Archief voor september 2015

Archief - september 2015

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode september 2015 getoond.

 

Kant en Kunst

Pagina uit boekje Kant en Kunst
Hebben jullie ook die prachtige schilderijen van Rembrandt gezien die in het nieuws zijn? Er wordt onderhandeld over twee schilderijen die Nederland kan aankopen. Voor 80 miljoen (per stuk!!!) kan het Nederlands erfgoed verrijkt worden met twee topstukken waarop de grote meester volop kant heeft geschilderd. De Tweede Kamer heeft erover vergaderd of dat bedrag verantwoord is. Het is een ingewikkeld proces om tot aankoop over te gaan, en ook Frankrijk heeft belangstelling. Dat zou wel handig zijn: dan kunnen de twee schilderijen om de beurt in het Louvre hangen en in het Rijks.

Ik heb een mooi boekje en dat heet “Kant in de Kunst”. Het is verschenen n.a.v. een tentoonstelling van een destijds belangrijke kant collectie, waarbij het het doel was om vooral de kant in de schilderkunst te tonen. Het is een mooi boekje, maar helaas hebben ze er geen jaartal in gezet. Dat is enerzijds jammer, maar ook weer niet zo erg. Want de huidige belangstelling voor de Rembrandt-kant laat wel weer zien dat de aandacht voor deze topkant toch tijdloos is.

Pagina uit boekje Kant en Kunst
Voorin in dit oude boekje wordt een overzicht gegeven van de ontwikkeling van kant. Wisten jullie dat ook Macramé tot de kant-soorten behoort? Althans, het is er een voorloper van. Onder ‘kant’ wordt in het algemeen verstaan: fijne weefsels, die door de kantwerkster met behulp van naalden, klossen of ander gereedschap worden vervaardigd en die een luchtig karakter dragen. Uit grafvondsten in Egypte is gebleken dat men daar reeds tijdens vroege dynastiën weefsels kenden die overeenkomst vertoonden met latere kantsoorten (maar met uitzondering van het Buratto, dat in Babylonië en in Egypte voorkwam.
De oudste kantsoorten die men in Europa kende, dateren uit de Middeleeuwen. In de 16e en 17e eeuw had de techniek een grote verfijning ondergaan en nam de kantindustrie een grote vlucht. Ten tijde van Lodewijk XIV kon de Franse stad Tulle, die om zijn kantnijverheid grote bekendheid genoot, de opdrachten van het Franse hof niet meer aan.
Een andere voorloper van de kant berust op het principe van het knopen met een doorlopende draad, een techniek waarmee bijvoorbeeld visnetten worden gemaakt. Het netwerk dat op deze wijze ontstaat, vormt met zijn regelmatige mazen een geschikte ondergrond voor versiering. D0or het stoppen van bepaalde mazen ontstaan figuren, het zogenaamde Filet. En de kunst tot het vervaardigen van filet-kant heeft ook tot verbazingwekkende resultaten geleid.
De behoefte aan versiering en verfraaiing, blijkt ook uit de opkomst van de Holbeinsteek. In de 15e eeuw ging men in delen van het linnengoed zichtbaar dragen en die deelen erden met een gekleurde draad geborduurd. En daarna ging de ontwikkeling ook weer verder: in de 16e eeuw maakten de Points tirés opgang. Men verwijderde draden uit het weefsel en trekt en naait de overige op kunstige wijze samen. Ook ging men over tot het uittrekken van draden op regelmatige afstanden. De mazen van het netwerk dat op deze wijze ontstond, konden opgevuld of samengetrokken worden tot bepaalde figuren.

Pagina uit boekje Kant en Kunst
Daarna ontstond de Naaldkant. Een patroon werd aangebracht op stevig linnen of perkament. Langs de omtrekken naaide men twee draden die dienen voor de aanhechting van siersteken en vullingen. Tot de oudste en meest vermaarde naaldkanten behoren die welke uit Venetië afkomstig zijn. Ook in Frankrijk kwam de naaldkant industrie tot grote bloei.
En tenslotte de Kloskant. Het patroon werd (en wordt) op een kussen bevestigd. Het principe van kantklossen is vlechten: het ene uiteinde van de draad wordt met een speld op het patroon vastgehecht. Daarover in een later blogje (bij een ander boekje) nog wat meer.

Het oude boekje “Kant en Kunst” plaats ik vandaag in m’n shop, nu ik er zo uitgebreid wat informatie uit heb weergegeven.
De foto-verantwoording is als volgt:
Een schilderij uit de Hollandse School (anonieme schilder), van Martrijntje van Ceters (1609 – 1629) Ze heeft dus maar kort geleefd en was nog jong toen ze werd geschilderd.
Een afbeelding van Eva Geelvinck, die werd geschilderd door Joachim von Sandrart (hij leefde van 1606 tot 1688)
Een portret van Adriana Jacobusdr. Hinlopen, geschilderd door Lodewyck van der Helst (1642 tot ong. 1684)
Dus nu weten we hoe drie vrouwen er in de 17e eeuw uitzagen: Martrijntje, Eva en Adriana. Prachtig bekleed met schitterende kant!
En Rembrandt was niet de enige die zo meesterlijk portretten kon schilderen.
Maar waarschijnlijk wel de enige wiens schilderijen na een paar honderd jaar nog eens 160 miljoen euro kosten…

Lees reacties (4) of geef een reactie

Tas kleurt bij kussen

Tapisserietas in wachtkamer
Ik had een mantelzorg-dagje en ging ook even bij m’n moeder op bezoek. Zij heeft een mooi Tapisserietas bij oranje kussenoranje kussen en daar leunde m’n tas even tegenaan. Precies dezelfde kleur!
Later op de dag zat ik nog even in een wachtkamer. En nu viel het ook de dokter op: “Die tas heeft precies dezelfde kleur als het kussen!”
Tjonge: twee keer op één dag kleurt m’n meegenomen tas bij een kussen van iemand anders. Dat moet ik toch ècht even laten zien!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oefenlap breien

Oude oefenlap kunstbreien
Merklappen werden vroeger gemaakt om de kruissteken te oefenen, en stoplappen werden gemaakt om het (door)stoppen te oefenen. Beide soorten van lappen staan nu volop in de belangstelling en we bewonderen de vaardigheid die jonge meisjes vroeger ontwikkelden om die lappen te maken.
Maar er werden ook stekenlappen gebreid, waarin meisjes allerlei breisteken oefenden. Ik laat er een oude oefenlap zien, gebreid op dunne naalden en met veel mooie patronen. Vroeger was het een oefenlap, nu lijkt het wel een pronkrol!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Handboeken voor zelfmaakmode

Handboeken voor zelfmaakmode
Het Handboek voor Zelfmaakmode was in 1981 een gezamenlijke uitgave van Knip en Margriet. Het is een mooi en duidelijk en overzichtelijk naslagwerk voor iedereen die de basis-vaardigheden voor het zelf maken van kleding wil weten. In de tachtiger jaren was het een populair handboek en ik denk dat het nu nog steeds wel weer kan worden gebruikt. Het is een handleiding in duidelijke taal, met tekeningen en foto’s, waarmee kleding maken eenvoudig en aantrekkelijk wordt. Lapje van de markt en snel weer wat gemaakt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oranjewandeling achter paleis het Loo

Tapisserietas op trappen paleis het Loo
Wel een half jaar lang was ik van plan om naar de tentoonstelling van Sisi op paleis het Loo te gaan en pas op de laatste dag deed ik het. Samen met m’n dochter bezocht ik de expositie die al zoveel anderen ook naar het Apeldoornse paleis had Folder tentoonstelling Sissigetrokken: “Sisi, sprookje en werkelijkheid’. De romantische films uit 1959 waarin Romy Schneider de keizerin van Oostenrijk speelde hebben ervoor gezorgd dat Sisi wereldwijd populair werd en bleef. Maar de werkelijkheid was minder sprookjesachtig dan het beeld wat miljoenen zo van haar kregen. De tentoonstelling toonde beide kanten, en zowel m’n dochter als ik waren blij dat we op de valreep toch nog even zijn gegaan. We zagen originele jurken vol pracht en praal, maar ook indrukwekkende foto’s en schilderijen en we lazen via de wandbordjes over de dramatische dieptepunten en werden meegesleept door ‘het echte verhaal’. Tjonge!
Foto’s nemen was er niet bij in deze expositie. En het is misschien ook niet meer nodig om die te laten zien: de expositie is nu toch voorbij. Maar het was een stralende septemberdag en we wilden niet dat ons bezoek al voorbij zou zijn, dus maakten we de oranje-wandeling die achterin de paleistuin begint. Deze voert langs botenhuizen, badpaviljoen en theepaviljoen en toont de rijke glorie van vroeger dagen. Hier laat ik wel wat foto’s van zien, want deze route is nog tot en met oktober opengesteld. ’t Is maar een ideetje voor als je in de buurt bent….

Oranjewandeling paleis het Loo
Ik voel me elke keer bevoorrecht als ik op het grondgebied van dit paleis mag wandelen. Tapisserietas in paleisparkEn zeker als je je net verdiept hebt in de hof-perikelen van vroeger dan realiseer je je nog meer hoe bijzonder het is dat wij daar als gewone burgers nu van dezelfde pracht mogen genieten die vroeger alleen voor de hoge adel was weggelegd. Zo liep ik al pratend en genietend met m’n dochter over dit mooie terrein. En hing ik m’n meegenomen tapisserie-tas nog maar eens aan een bruggetje. Op zo’n mooie dag en in zo’n mooie omgeving is het makkelijk scoren met mooie foto’s. Nou ja, de tàs moet ook wel een beetje mooi zijn natuurlijk….

Bruggetje in paleispark
Sisi heeft in haar leven veel gereisd en ze is ook in Nederland geweest. Ook op paleis het Loo. Misschien heeft ze toen ook wel over dit bruggetje gewandeld. De tentoonstelling over Sisi was mooi opgezet en het heeft veel mensen een Zonnebloemen in paleis het Loocompleter beeld gegeven van haar (tragische) leven. Ze werd in haar tijd gezien als de mooiste vrouw van Europa maar het werd duidelijk dat ze veel verdriet heeft gehad en haar levenseinde veroorzaakte een schok. De werkelijkheid is vaak anders dan de mythe. En nu ben ik daar nog wat over aan het mijmeren. Misschien hebben jullie van mij ook wel een beeld van iemand die mooie plaatjes maakt en de ene tentoonstelling na de andere bezoekt. Tja, het is een handwerkblog hè?
Maar ook bij mij is de werkelijkheid soms heus wel eens anders dan ik het beeld dat ik hier op mijn blog geef. Vandaag bijvoorbeeld. Mijn broer (een andere dan die van de maanfoto) moest vandaag een operatie ondergaan en dat was heftig. Mijn zus en ik gingen met hem mee. M’n broer heeft z’n hele leven al een aantal beperkingen en dat is soms best zwaar. Gelukkig is hetVernieuwde tuinen paleis het Loo wel goed gegaan vandaag en we kijken uit naar herstel. Ik weet wat: de bloemen zijn vandaag voor hem! Elke keer als ik op paleis het Loo ben, kan ik het niet laten om een paar foto’s te nemen van de prachtige boeketten die daar altijd staan. Ik weet het: makkelijk scoren met andermans boeketten. Maar voor vandaag is het wel handig. Want ik wilde even illustreren dat ook bij ons de werkelijkheid heus niet altijd zo fraai als op deze zonnige plaatjes. Morgen ga ik weer op bezoek bij m’n broer en neem ik echte bloemen voor hem mee. Daar heeft hij meer aan.

(Een andere keer schrijf ik nog wel wat meer over Bloemenpaleis het Loo, dat in het teken staat van de ingrijpende veranderingen die de tuin heeft ondergaan.)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Textiel leeft. Verslag Nationale Textiel en Vezelmanifestatie

Folder Viltkontaktgroep
Deze folder van de Viltkontaktgroep geeft goed weer wat ik zaterdag op de Nationale Textiel- en vezelmanifestatie zag: een explosie aan kleur, prachtig materiaal en originele en artistieke verwerkingen. In Doesburg werd een markt/manifestatie gehouden met demonstraties, exposities, materiaal-verkoop en workshops. Een paar uur lang liep ik rond in een goedgevulde kerk, die het decor was van heel veel moois.


Op de voorgrond rechts vier bollen Bourette-zijde die ik kocht. Met zoveel inspiratie om me Vier strengen bourette zijdeheen begint het vanzelf te borrelen om weer iets nieuws te gaan maken. Bourette zijde wordt gemaakt van de korte zijden vezels die overblijven na het kammen en kaarden. Bourette heeft een typisch noppige structuur en glanst niet zoals de meeste zijden materialen. Bourette zijde lijkt op katoen, maar voelt wel zijdezacht aan. De kleuren zijn zo mooi; ik kon het gewoon niet laten om wat te kopen. Verder was er nog heel veel ander prachtig materiaal te koop. Vooral veel vilt en merino-wol.
Folder boek textiel leeftEn er waren stands en exposities van aktieve verenigingen die zich specialiseren op de (artistieke) verwerking van materiaal. Zoals Textiellink.nl. Zij geven boeken uit met titels als Vilt Passie. Ook is er recent een boek verschenen met de titel Textiel Leeft: Een kleurrijk boek boordevol inspirerende textielkunst en bijzonder handwerk van ruim 250 kunstenaars, designers en handwerkspecialisten met passie voor textiel. Ik noem dit boek ook omdat het goed weergeeft hoe ik deze tentoonstelling ervaren hebt: Textiel leeft!

Ik verkoop natuurlijk zelf ook graag boeken, maar dan vooral de wat oudere boeken. Voor deze dag had ik me voorgenomen om een workshop te volgen en toen ik binnenkwam in de mooie zaal waar de workshop werd gegeven, wachtte me een leuke verrassing. Ik zag tussen het klaarliggende materiaal een bekend boek liggen, met de titel: Borduren voor iedereen” van Lis Paludan. Dit boek is één van de eerste boeken die ik in mijn shop plaatste en het was voor mij destijds een trigger om met m’n shop aan de gang te gaan. Dit vond ik gewoon één van de leukste boeken en ik daar wilde ik graag anderen ook een plezier mee doen. Nu werd juist dìt boek gebruikt om inspiratie uit te halen voor de workshop Scandinavisch wolborduren. Kussen van workshop Scandinavisch wolbordurenEen uur lang kon ik onder leiding van Rikie Groot-Wesseldijk lekker bezig zijn om een iets moois te maken. We borduurden met stopwol op vilt en het was erg leuk om te doen. Ze zei: “Er zijn eigenlijk maar tien steken op de wereld en daar moet je het mee doen.” En zo haalden we wat kennis naar boven van steelsteek, rijgsteek, kettingsteek, flanelsteek, festonsteek en nog wat hedebo knoopjes. Al die steken had ze mooi uitgetekend op een paar blaadjes die we meekregen, maar ik vond het ook leuk om te bedenken dat ze in mijn oude boeken staan. Toch is een workshop natuurlijk ook geweldig. Om lekker met elkaar wat uit te wisselen, belangstelling te tonen voor elkaars werk, en om vragen te kunnen stellen. “Als je het uit een boek wilt halen, kun je niks vragen”, zei Rikie. Ik merk dat ik haar al twee keer heb geciteerd. Ze maakte gewoon indruk op me. Net als het kussen wat ze had meegenomen om ons te laten zien als voorbeeld. Zo mooi!
Het hartje wat ik tijdens de workshop ging maken, heb ik niet afgekregen. Na een uur werd ik ongeduldig en wilde ik weer langs de stands lopen en genieten van het moois. Dus nu heb ik ‘huiswerk’, ook leuk!

Merino wol

Lees reacties (3) of geef een reactie

Supermaansverduistering

Supermoon
Vannacht een totale maansverduistering!
Deze foto van een eerdere supermoon is gemaakt door mijn broer.
Ik hoop zo dat we de eclips vannacht kunnen zien!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Zondag in herfstkleuren

Herfst langs kanaal
Deze weg langs het kanaal (van A naar B) heb ik al heel vaak gereden, en ook gisteren weer. In elk jaargetijde is het mooi, maar vooral in de herfst!

Geborduurd kussen
Iemand vroeg me een paar weken geleden of ze dit kussentje nog wat beter kon zien. Het stond wat klein op een andere foto. Bij deze. Kussentje voor de zondag.
Vandaag wordt weer zo’n mooie dag verwacht, en neem ik nog even geen tijd om te bloggen over het textielfestival van gisteren. Dat komt hopelijk morgen weer. Vandaag trek ik er nog weer even op uit.

Muur begroeid met wingerd (Parthenocissus)
Mooie zondag gewenst!
(onderste en bovenste foto in dit blogje gemaakt door Jan.)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude handwerkboeken

Twintig oude handwerkboeken
Deze oude (en ook een paar nieuwe) handwerkboeken voegde ik recent toe aan m’n shop. Wie weet zit er wat voor je bij.
Gelukkig weer een paar Macramé-boeken, want daar is vraag naar.
En ook kon ik eindelijk eens een boek van Jan Houtman vinden. Opvallend hoe nìet vaak ik die tegenkom. Ik denk dat iedereen die dit boek heeft, het graag wil houden want tweedehands zijn ze haast nooit te vinden. Er staan heel veel mooie en bruikbare borduurpatronen in.
Eigenlijk zijn al deze boeken denk ik geschreven en gemaakt met hetzelfde oogmerk: ze willen anderen aanzetten tot het zelf bezig gaan met handwerk. Daartoe delen ze ideeën, reiken ze informatie over technieken aan, voegen ze losse patronen-vellen toe en publiceren ze aantrekkelijke foto’s. Allemaal met het doel om enthousiasme op handwerkgebied te promoten en kennis en ideeën over te dragen.Dat gebeurt vandaag ook op de Nationale Textiel en Vezel manifestatie in Doesburg. Daar draait het om demonstraties, workshops en exposities van wat er allemaal mogelijk is op het gebied van textiel. Daarbij zijn weer veel nieuwe technieken en mogelijkheden die weer bij onze tijd passen. Maar die oude handwerkboeken blijven ook nog steeds nuttig. Zoals bijvoorbeeld het Weefboek van Paulli Andersen het verwoordt. Zij schrijft in de inleiding: “Weven is een vak en vereist dus, ook al wordt het als hobby gedaan, een gedegen kennis. Als de techniek wordt beheerst, werkt men plezieriger en zijn de resultaten veel beter.”
Maar de bekende Meg McElwee van het boek daaronder (in de collage) heeft duidelijk een veel vrijere inslag. In een boek met prachtige foto’s roept ze op om ‘liberated’ te werk te gaan en haar foto’s sprankelen van aantrekkelijkheid.
Ik denk dat de tendens van vandaag beide is: Enerzijds veel vrije expressie en verrassend materiaalgebruik wat tot allerlei nieuwe en kunstzinnige mogelijkheden leidt. Zoals degenen die naar Doesburg gaan vandaag te zien zullen krijgen.
Anderzijds veel revival van oude technieken, zoals de vraag naar oude macramé-boeken en weefboeken en de aandacht voor merklap-motieven laat zien.
En dat vind ik ook juist heel leuk van deze handwerk-tijd! Twee hoofdstromingen en voor elk wat wils.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Nationale Textiel en Vezel manifestatie

Historische binnenstad Doesburg
Op zaterdag 26 september vindt in Doesburg een nationale Textiel- en Vezelmanifestatie plaats.
Een paar weken geleden was ik al in Doesburg en nam ik deze foto. Nu laat ik hem nog maar een keer zien, om misschien nog iemand te wijzen op dit aanstaande evenement. Er worden workshops gegeven en er zijn exposities en demonstraties. (Een paar voorbeelden: breien met zwabberkatoen, tunisch haken, rondbreien en scandinavisch breien op korte pennetjes.) Er zal heel veel moois te zien zijn op textiel- en handwerkgebied.
Meer informatie op de website van de NTVM Doesburg.
Mocht je daar naar toe gaan, en nog tijd over hebben: vlakbij de kerk waar het textielevenement wordt gehouden, is ook een gratis toegankelijk streekmuseum. Dit museum heet De Roode Toren, en heeft momenteel een expositie “Gemaakt in Doesburg”.

Spandoek Nationale Textiel en Vezelmanifestatie

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude motieven borduren

Borduren op grof materiaal
Even alles neergelegd op een foto waar ik mee bezig ben wat betreft borduren.
Vlak voor ik op vakantie ging begon ik nog gauw een paar handwerken om oude motieven te borduren op mooie handwerkstof. Ik wou wel dat ik nog veel meer van deze stof had: dan zou ik alles volborduren! Het zwart voor het borduurwerk komt hier mooi op uit.Ik heb me voorgenomen om heel systematisch te werk te gaan bij het vierkante motief. Dan kan ik telkens genieten van de symmetrie!
De traditionele randen die eeuwenlang op Marken zijn geborduurd, hebben ieder een naam. De onderste rand die ik naborduurde heet “Dikke bonnenraaks!” Ik denk dat deze naam wel meespeelde toen ik deze rand koos: wat een prachtige naam! Daar krijg je toch gelijk zin in om dat na te borduren?
Nog een gebreid kleedje (links) wat ik tevoorschijn haalde voor visite, die verbaasd was dat die oude witte kleedjes niet alleen gehaakt werden, maar ook gebreid.
Tenslotter: een levensboom op een oude jute zak van sinterklaas. Ik was altijd al eens van plan om te kijken of je op zo’n jute zak kan borduren en dat heb ik nu maar eens gedaan.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Grote bonte handwerkboeken

Burda groot bont handwerkboek

Burda is altijd een toonaangevende uitgever van handwerktijdschriften en patronen geweest. In de vorige eeuw groeide Burda Mode uit tot het grootste modevakblad ter wereld. Het was vooral populair bij vrouwen die zelf kleding maakten en gebruik maakten van de patronen die in het blad werden gepubliceerd. Het hoofdkantoor was in Offenburg (Duitsland) en vandaaruit werden vele vrouwen voorzien van praktische mode om zelf te maken.

Ook op handwerkgebied ontwikkelde Burda een grote naam. Er verschenen talloze Collage vissen schellekoordtijdschriften met patronen die de rijke traditie op handwerkgebied levend hielden. In 1980 werd dit Grote Bonte Handwerkboek uitgegeven (in een Nederlandse uitgave) en kennelijk werd het hier nogal populair want ik heb er nu maar liefst 4 exemplaren van verzameld. Die plaats ik nu in m’n shop. Ik heb extra veel foto’s in de galerij geplaatst om goed te laten zien wat de inhoud is van dit veelzijdige boek.

Er is aandacht voor Bloemmotieven, Biedermeierfiguren, Folklore borduurwerk (in platsteek en kruissteek), Kelim, Gobelin, Tapijten.
En er zijn ook nog twee hoofdstukken over Haakwerk en Kunstbreien.
Dit veelzijdige boek ademt een beetje de sfeer van de tachtiger jaren, maar daar kun je ook makkelijk doorheen kijken. De afgedrukte patronen zijn ook tijdloos en goed opnieuw te gebruiken. Zo zijn er bijvoorbeeld veel foto’s van tafelkleden (daar beginnen we nu denk ik niet meer zo makkelijk aan), maar de motieven daarop zijn klassiek en heel goed voor andere toepassingen bruikbaar.
En weten jullie nog dat ik deze zomer een keer een borduurwerk liet zien met kleurige vissen? Het patroon daarvan blijkt ook in dit boek te staan!
Het patroon van de vier seizoenen (foto rechts) is een klassieker, die ik al in meerder boeken ben tegengekomen. Het patroon is geschikt voor filethaakwerk, maar ook om te borduren.

Patronen uit Burda Groot Bont Handwerkblad

Laat wat van je horen en geef een reactie

Guimpe haakwerk

Stola van Guimpewerk

Nu haken weer zo populair is, komt er vast ook weer aandacht voor het Guimpewerk, ook wel Guimpe-haken genoemd. Het is een oude techniek die vroeger in de romantische tijd  veel werd beoefend. Het is een simpele techniek waar je alleen een guimpe-frame en een gewone haaknaald voor nodig hebt. En wol natuurlijk. Als je de techniek eenmaal kent, dan zijn er talloze mogelijkheden om kleedjes, stola’s, kraagjes, kledingstukken en versieringen te maken.

Ik laat met plezier mijn oude sjaal zien die ik maakte toen ik 17 was. Ik was een Guimpe framespaar maanden in het buitenland en daar kwam een tante mij opzoeken. Ik liet haar mijn zwarte bollen wol zien en zei dat ik daar zo graag een stola van wilde maken. Maar ik wist niet hoe. “Zal ik jou eens leren hoe je moet guimpen?” vroeg m’n tante. Ze was handwerkonderwijzeres en kende alle technieken uit haar hoofd. Ik wilde wel leren guimpen natuurlijk, maar we waren ergens ver weg en we hadden allebei geen guimpeframe. Ik niet omdat ik er nog nooit van had gehoord, en zij niet omdat ze niet had gedacht dat ik zwarte wol mee had genomen naar het buitenland. Maar geen nood: m’n tante vroeg of ik misschien ergens een ijzeren kledinghanger kon vinden. Dat kon ik wel, en even later IJzeren kleerhangerkwam ik terug met zo’n oude kledinghanger. Nu hadden we nog een ijzerzaagje nodig en een knijptang en even later had ik m’n eigen guimpenaald. En daarmee had ik in vijf minuten geleerd hoe je moest guimpen en toen het bezoek van m’n tante weer voorbij was, haakte ik deze stola. Hij is nu bijna 40 jaar oud en ik heb hem al die jaren met veel plezier gebruikt. Vooral de laatste jaren, nu stola’s weer zo hip zijn.

Guimpen is het haken van lange stroken die aan elkaar worden verbonden met een bepaalde haaksteek. De patronen kunnen gevarieerd worden door de knoop in het midden tussen elke lus en in de manier waarop de voltooide stroken met elkaar verbonden wordt.
Officieel heeft een guimpeframe een metalen of plastik schuifje. Ik heb er wat over nagelezen en het schuifje moet voorkomen dat de vertikale spijlen naar elkaar toetrekken tijdens het haken. Toen ik mijn stola haakte vroeger op m’n zelfgevormde frame, had ik daar geen last van en ik heb die schuifjes ook niet gemist. Mijns inziens kun je dus makkelijk zelf een frame maken, zonder horizontaal schuifje.

M’n stola fotografeerde ik kort geleleden in Marken. Ik had m’n stola speciaal meegenomen om daar op zo’n groen hekje te hangen, pal tegenover het winkeltje van Sijtje Boes.
Veel plezier met guimpen als je hier ook mee bezig gaat! Zelf een guimpeframe maken en lekker haken! Het is echt leuk om te doen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kunst met nesjomme: peintisseries van Saskia Weishut

Tentoonstellingsbrochure Saskia Weishut-Snapper
Textielkunstenares Saskia Weishut-Snapper exposeert ruim dertig Peintisserie onder de choepawerken in de sjoel in Elburg. Al eerder had ik werk van haar gezien en dat had ik zo mooi gevonden dat ik graag nog een keer wilde kijken naar deze prachtige textiel-composities. Ik had speciaal vandaag uitgekozen om op Jom Kippoer naar deze bijzondere plek in Elburg te gaan. En ik had een vriendin uitgenodigd om hier samen naar toe te gaan. Samen genoten we van de kleurrijke en vernuftige kunstwerken die werden tentoongesteld op een plek waar ze goed tot hun recht kwamen.

De bovenste foto is van het programmaboekje. Vader, moeder en hun twee peuters Tentoonstellingsboekjes Saskia Weishut-Snapperbrengen een bezoek aan Amsterdam. Ze maken een wandeling langs de grachtenhuizen en leggen een bezoekje af aan joodse instanties. Dit vind ik zò mooi! De kleuren, de verwerking van het materiaal, de compositie! De tentoonstellings-gastvrouw kwam naar ons toe en maakte een praatje. Ze vertelde dat de tentoonstelling druk bezocht is geweest, en dat ze het zelf door haar werk ook heerlijk vond om elke keer even te kunnen kijken. “Als de tentoonstelling straks is afgelopen, dan ga ik deze werken heel erg missen” zei ze. En ze moedigde me aan om nog wat extra tentoonstellings-boekjes mee te nemen. “Ze blijven toch straks over” zei ze, want eind deze week is de expostie voorbij. Dus nam ik meer boekjes mee dan eigenlijk fatsoenlijk is. Maar ik kreeg een idee: ik wil ze wel opsturen naar anderen die er misschien belangstelling voor hebben. Mocht je er één willen ontvangen (tegen portokosten), laat het gerust aan me weten. Of als je zelf nog wilt gaan kijken: tot en met 26 september kun je terecht in Elburg.

Terug naar het werk van Saskia Weishut. Haar creaties worden Peintisserie Bouwsels Saskia Weishut‘peintisseries’ genoemd. Een samentrekking van het Franse peintures en tapisseries. Het zijn boeiende composities van allerlei textiele materialen, die in lagen over elkaar worden aangebracht. Ze maakt ook gebruik van moderne materialen als tyvek en fiberfill. Door de kunststof tyvek te verhitten ontstaan er structuren: het materiaal krimpt, smelt, rimpelt of krijgt gaatjes. Haar ‘textiele judaïca’ wordt ook internationaal tentoongesteld en vallen ook regelmatig in de prijzen. Ze is een origineel en vernieuwend kunstenares en ik voelde me bevoorrecht om op deze bijzondere jom dit prachtige werk te zien.

Peitisseries Saskia Weishut in Elburg

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakte tussenzetsels

Zes gehaakte tussenzetsels
Er is al een oude en rijke traditie om beddengoed te versieren. Tussenzetsels bestonden niet alleen uit geborduurde motieven maar ook uit naaldkant, kloskant, tule doorstopwerk, haakwerk en in een later stadium kwamen er tussenzetsels van machinale kant. Vermoedelijk werden al in de 16 eeuw kussenslopen gemaakt met tussenzetsels. Vanaf de 17e eeuw werd er veel aandacht aan besteed en daar zijn in musea nog prachtige voorbeelden van te zien. Ik vind deze gehaakte tussenzetsels mooi om te laten zien. Op een zwarte ondergrond komen ze goed uit, maar ze horen in een hoek van een kussensloop genaaid te worden. Ze zijn heel vast gehaakt en ik zet ze in m’n shopje. Als iemand zin heeft om ze in haar eigen kussenslopen te naaien, dan kun je elke nacht een rijk gevoel krijgen als je je hoofd op je kussen legt.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Borduurwerk Menora op Kol Nidrei

Borduurwerk Menora
Morgen is het Jom Kippoer, ook wel Dag van de Vergevingen. Het is de heiligste dag van het Joodse jaar en daarmee de belangrijkste Joodse feestdag. Veel mensen in Israël zijn de hele dag in de synagoge en het openbare leven ligt stil. Ik krijg af en toe een reactie van een bloglezeres uit Jeruzalem, en vroeg haar hoe de sfeer in Jeruzalem is. Ze vertelde er wat over. Iedereen is zich aan het voorbereiden op deze bijzondere dag. Alles staat in het teken van inkeer, vergeving, boetedoening. Er wordt ook gevast.

De Menora is een zevenarmige kandelaar en het oudste en meest bekende symbool voor het Jodendom. Ik vond een geborduurde kandelaar en herkende deze omdat hij in één van m’n handwerkboeken staat. Dit boek heeft allerlei mozaieken uit het heilige land omgezet in borduurpatronen. Dit patroon komt van een oude mozaiekvloer van de synagoge van Ma’on en in het boek zie je daar een foto van. De menora is hier omgeven door ramshoorns en druiventrossen en heeft een voet in de vorm van leeuweklauwen.

Het Mozaiek Handwerkboek (van Ann Roth) stond al eerder in m’n shop en het borduurwerk plaats ik er nu bij. Voor wie houdt van het borduren van ook nog andere motieven: er staan prachtige patronen in dit boek. Ik blogde er ook al eerder over (hier). In m’n shop staat ook nog een andere geborduurde menora.

Op de avond van Jom Kipoer is er de Kol Nidrei-dienst waarop het Kol Nidrei-gebed wordt uitgesproken. In het gebed wordt spijt betuigd over de verkeerde daden die mensen in het voorgaande jaar hebben gedaan. Wij kunnen daar ook iets van meebeleven door te luisteren naar de beroemde compositie van Max Bruch die hij in 1880 schreef voor Kol Nidrei. Dit muziekstuk duurt ongeveer 12 minuten en het is erg mooi om er met gesloten ogen in een donkere kamer naar te luisteren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Herfstboeket vlak voor het Herfstpunt

Geborduurd schilderijtje Herfstboeket
Wat je vroeger op school leerde, blijft heel lang hangen. We leerden allemaal dat de seizoenen wisselen op de 21e van de maanden maart, juni, september en december. Maar nu we volwassen zijn en in het exacte en digitale tijdperk leven, kunnen we nakijken of dat wel klopt. Die datum van de 21e blijkt een benadering te zijn, en het herfstpunt blijkt elk jaar net iets anders te zijn. Het ‘seizoen van de vallende bladeren’ begon in 2014 in de nacht van 22 op 23 september. En voor dit jaar, 2015, is er ook weer een berekening gemaakt: officieel begint de herfst pas morgen. Op 23 september om 10.21 uur. Ik ben dus niet te laat met mijn herfst-blogje, maar mooi op tijd.

Er ligt natuurlijk een hele uitleg aan ten grondslag. Over het jaar dat de aarde nodig heeft om om de zon te draaien. Binnen dat jaar ontstaan de vier seizoenen, doordat de aarde een klein beetje scheef staat ten opzichte van de zon. De as waar de aarde om draait staat schuin. Als de Aarde precies recht naar de zon had gestaan dan was er geen verschil geweest. Dan was het altijd even warm of even koud geweest. Juist door die scheve stand is er verschil in de seizoenen. De baan om de aarde bepaalt het begin van de seizoenen. (De rest van de uitleg kun je o.a. hier lezen)

Het moment waarop de herfst ingaat heet het Herfstpunt.
De zon staat dan precies boven de evenaar en de dag en nacht duren dan precies even lang.
Morgenochtend om negen minuten voor half elf dus.
Ter gelegenheid daarvan plaats ik dit mooie geborduurde herfstboeket in m’n shop. Ik heb het ook een beetje scheef gezet….
Het ‘seizoen van de vallende bladeren’ levert hele mooie taferelen op. Ook geborduurde!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte kleedjes op een waddeneiland

Gehaakte witte kleedjes op Vlieland
De eerste keer dat ik een waddeneiland bezocht was ik dertien. Ik onderging de sfeer, snuifde de zeelucht in, genoot van het bijzondere eiland-gevoel. Ik had wat geld op zak en liep in m’n eentje wat rond langs de toeristenwinkeltjes op Texel. Als je dertien bent, dan weet je nog niet zo goed wat je wilt, en ook niet wat je wilt kopen. Ik tenminste niet. Ik stond daar voor die etalage en vond alles mooi. En toen zag ik opeens een gehaakt kleedje tussen alle toeristen-spulletjes. Zoiets had ik nog nooit gezien! Ik telde het geld in m’n zak en ineens ging ik naar binnen. Als in een impuls eigenlijk. Ik kwam met het kleine ronde witte kleedje weer naar buiten en bewaarde het m’n hele leven. Het zal nog wel ergens liggen, alleen weet ik op dit moment niet waar.

Bij elke verhuizing kwam ik het weer tegen en dacht ik: “Zal ik het wegdoen? Het is niks mooi eigenlijk.” Het was gewoon Drie gehaakte kleedjes in duineneen toeristen-dingetje en veel te los gehaakt. Zo van: snel klaar, dan kunnen we weer wat in de winkel leggen. Dat had ik als tiener nog niet zo door, maar toen ik me later voor handwerk ging interesseren zag ik dat er heel wat mooiere kleedjes worden gehaakt. Deze bijvoorbeeld. Ik kocht ze op de heenweg naar Vlieland (daar waren we vorige week voor een korte vakantie) en nam ze mee op de boot. Ik vind het altijd leuk om gehaakte kleedjes te fotograferen op zwarte stenen of in de duinen. Net zoals elk korreltje zand verschillend is (ik heb geen microscoop om dat te controleren), is ook elk gehaakt kleedje anders. En ze zijn allemaal mooi!

Ik heb er nu een gewoonte van gemaakt om een paar gehaakte kleedjes mee te nemen naar een Waddeneiland. Hier vind je nog de foto die ik vorig jaar maakte op Schiermonnikoog. Het begon allemaal met dat ene kleedje op Texel. En ook al weet je als tiener nog niet zo goed wat je wilt, toch is het – terugkijkend – soms interessant om te zien dat de intuïtieve keuzes die je maakt wel degelijk verder doorwerken! Hebben jullie ook zulke herinneringen aan tiener-keuzes waar je nog steeds aan vasthoudt?

(Deze kleedjes plaats ik nu in m’n shop. Echte Hollandse oude kleedjes, nìet voor de toeristen-industrie, maar gehaakt door vrouwen die wisten hoe ze mooie dingen moesten maken.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

International payment

Mies Bloch Kruissteekboek

Dear customer,

When people order one or more books in my shop, they receive an automatically-originated reply in their mailbox. This contains information about how to pay.
However, sometimes I receive an order from another country and sometimes people first ask how payment from abroad is organized.
My answer is: it is possible to pay by bank and I give you in my mail-reply the extra information about my bankaccount that you need (BIC and IBAN)
But it is also possible to pay with paypal. If you choose this method, I then send you my paypal-adress.

I have sent quite a few parcels to other countries now and I enjoyed contact by mail with you. Usually you let me know when a parcel has arrived and then we are both happy. And usually I thank you for your interest in our Dutch patternbooks. I really like it that you appreciate our Dutch heritage also!

The Mies Bloch Kruissteekboek is a well-loved book that I have sold several times to ladies in other coutries. For this blogpost I used a photo that I took a few months ago.  At that time I had the privilage of sending two envelopes with a few of these books to Japan at the same day, which of course was quite unusual. I kept looking for extra copies of these books and was happy to be able to purchase some other copies. Today these newer books were all ordered as well. So to other ladies from abroad who are hoping that I have some more of these books in my shop: I keep looking for them!

En nog één alinea in het Nederlands: Het allermooiste patroon uit en op deze patronenmap vind ik zelf het Amsterdam-patroon. Toen ik dit patroon zag op mijn zeventiende wist ik gelijk: Dàt wil ik maken! En dat deed ik ook. Hier blogde ik daarover, en dat blogje werd gelezen door iemand (uit Nederland dit keer) die op zoek was naar dit patroon. Ik had nog één los patroon in m’n shop en daar kon ik haar mee blij maken. Ze mailde me net: “Ik zag een aantal geborduurde exemplaren in het stadsarchief in Amsterdam en dacht gelijk die wil ik ook en jij hebt het patroon! Geweldig!”
Voor mij (en jullie) leuk om te weten dat deze borduurwerken dus in het stadsarchief van Amsterdam liggen. Ik sluit me aan bij de slotopmerking van de besteller: Geweldig! Want ik deel graag mijn enthousiasme voor dit prachtige ontwerp met anderen! In binnen- en buitenland dus.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Jong in Hindeloopen

Vrouw bij wieg in museum Hindeloopen

“Hoe was het om geboren te worden in Hindeloopen, op te groeien aan het water en binnen de beschutting van de Zuiderzeedijk?” Vóór de dag van gisteren was ik me er niet van bewust dat ik het antwoord op deze vragen uit een museum-folder graag wilde weten. Maar toen ik eenmaal in het museum van Hindeloopen was, werd ik zò geboeid dat ik het wèl wilde weten! En middels deze foto’s die ik maakte, deel ik wat van mijn bevindingen.

We waren een midweek op Vlieland geweest en vanuit het hoge noorden konden we weer via de snelweg terug naar het midden van het land. Maar de dag was nog niet voorbij en we hadden zin om de route langs de oude Zuiderzee te rijden. Via Makkum en Hindeloopen: roemrijke stadjes met een rijk verleden. In Hindeloopen parkeerden we onze auto op een groot parkeerterrein net buiten het stadje en merkten daar al: dit terrein is berekend op veel toeristen! Wat apart om dan te merken dat er overal auto’s met buitenlandse nummerborden staan, en ook tijdens het rondlopen in het stadje hoor je wel wat vreemde talen spreken. Buitenlandse toeristen houden ervan om oude klederdracht-stadjes te bezoeken, maar zelf was ik hier nog nooit eerder geweest. Blij dat er nu gelegenheid was!

Schilderij Pieter Willem Sebes, moeder met baby en peuter
In het museum van Hindeloopen was een expositie met de titel “Jong in Hindeloopen”. Die tentoonstelling is juist dit weekend afgelopen. Via allerlei invalshoeken werd een beeld gegeven van hoe baby’s en kleine kinderen ontvangen werden in de gezinnen. De bovenste foto toont één van de opstellingen, waarbij de rijke interieurs zijn weergegeven. En op deze foto een schilderij van Pieter Willem Sebes, waarop een moeder haar baby voedt, terwijl een peuter aan haar voeten speelt. Wat een pracht!

Huiskamer in museum Hindeloopen
Ook een poppenhuis geeft de rijkdom aan kleur en decoratie volop weer. Zodra een kindje het levenslicht had aanschouwd werd het ingebakerd en in de kleurig beschilderde Hindelooper wieg gelegd. En niet alleen de wiegen werden beschilderd, ook allerlei andere houten voorwerpen. Er is veel onderzoek gedaan naar de kenmerken van de Hindelooper schilderkunst. En in de museumwinkel kocht ik een paar boekjes daarover. Als ik die straks uit heb, zet ik ze wel in m’n shop. Leuk om er wat meer over te lezen!

Wieg in museum Hindeloopen
Deze wieg paste ook helemaal in de tentoonstelling. En ook musea gaan met hunGeborduurd lakentje in museum Hindelopen tijd mee: het lakentje is nieuw geborduurd anno 2015. Een goede stimulans voor ons om ook die oude motieven opnieuw te gebruiken. Ze zijn er mooi genoeg voor!

Misschien gaat het bij anderen ook zo dat we dit moois in eigen land nog niet gezien hebben. Als je van klederdracht en folklore houdt, dan is dit museum zeker een aanrader!  Parkeer je auto maar gewoon tussen alle buitenlandse nummerborden om rond te dwalen in dit mooie stadje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Uitwaaien op Vlieland

Klein quiltje aan waslijn bij vakantiehuisje
Een klein huisje was afgelopen dagen ons thuisje, en daar hing ik na aankomst gelijk m’n meegenomen quiltje aan de waslijn. Ik ben dol op waslijnen bij vakantiehuisjes en dit was ook weer zo’n mooie! Speciaal voor de gelegenheid neem ik altijd een oude quilt mee op vakantie, in de hoop dat ik die daar ergens kan fotograferen. En ook gebruik ik zo’n quiltje om op te liggen of te zitten of onder te slapen als het koud is.

Klein quiltje op Vlieland
We waren op Vlieland, en toen we daar waren las ik in de informatie-map dat dit het eiland is wat mensen “voor het laatst bewaren”. En voor ons was dat ook zo: op alle andere eilanden waren we al geweest, maar nog nooit op Vlieland. Vervolgens zei de informatie-folder: “Dan hebben ze het mooiste voor het laatst bewaard”. En toen we daar afgelopen week waren vonden we dat ze daar wel eens gelijk in kunnen hebben! Vlieland is een prachtig eiland, met veel fietspaden waarop je al fietsend van het ene mooie plekje naar het andere kunt komen. Op één van onze fietstochten kwamen we lang dit plekje met wet-lands, waar cranberry’s groeien.

Klein quiltje in bos op eiland
Vlieland is auto-vrij, dus alles wat je mee wilt nemen moet je zelf dragen. Vanaf de boot naar de fietsenverhuur is dat maar dertig meter, dus als je met grote rugzakken wilt sjouwen is dat geen probleem. Maar ik had toch maar gekozen voor een klein quiltje om mee te nemen. Dit is één van m’n oudste quiltjes, van alweer heel wat jaartjes geleden. Ik was toen wat aan het experimenteren met kleuren en was blij met dat fel-groene katoentje wat ik had gevonden. Dat was toen nog iets bijzonders, want die felle kleuren waren nog niet zo makkelijk verkrijgbaar in stoffen als nu. Maar de natuur heeft ‘natuurlijk’ altijd al fris-groen in de aanbieding gehad! Ook op een regenachtige dag toonde dit bos niet somber en dat wilde ik even op de foto zetten voordat we weer verder fietsten.
(Kijk nog even goed naar de foto: in de verte zie je de duinen door de bomen schemeren!)

Klein quiltje bij weiland aan Waddenzee
Eén bepaald stukje fietspad was zò mooi! Je komt dan uit het bos fietsen en daar strekt zich dan ineens de Waddenzee voor je uit! Dat stukje fietsten we gisteren nog een keer, nu weer met onze bagage achterop, op weg naar de boot die ons weer naar het vasteland bracht. Voordat we op die boot stapten, wilden we dit stukje graag nog een keer zien. En het paard wilde mij ook nog even zien, denk ik, en kwam even afscheid nemen. Een smalle strook grasland waarop paarden en vogels samen weiden loopt een heel eind door langs het water. Je ziet er veel vogelaars met verrekijkers en als ik niet al van handwerken had gehouden, dan wilde ik misschien ook wel een vogelaar worden. Beetje mijmeren met zo’n kijker. Maar nu vraag ik dus aan jullie om een beetje met mij mee te mijmeren. Over dit oude quiltje bijvoorbeeld. Ik was nog maar een week geleden naar de grote Quilttentoonstelling van het Quiltersgilde geweest, en daar had ik prachtige en kunstzinnige en technisch knappe quilts bewonderd. Daar steekt dit maaksel maar wat mager bij af. Vergeleken bij die prijs-winnende kunstwerken waar vaak maanden aan is gewerkt, is dit maar een heel gewoon lappendekentje. En toch hou ik er van. Misschien omdat het mijn ouwetje van vroeger is. Maar ook omdat ik van die kleuren hou, die met simpele blokken goed tot hun recht komen. En ik hou van foto’s maken die bij het quiltje passen. Dus ik ben geen vogelaar en geen vliegeraar maar een fotolaar. Of een fotoraar?

Klein quiltje bij Waddenzee
Je moet altijd wel een beetje oppassen met foto’s maken, want voor je het weet waait je quiltje weg. DSCF8796Deze foto nam ik vlàk na de vorige: het langgerekte paardenweiland was nu afgelopen en er was nu nog een lang stuk dijk, waarachter de huizen van het dorp beschermd liggen. In de verte zie je de veerboot, en op de voorgrond een zwart stipje. Zou dat een zeehond zijn? Toen ik de foto maakte, lette ik daar niet op, want m’n zorg was of m’n dekentje niet wegwaaide. Ik zou nog wel eens terugwillen naar dit heerlijke eiland! Dan neem ik nog weer wat anders mee in m’n rugzak. Met deze serie foto’s met steeds hetzelfde quiltje erop wilde ik een indruk geven van het mooie eiland. Foto’s van strand en duinen ontbreken nog, maar dat komt een volgende keer.

De afgelopen week blogde ik niet elke dag zelf, maar liet de computer zeven foto’s publiceren waarop jullie konden reageren. Met de paar bloglezeressen die dit deden, heb ik contact opgenomen om hen op gepaste wijze te bedanken. Uiteraard blijft de reactie-mogelijkheid nog bestaan (dus reageer gerust op oude blogjes).

Hier nog een paar links naar eerdere blogjes met foto’s van een quilts die ik meenam naar vakantiehuisjes op een waddeneiland. Ook met zo’n mooie waslijn!
Schiermonnikoog    en     Terschelling
(Vanmorgen verstuur ik geen nieuwsbrief. Volgende week weer!)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Uitgewaaid

Zonsondergang op strand Vlieland
Gisteravond stond ik met mijn lief aan het strand en genoten we van de zonsondergang. We waren een midweek weg. Vorig weekend vonden we het tijd voor nog een beetje vakantie en boekten we last minute een huisje. En nu zijn we net weer terug en weten we weer: zo’n midweek voelt als véél langer! Het was heerlijk om even weg te zijn!

Borduurwerken randen
Vlak voor ons vertrek waren we nog een dagje naar Marken geweest en dat had me geïnspireerd om ook wat randen te borduren. Ik had gedacht dat ik in het gehuurde huisje eindeloze uren zou gaan borduren en dus had ik ruim voldoende handwerklinnen en strengen borduurgaren meegenomen. Maar toen we daar waren veranderde ik van gedachten: ik wilde fietsen! En wandelen! En helemaal niet meer borduren! Ik begon aan drie nieuwe borduurwerken maar die bleven al gauw steken. Daar ga ik later wel weer mee verder. Eerst lekker uitwaaien!

Gehaakt kleedje op rotsen
En zo liepen we helemaal naar de punt van een eiland en morgen vertel ik waar dat was. Eerst wou ik jullie even groeten en melden dat ik weer terug ben. Dus dat is dan het einde van de zeven foto’s die de computer deze week voor mij publiceerde, en waarop ik jullie reacties vroeg! Reuze leuk dat een paar bloglezeressen op mijn foto’s reageren en andersom ga ik daar natuurlijk ook nog op reageren. Wordt dus vervolgd!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde kruiden

Geborduurd schilderij kruiden

Kervel, Komijn en Kapperbes: Kruidige Kruiden en nog veel meer!
Ook nog meer verhalen en reacties?

(lees hier en hier meer over de reactie-uitdaging bij dit blogje)

Hier vind je dit geborduurde kruiden-schilderij in m’n shop.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gehaakte onderzetters

Tuintafel met glazen op gehaakte onderzetters
Wat roept dit tafereeltje bij jullie wakker?

(Lees hier en hier meer over de het idee dat jullie deze week de tekst schrijven bij de foto’s.)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde avondtasjes

Geborduurde avondtasjes
Geborduurde tasjes: sprankelend handwerk wat een gala nòg mooier maakt.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kleur!

Gehaakte streepjesdeken plus sierbord
Vertel: welke verhalen komen hierdoor los?
Hou je ook van kleurtjes of is dit wat te bont?

(lees hier meer over de reactie-uitdaging voor dit blogje. Schrijf deze week jullie eigen verhalen bij de foto!)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hexagonnen pachwork

Hexagonnen patchwork
Waar zouden we zijn zonder handwerkvriendinnen?
Ik ben al heel lang blij met mijn handwerkvriendin en geniet er altijd van als we weer gelegenheid hebben om bij elkaar te zijn en ons handwerk aan elkaar te showen. Ik kreeg net weer een mailtje van haar om een datum te plannen en verheug me daar al op. Deze foto maakte ik van haar hexagonnen-patchwork-decoraties de vorige keer dat ze bij me was. Zo leuk!
En jullie? Wat zijn jullie ervaringen met handwerkvriendinnen? Ik neem aan dat jullie het wel met me eens zijn dat het fijn is om met vriendinnen te kunnen uitwisselen!
Hier kun je meer lezen over het idee dat de lezers deze week (via de reactie-knop) de verhalen schrijven bij de foto’s van deze week.

Lees reacties (3) of geef een reactie

De handwerken van Marken

Museum Marken
Vorige week was ik een dagje in Marken, maar daar had ik nog niet over geblogd. Eerst zijn jullie aan de beurt! Wel eens op Marken geweest?
Of bezig met iets te borduren uit Marken?

(lees hier meer over de mogelijkheid hoe jij hier je verhaal kunt schrijven.)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tapisserie-romantiek

Tapisserie op gehaakte sprei
En wat komt er bij jullie boven bij dit tafereeltje?

(lees hier meer over de reactie-uitdaging bij dit blogje)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Even uitwaaien

Waaier van atlas-papier
Terwijl ik een paar dagen blogpauze heb, blijf ik wel elke dag een handwerkfoto publiceren, maar met heel weinig tekst erbij. Ik nodig jullie uit om via de reactie-mogelijkheid een stukje tekst te schrijven. Of gewoon een reactie zoals anders. Onder degenen die reageren verloot ik dan over een week iets. Ik weet nog niet wat: een geborduurde vlinder, of een gehaakt kleedje, of in overleg iets wat je leuk vindt. Misschien haal ik je hiermee over de streep! Degene met de meest originele reactie, stuur ik ook wat. Dus maak er wat van!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Een ideetje

Bolletjes grijze wol
Ik heb nog heel veel ideeën en foto’s en handwerken liggen, maar de komende dagen ga ik even met blogpauze. Je kunt wel blijven mailen en bestellen (je krijgt dan een automatisch aangemaakt mailtje), maar de bestellingen handel ik dan pas over een week af. En je kunt ook blijven reageren: dat vooral! Want ik heb een ideetje bedacht!
Bloggen is vooral éénrichtingsverkeer, en nu heb ik het volgende bedacht: terwijl ik even pauze neem, mogen jullie de blogjes schrijven! Ik lever de foto’s aan, en daar mogen jullie dan (als je wilt) op reageren! Wat lijkt me dat grappig, om eens te lezen wat jùllie allemaal bij die foto’s zouden willen schrijven!

Even over hoe het werkt: ik heb wat foto’s uitgezocht en ik laat de computer de komende dagen elke dag twee handwerkfoto’s publiceren. Dus dan is er ook telkens elke dag wat te zien en een beetje te lezen. Ik hou mijn tekst heel summer, en nodig jullie uit om daar een korte tekst bij te schrijven. Wat er in je hoofd opkomt bij die foto. Dat kan een herinnering zijn aan een bepaald handwerk, of een associatie die de foto bij je oproept, of iets wetenswaardigs met betrekking tot handwerken. Eigenlijk zo’n beetje zoals er altijd op blogje wordt gereageerd.  Welkom om elke dag te reageren, of af en toe; ik ben benieuwd!

Lees reacties (3) of geef een reactie

32e Algemene Tentoonstelling van Patchwork en Quilts

Flyer Quilts in Deventer 2015
Al vier dagen is de Grote of Lebuinuskerk in Deventer het decor voor een groot aantal prachtige quilts. Het Quiltersgilde houdt haar jaarlijkse algemene tentoonstelling en elke drie jaar is dat in Deventer. Ineens begon het vanmiddag bij me te kriebelen: ik wil er nog even naar toe! Met de pont ben je zò aan de overkant van de IJssel Gezicht op Deventeren veel quiltliefhebbers weten inmiddels dat deze overzetting een makkelijke manier is om bij de kerk te komen. Bij de ingang zag ik deze flyer liggen en die vind ik prachtig. Er staat niet bij vermeld wie het werkstuk heeft gemaakt wat voor deze flyer is gebruikt, maar de maakster mag een compliment krijgen: erg mooi! Dit beeldt precies uit hoe je Deventer ziet liggen vanaf de IJssel-oever.

Algemene tentoonstelling quiltersgilde in Deventer
En dan ben je ineens binnen in die monumentale kerk. Vanwege Open Monumentendag kon je ook de toren (gratis) beklimmen, maar de meeste vrouwen bleven op de begane grond. En wat was daar weer veel moois te zien! De tentoongestelde quilts zijn aan panelen opgehangen, en er is een zee van ruimte om alles op je te laten inwerken. Ook zijn er gastvrouwen die informatie geven. De hele sfeer ademt grandeur uit, die recht doet aan de hoge kwaliteit van de tentoongestelde quilts. De maaksters mogen allemáál een compliment krijgen!

Quilts op 32e tentoonstelling Quiltersgilde in Deventer
Bij de stand van het Quiltersgilde mocht ik een briefje invullen met het Stand quiltersgilde in Grote Kerk Deventernummer van de quilt die ik het mooiste vond. Of die me het meest aansprak. Zoiets is natuurlijk nogal subjectief. Hoe kan je nou weten wat je het mooiste vindt? Ik liep er even voor terug om het nummer op te zoeken van de quilt die me had getroffen. En daar kan je dan weer over nadenken: “Waarom sprak die me nou het meeste aan?” Daarmee komt er een denkproces op gang wat denk ik ook juist bedoeld is. Quilts maken is: communicatie! Quilts bekijken is: reageren op de communicatie! In alle korte gesprekjes die ik had en ook opving van anderen, komt dat steeds weer naar voren. De maakster wil iets uitbeelden. En de bezoekers bekijken, interpreteren, bewonderen, genieten, reageren. Dat is het leuke van het hele gebeuren! Het is niet alleen bewondering van techniek en kleurgebruik. Er wordt een bóódschap overgedragen!

Quilts op 32e tentoonstelling Quiltersgilde
Bij de stand van het Quiltersgilde hing een briefje dat fotograferen voor eigen gebruik is toegestaan, maar dat het niet de bedoeling is dat foto’s van al die individuele quilts op internet belanden. Ik kreeg er een gesprekje over. “Ik heb bewust geen foto’s van individuele quilts genomen, zei ik, maar ik maakte wat overzichtsfoto’s; mogen die wel op m’n blog?” Dat mocht wel. Ik zei dat ik wel blij ben met die regel, en dat het ook goed is om ons te realiseren dat we niet zomaar (nieuw) werk van anderen op onze blogs plaatsen.

Tijdelijke bibliotheek quiltersgilde in DeventerQuiltboeken van bibliotheek quiltersgilde
Tenslotte bracht ik een bezoekje aan de tijdelijke bibliotheek (in een zijgedeelte van de kerk). Het gilde heeft meer dan 2000 boeken op het gebied van patchwork en quilten. Onlangs is de bibliotheek overgegaan op een digitaal systeem. Om hier meer aandacht aan te geven en om leden te wijzen op deze service, zijn deze boeken nu meegenomen naar de tentoonstelling. Ze konden daar ter plekke gratis geleend worden. Alleen de retour-kosten per post zijn voor eigen rekening. Ik hoorde dat er tot nu toe al heel goed gebruik van was gemaakt. Het was ook gezellig in deze tijdelijke bibliotheek, en op de grote tafel stond een prachtig bloemstuk. Daaromheen diverse quiltboeken. Mijn oog viel gelijk op een boek, wat ik zelf ook ‘in de aanbieding heb’. Maar bij mij werkt het zo dat je het nooit meer terug hoeft te sturen als je het koopt…. Het is het kleurrijke boek Scrap Quilt. Maar tjonge, weer even terug naar deze bibliotheek: wat ongelooflijk dat er al meer dan 2000 boeken op quiltgebied beschikbaar zijn! Super!

De tentoonstelling is morgen voor het laatst te bezoeken en op de website van het quiltersgilde is informatie over openingstijden en lezingen e.d. te vinden. Op deze website vind je ook hun eigen blogs over dit grote tentoonstellings-project.
Tenslotte: ook nog van harte de complimenten voor alle vrijwilligers, die dit allemaal mogelijk maken. Op de pont weer terug kreeg ik nog een gezellig gesprekje met één van hen. En merkten we allebei hoezeer dit soort tentoonstellingen inderdaad draait om ‘communicatie’. En daar zijn wij vrouwen best goed in. En vooral de maaksters van al die quilts: wat communiceren die veel moois met ons en wat zijn ze daar goed in!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Quilts in Deventer

Winkelstraatje in Deventer
In de Grote Kerk in Deventer wordt de 32e Algemene Tentoonstelling van Patchwork en Quilts gehouden. Van daaruit kun je lopend door de pittoreske historische binnenstad naar nog een paar andere lokaties lopen waar quilts tentoongesteld zijn. Er is een Dear Jane Expositie in de Synagoge, en er is een expositie van artquilts van de groep Colorminds in de Bergkerk. Als je van de ene kerk naar de andere loopt, dan kom je langs veel leuke kleine kunstzinnige winkeltjes waar ook nog quilts in de etalage liggen. En in de Latijnse School was ook nog een expositie, die ik bezocht. Veel te veel om allemaal te laten zien, slechts één foto van de Bergkerk:

Colourquilts in Bergkerk Deventer

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kunst en ambacht

Zes oude ambachten geborduurd
Het thema van de Open Monumentendagen is dit jaar: Kunst en Ambacht.Dat thema wist ik nog niet toen ik een paar dagen geleden een schellekoord liet zien waarop zes oude ambachten in borduur-taal zijn uitgebeeld:
De Mandemaker, de Glasblazer, de Koperslager, de Pottebakker, de Weeger en de Smid.
Nu vond ik deze monumentendagen een goede aanleiding om het schellekoord nogGeborduurd het oude ambacht even op te zoeken en elk ambacht apart te fotograferen. Misschien zijn jullie zelf ook wel in de gelegenheid om er op uit te trekken en met eigen ogen de monumenten en daarin getoonde ambachten te zien. Ik schreef een paar dagen geleden al wat lovende dingen over hoe al deze ambachtslieden ons land vroeger zoveel mogelijkheden hebben gegeven om het dagelijks leven te kunnen leven en het werk te kunnen doen. Vaak werden de materialen van grondstoffen zoals hout en ijzer gemaakt. En daarin speelde de smid  dan weer een grote rol om het ijzer om te buigen tot bruikbare instrumenten. Ik denk dat we wel vol bewondering kunnen kijken naar hoe dat vroeger allemaal ging. Dus als je nog ergens naar toe gaat om ergens een kijkje te neme: fijne dag! Er is keuze uit meer dan 4000 open monumenten.

Citaat van de website van Open Monumentendag:
Luxe landhuizen, vergeten onderhoudsloodsen, trotse kastelen en intieme boerderijtjes. Op Open Monumentendag zet Nederland massaal de deuren open, in 2015 met speciale aandacht voor het thema Kunst & Ambacht. Het is dé kans om een plek te bezoeken, die anders niet voor publiek toegankelijk is, of om mee te doen aan een bijzondere activiteit of rondleiding. Of het nu die geheime tuin is achter de kloostermuren, die gesloten villa aan het einde van de straat of dat monumentale grachtenpand in de hoofdstad, op Open Monumentendag kunt u geschiedenis tot leven zien komen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Replica anno 1867

Kussen, schilderij en orchideeën
Een paar kasten wilden we deze zomer wat anders neerzetten, en dan moet je eerst alles uitruimen. Je zet alles maar even neer en later zoek je nieuwe plekjes. De replica van een altberliner borduurwerk had ik net nieuw en werd ook even in de hoek geschoven.

Geborduurd altberliner schilderij
Nu hebben we een lage kast in een hoge kamer en dat blijkt heel geschikt om er wat borduurwerken bovenop te zetten. Er is plaats voor meerdere schilderijen naast elkaar. Vanaf de bank kijk ik nu telkens naar deze altberliner tafereeltjes en als ik er aan toe ben, dan plaats ik ze in m’n shop. De twee schilderijen aan de rand van de foto zijn oud (ik liet ze al eerder zien), en de middelste is een replica.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Paar dagen mooi weer

Quilt over hek
Nederland mag nog één dagje van het mooie weer genieten, lees ik zojuist op het nieuws. Jammer, dat het alweer bijna voorbij is.
Ik ging een paar dagen geleden naar Doesburg en onderweg kwamen we langs een kringloopwinkel. Vanaf de geparkeerde auto liepen we naar de ingang, en passeerden een andere auto. Een mevrouw deed nèt haar kofferbak open op het moment dat ik langsliep en ze haalde er een doorzichtige zak uit. “Is dat een quilt?” vroeg ik. “Gaat u die wegdoen?” Ja, dat was ze van plan. “Maar als u hem mooi vindt, mag u hem wel hebben hoor!” Het maakte haar niet uit: of ze hem nu naar de kringloop bracht of aan mij gaf. En eigenlijk ben ik inmiddels ook een soort kringloop, toch?

Dus ik was al helemaal blij! In de kringloop vond ik maar 3 boeken (sommige winkels hebben haast niks), maar in mijn auto lag alvast deze quilt! En toen kwam de zon eindelijk door, na lange dagen van regen en somberheid. En kon ik die quilt gelijk even over een hek hangen. Bij de IJssel bij Doesburg. Maar ach, niet alles is wat het lijkt! Het is geen echte quilt, maar een bedrukte doorgestikte deken. Niet erg, tòch een mooi plaatje!

En nu is er helaas alweer bijna een eind aan het intermezzo van mooi-weer. Vandaag komt de weersomslag en krijgen we weer herfstweer. Nèt toen ik m’n foto nam, zakte de quilt door een windvlaag ook alweer naar beneden….

Lees reactie (1) of geef een reactie

Streekmusuem de Roode toren

Merklpajes in museum Doesburg
Kleine streekmusea zijn altijd leuk om naar toe te gaan! Vaak gevestigd in oude historische panden zijn ze ook vanuit dat oogpunt aantrekkelijk: leuk om even in zo’n oud gebouw rond te lopen. We gingen naar het Streekmuseum De Roode Toren in Doesburg (gewoon, omdat we daar nog nooit geweest waren) en daar is nu een tentoonstelling van vroegere nijverheid in het stadje. En elk streekmuseum heeft ook altijd wel een vitrine met wat merklapjes! Die zijn in het hele land gemaakt en passen goed in een historisch overzicht in zo’n museum.

Poppen in oude dracht in museum Doesburg
Via veel-gebruikte trappen in het oude huis kom je dan ineens in een kamertje en sta je oog-in-oog met de veldwachter en z’n vrouw. Leuk, zo’n ontmoeting. Je waant je even terug in de tijd, ook al heb ik die niet zelf meegemaakt. Het is allemaal zo ècht en je raakt ervan onder de indruk.

En leuk museum, en wie er ook naar toe wil gaan hoeft er alleen maar rekening mee Stoel van meubelmaker Doesburgte houden dat het tussen-de-middag even dicht is. Ook al net als vroeger! Het museum wordt (natuurlijk) beheerd door vrijwilligers, en die gaan dan even eten. Maar het is wel gratis toegankelijk! Misschien is de gedachte erachter wel dat het goed is als zoveel mogelijk mensen even een kijkje nemen bij ‘hoe het vroeger was’.

En als je dan de deur weer uitgaat, dan lukt het gelukkig nog niet helemaal om terug te keren in het heden. Je staat dan weer op de klinkerstraat van het historische stadje en kijkt tegen de mooie huizen aan:

Historische binnenstad Doesburg

Lees reactie (1) of geef een reactie

Oude ambachten geborduurd

Schellekoord oude ambachten
Oude ambachten: wat hebben ze de wereld veel goeds gebracht! De smid, de pottenbakker, de glasblazer, de mandenmaker en al die anderen: zij hebben het dagelijks leven in hun tijd ondersteund en gefaciliteerd. En telkens kwamen er weer nieuwe ontwikkelingen waardoor het dagelijks leven en het dagelijks werk net nog weer wat makkelijker kon worden. En dat ging alsmaar zo door! Ik hou er altijd wel van om in een museum of op een markt nog eens goed te kijken naar iemand die een spinnenwiel bedient of een ander oud ambacht uitvoert. En dan ben ik vol bewondering over wat ze vroeger allemaal bedachten en presteerden. Gister was ik nog in zo’n klein streekmuseum en daar wil ik ook nog wel wat over schrijven, maar dit blogje gaat nu eerst over wat anders.
Via al die vroegere ontwikkelingen zijn we in onze tijd in het computer-tijdperk terecht gekomen en ook dàt is eigenlijk fenomenaal, wat daarin allemaal kan. Het wordt allemaal mogelijk gemaakt door experts en techneuten en knappe jongens, en wij mogen er dankbaar gebruik van maken. Best leuk, om elke dag even een handwerkfoto te laten zien!

Alleen… af en toe gaat er wat mis. Al een paar dagen kreeg ik geen emails meer binnen op mijn account en nu ging mijn lieve man toch eens even zoeken wat er aan de hand was. Hij heeft het gevonden en kon het herstellen, maar het kàn zijn dat er toch een paar emails verloren zijn gegaan. Mocht je dit lezen en via contactformulier mij hebt gemaild, zou je dan alsjeblieft nog een keer willen mailen? De bestellingen van de afgelopen dagen hebben we wel kunnen achterhalen, dus dan hoef je niet nog een keer te mailen.

Nou ja, gezien de nog maar recente geschiedenis, waarin onze opa’s en oma’s hun paard lieten beslaan bij de smid, zijn we toch wel een heel eind gekomen! Eigenlijk ook niet zo heel gek dat er af en toe wat mis gaat. Trouwens, wat ik nog wel leuk vind om even op te wijzen: naast de smederij op het wandbord, zat een stoffenwinkel. Je kunt de aanduiding nog nèt lezen. Het blìjft leuk: elke dag even iets over handwerk te bloggen! En dat kan allemaal dankzij die enorme ontwikkelingen!

Lees reacties (3) of geef een reactie

De Fabeltjeskrant (aan de wand)

Wandkleedjes Fabeltjeskrant

M’n ouders waren één van de eersten die televisie kregen in de straat. Dat was in de zestiger jaren. Good old times, toen het leven nog overzichtelijk was. We keken naar de Fabeltjeskrant. Meneer de Uil doorspekte zijn betogen met politieke toespelingen en aan het eind kregen we een knipoog: “En nu maar lekker slapen. Welterusten”. Geen makkelijk op te volgen advies, om te gaan slapen temidden van al die onrust.

En dan juffrouw Ooievaar. Zij woonde in Huize Hoog Gelegen. Mooi toch! Daar wil ik ook wel wonen!

En nu maar lekker werken! Martha Hamster is al bezig. Ze zoekt voorraad voor de winter die komt. Goede dag gewenst!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Heidelandschap

Heide bij Nierssen
Het duurde vrij lang voordat de heide dit jaar nog een beetje paars werd, maar langs de snelweg zag ik hem volop bloeien en toen gingen we  afgelopen weekend nog eens checken. Het had veel geregend dus alles was nat. Maar een stukje wandelen kan altijd. We begonnen gewoon met regen en we eindigden met regen en tussendoor was het even droog voor een rondje-hei. Altijd mooi!

Elke ochtend als ik wakker wordt, zie ik de hei. Niet omdat ik daar woon, maar Schilderijtje heidelandschapomdat ik een schilderijtje van een heidelandschap heb opgehangen op de slaapkamer. Dan zie ik toch even de hei. Vroeger (toen ik nog wat jonger en vuriger was) vroeg ik wel eens “of-het-misschien-wat-zachter-kon.” Als je dat aan onwillige herrie-makers vraagt, dan krijg je steevast te horen “dat-je-maar-in-een-hutje-op-de-hei-moet-gaan-wonen”. Soms zei ik dan nog wel eens terug dat je daar helemaal geen vergunning voor kan krijgen, maar dat heeft allemaal geen zin. Hutje op de hei: daar kun je alleen maar van dromen. En als je dat al te lang doet, dan realiseer je dat je het eigenlijk toch niet zou willen. Maar de hei is wel mooi om even over te wandelen, en ernaar te kijken als ze paars bloeit. Dus dat deden we elk jaar.

Nu heb ik een bijzonder schilderijtje van een heidelandschap. Dat wil ik in m’n shop plaatsen, maar er loopt een (symbolische?) barst doorheen. Ik heb het zelf gedaan helaas. Het stond op de grond achter iets anders en het kwam even in de knel. Barst! Dan moet het glas er maar af. En dat is eigenlijk ook een veel beter idee, want sommige borduurwerken komen veel beter tot z’n recht zònder glas. En dat geldt zeker ook voor dìt exemplaar. Een bijzonder mooi heidelandschapje!

Geborduurd schilderijtje heidelandschap

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude borduurpatronen tijdschrift Margriet

Oude borduurpatronen tijdschrift MargrietGratis borduurpatroon Margriet
In de tachtiger jaren voegde tijdschrift Margriet een paar keer een gratis borduurpatroon bij het wekelijkse tijdschrift.
Een Merklap vol motieven, een patroon van Bosbewoners (ontworpen door Mies Bloch), en een Natuurpatroon. Dit laatste werd door veel vrouwen gebruikt om een mooi schilderij mee te borduren, en vorige week liet ik daar een exemplaar van zien op m’n blog.

Omdat deze patronen op grote schaal werden verspreid zijn er nu vast nog wel mensen die ze herkennen. Of die ze nog eens opnieuw willen gebruiken.

Lees reacties (13) of geef een reactie

Kussentje in de kast

Aardewerk en gladiolen
We waren ‘uitgekeken’ op een oude grenen kast en verfden hem lang geleden wit. Zo deed hij nog een paar jaar dienst en toen we daar ook op uitgekeken waren, verhuisde de kast naar boven, waar hij dienst deed als bergkast. Nu waren we een beetje aan het schuiven met onze meubels en vroegen we ons af: zullen we die kast nog een keer een kans geven? Met extra planken ertussen hebben we nu een kast van vijf meter lengte en daar zet m’n man z’n verzameling aardewerk in. Telkens een beetje schuiven, iets neerzetten, iets anders weer weghalen. Net zolang tot het mooi staat. Af en toe plaats ik er ook wat tussen. Zoals dit kussentje! Ik heb het nu een paar maanden en ben er dol op! Ik denk erover om het na te gaan maken. Die kleuren en die motieven: helemaal wat ik mooi vind!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Voorbedrukt stramien

Voorbedrukt stramien
Voorbedrukt stramien: dat is voor ‘luxe’ handwerk. Natuurlijk is het mogelijk om een patroon uit een boek te volgen, maar het werken op een voorbedrukt stramien heeft ook zo z’n charme. Bij elke steek is het duidelijk waar je de naald insteekt en vervolgens weer laat uitkomen om de volgende steek te maken. Het werkt verslavend. Nog éven dit vakje afmaken….

Middenstuk voorbedrukt stramienVan de middelpunten van middenstuk voorbedrukt stramiendeze twee stukken stramien heb ik een close up gemaakt om de verschillen goed te laten uitkomen. Het grote stuk stramien is bedoeld om op te knopen. Daarom zijn de telkens de middenstukken van de weefsel-bosjes gekleurd. Je gaat met je smyrna-haaknaald precies onder het gekleurde gedeelte door en maakt dan de knoop. Het kleinere stuk stramien heeft ook kleinere hokjes en is bestemd voor kruissteek. De kleuring is hier net anders: hier zijn de kruisingen van de weefselbosjes gekleurd. Want met kruissteek ga je er ook zo overheen. Nou, ik hoop dat het duidelijk is voor iemand die hier misschien nog nooit op had gelet. Wat ik bedoel is dat er verschil is in grofmazigheid van stramien wat bestemd is voor smyrna knoopwerk, en wat bestemd is voor kruissteek. En er is ook verschil in hoe op het voorbedrukte stramien de hokjes zijn gekleurd.

Ik heb zelf wel eens een stramien-vergissing gemaakt Smyrna kleeddoordat ik dit niet wist. Ik kocht een groot stuk stramien waarop ik met kruissteek wilde werken. Het bleek dus eigenlijk een tapijt-stramien te zijn. Toen moest ik kiezen: alsnog erop gaan knopen. Of gewoon telkens de kruisjes nèt naast de kleuring plaatsen. Ik koos voor het laatste en kreeg toch wel een mooi resultaat. Maar het is dus toch wel makkelijker als je van te voren weet waar je op moet letten.

Hier vind je twee stukken stramien die geschikt zijn voor een kussen in kruissteek.
En hier het grote stramien wat geschikt is voor knopen.

Lees reacties (5) of geef een reactie

Een oud patchwork kussen

Gek kussen patchwork
Als ik nu naar dat kussen kijk, dan denk ik: wat is dáár nou aan de hand? Ik weet echt niet meer hoe het zit, hoe die lijnen lopen. Wat ik wel nog weet, is het plezier om stroken oude herinnerings-stof aan elkaar te naaien. Het waren allemaal lapjes die gebruikt waren voor kinderkleren of lapjes waar herinneringen aan zaten. En van patchwork-boeken had ik nog nooit gehoord. Ik naaide dus gewoon lukraak die stroken aan elkaar en vond het resultaat nog te saai. Dus bedacht ik om de boel overdwars doormidden te knippen en weer aan elkaar te naaien. Een soort seminole-patchwork, maar daar had ik toen nog nooit van gehoord. En toen ik tòch eenmaal bezig was (ik denk dat ik voor die tijd aardig dapper was!) besloot ik er ook nog wat schuine lijnen in te knippen. Het resultaat was een bont kussen wat ik ongeveer twintig jaar geleden maakte.

Zoiets is natuurlijk maar éven leuk. Al gauw ben je erop uitgekeken. En toen ik iets later Patchwork kussenweer ergens een kussen-vulling voor nodig had, gebruikte ik dit kussen. En ik denk dat het daarna nòg een paar keer zo ging. Het kussen kreeg het ene overtrek na het andere. Nu was m’n dochter aan het opruimen en pelde ze allerlei kussen-overtrekken af en uiteindelijk kwam dit weer tevoorschijn. Ik was het helemaal vergeten! Maar ik vond het toch leuk om het weer eens te zien. En ook om te làten zien!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduurpatronen voor poppenhuizen

Boeken Borduurpatronen voor poppenhuizen

De Poppenhuizen in uit de zeventiende eeuw (het Rijksmuseum heeft er een paar) zijn een belangrijke bron van informatie over hoe de deftige huizen van de rijke mensen in die tijd eruit zagen. Het inrichten van een poppenhuis was ook voorbehouden aan de adellijke en rijke mensen die daar de tijd en het geld voor hadden. Later kwam er natuurlijk een ontwikkeling dat poppenhuizen kinderspeelgoed werd en zo kijken wij er ook meestal tegenaan. Maar het maken van poppenhuizen is altijd óók een hobby gebleven van liefhebbers van handwerk en miniatuur. Vooral met handwerk zijn er zòveel leuke kleine objecten te maken!
Ik heb twee Engelse boeken die heel veel mooie patronen bevatten om een poppenhuis in te richten met tapijtjes, kleine schilderijtjes en diverse dingen die met handwerk te maken hebben. Het is niet zo dat je een bestaand patroon gewoon wat kleiner kunt maken, of kleinere steekjes kunt gebruiken. De patronen die specifiek voor poppenhuizen zijn, zijn ook speciaal daarvoor ontworpen of aangepast. De foto van het blauwe tapijtje op de voorkant van het linkerboek laat dat goed zien: Om dezelfde uitstraling als een groot tapijt te krijgen, zijn veel mìnder steekjes in de motieven verwerkt. Het resultaat oogt als een groot werk. Twee hele leuke boeken!

Making Miniature Chinese Rugs & Carpets
Miniature Embroidery for the 20th Century Dolls’ House

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knoopkunst en kleurrijk macramé

Tas en boeken macramé
Mailtjes beantwoorden via een blog die ook door anderen wordt gelezen: dat doe ik eigenlijk nooit. Vanavond maar eens een uitzondering. Maar ik zal het proberen zò te doen dat het voor anderen misschien ook nog een beetje interessant is.
Iemand vroeg me om informatie over twee macramé-boeken. Bij deze boeken had ik geen foto’s in de galerij staan, dus alleszins begrijpelijk dat iemand nog even om wat informatie vraagt. Voor die persoon: ik heb net nog even wat foto’s van een paar bladzijden toegevoegd. Eén van deze boeken (Knoopkunst macramé) heb ik dubbel, dus misschien ook voor een ander nog interessant. Er staan o.a. leuke plantenhangers in!

En dan ook: twee mailtjes kon ik niet beanwoorden omdat het opgegeven mail-adres niet klopt. Dat gebeurt niet vaak, maar nu dus wel en nog wel van twee verschillende afzenders tegelijk! Bij deze de opmerking: als jullie dit lezen, mail je dan even nog een keer? En voor anderen: mocht het eens voorkomen dat je geen antwoord van me krijgt, check dan even of het mailadres wat je opgaf wel klopt.

Ik legde m’n macraméboeken bij een oude macramé-tas van m’n tante. Ik vind het een mooi voorbeeld van een gebruiksvoorwerp waar macramé goed tot z’n recht komt. Net als die plantenhangers!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk rond een schaal

Handwerk en schaal Gouds plateel
Deze foto maakte ik gister, van wat spulletjes die in m’n kamer liggen. Ik weet er alleen geen verhaaltje bij.
O ja: kussentjes voor de zondag! Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Streepjes borduren

Borduurwerk streepjes
Eigenlijk een te grote foto. Maar dat doe ik expres. Ik zocht een sobere foto (deze komt uit m’n archief) voor wat eigenlijk ook een tè groot probleem is. Het vluchtelingenprobleem.

Ik zou ook een foto kunnen laten zien van de noodopvang vlak bij mijn huis in Apeldoorn. Aan het begin van de week mochten buurtbewoners een kijkje nemen. Van bovenaf konden we neerkijken op de gemaakte afdelingen. Met tussenschotten werd die hele grote hal in hokken verdeeld. En daar worden nu de vluchtelingen opgevangen. Bizar. Ik schrijf dit voor een handwerkblog, dus ik kan ook de toepassing maken met handwerk: zo vaak ben ik in die hal geweest voor leuke evenementen, ook op handwerkgebied. Stoffenspektakels, Creatieve handen-beurs, Boekenfestijn. Dan was het altijd leuk om in die hal te zijn. Nu lijkt het me heel wat minder leuk voor de vluchtelingen die daar nu al bijna een week zijn. Wat hebben ze allemaal meegemaakt? Het probleem is nu heel dichtbij gekomen. Via tv, maar ook rechtstreeks. Die hal is voor mij bij wijze van spreken aan de overkant van de straat.

Nee, geen foto van die hal. Wel een foto van dit handwerkje. Ik maakte er meerdere op deze Geborduurde paarse streepjes hoesjesmanier. En ook gaf ik wel eens wat materiaal weg (stramien en bijpassend perlé-garen, precies genoeg om het stramien vol te borduren. Ik heb nog een herinnering aan een een paar uren op een ver vliegveld. Na een vakantie waren alle terugvluchten vertraagd en zat er niks anders op dan uren wachten. In m’n handbagage had ik zo’n pakketje en dat hielp me die lange uren door. Dan is het zò fijn om iets te doen te hebben. Telkens naald op en neer: dat maakt dat je kalm wordt of kunt blijven.

Geborduurde mobiel hoesjesEn zo heb ik al heel lang in m’n hoofd om dit soort pakketjes te maken voor mensen die ergens heel lang moeten wachten. Wat zou het fijn zijn voor bijvoorbeeld asielzoeksters, als ze iets hadden om mee bezig te zijn. Simpel alleen kleurige rijtjes op en neer. Tijdens al die lange uren van wachten.
Nu zit die Amerikahal dus vol met vluchtelingen. Vlakbij mijn huis. Ik zag beelden van grote zakken met knuffels die buurtbewoners aanbieden. Ik doe daar niet aan mee. Je weet niet wat ze nodig hebben en het lijkt me dat de hulp beter wat gestruktureerd kan zijn. Dit plannetje ga ik ook zeker niet uitwerken nu. Het zijn ook nog eens bijna allemaal mannen die daar worden opgevangen. Ach, ik wou het alleen maar even met jullie delen. Het was een ideetje, wat al zo lang sluimert. De beelden laten niemand onberoerd. En ze brachten bij mij het ideetje even naar boven.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Batik lappen en boek

Batik lappen met boek over batik

Het Nederlands Textiel Museum organiseerde in 1996 een tentoonstelling over Batik uit Java en dat bereidden ze heel grondig voor. Ze gingen zelf naar Java en brachten een bezoek aan veertig gebieden waar batik een grote rol speelde. Daar werden ook prachtige foto’s gemaakt en die kwamen in dit boek terecht. Het is drietalig en de Nederlandse titel is: “Batik, de ziel van Java.” Als je van batik houdt, kijk dan zeker even in de galerij bij dit boek, want ik fotografeerde een groot aantal bladzijden om een goede indruk te geven van dit mooie boek. Wat ik bijzonder vind van dit boek, is het overzicht van telkens de gebieden en de daar vervaardigde batik. Er zijn zoveel verschillende motieven en kleuren!

Batik doeken worden nogal eens door toeristen meegenomen en niet alle doeken worden met de hand bedrukt. Mijn collectie doeken is misschien niet heel erg bijzonder, maar ik hou gewoon van die kleuren en de motieven en zo legde ik een kleine verzameling aan. Met dit boek zou ik kunnen nagaan of ik bepaalde motieven kan plaatsen in het gebied van herkomst, maar ik vind het ook leuk om dit boek nu in m’n shop te plaatsen. Achter veel van de gebruikte motieven gaat een verhaal schuil. En het is mooi om daar iets meer over te weten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleine boekjes over patchwork

Kleine boekjes Patchwork
Kleine toepassingen in patchwork, Patchwork rondom je huis, Patchwork op piepschuim en foamboard, Vouwpatchwork, Patchwork anders.Ja, “Patchwork anders”! Allerlei ideeën en technieken en toepassingen vonden in de negentiger jaren een plek in de kleine doe-boekjes. Ze waren in die tijd heel populair onder creatieve mensen. En ze zijn nog steeds wel leuk en daarom plaats ik ze in m’n shop.
Patchwork leent zich ook voor het maken van kleine gebruiksvoorwerpen of kadootjes. De ronde onderzetter in de techniek Crazy patchwork kreeg ik een tijdje geleden van een mevrouw die uit Canada op bezoek kwam. Kleine stukjes stof verwerken tot een evenwichtig geheel: dat is de kracht van (kleine) toepassingen van patchwork. Wat zijn er veel leuke toepassingen! En kleine kadootjes zijn ook altijd erg leuk.

Laat wat van je horen en geef een reactie