Archief voor augustus 2015

Archief - augustus 2015

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode augustus 2015 getoond.

 

Geborduurde zonnebloemen

Geborduurde zonnebloemen op tuintafel
De laatste dag van augustus  werd voorafgegaan door een nacht met noodweer. In vier uur tijd waren er al 1500 ontladingen van bliksem geteld en dat ging daarna nog een tijdje door. Vanuit m’n bed zag ik de hemel telkens oplichten en het was werkelijk spectaculair. Er viel ook enorm veel regen. M’n tuintafel was vanmorgen nog kliedernat toen ik twee takken met zonnebloemen even neerlegde. Ze waren mooi geweest maar nu uitgebloeid en konden weg.

Drie borduurwerken zonnebloemen
In de negentiger jaren stond er een keer een patroon van vier zonnebloemen-tafereeltjes in Geborduurde zonnebloemde Libelle. Ik zag dat patroon en wilde het gelijk borduren, zo mooi vond ik het ontwerp. Met veel plezier borduurde ik het en na afloop lijstte ik het in met een passepartout. De twee borduurwerkjes links en rechts herkende ik daarom gelijk toen ik ze ergens tegenkwam. Leuk om te zien hoe verschillend werkstukken worden wanneer er net andere accenten gelegd of kleuren worden gebruikt. Het lijken me leuke borduurwerkjes om nog ergens voor te gebruiken en ik plaats ze in m’n shop.

En nu is het weer stralend weer. De laatste dag van augustus. Ik ben benieuwd wat september voor maand gaat zijn. Misschien is de uitbundigheid van al die zonneschijn wel voorbij.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kofferbakmarkt langs kanaal

Kofferbakmarkt langs kanaal
Koning Willem I (1772-1843) had gezien hoe de Engelse economie geprofiteerd had van de aanleg van duizenden kilometers kanaal en toen hij later koning van Nederland was wilde hij dat hier ook. Hij liet vele kanalen graven en dat gaf hem de bijnaam kanalenkoning. Veel van die kanalen werden maar kort gebruikt omdat de stoomtrein in opkomst was en die bleek nòg geschikter om de economie vlot te trekken. In Apeldoorn is een mooi stukje cultuur-erfgoed te zien: een kanaal  loopt door de hele stad en langs sommige stukken loopt daar ook nog het oude spoor. Beide ongebruikt. Maar gedurende acht zaterdagen in de zomer weten talloze bezoekers uit de hele omtrek dit mooie plekje te vinden. Want naast het kanaal en naast het spoor ligt ook nog een stuk ongebruikte weg. Daar heeft organistie WHOE al vele jaren kofferbakmarkten georganiseerd. Van de opbrengst (want als je daar wil staan, moet je een plek huren) kunnen ze acht grote vrachtwagens vol hulpgoederen naar Oost Europa brengen.

Afgelopen zaterdag ging ik hier weer naar toe, altijd op zoek naar mooie handwerkboeken en dergelijke. Omdat het de laatste keer is van het seizoen wilde ik een foto nemen. Bij het bruggetje parkeerde ik meestal m’n fiets. Het bruggetje was ook de vaste plek van een jonge man die daar altijd zijn vaste plekje had. Een dag eerder was ik naar zijn begrafenis geweest en die was zeer druk bezocht. Nu zag ik dat zijn plekje bij het bruggetje was vrij gehouden door de organisatie. Er was een gedenkplekje ingericht. Vele bezoekers van de kofferbakmarkt toonden zich geschokt dat hij er niet meer was. Ondanks zijn beperkingen had hij zich zò enorm ingezet, al die jaren. De opbrengst van zijn handel was voor een goed doel en de kofferbakmarkten waren hoogtepunten voor hem. “Hij leefde niet voor zichzelf” schreef ik in het condoleanceboek.

Borduurwerk in platsteek vissers
Dit is één van de handwerken die ik op een eerdere kofferbakmarkt langs het kanaal kocht. “Weet u ook wie het gemaakt heeft?” vroeg ik bij het afrekenen. “Ja, ik” zei de verkoopster glimlachend. “O, dan vind ik het nog mooier! zei ik. Het is ècht mooi gemaakt!” Een borduurwerk in platsteek zie je niet zoveel. Ik zet het wandkleedje met de vissers in m’n shop. Ik vind het wel passen bij m’n stukje van vandaag. Het gaat over Nederlands cultureel erfgoed, over speuren naar mooie spullen, over uitkijken over het water. Ook over “verlangend uitzien”. Wat aangrijpend als iemand er ineens niet meer is. Iemand die zoveel jaar daar zijn plekje langs het water heeft gehad.

Kofferbakmarkt-Apeldoorn
De kofferbakmarkten langs het kanaal waren een succes deze zomer. Ik kocht hier nog meer handwerk wat ik op m’n shop wil zetten. Van sommige spullen is de maakster of de verkoper al overleden. En dat raakt ons soms. Van andere spullen is het extra leuk als je nog even een praatje kan maken met de maakster, die haar eigen werk verkoopt. Zoals die vissers geborduurd in platsteek.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gouden koets op paleis het Loo

Gouden koets op paleis het Loo
De Gouden Koets was een geschenk van de bevolking van Amsterdam aan koningin Wilhelmina ter gelegenheid van haar inhuldiging in 1989. Het rijtuig werd voor het eerst gebruikt bij het huwelijk van koningin Wilhelmina met prins Hendrik in 1901. Ook prinses Juliana, prinses Beatrix en prins Willem-Alexander maakten een rijtoer met de Gouden Koets op hun huwelijksdag. Maar het bekendst is de Koets van Prinsjesdag. Het gebruik van de Gouden Koets is exclusief voorbehouden aan de vorst en wordt getrokken door acht Gelderse of acht Friese paarden.

Het vierpersoons rijtuig van het type galaberline bestaat uit verguld hout. Het is uitbundig gedecoreerd in neo-barokke stijl en rondom beschilderd met symbolische voorstellingen. Het kunstige borduurwerk in het interieur telt bijna 15 miljoen steekjes. (deze informatie nam ik over van het bordje wat je op de foto nog net rechtsonder in het hoekje ziet)

Koets tijdens defilé Paardenkracht en Autopracht
Ook andere koetsen en oude auto’s zijn vandaag nog te zien op paleis het Loo. Gedurende vier dagen werd daar de tentoonstelling Paardenkracht & Autopracht gehouden. Het was heel erg mooi om te zien. Tijdens een defilé van de auto’s en koetsen (twee keer per dag) kon iedereen vooraan staan en naar hartelust foto’s nemen. We kunnen met bewondering kijken naar de schoonheid van vorstelijke rijtuigen, en met waardering kennis nemen van het vakmanschap van mensen die dit allemaal maakten. De liefde voor paarden, het gebruik van materiaal zoals hout en goud, maar ook de inzet en deskundigheid van mensen om met naald en draad zulke prachtige kostuums en borduurwerk voor het interieur van de koetsen te vervaardigen. Topklasse op alle fronten!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vlinders borduren

Vlinders op Echinacea

Vlinders heb ik vroeger heel veel geborduurd en anderen natuurlijk ook. Het lichtblauwe vlindertje op onderste foto is geborduurd met behulp van een gratis patroontje wat vroeger ergens bijzat. Daarom kom ik dit borduurwerkje nu af en toe tegen op markten. Dit exemplaar is nooit ingelijst geweest en ziet er nog mooi nieuw uit (alleen is het opgevouwen geweest).

Vermoedelijk nog wat ouder is de geborduurde theemuts. Hij is niet gevoerd dus echt geschikt om de thee warm te houden is hij niet. Maar dat is voor liefhebbers van oud handwerk denk ik geen bezwaar. De voor- en achterkant zijn identiek, dus allebei geborduurd met de oude vlindertjes.

Maar de vlinders op de Echinacea zijn nieuw! Nou ja, als ze er nu nog zijn dan. Misschien zijn ze alweer weggefladderd. En dat ga ik nu ook doen!
Fijne dag!
O ja, het Engelse boek met patronen van Butterflies vind je in m’n shop. Met behulp van die patronen maak je natuurlijk de allernieuwste vlinders!

Vlinders geborduurd

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gouden koets in Apeldoorn

Gouden Koets langs Hofvijver

Het is toegestaan om foto’s te maken van de Gouden Koets.” En die koets bevindt zich voor een paar dagen in Apeldoorn! Als je de website van paleis het Loo leest, dan kun je die zin daar lezen. Dat het toegestaan is om foto’s te maken van de Gouden Koets. Gedurende vier dagen is de koets daar te zien voor belangstellend publiek (ze hadden het over lange rijen). Na deze bijzondere vier dagen, zal de Koets nog een keer dienst doen tijdens Prinsjesdag, en daarna zal de koets voor lange tijd in reparatie gaan. Tijdens komende Prinsjesdagen zal dan de Glazen Koets gebruikt worden.

Paleis Het Loo viert het 200 jarig bestaan van hetDetail borduurwerk gouden koets Koninklijk Staldepartement. Er zijn paarden, historische rijtuigen, auto’s, een bus en sledes van dichtbij te bekijken. En er is twee keer per dag een defilé, waarbij de spreekstalmeester toelichting geeft bij de verschillende aanspanningen van rijtuigen en de auto’s. Naast de Gouden Koets is er dus nog veel meer moois te zien. Dit evenement draagt de naam Paardenkracht & Autopracht.

De helft van deze vier dagen vol auto- en koets-pracht is dus al voorbij. En nu leek het me handig om dit blogje maar gauw te maken, en niet te wachten tot ik zèlf een foto heb gemaakt van de Gouden Koets (in mijn eigen woonplaats!). Ik wil er nog wel graag naar toe, en had nog een beetje het idee om dat vandaag te doen. Maar ik ging vanmiddag eerst naar een begrafenis van een jonge man, en daarna had ik toch niet meer zoveel zin om naar het paleis te gaan. Voor de overledene was er een zwarte rouwauto, maar er werd een hoofdstuk gelezen uit de bijbel en in dat hoofdstuk ging het over straten van goud. Toch weer goud dus. Dit laatste hoofdstuk uit de bijbel opent gouden perspectieven en is bijzonder troostvol.

En nu ben ik dus weer thuis na de begrafenis, en heb zin om nog even een blogje te maken. Morgen misschien naar de Gouden Koets? Misschien breng ik anderen nog op een idee want het is tenslotte een unieke gebeurtenis dat deze wordt tentoongesteld. Trouwens, die toestemming om foto’s te maken kan ik zelf ook wel gebruiken, maar dan voor een nieuwe foto van dit schilderij. Ik gebruik nu een oude foto, en die is wat geel. Maar het borduurwerk zelf is ‘in het echt’ prachtig! Het ontwerp is van Mies Bloch en bij de beschrijving van dit schilderij in m’n shop vind je nog meer informatie.
De Gouden Koets was in geborduurde versie al in Apeldoorn, en de echte is daar nu ook nog twee dagen. Daarna gaat de echte naar Den Haag. En de geborduurde? Die wil ik wel naar iemand opsturen als iemand hem wil kopen. Supertof: zo’n gouden koets!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boekomslagen repareren met filmoplast

Oude Handwerkboeken
Oude handwerkboeken vind ik prachtig, en dat is voor degenen die mijn blog lezen geen verrassing. Anderhalf jaar geleden begon ik ze te verkopen waarbij ik m’n best deed om van elk boek de juiste informatie te geven. En als er wat scheurtjes in het stofomslag zaten, dan maakte ik daar melding van bij de beschrijving. Inmiddels doe ik ook nog wat anders als ik een boek te koop zet: Als het nodig, is plak ik het eerst met Filmoplast. Een onbekend produkt voor velen, en goed om daar eens wat over te vertellen.

Filmoplast is transparant scheurreparatie tape. In tegenstelling tot gewoon Doosje Filmoplastplakband verkleurt deze tape niet en hij droogt ook niet uit. Gewoon plakband gaat altijd na verloop van tijd geel en brokkelig worden en zorgt ervoor dat een boek er vies uitziet. De reparatie-tape Filmoplast is eigenlijk ultradun transparant papier met een kleeflaagje dat voorzien is van calcium carbonaat. Dit beschermt tegen zuren. Zuurvrij plakband dus, speciaal voor boeken en boekomslagen.
Dus misschien heb ik anderen nu ook op een idee gebracht om op internet zo’n rol ergens te bestellen. Niet goedkoop, maar je doet er heel lang mee. Het is echt fijn spul en maakt dat je mooie (handwerk) boeken er weer goed uitzien.

Voor de foto heb ik een paar van de mooiere handwerkboeken bij elkaar gezocht. Dit zijn allemaal boeken met stofomslagen en als die boeken al uit de zeventiger Twee boeken Tapisseriejaren komen, is het niet verwonderlijk dat daar wel eens een scheutje in zit. Het boek “Tapisserie technieken” is een erg mooi boek, maar is er het slechtst aan toe van de boeken op deze foto. Als een kaft zo gerafeld is als op dit exemplaar te zien is, blijf ik dat uiteraard vermelden bij de beschrijving. Je moet toch een beetje weten wat je koopt als je een boek bestelt.
Een paar van deze boeken heb ik net nieuw en plaats ik nu in m’n shop. Zoals het boek Macramé. Op de foto zie je dit boek nog mèt scheurtjes in het stofomslag (om te laten zien wat ik bedoel), maar inmiddels heb ik die met Filmoplast geplakt.
De aanleiding voor dit blogje was het boek “Florentijnse Tapisserie”. Het had een klein scheurtje bovenin de kaft, maar dat plakte ik al vóór deze foto. Het werd besteld en ik stuur het vandaag op naar België. Maar het zusje van dit boek “Tapisserie technieken” is nog te koop! Tja, dat kon ik niet laten om toch even op te merken: deze tapisserieboeken horen echt bij de mooiere handwerkboeken! En die stofomslagen (vaak een kenmerk van de betere boeken): die maken ze extra mooi!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Drie zagende zussen

Drie gehaakte stola's
Mijn oudste zus kwam mij (middelste zus) ophalen en samen reden we naar jongste zus, die een dagje vrij had genomen. Als je niet af en toe wat afspreekt, komt er nooit wat van. Eerst gingen we zitten haken en bijpraten. We keken uit op een oude kersenboom die allang niet meer mooi was. M’n jongste zus wilde hem weg en had de onderste takken al afgezaagd. Oudste zus had de koffie op en vroeg om een Boom omzagenladder. Zo kende ik haar weer: altijd in beweging en dol op in bomen klimmen! Ze kon vroeger al klimmen en klauteren als de beste en liet mij vanaf de grond vol bewondering naar boven staren. Nu klom ze met de zaag in de hand omhoog en samen hadden we plezier om de takken die naar beneden vielen. Terwijl m’n zus hoog in de boom bezig was met zagen, wilde ik onderaan de boom een mooi stilleven maken van de stola’s die we aan het haken waren. Maar daar had ik geen ruimte voor. Telkens werd ernaar me geroepen dat ik opzij moest gaan. Dus je moet me maar geloven dat er nòg twee stola’s waren, die nog binnen lagen.
Hoe houden we onze stola’s nu uit elkaar? Want m’n zus en ik gebruikten dezelfde Wibra-wol en ook hetzelfde patroon dus onze stola’s lijken ook precies op elkaar. Op de foto is het antwoord miniem te zien: een klein merkje met ‘handgemaakt’ bovenaan in het midden. “Die merkjes wil ik ook!” riep ik gelijk toen m’n zus haar opgenaaide merkje liet zien. Ik zou er een paar van haar krijgen. Maar toen reden we ’s avonds alweer bijna weg en dacht ik er pas weer aan. Te laat om nog weer naar binnen te lopen. Voor een volgende keer dan maar. Maar misschien hebben jullie intussen wat aan de tip: deze merkjes zijn kennelijk op de markt te koop (zei m’n zus).
Want ‘Handgemaakt’: dat mag gezien worden!
En ‘Afgezaagd’: dat is dit blogje niet toch?

Lees reacties (2) of geef een reactie

Breiende meisjes op oude ansichtkaarten

Twee oude ansichtkaarten breiende meisjes
Precies honderd-en-drie jaar geleden is het dat één van deze twee ansichtkaarten op de post werd gedaan. Het stempel achterop is duidelijk te lezen en ik vind het leuk dat ik juist vandaag deze kaart tevoorschijn haalde. De kaart werd verstuurd aan een Mejuffrouw in Delft en de afzender schreef met mooi handschrift alleen zijn naam achter een voorbedrukt aanduiding. Vervolgens nemen de stempels en de postzegel van éénAchterkant ansichtkaart 1912 cent ongeveer een derde van de kaart in beslag. Ik denk dat Mejuffrouw de Ruyter (per adres Den Heer de Ruyter) vast blij is geweest met deze kaart, en na meer dan honderd jaar zijn wij er blij mee om er ook nog eens naar te kijken. Want wat vertelt zo’n kaart veel! Allereerst natuurlijk de armoede. En ook geen lekkere tuinstoel om even op te zitten. Frappant dat er naar buiten werd gegaan om de verplichte pennen van die dag te breien. Meisjes moesten vaak een flink aantal pennen breien voordat ze mochten spelen of hun andere taken uitvoeren.

De andere kaart is iets minder oud, uit 1917 dus nu 98 jaar Achterkant ansichtkaart breiende meisjesoud. De ontvangster werd een Jongejuffrouw genoemd en woonde in Doesburg. Bij het adres staat ook weer “p/a”. Dat wil zeggen dat ze bij een Heer in huis woonde. Er staat iets meer tekst achterop: “Hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag hoor! Ook je Vader en Moeder en grootmoeder. Maak maar veel plezier morgen. De hartelijke groeten van allen.”

Drie meisjes op deze kaarten. Ik was gister ook één van een gezelschap van drie meisjes. Mijn twee zussen en ik hadden een zussendag en haalden alledrie ons haakwerk tevoorschijn onder het bijpraten. Dat hadden we niet afgesproken, maar we waren toevallig alledrie met een gehaakte stola bezig. Maar ik had m’n foto’s nog niet uitgeladen en dacht vanmorgen: “Nu heb ik eerst zin om een blogje over deze kaarten te maken”. Ik kocht ze deze zomer en wilde er graag eens wat over schrijven. En toen zag ik dat poststempel: 27 augustus 1912. Als dàt nou niet frappant is!

(De kaarten heb ik te koop)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sampler quilts

Sampler quilt aan hek

“Maak nu zelf zo’n schitterende sampler quilt met dit fantastische boek, een samenvoeging van twee beststellers van Lynne Edwards”
Zo begint de wervende tekst achterop een heel mooi (nieuw) boek wat ik vandaag in m’n shop zet.
Dit boek Sampler Quilts  werd in 2011 uitgegeven door Veltman Uitgevers en die hebben de laatste jaren op quiltgebied nog Boek Sampler Quiltsveel meer echt prachtige boeken uitgegeven.
Dit soort boeken waren er nog niet, toen ik (en heel veel anderen) een jaar of twintig geleden begonnen met quilten. Ik weet nog goed dat ik toen wel eens een plaatje had gezien van een sampler quilt en er graag ook één wilde maken. Ik wist nog helemaal niet hoe dat moest en had ook helemaal geen toegang tot bronnen waarin stond beschreven hoe je dat moest aanpakken. En ook was de stofkeus nog niet zo groot. Ik zocht een paar stofjes bij elkaar die ik mooi vond en knutselde wat ‘blokken’ en vond het al een hele prestatie toen ik die aan elkaar had genaaid. Ziezo, een sampler-quilt. Nù denk ik: een echt beginners-dingetje.

Van het doorbladeren van het boek Sampler Quilts gaat m’n hart sneller knoppen. Het geeft een prachtig overzicht van evenwichtige blokken in smaakvolle kleurencombinaties. De auteur had al bekendheid in Amerika met haar quiltboeken en het is verheugend dat haar boeken (en anderen) nu ook in het Nederlands beschikbaar zijn gekomen. Om m’n enthousiasme te onderbouwen heb ik extra veel foto’s gemaakt die ik in de galerij heb geplaatst.
Eigenlijk is het veel handiger om nù een beginner te zijn op het gebied van quilten: dan kun je gelijk een véél mooiere sampler-quilt maken!

Sampler quilt in bos

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knopen en borduren op stramien

Rollen stramien in Beekbergse wolhal

Grof stramien is ideaal om op te knopen of te borduren. Er bestaan veel verschillende soorten en het fijnste is als je voor een specifiek werkstuk het bijpassende stramien hebt. Vroeger was die keus in elke plaatselijke handwerkwinkel aanwezig Sudanwol in winkelmaar dat is nu niet meer zo. Maar er is nog een winkel waar de keus nog enorm is en daar ga ik zelf ook af en toe naar toe. De eigenaar vertelde me dat hij klanten krijgt uit het hele land, omdat hij zo’n grote sortering heeft. Ook is hij één van de weinigen die het handgeverfde voorbedrukte stramien nog verkoopt. Dat stramien is bedoeld voor kleden en elk hokje is met de hand ingeverfd, waardoor je bij het knopen geen patroon hoeft te gebruiken want dat staat al op het stramien. (Ik heb nog zo’n stuk in m’n shop).
Hij heeft ook nog stramien wat voorbedrukt is (niet met de hand) met afbeeldingen van de bekende schilderijen. Ik zag zowaar de man-met-de-pijp in het rek hangen! Bij dit opvul-borduurwerk is het soms best moeilijk om bij de ogen en de details precies te weten welk hokje je Voorbedrukt stramien in Beekbergse wolhalnu de beste kleur kunt geven. Daarom verschillen de borduurwerken die vroeger gemaakt zijn en nu tweedehands te koop zijn soms. De één werkte wat gedetailleerder dan een ander.

Ik nam me voor om een paar foto’s van deze winkel aan de rand van Apeldoorn te laten zien, omdat anderen daar misschien wat aan hebben. Voor wie nog een adres zoekt waar heel veel keus is in stramien.

In m’n shop heb ik wat smyrna haaknaalden staan waar al best veel van werden verkocht. Ik vondStukken stramien in Beekbergse wolhal het te lastig om telkens een nieuwe foto te maken en gaf nu alleen aan dat er keus is tussen een breed en een smal handvat en met deze haaknaalden heb ik al veel handwerkers een plezier mee kunnen doen. Laatst nog een man van 89 en daar had ik eerst een heel gezellige email-wisseling mee. Uiteraard gaf ik hem een groot compliment! Hij had een oud kleedje van z’n zolder afgehaald en ging nu z’n kennis doorgeven aan een ‘jongedame’.
Nu kreeg ik een vraag of ik ook zo’n haaknaald heb met een zo klein mogelijk oogje. Degene die daar naar vroeg wil een kleedje knopen voor een poppenhuis. Gelukkig, die zat ook tussen m’n nieuwe voorraad. Dus als je iets specifieks zoekt: vraag gerust en ik ben altijd blij als ik iemand blij kan maken.

Smyrna haaknaalden

Lees reacties (5) of geef een reactie

Postzegels van Gogh en nog meer

Zonnebloemen bij ingang park Hoge Veluwe

Dit jaar is het 125 jaar geleden dat Vincent van Gogh overleed. In binnen- en buitenland wordt de kunstenaar groots geëerd. Boeiende exposities, mooie culturele evenementen, verrassende digitale applicaties. Er zijn tal van activiteiten in Nederland, België en Frankrijk die het leven en het werk van Van Gogh naar voren brengen.

In Nuenen maakte Vincent van Gogh een kwart van zijn totale oeuvre en zijn eerste Postzegels van Gogh portrettenmeesterwerk De aardappeleters. Hoe hij hier leefde en werkte wordt in het Vincentre op moderne wijze getoond. Ik las dat je van daaruit wandel- en fietstochten kunt maken langs 22 plekken in ‘Van Gogh Village Nuenen’. Ook in Zundert (zijn geboorteplaats) en Nuenen en Tilburg zijn activiteiten en exposities. Veel ervan zijn al het hele jaar gaande, sommige exposities zijn al afgelopen, maar er is ook nog wel wat over wat mij erg leuk lijkt om mee te maken. Zo zou ik bijvoorbeeld heel graag een keer over het unieke fietspad willen fietsen, wat geïnspireerd is op The Starry Night van Vincent Van Gogh.

Veel activiteiten zijn in Brabant, maar ook hier in Gelderland is er aandacht voor de bekendeTwee schilderijen van Van Gogh schilder. Vanaf mijn woonplaats naar het dorpje Hoenderloo staan een paar grote schermen langs de weg die naar Park de Hoge Veluwe leidt. Op de canvas-schermen staat een kunstwerk afgebeeld. Middenop Park de Hoge Veluwe ligt het museum Kröller-Möller wat tot eind september een aparte tentoonstelling heeft van de meer dan 50 kunstwerken die zij altijd al hebben van deze schilder: Van Gogh & Co. Ik ben er al geweest: een erg mooie tentoonstelling (hier liet ik op mijn blog wat foto’s zien. En via de andere links in deze alinea kom je op een paar mooie filmpjes).

Vorige week gingen we nog een keer voor een fietstocht naar de Hoge Veluwe en zagen aan weerszijden van de ingang velden met zonnebloemen (bovenste foto). Wat hebben ze dat leuk gedaan! Middenin het veld ook weer zo’n canvas-scherm van een bekend schilderij. Mijn bijdrage dit jaar om zoveel mogelijk mensen mee te laten genieten van de kunst van Van Gogh, is om telkens de postzegels te kopen die dit jaar worden uitgebracht. Dit voorjaar nam ik maakte ik onderstaande foto van een aantal velletjes bij één van mijn tapisserie-tassen. Maar inmiddels zijn er nog meer velletjes uitgekomen. Recent kocht ik een aantal vellen met “Portraits”. Veel van deze Tapisserietas voor schermen bij van Gogh museumportretten (de echte originele kunstwerken!) hangen in het Kröller-Müller, en de reprodukties op de postzegels plak ik zoveel mogelijk op de enveloppen waarin ik m’n bestellingen verstuur. Er zijn natuurlijk ook mensen die het niks uitmaakt wat voor postzegel er op hun pakketje zit, maar mocht je er wèl om geven, dan kun je bij mij wel een voorkeur opgeven als je iets bestelt. Ik heb postzegels uit de serie Stad en Dorp, Landschappen, Boerenleven, en nu dus ook de Portretten. Ik geniet van dit van Gogh-jaar, en via deze postzegels laat ik anderen graag een beetje mee-genieten.

Postzegels van Van Gogh

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakt kleedje


Gehaakt kleedje op Marklin baan

Iemand was blij dat ze op m’n blog de Durable-boekjes had ontdekt en wilde er één bestellen. Jeugdsentiment, schreef ze, vanwege die bekende voorkanten. Bij veel vrouwen die in de zeventiger jaren jong waren, lag er bij hun moeders zo’n boekje thuis. Nu wilde ze weer zo’n boekje. “Vroeger kon ik niet haken, nu wel”, schreef ze. Nu zijn m’n Durable-boekjes helaas op (op ééntje nog na). Natuurlijk hoop ik wel weer nieuwe te vinden en verder bij te dragen aan de recycling.
Re-cycling…., her-cirkelen…. ik ga er een beetje van mijmeren. Voor veel zomer-vierders is de zomer-cirkel rond en begint morgen het seizoen weer. Handwerkliefhebbers hebben waarschijnlijk weinig onderbreking gekend van de handwerk-hobby, dus valt er weinig op te starten. Zelf blogde ik tenminste elke dag door. Maar toch, het begin van het seizoen is wel weer even een memorabel moment. Nu maak ik nog even een rond cirkeltje door jullie nog even te groeten. En voor wie het van toepassing is: morgen een goede start van het nieuwe seizoen gewenst!

(Foto: in het winter-seizoen wilde mijn zoon de oude Märklin-baan nog eens opbouwen. En toen deze na een paar weken weer opgeruimd werd, legde ik er eerst nog dit gehaakte kleedje op. Een mooie achtergrond. Het kleedje heb ik in m’n shop geplaatst.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Breien op een duin in Domburg

Schilderij breiende vrouw in duinen Domburg
M’n hele jeugd zag ik dit schilderij, telkens als we naar m’n oma gingen. En wat je als kind ziet, dat hecht zich vast in het geheugen. Later kreeg ik het schilderij en ging ik er nog meer van houden. Dat gaat zo met schilderijen: die Pier met meeuwen bij Domburgworden je dierbaar. Deze zomer gingen we een weekje op vakantie in Zeeland en daar deed ik uitgebreid verslag van op m’n blog. Maar over één ding had ik nog niet geblogd: dit schilderij! Dat ga ik nu doen, omdat het vandaag ook zo’n mooie zomerdag was. Net als op die zomerse dag dat we in Domburg waren.

Domburg. Die naam staat achterop dit schilderij. En daar wilde ik wel eens een kijkje nemen. Ik had maar weinig aanknopingspunten. Ik wist alleen dat de ouders van mijn vader vroeger vaak naar Domburg gingen. In het begin van de dertiger jaren. Dan namen ze een paar weken hun intrek in een sjiek badhotel waar de gegoede stand van die dagen naar toe ging. Meer wist ik niet. En nu reden we daar rond in het zomerse Zeeuwse dorp en was ik op zoek. Maar ik wist zelf ook niet zo goed waarnaar.

We reden eerst langs de kust, waar alle parkeerplaatsen vol waren. En daarna reden we Het Badpaviljoen Domburgop goed geluk het dorp binnen. En ineens zag ik het Badpaviljoen! Het leek een sprookje, zoals het daar iets boven de weg lag, bovenop een duin. We stopten, en zagen dat er precies één vrije parkeerplaats was. Ik keek een hele tijd naar het Badpaviljoen en waande me terug in de tijd. Dus dáár heeft m’n vader vroeger als kind gelogeerd! Dáár heeft hij als klein kind de liefde voor de zee geleerd. En die liefde later aan mij doorgegeven.

Gauw geld in de parkeermeter, spullen uit de auto, en via de hoge trap over het duin. Zo bijzonder: ik heb dat nog nooit eerder zo ervaren. Elke stap op die trap had ik het gevoel dat de jaren wegvielen en dat ik opa en oma zag met hun jongetje-met-z’n-schepje. Terwijl ik m’n opa nooit heb gekend. Maar als je dan ineens op een plek bent waar zij vroeger ook waren: heel apart!

En toen rende ik de zee in. Dat doe ik altijd. Als het dan eindelijk kan, dan ren ik naar de zee. De zee! Heerlijk!
Ik zwom en ik zwom en dan valt alles valt van me af. Vanuit de zee keek ik naar het sprookjesachtige Badhotel hoog op het duin en genoot van die aanblik. Zo mooi! Ik keek verder, naar links. Daar was nog een heel stuk duinen. In gedachten zag ik de vrouw van het schilderij daar zitten, samen met haar kinderen. Ze breide aan een zwarte sok. Ik zag het helemaal voor me.

Later belde een vriendin, die vertelde dat ze van Den Helder naar Hoek van Holland heeft Breiende vrouw in duinen Domburg op oud schilderijgelopen over de stranden. Telkens een stukje. “De Nederlandse stranden zijn de allermooiste!” Ze is opgegroeid in België en zei: “Belgen kunnen er niks van. Die hebben de hele kustlijn volgebouwd met lelijke gebouwen. Maar Nederlanders hebben altijd de kunst verstaan om de duinen mooi te houden.”
En zo is het ook. Ik vond het fantastisch om bijna honderd jaar later het plekje in de duinen terug te kunnen vinden waar mijn schilderij vroeger is geschilderd. Nìet volgebouwd met huizen of hotels. Nog net zo mooi als het altijd is geweest.

Tenslotte nog wat over het schilderij. Ik vond dat het op m’n handwerkblog mocht vanwege de breiende vissersvrouw. Ze heeft me altijd geïntrigeerd.
En verder: Van Domburg is bekend dat daar vroeger een kunstenaarskolonie was. Veel schilders gingen daar naar toe vanwege het mooie licht. Dit gezicht op Domburg is niet uniek: er zijn meer van dit soort taferelen geschilderd.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Beetje rommelen

Handwerk
Beetje rommelen met m’n spulletjes.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Avondfietstocht over Hoge Veluwe

Twee witte fietsen in avondlicht
Om onze trouwdag te vieren, gingen we naar de Hoge Veluwe. Het was weer zo´n prachtige avond. “We kunnen ook naar de hei”, zei ik. “Dat doen we volgend jaar wel weer”, zei m’n levensgezel. Want dit jaar hebben we een jaarkaart voor het Nationaal Park de Hoge Veluwe, en dan moet je er ook gebruik van maken. Als je zo’n kaart hebt dan neem je je wel van alles voor, maar uiteindelijk lukt het dan toch nog nauwelijks om er tien keer te komen in een jaar. Maar nu waren we er weer. Kijk, hoe romantisch: twee fietsen in het avondlicht!

Vlonderpad op Hoge Veluwe
We stapten ook even af op een plek waar de fietsen niet verder mochten. Te voet liepen we dit vlonderpad af. Waar zou het naar toe leiden?

Bankje met gehaakte omslagdoek
We kwamen uit bij een vennetje waar het doodstil was. Een mooi plekje voor de avondkoffie. Gauw legde ik m’n stola even neer, want in de verte hoorden we stemmen dichterbij komen. Even later zaten er drie jonge vrouwen uit België op dat bankje. En wij op het andere. We wisselden wat ervaringen uit over hoe mooi het park is bij avond. En we dronken de koffie en liepen weer terug naar de fietsen.

Twee witte fietsen op Hoge Veluwe
Een heerlijk gevoel van vrijheid op een augustus-avond! Twee fietsen, die je zò kunt pakken aan de ingang van het park. Een thermoskan in de rugzak, een fototoestel in het foto-tasje. En een stola omdat het ’s avonds toch een beetje frisser wordt. Verder niks. Alleen Geborduurd tasje op heimaar fietsen in die uitgestrekte weidsheid van het park. Maar af en toe stapten we toch even af. M’n reisgenoot wilde wat foto’s maken. En dan amuseer ik me ook altijd wel. Ik had alleen niet zoveel bij me om te fotograferen. Ik kan het tasje nog eens in de hei leggen, maar dat hebben jullie al gezien. De stola dan. Eens kijken of ik die op kan hangen. Met veel geduld lukte het me om een evenwicht te krijgen. Hij hing! Maar toen ik thuis de foto zag, dacht ik dat het toch niet zo’n geschikte foto is. De fietsen wijzen tegengestelde kanten uit. En dàt om een trouwdag te vieren…

Twee witte fietsen met stola
Maar het is weer goed gekomen: we zijn samen thuisgekomen! En samen vervolgen we onze levensweg weer!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Mooie dagen

Borduurwerkjes diverse
Mooie augustusdagen!
Met een borduurwerkje in de tuin? Of nog even weg? Naar Parijs of naar een tentoonstelling?
Of weer klaarmaken voor een nieuw school-seizoen van de kinderen?
Hoe dan ook: fijne dag gewenst!

Het kussentje linksboven maakte ik zelf van een stukje machine-kant. Ik knipte het los van een groter stuk en merkte dat het dan niet gaat rafelen. Met kleine steekjes vastgezet op een bijkleurend lapje, en opgevuld met fiberfill. Misschien breng ik je op een idee? Dit kussentje was een try-out en ik wil er nog meer maken. Maar vandaag niet, want hier is ‘het seizoen’ alweer begonnen en ik ga een paar uurtjes surveilleren bij hertentamens.
Het kleedje op de onderste foto is van plastik en heeft nu twee jaar op de tuintafel gelegen. Ideaal, dat spul. Ik vind het een leuke mode met al dat imitatie-kant en zelfs plastik-haakwerk.

Tuintafel met plastik kleed

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduurwerk tall ships bij Sail Amsterdam

Borduurwerk sailing ships
Het varend erfgoed wordt in een groot maritiem evenement getoond aan massaal toegestroomd publiek: Sail Amsterdam! Er zijn enorm veel verschillende boten te bewonderen: Oude Glorie van stoomboten, zeilboten, reddingboten, kotters, akkerschuiten, platbodems, hoogaarzen en botters. Maar het meest spectaculair zijn natuurlijk de tall ships: grote zeegaande zeilschepen die in roemrijke Hollandse geschiedenis een grote rol hebben gespeeld. Ik heb een bijzonder borduurwerk, wat één van de vele zeeslagen uitbeeldt. Ik kocht in één van de oude plaatsen rond de Zuiderzee en heb het nu een paar jaar in huis. Ter gelegenheid van Sail Amsterdam zet ik het in mijn shop!

Het borduurwerk is niet alleen bijzonder omdat het mooi is geborduurd, maar ook bijzonder omdat er achterop een papiertje is geplakt wat de achtergrond van deze zeeslag toelicht. Het is een gebeurtenis uit 1573. En omdat ik graag wil bijdragen aan de historische achtergrond van wat er nu in Amsterdam allemaal voor moois is te zien, typ ik het hele verhaal over. Het eerste gedeelte hier op dit blogje, en het volledige gedeelte bij de beschrijving van dit borduurwerk in mijn shop.

“In October 1573 leed Boscu op de Zuiderzee de nederlaag tegen de Geuzen. Na de val van Haarlem hadden de Geuzen tevergeefs geprobeerd Amsterdam te blokkeren door het afzinken van schepen bij Pampus. Het lukte Bossu langs deze blokkade te komen en hij voer door naar Hoorn. Hier probeerde hij van grote afstand de Geuzen met zijn schoepsgeschut te bedwingen. Door een gunstige wind concentreerden deze zich op een gedeelte van de vijand, waarna zij een aantal schepen enterden en veroverden…..”
Wil je weten hoe het verder ging? Lees hier verder.
En kijk ook even hoe prachtig die vlaggetjes zijn geborduurd. En de wolken. En de zeilen…. Ach, gewoon een heel mooi borduurwerk!

Detail borduurwerk sailing ships
En sonder twijyfel dit daer synder ook in ’t midden daer synder op het lant die Godt met Mooses bidden tot dat men overwint gelyckt het is geschiet. Waer van men huyden noch een klare teken siet.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Quilt Bear Paw

Quilt Bear Paw in bos
Deze quilt maakte ik voor mijn zoon toen hij klaar was met de middelbare school. Een ‘graduation quilt’. Eerst vond hij er niet veel aan maar en vroeg hij zich af “wat hij dáár nou weer mee moest”. Nou gewoon: meenemen naar je studentenkamer. Dat deed hij en de quilt kwam op verschillende muren te hangen. Bij elke verhuizing naar een volgende studentenkamer bleek hij er nòg meer aan gehecht. Totdat hij openlijk toegaf dat de inrichting van de kamer pas àf is als deze quilt er hangt. Dat vond ik natuurlijk wel leuk om te merken!

Een jaar of zes-en-twintig geleden werd hij geboren. En toen hij in mijn armen lag vroeg ik Quilt Bear Pawme natuurlijk totáál niet af “wat-ik-daar-nou-weer-mee-moest”. Ik vond hem de mooiste baby van de wereld en genoot uitbundig van dat lieve en leuke jongetje. En elk jaar op 19 augustus liet ik hem merken hoe blij ik met hem was. Vandaag ook weer: onder andere door deze quilt te showen. Wil graag met jullie delen dat m’n zoon jarig is!

En wat vinden jullie van m’n foto? Voordat ik de quilt weggaf, hing ik hem een keer op in het bos. Zie je de touwtjes bovenin? Anders zou je misschien denken dat het een truc-foto is. De naam “Bear Paw” komt van de Amish. Zij verstonden als de besten de kunst om bepaalde vormen heel gestileerd weer te geven. In dit geval dus een berenpoot. Het leek me toen leuk om die gequilte berenpoten ook een keer in het bos te fotograferen. Maar ik laat ook een foto zien van hoe de quilt op één van de studentenkamers hing. Met een “Mondays-suck-poster” ernaast. Allemaal stadia, die een student doorloopt. Net zoals we allemaal in het leven allerlei stadia doorlopen. En op een verjaardag denk je daar dan even aan, aan al die levens-stadia.

Lees reacties (5) of geef een reactie

Vijf oude gevoerde dekens

Vijf oude gevoerde dekens

Deze indrukwekkende stapel antieke gevoerde dekens plaats ik vandaag in mijn shop. Ze zijn oud, maar het is lastig te achterhalen hoe oud precies. Het zijn gewatteerde dekens uit Drenthe. Op het bovenlaken werden vroeger één of meerdere dekens gelegd. Bij de gegoede burgers trof men wollen dekens aan en de minder rijke mensen moesten het met katoenen dekens doen. De dekens werden doorgestikt en overtrokken met bedrukte katoen. Dat gebeurde soms met meerdere lagen over elkaar: als een overtrek was versleten dan werd er een nieuwe stof op genaaid. Dat is heel duidelijk te zien bij de bovenste deken op de stapel, waarbij het verschil tussen de oude en de nieuwe stof heel goed merkbaar is. Wie weet zit er wel vijftig jaar verschil tussen, wie zal het zeggen?

Aan de dekens werd vroeger veel aandacht besteed. Er zijn dekens van gebloemde katoenen stof met aan beide zijden een verschillend dessin. Dit dessin bestond meestal uit rode en rose bloemen op een donker fond. Ook werd vaak een middenveld gemaakt met de gebloemde katoen, waar dan een effen rand omheen kwam: vaak groen of rood. De dekens werden meestal doorgestikt in banen. Ik heb er wat over nagelezen in het boekje “Onder de dekens, tussen de lakens” van A. Meulenbelt-Nieuwburg. Dit boekje werd in 1981 uitgegeven door het Openluchtmuseum in Arnhem. Dit museum heeft altijd veel gedaan om de bedtradities te onderzoeken.

Het was spannend toen ik deze dekens net in huis had. Dan ga je ze open doen en kijken hoe ze eruit zien. Detail oude gevoerde dekenDat plezier heb ik al een paar keer met andere handwerkliefhebbers gedeeld die bij mij aan huis zijn geweest. En ik wil het graag nog eens beleven, samen met een potentiële koper. Ik plaats deze foto nu op m’n blog en nodig geïnteresseerden uit om contact op te nemen wanneer ze voor deze oude dekens belangstelling hebben.

Ik heb de dekens ook stuk voor stuk op m’n shop geplaatst, want daar heb ik de mogelijkheid om in de galerij nog meer foto’s te laten zien. Daar heb ik ook de maten erbij gezet. Maar nog geen prijs, want die wil ik in overleg met de koopster bepalen. Maar ach, dat vind de computer niet leuk. Die wil deze items niet publiceren als ik er geen prijs bij zet. Dan gaat het programma ‘miepen’. Dus heb ik een vraagprijs ingevuld, maar laat je daardoor niet afschrikken. Ik kom graag in contact met geïnteresseerden.
Deken 1   Deken 2   Deken 3   Deken 4   Deken 5

Op de antiekmarkt in Apeldoorn maakte recent een foto van zo’n gewattteerde deken, die daar op een marktkraam hing. Dat geeft een vrolijk en zomers beeld van zowel de deken als de markt. Dit soort dekens horen van oorsprong in een bedstee, maar nu worden ze vooral gezien als aanvulling op handwerkcollecties en een antiekmarkt is dan ook een goede plek om hem op te hangen. En nu dus ook op mijn blog! Ik vind het zelf reuze leuk dat ik deze dekens nu kan aanbieden en ben benieuwd naar reacties!

Oude doorgestikte deken op antiekmarkt

Lees reacties (2) of geef een reactie

Grijs tasje met oude kantjes

Grijs tasje met kantjes
Herinneringen aan tienertijd van m’n dochter: we maakten samen een tasje waarop ze oude kantjes mocht naaien. Terwijl m’n man en m’n zoon beneden een (grijze) vloer legden, was zij boven bezig om wat oude spulletjes uit te zoeken. Deze kwam ze weer tegen. Zulke spulletjes brengen je weer terug in de tijd. Herinneringen komen boven. Maar wat is ‘tijd’ eigenlijk een ongrijpbaar begrip. Want we waren met dit tasje ‘de tijd’ ook vooruit! Alleen wisten we dat toen nog niet. We wisten niet dat zo’n tasje met kantjes meer dan tien jaar later pas mode zou worden. Nadat ze het had gemaakt kwam het in een diepe kast terecht en heeft ze het nooit gebruikt. Want niemand had nog zoiets en daar ben je als tiener gevoelig voor. Gelukkig heeft ze het nu wèl meegenomen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tapijten rond de oude wereldzee

Boeken over oosterse tapijten rond de oude wereldzee

“Om de Oude Wereldzee” is de titel van een boek wat Abraham Kuyper in 1905 schreef. Honderd-en-tien jaar geleden deed hij dat. Hij was premier van Nederland geweest en was ook theoloog en journalist en oprichter van een universiteit. Hij besloot na zijn Boek Om de oude wereldzeepremierschap een historische reis te maken naar de landen rond de middellandse zee. Hij ging naar onder andere Oekraïne, Syrië, Soedan, Egypte, Marokko en Turkije. Een heel bijzondere reis, zeker voor die tijd! Van deze reis deed hij verslag in twee dikke boeken, die zo’n mooie band kregen dat ik er jaren geleden al eens een paar exemplaren van kocht. Staat mooi in de boekenkast, en ook temidden van deze boeken over tapijten op de foto.

Afgelopen televisie-seizoen was een achtdelige documentaireserie te zien die de IKON maakte. Een theoloog uit onze tijd (George Harinck) maakte met een cameraman dezelfde reis, aan de hand van het historische reisverslag. Telkens zie je hem in al die landen zitten met dat mooie dikke boek, waar hij stukjes uit voorleest. Ik heb de serie op uitzending gemist gevolgd, en vond het erg boeiend. Het gaat over botsende culturen en religies in heden en verleden.

“Om de oude wereldzee” werden en worden ook heel veel mooie tapijten gemaakt! Bekend zijn de tapijten die in landen als Turkije en Perzië worden gemaakt. In heel veel van onze westerse interieurs liggen ook tapijten en kleedjes van oosterse makelij. Voor wie hierin geïnteresseerd is, om meer van de achtergronden te weten, plaats ik een paar boeken in m’n shop. Er staan mooie foto’s in van die boeiende oosterse motieven en kleuren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bezig met handwerk ordenen

Tapisserie schilderij lezende vrouw
“Dat duur nog wel even, voordat ik zelf in zo’n mooie opgeruimde kamer zo rustig op een stoel een boek kan lezen.” Dat dacht ik toen ik zaterdag dit tapisserie-schilderij op een rol vloerbedekking legde. We hadden net een paar uur vertraging opgelopen bij het verwijderen van de oude vloerbedekking. Die was helemaal vastgelijmd en moest met een krabber losgekrabd worden. De foamlaag van die vloerbedekking was grotendeels verpulverd, zodat we een flinke stofboel hadden. Maar ik had hulp! M’n man, zoon en dochter vonden het een goed idee om al mijn handwerkspullen bij elkaar te hebben en daarom hadden we een plan bedacht om een kamer helemaal op te knappen. Eerst alles eruit en een nieuwe vloer erin.

Mandjes op planken

De tijdelijke stellage die ik had gemaakt voor m’n handwerkboeken kon nu worden afgebroken. We schoven wat met de kasten elders in huis. “Als we die kast nu hier neer zetten, en die kast dáár….” Zo was de boel flink in beweging!

Tijdens zo’n reorganisatie komt overal wat te staan. Dozen en stapels en spullen: alles door elkaar. We hebben hard gewerkt om de boel weer netjes te krijgen. Tussendoor legde m’n zoon nog een nieuwe achterband op m’n fiets en zochten we oude schoolspullen uit. Een produktief weekend!
Het is fijn om m’n spullen nu allemaal op één plek te hebben. Ik moet natuurlijk nog wel wat ordenen en opruimen.
En de kamer is nu niet meer zo leeg als de kamer op het tapisserie-schilderij. Maar ik geniet van al dat mooie handwerk om me heen terwijl ik achter de computer zit. Heerlijk, een eigen handwerkkamer!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Aan het werk – en weer uitrusten

Kussens in lege kamer
We haalden een hele kamer leeg en legden de spullen ergens anders neer. We haalden een nieuwe vloer en legden die erin. Ik zou tientallen foto’s willen nemen van die lege kamer, met telkens één handwerk erin. Maar dat kan niet: doorwerken! Kasten eruit, schoonmaken, kasten erin. Spullen er weer in. En nu gelukkig ook: de computer er weer in en aansluiten. Nu kan ik weer communiceren. Even jullie een fijne dag wensen. Met een kussentje voor de zondag. Het voorste kussentje maakte ik zelf, met hele kleine kruisjes. Het kussen tegen de muur was een hit van de Action: die fijne winkel waar je af en toe van die leuke hebbe-dingen koopt. M’n zelfgemaakte kussentje wil ik later nog wel eens beter showen; daar verheug ik me al op. Nu eerst nog wat ‘action’ om deze kamer weer op orde te krijgen. Of nee, toch maar niet: beetje rust voor de zondag, na al dat harde werken gister. Maar fijn dat ik weer kan communiceren!

Dus: fijne zondag (ook voor ons…. even uitrusten…..)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerkboeken ordenen

Stapel dikke handwerkboeken met geborduurde bloemen
Vandaag ga ik m’n stapels handwerkboeken ordenen! M’n verzameling is behoorlijk gegroeid, net als de verzameling oud handwerk. Het staat allemaal in drie kasten en die zijn nu vol. We hebben een plan bedacht om de boel wat beter te organiseren en dat gaan we vandaag aanpakken. Eerst halen we de kamer helemaal leeg en leggen er een nieuwe vloer in. M’n kinderen kwamen gisteravond om te helpen. En nu gaan we aan de slag!
(Eventuele bestellingen kunnen pas maandag worden beantwoord, want ook de computer gaat even losgekoppeld en de kamer uit.)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurd kleedje

Kleedje met oosterse motieven

Voor sommige composities hoef ik niks te doen: ik leg iets neer en het is in één keer goed!
M’n fruitschaal (van glas op een onderstel) had ik leeggehaald, want dat is niks met die fruitvliegjes in de warmte. Dus ik had tijdelijk een gek plantje in die schaal geplaatst.
Voor de afwisseling had ik een groene kan met twee kommetjes op tafel gezet. Ik ben bezig met opruimen en dit was zo’n twijfelgeval: houden of niet? Nou, laat maar even staan op tafel.
En toen ging ik naar de antiekmarkt en zag ik dit kleedje liggen! Dat was géén twijfelgeval: die is voor mij! Ik merkte dat de verkoopster ook een liefhebber was van dit oosterse borduurwerk en vroeg of ze het niet jammer vond om het weg te doen. “Ik was hier zelf altijd dol op, zei ze, maar ik heb het tien jaar gehad en nu mag het door naar iemand anders.” Ik zei: “Misschien ga ik hier ook wel tien jaar dol op zijn!”

Toen kwam ik ermee thuis en merkte: Dàt is nog eens een makkelijke foto! Ik hoef het alleen maar neer te leggen! Nou ja, ik had misschien de kruimels eerst nog even weg kunnen vegen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over weven

Boeken over weven

Er is weer hernieuwde belangstelling voor de techniek van het weven. Het weven is al zo oud als de mensheid (denk ik, ik heb het niet nagevraagd…..). En er is na al die duizenden jaren ook heel wat over weven te weten en te leren. Om snel wat vaktermen te leren, kun je nu een weefkwartet spelen. Het is ontworpen door een beeldend kunstenaar. Er zijn verschillende categorieën in deze kaarten: bind- en beeldweefsels, gereedschappen, spreekwoorden, bindingen, geschiedenis en materialen. En dan komen er allerlei technische termen langs, zoals Mille fleurs, verdures, hevels, op de keper beschouwen, satijnbinding, thuiswevers en zijde. (Deze informatie vond ik bij Handwerken zonder Grenzen.)
Als je in Friesland woont, kun je volgende week ook naar een open dag gaan van het Weefcollectief. Voor mij leuk om te vermelden, omdat het illustratief is voor die hernieuwde belangstelling voor dit oude ambacht.

Bij deze nieuwe weefmode hoort ook aandacht voor oude boeken, en dat is meer mijn terrein. Deze boeken staan al op m’n shop, maar lukraak verspreid. Als je een weefboek zoekt, kun je het snel vinden door bij het trefwoord ‘weven’ in te vullen. Maar dan krijg je weer niet de Engelse boeken te zien. Daar heb ik nu wat op gevonden: je kunt ze ook vinden door op deze link Weven te drukken; dan krijg je ze ook allemaal te zien.

Direct aanleiding voor dit blogje was een vraag of ik ook boeken over Bandweven heb. En omdat er ook anderen naar op zoek zijn, geef ik ook per blogje antwoord: helaas niet meer; ze zijn al verkocht. Net als de boeken over Kaartweven. Wel staat er vaak nog informatie over Bandweven en Handweven en Kaartweven in oude handwerktijdschriften. Daarom heb ik er nu ook een gewoonte van gemaakt om bij het invoeren van al die oude tijdschriften voor mijn shop, de globale inhoudsopgave te vermelden. Op die manier kun je ook het trefwoord ‘Bandweven’ invoeren bij de zoek-functie. En dan krijg je ook die oude tijdschriften te zien, als daar een artikel over zo’n onderwerp in staat. Veel zoek-plezier (als je hiernaar op zoek bent)!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merklap 1987 van antiekmarkt

Merklap 1987 op antiekmarkt
Deze oude merklap kocht ik gisteren op de antiekmarkt. Hij is in 1987 geborduurd dus bijna Detail merklap 1987dertig jaar oud. De mevrouw die hem destijds heeft geborduurd, is misschien al overleden, en als degenen die haar huis moesten opruimen er niets in zagen, dan komt zo’n lapje in het tweedehands-circuit. Door hoeveel handen zou dit lapje nu al zijn gegaan? In ieder geval door mijn handen (ik maakte er zojuist een paar foto’s van, want ik zet het in m’n shop), en door de handen van de verkoopster. Ook zij is handwerkliefhebber: dat kon je aan alles zien op haar kraam. “Kom even hierachter in de schaduw staan”, zei ze toen we merkten dat het wel klikte. We praatten over haar spulletjes, en de soms ook wel overdreven frivoliteiten die er vroeger werden gemaakt. Daar had ze ook wat van liggen op haar kraam, en dat gaf aanleiding tot een leuk gesprekje. Ze had kant-geborduurde hoesjes liggen die bedoeld zijn om over een likeurglaasje te schuiven. Dat had ik nog nooit gezien. Vroeger bedachten ze ook wel gekke dingen…

Terug naar de merklap, die dus al door zoveel handen is gegaan. Hij werd ook Detail merklap 1987even in handen genomen door een paar mensen die vóór mij de kraam bezochten. Iedereen wil hem graag even bewonderen. En dat is ook het leuke van marktkramen en van internet: dan kunnen veel mensen hem even zien. Ik twijfelde: zal ik hem kopen of niet? Tijdens de vorige antiekmarkt had ik hem ook al zien liggen. Tja, de prijs ligt op zo’n markt natuurlijk wat hoger. Door veel mensen is ‘ie al bewonderd, tijdens deze zomerse antiekmarkten. Maar nog door niemand gekocht. Dus lag hij er nog. Voor mij? Ja, ineens pakte ik m’n portemonnee. Het praatje gaf natuurlijk de doorslag. En nu? Voor wie is hij nu? Voor jou? Misschien geeft dit blogje de doorslag…..?

En dan gaat dit mooie lapje weer over in andere handen. Vast ook de handen van een handwerkliefhebber.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Chrysant in kant

Chrysanthemum in lace, by Yvonne Scheele-Kerkhof

Deze wonderschone Chrysanthemum is een kunstwerk in kant, gemaakt door Yvonne Scheele-Kerkhof. In de kantwereld is zij een bekend kant-kunstenares en ook auteur van enkele boeken over kant. In een eerder blogje (Schoonheid in kant: Ragdunne ambachtelijkheid) schreef ik eerder wat over haar. De ondertitel van haar laatste boek is: “A lace journey” en dat geeft al weer hoe het bezig zijn met kant een reis is, een journey. En daar kan Yvonne ook prachtig over vertellen! Vanmiddag zocht ik haar op en zaten we uren in de tuin totdat we in de warmte bijna wegsmolten. Maar er was zoveel om over te praten dat we het toch niet echt merkten. We dronken gewoon het ene glas water na het andere, en bleven genieten van het uitwisselen van allerlei gedachten en belevenissen. We praatten over kant en kunst en de buitenlandse invloeden op haar kantkunst. Golden pheasant in lace by Yvonne Scheele-KerkhofYvonne heeft een tijd in Singapore gewoond en daar raakte ze geïnteresseerd in Aziatische ontwerpen en begon ze steeds meer oosterse motieven in haar kantontwerpen te verwerken. Ze combineerde met succes twee kantsoorten met elkaar (Withof en Floral Bedfordshire) en daarna ontwikkelde ze steeds meer haar eigen stijl. Deze sierlijke en technisch kunstige stijl (met veel diepte) wordt ook door anderen opgemerkt en haar werk wordt geëxposeerd in binnenland (vorig jaar in Goes) en buitenland (binnenkort in België en Oostenrijk). Maar daar moet je dan natuurlijk net in de buurt zijn.
Een andere manier om van haar werk te genieten is via haar nieuwe boek (“The beauty of the Orient, painted in thread”), maar er is ook nog een andere mogelijkheid: Deze mooie Chrysantemum is namelijk afgedrukt op aluminium panelen, en die zijn bij haar te koop. Ik heb ze gezien en ze zijn prachtig! Er zijn twee formaten: 34 x 51 cm. en 57 x 38 cm. De voordelen van een foto die afgedrukt is op aluminium is de coating die diepte geeft (en dat is voor deze afbeelding juist belangrijk) en dat de glans wordt vastgehouden. Ook kan de reproduktie met een vochtig doekje worden afgenomen.
Ik kan me voorstellen dat het mooi is om zo’n paneel met deze afbeelding bij een eigen kantcollectie te plaatsen. Kant is vaak klein en kwestbaar, maar door zo’n grote foto geef je er een extra accent aan. Overigens is de originele gekantkloste bloem maar 12 cm. hoog.

Ik had een heerlijke dag: eerst naar de antiekmarkt en toen vlakbij die markt naar dit bijzondere bezoek. Op de antiekmarkt zag ik o.a. veel oude kant, maar tijdens dit bezoek ging het vooral over nieuwe, hedendaagse kant. Kant is weer springlevend! Wil je meer weten over de bijzondere kant van Yvonne Kerkhof, kijk dan op haar website Lace Studio Paragon. Daar is ook haar boek te bestellen , en informatie te vragen over de foto-panelen met deze gekloste Chrysantemum, en informatie over cursussen en exposities.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde randjes

Rode geborduurde randjes

Deze geborduurde randjes kocht ik vorig jaar op de antiekmarkt in 8 geborduurde bandjesApeldoorn. Ze zaten in een plastik doosje, waarop met mooi handschrift stond geschreven “Acht bandjes”. Ik vond het zo lief. De zorgvuldigheid waarmee die mevrouw dat in het doosje had opgeborgen. En de liefdevolle aandacht van de marktkoopvrouw waarmee ze mij het doosje aanreikte. Het praatje wat we nog even maakte. En de randjes vond ik prachtig!

Dit jaar liep ik opnieuw over de antiekmarkt en keek overal of er nog wat handwerk lag. Op één Oud lapje geborduurde rode randjesvan de kramen zag ik iets bekends: Mooie randjes! Ik wilde het lapje afrekenen en herkende de marktkoopvrouw. En zij herkende mij. Ik zei: “Vorig jaar kocht ik die losse bandjes bij u.” En zij: “Ja, dat weet ik nog!” Een geslaagde koop brengt fijne herinneringen. Zo heb ik dat nu ook met de mensen aan wie ik wat mag verkopen: soms een uitwisseling, soms een bedankje als iets goed is aangekomen, soms nog weer een nieuwe bestelling en dan de herkenning. Reuze leuk!

Mijn bandjes van vorig jaar hou ik nog even. Iemand vroeg ernaar, nadat ik gisteren deze verzamelfoto liet zien. Maar het nieuwe lapje met rode randjes plaats ik in m’n shop. De randjes zijn schattig en het lapje is oud. Tussen de randjes is telkens een opengewerkt sierrandje gemaakt. Voor de liefhebber die niet zelf naar de antiekmarkt kan gaan om te snuffelen. Maar ik ga er nu weer eerst naar toe, want het is vandaag de laatste donderdag in deze zomer dat deze fijne markt wordt gehouden. Fijne dag!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oud handwerk op antiekmarkt Apeldoorn

Oud handwerk van antiekmarkt Apeldoorn
Morgen is er weer antiek en curiosamarkt in Apeldoorn. De laatste van deze zomer. Hier in de stad hangen affiches waarop deze antiekmarkt wordt aangeprezen als de grootste van Nederland.
Er is op deze antiekmarkt-donderdagen telkens nog heel wat oud handwerk te vinden. Op de bovenste foto is te zien wat ik vorig jaar kocht.
En hier is de link voor liefhebbers die er morgen zelf naar toe willen. Er is een tropische dag voorspeld en je kunt gerust vroeg gaan: al vanaf half 8 kun je er snuffelen.
Ook nog een paar foto’s om een indruk te geven van het vele handwerk zoals het op de kramen ligt. En voor de handwerkliefhebbers die niet zelf kunnen gaan, hoop ik binnenkort nog weer wat oude spulletjes op m’n shop te plaatsen. Nu alvast dit oude merklapje.
(update: de link is weggehaald, het merklapje werd gelijk al besteld.)

Oud handwerk op antiekmarkt Apeldoorn
handwerk op antiekmarkt

Laat wat van je horen en geef een reactie

Biedemeier borduurwerk uit Rusland

Borduurwerk naar historisch patroon
Dit borduurwerk wordt in Rusland door iemand gemaakt naar een historisch borduurpatroon. Deze foto kreeg ik per mail opgestuurd en ik was heel verrast. Ze had me via m’n blog gevonden en vroeg of ik wat oude borduurpatronen te koop had. Dus wees ik haar op het prachtige boek “Historische kruissteekpatronen” (over de collectie Landwehr-Vogels), maar dat had ze al. Toen was ik nog een keer verbaasd: dat iemand zo ver weg zo goed op de hoogte is van onze Nederlandse boeken! Want zo ging het nog een paar keer: ik droeg wat aan, maar ze had het al.

Maar er was toch nog iets waar ik haar op kon wijzen, en dat was op een oud nummer van het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen (april 2008). Daar staat een heel interessant artikel in over de oude Biedemeier patronen. We mailden nog wat heen en weer, en we werden telkens enthousiaster over het contact met elkaar. Gewoon reuze leuk om via een vertaalprogramma met een borduurliefhebber in Rusland te communiceren! Ik vroeg of ik haar foto op mijn blog mocht publiceren, en dat vond ze erg leuk. Nu stuur ik haar vandaag het magazine op, want met de betaling kwam het nu ook rond. Ik heb bewondering voor het doorzettingsvermogen van mijn buitenlandse klanten om dat allemaal uit te zoeken met paypal en vind het reuze leuk dat mijn blog al een tijdje ook in het buitenland ‘gevonden’ wordt.

Terug naar de Biedemeier patronen: wat zijn ze prachtig! En wat een schitterend werkstuk is Tatiana uit Rusland aan het maken!
(Ze heeft ook nog een vriendin die deze patronen borduurt, en voor haar bestelt ze een extra boek “Historische kruissteekpatronen“. Dus dat heb ik nu niet meer in m’n shop, maar als ik weer een exemplaar vind, dan bied ik dat graag weer te koop aan. Wel laat ik de link naar m’n shop nog even staan, zodat geïnteresseerden dit boek even digitaal kunnen inkijken.)
Op onderstaande foto zie je ook het hondje weer, wat zo kenmerkend is voor deze Biedemeier patronen.

Artikel en boek over historische kruissteekpatronen

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tijdschrift Gobelin

Tijdschrift Burda Gobelin
“Bonte plaatjes verlevendigen en scheppen vreugde”
“Elegant en speels – gobelin uit de tijd van het rococo”
“Weergave van een hoofse scene uit de 15e eeuw”
“Grapjes met monogrammen”
“Naar klassiek voorbeeld”
“Mooie kleuren voor een gezellig huis”
“Stijlvol wonen met gobelin”
“Met rozen geborduurd – kostbaar borduurwerk”

Zomaar wat kreten uit dit mooie tijdschrift Burda Gobelin. Maar wat zeggen die kreten? Nog niet veel.
Daarom heb ik extra veel foto’s van wat pagina’s in de galerij bij dit artikel geplaatst.
Om een goede indruk te geven van de klassieke en aantrekkelijke en nostalgische borduurpatronen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Uitgevlogen

Tapisserie schilderijtje vliegende ganzen
Alle moeders zijn af en toe een beetje weemoedig. Voor mij was een recente aanleiding dat m’n dochter nog wat kleren meenam die hier nog hingen. Het is al weer tien jaar geleden dat ze ‘uitvloog’ naar een buitenlandse universiteit. Daar woonde ze op een grote campus maar Grijze avondjurk studentenkamers zijn altijd klein dus een groot deel van haar kleren bleef gewoon thuis hangen. In de loop der jaren verdween er steeds meer, maar nog altijd was er een kast waar wat kleding in bleef hangen. Een avondjurk, die ze droeg naar een gala van de middelbare school. Haar geliefde spijkerjasje, wat allang vervangen was door andere jasjes. Na al die jaren is nog steeds te zien hoe ze er met pen bij de manchetten op had geschreven. Toen ze het weer zag, kreeg ze gelijk weer dat middelbare-school-gevoel. En ik natuurlijk ook: door die kleding waren we ineens weer tien jaar terug in de tijd. O, mooie tijd! O, rijke gezinstijd! O, mooie dochter!

Nu gingen we in het weekend samen wat kleren uitzoeken. “Dit kan weg en dat kan weg”. Bij elk kledingstuk zie ik haar weer staan: bruisend, hardwerkend, levenslustig. Jong en mooi! Maar er is een tijd om op te ruimen en anderen blij te maken met overtollige kleding. De tijd van ‘bewaren’ is nu voorbij. Dus de stapel wordt hoger en de kast wordt leger. Ik ben het ermee eens: “Dit kan weg en dat kan weg”.

Maar waar ik toch wel blij mee ben: dat spijkerjasje en die galajurk hoeven niet weg; die neemt ze zelf mee. De zak staat hier nog, die brengen we binnenkort wel naar haar toe. Met nog wat andere spullen. Voor een foto haalde ik dat jasje er die jurk er nog even uit. Uitgevlogen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Frivolité

Twee boekjes Frivolité
Frivolité is kant dat met behulp van spoeltjes (of schuitjes, rechtsonder op de foto) wordt geknoopt. De spoeltjes zijn ongeveer 6,5 cm. lang. De draad wordt voor het opwinden aan het midden van het spoeltjes vastgezet. Er wordt gemerceriseerd haakgaren of linnendraad gebruikt en voor de verbindingen is een fijne haaknaald nodig.
Het is al een oude techniek, die vroeger veel beoefend werd en bijdroeg aan de verfijnde Kleedje frivolitéuitstraling van veel vrouwelijke mode, zoals kraagjes. Ook werd en wordt deze techniek veel gebruikt voor randjes aan zakdoekjes en uiteraard de ragfijne kleedjes. Deze hebben een nòg fijnere uitstraling dan het fijnste haakwerk. Ter vergelijking: links onder op de foto een fijn gehaakt kleedje, rechtsboven op de zwarte cirkel een prachtig kleedje in frivolité.
Het kleedje waarop ik de boekjes heb gelegd is door mijn tante gemaakt. Zij zei wel eens tegen mij dat ze altijd een frivolité-werkje in een reis-etuitje bij zich had. En dat sluit aan bij de inleiding van één van deze boekjes: daarin wordt deze hobby aanbevolen omdat het weinig plaats inneemt en daardoor kun je je handwerkje altijd overal mee naar toe nemen. “Het zou wel eens uw favoriete hobby kunnen worden”, zo staat er in dat voorwoord.

Maar ik denk dat er al wel aardig wat vrouwen zijn die deze hobby weer beoefenen, en voor hen plaats ik deze vrij zeldzame boekjes in m’n shop.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Twee tasjes

Twee tassen
Het lifo-principe zegt: Last in, first out.
Het is het tegenovergestelde van de fifo-aanpak, waarbij wat het first binnenkwam, ook het first out moet gaan.

Deze tasjes plaats ik volgens het lifo-princpe. Ze zijn het laatst ingekomen en gaan nu als eerste op m’n shop.
Ik kocht ze afgelopen zaterdag op een kofferbakmarkt. En al het andere handwerk, wat ik al eerder kocht, ligt hier nog. Telkens plaats ik wat in m’n shop en daar lijkt niet echt lijn in te zitten.
Maar vandaag dan de lifo-lijn voor deze twee tasjes. Een buitenlandse en een binnenlandse.
Buitenlandse tas
Gehaakte tas

Laat wat van je horen en geef een reactie

Altberliner Stickmuster

Drie voorbeelden Altberliner Stickmuster
Af en toe kom ik een boek tegen waar ik er het liefst tien van zou willen vinden. Zò mooi! Maar ik vond er maar één en het is een vrij zeldzaam boek. Het is Duitstalig maar dat maakt voor de patronen niet uit. Trouwens: het is juist wel leuk dat dit boek Duits is, want dat zijn de patronen oorspronkelijk ook. Ze zijn bekend geworden als “Berliner woolwork’ patronen. Berlijn was in het midden van de vorige eeuw het centrum van de met de hand ingekleurde patronen, die door vele landen werden verspreid. Ik denk dat als een boek als dit in het Nederland zou worden uitgegeven, dat er dan wel een markt voor zou zijn, want dit soort patronen zijn nu weer geliefd. Een prachtig boek voor m’n shop. Altberliner Stickmuster.

Altberliner stickmuster

Lees reacties (4) of geef een reactie

Picknickavonden en een rustige zondag

Twee blauwe kussens bij water
Het zijn picknick-dagen, wat het weer betreft. Aan het eind van een zomerse zaterdagmiddag maakte ik gisteren een salade en zochten we een mooi plekje op naast een sloot. Daar zaten we een half uur heerlijk en na het eten van de pasta wou ik net een dutje gaan doen op m’n meegenomen picknickkleed. Maar ik hoorde stemmen achter me, en die kwamen steeds dichterbij. Terwijl er toch echt niemand te zien was. En toen zagen we wat het was: twee vissers liepen met wetsuits langzaam door de sloot. Ze wierpen steeds een visje voor zich uit en bewogen zich al pratend voort door het water. Deze manier van vissen had ik nog niet eerder gezien. Lijkt me een beetje jammer dat het hele ecosysteem op de bodem van de sloot op die manier wordt verstoord.

Daarna verzon nog iemand anders iets om de rust te verstoren: een boer van een nabijgelegen boerderij liep over z’n erf met een bladblazer. Dat ding gilde door de stilte en we zagen: dit gaat niet meer voorbij. Dus pakten we ons boeltje weer op, ik nam geen foto meer van het picknickkleed, en we zochten een ander plekje.

Dus dat is de andere kant van dit mooie plaatje! Rust duurt soms maar een half uurtje..
Maar vandaag is het de ‘rustdag’ en dan publiceer ik meestal een foto van een kussen. Deze foto maakte ik een week eerder en als ik morgen weer uitgerust ben, zet ik de hoes van het linkerkussen in m’n shop. Een reuze handige kussenhoes, die goed harmonieert bij al die drukke gehaakte kleden.
Fijne (rustige?) zondag gewenst!

Twee blauwe kussens bij boomstam

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte witte kleedjes groot en klein

Gehaakte witte kleedjes groot en klein
Om te laten zien hoe groot de nieuwe kleedjes zijn die ik in m’n shop plaats, sleepte ik m’n drie-meter-pluche tafelkleed naar buiten, pakte een krukje erbij, legde nog wat kleine kleedjes neer, en nam deze foto. Zo van bovenaf zien ze er natuurlijk prachtig uit, maar ze zijn wel oud dus er zitten wel een paar vlekjes op. Maar toch: nostalgische kleedjes, uit grootmoeders tijd, die elk interieur weer die gezellige uitstraling geven. Ik heb er zelf nu ook weer één op tafel liggen en merk dat het stoffige imago echt helemaal weg is. Het staat gewoon reuze leuk!

Ik merkte ook wat anders: het stof in het pluche kleed is juist helemaal niet weg! Oud stof op een zomerse dag: daar krijg je jeuk van! Maar goed, voor wie de handen nìet jeuken om zelf zo’n kleedje te gaan maken, kan dit een leuke manier zijn om er toch één te hebben.
Het linkse kleedje (1) is het mooiste en valt soepel door het fijne haakwerk, het rechtse kleedje (2) is iets grover en lijkt me ook heel geschikt om te verven.

Lees reactie (1) of geef een reactie

“Ik ga op vakantie en neem mee….”

Quilt Roman stripes bij Romeinse opgravingen

Wat nemen jullie mee op vakantie?
Iets om te handwerken neem ik aan!
Een makkelijk breiwerkje, of haakwerkje? Iets te borduren misschien?

Een paar jaar geleden nam ik dit onafgemaakte quiltje mee. Het is gemaakt in de techniek Roman Stripes en ik maakte meerdere quiltjes op die manier. Deze bleef liggen. Er moest nog een rand omheen en ik wilde het doorpitten helemaal met de hand doen. Ik nam hem mee op een vakantie naar de Eiffel. Daar bezochten we o.a. archeologische opgravingen, waardoor oude Romeinse mozaiekvloeren bloot kwamen te liggen. Ik weet nog hoe fantastisch ik het vond (lang voor deze blog deed ik dat al) om m’n quiltje dáár te fotograferen. “Roman stripes” bij Romeinse mozaieken! Super vond ik het!

Hebben jullie zin om ook te laten weten wat je meeneemt op vakantie?
Ik hoor het graag!

Ook nog een foto toen de quilt af was. Nu bij een ‘gewone’ Hollandse molen:

Quilt Roman stripes bij molen

Lees reacties (6) of geef een reactie

Oude handwerkboeken

Twintig oude handwerkboeken

Flink wat nieuwe-maar-oude handwerkboeken toegevoegd.
* Over sommige boeken maakte ik een apart blogje (wat ik het liefst van elk boek zou willen doen, want dan kan ik ieder boek in het zonnetje zetten. Maar dat doe ik toch maar niet want ik denk dat m’n blog anders saai wordt).
* Sommige boeken vinden vanzelf hun weg wel naar de liefhebbers (zoals twee nieuwe Durable-boekjes), want daar is steeds vraag naar.
* En sommige boeken voegde ik opnieuw toe, nadat vorige exemplaren eerder waren verkocht. Dat geldt met name voor het Groot Handwerkboek uit Grootmoeders Jeugd: daar kreeg ik een paar keer een mailtje over en ik ben blij dat ik er nu weer één in m’n shop heb. Ik vond het op de grote boekenmarkt in Deventer. Daar vond ik nog veel meer en dat komt later ook nog in m’n shop.
Van de meeste boeken fotografeerde ik een paar pagina’s, zodat je een idee kunt krijgen hoe het eruit ziet.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Bezoek in de rouwperiode

Schilderijen en orchideeën
Zo lief: vandaag bestelde iemand een boek en schreef er gelijk nog een condoleance-regeltje bij. Dan denk ik: Wat bijzonder dat bloglezeressen zo met ons meeleefden (ook als je dat niet liet weten). Het is nu ruim een maand geleden dat m’n schoonmoeder overleed en de afgelopen weken was er telkens nog wat te regelen. Een week geleden was de overdracht van haar appartement, waar nu nieuwe bewoners in komen. Dat was weer zo’n moment/mijlpaal waarop er wat emoties zijn, waarop het definitieve opnieuw tot je doordringt. M’n man had met z’n broer en zussen het hele appartement leeggehaald en alle spullen hadden een bestemming gevonden of waren naar een inzameling gegaan. Maar een paar schilderijen hadden ze zorgvuldig apart gehouden en die namen wij mee naar huis. Ze waren geschilderd door een zus van m’n schoonmoeder, die zelf al eerder was overleden. M’n schoonmoeder was aan die schilderijen gehecht en nu hadden we bedacht: we bieden ze aan de dochter van de vroegere schilderes aan.

En dat deden we gisteravond. Die dochter (een volle nicht van mijn man) had zelf gebeld om een afspraak te maken om nog eens op bezoek te komen. Want bij de begrafenis was ze nèt op vakantie geweest en nu wilde ze ons graag nog eens opzoeken, om wat na te praten. Wat was dat fijn! We kenden elkaar nog niet zo goed, maar samen praten over dierbare familie geeft gelijk een band. En toen kwam halverwege de avond het moment dat we zeiden: “We hebben nog wat voor je!”
Het schilderijtje van het boerderijtje was natuurlijk het mooist. Het boerderijtje waar mijn schoonmoeder was opgegroeid. Maar ook onze gast kende het maar al te goed: “Daar ben ik ook geboren!” Dat wisten we niet, en wat was het mooi om het schilderij nu aan haar te kunnen geven.

Geborduurd schilderij bloemen
Maar het geborduurde schilderij herkende ze niet. “Nee hoor, ik denk niet dat mijn moeder dat vroeger heeft gemaakt.” O, dat hadden we nou toch eigenlijk altijd gedacht! Tientallen jaren hing het in de kamer, en zo vaak als ik bij m’n schoonouders op visite ging zag ik het. Wie zou het dan hebben geborduurd? Dat gaan we nog wat verder navragen in de familie.
De orchideeën die ik meenam uit het ziekenhuis, staan nu al ruim een maand in mijn huis. We zijn in die maand nog telkens bezig geweest met spullen, met dingen regelen, met afronden. Dat hoort ook allemaal bij de rouwperiode. Maar zo’n hele avond bezoek, van iemand die ook erg gesteld was op mijn schoonmoeder: dat maakt zo’n rouwperiode bijzonder! Zo’n bezoek heb je ook echt nodig.

Lees reacties (5) of geef een reactie

Prachtige boeken over Folk Art

Twee boeken Folk Art
Al die kleuren en motieven! In het museum voor Volkenkunde in Leiden, waar ik deze week was, zag ik kleurrijke en karakteristieke kunst- en cultuuruitingen uit vele culturen. En nu plaats ik met veel plezier deze grote boeken in m’n shop. Die heb ik eerst zelf uitgebreid doorgebladerd en ook veel bladzijden gefotografeerd. Het zijn heel bijzondere boeken, waarin alle karakteristieke motieven en patronen uit alle delen van de wereld bij elkaar zijn  gezocht en gerubriceerd worden weergegeven.

“Every taste and every mood are represented here; every technique and every medium – from weaving, stitching, cloth appliqué, ceramics, to leather- and metal work. Folk art suffuses all the objects of daily life, producing everything from embroidered slippers to horse harnesses, and from carved spoons to doors and panels.”

“The varieties of visual designs revealed in this book, originating in every corner and globe, are due in part to the vastly different materials and coloring agents and, in part, to the limitations on form and method that often determine a people’s folk art. But richnes and vivacity of design seem to be constant and the examples professor Bossett has chosen, reveal the global extent of this wealth of artistic expression.”

“Whether the ornaments serve a purely decorative purpose or express a magical or religous symbolism, it is clear from this volume that they embellish all the objects of daily life the world over – clothes, utensils, tools, textiles, weapons, mask and building materials.”

Voor wie (net als ik) houdt van etnisch handwerk, zijn deze boeken een feest om door te bladeren. Heel veel herkenning bij typische motieven en bijzonder leuk om die motieven dan te zien weergegeven temidden van andere uitingen die voor die cultuur kenmerkend zijn.
Ik heb extra veel foto’s in de galerij bij deze boeken geplaatst, om een goede indruk te geven van deze kleurige wereld-naslagwerken.

Folk Art of Asia – Africa – Australia – the America’s
Folk Art of Europe

Lees reactie (1) of geef een reactie

Een paar borduurboeken (en124 steken)

Vijf borduurboeken
Er staan inmiddels al aardig wat borduurboeken in m’n shop, en om er zelf nog weg in te vinden bewaar ik de foto’s daarvan op m’n computer in mapjes. De computer sorteert ze automatisch op alfabetische volgorde. Maar ik heb er ook een paar die niet beginnen met een letter maar met een cijfer, dus die worden niet meegesorteerd, maar blijven telkens bovenaan staan.
100 Ideeën Borduren (niet op deze foto)
124 Borduursteken
200 Borduursteken (zojuist toegevoegd)
200 Prinses toppers
225 Borduurideeën
450 Steken voor kreatief borduren.
Dat zijn dus alleen al meer dan duizend borduursteken en borduurideeën.
Ik vond het wel gezellig, zo op een rijtje.
Maar nu werd het boekje “124 Borduursteken” besteld en werd het rijtje onderbroken. Wat niet erg is natuurlijk. Degene die het had gekocht, stuurde me na ontvangst een mailtje dat ze het zo’n leuk boekje vindt (altijd leuk om te horen). Na zo’n reactie denk ik dan: “Als ik het nog eens tegenkom, dan koop ik het gewoon nog een keer.” En dat gebeurde, nog maar een paar dagen nadat het eerste exemplaar op de post was.
Dus dit leuke boekje “één twee vier Borduursteken” staat weer in m’n shop. Bij de beschrijving zie je wat een gezellig nostalgisch boekje het is.

Eén twee drie vier: borduren met plezier!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte kleedjes uit Staphorst

Gehaakte kleedjes op pluche kleed
Van een mevrouw in Staphorster klederdracht kocht ik een aantal mooie gehaakte kleedjes. En die staan nu in mijn shop. Stuk voor stuk verschillend, allemaal gehaakt met fijne katoen in boeiende patronen. Voor de liefhebber van oude kleedjes uit een Hollandse klederdracht-plaats!

Klik hier voor een overzicht van alle kleedjes in m’n shop.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Draden van licht in biografieën van naaldkunstenaressen

Boek Naaldkunst Draden van licht
Het boek “Draden van licht” is een verslag van een zoektocht, uitgevoerd in unieke taferelen van naaldkunst en begeleid door teksten en gedichten van de hand van de kunstenares. Het zijn momentopnamen van innerlijk beleven, verlangens, ontdekkingen over eenzaamheid en verbeelde vergezichten. Met bewondering bladerde ik dit mooie boek door. Werkelijk kunstzinnig wat naaldkunstenaressen in onze tijd weten weer te geven!

Ik heb ook een boek wat al wat ouder is, van een naaldkunstenares die Borduurwerk Cecile Dreesmannin háár tijd veel bewondering afdwong door haar kunstzinnige borduurkunst. Zij combineerde het borduren met het verwerken van edelstenen. Het boek waarin zij vertelt over haar levenswerk plaats ik ook in m’n shop.
Beide boeken verbeelden de fantasieën van een Droomwereld, waarin je tot rust kunt komen. Van allebei de boeken heb ik een deel uit de inleiding overgenomen en een aantal pagina’s weergegeven, zodat je er een goed beeld van kunt krijgen.

Draden van Licht, van Truus Waszink
Cécile Dreesmann vertelt over haar levenswerk

Lees reactie (1) of geef een reactie

Mode… “Oppervlakkige kennis is niets gedaan”.

Beyers leerboek der naaikunst

“Mode…dit is een thema dat de vrouwen in alle tijden beroerd heeft. Hoe zouden anders de massa’s fraaie japonnen en costuums zijn ontstaan, als de vrouw er niet steeds weer naar gestreefd had, nieuwe modellen te ontwerpen en deze op nieuwe manier naar voren te brengen?”
“Het naaien is nu eenmaal een bijzondere kunst, die grondig geleerd moet worden! Oppervlakkige kennis is niets gedaan.”
“Wanneer men zelf de kleding maakt is het noodzakelijk zich aan vakkundig en correct naaien te wennen.”

Deze zinnen citeerde ik uit de inleiding van een Beyer’s Leerboek der Naaikunst.
Vroeger was het zelf naaien van de kleding serious business!
Ik had zin om dit boek wat extra aandacht te geven. Vooral vanwege dat zinnetje “Oppervlakkige kennis is niets gedaan”.
Zo ging dat in 1935!
Ik nam de hele inleiding over en die vind je bij de beschrijving van dit boek in m’n shop. En ook wat extra foto’s, zodat ook degenen die dit niet willen kopen, toch even kunnen zien hoe degelijk de techniek van het naaien werd beschreven en onderwezen. Degelijk, grondig en serieus!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt dekentje op het strand

Gehaakt dekentje op het strand
Nadat m’n stola’s klaar waren, had ik niks meer om te haken. En dat DSCF2532miste ik. Ik had gewoon zin om wat ‘om handen’ te hebben en het liefst een simpel haakwerkje. In een klein stadje had ik tijdens een wandeling een simpele deken gezien die op een bank voor een hip winkeltje lag. Dat idee was bij me blijven ‘haken’ en zo zocht ik ook wat bolletjes garen bij elkaar. En zo stond er gedurende twee weken weer een mandje met bolletjes wol naast m’n stoel. Alléén om ’s avonds aan te haken, want als je er teveel aan werkt, dan is het ook weer te snel af en moet ik weer een ander project zoeken. En wat moet ik met al die gehaakte dekens? (zo dacht ik bij mezelf)

Toch blijkt dit dekentje super praktisch! Ik heb al een Bolletjes wolpaar grote gehaakte dekens, die je niet zo makkelijk mee kunt nemen naar het strand of op de fiets. Een klein dekentje blijkt nu een goede aanvulling. Een paar dagen geleden zaten we ’s avonds nog een tijd op het strand en dan wordt het altijd wat frisser en dan is het lekker om wat om je benen te slaan. Later gingen we op luxe strandstoelen zitten, want daar was net een plek vrij gekomen. Warme chocomel met uitzicht op zee! Ook lekker om dan zo’n dekentje te hebben.

Mijn tip voor als je ook zoiets wilt haken:Gehaakte deken op gele kano zorg dat de ‘zware’ kleuren twee of drie keer terugkomen. En probeer er rekening mee te houden dat de contrasten tussen de strepen niet te groot wordt. Bij mij was gifgroen de felste kleur (die kleur wilde ik er graag in) en die heb ik telkens wat proberen te ‘dempen’ door de kleuren die ik ervoor en ernà gebruikte.
En hoewel ik die bolletjes wol natuurlijk ook gewoon had kunnen wegdoen, geeft het toch een voldaan gevoel om er nu wat van te hebben gehaakt. Ik genoot van het haken en ik genoot ervan om het dekentje gelijk te kunnen uitproberen toen het af was.

Gehaakt dekentje over strandstoel

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleding uit oude indianenculturen in museum Volkenkunde

Kleding in museum Volkenkunde

Het museum voor Volkenkunde is een museum wat al een tijdje op mijn wensenlijstje stond om te bezoeken. Gister had ik die gelegenheid. Ik was in Leiden op een warme zomerdag en kon er met m’n fiets naar toe. In m’n eentje dwaalde ik door de zalen van het grote museum en liet alle indrukken op me inwerken. Enorme filmprojecties op de wanden zogen me de diverse culturen binnen en brachten de attributen in de vitrines tot leven. Ik vond het gewoon overweldigend. Al die verschillende culturen, rassen, godsdiensten, rituelen! Best heftig. Ik ging vooral voor de schoonheid in de kleding, maar je krijgt natuurlijk in zo’n museum ook heel veel cultus rond tempels en oorlogen te zien.

De lange geschiedenis die Nederland en Japan met elkaar delen, gevechtsattributen en vredespijpen die de vele oorlogen in Afrika illustreren, mysterieuze beelden uit wonderlijke gebieden, overgangsrituelen en lichaamsversieringen uit Oceanië, het eigen karakter van de Koreaanse cultuur: dat en nog veel meer is allemaal te zien in dit indrukwekkende museum.

Bij de ingang had een vriendelijke medewerkster gevraagd of ik voor iets speciaals kwam. “Ik ben vooral geïnteresseerd in de kleding”, antwoordde ik. “O, dan kunt u het beste dit en dit en dit en dit bekijken”, kreeg ik als antwoord. En toen wees ze eigenlijk gewoon alles aan op de plattegrond. Want kleding is nou eenmaal een onmiskenbaar onderdeel van al die culturen. Ze wees me o.a. op de bijzondere jas van zalmhuid, uit de koudste gebieden van de aarde. Overal ter wereld werd en wordt gebruik gemaakt van alles wat de natuur te bieden heeft. Bijzonder om voorbeelden daarvan op één middag in één monumentaal gebouw zo te kunnen bekijken.

Ik stond wat langer stil bij de eeuwenoude indianenculturen met hun legendarische geschiedenis. Geborduurde kleding in museum VolkenkundeDe Maya’s, Azteken en Amazone volkeren. Wat een prachtige kleurrijke kleding!

En daarna stapte ik weer op m’n fiets en was ik weer in Leiden op de warme zomerdag. Ik had geen plattegrond bij me maar ik fietste gewoon van de ene monumentale kerk naar de andere en kwam overal. Ik reed een rondje om de Pieterskerk, beklom de Burcht, nam een foto op het Rapenburg, en ontmoette m’n zus weer na haar afspraak in het oude Weeshuis. Samen bewonderden we de grote Hooglandsekerk en aten nog een ijsje op de Vismarkt. Een uur in zo’n historische stad en dan weet je weer: onze cultuur is ook prachtig!

En toen ik weer thuis was, dacht ik: en nu ga ik eerst maar eens die stapel tijdschriften van Handwerken zonder Grenzen maar eens op m’n shop zetten. Daar staan mooie artikelen in over handwerk uit andere culturen. Van iemand uit Duitsland die een tijdje geleden een aantal oude nummers bij me kocht, hoorde ik dat dit tijdschrift ook een paar jaar is uitgegeven in Duitsland, maar dat de uitgever het helaas moest opgeven. En in ons kleine Nederland is dit mooie tijdschrift nog steeds op de markt! Ook dàt is bijzonder!

Mijn gedachte is dus eigenlijk: het is verrijkend om kennis te nemen van andere culturen (en daarvoor hebben we een paar mooie musea in ons land),
en het is verrijkend om wat te zien van het handwerk uit die andere culturen (en daarvoor zijn de tijdschriften van Handwerken zonder Grenzen heel geschikt).

Kleding Maya's in museum Volkenkunde
Over de cultuur van de Maya’s nog dit: Elk kledingstuk vertelt een verhaal in de patronen, kleuren en vorm. De kleding ziet er in elk dorp en elke gemeenschap anders uit. Vrouwenkleding bestaat uit een huipil (blouse), een wikkelrok, een geweven ceintuur en een omslagdoek. Mannen dragen een broek, een geweven ceintuur, een hemd en in de koude gebieden een wollen poncho. De kleding wordt op een heupweefgetouw geweven. Meisjes van drie leren al de basistechnieken van het weven, vanaf hun zevende helpen ze hun moeder echt mee. Weven is een tijdrovende arbeid en voor veel families is het de belangrijkste inkomstenbron.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude nummers Handwerken zonder Grenzen

Vijftien oude nummers Handwerken zonder Grenzen
Het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen verschijnt sinds 1978 vier keer per jaar en is in de loop van de tijd een paar keer van vormgeving veranderd. Ik voegde vijftien oude nummers toe aan m’n shop en op deze collage van die nummers is te zien hoe de cover een paar keer met de tijd meeging. Op de cover waarop een wit bovenstuk is te zien, stond een tijdje de volgende tekst: “Handwerken zonder grenzen magazine informeert over handwerktechnieken van overal ter wereld en van alle tijden.” Die uitspraak hebben ze in de loop der jaren zéker waar gemaakt, en daarom zijn deze oude nummers nog steeds zo waardevol. We praten over technieken die soms al duizend jaar in andere culturen worden beoefend en als je daarin geïnteresseerd bent, dan is een Nederlandse vormgeving die misschien niet helemaal meer up-to-date is, totaal niet meer relevant. In deze oude nummers staat informatie over het handwerk in Roemenië (kralen borduren), Latijns Amerika (breiwerk door mannen), Hongarije (geweven doeken), Oezbekistan, Syrië (geweven tentdoek van geitenhaar), Japan (temari naaldkunst), Oman (geweven banden), Madeira (beroemd borduurwerk) en nog veel meer.

Maar er staan ook artikelen in over onderwerpen die nu nog steeds in de belangstelling staan in de handwerk-aandacht in eigen land. Artikelen over fijne zakdoekjes (Hankies4all), Siggies (kleine uitwissel-quiltjes), Sokken breien, Bandweven, Breien (stitch ’n bitch en het kleurrijke werk van Kaffe Fassett), Viltmaken, Mangeldoeken en nog meer.

En wat misschien nog wel het meest in de belangstelling staat: Handwerk uit Marken! Daarover publiceerde HzG al in 1998 een mooi artikel en het tijdschrift waar dat in staat is nummer 5.

Van elk tijdschrift heb ik de inhoud vermeld in m’n shop, zodat je hopelijk kunt vinden wat je zoekt, als je in een bepaald artikel bent geïnteresseerd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Omslagdoek om door een ringetje te halen

gebreide grijze omslagdoek
Gehaakte en gebreide omslagdoeken zijn erg populair en er zijn talloze patronen in omloop die leiden tot ingenieuze kunststukken. Maar er is ook vraag naar een oud patroon wat lang geleden in een tijdschrift Handwerken zonder Grenzen heeft gestaan. Ik kreeg al een paar keer een vraag over dit patroon. Er zijn breisters die deze stola vroeger hebben gemaakt en hem nu nog eens willen breien. En dan vragen ze mij of ik weet waar ze dat patroon kunnen vinden. Nu kreeg ik opnieuw een mailtje van iemand die dat vroeg en ze omschreef haar vraag als volgt: “Weet u waar het patroon staat van een stola die je door een ringetje kunt halen als hij klaar is?”

“Dat moet deze stola zijn!” dacht ik, en ik stuurde haar deze foto om te vragen of ze deze bedoelde. Ik wist nog niet dat die stola bekend is geworden als ‘om-door-een-ringetje-te-halen’, en ik wilde het gelijk uitproberen. Ik heb deze stola zelf ook. Hij is gebreid door iemand die de breikunst bijzonder goed beheerst en ze breide hem voor mij tegen betaling. Ik heb er al een paar jaar plezier van en telkens als ik hem gebruik valt het me op dat iets duns om je heen toch precies die extra warmte geeft die je van een omslagdoek verlangt.

Dit blogje maakte ik nu omdat ik denk dat meer lezeressen het misschien op prijs stellen om te weten in welk tijdschrift dit patroon heeft gestaan: In het nummer van Handwerken zonder Grenzen uit 1986 nummer 4.
Dat nummer heb ik dus niet meer, maar ik ben nu bezig om een nieuwe stapel oude nummers van Handwerken zonder Grenzen in m’n shop te plaatsen. En daar staan ook hele mooie dingen in!

Stola uit HzG 1986-4

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tas op strand

Witte huisjes op strand
Of ik zin had om mee te gaan naar het westen van het land, vroeg m’n zus. Daar had ze een afspraak, en dan konden we samen onze broer wel eens opzoeken. Ja, die zin had ik wel. Ik gooide een tentje in de auto en in de tuin van m’n broer gooide ik er nog eens mee. Het is een werptent die je binnen één minuut kunt opzetten. Alleen: als je dan na de overnachting dat ingenieuze ding weer in de hoes wilt krijgen, ben je meer tijd kwijt. Maar wat zou het? Het was prachtig weer en ik genoot van alles. Ik sliep in dat tentje, we maakten een mooie fietstocht in het Groene Hart, we hadden urenlang de tijd om bij te praten. En ’s avonds gingen we naar het strand. We kozen Katwijk uit.
Katwijk is bekend om z’n witte kerkje pal aan de boulevard maar er zijn nu nog wat witte gebouwtjes bijgekomen: deze strandhuisjes. Idyllisch!

Tas met vissen op strand
Vlakbij het plekje waar we een paar uur zaten te lezen en te luieren, lag een mooie gele kano op het stand. Die gebruikte ik als achtergrond voor m’n strandtas-foto. Daar had ik me al lang op verheugd om die foto een keer te maken. Dit is m’n allereerste tas die ik maakte met een vintage borduurwerkje, en dat is al best lang geleden. Ik had ergens een borduurwerkje gekocht wat ik zo schattig vond. Lange tijd lag het ergens te slingeren en wist ik niet wat ik ermee doen moest. Tot ik uiteindelijk het idee kreeg om er een tas van te naaien. Dat is nu niets bijzonders meer, want dat doet iedereen. Maar ik weet nog dat ik het toen tamelijk ingenieus vond. En toen de tas af was, lag hij vervolgens nog weer jarenlang ergens ongebruikt, want ik durfde hem niet te gebruiken. Maar nu leven we in het tassen-tijdperk en kom ik er graag mee voor de dag! Mijn vissentas: eindelijk bij de zee!

Vissentas op strand
Het waren bijzondere dagen. Gebeurt niet zo vaak dat ik samen met m’n broer en zus de zon in de zee zie zakken.

Strandhuisjes bij ondergaande zon

Lees reacties (2) of geef een reactie

Grootste boekenmarkt van Europa

Boekenkraam langs IJssel
Elk jaar op de eerste zondag van augustus wordt in Deventer een grote boekenmarkt gehouden. Kilometerslang langs de kade van de IJssel staat het vol met kramen. Het is een evenement wat elk jaar veel publiek trekt. Ik publiceer m’n stukje vast op zaterdagavond: misschien hebben anderen er ook nog wat aan de tip. Gewoon met de trein naar Deventer, uitstappen, en dan genieten van die duizenden boeken. Wat ook veel mensen doen (wij ook): aan de overkant van de IJssel gratis parkeren in een weiland, en dan met de pont de rivier oversteken. Wij doen dat al ’s morgens om zeven uur en dan is de pont al vol met boekenliefhebbers. En met standhouders, die aan de overkant van de rivier een plekje hebben om in hun caravan te overnachten. Het is allemaal goed georganiseerd op de grootste boekenmarkt van Europa!

Ik ga kijken of er ook nog wat handwerkboeken tussen zitten!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Jaargang maandblad Handwerken

Jaargang maandblad Handwerken
“Haak een hes voor het strand”. Staat op één van deze oude bladen.
“Marokkaans borduren” op een ander.
“Hartjes voor de knusse keuken.” “Tibetaans borduurwerk”.En “Breien voor de vakantie”.
Allemaal kreten op deze oude handwerktijdschriften uit vroeger tijden. Maar vandaag is het vandaag en ik heb de tijd voorbij laten gaan om nog een blogje voor te bereiden voor maandag. Maandagochtend ben ik er even niet. Dan ben ik misschien wel (zonder gehaakte hes) op het strand!
Ik meld me weer als ik terug ben!
En dan zal ik ook deze jaargang in m’n shop zetten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Schilderijtje met geborduurde gele bloemen

Schilderijtje met geborduurde gele bloemen
Ergens opgeduikeld: dit leuke geborduurde schilderijtje. Er is geborduurd in de kettingsteek: dat zie je niet zo vaak. Wat een leuk effect!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ontspannen in een natuurpark

Gehaakte deken bij Sint Hubertus
Dit jaar hebben we een abonnement op de Hoge Veluwe. Daardoor ga je wat vaker en wat makkelijker naar zo’n Nationaal Park, ook op wat ongebruikelijke momenten. Gisteravond, op de laatste dag van juli maakten we gebruik van de avondopenstelling Kaart petit pointen dat was heel apart. De meeste dagjesmensen zijn dan al naar huis, de natuurliefhebbers zwerven nog rond en mannen met grote camera’s zijn op zoek naar wild om dat te fotograferen. Een aparte sfeer heerst er in het uitgestrekte natuurpark. Ik had m’n gehaakte lappendeken mee en daar ging ik even op liggen. Niet slecht toch? Vóór me het uitzicht op het jachtslot Sint Hubertus, en achter me een vijver en uitgestrekte natuur zo ver als je kunt kijken. Maar ik keek helemaal niet, want ik lag daar lekker op m’n deken in het avondzonnetje te genieten van de stilte.

En nu ik dit blogje maak, denk ik: maar ik kan toch niet wéér met die gehaakte lappendeken komen aanzetten? Die heb ik al vaker laten zien. Gelukkig heb ik nog iets anders: deze mooie kaart die ik vorige week ontving van een vriendin die goed is in kaarten maken. Ze schreef erop: “Dit mooie borduurwerkje in ‘petit point’ kocht ik en ik moest gelijk aan jou denken! Hoe gaat het nu met je? Ik hoop dat je je kunt ontspannen en ondanks moeilijke dingen, die op je weg komen, een blij en dankbaar mens kunt zijn.” Wat lief gezegd! En dat maakt het ook een mooie combinatie met deze foto van gisteravond. Daar lag ik me dan lekker even te ontspannen. Daarvoor haakte ik die deken. Omdat we ook een ‘abonnement op ontspanning’ nodig hebben. En dat wens ik jullie ook toe voor dit weekend!

Gehaakte deken met veel kleurtjes

Laat wat van je horen en geef een reactie

Blue moon

Opkomst volle maan boven duinen
De maan die gisteravond zo prachtig en helder en vol aan de hemel stond, heet Blue Moon. Eens in de ongeveer 2,5 jaar gebeurt het dat er twee volle manen in één maand te zien zijn. De maan doet er 29,5 dag over om weer vol te worden en dat is dus minder dan de kalendermaand dagen heeft, en daarom verschuift de volle maan telkens over de maanden. En komt het af en toe voor dat er twee Opkomst volle maan boven duinenvolle manen in de maand zijn: helemaal aan het begin en helemaal aan het eind.

Dat wist ik nog niet toen ik aan het begin van juli deze foto nam. Er kwam een prachtige maan boven de duinen op! Met groepjes zaten we overal op het strand naar de zonsondergang te kijken, terwijl achter ons de volle maan opkwam. Dat vond ik toen ook al een ‘zeldzaam natuurverschijnsel’. Die rust en stilte aan de rand van het land. Vandaag trekken weer een heleboel rust-en-stilte-zoekers erop uit en moeten zich eerst even door een ‘zwarte zaterdag’ heenworstelen, op weg naar de vakantie-bestemming. Wij blijven nog even thuis, en vermaken ons met weekend-uitstapjes in de buurt. En daar zien we dan ook af en toe wat mooie verschijnselen, zoals die blue moon van gisteravond.
Patchworkje op strand
O ja, vorige week vroeg ik of er lezeressen zijn die ook wel eens een oud patchworkje meenamen op vakantie. Terwijl ik zo naar de ondergaande zon en de opkomende maan aan het kijken was, fotografeerde ik een paar oude patchworkjes, die ik lang geleden maakte, en mee had genomen naar het strand. Daarop kreeg ik een paar reacties van wat lezeressen meenemen op vakantie: de handwerkjes waar ze mee bezig zijn. Dat vond ik leuk om te lezen, maar was niet wat ik bedoelde. Ik bedoelde meer of jullie oude spullen meenemen speciaal om op te liggen of om te fotograferen. Ik ga nog een keer apart vragen wat jullie meenemen op vakantie, en daar een apart blogje van maken.
Maar voor dit moment: Hoop dat het geen ‘zwarte zaterdag’ is in overdrachtelijke zin, maar een fijne en blijde zaterdag!
En als je handwerkt (al dan niet op vakantie): mooie steekjes gewenst!

Lees reacties (2) of geef een reactie