Vorig jaar fotografeerde ik mijn tulpenkussen op één van de eerste voorjaarsdagen van maart. Daarna volgde een uitbundige lentemaand met volop zonneschijn. Dit jaar nam ik hetzelfde kussen opnieuw mee tijdens een autorit, op zoek naar mooie lenteplekjes in de natuur.

Tulpenkussen tegen oude muur

Als je deze twee foto’s achter elkaar ziet, dan is de boodschap: vorig jaar was het vroeger voorjaar! We beleefden toen een uitbundige maart-maand en hadden veel meer zonneschijn.
Maar met mijn tulpenkussen op de bank is het hier binnen ook wel voorjaar. Op zondag laat ik meestal een kussen zien, en vandaag is dat dit tulpenkussen. Ik borduurde op wollen stof en dat is een mooie ondergrond waardoor de gestileerde tulpen goed uitkomen. Als je van borduren houdt dan is het de moeite waard om op zoek te gaan naar zo’n wollen lap borduurstof; het borduurt heel prettig en kreukt nauwelijks waardoor het later als kussen ook geschikt is.

Buiten of binnen: Fijne zondag gewenst!

Lees reacties (5) of geef een reactie

The beginning of spring

Vier speenkruid bloemetjes

De lente kan op verschillende manieren beginnen:
Vandaag, omdat het 21 maart is,
Of gister, omdat na een zonsverduistering het licht weer terugkwam,
Of op 1 maart, wat tegenwoordig wordt aangehouden als “the beginning of spring”.
Of op de dag waarop je speenkruid vindt!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Vier boeken Clara Waever

Vier boeken Clara Waever

Dun en Deens: deze vier boeken van Clara Waever. Ze komen uit mijn familie, en ik heb ze lang gekoesterd. Net als de kopjes, die van dezelfde lady waren. Uit de kopjes drink ik af en toe nog thee (als ik bezoek heb), maar de boeken heb ik in m’n shop geplaatst. Nu er weer zoveel vraag is naar deze boeken lijken ze me beter af bij een liefhebber die ze weer gaat gebruiken. Eén aanbeveling wil ik nog wel geven: ze zijn heel mooi! (niet voor niets bewaarde ik ze zo lang.)

Lees reacties (2) of geef een reactie

The returning of the light

Gehaakte deken tijdens zonsverduistering
Het was zwaar bewolkt tijdens de zonsverduistering, maar ik heb er toch van genoten om dit natuurverschijnsel mee te maken. Ik ging naar buiten en beleefde het mee hoe het enigszins donker werd. Het had geen zin om naar de lucht te  blijven kijken in de hoop nog wat van de verduisterde zon te zien want daarvoor was het te zwaar bewolkt. Dus zocht ik een andere bezigheid voor buiten. Ik ging wat fotograferen om het aparte licht vast te leggen. Normaal is deze deken stralend van kleur, maar nu dark en gloomy. Zo donker was het toch wel!

En dan de stilte: uitzonderlijk! De vogels waren van slag, het waaide niet, en het was toch een belevenis. Het licht was onnatuurlijk. Ik vond dat er ook wel een druk op alles lag. Je moet er toch niet aan denken dat het altijd zo donker zou zijn.

Na een uurtje had ik er genoeg van en ging ik binnen op een stoel zitten en naar buiten kijken. Zo’n bijzonder verschijnsel duurt maar kort en dan kun je er maar beter van genieten. Ik deed een koptelefoon op en luisterde naar Vivaldi: de vier jaargetijden. Ik luisterde naar het stuk over de lente en beleefde vanachter m’n raam het terugkomen van het licht mee. Zò prachtig! The returning of the light…. Om dankbaar voor te zijn.

Geborduurde kleedjes

Deze kleedjes fotografeerde ik buiten op een tuintafeltje, tijdens het hoogtepunt van de 85 % zonsverduistering. Er is geborduurd met krachtige kleuren, maar er ligt een schaduw over. Zo’n verschijnsel als vandaag doet me des te meer realiseren hoe bijzonder het is om elke dag het licht te ontvangen.

Hier kun je de granny square deken nog een keer zien, als je dat wilt. Ik heb hem overigens niet zelf gemaakt, maar wel zelf gerestaureerd, wat ook een hele klus was.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude handwerkboeken en tijdschriften

Vijftien handwerkboeken en tijdschriften

Allerlei borduurwerkjes“: Tijdschrift van Burda
50 Brei- en haaksteken“: Dun tijdschriftje van 3 Suisses uit lang vervlogen tijden. Maar dat is nu weer leuk!
Spelen met Macramé“: Ook van 3 Suisses, boordevol plantenhangers en lampekappen.
Textiele werkvormen“: van Hetty Mooi, een bekende naam uit de zeventiger jaren. Als je dit boek doorbladert, dan weet je gelijk hoe die tijd in elkaar zat voor wat betreft handwerk(beleving….)
“Haakwerk uit Nederland en Vlaanderen”: In beide landen werden volop de bekende kleedjes en gordijntjes gehaakt.
“Nieuw Haakwerk”: Idem. Dit boekje heb ik al een paar keer verkocht en ik kan er nu weer één in m’n shop kan zetten.
Sandra mode“: Zomerfrisse modellen die weer erg leuk zijn.
Anna“: In dit nummer veel aandacht voor naaldkant en witborduurwerk, wat nu populair is.
Modieus Haakwerk“: exclusieve patronen die ontworpen werden door een vroegere hoofdredactrice van Vogue.

Bij elk boek en tijdschrift denk ik: “Oh, hier moet ik toch echt even wat van laten zien!” Zulke leuke en bruikbare modellen en patronen staan hierin. Maar ik hoop dat degenen die deze oudere boeken en bladen wil bestellen, al wel weet (misschien van vroeger?) wat je ongeveer kunt verwachten. Ik vind al deze oudere uitgaven in ieder geval leuk genoeg om in m’n shop te hebben. En daar heb ik recent ook nog meer in gezet. Als je op categorie klikt “Boeken” of “Tijdschriften” klikt, krijg je ze te zien.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Eclips

Zonnebloem

Kleine troost nu Nederland een mooi natuurverschijnsel mist: deze zonnebloemfoto.
Achter een dik wolkendek vindt vanmorgen tussen half 10 en half 12 een zonsverduistering plaats. De verduistering zal voor 84 % zijn. Maar als het zo bewolkt blijft, dan zien we er niks van. Jammer, want ik ben gek op dit soort natuurverschijnselen. In 1999 reden we ervoor naar Luxemburg, maar toen was het dan ook een media-hype.

Voor wie dit leest en in een gebied woont waar het nu niet bewolkt is: prijs jezelf gelukkig en vergeet vooral niet naar buiten te gaan en te genieten van het spectaculaire verschijnsel!

Update: Bovenstaande schreef ik ’s morgens. Nu is het avond en voeg ik nog een geweldige link toe. Hierop klikken en naar het filmpje kijken is natuurlijk een veel betere troost voor iedereen die in Nederland teleurgesteld was over de wolken die het schouwspel aan onze ogen onttrok. Enjoy!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Antieke theemuts

Theemuts omstreeks 1900

Als ik theedrink met visite, dan pas ik me met m’n kopjes en presentatie meestal aan bij m’n gasten. Soms pak ik m’n porseleinen kopjes tevoorschijn en soms m’n snelle theeglazen. Met de thee net zo: soms supermarkt-thee in de daagse pot, soms een soppend zakje groene thee, en soms losse lapsung thee in een daarvoor geschikte elite-kan. Alles kan, dus eigenlijk.
Deze week ontving ik een verre vriendin, met wie ik na twintig jaar gewoon weer verder praatte alsof we nog steeds bij elkaar in de buurt woonden, zoals vroeger. Dat was een bijzondere ontmoeting. En ik dronk ook thee met een nieuwe handwerkvriendin uit m’n woonplaats, met wie het enorm goed klikte. Ik had dus twee keer gelegenheid om bij m’n presentatie ook een antieke theemuts te betrekken, maar dat heb ik toch maar niet gedaan. Wel liet ik hem beide keren zien aan m’n bezoek, en nu ook aan jullie: deze oude theemuts van meer dan honderd jaar oud. Het is een museumstuk en hij is echt mooi! En ook te koop. Voor wie van antiek textiel houdt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ondori borduurboeken

Borduurboeken Ondori

Als je van geborduurde bloemen houdt, dan kom je al gauw bij Japanse boekjes terecht.
Vanuit het Japans werden in de zeventiger en tachtiger jaren een heel aantal boekjes vertaald en door een Nederlandse uitgever op de markt gebracht. De oorspronkelijke uitgever was Ondori, en daar noem ik deze boekjes naar: Ondori-boekjes!
Ze staan werkelijk stampvol prachtige en kleurrige motieven om te borduren en ik denk dat ze zeker weer een plekje verdienen in onze aandacht. In ieder geval een plekje in m’n shop, waar ik er een paar in heb geplaatst.

Voor de foto ging ik op zoek naar mijn kaartendoos. Iedere handwerkster heeft denk ik wel een kaartenmaak-periode. Een tijdlang heb ik me vroeger ook beziggehouden en ik wist dat ik nog ergens een paar losgeknipte geborduurde bloemetjes had. Van karton had ik passe partouts gesneden Geborduurd bloemetje in platsteekzodat de bloemetjes goed uitkomen. Niet mijn gewoonte om in handwerk te knippen, maar dit rommelmarktkleedje was zò vuil dat er niks anders mee gedaan kon worden. De bloemetjes losknippen was nog de enige optie. Ze zijn nu illustratief voor de patronen in deze boekjes, maar waarschijnlijk kennen veel mensen deze bloemetjes op de bekende kleedjes ook wel. Nog veel en veel meer motiefjes staan er in deze boeken: Leuke borduurmotieven in kleur, Kleurige bloemen borduren, Rozen borduren, Beeldig borduren. Kortom: Uren borduren!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Klederdracht in de provincies

Toeristische plaatjes klederdrachten

Juist vandaag kwam ik in een boek een lange strook met plaatjes van klederdrachten tegen. Een toeristen-dingetje natuurijk, maar daarom niet minder leuk. Plaatjes van Marken en Volendam, van Walcheren en Scheveningen, van Rijsen en Huizen en nog zo wat.

Klederdrachten geborduurd

Al die plaatsen hadden vroeger een duidelijke identiteit die nogal bevorderd werd door de kleding van de bewoners. Zo was duidelijk te zien en te beleven dat men bij elkaar hoorde. En nog mooi ook!

Toeristische plaatjes klederdrachtenIk mocht vanavond zes stembiljetten invullen voor de Provinciale verkiezingen en het Waterschap. Twee voor mezelf, en twee machtigingen (ook weer keer twee). Ik heb zes hokjes rood gemaakt maar wist eigenlijk niet goed waar ik nou voor stemde. Die ‘eigen identiteit’ is een beetje verdwenen in onze tijd en in onze provincie. Ervaart iedereen dat zo? Wat wel leuk was, was de lange rij voor het stemhokje. Zo lang had ik het nog nooit meegemaakt. We stemmen trouw, maar kijken ook met een soort weemoed naar voorbije tijden. Toen de identiteit van al die mooie plaatsen nog wat duidelijker was.

Toeristische plaatjes klederdrachten

Op de bovenste foto een blauwe lap met geborduurde klederdracht, door mijn grootmoeder gemaakt. Those were the days! Maar in onze tijd hebben we het op andere wijze natuurlijk ook goed…..

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patroon merklap

Merklap met patroon

Als je veel met handwerk bezig bent, dan vallen dingen soms samen. Laatst had ik een mooie koop: een grote (nieuw geborduurde) merklap. Nog niet afgewerkt (zie rechterkant), maar natuurlijk wel erg leuk. En nu vond ik ergens anders een patroon, maar zonder voorbeeld. Het blijkt van deze merklap te zijn!

Het patroon heeft geen verwijzing naar het tijdschrift waar dit uitkomt, maar misschien is hier toch iemand naar op zoek, want merklap-patronen zijn erg in trek. Dus ik plaats het losse patroon in m’n shop. Als ik later het tijdschrift tegenkom waar dit uitkomt, dan schrijf ik dat er wel bij.

Hartelijke merklap-groet, zal ik maar zeggen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het Mozaiek Handwerkboek

Het Mozaiek Handwerkboek naar motieven uit het Heilige Land

Verkiezingen in Israël: een goede aanleiding om dit mooie boek te laten zien. Eén boek? Nee, sommige boeken vind ik zelf zo mooi, daar koop ik er gewoon meerdere van als ik de kans heb. Het kwam net zo uit dat ik juist in mijn blogjes had laten merken dat ik dol op mozaieken ben en nu sluit dit blogje daarbij aan.

In Israël, het Heilige Land, zijn meer dan duizend oude mozaieken opgegraven, die tezamen een tijdperk van 1400 jaar weergeven. Het oudste mozaiek wat onder het zand vandaan kwam dateert uit de tweede eeuw voor Christus en bestaat uit geometrische patronen, opgebouwd uit gekleurde blokjes steen. Dat tijdperk is het Helleense tijdperk. Van de tijd daarna (de vroeg-Romeinse tijd) zijn ook vele mozaïeken bekend, en dat ging door tot en met het Byzantijnse tijdperk en de Kruisvaarderstijd. In dit boeiende boek wordt eerst door een wetenschapper een overzicht gegeven van al die verschillende tijden, maar daarna is Ann Roth aan de beurt. Zij heeft nog meer betekend op het gebied van boeken over handwerk, dus een naam om te onthouden.

Ik heb één van m’n vijf boeken voor deze foto opengelegd bij een bladzijde met een eend. Vogels en vissen werden veelvuldig afgebeeld op de rijk versierde en in levendige kleuren uitgevoerde naturalistische mozaieken. Deze eend is gevonden op een vloer van een Romeins badhuis in Tiberias.

En ik laat ook een foto zien van het opengeslagen boek maar dan op een Bladzijde uit het Mozaiek Handwerkboek naar motieven uit het Heilige Landbladzijde met decoratieve randen. Bijna alle mozaieken bestaan uit een paneel omlijst met een decoratieve rand. Sommige randen zijn eenvoudig, andere geraffineerd en samengesteld. De motieven op deze pagina zijn veelvuldig aangetroffen op de mozaieken: de dubbele vlecht, de eenvoudige rechte lijn en de franje.

Ann Roth is erin geslaagd om een aantal van deze  randen om te zetten in kruissteekpatronen. En ook de afbeeldingen van dieren en de geometrische vormen heeft ze omgezet in handwerkpatronen. En dan moet ik nog één ding opmerken om dit boek recht te doen: Het zijn niet alleen kruissteekpatronen! Dit boek bevat ook instrukties voor Kelim en Smyrna. En ook aanwijzingen om de mozaieken gewoon in mozaieksteentjes na te maken. En misschien werkt ministeck ook wel….

Meer foto’s om een indruk te krijgen van dit mooie boek (boeken…..) vind je in de galerij bij dit boek in m’n shop.

Geborduurde rand uit boek Ann Roth

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen van geknoopte restjes sudanwol

Kussen van geknoopte restjes met narcissen

Ik ben altijd al een restjes-liefhebber geweest. Altijd boeiend om te kijken wat je nog met resten materiaal kunt doen. Maar ook als een ander al aan de gang is geweest met een mozaiek-mix dan vind ik het leuk. Ik vond lang geleden op een rommelmarkt een stuk stramien waarop iemand allerlei resten sudanwol heeft geknoopt. Dat was nadat ik zelf ook een keer zo’n experiment had gedaan, en ik vond het interessant om te zien dat iemand op hetzelfde idee was gekomen: gewoon in korte rijtjes zoveel mogelijk kleurtjes afwisselen. Ik kocht het onafgemaakte stuk stramien, naaide er een achterkant aan en had er weer een kussen bij.

Ik legde het zojuist even naast een pot bloeiende narcissen. Die pot was al eens stukgevroren, maar toen ik een restje (alweer!) narcissen-bollen tegenkwam, dacht ik: die moeten toch ergens in! Dat kon nog wel in deze pot, vond ik vorig jaar. Nu staan ze lekker te bloeien. Ik hou wel van restjes, maar het moet natuurlijk niet te gek worden. Eigenlijk vind ik deze pot nu ook wel zodanig beschadigd dat hij weg kan. Als straks de narcissen zijn uitgebloeid dan. Want dat is de sport (denk ik): zo lang mogelijk kijken of je er nog wat mee kunt! Restjes sudanwol opgebruiken is in ieder geval een leuk idee en als je dat ook wilt proberen dan heb ik nog wat in m’n shop wat hiervoor geschikt is.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Zakken met teksten

Slaap wel opbergzak

De tekst “Welterusten” is voor gisteravond. In de 19e eeuw werden wel vaker pyama zakken geborduurd met teksten. Ik heb zakken met de volgende teksten: “Slaap wel”, “Welterusten”en “Goedennacht”.

Maar voor de maandagochtend hebben we nu een andere zak nodig: de waszak!

Waszak met geborduurde tekst

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerk met wereldnivo

Turqoise schaal uit wereldwinkel met handwerk

Mozaiekschaal uit een wereldwinkel! Die kreeg ik een tijdje geleden op m’n verjaardag, en had ik hier nog niet eerder laten zien. Met zorg voor mij uitgezocht door een zus die weet hoe dol ik op turqoise ben. En dol op mozaieken ben ik ook, en eigenlijk is handwerk ook een vorm van mozaiek want al die steekjes bij elkaar vormen ook een mooi geheel.

“Wat een mooie schaal!” zei bezoek wat gister onverwacht even langs kwam. En ik zei tegen haar: “Wat een mooi tasje heb jij!” Ze legde haar tasje even op tafel en zei toen: “Hé, maar jij hebt hetzelfde schilderij!” Klopt, maar dan een beetje groter. Ik haalde het schilderij van de muur en legde het naast haar tasje. Het mijne is gemaakt in tapisserie, het hare in petit point. Het gebeurt niet vaak dat hier zomaar iemand binnenloopt die hetzelfde borduurwerk op haar tasje heeft als ik aan de muur, dus daar maakte ik een snelle foto van.

Handwerk van wereldnivo dus! Als jullie er ook van houden, dan hoop ik dat je nog eens zo’n mooi borduurwerk ergens tegenkomt. Maar de kans om zo’n schaal tegen te komen is misschien wel wat groter. Ik keek laatst even door de etalageruit van een andere wereldwinkel en zag dat ze ze daar ook hadden. Volgende keer ga ik naar binnen om te vragen waar ze vandaan komen, want dat is altijd leuk om te weten.

Tapisserie afbeeldingen melkmeisje

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude boeken en gehaakte kleedjes

Oude boeken met kanten kleedjes

Combinatie van vier vergeelde oude boeken en kanten kleedjes.
Zondag is een goede dag om de oude boeken nog eens open te doen.
Of om uit te rusten met een fijn haakwerkje.
Fijne dag gewenst!

Vier oude boeken en kanten kleedjes

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakte deken op de eerste lentepicknick

Gehaakte deken over picknicktafel

Een paar onafgewerkte draden, en aan de rechterkant van deze gehaakte deken nog een ontbrekende donkere afwerkrand. Als je goed kijkt, zie je het. Toch had ik deze deken allang in gebruik genomen. Ik nam hem rustig mee, zoals vorige week naar Park de Hoge Veluwe. Het was ’s morgens nog koud en met deze deken over m’n benen kon ik begin maart perfect koffie drinken op een mooi plekje.

Ik was eraan gewend geraakt dat deze deken nog nooit helemaal was afgekomen. Lang geleden, toen haken nog een vergeten ambacht was, maakte ik deze deken. Met flink wat doorzettingsvermogen. Zò veel restjes en zò veel kleurtjes! En al die draadjes moesten worden afgehecht. Ik werkte er met plezier aan, maar toen hij bijna af was, was de wol van de afwerkrand op. En dacht ik: wat moet ik met zo’n ouderwets ding? De deken bleef bijna vijftien jaar onafgewerkt…..

Maar nu: dat kan toch zo niet langer! Gehaakte dekens zijn weer zò in de mode!
Het werd warmer op die mooie lentedag, en ik lag op de deken op de grond te genieten van de zonnestralen middenin het grote natuurgebied. En toen ik daarmee klaar was, hing ik de deken nog even in een boom, en nam een besluit: thuis maak ik hem af!

Gehaakte deken over boomtak

En nu is de deken gisteravond afgekomen. De ontbrekende rand, die op de volgende foto nog netjes was weggewerkt, zit eraan. Mijn mooie gehaakte deken!
Begonnen: 2002.  Klaar: 2015.

Gehaakte deken over grijze muur

Lees reacties (8) of geef een reactie

Borduurwerk folkloristisch motief in lentekleuren

Borduurwerk op stramien

Hebben jullie ook een mapje van de uitscheurde patronen die je “nog wel eens” wilt maken? Wanneer is ‘eens’? Ik bewaarde vanaf m’n tienertijd een uitgescheurd blaadje uit een Ariadne, met daarop drie geborduurde theemutsen. Die motieven vond ik zò mooi! Na bijna dertig jaar besloot ik dat ‘eens’ was Afbeelding theemutsen uit oude Ariadneaangebroken, en begon ik met de contouren van het grote geometrische motief. En daarna bleef het werk nog weer een tijdje liggen, want ik wachtte op mooi weer. Dan kon ik naar een handwerkwinkel fietsen waarvan ik wist dat ze die dikke soedanwol verkopen. Dus dat deed ik nu. Maar helaas vond ik niet de kleur die ik zocht. Ik kocht wel een streng die wat leek op goudgeel, maar die ga ik weer terugbrengen. Toen ik thuis kwam, viel het toch tegen en bleek het veel te bruin te zijn. Tja, als je iets dertig jaar in je hoofd hebt, dan kun je gaan denken dat het precies zo moet als op het plaatje. Maar onder invloed van de lente denk ik nu: ik kies m’n eigen kleuren!

Hier en hier liet ik dit borduurwerk-in-wording eerder zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Buurvrouw c.q. eigenaresse van een kasteel

Jachtslot Sint Hubertus

“Van je buren moet je het hebben”. Wij worden nu de buren genoemd van dit prachtige jachtslot Sint Hubertus! Dat leg ik uit:

Alle inwoners van de gemeenten in de driehoek Arnhem-Ede-Apeldoorn kunnen ‘burenkorting’ krijgen bij de aanschaf van een jaarkaart voor het park De Hoge Veluwe. Al eens eerder hadden wij zo’n jaarkaart, en daarmee ga je toch wat vàker naar dit mooie natuurgebied dan zonder zo’n kaart. Heerlijk om op bijzondere momenten daar te zijn: vroeg in de ochtend, of juist aan het eind van een warme zomerdag. Dan nog even een eindje fietsen daar, of wandelen, of gewoon wat zitten en relaxen. Dit jaar wilden we opnieuw zo’n kaart, en toen het een paar dagen geleden zulk mooi weer was, maakten we dat in orde. We werden van harte welkom geheten als ‘buren’. Voor wie ook in de ‘buurt’ woont geef ik de tip graag door.

Nu voelt het wel goed om de buurvrouw te zijn van zo’n prachtig jachtslot.
Maar ik ben zelfs nòg wat rijker! Ik ben namelijk ook nog eigenaresse maar dan van een ander kasteel. Weliswaar is dit kasteel in geborduurde versie, maar een mens kan niet alles hebben, toch?

Schilderij kasteel tapisserieKasteel tapisserie

Lees reacties (3) of geef een reactie

Tapisserietas bij standbeeld

Standbeeld Generaal de Wet

Middenin het uitgestrekte Park Hoge Veluwe staat een standbeeld van Generaal de Wet. Christiaan de Wet was generaal in de Boerenoorlog (1900). Hij vocht voor de onafhankelijkheid van de Boerenrepublieken in Zuid-Afrika. Door zijn verzet tegen de Britten groeide hij in Nederland uit tot een volksheld. Ook het echtpaar Kröller-Müller had grote bewondering voor de vrijheidsstrijd van de Boeren, veelal kolonisten van Nederlandse afkomst. Daarom lieten ze dit standbeeld plaatsen.

Op de sokkel zijn de medestrijders te zien van de generaal. Het is natuurlijk allemaal heel ernstig wat er tijdens die oorlogen gebeurde. Maar een nieuwe generatie weet daar meestal niet veel van. Een standbeeld wordt eerder gezien als klimrek voor de jeugd dan als eerbetoon aan een held. Voor ons was dit monument een plek om even koffie te drinken, en daarbij kreeg ik zin in even een grapje. Zouden die woest kijkende mannen niet ook zin hebben in een slokje?

Kopjes op standbeeld

En toen ik toch eenmaal bezig was, zette ik ook even mijn tapisserietas tegen het beeld aan. Konden die mannen ook even een blik werpen in een geborduurd decolleté…..

Tapisserietas bij standbeeld Generaal de Wet

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klederdrachten: Groningen

Patronen voor poppen in klederdrachten

Dit zijn oude patronen die in drie enveloppen zaten. Het zijn twaalf klederdracht-patronen voor poppen. Ik wil ze niet in één keer verkopen en daarom begon ik vorige week aan twaalf blogjes over deze patronen. Want op elk patroon staat namelijk een interessante korte omschrijving van de dracht van één streek, en die wil ik in twaalf blogjes overnemen. Daar plaats ik dan telkens ook een foto bij. Vandaag neem ik de beschrijving van de Groninger dracht over van één van deze patroonvellen:

“De roem van de Groninger dracht, met name van de oorijzerperiode, heeft zijn ‘manifestatietijdperk’ eigenlijk vanaf het einde der 18e eeuw tot het begin van de tweede helft van de 19e eeuw gevierd. In de provincie Groningen was het toonaangevende kostuum voor het vierde kwart van de 18e eeuw geheel op een enigszins vertraagde en gematigde mode ingesteld. Het keuzecostuum voor de vrouw was het nauwsluitende jak met wijde schoot en de ruime rok. Door de toevoeging van het tipdoek, de schort, de beugeltas met haak wordt het costuum veranderd in een streekdracht.
De hoofdtooi van de vrouw, de ‘floddermuts’ is in principe dezelfde als in Drente, slechts enkele details verschillen.”

Kanten muts uit DrenteKant van de ‘floddermuts’.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spijkerjasje Lois

Spijkerjasje LoisToen ik verliefd werd, deed ik dat op een jongen die een mooi spijkerjasje droeg. Oh…. zo’n toffe gozer! Echt: helemaal het einde!
Nou, ik sla maar wat over. Ik trouwde met hem en hij met mij en we zijn al heel lang gelukkig.
En we kregen een dochter en een zoon. Het spijkerjasje maakte plaats voor nette kantoorkleding, maar werd niet weggedaan. In een doos op zolder altijd bewaard. Een tijd geleden gaven we dat jasje aan onze zoon. En jawel hoor: daar werd ook weer iemand verliefd op. Te gek gewoon, zo’n leuke jongen in zo’n retro-jasje! En de mouwen lang genoeg: een unicum voor die tijd!
Elke keer als onze zoon nog weer eens even thuiskomt, zoals gister, en als hij dan dat jasje aanheeft (“winterjas eruit, lentejas is genoeg”), dan denk ik: Wow! Zo’n toffe gozer! Mijn zoon!

En waar komt dat hele verhaal nou ineens vandaan? Afgelopen zaterdag was ik op een ontmoetingsdag van de Merk Lois op spijkerjasjeKostuumvereniging. Ik was met iemand in gesprek toen er iemand van de vereniging bij kwam staan. “Heeft u thuis nog een kledingstuk waar wij u over mogen interviewen?” vroeg ze. Voor een rubriek in het verenigings-tijdschrift zoeken ze mooie verhalen. Ze vroeg het niet aan mij, maar aan m’n gesprekspartner. Ik hoorde die vraag, en vond het wel een leuke invalshoek. Twee dagen later komt m’n zoon thuis. Met z’n spijkerjasje. Als ze het mìj zouden vragen, dan gaf ik als antwoord: “Ja, ik heb nog wel een verhaal over een spijkerjasje!”

Gelukkig heb ik een blog; daar kan ik m’n verhalen en foto’s ook op kwijt!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bijvoorbeeld: Tijdschriften voor creatief handwerk

Acht tijdschriften Bjivoorbeeld

In de zeventiger jaren werd er met van alles en nog wat geëxperimenteerd, en dus ook met handwerk. Er werd gezocht naar nieuwe toepassingen van aloude technieken en er werd gestreefd om die vernieuwingen in het onderwijs zoveel mogelijk door te voeren. Een tijdschrift uit die jaren wat een bij uitstek vernieuwend bezig wilde zijn was “Bijvoorbeeld”. Het staat vol met wandkleden, poppen, en kunstuitingen met macramé, kralen en keramiek: typisch behorend bij die tijd. Bekende technieken zoals filet-doorstoppen en ajour-breien worden door deskundigen besproken en in nieuwe verwerkingsvormen aangeboden. Vooral ook veel aandacht voor naaldkant en vrije steken. Ach, eigenlijk vooral: Veel Vrije Expressie. Maar in die tijd werd dat vooral zònder hoofdletters geschreven, want die werden zoveel mogelijk vermeden.

Deze tijdschriften zijn nu weer interessant omdat we in de huidige handwerk-opleving ook graag een beeld willen krijgen hoe het er in vroegere tijden aan toeging. Deze experimentele seventies hebben velen van ons als tiener meegemaakt, en voor anderen is het de tijd van onze moeders: dichtbij dus. Ik kreeg een bestelling van een aantal van deze nummers en uit één tijdschrift kwam een briefje rollen, wat ik erin gestopt had omdat ik nog eens aandacht wilde besteden aan wat ik daar had gelezen. Dat doe ik in een volgend blogje.

Deze tijdschriften werden destijds uitgegeven door Vermande Zonen BV in IJmuiden, en er werkten veel deskundigen aan mee, zoals wetenschappelijk ambtenaressen van musea. De ondertitel was: “Tijdschrift voor creatief handwerk”.
Hieronder een idee van hoe de tijdschriften er van binnen uitzagen. De linkerfoto geeft wel een goed beeld: deze poppetjes waren geïnspireerd op de Peruaanse poppen en waren een opdracht voor leerlingen om diverse breisteken te gebruiken.

Drie pagina's uit tijdschrift Bijvoorbeeld

Laat wat van je horen en geef een reactie

De waarde van handwerk als hobby

Doorstopwerk op zwarte stof

Dit half afgemaakte doorrijg-kleedje kocht ik lang geleden in een verzorgingstehuis. Het viel me op dat er wat minachtend over werd gedaan. Ik vond toen al: we we zouden niet moeten neerkijken op wat ouderen maken. Ze hebben vaak minder beheersing over handen en ogen dan vroeger, maar ze willen vaak nog wèl blijven handwerken. Dat handwerk is dan vaak wat grover dan het fijne werk wat ze vroeger deden. So what?

In een oud tijdschrift “Bijvoorbeeld” las ik een artikel wat het probleem van het ouder worden ook van een àndere kant benadert: de ouder wordende vrouw zelf! Zij wordt eigenlijk toegesproken om zich bijtijds bewust te worden van afnemende beheersing van motoriek en zich daar in een vroeg stadium op voor te bereiden. Ik heb nog niet eerder zo’n leuk artikeltje hierover gelezen, en daarom wil ik hier aandacht aan besteden. De tekst van Grethe Kröncke heb ik wat aangepast en wat makkelijker leesbaar gemaakt, en daarom gebruik ik geen aanhalingstekens bij deze weergave. Wel geef ik de tekst cursief weer. Dan is toch duidelijk dat het een soort citaat is. Uit 1969 nog wel!

Voor velen uit de generatie die nu niet meer zo jong is, lijkt het misschien nog steeds een luxe om met een handwerkje te gaan zitten. Een borduurwerk dat men maakt alleen omdat het leuk is om te borduren. Het wordt gezien als ‘luxe’ om iets te maken alleen vanwege het plezier dat men beleeft aan het proces.

Misschien hebben wij het zo druk gehad door alle eisen die het leven ons stelde, dat we nooit onszelf de kans hebben gegeven om een beetje te spelen. Vooral als handwerken alleen associaties had met sokken stoppen en kleding verstellen. Maar tegenwoordig spreken vakmensen over de ‘waarde van een hobby’. En het blijkt géén luxe te zijn om een hobby aan te kweken! Integendeel, het is een verstandige voorbereiding op de ouderdom.

En wist u: sommige grote ondernemingen organiseren cursussen voor hun personeel van omstreeks 50 jaar. De opzet hiervan is deze leeftijdgroep tijdig vertrouwd te maken met de mogelijkheden, die ze later hebben als ze met pensioen zijn.

Ook hierbij komt het knutselen en handwerken heel sterk naar voren, omdat deskundigen de betekenis inzien van het plezier dat men beleeft door iets met de handen te vervaardigen. Vele ouderen, die op een gegeven moment graag een handwerkje zouden willen maken, omdat ze er nu de tijd voor hebben, staan daar toch wat huiverig tegenover. Omdat ze niet meer zo goed kunnen zien, zijn ze bang dat ze een borduurwerk niet meer goed kunnen uitvoeren. En het is natuurlijk ook vervelend om te moeten ervaren dat de ogen minder goed zijn dan vroeger.

Maar het is helemaal niet nodig om het op te geven! Wij die niet meer zo jong zijn, hebben in deze tijd het voordeel dat juist de handwerken op wat grovere materialen helemaal ‘in’ zijn. Daarom zullen we in de volgende nummers wat ideeën geven voor mooie werkstukken op grof materiaal, met daarbij een uitvoerige werkbeschrijving. Wij hopen dat u hierdoor ook ideeën zult krijgen voor andere werkstukken.
Overgenomen en bewerkt uit Bijvoorbeeld, 1969, nr. 1

Lees reacties (2) of geef een reactie

Er is een wolf in ons land

Wandkleed Roodkapje en de wolf

Er is een wolf in Nederland!
Nu moet Roodkapje goed opletten!

Dit is een wandkleed zoals ze vroeger vaak gemaakt werden voor boven de commode in de kinderkamer. Op mooie handwerkstof was het patroon al voorbedrukt en dit werd dan geborduurd en met vilt geappliceerd.

Al die babies die in de zestiger jaren opgroeiden met dit sprookje boven het bedje, zijn nu volwassen. En als ze nu gaan wandelen in de Hollandse bossen, kunnen ze het eindelijk meemaken en is het geen sprookje meer: oppassen voor de wolf!

Lees reacties (6) of geef een reactie

In Maart naar Maarn

Blauw oefenlapje uit zeventiger jaren

Op de eerste zonnige zaterdag in maart reden wij naar Maarn. Vlakbij station en vlakbij snelweg werd daar de Algemene Jaarvergadering van de Nederlandse Kostuumvereniging gehouden. Daar ben ik (nog?) geen lid van en daarom kwam ik pas ’s middags aan. Dat deden meer mensen: ’s middags kon je voor 5 euro naar binnen om de Antiek Textiel Markt te bezoeken. En dat was een leuke belevenis. Iedereen die er van houdt om mooie dingen te vinden op het gebied van handwerk en wel eens rommelmarkten/vlooienmarkten/kofferbakmarkten/kringloopwinkels bezoekt, die weet hoe tijdrovend het kan zijn om iets moois te vinden. Maar hier waren honderden mooie en unieke vondsten bijeen in één gebouw! Verdeeld over diverse ruimten waren er een stuk of 30 tafels die standhouders konden huren. En daarop boden vele verzamelaars hun schatten te koop aan. De één vindt dat ze teveel heeft, de ander wil zich wat meer specialiseren en biedt spullen die niet meer in de collectie passen te koop aan. En altijd staat er een textiel-liefhebber achter de kraam, die bereid is van alles te vertellen over wat er op de tafels te koop ligt. Trouwens, ook vóór de kramen stonden talloze liefhebbers: dat merk je zo!

Ik keek m’n ogen uit naar al dat moois wat op de tafels lag! En ik genoot van diverse praatjes met deskundigen. Het fototoestel bleef in m’n tas zitten en pas op het laatste moment dacht ik er aan. O ja, ook nog een paar foto’s maken voor m’n blog. Ik wil niet ongevraagd mensen op de foto zetten, dus ik bied geen totaal-overzicht van deze textielmarkt. Wel twee foto’s van stands waar ik om toestemming vroeg om deze foto te maken. Het waren de stands van Elisabeth Koetsier en van Catharina. Deze foto’s geven een indruk van wat er daar allemaal te koop was. Maar ook een eenzijdige indruk, want er was gewoon nog véél meer, ook op gebied van kant en weven en fournituren, borduren en oud linnengoed.

Twee kramen op markt van kostuumvereniging

Midden in het land, vlakbij station en vlakbij snelweg dus. Als je liefhebber bent van mooi en oud textiel: goed om te weten dat je eens per jaar terecht kunt op een heel interessante Textiel-markt. Je kunt dan ook nog een paar lezingen bijwonen. Ik zou denken dat het met zoveel handwerkliefhebbers het hier nog wel wat drukker zou kunnen zijn.

Ik wil ook graag nog een persoonlijke noot verwerken in dit blogje. Bij binnenkomst ontmoette ik m’n schoonzus, die ook naar deze markt was gekomen. Ik kreeg van haar een oud merklapje, wat zij maakte in 1970 op de lagere school. Tijdsbeeld; want zò werden in die jaren in de handwerklessen de verschillende steken aangeleerd! “Iets voor jou?” vroeg ze.  “Ja, graag!” En het onderstreept nog eens de hoofdlijn van dit blogje: Oud textiel geeft altijd een tijdsbeeld weer!
De opdracht voor het handwerkje van m’n schoonzus was destijds: borduur je eigen huis en verwerk verschillende steken. In zòveel verschillende Nederlandse huizen is er altijd in de geschiedenis gehandwerkt, geborduurd, kleding genaaid, versierd. En het is elke keer weer leuk als we uit onze huizen komen en elkaar ontmoeten op landelijke dagen en elkaars collecties bewonderen.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Informatie over textielorganisaties

Twee kaarten van Nederlandse Kostuumvereniging

Kleding neemt in ieders leven een belangrijke plaats in. En er is een lange geschiedenis hoe kleding door de eeuwen heen gemaakt en gedragen werd en de status van de drager weerspiegelde. De Nederlandse Kostuumvereniging zet zich in voor kennisuitwisseling over mode, streekdracht en kant. De kostuumgeschiedenis is nog lang niet volledig bekend en beschreven. De vereniging verbindt kleine en grote verzamelaars, museumconservatoren en belangstellenden die zich vanuit hun beroep of hobby met kleding en kleedgedrag bezighouden. Mensen met een passie voor kleding dus, en die passie kan variëren van interesse voor de middeleeuwen tot hedendaagse haute couture.

De mooie grote kaarten die ik hierboven op een oud doorgestikt dekje legde, kreeg ik bij de ingang van de verenigingsdag in Maarn. De wijde invalshoek – mode van middeleeuwen tot haute couture – wordt daarop treffend weergegeven. Het zijn kaarten die je kon invullen om lid te worden. Je  kunt dan deelnemen aan de vele excursies die onder deskundige begeleiding worden georganiseerd. En je ontvangt dan vier keer per jaar de ‘Bulletins’ (het groene bulletin middenop de foto is het meest recente nummer).

Informatie van Nederlandse Kostuumvereniging

Tenslotte benoem ik nog drie interessante folders, die hierboven op de foto liggen.
* Modemuze.nl  Achterop deze kaart (linksboven op de foto) staat: “Ons land bezit talrijke museale mode- en kostuumcollecties (van 17e eeuw tot heden), die vanwege de kwetsbaarheid van de objecten niet permanent tentoongesteld zijn. Online platform Modemuze verbindt en presenteert deze collecties als een bron van inspiratie voor een breed publiek.”

* De Combinatie, de nieuwe wisselexpositie in het Historisch Museum De Bevelanden in Goes. Vanaf volgende week worden de Merk- en stoplappen uit het Burgerweeshuis Amsterdam èn de Mangeldoeken van de collectie van Berthi Smith-Sanders tentoongesteld. Ik ontving van haar deze uitnodiging om bij de opening aanwezig te zijn (zou graag willen, wel een beetje ver weg…..). Het lijkt me een hele bijzondere tentoonstelling!

* Textielcommissie.nl (de oranje folder middenonder). Deze organisatie levert een bijdrage aan het behoud van het textiele erfgoed door middel van halfjaarlijkse symposia en publicaties.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zes oude merklapjes uit Drenthe

Zes merklapjes uit Drenthe

Deze zes oude merklapjes uit Drenthe hebben een goede bestemming gevonden. Ik was gisteren op de dag van de Nederlandse kostuumvereniging en daar wil ik graag nog verslag van doen. Maar vandaag is het eerst tijd voor andere dingen en het verslag van gister schuif ik nog even voor me uit.

Maar wel kan ik vast zeggen: het geeft veel voldoening als oud handwerk terechtkomt bij liefhebbers en deskundigen. Deze lapjes zijn nu van een mevrouw die veel van Drenthe èn van merklappen weet. Zij gaat proberen te achterhalen wie de meisjes waren wiens namen op deze bijna honderd jaar oude merklapjes staan. Wat boeiend om daar meer van te weten te komen!

Fijne voorjaars-zondag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lentedag op Utrechtse heuvelrug

Rode auto op Utrechtse heuvelrug

En alweer was er een mooie zaterdag waarop er op textiel-gebied veel moois was te zien. We gingen met onze rode auto naar Maarn, waar wat te beleven was op handwerkgebied. Maarn ligt aan de rand van de Utrechtse heuvelrug. Eerst gingen we in dit oude landschap waar cultuur en natuur zo goed samengaan nog wat genieten van het doorkomen van de lente. Wat een pracht! ’s Morgens was het eerst nog fris maar je merkte aan alles dat verandering in de lucht hing. En we genoten om die verandering mee te maken al wandelend op landgoed Broekhuizen in Leersum.

Landgoed Broekhuizen

Op de route rond dit landhuis stond een soort praatpaal die de wandelaar van informatie voorzag over honderd jaar geleden. Ik zwengelde even aan die paal om hem aan de praat te krijgen. Een mevrouw las voor uit eigen werk: herinneringen aan het begin van de vorige eeuw waarin ze als klein meisje bij grootmoeder Praatpaal op landgoed Broekhuizenging logeren op het kasteel. Daarvoor moesten de dienstboden eerst alle kleding in orde maken en al luisterend waan je je terug in de tijd. Wat worden er in onze tijd veel leuke manieren bedacht om informatie over vroegere tijden uit te dragen!
Daarna gingen we ’s middags naar de bijeenkomst van de Nederlandse Kostuumvereniging. En daar was nog véél meer te zien en te horen over handwerk en textiel uit vroegere tijden! Het was mooi en indrukwekkend en ik wil daar graag nog meer over laten zien en vertellen. Maar voor vanavond laat ik het bij deze impressie. Vooraf hadden we nog wel een beetje twijfel of we zo’n eind wilden rijden voor zo’n handwerk-middag. Maar als je dan de komst van de lente meemaakt in zo’n mooi gebied, dan is achteraf wel duidelijk dat die twijfel overbodig was. Heerlijk om weer een mooi stukje Nederland te zien. Ik hoop dat jullie ook een mooie dag hadden!

Klein kussentje in lentebos
M’n eigen kleine kussentje legde ik even neer in die wijde uitgestrektheid van het maartse lentebos. Dat is mijn manier om het doorkomen van de zon te beleven en te vieren!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde bloemen: Enjoy life!

Geborduurde bloemen

Ik wens jullie allemaal een mooi voorjaars-weekend!
Wat fijn dat al onze mooie Nederlandse bloemen weer tevoorschijn komen!
Wie weet vind je nog wel het felgele bloemetje speenkruid. Maar anders zijn er natuurlijk ook genoeg narcissen te koop.
Enjoy life!

Geborduurde bloemen

Lees reacties (3) of geef een reactie

Veiling bij een kringloop

Tapisserie schilderijen in kringloopwinkel

Aan de rand van onze stad is een kringloopwinkel waar ik haast nooit meer kom, want er is toch niet veel meer te halen. Deze tapisserie-schilderijen misschien nog? Wel een jaar lang stonden ze hoog op een stelling neer te kijken op het koopjeszoekende publiek. Er hing een bordje aan met de tekst: “Dit object is niet te koop maar wordt op 7 maart geveild”. Vandaag dus. Gister was ik toch in de buurt en maakte ik nog even deze foto. Want ik vond het zo leuk om te zien hoe deze voor mij bekende tapisserie-schilderijen daar stonden. “Kan ik ook te weten komen hoeveel deze schilderijen opbrengen?” vroeg ik aan een medewerker. Nee, dat kon niet. Dan moest ik zelf maar komen. Dat gaat niet lukken vandaag, maar ik wil toch even laten zien hoe die schilderijen er bij stonden. Waarmee ik zeggen wil: Je komt er niet zo makkelijk meer aan! Ook kringloopwinkels hebben ze niet zomaar meer te koop.

Twee tapisserie schilderijen

Lees reacties (4) of geef een reactie

Over het Quiltersgilde

Quiltnieuws maart 2015 en gepatchte tulp
Ah leuk: de nieuwe Quiltsnieuws werd bezorgd. De overeenkomst met mijn eigen gepatchte tulp is frappant dus die heb ik er even naast gelegd. Ik schreef al eens dat het tijdschrift van het Quiltersgilde zich onderscheidt door hun mooie voorkanten. Prachtige foto’s prijken altijd op de cover en ook op de achterkant van het blad. Mooi gedaan! In mijn shop bied ik een aantal oude nummers te koop aan (daar zijn die mooie voorkanten ook te zien) en ik schrijf er nog eens bij: ik geef graag korting bij een bestelling van meerdere tijdschriften tegelijk.

Er zijn allerlei verenigingen op handwerkgebied waar je lid van kunt worden en het is mooi dat gelijk-geïnteresseerden elkaar daar kunnen ontmoeten en dat de vereniging elk jaar tentoonstellingen en/of ontmoetingsdagen organiseert. Maar bij mijn weten noemt géén van deze verenigingen zichzelf ook een ‘Gilde’. De quiltclub wèl, en dat vind ik ook zo leuk van hen. Het geeft gewoon een goed gevoel om lid te zijn van een ‘Gilde’. Het roept bij mij associaties op van mensen die een echt ‘Ambacht’ uitoefenen. Precies zoals ik vroeger op de lagere school leerde dat er in de middeleeuwen ‘gilden’ ontstonden. In de naam van het Quiltersgilde klinkt ook door dat de leden ‘ambachtelijk’ en ‘authentiek’ bezig zijn en dat vind ik leuk. Ik las eens een ingezonden brief van een Nederlandse vrouw in Australië die daar nog steeds het tijdschrift ontvangt en daar blij mee is. “Hier bestaat zoiets niet”, schreef ze. Reden te meer om blij te zijn met onze actieve verenigingen in Nederland.

En deze verhandeling werd ontlokt door die Nederlandse tulp op de cover. Nòg iets waar we blij mee / trots op zijn, maar dat behoeft verder geen toelichting. Alleen maar genieten nu ze er weer zijn!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Textiel festival in Leiden

Folders Textiel Festival in Leiden
Voor de derde keer kreeg ik bij een handwerk-tijdschrift een folder en een boekenlegger van een aankomend textiel-evenement. Dat geeft mij gelegenheid die folders aan beide kanten tegelijk te fotograferen: één helemaal opengeklapt en de ander alleen de voor- en achterkant. Het evenement wat op deze folder wordt aangekondigd is: Het Textiel Festival in Leiden. Het wordt een groots opgezet meerdaags festival wat waarschijnlijk veel bezoekers zal trekken. Diverse organisaties werken er aan mee, te weten: de landelijke organisatie Kant Kunst Nederland, de vereniging Liefhebbers van Merklappen, Vrouwen van Nu, Nederlandse Kostuumvereniging, het Quiltersgilde en het Weefnetwerk. Allemaal verenigingen dus die veel expertise hebben opgebouwd op eigen gebied.
De organisatie zelf is in handen van STIDOC en dat staat voor: Stichting Textiel Informatie en Documentatie Centrum. Ze organiseren dit festival voor de vijfde keer. Aan één locatie in Leiden hebben ze niet genoeg, dus het festival vindt op meerdere plekken plaats in de stad. Er zullen exposities zijn, demonstraties, workshops, lezingen, een conferentie, verkoop-tafels met arts & crafts. En een textielroute om van het één naar het ander te lopen. Ik denk dat er voor iedereen die geïnteresseerd is in handwerk en textiel wel wat te beleven is en daarom leek het me leuk om dit grote evenement nu vast op mijn blog te noemen. Dan kun je de datum vast in de agenda zetten: 13 t/m 16 mei.

Al de bovengenoemde organisaties hebben zelf ook landelijke ontmoetingsdagen voor hun leden, en één daarvan is morgen. De Nederlandse Vereniging voor Kostuum, Kant, Mode en Streekdracht (ook wel Kostuumvereniging genoemd) heeft morgen haar ledendag. Daar mag ik niet heen want ik ben geen lid. Maar ’s middags is het opengesteld voor niet-leden. Verschillende mensen hebben tegen me gezegd dat dat nèt wat voor mij zou zijn om daar naar toe te gaan. Dus dat ga ik doen!

En wie weet is dit nog een tip voor anderen om dat ook te doen. Hier vind je verdere informatie: http://kostuumvereniging.nl/
En wie zich alvast wil verheugen op c.q. voorbereiden voor het grote Textielfestival zijn deze links: http://www.stidoc.nl/
en: http://www.textielfestival.nl/ Er zijn ook speciale hotel-arrangementen voor mensen die aan één dag niet genoeg zullen hebben. Ik ben benieuwd of dat voor mij ook gaat gelden, want als ik dat programma zie dan denk ik: daar wil ik bij zijn!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Mijn oude geborduurde kussens

Geborduurd kussen mte rozen

Ze zeggen dat het voorjaar eraan komt, en dus breng ik nu eindelijk mijn winter-kussens naar zolder. Die hebben hier een paar maanden gelegen en ik geniet altijd van die kruisjes die niet allemaal dezelfde kant uitgaan. Elk foute steekje is een heenwijzing naar de leeftijd die ik had toen ik deze kussens maakte. Een jaar of twaalf denk ik. Of was ik veertien? Ik heb meerdere van deze kussens gemaakt en ben m’n moeder dankbaar dat ze af en toe zo’n pakket voor me kocht. Daarmee heb ik goed leren borduren. Nog steeds vind ik borduren op stramien ontzettend leuk om te doen en ik ben nu ook weer met iets anders bezig op grof stramien. En ik wil graag de tip doorgeven aan moeders met opgroeiende dochters: Af en toe zo’n pakket voor haar kopen? Wie weet slaat de kruisstteekliefde goed aan!

Spelen met kleurtjes heb ik nooit afgeleerd. Deze strookjes lagen hier nog. Ze zijn nu bìjna weggegooid, maar al dit soort strookjes zomaar weggooien dat kan ik niet. Ik wil altijd eerst even kijken of ik er nog iets mee kan. Nou goed, na deze foto mogen ze wel weg. Een kleurrijke dag gewenst!

Geborduurd kussen met roos

Lees reactie (1) of geef een reactie

Historische kruissteekpatronen

Historische kruissteekpatronen

Borduurpatronen voor de ‘gegoede stand’ werden vroeger los verkocht. In de biedermeiertijd werden overvloedige huiselijke tafereeltjes geborduurd, zoals een fruitschaal, boerderij-stillevens, bloemboeketten en iets met de jaargetijden. Ook veel ‘gezelligheid’, zoals een grootvader met zijn kleinkind op schoot. De patronen werden met de hand ingekleurd en als je nog eens zo’n oud patroon tegenkomt, dan is dat natuurlijk heel interessant. Ik heb (bijna had) er vier en die liet ik een paar weken geleden hier zien. Ik schreef daarbij dat het echtpaar Landwehr-Vogels een grote verzameling van deze oude borduurpatronen had, en daar hebben ze ook een heel interessant boek over geschreven. Dat boek ligt midden op de foto.

Maar ik wachtte nog even met het plaatsen van deze oude patronen op m’n shop, want ik wilde ze eerst aanbieden aan een deskundige. Dat is mevrouw Diny Mensink. Zij is al een tijd bezig om het omvangrijke archief (in het Regionaal Archief Rivierenland) van de collectie Landwehr te ontsluiten. Het betreft duizenden patronen die uniek zijn voor West Europa. Ze mailde me nu dat het al een heel eind opschiet en ze schrijft er ook een boek over. In 2017 komt hierover een tentoonstelling in de Kantfabriek in Horst en dat lijkt me heel interessant.

Over ‘mijn’ patronen schreef ze: “Het zijn schatjes” (en dat vond ik natuurlijk leuk om te horen). Dus deze patronen komen niet in mijn shop, maar ik heb wel iets anders. Dat is dit (oudere) boek over Historische kruissteekpatronen. Een interessant boek boordevol informatie over de originele motieven uit de biedermeiertijd. Daarin ook afbeeldingen van de haardschermen, voetenbankjes, poëzie-albums en stoelen die in die tijd overvloedig met dit soort romantische borduurwerk werden bekleed.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haak maar aan!

Drie boekjes haakwerk

Sinds kort blog ik ook op een gezamenlijke blog met de allerbeste titel: “Haak maar aan“.
Dat is een gezamenlijke blog die door Joke Lindevrouw is opgezet. Honderd mede-auteurs kunnen daarop iets publiceren en gister schreef ik daarvoor mijn tweede stukje. Automatisch deed ik dat op dezelfde manier zoals ik het op mijn eigen blog ook ben gewend, maar door de moderater (Joke dus) werd dit wat anders vormgegeven. Dat zag ik zojuist, en ik vond het nogal grappig. Ineens ziet m’n stukje er héél anders uit! Zal ik het hier ook eens proberen?

We zijn met elkaar talloze nieuwe dekens aan het haken;
de één nog kleurrijker en kunstiger dan de ander.
 Vroeger werden er ook veel dekens gehaakt,
 maar meestal in het wit.
 En ze werden niet gezellig over de bank gedrapeerd,
 maar netjes over een bed gespreid.
 Ik heb zo’n hele oude gehaakte deken te koop
 en het is leuk om het verschil te zien met de dekens
 die nu weer worden gemaakt.
De witte sprei is gehaakt in banen
 en dat is natuurlijk een goed idee,
als je niet zo’n zwaar geval op je schoot wilt hebben
 tijdens het haken.
 De banen zijn later aan elkaar gezet.
Ik was verrast, toen ik nog zo’n heel
oud haak-tijdschrift tegenkwam,
 waarin vier van die oude patronen staan!
 Zo leuk om te zien en voor die tijd ook heel mooi afgedrukt op een zwarte ondergrond.Op dit stukje kreeg ik een reactie van iemand die schreef dat ze ook graag net als haar oma Gehaakte bedsprei in oude haakboekjeszo’n sprei wil haken. Dus ze bestelde één van m’n haakboeken. En ze koos precies één van m’n leukste. Van dit boekje “Fijn Haakwerk” had ik er vier, en nu nog één. Dus voor wie dit laatste oude haakboekje wil hebben, breng ik het nog maar even onder de aandacht. Het is hard gegaan in één jaar! Vorig jaar dacht ik nog: “Waar begin ik aan om deze oude (en soms verkreukelde) haakboekjes te verkopen? Maar ze zijn weer gezocht en geliefd en ik heb er verschillende verkocht. Vooral de Durable-boekjes waren fijn. Daarvan heb ik er nu nog één in m’n shop en ja: er staan ook patronen van (witte) spreien in!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Weidsheid en vlijtigheid

Weilanden en water bij Voorst

Ik mag zeker geen blogje beginnen met: “Hè hè, eindelijk een zondag zonder poepende honden voor m’n keukenraam”. Dat vroeg ik een paar dagen geleden nog aan m’n echtgenoot, die net als ik stinkgenoeg had van onze overburen. Drie jaar lang hadden we elke dag last van ze gehad, en toen kwam er vorige week ineens een dag dat ze af-en-aan reden met busjes. De honden en de hele huisraad werd ingeladen en heel die ingewikkelde familie met knetterende brommers en knallende auto’s hielp mee. Nu zullen ze wel ergens anders de buurt onveilig maken, maar ik ben er niet rouwig om dat ik ze nooit meer hoef te zien en horen.

Een blogje beginnen met bovenvermelde zin leek me toch niet zo’n goed idee, dus ik liet het idee maar weer los. Maar nu kwam het weer terug. Net als die buren. Gister waren ze er ineens weer met z’n allen, en even later stegen zwarte rookpluimen op vanuit hun tuin. Wat krijgen we nou? De hele boel die nog over was werd in de fik gezet! Overtollige kasten en stoelen en een hele tuintafelset die kennelijk niet meer mee hoefde. Huppakee, gooi maar in het vuur! Gauw alle ventilatieroosters dicht gedaan want daarbij komen flink wat giftige dampen vrij. Beetje raar zijn die mensen wel. En wat een verspilling ook! Kan dat nou niet even naar een kringloop gebracht worden, of gewoon netjes naar de stort?

Handwerkers houden ervan om nog bruikbaar materiaal zoveel mogelijk te benutten en in nogal contrast met mijn ex-overburen (gelukkig, ze zijn nu toch weg….) staat mijn gepriegel met een paar randjes handwerkstof. Ik hield een lange strook over van een vorig project en daar heb ik wat hartjes op geborduurd. Daar heb ik nog een plannetje mee. Maar terwijl ik er mee bezig was, dacht ik: zal ik ook eens ergens de fik in doen? Gewoon al die restjes weggooien? Enerzijds is het gebruiken van die restjes leuk, anderzijds heb ik ook wel zin in wat meer ruimte om me heen. Nou ja, jullie zien nog wel wat ik met die hartjes doe. Ze drukken in ieder geval zuinigheid met vlijt en materiaal uit. (En daar kunnen sommige buren nog wat van leren…..)

Geborduurde hartjes op smalle stroken handwerkstofEn de bovenste foto: de weidsheid waar ik soms naar verlang. Stel je voor dat je zo’n uitzicht hebt vanuit je keukenaam! Deze foto nam ik bij mij in de buurt. Maar ja, daar mag ik geen huis bouwen…

Lees reactie (1) of geef een reactie

Oude gehaakte beddesprei

Gehaakte witte Beddesprei

Deze sprei is gehaakt in banen die later aan elkaar zijn gezet. Een goed idee om tijdens het haken niet zo’n zwaar handwerk op je schoot te hebben. Ik heb hem al een jaar in huis en wist niet goed wat ik er voor zou vragen als ik hem zou verkopen. Een enkele keer zag ik zo’n sprei, bijvoorbeeld op een brocante- of antiekmarkt. Eén keer nam ik daar ook een foto van, van zo’n sprei tegen de achterkant van een brocante-kraam. Oud Handwerktijdschrift patronen voor bedspreienNadat ik eerst even op het prijskaartje had gekeken om te weten wat anderen ervoor vroegen. (die foto vind je in de shop bij deze sprei)

Het is altijd leuk als je iets herkent wat je zelf ook hebt, en die herkennings-vreugde had ik nog meer toen ik een heel oud patroon vond van deze bedsprei. De gelijkenis is frappant! Het patroon is niet helemaal hetzelfde maar toont toch wel grote overeenkomst. Die oude patronenbladen hebben helaas meestal geen jaartal afgedrukt, maar aan de vormgeving te zien komt dit waarschijnlijk uit de veertiger of vijftiger jaren van de vorige eeuw.

Nu in onze tijd zijn gehaakte dekens ongekend populair en ik denk dat je wel kunt zeggen: nog populairder dan vroeger! Er worden nu weer zòveel dekens gehaakt, veelal in afwisselende kleuren. Maar zo’n eenvoudige witte sprei is ook nog steeds mooi. Om goed te laten zien welke patronen in dit oude dunne tijdschrift staan, heb ik alle vier de patronen daaruit in m’n shop weergegeven. Je kunt die patronen zò weer gebruiken: alle steken zoals lossen en vasten en stokjes zijn nog precies hetzelfde als vroeger.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Boeken over Patchwork en Quilten

Patchwork picknickkleed over oude muur
Onderin het kistje op de foto drie gele boeken over patchwork met de sprankelende titel: “Mooi zelf gemaakt”. Want zo is het: alles wat je zelf gemaakt hebt is mooi! Dit is mijn oude picknickkleed (lang geleden maakte ik er een stuk of zeven van simpele lapjes) en dat kleurt mooi bij het kistje met patchworkboeken wat ik een keer zo meenam voor een verkoopmiddag. Gister bofte ik dat ik nog weer eens een patchwork-boek tegenkwam en dat bracht me op het idee om hier nog eens over te bloggen. In onze tijd verschijnen er volop nieuwe quiltboeken, maar die oude zijn ook nog steeds interessant. Ze staan boordevol met duidelijke beginners-informatie, handige tips en aantrekkelijke patronen.
Er zijn ook bekende schrijfsters die al heel lang boeken schrijven over deze fascinerende hobby en met de ontwikkelingen zijn meegegaan. Zoiemand is Katherine Guerrier. Zij is de auteur van het boek wat ik gister vond. Op de foto zie je haar naam bovenin twee keer staan op de rug van een boek: een oud boek Patchwork en Quilten uit 1992 en een nieuw boek Scrap Quilt met foto’s die echt tot de top behoren. Het oude boek is nog steeds heel bruikbaar en het nieuwe boek is fascinerend vanwege het sprankelende kleurgebruik.

Ik vind het heerlijk om die oude en nieuwe boeken door te bladeren. En bij het zien van die oude foto van mijn eigen picknickkleed dacht ik: Deze weken in maart zijn mooie weken om weer eens een quilt te maken of af te maken. Zodat we straks weer iets moois hebben mee te nemen op vakantie. Inspiratie genoeg!

Doos Patchworkboeken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ariadne Handwerkbibliotheek: twintig delen

In gesprek met Henriette Beukers

In januari publiceerde ik een foto van een stapel boeken uit de Ariadne Handwerkbibliotheek. Ik schreef erbij dat er geen lijstje bestond van alle verschenen titels en ook dat het niet duidelijk was uit hoeveel delen de serie bestond. Ik nodigde lezers van mijn blog uit om nog aanvullingen te geven. Daar werd diverse keren op gereageerd: bedankt! Een paar dagen geleden kwam er nog een correctie van iemand, want het boek over weven heet “Weef met plezier” en niet “Weven met plezier”. Telkens als er een aanvulling kwam, noteerde ik die bij mijn lijstje en dat kun je nog terugvinden bij dit blogje.

Kort nà dat blogje over deze Handwerkbibliotheek-delen, had ik de gelegenheid om Henriëtte Beukers te ontmoeten. Dat was nog eens een mooie gelegenheid om het aan haar zelf te vragen! Zij was de hoofdredactrice van die serie en ze bevestigde dat die uit twintig delen bestaat. Ook kocht ik bij die gelegenheid haar nieuwe boek: “Rondom Textiel” en daar las ik op pagina 5 ook hetzelfde. Nu deze oude boeken weer actueel zijn is het voor verzamelaars leuk om te weten dat je bij twintig kunt stoppen met zoeken naar nog weer nieuwe delen.

Toen ik naar dat kleine kerkje ging, waar Henriëtte Beukers ook haar mooiste textiel-stukken tentoonstelde, was het net “Warme truiendag” geweest, maar het was er niet meer van gekomen om daar nog wat over te schrijven. Dus dat doe ik nu nog maar. Op de foto heb ik mijn eigengebreide trui aan die ik maakte als tiener. Van schapewol die door mijn schoonmoeder was gesponnen. Dàt waren nog eens tijden! Ik heb hem al die jaren op zolder bewaard en voor de warme-truien-dag had ik hem tevoorschijn gehaald. Paste nog! Eigenlijk wel een toepasselijke trui om te dragen tijdens de ontmoeting met de vrouw die in de diezelfde tijd al die mooie boeken schreef!

Hieronder nu het complete lijstje
(de foto is van de delen die ik te koop heb)

Het grote kruissteekboekStapel boeken uit Ariadne handwerkbibliotheek
Nieuwe borduurideeën
Wandkleden maken
Plezier met lapjes
Lappenpoppen en beesten
Batik met plezier
Joegoslavisch borduren
Sprang – Egyptisch vlechten
Spinnen met plezier
Groot Perzisch Ajourboek
Zelf tapijten maken
Kwasten, koord en franje
Borduren voor iedereen
Frivolité vroeger en nu
Onze klederdrachten
Motieven uit Peru
Weef met plezier
Borduur met plezier
Anders breien en haken
Haken met plezier

Lees reacties (4) of geef een reactie

Antiek linnen

Rollen antiek linnen

Oud textiel staat weer volop in de belangstelling. Na het succesvolle “randje per week” waarbij duizenden vrouwen oude merklaprandjes op een lange lap onder elkaar borduurden, komt er nu ook steeds meer interesse in de achtergrond van de merk- en stoplappen uit vroeger eeuwen. En wat ook heel leuk is: sommigen willen die oude merklappen en stoplappen ook weer zo getrouw mogelijk namaken! Er zijn textiel-deskundigen die de technieken van het ‘stoppen’ graag doorgeven aan geïnteresseerde borduursters. Zo komt er bijvoorbeeld in april een workshop “Stoppen” waarbij de deskundige Nan van der Storm een workshop geeft in Vaassen.

Ook Berthi Smith maakt op haar textiel-blog melding van de hernieuwde belangstelling. Recent had zij een expositie van haar mangeldoeken. Dat zijn doeken die het kostbare linnen moesten beschermen bij het mangelen na het wassen. In een recent blogje vertelt ze dat het tijdschrift Seasons in hun nieuwe nummer ook aandacht besteedt aan de mangeldoeken. En in dat nummer komen ze met allerlei leuke zelfmaak-ideeën, waarvoor (oud) linnen nodig is.

Ik heb een paar rollen oud linnen wat geschikt is om te gebruiken om die oude stoppen en merklapletters opnieuw op te maken: origineel linnen van honderd of tweehonderd jaar oud. Ik ben nog bezig om uit te zoeken hoe oud het precies is maar daarna wil ik het te koop aanbieden. Voor de zelfmaak-ideeën uit de Seasons is dit linnen natuurlijk ook wel geschikt, maar of je daar nou persé antiek linnen voor wil gebruiken, is natuurlijk ieders eigen keus.

Op de foto is onderaan iets interessants zichtbaar: een half versleten of half-uitgehaalde grote merklapletter (waarschijnlijk uit Friesland, want daar maakten ze vroeger zulke grote letters). Op de detailfoto is goed te zien hoe ongelooflijk fijn deze kleine kruisjes werden geborduurd.

Half uitgehaalde letter op antiek linnen

Lees reacties (5) of geef een reactie

Klederdrachten: Hindelopen

Geborduurde klederdrachten

Laat ik maar eens van wal steken met m’n serie over Nederlandse klederdrachten. Verdeeld over drie enveloppen heb ik twaalf losse poppenpatronen die werden uitgegeven door “Prinses”. Bij de omschrijving hoe de kleertjes in elkaar genaaid moeten worden, staat telkens een typerende tekst van de volksdracht in een bepaalde plaats. En die leek me leuk genoeg om twaalf keer over te nemen. Ik ga proberen ook twaalf foto’s te plaatsen van iets wat met klederdracht te maken heeft en vandaag is dat als eerste: een borduurwerk wat mijn grootmoeder maakte!

En hier volgt de tekst die goed bij deze foto past. Het gaat over Friesland – Hindelopen.

“Een gedeelte van de Hindeloper klederdracht – ontdaan van 18e eeuws toevoegsel en Oost-Indische import-artikelen o.a. calizots en chifs – meen ik nog als ‘aloude klederdracht’ te mogen beschouwen. Typerend voor de dracht zijn de zwarte manchetten en het zwarte halsboord. De bijzondere nauwe mouwen zijn aan de polsen gegarneerd evenals de steeds openstaande voorpanden. De ongehuwde Hindeloper vrouw draagt een lage hoofdtooi, die bestaat uit een om het hoofd sluitende muts van geruite stof, die het kapsel geheel bedekt; twee afhangende punten vallen in de nek. Een speciaal onderdeel van de oude klederdracht bestond uit een geheel eigen type van hoofdbedekking, die speciaal bestond uit een op verschillende wijzen op en om het hoofd gedragen hoofddoek.”

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude borduurkalenders: zes keer twaalf mooie borduurplaten

Zes oude borduurkalenders

Deze kalenders staan boordevol kruissteekpatronen. Ze zijn uitgegeven in 1982, 1984, 1987, 1994 en 1996 maar ze zijn eigenlijk net als de Anchor-agenda linksonder tijdloos. De helft van deze kalenders zijn geliefde verzamelaarsobjecten, te weten de kalenders van Haandarbejdets Fremme en Permin. Van de twee kalenders die door de Anna zijn uitgegeven weet ik niet zeker of ze ook zo gewild zijn. In ieder geval zijn ze erg mooi en ik voegde heel wat foto’s toe aan de galerij om te laten zien hoe leuk ze zijn. Ook schreef ik een mailtje naar de redaktie om te vragen of ik het patroon van het huizenrijtje mocht gebruiken. Maar daar heb ik geen antwoord op gekregen. Jammer, want ik dacht dat deze leuke Geborduurde huizenrijtje uit borduurkalender Anna motieven het volop verdienen om opnieuw onder de aandacht van een groter publiek te komen. Nu kan slechts één persoon deze kalenders kopen.
Van de tijdloze agenda van Anchor liet ik een paar dagen eerder al een afbeelding zien, en meerdere foto’s vind je bij de galerij. Nogmaals: hele leuke en bruikbare kruissteekmotieven zitten verstopt achter de voorkanten van deze oude kalenders!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een wandelroute voor burgers

Crocussen bij stadsmuur Amersfoort

Op zondagmiddag reden we naar onze dochter die heel dichtbij een oude stadsmuur woont. Ik weet precies hoe leuk dat is, want dertig jaar geleden woonde ik honderd meter verderop van de plek waar zij nu woont. Dus een bezoek aan haar vind ik altijd extra leuk want dan ben ik gelijk ook weer in dat oude buurtje. Je hoeft alleen maar de stadsring over te steken en dan ben je in de binnenstad. Die heel netjes wordt afgescheiden van het verkeer door een middeleeuwse stadsmuur. Wat een lekker plekje om te wandelen op de eerste dag van maart. Voordat we onze wandeling begonnen, keken we eerst even op het bord wat daar tussen de crocussen stond. We lazen daarop dat de “wandelroute voor burgers” in 1830 werd aangelegd in de Engelse landschapsstijl. Veel slingerende paadjes en verrassende doorkijkjes. En nu in de vroege lente: één paarse golvende crocusweelde.

Tapisserietas bij oude toren

We klommen naar boven en keken naar de slotgracht beneden en ik zette m’n tapisserietas even in een nis. Daar had ik niet bij nagedacht toen ik deze tas van huis had meegenomen, maar de geborduurde zwanen passen goed in deze entourage. Een mooi plekje om nog eens goed naar het gras langs de gracht te kijken. SpeenkruidZie ik daar iets geels glinsteren? Ja! Hoera, ik heb het gevonden, het eerste speenkruid! Het was maar één bloemetje, meer bloeide er nog niet. Maar ik zag het en met genoegen presenteer ik deze foto: de eerste speenkruidfoto van dit jaar!

Ik ben benieuwd of jullie het felgele bloempje ook nog hebben gevonden, en als dat zo is of je er ook net zo blij  van bent geworden als ik. Ik maak altijd een heel spektakel van dat eerste bloempje, voor mij is het een soort kievitsei. Reuzefijn:
lente is weer in het land en speenkruid groeit weer aan de kant!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Blogjes over Klederdrachten

Geborduurd schilderij klederdrachten

Een tijdje geleden kocht ik drie enveloppen waar tot mijn verrassing leuke oude klederdracht-patronen inzaten. “Daar wil ik nog eens iets mee doen” dacht ik, en vervolgens bleven die enveloppen maandenlang liggen. Ik nam me voor om vanaf een bepaalde datum daarover te gaan bloggen en vandaag denk ik: 1 maart is wel een goede datum. Dus vanaf vandaag hoop ik regelmatig – aan de hand van die oude enveloppen – over klederdracht te gaan bloggen. En als ik daar na twaalf keer mee klaar ben, dan zet ik die enveloppen in m’n shop.

Lees reacties (6) of geef een reactie