Archief voor mei 2015

Archief - mei 2015

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode mei 2015 getoond.

 

Communicatie met twaalf sterren quilt

Radio Kootwijk

Middenin het land ligt de Hoge Veluwe. En diep verscholen in dat uitgestrekte natuurgebied staat zomaar middenin die uitgestrekte bossen en zandvlakten een kolossaal gebouw. Het is het voormalig zendstation Radio Kootwijk. Dit was destijds een wonder van moderne techniek. In 1929 werd door koningin-moeder Emma een nieuwe functie in gebruik genomen namelijk een radiotelefoondienst. Vanaf die tijd kon ‘Nederland’ bellen met Nederlands-Indië. Later kwamen er andere landen bij waarmee gecommuniceerd kon worden. De eerste woorden die Emma sprak zijn nog steeds bekend: “Hallo Bandoeng, hoort u mij?”

Quiltje Ohio star over betonnen muur
Aan één van die grote grijze hoge muren hing ik mijn oude twaalf-sterren-quilt. “Hallo, ziet u mij?”
Communicatie is in die honderd jaar echt een heel stuk makkelijker geworden!

Quiltje Ohio star

Lees reactie (1) of geef een reactie

De Nachtwacht van Rembrandt geborduurd

Geborduurde Nachtwacht in Rijksmuseum
In het Rijksmuseum bezochten we een paar weken geleden de tentoonstelling De Late Rembrandt.  Ik had in Amsterdam een geborduurde Nachtwacht bij me, waarmee ik even vóór de echte had geposeerd. After all, was het niet Rembrandt zelf die in dit schilderij propageerde dat het allemaal wel wat losser mocht? Dus mocht ik daar ook even staan met dit sublieme borduurwerk (die foto zie je hier). Ik was er nog niet toe gekomen om dit borduurwerk ook in m’n shop te plaatsen en dat doe ik nu. Hà! De Nachtwacht in m’n shop: geweldig toch? Hier kan ik de humor wel van inzien!

En ik plaats nog een andere foto van twee half omgeslagen Nachtwachten. De één is van een stramien, wat ik een hele tijd in m’n shop had staan maar nu was besteld. En het andere is van dit borduurwerk. Op deze manier wilde ik een keer de verschillen laten zien die tussen borduurwerken kunnen zitten. Het stramien is duidelijk veel grover en dan wordt het borduurwerk ook minder gedetailleerd. Andersom geredeneerd: het laat zien hòe mooi dit borduurwerk wel is!

Borduurwerk en stramien van Nachtwacht

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Boeken over Baltimore Quilts

Twee boeken Baltimore Quilts

Als je voor de eerste keer een ‘Baltimore quilt’ tegenkomt, dan weet je haast niet wat je ziet. Zo kunstig en prachtig en evenwichtig en precies! In de Victoriaanse tijd, in het midden van de 19e eeuw, werd deze stijl ontwikkeld in Baltimore en nog steeds is dit een aparte manier om quilts te maken die veel aantrekkingskracht heeft. In onze tijd is nu het maken van een “Dear Jane” quilt populair, en die quilts horen ook tot de groep geappliceerde quilts. Ik heb twee hele mooie boeken die ik vandaag in m’n shop plaats, met ook een flink aantal gefotografeerde pagina’s, om een goede indruk te geven van deze mooie boeken. Ze zijn geschreven door een deskundige die veel research heeft gedaan naar de geschiedenis van deze bijzondere quilts in Amerika. Er zijn verschillende foto’s van quilts die nu in musea hangen. En ook geeft ze patronen om zelf de prachtige rijk versierde blokken te maken, met de overdadige bloemenranden die zo bij deze quilts horen. “Victorian fancywork” was in de tijd dat deze quilts voor het eerst gemaakt werden tot grote hoogte gestegen en ook al zou je niet van plan zijn om zelf zo’n quilt nog eens te maken, dan nog is het leuk om even deze mooie foto’s te zien.
Baltimore Beauties and Beyond, vol. 1 en vol. 2

Ik volg een blog van Chris, die af en toe haar vorderingen laat zien van haar applicatie-quilt. En ik heb nog een link naar Jane die in Engeland prachtige quilts maakt. Gewoon om even een idee te krijgen hoe er nu ook weer allerlei variaties van Baltimore-quilts worden gemaakt. Veel werk, maar het resultaat is bijzonder.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduurwerken van Mies Bloch

Ansichtkaart met borduurwerk Mies Bloch
De langgerekte borduurwerken die door Mies Bloch zijn ontworpen, komen prachtig uit op een ansichtkaart. Ik was blij verrast om zo’n ansichtkaart te krijgen van degene die degene die het hele idee van ‘textielkaarten’ populair heeft gemaakt. Dat is Berthi Smith, die al vele jaren een dagelijkse blog bijhoudt over alles wat met handwerken en textiel te maken heeft. In het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen vond ze deze ‘borduurkaart’ en stuurde die gisteren naar mij. En wat komt dat mooi uit, want ik was net met dit langgerekte borduurwerk van de Gouden Koets bezig. Een ander exemplaar van dit borduurwerk had ik al in m’n shop, en nu plaats ik dit borduurwerk (niet ingelijst) er ook bij. Kun je nog kiezen ook!

Vorig jaar begon ik af en toe wat te schrijven op mijn blog over de borduurwerken van Mies Bloch en ik dacht dat ik de enige was die het tijd vond dat haar borduurwerken wel wat meer in de belangstelling zouden mogen komen. Maar kennelijk hangt zoiets in de lucht en nu kom ik vaker de afbeeldingen van deze typische borduurpatronen tegen. En in het Zuiderzeemuseum wordt nu ook aandacht besteed aan haar ontwerpen. En ze verkopen er dus deze borduurkaarten! Ik hoop de tentoonstelling gauw ook zelf te kunnen zien. Maar nu alvast genieten van deze twee leuke afbeeldingen.

Borduurwerk gouden koets

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude tijdschriften met breipatronen

Collage oude tijdschriften breipatronen

Een bloglezeres was blij dat ze het oude tijdschrift van 3 Suisses in mijn shop ontdekte, met de gebreide olifant voorop, want daar was ze al een hele tijd naar op zoek. Vroeger had ze die trui voor haar dochter gebreid, en nu wilde ze hem voor haar kleinkind breien. Ik kreeg een hartelijk mailtje van haar, en een tijdje later nog eens een mailtje: nu met bijgesloten foto van de trui die ze had gebreid met behulp van het patroon. Ze was er zo blij mee dat ze het patroon had gevonden, en dat vond ik natuurlijk leuk om te lezen.  “Mag ik je foto op m’n blog laten zien?” vroeg ik aan haar en dat was goed. Want het is voor mij ook een goede illustratie van waarom ik deze tijdschriften in m’n shop heb gezet. Het zijn oude tijdschriften uit de zeventiger en tachtiger jaren en veel vrouwen die nu weer de breipennen ter hand nemen hebben er goede herinneringen aan. Niet altijd liggen die oude tijdschriften nog op zolder en dan kan het een mooie ontdekking zijn om ze nog eens via internet terug te vinden. Ze worden trouwens weer volop gebruikt, merkte ik. In kringloopwinkels en op rommelmarkten vliegen ze weg (dat zei een winkel-medewerkster aan wie ik vroeg of ze nog oude handwerktijdschriften had). “O mevrouw, die halen de avond niet eens. Als we die ’s morgens in de winkel leggen, zijn ze ’s avonds geheid weg.” Bij mij loopt dat nog niet zo hard, maar ik vond het wel heel leuk dat dit breipatroon van de olifanten-trui zo goed terecht is gekomen bij iemand die daarnaar zocht. En de trui zelf is natuurlijk heel mooi geworden! Leuk voor dat kleinkind om zo’n lieve breiende oma te hebben!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Symboliek van merklappen

Boeken over merklappen
Oude merklappen vertellen een geschiedenis, een taal van verbondenheid met de huiselijke haard, van vrouwen en meisjes die hun persoonlijke initialen vastlegden in kleine kruissteekjes, vaak geborduurd op zelfgesponnen en geweven linnen. Deze merklappen bevatten heel veel symboliek: symbolen van een trouw en goed leven. Maar ook van de dagelijkse potten en pannen en stoven en spinnewielen die elke dag gebruikt werden. Ik heb een schilderijtje waarop een aantal bekende huwelijkssymbolen zijn weergegeven. Achterop het schilderijtje staat de betekenis en die was zo leuk om te lezen dat ik hem helemaal heb overgetypt (weergegeven in m’n shop). We zien middenop een bruidskransje, daaronder Uitleg Huwelijkssymboliek op oude merklappeneen pauw met zeven ogen in de staart, een naaimand, huwelijksbootje en een kast met een sleutel, want dat was het teken van zuinigheid. De kleine figuurtjes links en rechts op dit lapje hebben allemaal betrekking op het huishouden: een ring op de pannekoekpan op te zetten boven het open vuur, een schaar, een beddepan, een rakel op de as uit de oven te halen, een kandelaar, een hark en een wafelijzer. Sommige symbolen had ik niet zo herkend en ik vond het leuk om ze zo eens te zien. Het schilderijtje met huwelijkssymboliek plaats ik in m’n shop (en daar vermeld ik ook dat het van bedrukt linnen is, en niet echt geborduurd).

Er zijn veel boeken verschenen over merklappen en daarin wordt ook grondige uitleg gegeven van alle symboliek op merklappen. De twee boeken die ik hier laat zien behoren tot de meest bekende. Het boek links (Merklap motieven) is van Albarta Meulenbelt, en het boek rechts (Merklappen) van G.E. Boone. Voor wie geïnteresseerd is in merklappen, zijn dit twee hele leuke boeken, met veel oude merklappatronen om weer opnieuw te gebruiken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserie schilderij

Geborduurd schilderij Eland in bos
“Er zijn weinig landen in de wereld waar de verbinding met Nederland zo voelbaar is als hier.”  Dat zei de koning gister tijdens een staatsbanket in Canada, waar hij op staatsbezoek is. Op het nieuws wordt genoemd dat hij uitgebreid de banden met Canada heeft geroemd. Een paar weken geleden hingen in mijn stad heel veel Canadese vlaggen uit, en was er een veteranen-parade om nòg weer eens ‘de Canadezen’ te bedanken voor hun hulp om ons land-in-oorlog te bevrijden. Ook toen werd het duidelijk dat de banden met Canada heel hecht zijn. En nu kwam ik zomaar op het idee om dit prachtige borduurwerk dan maar als ‘Canadees’ te zien. Met die elanden erop zou het ook heel goed Noors kunnen zijn, en dan zijn het rendieren. Maar die prachtige herfstkleuren duiden weer op Canada.  Ik ben er één keer geweest, en toen zag ik twee beren in het bos. Ook best wel indrukwekkend. Net als deze elanden, of ‘mooses’ zoals ze daar worden genoemd.
Ik kocht dit geborduurde schilderij een paar dagen geleden op een Pinkstermarkt en plaats het gelijk maar in m’n shop. Ik heb nog veel meer borduurwerken liggen en die hoop ik ook allemaal nog toe te voegen. Dit soort borduurwerken zijn heel geschikt om de lijst te verwijderen (ook wel een beetje jammer, want het is best een mooie lijst, als je ervan houdt), en er dan een kussen van te maken. Met deze geborduurde kleuren wordt dat vast heel mooi!
Ik hoop trouwens voor de koning en de koningin dat zij ook nog even het bos in kunnen, daar in Canada. Dat lijkt me fijn voor ze om even bij te komen na zo’n staatsbanket.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Vrolijke bloemen in mei

Borduurwerk Bloem op stramien
Ach, wat een somberheid voor eind mei…
Ik weet een goede manier om weer vrolijk te worden: bloemen plukken (maar mijn boterbloemen zijn alweer bijna uitgebloeid en m’n tafel ligt bezaaid met gele blaadjes). Een nog betere manier is: iets met dit borduurwerk doen! Ik kocht het een paar dagen geleden en zou het natuurlijk best zelf kunnen houden want dit zijn nou helemaal precies de kleuren en motieven waar ik blij van wordt! Maar misschien heeft iemand anders ook wel ideeën wat ze hiervan zou willen maken. De meest voor de hand liggende bestemming is natuurlijk een kussen. Dan moet het werk nog wel even wat worden opgespannen, want het bobbelt nogal. Maar op een grote tas: ook heel mooi!
Terwijl ik bezig ben met dit blogje plenst het van de regen. Het is de mooie meimaand en overal bloeien witte en gele en paarse bloemen. Maar het is wel veel bewolkt en koud geweest deze maand. Maar ook wel lekker om dan binnen bezig te zijn!

(Trouwens, als het nu mooi weer was geweest, dan had ik denk ik een tekst geschreven over hoe leuk het zou zijn om hier een kussen van te maken voor in de tuin…)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Stichting Goed Handwerk opgeheven

Wandkleed met Bijbelse voorstellingen
In de naoorlogse jaren is textiel een schaars goed. Kleding wordt vermaakt en hersteld, linnengoed eindeloos versteld. Naarmate er meer materialen ter beschikking komen, neemt het zelf (nieuwe) kleding maken, maar ook breien, haken en borduren voor de inrichting van het huis toe. Handwerken is een nuttige bezigheid. In 1951 wordt in Den Haag een Stichting Goed Handwerk opgericht die ten doel heeft om het handwerk in Nederland op hoger peil te brengen en om de kunstzin te bevorderen. Daartoe geeft de Stichting een tijdschrift met patronen uit (daarvan heb ik één, te weten nr. 67 in m’n shop) en er worden wedstrijden en tentoonstellingen georganiseerd. Door deze inzet en door de toenemende welvaart evolueert het handwerken van ‘nuttig en noodzakelijk’ naar een plezierige hobby en vrije tijdsbesteding.
In 1991 ging de naam over in Textiel en nog weer later in Textiel Plus.Gezin jaren vijftig
En nu (twee weken geleden) heeft de vereniging zichzelf tijdens het Textiel Festival in Leiden opgeheven.
Bij deze gelegenheid werd ook een boek uitgegeven: “Stichting Textiel Plus: inspirerend en signalerend.
Via m’n blog kreeg ik contact met Trijnie van Spanning, die veel patronen heeft verzameld en ook materiaal had aangeleverd voor de tentoonstelling van de nu opgeheven stichting. Zij stuurde mij ook een foto van een wandkleed wat door deze Stichting “Goed Handwerk”  is uitgegeven, en die foto kan ik juist goed gebruiken. Want ik heb hier nog het oude patroon liggen van dit wandkleed. Onder oudere handwerksters zal dit patroon misschien nog herinneringen oproepen, want het was vroeger een bekend patroon en het stamt ook uit de tijd dat er nog niet zoveel kruissteekpatronen in omloop waren als nu.
Dus voor deze keer plaats ik niet een eigen foto, maar een foto van iemand anders.
Het patroon hiervan wat ik in m’n shop plaats, ziet er precies zo uit als het hoort: lekker verfromfraaid. Vroeger ging zo’n patroon van hand tot hand, en het werd vaak tientallen jaren bewaard. Er zijn door de Stichting Goed Handwerk op deze wijze ruim 300 patronen uitgegeven.
(En nu ik toch een keer een foto van iemand anders gebruikte: de foto van het typische jaren-vijftig gezin heb ik overgenomen van de website van de nu opgeheven Stichting. Hij geeft een goed beeld van de tijd waarin dit soort patronen in omloop waren.)
Lees reacties (2) of geef een reactie

Tweedehands handwerkboeken en tijdschriften

25 tweedehands handwerkboekenTien tweedehands handwerkboeken
Een overzicht van de handwerkboeken en tijdschriften die ik de afgelopen tijd toevoegde in m’n shop. Er zitten veel boeken en tijdschriften bij met kruissteekpatronen en als ik die doorblader krijg ik tientallen ideeën. Die kan ik niet allemaal zelf uitvoeren, maar het is wel leuk om naar al die mooie foto’s te kijken. Eigenlijk wel ongelooflijk hoeveel er op dit gebied verschenen is! “Voor elk wat wils” dus. Dat geldt voor de patronen (gedetailleerd of juist wat grover), maar ook voor de uitvoering. Sommige boekjes zijn wat duurder (want zeldzaam), maar voor vijf euro kun je ook een tijdschrift kopen waar talloze patronen instaan. De uitgever Burda staat bekend om zijn prachtige en goed-uitgewerkte patronen, net als de DMC-uitgaven en het Borduurblad. Er is heel veel moois op dit gebied.
Aanvankelijk wilde ik alleen handwerkboeken verkopen, maar de tijdschriften kwamen er vanzelf bij. Ik wil me daarin wel wat beperken, want er is op dat gebied gewoon zò veel, daar kan ik eigenlijk niet aan beginnen. Maar dan heb ik zo’n tijdschrift in m’n hand en denk ik: “Ach, ik doe het er toch maar bij.” Zoals het tijdschrift Joli (tweede links onderaan). Daarin staat een complete paardrij-outfit. Dat is niet iets wat je vaak tegenkomt en misschien is er iemand net naar op zoek. Dus die er ook maar bij gedaan.
En voor al die andere boeken en tijdschriften geldt ook: ik hoop dat ze hun weg vinden naar iemand die ernaar op zoek is.
Eén van deze boeken heeft als titel: Creatie en Expressie! Volop creatie- en expressie-plezier toegewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Deens boekje met oude patronen

Tulpenkussen en Zweeds boekje
Mijn tulpenkussen maakte ik naar een patroon in een Deens boekje (Börnenes broderibog), uitgegeven door de Haandarbejdets Fremme. En nu kwam ik een tijdje geleden dit leuke boekje tegen, ook uit de zestiger jaren. Ik kocht het van een andere textiel-liefhebber op de ledendag van Merkwaardig en zag dat zij er ook nog één keer liefdevol naar keek voordat het in mijn tas verdween. Een paar weken later kwam ik op de handwerkbeurs in Zwolle en tot mijn verrassing liet een standhouder mij dit boekje zien. “Moet je nòu toch eens kijken! Zò bijzonder!” Ze was helemaal blij dat ze dit boekje die dag had kunnen kopen. En zo gaat dat dan ook, onder handwerkliefhebbers. We laten elkaar onze vondsten zien, en soms verkopen we ook weer wat ‘vondsten’ door. Dit boekje is vrij zeldzaam, en geeft een mooi beeld van het handwerk zoals dat in de zestiger jaren werd gemaakt. Van dit boekje heb ik extra veel pagina’s gefotografeerd die ik in de galerij (in m’n shop) laat zien. Want zo’n praatje op een beurs of markt gaat maar tussen twee mensen en is daarom beperkt. Terwijl ik het juist leuk vind als er nog meer mensen dit bijzondere boekje even kunnen ‘inzien’. Je vindt die foto’s en het boekje hier.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Over het prikkeldraad

Gehaakte deken over prikkeldraad
Toen ik vanmorgen klaar was met bloggen, dronk ik een kopje koffie, dat is zo mijn routine. Soms moet ik daarna snel weg, en soms ligt er nog een dag voor me waarop ik nog wel wat meer zou willen bloggen. Vanmorgen had ik bedacht dat ik wel wat foto’s wilde maken van nog wat handwerk dat ik op de Pinkstermarkt had gekocht. Maar voordat ik daarmee bezig kon gaan ging de telefoon. Het was de tandartsassistente, die vroeg of ik misschien nù in de auto zou kunnen stappen in plaats van vanmiddag. Er was een afspraak uitgevallen en ik mocht het plaatsje eerder op de dag wel innemen. Dus poetste ik snel m’n tanden, trok m’n jas aan en ging op weg voor een rit van een uur. Maar na tien minuten kwam ik al in de file. Vind ik allemaal best wel ingewikkeld hoor! Tandarts bellen vanuit de auto: “ik ben op weg, maar het duurt iets langer”. En toen ik aankwam, mocht ik gelijk ‘mee’. En daar lag ik dan weer anderhalf uur. Maar ik ben nu bij een top-tandarts terecht gekomen en ik heb het er allemaal voor over. En dan na afloop: o, zo heerlijk….. éven langs de rivier! Kijken, beetje heen-en-weer lopen over de dijk, voelen of de verdoving al wat afzakt, een grote bos bloemen plukken met het zakmes uit het handschoenenkastje, nog meer kijken. Geen koffie uit de thermoskan dit keer, want daar had ik geen tijd voor gehad om die te maken. Ook geen nieuwe lappendeken of kussens meegenomen, wat ik andere keren zo graag doe. Maar toen deed ik de achterklep van de auto open om de bos veldbloemen erin te leggen, en kwam ik deze deken tegen. “Nee, die ga ik niet wéér hier fotograferen” zei ik tegen mezelf. “Dat heb ik al een keer gedaan.” (hier) En toen ging ik maar weer op weg naar huis.
Ach, en toen moest ik tòch weer even stoppen. Op een paar honderd meter vanaf de Waal zag ik dit weiland. Toen haalde ik tòch weer even de gehaakte deken uit de auto….. Het ging gewoon vanzelf…. Mijn geniet-momentje!
Die andere handwerken komen later wel weer!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Boek en handwerk van Balkan

Boek en handwerk van Balkan
Een paar handwerken van de Balkan heb ik al heel lang en koester ik. Ergens in mijn tienertijd zag ik voor het eerst zo’n geborduurd kleedje met rode en zwarte sierlijke motieven en dat vond ik mooi. Later voegde ik nog wat toe aan m’n Pagina uit boek over Honagerijeverzameling, zonder er erg veel vanaf te weten. “Etnisch handwerk” komt nu steeds meer in de mode en ik bedacht dat er dan misschien ook wel belangstelling is voor een boek waar foto’s in staan van dit handwerk. Daarom plaats ik dit boek nu in m’n shop. Strict genomen is het geen handwerkboek, maar er staan wel veel foto’s in van mensen in volksklederdracht, naast veel foto’s van het mooie land Hongarije. (In de foto-galerij bij dit artikel vind je meer foto’s van dit boek). Het kleedje op de foto rechts-onder staat al wat langer in m’n shop, en het andere kleedje rechts-onder voeg ik daar nu aan toe. Mooi etnisch handwerk!

Kleedje uit Balkan

Laat wat van je horen en geef een reactie

Old timers

Kussentje Renault 1906
De Pinksterdagen zijn weer voorbij. Eén dag mooi weer, en één dag wat minder. Maar door het weer laat niemand zich tegenhouden: alles en iedereen ging de weg op. En wij ook, want er was genoeg te beleven en te doen. Onze auto bracht ons overal en aangezien hij net weer de grote beurt heeft gehad (dat kost nog eens wat) genieten we daar dan extra van. We zagen onderweg ook weer duizenden andere auto’s en natuurlijk ook motorrijders, want die trekken er ook massaal op uit op deze dagen. En verder héél veel oldtimers gezien. Vaste prik op Hemelvaart en Pinksteren: dan zien we veel zorgvuldig opgepoetst chroom. En dat is ook mooi. De diepere betekenis van de christelijke feestdagen (waar ik gisteren en vanmorgen wat over schreef) werd nu ook door Nu.nl uitgelegd, in slechts 60 seconden. Dus concentreer ik me in dit blogje op het fenomeen van de oldtimers, die er met Pinksteren ook bijhoren. Dit kussentje kocht ik vandaag, op een grote publiek-trekkende markt. Middenop het platteland stond één weiland vol met (moderne) geparkeerde auto’s. En een ander weiland lag vol met koopwaar. Ik hoorde dat de verkopers al om vier uur vanochtend present waren, om de beste plekken te bezetten. Die zullen nu wel moe zijn dan. Ik kocht dit kussentje, en plaats het gelijk maar in m’n shop. Renault! Automerken zijn leuk om een beetje lyrisch over te doen. Mijn ouders hadden vroeger de éne Renault na de andere. Het begon met een Renault 4 en daar reden we in de zestiger jaren mee naar Frankrijk. Ik tussen m’n broertjes en zusje op de krappe achterbank. Bungalowtent op het dak. Ach, wat een herinneringen! Renault…. Dus ja, ik zou het kussentje ook zelf kunnen houden, mooie associaties borrelen vanzelf op. Nou, dan hou ik het nog even. En dan plaats ik het later wel in m’n shop. Vanavond toch net te moe om de foto’s te maken.
Hopelijk hadden jullie ook mooie Pinksterdagen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pinksteren en kasteelmuren

Geborduurd schilderij kasteel met Fluitekruid
“Mijn gevoelsleven is soms als een kasteel. Gesloten. Slotgracht eromheen. Ophaalbrug omhoog. Gekwetste emoties hou ik voor mezelf. Toch blog ik: best apart. Ik laat soms wat van mezelf zien. Maar veel dingen hou ik ook verborgen.  Gesloten, dikke muren en een afweersysteem. Zodat anderen niet te dichtbij komen. Bloemen – zo heb ik gemerkt – trekken zich nergens iets van aan. Bloemen breken door verdedigingswerken heen. Bloemen bloeien overal. Ik hou van dit schilderij. Een geborduurd kasteel met een Fluitekruid op de voorgrond. Eén Fluitekruidje maar.”
Dit schreef ik precies een jaar geleden. Dat blogje kun je hier nog terugvinden.Fluitekruid langs de weg
En nu is het Pinksteren, en dacht ik na over wat ik zou willen schrijven. We hebben allemáál wel iets van een kasteel. Verdedigingswerken om onze emoties te beschermen. Pinksteren is een feest, wat lang geleden werd ingesteld en wat allerlei facetten heeft. Daar zou ik wel wat over willen schrijven, over die facetten, maar dat voert te ver. Voor nu alleen het aspect van de Geest, die de grenzen doorbreekt. Die niet wordt tegengehouden door muren. Een wereldwijd feest. Wij vierden het gister met familie en vrienden in een kerk. Meerdere generaties bij elkaar. Verschillende achtergronden, verschillende tradities. Maar toch: bij elkaar. Op een mooie pinksterdag. En ook vandaag weer vroeg weg, maar nu naar de traditionele Pinkstermarkt, waar ik ook weer wat familie ontmoet. De route voert langs bermen vol met Fluitekruid. Het is een feest om andere mensen te ontmoeten en bij elkaar te zijn. Ik hoop dat jullie ook een mooie dag hebben.

Drie kastelen in tapisserie

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pinksteren

Vogeltjeskussen
Pinksteren wordt gevierd op de 49e dag nà Pasen, of anders gezegd: de vijftigste dag vàn Pasen. Het woord Pinksteren (van Pentecostos) betekent ook gewoon ‘vijftigste’. Op deze dag wordt de uitstorting van de Heilige Geest herdacht en het wordt gezien als het begin van de christelijke kerk. Het christendom heeft zich over de hele wereld verspreid en wereldwijd worden er op deze dagen allerlei bijeenkomsten en conferenties gehouden om elkaar te ontmoeten en het feest te vieren. Het is het laatste feest van de voorjaarsfeesten en het is ook een oogstfeest. Dat was het vroeger letterlijk omdat de eerstelingen van de gerste-oogst werd binnengehaald. Maar er kwam ook een figuurlijke betekenis van de oogst: de oogst van mensen die toegevoegd werden aan de kerk.
Gisteravond was er een songfestival en daarin gaat het om competitie tussen landen. Bij Pinksteren gaat het juist om de verbinding tussen landen. De Geest doorbreekt ook al die grenzen. Bij het wereldwijde aspect van dit feest vond ik deze foto passen: twitterende vogeltjes aan de rand van het land (achter de horizon ligt de zee).

Lees reactie (1) of geef een reactie

Fair trade picknickkleed

Fair trade quilt aan marktkaam

“Fair trade is een belangrijk thema geworden in onze tijd. Het ineenstorten van de fabriek in Bangladesh heeft het onderwerp van de arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie nog meer op de kaart gezet. Het heeft mij geraakt. Meer dan duizend vrouwen die de dood vonden, terwijl ze bezig waren om voor hun gezinnen een schamel loon te verdienen en voor ons in het rijke westen luxe kleding te naaien, die wij veel te goedkoop kunnen kopen. Sindsdien is er meer aandacht gekomen voor fair trade kleding, maar dat geldt nog niet voor fair trade stoffen. Toch is die ook al ‘op de markt’! Letterlijk. Op de markt in Apeldoorn trof ik een marktkoopman die zelf een reis had gemaakt naar Bali om te zien waar de stof vandaan kwam die hij verkocht. Ik vind het vaak leuk om op een koopje uit te zijn, maar toen ik deze stof kocht vond ik het nog leuker om een goede prijs te betalen voor die prachtige groen-met-lila lap. Met dit picknickkleed wilde ik aandacht vragen voor de noodzaak van fair trade, óók voor onze quiltstoffen. Ik heb zelf al tientallen quilts gemaakt van aan-elkaar-genaaide lapjes. En ook al doe je dat nog zo simpel: toch is het veel werk. Dan moet het dus ook veel werk zijn geweest voor de vrouwen die deze batik-stoffen aan elkaar hebben genaaid. Dat kàn gewoon niet voor een al te lage prijs verkocht worden. Voor ons goed om eraan te wennen dat we misschien toch iets meer gaan uitgeven voor eerlijke stoffen.”

Picknickkleed Fairtrade

Deze tekst had ik geschreven voor het tijdschrift Quiltnieuws.  In het decembernummerFairtrade-quilt in Quiltnieuws stond een foto van deze quilt met deze tekst erbij. Ik had toen op mijn blog een foto laten zien van het opengeslagen tijdschrift met mijn quilt.  Maar het was midden in de winter en dat leek me niet zo’n geschikt jaargetijde om met een zomerse quilt aan te komen zetten, dus zegde ik toe dat ik die later nog eens zou laten zien (en dat doe ik dus nu).
Inmiddels ben ik naar de marktkoopman teruggegaan bij wie ik destijds de stof had gekocht voor dit (makkelijke) picknickkleed. Hij had deze stof geïmporteerd uit Bali en vond het uiteraard leuk om te zien dat deze nu in een quilttijdschrift stond. Uiteraard vroeg ik of hij nog eens vaker zo’n partij laat komen, maar dat zat er op korte termijn niet in, zei hij. Want voor zo’n import-partij is veel afzet nodig en daar is de markt (nog) niet naar. Maar misschien wordt de vraag naar dit soort stoffen toch nog wat groter. Ik denk dat de tijd er wel rijp voor is, toch?
In mijn nieuwsbrief die ik vanmorgen verstuurde, wenste ik iedereen fijne Pinksterdagen Appelkanjers op fairtrade kleedtoe en hoopte ik dat we al onze patchwork-picknickkleden en geborduurde kussens mee naar buiten konden nemen. Maar helaas: nu regent het. En we verlangen er zo naar om met onze mooie dekens en spullen erop uit te trekken tijdens deze vrije eind-mei-dagen. Maar als dat niet lukt? Dan helpt het mij om te denken aan al die vrouwen die met zoveel minder middelen als wij door het leven gaan. Regenachtige pinksterdagen is peanuts vergeleken met de hardships die zij te verduren hebben. De ‘Fair-trade-gedachte’ brengt een heleboel andere gedachten op gang. Ook gedachten en gevoelens van dankbaarheid, omdat we het zo goed mogen hebben. Fijne dagen gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurpatronen van Ariadne

Blikje Ariadne kruissteekpatronen
Deze kaartjes geven vast ook bij anderen nostalgische herkenning en herinneringen! In de tachtiger jaren zagen we dit soort kruissteekmotiefjes vaak in de door Ariadne uitgegeven tijdschriften. De patroontjes zijn ontworpen door Remy Ludolphy. Simpele figuurtjes die veel toepassingen Kussentje met geborduurd clowntjevonden. Zelf borduurde ik ook wel eens wat van dit soort motiefjes en ik denk dat elke borduurster die in die jaren jonge kinderen had wel gecharmeerd was van deze motiefjes. Mijn zelf geborduurde kussentje met het kinder-clowntje lag in die tijd bij ons een paar jaar op de kinderkamer.

Al die patroontjes bij elkaar werden door Ariadne ingeblikt en zijn nu weer heel leuk om te zien. Ze zijn onderverdeeld in “motiefjes voor baby”, “sport en spel”, “voor alle kinderen”, “je lievelingsdier”, “versieren met fruit”, “wat groeit en bloeit”, “spelen met letters”, en nog zo wat. Elke categorie heeft een eigen kleur rand om de kaartjes. Voor de foto haalde ik ze allemaal uit het blikje en was ik weer even terug in de tijd. Memories!
Het blikje plaats ik in m’n shop en daar vind je nog meer foto’s.

Kruissteekpatronen voor kinderen van Ariadne

Lees reacties (5) of geef een reactie

Gehaakte witte sprei: Kunsthaken

Gehaakte sprei bij paardenwei

Een wit hek: precies wat ik nodig heb. Deze oude witte sprei lag thuis al een tijdje te wachten op een foto. Het liefst zou ik hem meenemen naar een museum en hem daar in een bedstee fotograferen. Dan zou hij wel goed tot z’n recht komen, dacht ik. Maar dat gaat niet lukken denk ik zo, en nu nam ik hem mee op een autotochtje. Mijn tandarts woont ver weg en als ik daar weer naar toe moet neem ik altijd Gehaakte sprei met fluitekruidwat mee. Dan zie ik minder tegen de behandeling op, zo werkt dat bij mij. Gewoon fijn om na afloop nog even langs de rivier te lopen. Maar nu regende het en ik had toch niet zo’n zin in die rivier. Ik was alweer op de terugweg en voordat ik de snelweg opging zag ik dit hek. Met witte paarden erachter, wit fluitekruid ervoor, en de witte kaarsjes in de kastanjeboom vierden het feest mee. Dus dat kwam allemaal mooi uit!

Gehaakte witte sprei over hek
Blijft over dat ik wat zou kunnen vertellen over deze sprei. Nou, ik weet eigenlijk Patronen Kunsthaken en spreivooral dat hij oud is en er nog heel mooi uitziet. En dat het ook niet zo erg is dat ik hem niet fotografeerde op een oud bed of in een oude bedstee. Want ik heb een boekje “Kunsthaken” waar wat mooie foto’s in staan van dit soort witte spreien en dat geeft ook een duidelijk beeld. Die foto’s vind je in m’n shop.
“Kunsthaken” is een mooie benaming voor wat er vroeger (toen haken ook zo populair was) en nu weer wordt gedaan met de haaknaald. Er zijn heel veel kunstwerken gehaakt, door onze moeders en oma’s. Wat de ouderdom betreft: deze zou wel eens door een òvergrootmoeder kunnen zijn gehaakt.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gerda Bengtsson – kunstenares van planten in kruissteek

Collage geborduurde planten Gerda Bengtsson

Het handwerkgilde Haandarbejdets Fremme in Denemarken begon in 1928 met de ondersteuning van het Deense handwerk. De ontwerpers van het gilde kwamen onder de bescherming van koningin Ingrid en zij kregen steeds meer invloed op de ontwikkeling van de borduurkunst. Eén van deze ontwerpsters was Gerda Bentgsson. Haar liefde voor de natuur en haar tekentalent zorgden ervoor dat ze haar inspiratie voor haar borduurmotieven uit de plantenwereld haalde. Om een goede basis te hebben besloot ze de wilde planten eerst uitvoerig te bestuderen. Ze ontwikkelde een herbarium en een complete botanische bibliotheek. In de beginperiode tekende ze haar planten volgens motieven uit botanische naslagwerken. Maar later werd ze lid van de Koninklijke Botanische Vereniging en begon met het verzamelen van planten. Voordat ze deze droogde, tekende ze eerst na. Zo ontstond een opvallende collectie van motieven van wilde planten, die ze daarna in kruissteek omzette.  Ze begon ook boeken te publiceren. Mede door deze boeken kreeg het gilde Haandarbejdets Fremme ook buiten Denemarken grote bekendheid en populariteit.

Met plezier plaats ik twee prachtige boeken van Gerda Bengtsson in m’n shop: Planten en vruchten in kruissteek, en Kruiden en wilde planten in kruissteek. Ik heb me niet ingehouden bij het maken van deze collage van pagina’s uit deze boekjes, want ik wilde laten zien hoe prachtig deze ontwerpen zijn. Ik denk wel dat ze ongeëvenaard zijn in de handwerkwereld, deze kruissteek-ontwerpen van een botanicus!
En ik kiende het ook zo uit dat deze foto op m’n blog aansluit bij die foto van een weiland vol gele bloemen. Mijn vader leerde mij vroeger de namen van wilde planten en er bleek heel wat meer te bloeien dan alleen Boterbloem en Paardebloem. Zo herinner ik me nog al die namen: Stinkende gouwe, Valeriaan, Wateraardbei, Bevernel, Pastinaak en Robertskruid. En die kun je allemaal borduren… (zucht)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Groen en geel (in het landschap)

Weiland met boterbloemen
Je ergeren tot je ‘groen en geel ziet’: waar zou die uitdrukking nou vandaan komen? Ik zou het echt niet weten en eerder denken: je wordt juist helemaal blij van ‘groen en geel’! Een paar dagen geleden gingen we op bezoek bij één van onze moeders en daarbij namen we een binnenweggetje. “Oh, even stoppen alsjeblieft!” Even een foto nemen uit het open raampje. Groen-en-geel op z’n mooist!
Nou, er misschien toch wel iets waar ik me aan erger: aan m’n stapeltje handwerk wat ik nog op m’n shop wil plaatsen. Soms heb ik een foto al laten zien, zoals deze van een heel mooi handwerk boordevol ‘Boerderijleven’. Maar het handwerk nog niet op de shop geplaatst. Dus nu ga ik dat stapeltje eens wegwerken. Het eerdere blogje over dit handwerk vind je hier, en in m’n shop vind je ook nog wat detailfoto’s.

Borduurwerk Boerderij leven

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud beddegoed

Stapel oud beddegoed
De stapel oud beddegoed is opgehaald door een quiltster die ook cursussen geeft en op zoek was naar oude Hollandse stoffen. Nu zijn we allebei blij: zij met heel veel stof (die ze in quilts gaat verwerken), en ik omdat ik nu weet dat deze stoffen zo bijzonder goed tot hun recht gaan komen. Ik vroeg of ze me een foto wilde sturen als ze iets klaar heeft, en daar verheug ik me al op. Ik vond het leuk om deze mooie oude stoffen een tijdje in huis te hebben en ik hoopte dat ze goed terecht zouden komen en ik vind het heel leuk dat dat nu gelukt is!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kleedje borduren op voorbedrukte kruisjes

Onafgemaakt geborduurd kleedje

Het is niet gelijk te zien dat dit een geborduurd kleedje is (wat nog niet af is) en daarom legde ik voor een foto wat kopjes middenop. Maar daar werd het niet duidelijker van. Dus ik doe het maar met een omschrijving: dit is een half-afgeborduurd kleedje. Ik heb me vroeger wel eens afgevraagd “hoe-ze-dat-nou-toch-deden”, die kleedjes borduren. Jullie misschien ook wel en daarom hier het antwoord: veel van die kleedjes die onze moeders en oma’s vroeger maakten, waren voorbedrukt met uitwasbare inkt. De kruisjes stonden duidelijk op de stof gedrukt en die hoefde je dan ‘alleen maar’ te borduren. Wat natuurlijk toch niet altijd meeviel, want anders was dit kleedje denk ik wel afgemaakt. In het pakket (met garen) hoort ook een teltekening van het te-borduren motief, zodat het toch nog wel een secuur werkje was/is.
Ik vond het vroeger altijd leuk als ik iets tegenkwam wat niet af was. Dan maakte ik het zelf verder af en had ik het voldane gevoel dat ik zelf ergens aan had gewerkt, zonder dat het me àl te veel inspanning had gekost. Ik weet dat er veel vrouwen zijn die ook graag iets willen afmaken wat een ander al begon en daarom plaats ik dit half-fabrikaat plaats in m’n shop. Daar vind je ook de foto met mijn oude theekopjes erop: zodat het je toch een beetje het idee krijgt hoe het kan zijn straks.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klederdrachten: Staphorst

Schellekoord met klederdracht Staphorst

In een serie blogjes over klederdrachten neem ik telkens een beschrijving over die bij oude patronen stonden afgedrukt. Als ik klaar ben met de serie, wil ik die patronen verkopen en dan heb ik die beschrijvingen niet meer. Door die beschrijvingen eerst over te nemen op aparte blogjes, hoop ik dat nog meer mensen er wat aan hebben. Vandaag Staphorst. Daar vond ik een hele oude ansichtkaart van die ik bij dit blogje plaats. Ik stop hem nu bij mijn ‘textiel-kaarten-verzameling’. Daarmee is gelijk weer antwoord gegeven op de vraag die sommigen hadden wat een ‘textielkaart’ is: het is gewoon een ansichtkaart waar ‘iets van textiel’ op staat. En ik heb ook een schellekoord met geborduurde klederdrachten. Daar kreeg ik juist gister een vraag over, maar helaas heb ik hier geen patroon van.

Nu de beschrijving die bij het oude patroon van deze streekdracht stond :
“Precies tegen de grens van twee scherp gescheiden landschapstypen ligt Staphorst, het is een boerendorp. Het is een zo gave eenheid als men haast nergens in ons land meer aantreft. De oudere woningen van hofsteden zijn eender van bouw, van aanleg en van kleur. De hele bevolking is ook één van godsdienst: streng protestant. Hier draagt ook haast de hele bevolking de karakteristieke volksdracht, een waarlijk wel zeldzaam complete cultuureenheid. De grote merkwaardigheid van Staphorst echter is de wijze waarop de ‘oorder’ wordt gedragen. Het is een brede zilveren band, maar terwijl het oorijzer overigens in ons land meestal schuin horizontaal gedragen wordt, stat het in Staphorst verticaal. De dracht van Staphorst is niet een der meest bekende, maar nochtans een van de meest merkwaardige van ons land. Geheel Staphorst is een curiosum, en een stuk eeuwen eerbiedswaardige volkskarakter, sterk en schoon in zijn zuivere eigenheid en eenheid van cultuur.”

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over Batik

Vier boeken over batik
Batik: een traditionele oosterse methode om stoffen te versieren. In de zeventiger jaren was dat ook in ‘het westen’ populair en uit die tijd stammen deze boeken. Drie had ik al op m’n shop en ik plaatste er vandaag nog een vierde boek bij. Bij de beschrijving van een boek in m’n shop neem ik soms over wat op de achterkant of in de inleiding van dat boek vermeld staat en dat deed ik nu ook:  “Steeds meer mensen ontdekken dat zelf batikken lang niet zo moeilijk is als op eerste gezicht misschien lijkt. Allereerst is het principe eenvoudig: de stof neemt geen verf op waar met was getekend is. Met de tjanting, een tekeninstrumentje waarmee de warme was aangebracht wordt, kunnen de meest sierlijke lijnen en motieven gepenseeld worden, die na het verfbad de oorspronkelijke kleur van de stof als negatieve uitsparing doen uitkomen.”
Leuk dat batikken nu ook weer in de belangstelling staat en komt! Wie weet kan iemand deze oude instruktieboeken weer gebruiken.
Ik heb zelf batik altijd al mooi gevonden. Ook dit kleedje vind ik zelf prachtig (maar ik plaats het toch in m’n shop). De kleuren, de vormen, de uitstraling, de lijnen, de herhaling….. En dan vooral toch weer: de kleuren! Die spreken altijd weer aan! Batik: oosterse kunstzinnigheid!

Gebatikte doek met franje

Laat wat van je horen en geef een reactie

De stoute schoenen

Geborduurd jongetje tussen bloemetjes
Soms krijg ik een aardige reactie (via het contactformulier) en daar ben ik dan blij mee. Gewoon heel leuk als iemand wat van zichzelf vertelt, waar ze woont, en hoe ze met handwerk bezig is. Soms zit daar dan ook een compliment voor mijn blog bij (en dat vind ik dan heel leuk om te lezen). En soms schrijft die iemand dan ook haar leeftijd. Dan voel ik me blij dat ik zodanig vertrouwen heb weten uit te stralen op m’n blog dat mensen ook vertrouwen durven terug te geven. En nu wil ik daar graag nog wat over schrijven. Eerst over die leeftijd: ik krijg best wel wat reacties van vrouwen boven de zeventig. En dan denk ik: wow! Dat vind ik echt supergoed van hen! Het heeft mij (als vijftiger) best moeite gekost om m’n draai op internet te vinden, en dan kan ik me indenken dat de drempel voor vrouwen boven de zeventig nog wel wat groter is om via internet te communiceren.
En dan ook: soms staat er in die reacties de uitdrukking ‘de stoute schoenen aantrekken’. Daaruit lees ik dan dat er toch moed voor nodig was om die digitale knoppen te bedienen. Maar ze doen het dan tòch! Super!
Dus bij deze: mijn welgemeende complimenten aan degenen die dat durven en doen!
En nu wil ik dus maar zeggen: je (u) hoeft echt niet al te lang te aarzelen als je (u) naar mij wilt reageren. Ik ben gewoon een handwerk-liefhebbende vijftiger die reacties op prijs stelt, en ik mail ook altijd terug. Die schoenen hoeven nou ook weer niet zò ‘stout’ te zijn!
Dus: voor deze keer:
speciaal aan alle zestig- en zeventig-plussers
liefs van Margriet!

(En over dit borduurwerkje nog: het staat al wat langer in m’n shop en is heel geschikt om los te halen uit het lijstje en te verwerken tot iets anders. Zo vertederend: een jochie wat de wijde wereld intrekt maar bij het eerste bloemetje al blijft steken…)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Retro rieten naaimand

Retro naaimand op drie poten
Een retro-rieten naaimand op drie poten! Het is een superleuke mand die ik nu een jaar in huis heb dus ik ben er zelf wel van overtuigd geraakt hoe leuk hij is. Maar om hem helemaal tot z’n recht te laten komen op de foto viel me nog niet mee. Je moet de andere foto’s er eigenlijk gewoon even bij bekijken om een goede indruk te krijgen van de drie ranke pootjes. Voor deze foto koos ik voor het boven-aanzicht, waardoor te zien is  hoe groot hij is. Een ideale mand om naast je stoel te zetten als je aan het handwerken bent. Dan heb je alles bij de hand en is niet gelijk je interieur ontsierd want die mand is van zichzelf heel decoratief. Ik kocht hem op een markt van iemand die hem aan alle kanten aanprees: “Echt retro mevrouw, en nog helemaal gaaf, dat zie je nooit!” Ik denk dat de verkoper (en nu ben ik zelf ook weer zo’n verkoper) daar gelijk in had. Want de mand ziet er ondanks de ouderdom nog steeds gaaf uit en het model is gewoon super! Een aanwinst in een handwerk-interieur.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Water en Land

Oud borduurwerk landschap
“Water en Land” was het thema van het voorbije Textielfestival. Toen ik dat thema hoorde dacht ik gelijk aan dit oude borduurwerk. Het is nogal verkleurd maar dat heeft ook z’n charme. Het lijkt net of je van bovenaf neerkijkt op de mensen en de akkers, bijvoorbeeld vanuit de trein. Ik was van plan om per trein naar de laatste dag van het Textielfestival te gaan. En om dan ook zo de akkers te zien liggen, op weg naar Leiden. Deze foto had ik al klaarliggen voor een blogje maar toen besloot ik op het laatste moment toch niet te gaan. Het regende, en ik was nog te verkouden. Ik vond het wèl heel jammer! Voor de mensen die zich afvragen waar m’n verslag blijft is hier dus het antwoord: dat blijft uit….
(Ik baalde best wel hoor: moet ik weer vijf jaar wachten. Aan de andere kant: er worden de laatste tijd behoorlijk veel tentoonstellingen gehouden op textielgebied, dus er komt wel weer wat anders. Maar ja, niet zo groots opgezet als dit Textielfestival. Horen jullie m’n interne dialoog? Dat ging bij mij urenlang zo door. Ook m’n wekelijkse nieuwsbrief heb ik vanwege ziek-zijn afgelopen zaterdag overgeslagen.)

Update: het borduurwerk heb ik in mijn shop geplaatst. Het is geschikt om te verwerken tot bijvoorbeeld een kussen.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gehaakte sjaals

Gehaakte sjaals

Soms is ‘eenvoudig haken’ precies genoeg. Ik haakte een eenvoudige sjaal voor m’n schoonmoeder en ik dacht: misschien kan ik ook wel iets op gang brengen om sjaals te gaan haken voor ouderen in een rolstoel. Geen gehannes met vesten en jassen, waarbij het soms lastig is om oudere lichaamsdelen mee te buigen. Maar een simpele gehaakte omslagdoek voor oudere rolstoel-gebruikers. Ik weet dat er veel vrouwen zijn die dekentjes haken voor babies met een moeilijke start in het leven: reuze sympathiek! En ik dacht: haken voor ouderen is misschien ook wel een goed idee, dus daarom laat ik deze foto nog een keer zien. Voor als je zin hebt om wat te haken en je zoekt een goede bestemming. Dan is het enige advies wat nodig is: maak hem niet te breed, ongeveer 50 cm. is genoeg. We merkten dat dat precies de goede breedte is.

Ik heb ook een boek over “Eenvoudig haken“. Het is Boek Eenvoudig Hakengeschreven door Erika Knight, een bekende textielontwerpster en een expert op het gebied van mode. Zij heeft een enthousiaste schare aanhangers en was in het vorige decennium één van de voorlopers die zo treffend natuurlijk materiaal verwerkte in prachtige ontwerpen. Ze gebruikt maar enkele basissteken in haar ontwerpen die geniaal eenvoudig en toch vernieuwend zijn. Een heel mooi boek wat ik in m’n shop plaats. Ook al staat internet inmiddels vòl met mooie gehaakte interieur-ontwerpen, dit tien jaar oude boek nog steeds mooi, bruikbaar en inspirerend. En het illustreert dat soms ‘eenvoudig haken’ precies genoeg is.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De twaalf maanden van het jaar geborduurd

De twaalf maanden van het jaar geborduurd

Wandelen of fietsen is nu heerlijk want buiten is het prachtig.
Het is mei, de vijfde maand van onze ‘twaalf maanden van het jaar”. Die wordt ook wel aangeduid als “de bloeimaand”. Met sommige andere van die vroegere aanduidingen hebben we nu wat minder, maar wat de meimaand betreft kunnen we wel zeggen dat het klopt:  alles bloeit in de bloeimaand!
Het ontwerp van dit borduurwerk is van Mies Bloch en werd gepubliceerd in het Margriet Kruisstteekboek.
Fijne dag gewenst op deze zondag waarop alles bloeit!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk en kruissteekmotieven uit de hele wereld

Etnisch handwerk

M’n zoon was thuis in het moederdag-weekend en hij plukte voor mij z’n jaarlijkse gigantische bos Fluitekruid. Hij ontdekte dat hij mij daar een plezier mee doet en het is voor hemzelf ook wel makkelijk, denk ik. Terwijl ik eten sta te koken, trekt hij de keukenla open, haalt er een een oud mesje uit en vraagt hoe laat we gaan eten. “Over een half uur” zeg ik, waarop hij verdwijnt en even later terugkomt met die grote bos. De volgende dag wil hij weer vertrekken, maar nu heeft hij een oogje laten vallen op mijn eeuwenoude stuk olijfhout. Dat ligt hier al een jaar in de kamer en ik ben er weg van. Olijfbomen kunnen zeer oud worden en het hout ervan is keihard. De kronkelige vorm maakt zo’n Boek De mooiste creaties in kruissteekstuk van de wortels decoratief en ik had nog grootse plannen met mijn stubbe: dat kon ik nog wel eens gebruiken voor een paar foto’s. Maar nu had mijn zoon dus ook plannen met dat knoestige hardhout: daar kon hij wel een dockingstation van maken. Hij liet mij wat internet-plaatjes zien die hem tot inspiratie dienden, en zoals gewoonlijk smolt ik maar weer. En hoewel het een ongelijke ruil is (dat flierige fluitekruid begon na een paar dagen al te verwelken, terwijl dit eeuwenoude hout gemakkelijk nòg een paar eeuwen mee kan), deed mijn moederliefde me toch besluiten het hout aan hem mee te geven. “Maar ik moet er nog wèl even een paar foto’s van maken!” zo bedong ik. Dus terwijl hij z’n tas inpakte, verzamelde ik snel alle aankopen van de vrijmarkt van een paar weken geleden. Daar had ik uitzonderlijk veel etnisch handwerk kunnen kopen, en dat lag hier nog. Kijk toch eens hoe mooi dat olijfhout daar tussen ligt!

Veel mooie motieven van etnisch handwerk zijn omgezet in kruissteek zodat we zelf ook aan de gang kunnen. Ik heb een prachtig boek waar ik zelf ook wel eens wat uit gemaakt heb en wat ik vele keren met plezier heb doorgebladerd. Ik heb nu ook een extra boek voor m’n shop, wat ik vorige week al even noemde, omdat er ook een patroon van de Canadese maple leaf instaat: “Kruissteekmotieven uit de hele wereld“. Dit is ook weer zo’n handwerkboek wat even wat toelichting behoeft om het naar waarde te kunnen schatten. Geordend naar werelddeel worden kenmerkende motieven in kruissteek weergegeven, met leuke verwerkingssuggesties. Om een goed beeld te geven heb ik nu verschillende pagina’s gefotografeerd en die vind je in de galerij bij dit leuke boek. Ik hou van ‘kruissteekmotieven uit de hele wereld’, maar nog méér van handwerk uit de hele wereld!

Etnisch handwerk en olijfhout

Lees reactie (1) of geef een reactie

Borduurwerk IJspret, ontwerp van Mies Bloch

Borduurwerk ijspret

Af en toe krijg ik een bestelling uit het buitenland,
en af en toe krijg ik een bestelling die niet veel te maken heeft met het seizoen.
Zoals de bestelling van het grote borduurwerk “IJspret”, wat iemand uit Amerika via m’n shop bestelde op hemelvaartdag.
Kom je net terug van een dagje fietsen in de natuur, blij over blaadjes die weer aan de bomen zitten,
en dan schakel ik weer over naar ‘ijspret’. Dat maakt m’n blog in ieder geval afwisselend.
Wat ik me wel eens afvraag is: zal ik dan zo’n borduurwerk nog eens laten zien op m’n blog of niet?
In dit geval vind ik van wel, want ik heb er een leuke associatie bij.
Terugkomend van ons dagje-uit las ik namelijk wat blogberichten van andere handwerk-blogsters die naar het Textielfestival in Leiden zijn geweest.
Het festival is nog in volle gang (ik hoop morgen te gaan, als ik beter genoeg ben) en er was ook een wedstrijd uitgeschreven. Deze had als thema: “Water en Land.” Daar vind ik dit werkstuk goed bij passen!
Vele jaren nadat dit borduurwerk door Mies Bloch is ontworpen denk ik: Als zij nu, in 2015, zou hebben meegedaan aan die wedstrijd, dan zou dit werkstuk misschien ook wel zijn geselecteerd voor een prijs. “Water en Land” in Hollandse optima forma!
Maar nu is het leuke: Nu heeft de dòchter van Mies Bloch voor haar inzending een prijs ontvangen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Hoge Veluwe: Met zoveel moois om me heen….

Hoge Veluwe

Op Hemaalvaartsdag gingen we ‘dauwtrappen’ Dat houdt in dat je zo vroeg opstaat dat je de natuur kunt ervaren op een manier waar je anders niet toe komt. Ik vroeg me af of dat nog gebruikelijk is onder jonge mensen maar toen ik ter voorbereiding boodschappen deed hoorde ik in het voorbijgaan een paar jongeren er met elkaar over praten. “Nee, ik ga niet dauwtrappen, ik ga dauwfìetsen’, hoorde ik een knul zeggen. Vond ik wel leuk om op te vangen. Zelf hadden we gasten en die wilden wel met ons mee naar de Hoge Veluwe. Daar konden we ook ‘dauwfietsen’ en als je daar vóór acht uur was kon je zelfs gratis naar binnen. Dat deden we en zo konden we de natuur inderdaad op een manier ervaren die prachtig is. Eerst was het nog bewolkt, later kwam de zon door. Later kwamen ook de stromen andere ‘dauwtrappers’ maar in zo’n uitgestrekt park is dat juist gezellig. We hadden een mooie dag, maar al die kilometers was toch net iets teveel voor mij. Ik was al wat verkouden en dat is nu nog wat erger geworden. Vandaag maar even bijkomen.

Citaat Vincent van Gogh

Een andere manier om van de natuur te genieten (zonder zelf de wandelschoenen aan te trekken of op de fiets te zitten) is het bekijken van schilderijen die grote natuurliefhebbers hebben gemaakt. Dat is zo mooi! En Park de Hoge Veluwe is ook een prachtige lokatie om die schilderijen te bekijken. Er hangt daar een collectie topkunst die door de ‘natuurlijke omgeving’ zelfs nog mooier uitkomt. Misschien wel zoals de kunstenaars het zelf ook hadden gewild dat wij nu naar hun kunst zouden kijken. De nieuwe expositie in het Kröller Müller Museum heeft wat citaten van Vincent van Gogh op de muren weergegeven en die ondersteunen de schilderijen, geven de bedoeling weer. Zo las ik dit citaat:
“Blijf maar altijd veel wandelen & veel van de natuur houden, want dat is de ware manier om de kunst meer & meer te leeren begrijpen. De schilders begrijpen de natuur en hebben ze lief & leeren ons zien.”

En ook nog een andere tekst was op de muur geschreven:Tekst van Van Gogh op muur van Kroller Muller museum
“Met zoveel mooie dingen om me heen kan ik niet anders dan me laten gaan.”
Oh, daar kan ik me zò in herkennen!
Daarbij past mijn foto die ik twee weken geleden maakte in ditzelfde park.
Mijn kleurtjeskussen van heel veel kleine geborduurde hokjes, ingevuld met dmc-garen.

Geborduurd kussen kleine hokjes

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tentoonstelling van Gogh op Hoge Veluwe

Twee schilderijen van Van Gogh

Het Kröller-Müller Museum is het levenswerk van Helene Kröller-Müller. Aan het begin van de vorige eeuw kocht zij samen met haar man Anton Kröller meer dan elfduizend kunstwerken aan, waarmee haar verzameling tot de grootste privécollecties van de twintigste eeuw werd. Ze was vooral liefhebber van de schilderijen van Van Gogh en het aankoopbeleid leidde ertoe dat de één na grootste collectie ter wereld van schilderijen van de beroemde schilder nu in het Kröller-Müller hangt. Niet altijd hangen die schilderijen daar op dezelfde manier aan de muren: er wordt nogal eens afgewisseld! Ook nu is dat sinds kort weer het geval: er is een prachtige expositie samengesteld over het leven en werk van Van Gogh en door de verrassende samenstelling waren we opnieuw enorm geboeid. De meeste schilderijen van Van Gogh die we nu zagen hadden we al eens eerder gezien, maar wat verrassend is het om ze nu op deze manier te zien. Opvallend was bijvoorbeeld de kleuren van de muren waarop de schilderijen nog een extra dimensie kregen.

Zoals onze gewoonte is, gaan we na afloop van een museumbezoek ook even in de museumwinkel kijken. Ook daar was dit keer iets nieuws te zien: handgeweven textiel met een ingeweven handtekening van Vincent. Zo mooi! Ook wel een beetje prijzig, maar leuk genoeg om hier te laten zien!

Ingeweven handtekening VincentHandgeweven textiel met ingeweven handtekening Vincent

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dauwtrappen

Oranje kussen op Hoge Veluwe

Het late namiddaglicht gleed over het verdorde gras. In de verte zagen we herten en dichtbij de wilde zwijnen. Dit is er gelukkig nog in Nederland: ruimte om even in de natuur te zijn. Deze foto’s maakte ik  twee weken geleden. Maar vanmorgen gaan we voor het òchtendlicht naar de Hoge Veluwe. We gaan dauwtrappen! Heel vroeg weg en benieuwd wat we te zien krijgen. Fijne dag!

Wilde zwijnen op Hoge Veluwe

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dauwtrappen

Vogeltjeskussen op kleurig kleed
We maken plannen om morgen vroeg op te staan en eropuit te trekken. Zo vroeg dat we de vogeltjes kunnen horen fluiten in het bos. Rugzak met koffie, broodjes en een kleed mee. En een kussentje. Niks heerlijkers om ’s morgens vroeg ergens in de natuur gewoon op de grond te gaan liggen. Mijn gehaakte kleed doet al vijftien jaar dienst. Kijk maar: er zit al een klein mottegaatje in. Daar baalde ik eerst wel van maar nu denk ik: gewoon gebruiken!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Beeldig borduren

Geborduurd kussen bij witte judaspenning
Als we aan borduren denken gaat het meestal over kruissteek. Tapisserie (halve kruissteek) begint nu weer wat op te komen en ook de naaldkunsten zoals Hardanger (open naaiwerk). Maar borduren in platsteek zien we nog niet zo vaak. Dit kussen heb ik nu weer een tijdje op m’n bank liggen (ik wissel m’n kussens vaak af) en iemand die op bezoek kwam en zelf veel borduurt bewonderde het en zei spijtig: “Dat hebben we vroeger eigenlijk nooit echt geleerd.” Maar de boekjes met voorbeelden wàren er wel! Ik ben bezig weer een aantal boeken aan het toe te voegen in m’n shop en daar was ook het boekje “Beeldig borduren” bij. Het staat stampvol met patroontjes die in platsteek kunnen worden geborduurd. (Ik wil geen misverstanden wekken: die motiefjes zijn wel wat kleiner dan op dit kussen.) Dit boekje “Beeldig borduren” maakt deel uit van de Ondori-boekjes van Japanse oorsprong. Ik heb er meerdere en het zijn hele leuke en inspirerende boekjes.

M’n kussen nog even: dat maakte ik zelf van een geborduurd Geborduurde bloem in platsteek(tweedehands) kleedje, wat ik veel te mooi vond om in de kast te laten liggen. De foto maakte ik bij de bloeiende Judaspenning. Meestal zie je hem in het paars, maar er is dus ook deze witte variant. Vorig jaar stuurde ik wat zaadjes naar bloglezereressen en ik ben benieuwd of het bij hen opgekomen is. Het is een plant die zichzelf uitzaait en ik laat hem gewoon bloeien waar hij opkomt, en dat was nu strak tegen de muur aan. Omdat ik dat óók ‘beeldig’ vind staan.

Geborduurd kussen in tuin

Lees reacties (2) of geef een reactie

Nieuw logo voor Merkwaardig

Tas van Merkwaardig
Merklapliefhebbers hebben hun eigen vereniging en begin dit jaar werd ik daar lid van. Op de eerste ledenvergadering die ik bijwoonde werd aangekondigd dat ze een nieuw logo ontwikkelden en daar zouden we nog meer van horen. En nu plofte een paar dagen geleden bij alle leden een kadootje op de mat: een knalrode tas met het nieuwe logo. Er was ook een brief bijgesloten en daarin werd iedereen van harte uitgenodigd om eind deze week Leiden ‘rood te kleuren’ met onze tassen. De vereniging Merkwaardig is namelijk één van de organisatoren van het aankomende Textielfestival. Het gaan bijzondere dagen worden voor handwerkliefhebbers. Op meerdere locaties in de stad (maar vooral in de Pieterskerk) zullen er activiteiten en presentaties zijn. Het onderwerp is “Ambacht en Experiment”. Ik heb al eerder over dit evenement geblogd (voor wie het nog wil nalezen), maar handiger is natuurlijk om zelf op de website van dit grootse evenement te kijken. Ik heb er zin in: we gaan Leiden rood kleuren!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Koninklijke borduurwerken

Gouden Koets langs Hofvijver
In het laatst-verschenen nummer van de Vereniging Liefhebbers Merklappen stonden een paar borduurwerken die ik ook heb. Ik haalde dit nummer juist nog tevoorschijn (voor de vorige foto) en herinnerde me mijn gedachten om daar nog over te bloggen. En iemand vroeg me per mail naar de borduurwerken rond het koningshuis, dus die wil ik op deze manier even laten zien (ondanks dat de oranje-feestdagen al voorbij zijn).
Het ontwerp van het grote borduurwerk van de gouden koets is van Mies Bloch, van wie ik inmiddels al aardig wat borduurwerken en patronen heb. Ze dankte haar bekendheid mede dankzij de uitgaven van het tijdschrift Margriet, die destijds ook het patroon voor dit wandkleed publiceerde. In voornoemd tijdschrift van Merkwaardig staat een afbeelding van ditzelfde borduurwerk, maar dan geborduurd op blauwe ondergrond, waarop het ook mooi uitkomt.

Verder staat in dit tijdschrift een foto van het borduurwerkje van het gestileerde kasteel Drakesteyn, met daarvoor zes kinderen met vlaggetjes. Dit borduurwerkje heb ik al vanaf dat ik begon met Tweedehandswerk in m’n shop staan en ik vond het heel leuk om er nu wat meer over te lezen. Het blijkt dat veel kinderen klassikaal dit borduurwerkje mochten maken en dat ze zelf hun kleuren mochten kiezen. De lapjes zijn dus op grote schaal uitgedeeld op scholen dus het is niet verwonderlijk om er nu af en toe één tegen te komen.

Borduurwerken over koningshuis

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekje over Indonesisch textiel

Boekje Indonesisch textiel
Aanvankelijk was het Princessehof in Leeuwarden een Indisch museum. De huidige Indonesische zaal herinnert nog aan deze periode.
In 1977 werd een cultureel antropologe aangetrokken om de textielcollectie van het museum te bestuderen en te beschrijven. Er kwam toen ook een tentoonstelling en daar is dit boekje de catalogus van. Voor iemand die geïnteresseerd is in de geschiedenis van Indonesisch textiel.
Bij de foto legde ik vier grote batik onderzetters (doorsnee 18 cm) en het handgemaakte doosje waar ze inhoren. Deze zijn gemaakt van batik en afgewerkt met riet. Authentiek handwerk, wat in elk interieur een mooie uitstraling heeft. Ik heb ze een tijdje zelf in huis gehad (en vind/vond ze erg leuk!) maar door dit boekje kwam ik op het idee om ze ook in m’n shop te plaatsen. Ook een katoenen doek plaats ik in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasje van zijde uit Kyrgyzstan

Tasje met patchwork aan marktkraam

Gezinnen met een gehandicapt kind hebben het extra zwaar in een land waar veertig procent van de mensen onder de armoedegrens leeft. Dat land is Kyrgyzstan, waar een deel van het handwerk op deze foto vandaan komt. Vorige week stond ik voor een marktkraam van een stichting die zich inzet voor steun aan deze gezinnen. Ze verkopen produkten die in het voor ons verre land zijn gemaakt en van de opbrengst worden koeien gekocht. Als zo’n arm gezin eenmaal een koe heeft, verandert er van alles. De vrouwen kunnen dan vanuit hun huis melk en melkprodukten verkopen en tegelijk de nodige zorg bieden aan hun gehandicapte kind.

De marktkraam waar ik voor stond, lag vòl met prachtige handwerken. Kleurig vilt, fleurig borduurwerk, mooie tasjes. Ik genoot van het kijken en maakte een praatje met de verkoopster. Het was op bevrijdingsdag en er stonden veel meer marktkramen met handgemaakte produkten. In de verte rommelde het. Van de denderende muziek die bij bevrijdingsfestivallen schijnt te horen, en van een onweer wat dreigend dichterbij kwam. Het praatje met de verkoopster had van mij nog wel langer mogen duren. Ze vertelde hoe haar zoon in Nepal was toen daar de aardbeving kwam. Ook weer één van de vele mensen die zich inzetten om de nood in de wereld te lenigen. Soms met gevaar voor eigen leven. Maar het onweer boven het park waar in mijn stad dit ‘bevrijdingsfestival’ werd gehouden, kwam dichterbij en maakte een einde aan ons gesprek. Ik rekende één tasje af, met het voornemen daarover te bloggen.

Dat is al weer een week geleden en het tasje ligt hier nog. Ik plaats het nu in m’n shop en ik ben ook wel benieuwd of er belangstelling voor is. Ik zie dit tasje ook als een manier om aandacht te vragen voor zo’n goed doel. In dit geval is dat voor de stichting “Geef een koe“. Op hun website is nog meer van dit prachtige handwerk te zien. Elke keer als ik voor zo’n kraam sta, met kleurig en prachtig handwerk, dan denk ik weer dat ik het zo’n prima idee vind: het doorverkopen van etnisch handwerk zodat de maaksters (via steun en bemiddeling van zo’n stichting) hun gezinnen kunnen onderhouden.

Tasje met patchwork op kraam met vilt

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tentoonstelling: Aan de hand van de maakster

Boekje Op maat gesneden

Binnenkort wordt in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen de tentoonstelling “Aan de hand van de maakster” geopend. De textiele handwerktechnieken waar wij nu veel bewondering voor hebben werden in de vorige eeuwen als alledaagse taak uitgevoerd. Handwerken vormde een onmiskenbaar onderdeel van het dagelijkse werk van moeder en dochter. Deze handwerktechnieken zijn nog steeds populair, maar nu vooral als hobby. Het Zuiderzeemuseum speelt hierop in en bereidt een mooie tentoonstelling voor, waar ik op diverse manieren al op werd gewezen. Ze gaan de mooiste en meest boeiende stukken uit hun eigen collectie tentoonstellen, maar er komt ook werk van anderen te hangen. En ze stellen hun atelier open en organiseren masterclasses op het gebied van Marker-handwerktechnieken, Smokken en de Rode schoolmerklapjes. Voor handwerkliefhebbers dus zeker een inspirerende plek om naar toe te gaan.  Verdere informatie over deze te verwachten mooie tentoonstelling vind je op hun eigen website.

Of het museum nu opnieuw naar aanleiding van deze tentoonstelling een boekje gaat uitgeven, dat weet ik niet. Maar ik heb in mijn shop een boekje wat ze een tijd geleden uitgaven: Op maat gesneden. Dit geeft een overzicht van de streekdracht die het Zuiderzeemuseum heeft bewaard, tentoongesteld en beschreven. Veel uitleg en prachtige foto’s.

Op de foto de klederdracht-patronen voor poppen, waar ik een tijdje geleden een serie blogjes over startte. Dat is een beetje in het slop geraakt. Ik ga er nu weer mee verder.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klederdracht Scheveningen

Geborduurd schilderijtje en ptroon Scheveningen

“Scheveningen is in het beeld van onze streek- en plaatsdrachten in twee opzichten een merkwaardigheid. Ten eerste, om het verschijnsel van de mooie, kleurige ‘schoor-mantel’, die ’s winters wordt gedragen. Ten tweede wegens het feit dat zulk een eigenaardige dracht als de Scheveningse zich nog steeds heeft gehandhaafd, in een plaats die, al sinds tientallen jaren, ’s zomers door een stroom van vreemdelingen wordt bezocht en die bovendien allang een onderdeel is van één onzer drie grootste steden. Maar noch het zomerse verkeer temidden van heel Europa noch de dagelijkse omgang met de vele tienduizenden van Den Haag hebben tot nu toe de Scheveningsen uit haar eigen levenskring en haar eigen kleren kunnen drijven.”

Of het nog zo is? Ik heb een jaartje vlakbij Scheveningen gewoond, en als ik klaar was met m’n werk en nog even naar het strand ging, dan zag ik nog wel oudere vrouwen in dracht. Dat was begin jaren tachtig. Mooie herinneringen. Maar het zal daar nu ook wel veel minder zijn als toen deze tekst werd geschreven.  Deze tekst komt uit een serie klederdracht-patronen voor poppen. Bij al die patronen is ook telkens een typerende beschrijving gevoegd van de kenmerken van de beschreven dracht. Als ik klaar ben om over elke beschreven klederdracht te bloggen, dan bied ik de patronen te koop aan.
Er staat helaas geen jaartal bij deze patronen.
Het leuke borduurwerkje van een vrouw in Scheveningse klederdracht plaats ik in m’n shop.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Met de draad van Arachne

6 pagina's uit boekjes Met de draad van Arachne
Arachne was in de mythologie een spinster uit de de landstreek Lydië. Ze was een buitengewoon begaafde borduurster. Ze waagde het om Pallas Athene, de beschermvrouwe van deze kunsten, uit te dagen tot een tweestrijd. De godin werd natuurlijk vertoornd over zulk een aanmatiging en ze veranderde Arachne daarom in een spin. Zo werd ze gedoemd om voor eeuwig verder te spinnen, net als haar nakomelingen.

Die korte samenvatting staat in een paar boekjes uit Boekje Met de draad van Arachnede zestiger jaren, die allen de titel dragen “Met de draad van Arachne”. Het zijn boekjes die door de bekende Cécile Dreesmann werden geschreven. Zijzelf werd in haar dagen óók een naaldkunstenares genoemd en haar kunsten en creaties spraken velen aan, ook mensen in de hogere kringen. Zij schreef meerdere boekjes over naaldkunst en die werden in hoge oplagen uitgegeven en sommige van die boekjes heb ik ook in m’n shop. Maar deze boekjes “Met de draad van Arachne” heb ik nog niet eerder gezien. In de foto-collage copiëerde ik een paar pagina’s uit de delen “Randen en vullingen“, “Motieven“, “Suggesties voor werkstukken“.

In haar tijd heeft Cecile Dreesmann zich ook verdiept in de geschiedenis van het borduurwerk en het is interessant om te zien dat in het boekje “Randen en vullingen” ook een foto staat van een Zwitserse merklap uit 1665, vol met randen. De bladzijde met deze foto heb ik als tweede foto in de collage weergegeven.
Ook maakte ze zelf een merklap die ze opdeelde in 90 vierkanten en opvulde met 150 verschillende (open en dicht gewerkte) motieven. Dat zie je op de laatste foto uit deze collage, en deze foto vind je in het deeltje “Motieven”. Ze besteedde 5 jaar aan dit borduursel. In onze tijd worden dit soort lappen waarin heel veel technieken worden weergegeven ook weer gemaakt en daarom vond ik het extra leuk om deze afbeelding te zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte omslagdoek

Twee gehaakte omslagdoeken
Twee omslagdoeken maakte ik in een tijd dat er nog geen kleurverloop-garen bestond. Ik haakte allerlei restjes wit, grijs en ecru aan elkaar en heb al jaren plezier van die praktische grote sjaals.  Twee weken geleden liet ik die hier zien. Ik was aan een nieuwe omslagdoek begonnen. Wibra-wol maakte het me makkelijk: door het kleurverloopgaren hoefde ik niet na te denken over afwisseling in het garen en ik hoefde ook niet af- en aan te hechten: gewoon achter elkaar doorhaken.

Vorige week was de sjaal af en voordat ik hem Gehaakt kleed op tafeltjemeenam  legde ik hem even op een tafeltje. Staat wel grappig, maar daar is hij niet voor bedoeld. Ik ging op bezoek bij m’n schoonmoeder en gaf hem aan haar. Voor momenten dat het fris is maar ze toch even naar buiten wil. Dan is het makkelijk om even wat om haar heen te slaan.
Ik maakte de nieuwe sjaal (links op de foto) net wat smaller dan m’n eigen ouwetje (rechts), want in een rolstoel hoeft het niet helemaal over de rug. Het was een fijn haakwerkje, en deze maat blijkt ook fijn te zijn: 50 cm. breed.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Moederdag

Oude geborduurde loper
Moeders…. dochters…..zonen…..Leven!
Leven geven, leven doorgeven!
Levenslange banden onderhouden tussen moeders en dochters en zonen!
De commercie weet er wel raad mee, om moederdag uit te buiten. En waarom is dat erg? Van alle kanten werden Bloemetje van stofwe eraan herinnerd dat het moederdag wordt en dat je daar op allerlei manieren vorm en inhoud aan kunt geven.
Met een paar handwerkfoto’s geef ik op mijn manier ook een impressie op deze moederdag. Ik zocht een oude foto op van een kleedje wat mijn moeder heel vroeger maakte. Meer dan zestig jaar geleden misschien. Het heeft altijd in haar kamer gelegen en heeft mijn gevoel voor handwerk enorm beïnvloed. En het ligt er nog, dus ik kan het daar nog steeds zien en vandaag is een goede dag om nog eens op bezoek te gaan. Van m’n dochter zocht ik deze oude foto op, uit haar kindertijd. Ook om te benadrukken: moeders en dochters en wijzelf maken een hele gang door het leven. Dingen veranderen. Handwerk veroudert (maar blijft nog steeds mooi voor degenen die er al zovaak tegenaan hebben gekeken). Wijzelf worden ouder en veranderen. Maar zolang we leven mogen we het leven vieren! Met moeders en dochters en zonen mogen we de levenslange banden voelen en vieren.
En moederdag is een geschikte dag om die hechte banden te benoemen en ons erover te verblijden.
Fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bezoek aan paleis het Loo

Bloemen op paleis het Loo

Na afloop van de Veteranenparade (gisteren in Apeldoorn) gingen we naar paleis het Loo. Elke keer als ik daar kom (en dat is wel vaak denk ik) neem ik een foto van precies het zelfde hoekje in de looproute: vóór de marmeren schouw staat staat elke keer een prachtig boeket! Zo’n boeket zouden we vandaag, voor moederdag, allemaal wel willen ontvangen denk ik.

Geborduurde tas
We hadden een gast uit Amerika bij ons en die vroeg: “Is that for your blog?” Want hij vond het misschien wel wat vreemd om zomaar je tas op te hangen aan een paal en dan foto’s te maken. Jullie zijn dat inmiddels wel gewend denk ik: overal waar ik kom wil ik m’n tas ergens ophangen, als dat bij de omgeving past. Maar de gast had genoeg andere dingen om naar te kijken want als je op paleis het Loo bent is er èrg veel moois te zien. De tuinen zijn net gerenoveerd en zijn opnieuw ‘stunning’. Ongelooflijk mooi! Een fantastische plek om buitenlandse gasten mee naar toe te nemen. En ook handwerkliefhebbers zullen het geweldig vinden, denk ik. Al langer heb ik de gedachte: dáár zou ik jullie ook wel eens willen uitnodigen…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Veteranenparade

Collage Veteranenparade

Voor de laatste keer werd in Apeldoorn een veteranenparade gehouden en de halve stad was uitgelopen om nog één keer een groet te brengen aan de Canadese bevrijders van 70 jaar geleden. Het was grandioos! Eens in de vijf jaar werden de helden van toen ontvangen en reden ze in een lange stoet van tanks en andere voertuigen uit de oorlog door de lommerrijke straten. Iedereen dacht dat het vijf jaar geleden de laatste keer zou zijn maar toen werd er toch nog besloten: nog één keer. En het leek wel of er nu extra veel mensen waren om op straat te zwaaien naar de mannen die destijds vochten voor onze vrijheid. Aan weerskanten van die straten stonden dikke rijen mensen te juichen en met vlaggen te zwaaien. Heel veel Canadese vlaggen waren langs de route aan de huizen gehangen en daaraan was ook te zien dat het enorm leeft. Er worden hier heel veel vriendschappelijke banden onderhouden met ‘Canada’. Ik heb ook een boek waar een patroon in staat van het symbool voor Canada: de Maple Leaf. Dat boek was ik toch al van plan om op m’n shop te zetten en dat doe ik dan nu. Het heet: “De mooiste creaties in Kruissteek” en het bevat motieven uit de hele wereld. Op de collage middenonder heb ik een foto van de pagina over Canada geplaatst. Leuk om dit bekende motief ook te kunnen borduren.
Wij stonden precies bij een bloembak met tulpen ook een uur te zwaaien en te kijken. Ondanks dat we de oorlog niet zelf meemaakten was het toch weer heel bijzonder om met duizenden anderen dat gevoel te ervaren van dankbaarheid jegens de Canadese bevrijders.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk uit Nepal

Boek Handwerk uit Nepal en Tibet

Nederlanders doneerden 19 miljoen euro tijdens de aktieweek die gisteravond werd afgesloten. Maar ik ga er van uit dat nieuwe giften nog welkom zijn. Dit boek “Handwerk uit Nepal en Tibet” staat al wat langer in m’n shop en op deze manier wil ik het nog even onder de aandacht brengen. Mocht dit boek binnenkort bij mij besteld worden, dan geef ik de opbrengst ook door aan hulpverlening voor Nepal.

Ik fotografeerde het boek op een typisch Nepalese kledingstuk wat m’n dochter een aantal jaren geleden voor me meebracht. Ze woonde toen een tijdje in Kathmandu en zei dat er toen ook al spanning was vanwege aankomende aardbevingen. Nu heeft die grote aardebeving dan plaatsgevonden, met onvoorstelbare verwoestingen tot gevolg. Het verlies aan mensenlevens is natuurlijk het ergste. Maar ook een hele cultuur wordt zo verwoest. Daarom is het goed dat zo’n boek als dit toch ‘in omloop’ blijft, zodat we kunnen zien wat een prachtig handwerk daar al eeuwenlang werd gemaakt. In de galerij bij dit boek vind je een paar foto’s van gecopiëerde bladzijden, om een indruk te krijgen.

Ik heb ook al een tijdje een groen kussen uit Nepal op m’n shop staan. Daarvoor geldt hetzelfde: als het deze week wordt verkocht, doneer ik de opbrengst aan een goed doel. Hier vind je nog een foto van het kussen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Thee drinken en misschien een ontmoeting

Zitje in theetuin

Hier zou ik wel met een paar van jullie willen zitten. Hoe lijkt dat idee?
Gisteren had ik een zussenmiddag. Eerst gingen we bij mij mijn voorraad tweedehands handwerktijdschriften doorbladeren en ons verlekkeren aan wat we nog allemaal zouden willen maken. Jongste zus stopte overal briefjes tussen de pagina’s en zo groeide er een hele stapel mooie plaatjes. Oudste zus is natuurlijk de wijste en die gaf op een gegeven moment het sein om maar op te houden met al dat geblader want dat kunnen we toch nooit allemaal maken. We kunnen beter nog even naar buiten gaan, zei ze. En toen werd er gevraagd of ik nog een mooi plekje wist. Jawel, dat wist ik wel en drie fietsen had ik ook nog in de schuur. En zo fietsten we naar een mooie theetuin, waar een witte pauw onder de tuintafeltjes liep en waar we een prachtig uitzicht hadden over een weiland met bloeiende paardebloemen. (Ik had toevallig een tasje bij me wat wel goed bij de stoeltjes kleurt, en m’n zus had de tulpentas bij zich die ze net van mij had gekregen. Er moet natuurlijk wel handwerk op de foto staan, toch?)

Tulpentas in theetuin
En vandaag kreeg ik een reactie van een bloglezeres die me een vraag stelde die ik wel per mail probeerde te beantwoorden, maar het zou makkelijker zijn om het gewoon even te laten zien. En zo groeit er bij mij een plannetje: Zal ik jullie eens uitnodigen om hier ook wat boeken en tijdschriften door te bladeren? En dan kan ik nog wat handwerk laten zien wat ik hier heb. Het lijkt me wel leuk om sommigen van jullie eens te ontmoeten. En dan kunnen we misschien ook nog wel even naar die theetuin gaan, hoewel ik niet weet of ik dan wel genoeg fietsen in de schuur heb. En zo denk ik erover om hier nog eens wat te organiseren. (wordt misschien vervolgd)

Lees reacties (6) of geef een reactie