Archief voor oktober 2015

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Dekbed quilt

Quilt op logeerbed

Kijk: een mooie éénpersoonsquilt! Het is geen echte, maar een bedrukte dunne dekbedquilt. Ik nam hem twee weken geleden mee naar Groningen, toen we daar een weekend waren. Ik wist van een vorige keer dat we een ruime kamer zouden krijgen en daar kon ik hem mooi fotograferen. Een meegenomen eigen quilt maakt dat je je gelijk thuis voelt.

Quilt over muur

En nu nam ik hem vanmiddag nog een keer mee: naar Park de Hoge Veluwe. Middenin het park staat een meterslange muur. Dat wist ik nog van vorige bezoeken en die muur leek me wel wat om een quilt overheen te hangen. Ik wilde hem nog een keer fotograferen voordat ik hem in m’n shop zet.

Quilt aan boom
Het was weer zo’n prachtige herfstdag, deze laatste dag van oktober. En het park was ook weer prachtig. We hebben dit jaar een abonnement en vanmiddag gingen we er weer eens heen. Bij de ingang vroegen we tot hoe laat het park open is. “Tot zeven uur”. Om iets over vijf ging de zon onder. Samen met anderen stonden we op een heuvel op een zandvlakte te kijken naar de oranje zonsondergang. En daarna bleven we nog een uur lang naar de kleurende lucht kijken. We voelden de nevel optrekken, we zagen het licht veranderen. Het werd killer, donkerder, maar nog steeds wilden we niet terug naar de auto. Het was zò mooi. We rekten het zo lang mogelijk, want dat maak je maar zo weinig mee, dat je nà zonsondergang nog zo lang in een natuurpark kunt blijven. We waren niet de enigen: opvallend veel mensen rekten hun verblijf tot vlak voor sluitingstijd. Nu had ik zin om de quilt om me heen te slaan. En ik fantaseerde: “Zullen we gewoon hier blijven, vannacht?” Luisteren naar de uilen, en kijken of we nog wat wilde zwijnen tegenkomen. De eerste sterren kwamen tevoorschijn, en we wachtten tot het nog wat donkerder werd. En toen gingen we maar weer naar huis. Dat is toch wel iets behaaglijker voor de nacht dan in het park blijven met een dunne dekbedquilt.

Zonsondergang in oktober op Hoge Veluwe

Lees reacties (4) of geef een reactie

Zeilboot op de Waddenzee

Zeilboot op waddenzee
Varen op de Waddenzee: wat een zee van ruimte!
Deze foto nam ik vorige maand, vanaf een veerboot die van Vlieland naar Harlingen voer. Soms blijft een foto liggen die ik wèl al maakte en wilde gebruiken, maar waar ik nog niet aan toekwam. “Een zee van ruimte” lijkt het als je elke dag blogt, maar ook dàn is de ruimte en de tijd soms beperkt. Maar vandaag komt deze foto toch aan bod!

Merklap Zeilboten ontwerp Mies Bloch
In het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen is tot en met morgen een tentoonstelling over oude handwerken en daar hangt ook een geborduurd schilderij wat gemaakt is naar een voorbeeld van Mies Bloch. Bovenin zie je het gebouw waar nu het Binnenmuseum is gevestigd, en links daarvan de Drommedaris. Patroon Mies Bloch oude schepenDit patroon is verschenen in het Grote Kruissteekboek wat in 1977 is uitgegeven door tijdschrift Margriet. Dit is een map met acht grote patroonvellen en die map is nu weer populair. Ik kreeg een keer een vraag van een mevrouw uit Amerika die graag één van die patroonvellen wilde kopen, en toen heb ik een map opgedeeld en ook de andere patroonvellen los in m’n shop gezet. Dat bleek een goede keus, want af en toe wil iemand zo’n los patroon kopen. Maar het patroon van de zeilschepen (wat ook uit die map komt) staat nog in m’n shop. Voor wie graag hetzelfde borduurwerk wil maken als wat in het museum hing!

Zeilboot op Waddenzee
Een zee van ruimte! Dat zouden we allemaal wel graag hebben! Voor mij symboliseert deze zeilboot het gevoel van vrijheid en ruimte. Ik zou af en toe wel willen wegvaren en me helemaal vrij voelen. Maar ja…. je wilt toch ook graag altijd weer terugkomen.
En de ‘ruimte’ op m’n blog? Daar ben ik over aan het nadenken. Vinden jullie dat ik m’n ruimte goed besteed of verwachten jullie meer informatie over alléén handwerk? Die vraag ga ik vandaag in m’n wekelijkse nieuwsbrief stellen, maar als anderen daar ook op willen reageren: welkom om daar een reactie op te geven. Ik ben benieuwd of m’n formule zo goed is. Een twee-voudige invalshoek: Elke dag wat over m’n persoonlijke belevenissen (aan de hand van handwerk), en ook stukjes over boeken en handwerk wat ik te koop aanbied.

Lees reacties (7) of geef een reactie

Goudgele boeken over weven

Goudgele weefboeken
Het viel me op dat veel boeken over weven een goudgele voorkant hebben. Ik legde ze bij elkaar, paar herfstblaadjes erbij en ze passen allemaal bij elkaar. Dat deden ze eigenlijk toch al: ze komen allemaal uit de ‘gouden tijd van het weven’: de sixties en de seventies! Voor de techniek maakt de ouderdom van de boeken weinig uit. Trouwens, één van deze boeken heeft in de inleiding ook een mooi zwamverhaal over de “‘primitieve mensen’ die maar weinig middelen hadden, maar toch ook al weefden.” Ach, ik begreep wel wat ze bedoelden; ze wilden ook benadrukken dat de techniek van het weven onveranderd is. Maar dat zeg je nu niet meer zo. Dus is er toch iets veranderd, in onze tijd! Maar wel is hiermee voldoende geïllustreerd dat deze boeken een plekje op m’n shop verdienen: bruikbaar, als altijd!

In die ‘gouden tijd van het weven’ werd het toen bekende boekje van Chetwynd wel op drie verschillende manieren uitgegeven (links onder liggen ze met drie verschillende voorkanten naast elkaar). Het werd destijds veel gebruikt. Nu weer? Dat is aan de nieuwe generatie wevers, maar ik stel ze vast beschikbaar.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boeken over (bloemetjes) borduren

Boeken over borduren
Als m’n handwerkvriendin op bezoek komt (vorige week was ze er weer een dagje), neemt ze ook altijd wat mee wat ze aan het maken is of wat net klaar is. Dan mag ik even meegenieten van haar werkstukken. Dit leuke kussentje had ze net af. Ze ging het aan de buurvrouw geven, die een paar weken in 2015 voor de plantjes had gezorgd, terwijl zij weg was. Ik vind het een schattig kussentje. De ontvangster zal er heel wat langer plezier van hebben dan een bos bloemen. Hoewel: het gáát juist allemaal om bloemen! Bij de planten die water worden gegeven, en ook bij het borduren van dit kussentje. Ik zocht wat van mijn borduurboeken bij elkaar, waar ook heel veel inspiratie in staat voor kleine (bloemen)borduurwerkjes.  Daarbij zijn ook veel mooie motiefjes die niet in kruissteek worden gemaakt, maar in platsteek. (Je kunt deze boeken in m’n shop terugvinden).
Het idee om op zo’n klein kussentje het jaartal te borduren is ook erg leuk.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude nummers Handwerken zonder grenzen

Zestien oude nummers Handwerken zonder grenzen
Fair Isle breien /  Veelkleurig breiwerk geïnspireerd door Peruaanse weefsels / Borduurwerk uit Turkije / Breien combineren met tunisch haken / Sprang / Zijdeschilderen / Borduurwerk met patroon uit de Middeleeuwen / Kralenbreien …
Zomaar een greep uit de vele onderwerpen die in deze oude nummers van Geborduurde wereldbol cover HzGHandwerken zonder Grenzen worden behandeld. Veel onderwerpen zijn nu weer in de aandacht.
Maar deze oude tijdschriften zijn ook nog steeds aantrekkelijk vanwege de reportages over handwerk in andere culturen. Het knappe van dit tijdschrift is dat ze altijd een patroon gaven wat geïnspireerd is op het handwerk uit die verre landen. En die patronen zijn nog steeds mooi om te gebruiken.
Van elk tijdschrift heb ik een deel van de besproken onderwerpen weergegeven bij het nummer in m’n shop. Maar ik merk ook vaak dat dat eigenlijk niet echt nodig is. Want veel mensen zijn heel gericht op zoek naar één bepaald nummer (waar een patroon in staat wat ze zoeken). En er zijn ook handwerksters die graag hun serie compleet maken en ontbrekende nummers zoeken. Hopelijk vinden ze hier nog wat tussen.

(En ik heb ook m’n grenzen verlegd: voor het eerst een ronde foto op m’n blog. Nu ik heb uitgezocht hoe dat moet, ga ik dat misschien nog wel eens vaker doen.)

Oude tijdschriften Handwerken zonder Grenzen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandeling op Maarten van Rossumpad

Paarden in wei bij Wenum Wiesel

2015 is door tijdschrift ‘Op Pad’ uitgeroepen tot ‘Jaar van de Lange Afstand Wandelingen en in elk nummer behandelen ze zo’n LAW. En zo kwam ook het Maarten van Rossumpad in de tweede aflevering aan bod (dat kun je hier nalezen als je wilt)
Het Maarten van Rossumpad is vernoemd naar de 16e-eeuwse legeraanvoerder in dienst van de Hertog van Gelre, het gebied waar het pad doorheen loopt. Het pad loopt van Ommen naar Den Bosch, langs mooie groene stukjes Holland. En het loopt ook vrij dicht langs mijn stad, maar dat wist ik helemaal niet. Schilderijtje borduurwerk paardIk mailde gewoon naar iemand, toen het een paar dagen geleden zulk prachtig weer was. “Komt het uit dat ik je vanmiddag even kom opzoeken?” vroeg ik. Dat idee zat al al heel lang in m’n hoofd, en nu was het ineens prachtig weer voor een fietstochtje en het leek me erg leuk om haar op te zoeken. “Komt goed uit, mailde ze terug, ik ben nèt toe aan een wandeling.” Dus fietste ik eerst naar haar toe, en van haar huis uit gingen we wandelen. Op zulke mooie dagen wil je toch even buiten zijn? Samen hadden we het erover dat het toch al zeker tien jaar haast niet meer voorkomt dat je zomaar spontaan een afspraak kunt maken. Meestal komt het niet uit, want iedereen is druk. Maar nu dus wel, en daar genoten we allebei van.

Al wandelend kun je heerlijk praten (en dan neem je je voor om dat vaker te doen). We liepen door het landelijk gebied ten noorden van de stad. “Nu lopen we hier een stukje over het Maarten van Rossempad”, zei m’n wandelpartner. En dat zocht ik thuis even op. Wat leuk, nu heb ik gelijk zin om ook nog een keer de andere kant uit te lopen. Of nog een ander deel van het traject te volgen.

Landschap bij Wenum Wiesel
Ik heb een leuk schilderijtje van een paard wat geborduurd lijkt Borduurwerk paardomdat het op een lichtblauwe aida-stof is vastgezet. Maar het is waarschijnlijk gekantklost. Mijns inziens vráágt het er gewoon om om uit het lijstje te worden gehaald, zodat beter uitkomt hoe kunstig het is gemaakt.

Echt genieten, zo’n uurtje wandelen op smalle paden en langs Hollandse weiden. M’n fototoestel zoals gewoonlijk mee. En ik laat jullie graag nog even meegenieten van de goudgele blaadjes en het goudgeel sierlijk paardje langs het paadje.

Wandeling bij Wenum Wiesel

Lees reacties (2) of geef een reactie

Achterkanten van Handwerken zonder Grenzen

Collage achterkanten HzG
Reclame is een belangrijke bron van inkomsten voor tijdschriften. ’t Zal allemaal wel, maar leuk is het natuurlijk niet om telkens advertenties tegen te komen op plekken waar je liever een mooi plaatje ziet. Gedurende een flink aantal jaren (1988 tot 2002 ongeveer) had het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen de gewoonte om op de achterkant van hun glossy een mooie foto af te drukken. Deze foto was meestal een detail-foto van een handwerk wat in het tijdschrift besproken werd. Door die foto’s zie je vaak nog eens extra goed hoe mooi zo’n handwerk is!

Vandaag zocht ik met m’n zus een stapeltje van deze oude tijdschriften uit. Veel handwerkliefhebbers lopen met een briefje in hun portemonnee met ontbrekende nummers want ze willen graag hun serie compleet maken. Ik kon m’n zus blij maken met een paar oude nummers, en zelf kon ik ook m’n eigen collectie wat aanvullen. Want mijn serie oude tijdschriften Handwerken zonder Grenzen is ook nog steeds niet compleet. Maar dat is juist ook wel leuk, want dan kun je telkens het plezier hebben dat je nog weer een oud nummer tegenkomt.

En hopelijk kan ik straks nog weer een paar andere handwerksters blij maken met een paar oude nummers, die ik binnenkort op m’n shop zet. Ik laat alvast de achterkanten zien…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tulpenkussen tussen herfstbladeren

Tulpenkussen tussen herfstbladeren
Met een compliment kun je me altijd wel blij maken. Ik kreeg vanmorgen via m’n blog een compliment uit Japan voor mijn geborduurde kussens. Blij mee! Direct toen ik het gelezen had, pakte ik m’n tulpenkussen en liep er mee naar buiten, voor een foto. Vorige week moesten we een paar bomen omhakken, maar deze Acer was gelukkig nog blijven staan.

De afgelopen week was deze Acer dus de gloedvolle aandachttrekker in onze tuin. Hij troostte me wat nu de andere bomen weg zijn. Helaas duurde die pret maar een week want gister begon het blad te vallen. Maar deze foto heb ik tenminste!

En toen ik ermee klaar was, kwam m’n zus de tuin inwandelen. Haar ogen dwaalden door de tuin, vol verbazing. En toen zag ze mij. Ik zat achter het raam op de uitkijk. Hoi zus! We gaan een dagje met handwerk bezig! En terwijl we zo bezig waren, vergat ik te bloggen vanmorgen. Dus nu maar eens vanavond! Het was een fijne zussendag; die heb je ook af en toe nodig.

Lees reacties (13) of geef een reactie

Patchworkboeken. Over log cabin en nog meer

Log Cabin op de dijk
Mijn grote log cabin quilt! Misschien heeft elke quiltster wel eens een log cabin quilt gemaakt. Of willen maken.
De mijne is al aardig oud en het was mijn eerste grote project. Wat was het leuk om eraan te werken! Ik gebruikte restjes en elk stofje heeft een herinnering. Maar het is óók heel leuk om zo’n groot project te maken van design-stofjes. Of om wat beperktere kleuren te gebruiken, zoals alleen blauw-tinten. Dan is het wel handig als je daar een paar plaatjes van ziet als voorbeeld, en dat wordt geboden in het boek “Log Cabin Quilts”. Een heel mooi boek (vind ik zelf).

Maar ook de andere zeven boeken die ik in m’n shop plaats zijn mooi. Twee boeken met pine-apple motieven (dan krijg je ook gelijk zin om daaraan te beginnen). Een boek met prachtige patronen om door te pitten (Sashiko). En nog een paar boeken om de technieken te verbeteren en de werkwijzen te versnellen. Bijna al deze dunne boeken komen uit Amerika en kwamen naar Nederland in een tijd dat er hier nog niet zoveel verscheen op quiltgebied. Dat is inmiddels anders, maar dat neemt niet weg dat deze boeken nog steeds leuk zijn.
(Het enige boek van deze acht wat nìet uit Amerika komt, is gesigneerd door de auteur.)

Zin om weer te gaan quilten!

Acht patchworkboeken

Lees reacties (6) of geef een reactie

Vouwpatchwork

Vouwpatchwork
Vouw-patchwork is een interessante en leuke manier om mini-patchwork quilts te maken. In tegenstelling tot standaard patchwork, waarbij de lapjes individueel aan elkaar worden genaaid, bestaat het vouwpatchwork uit het vouwen van de lapjes tot basisvormen en daarna het stapelen van deze lapjes tot het gewenste motief is bereikt.

De eerste keer dat ik dit zag, dacht ik: hoe hebben ze dàt nou weer gedaan?” Maar met een paar simpele handelingen en duidelijke aanwijzingen kun je het makkelijk nadoen. De boekjes rechts op de foto zijn uit 1995; toen was er ook een tijdje een opleving om dit te doen. Het boek links op de foto is uit 2008 en is mooi vormgegeven. Daarin worden ook de manieren beschreven om met platte en gedraaide plooien driedimensionale quilts en kussens te maken, waarbij het effect heel artistiek is. Het leuke van deze technieken is: het resultaat lijkt ingewikkeld, maar het is helemaal niet zo moeilijk. Voor wie van alternatief patchwork houdt!

Vouwpatchwork (kleine boekjes)
Vouwpatchwork (boek van uitg. Veltman, die de laatste jaren zoveel mooie patchworkboeken op de Nederlandse markt heeft gebracht. Kijk ook even in de galerij naar de mooie foto’s uit dit boek)
Vouwpatchworkje, gemaakt door iemand die hierin les gaf.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boeken over Breien en Haken

Haken en breien boeken

Laatst was ik bij de kapper aan het haken (want als je van handwerken houdt, dan wil je elk uurtje graag benutten, herkenbaar?). Komt er een oudere mevrouw binnen en zij ziet mij zo bezig en ze is helemaal verrast. “Bent u aan het haken? O, wat leuk, dat deed ik vroeger ook veel. Maar ja, die tijd is voorbij. Tegenwoordig haakt niemand meer.” “O jawel hoor, reageer ik terwijl ik mijn kleurende hoofd naar haar toe keer, (wat dat kleurtje betreft: ik ben ook wel oud, maar wil dat nog niet al te veel laten zien…..), “er wordt weer volop gebreid en gehaakt!” Ik probeer enthousiasme in mijn stem te laten doorklinken, en vertel haar over de talloze blogs en de breicafé’s en de landelijke ontmoetingsdagen. “Echt?” vraagt ze vol verbazing, en daarna begint ze een verhaal waaruit blijkt dat ze er niks van gelooft. Er wordt gewoon niet meer gebreid en gehaakt volgens haar, en vroeger wel. Nou ja, dan maar niet. Het gaat om het plezier tenslotte, wat we hebben met al dat gebrei en gehaak. En als iemand daar geen zin meer in heeft nadat ze vroeger wel veel gebreid heeft voor het gezin, dan is het natuurlijk ook goed.

Maar wij weten dus inmiddels wel dat breien en haken volop in de mode zijn, en dat ook jonge vrouwen zijn aangehaakt! Superleuk! Vandaag een paar boeken in de aandacht die zowel over breien als over haken gaan. Lastig voor mij, want ik bewaar de foto’s van al mijn gepubliceerde boeken in mapjes. Moet ik ze nou in het brei- of het haak-mapje stoppen? Maar ook dat maakt niet uit; het gaat om het plezier! Dus met plezier presenteer ik deze oude boeken, die de vorige generatie volop gebruikte, en die ons nu opnieuw ter inspiratie zijn.

Nomotta leerboek (een boekje van 80 jaar oud, met een overzicht van talloze brei- en haaksteken. In de shop plaatste ik diverse zwart-wit foto’s uit dit boekje)
Anders breien en haken (een deel uit de Ariadne bibliotheek)
Woningdecoratie (een boek uit onze eigen tijd, breien en haken voor het interieur, zoals zo’n grove poef)
Breien en haken in woord en beeld (een leuk vintageboek uit het vintagejaar 1977. Hier staan óók gebreide dekentjes in!)
50 Brei en haaksteken (dun tijdschriftje van 3 suisses, met een echte retro voorkant)
Knit & Crochet combined (een boek uit onze tijd. Dit boek is nieuw, en ik heb er meerdere exemplaren van. Het sluitstuk van deze reeks, vanwege de mooie titel: haken en breien gecombineerd! The best of two worlds!)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Avondtasje en portemonneetje

Geborduurde avondtasjes
De mooi geborduurde tasjes fotografeerde ik eerder op een roze avondjurk en daar komen ze ook prachtig op uit. Daar kreeg ik een reactie op van iemand die ze herkende en voor wie ze dierbaar waren. Het zou kunnen dat het patroon vroeger in een oude Ariadne heeft gestaan en dat hoop ik nog een keer tegen te komen. Wat zijn deze tasjes mooi gemaakt! En wat een uitstraling hebben ze!

Nu laat ik ze nog een keer zien, want het tasje en portemonneetje plaats ik in m’n shop.
Het blogje over de tasjes gefotografeerd op die roze ondergrond was al een tijdje één van de populaire blogjes, dus hoog tijd om er nog eens op terug te komen. Als deze worden besteld, zal ik er nog even liefdevol naar kijken. Ik vind ze zelf ook erg mooi, en ze laten zich op heel veel achtergronden prachtig fotograferen.

Geborduurd Avondtasje en portemonneetje

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mooie zondag in de herfst

Landgoed Voorstonden in herfst
Het was een prachtige dag vandaag, deze laatste zondag in oktober. We trokken er op uit om de verkleurende bomen te zien. Het kan zomaar gaan vriezen of regenen en dan valt alles er in één keer af. Maar nu was het nog op z’n mooist.

Op zondag maak ik het me meestal wat makkelijk wat bloggen betreft en laat ik alleen een kussen zien. Vandaag een kussen met geometrische motieven, wat ik tweedehands kocht. Ik had het meegenomen in de auto en toen we even uitstapten langs het kanaal, probeerde ik het zo te fotograferen dat de schuine lijnen wat leuk uitkomen. Ben ik geslaagd?

Kussen op brug over kanaal

Hopelijk hadden jullie ook een mooie zondag. Er was in ieder geval buiten heel veel moois te zien!

Vijver landgoed Voorstonden

Lees reacties (3) of geef een reactie

Randje per week

Randje per-week
“Haken werd in één klap populair”, schreef ik gister. Dankzij de CAL.
Vandaag: Ook borduren werd in één klap populair. Dankzij de RPW.
Bij het blogje over de CAL mocht ik de gehaakte deken van m’n handwerkvriendin laten zien.geborduurd quiltblokje
En bij dit blogje: opnieuw het werk van m’n vriendin.
(onnodig te zeggen: ik geniet altijd enorm als ze op bezoek komt, helemaal uit het zuiden van het land.
En ook onnodig te zeggen: ik ben vol bewondering over haar prachtige handwerk!)
Links is haar randjeslap van 2014, en rechts die van 2015. Ze heeft er haar eigen accenten met quiltblokjes aan gegeven: prachtig!

En nu kreeg ik een reactie uit een ver land. “Margriet, wat is een CAL? Randje per weekEn wat een RPW?” Ik ken deze mevrouw een beetje, en weet van haar dat ze vroeger handwerklerares is geweest. Ze is dus geïnteresseerd in handwerk. En in wat wij hier in Nederland doen. Nou, het antwoord mag er wezen: Ik denk dat er hier in Nederland geschiedenis wordt geschreven! Het succes van de Haak-maar-aan-projecten en de Borduur-maar-mee-initiatieven is groot! Er zijn duizenden vrouwen die hier afgelopen twee jaar aan hebben meegedaan!

Nu dacht ik dus bij het blogje van gister dat ik wel een keer de afkortingen kon gebruiken, omdat deze projecten zo bekend zijn geworden. Maar ik vind het juist leuk dat ik hier nu op verzoek de uitleg kan geven, voor degenen die hier nog niet eerder van hadden gehoord:
CAL is de afkorting voor Crochet Along. Elke week verscheen een patroon voor een gehaakte rand op internet, en iedereen die dat wilde kon dat randje namaken. Na 36 weken was er een deken klaar.
En RPW is de afkorting voor Randje Per Week. Elke week verscheen een geborduurd randje op het internet wat genomen was van oude merklappen. Iedereen kon die randjes in zelf gekozen kleuren borduren. Het werd (2014) en wordt (2015) een lange lap met 106 randen.
En op de foto heb ik dus de randen laten zien van mijn handwerkvriendin! Ik hoop dat er wat complimenten binnenkomen, want die wil ik dan graag aan haar doorgeven.geborduurd quiltblokje

Overigens: beide projecten begonnen dus twee jaar geleden, maar er zijn veel vrouwen die hier pas later van hoorden en dus ook later ‘aanhaakten’. De patronen voor de gehaakte randen en de geborduurde randjes zijn nog steeds beschikbaar.

Lees reacties (8) of geef een reactie

Gebreid kleedje

Gebreid kleedje op oude plavuizen
Vandaag had ik een leuk gesprek met iemand over al die oude technieken die weer ‘terugkomen’. “Wat zou de generatie van mijn moeder er van hebben genoten als die nog had geweten dat mensen zich nu weer interesseren voor al dat handwerk”, zei hij. Hij sprak met liefde over z’n moeder, die gedurende tientallen jaren les gaf en van alles verzamelde en uitprobeerde op handwerkgebied. Ik denk dat we die generatie (vrouwen die nu tachtig en negentig zijn) ook wel dankbaar kunnen zijn voor alles wat ze in hun tijd deden. Daar kunnen wij nu weer mee verder!

Deze foto nam ik vorige week op een oude kerkvloer uit de dertiende eeuw. Het gebreide kleedje had ik net ergens opgeduikeld en lag nog los in de auto. Het kleedje lijkt op een rad wat ook weer verder draait. Ik ben hier een beetje aan het nadenken over hoe ik ‘verder ga’ met m’n blog en shop. Want vandaag kwam ik weer thuis met een stapel oud handwerk en dat wil ik graag ‘verder’ verwerken. Te mooi om er niks mee te doen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lupine tussen de gladiolen

Geborduurd schilderij lupine tussen gladiolen
Op de markt kochten we een grote bos Gladiolen en die bleven twee weken staan. Ze waren ook te zien op de foto’s voor m’n open huis. Toen ze wat minder werden en van onderaf uitgebloeid waren, kortte ik ze in zodat ik de bloemen tot bovenaan toe zag opengaan. Het laatste restje staat nu nog in de kamer, maar dan is de pret voorbij. Maar van een geborduurd schilderij kun je zo lang plezier hebben als je zelf wil: blijft eindeloos goed! Wat een pracht hè? De paarse bloemen op het borduurwerk zijn Lupines. In m’n shop vind je ook nog wat detailfoto’s hiervan.

Geborduurd schilderij lupine tussen paarse gladiolen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Crochet along 2015. Vele steken voor een deken.

Theeservies op crochet along
Crochet along!! Haak mee!! Dat hebben duizenden vrouwen (in binnen èn buitenland!) de afgelopen twee jaar gedaan! Eerst was er de crochet-along-2014 die al enorm succesvol was. Elke week publiceerden Tertia en Jolanda een nieuwe rand voor een gehaakte deken op hun blogs en vele vrouwen zaten elke vrijdag uit te kijken naar dat nieuwe patroon. En toen werd het succes in 2015 nog eens overtroffen, toen nòg meer vrouwen gingen aanhaken en meedoen met dit avontuurlijke project. Haken werd in één klap razendpopulair!

In september verscheen na 36 weken het laatste randje op internet en iedereen die elke week het huiswerk had gemaakt had nu een vierkante deken, met enorm veel verschillende haaksteken. Maar er zijn ook haaksters die wat achterop zijn geraakt en de deken nog afmaken. Mijn handwerkvriendin hoort tot de laatste groep en ze had een hele grote tas bij zich toen ze gister bij me op bezoek kwam. Eerst dronken we koffie en toen ging de tas open. En ik was even perplex: wat een pracht! Ik had zowel m’n vriendin als haar deken een hele tijd niet gezien en was vol bewondering voor het grote project. M’n vriendin is een restjes-liefhebber en had zichzelf ten doel gesteld om de deken van restjes te haken, wat natuurlijk nog een beetje moeilijker is want dan moet je wèl telkens net genoeg hebben voor een nieuwe rand. Maar ze vertelde dat er één ding was waar ze zich bij het haken géén zorgen over hoefde te maken: elke rand kwam perfect uit! Ze was vol lof voor de initiatiefnemers van dit project, die ervoor hebben gezorgd dat de patronen op internet telkens perfect tot op de steek nauwkeurig waren.

Crochet along 2015 op tafel
De gehaakte deken (In het buitenland bekend als Dutch CAL 2015) mocht even bij mij op de keukentafel. Daar komt hij prachtig uit!
En nu ik toch zo’n mooie ondergrond in huis heb, haalde ik gelijk even wat handwerkboeken tevoorschijn. Ik vond er één met een passende titel: “Modern haken“. Hoewel het een boek uit de zeventiger jaren is, past het hier goed bij. Want één ding is nu wel duidelijk: haken is weer modern! Het andere boek is een Handwerk-encyclopedie. Ik ben zelf liefhebber van die encyclopedieën uit de vorige eeuw, waar zoveel gedegen informatie in staat. In dit boek wordt ook veel aandacht gegeven aan het haken en al die steken die nu in deken zijn gebruikt, staan erin. Voor wie zelf ook eens zoiets wil verzinnen misschien? De afgelopen jaren met het grote succes van gehaakte dekens hebben wel laten zien dat er op haakgebied weer van alles mogelijk is!

Handwerkboeken op Crochet-along

Lees reacties (2) of geef een reactie

Museum Helmantel

Schilderijen in Museum Helmantel
De kunstschilder Henk Helmantel is beroemd. Zijn werk is zeer realistisch, met heel veel aandacht voor de compositie, de licht-donker verdeling en de stofuitdrukking. Zijn aandacht gaat vooral uit naar stillevens en interieurs van kerken en kloosters uit de middeleeuwen. En zijn onderkomen lijkt ook wel te zijn gebouwd in de middeleeuwen. Zijn woonhuis en museum de Weem is de oude pastorie naast de 13e eeuwse dorpskerk. Honderd jaar geleden werd die pastorie onbewoonbaar verklaard en gesloopt en vervangen door een nieuwe. Later kocht Helmantel het, brak het nieuwe huis af, en bouwde het gebouw weer op zoals het daar oorspronkelijk had gestaan. Wat een klasse!

De Weem in Westeremden

Gister liet ik een foto zien van een bruggetje, met rechts een oude kerk. Maar je kunt dus ook links en daar ligt ‘de Weem’, het huis en museum van Helmantel. Het is een groot deel van het jaar open voor publiek, maar in de wintermaanden gesloten. Alvast een tip voor volgend jaar? Wij waren blij dat we afgelopen weekend gelegenheid hadden om deze bijzondere plek te bezoeken, slechts 10 minuten van ons logeeradres.

Sloot tussen pastorie en kerk in Westeremden
Het was daar zò idyllisch en prachtig en authentiek en rustig. Dit is het slootje Raam in dikke muurtussen kerk en museum. Toen ik daar was kon ik het me wel voorstellen dat deze grote schilder dit plekje uitkoos om te wonen en te werken. Ik nam nog wat foto’s en toen ik dat deed leek het me leuk om die te combineren in een blogje met wat borduurwerken. Maar nu niet meer. De kunst van Henk Helmantel is van zodanige klasse, dat ik het niet gepast vind om het te combineren met een borduurwerk, zoals het stilleven wat ik begin deze maand liet zien. Dus ik laat het maar zo. Zo is het mooi genoeg.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte ongermus uit Spakenburg

Gehaakte Spakenburger mutsjes in museum Enkhuizen

* Altijd jammer als er een einde komt aan een mooie tentoonstelling. Nog Pagina uit HzG over Spakenburger mutsjemaar een paar dagen is in Enkhuizen de tentoonstelling “Aan de hand van de maakster” te zien: veel oud handwerk uit plaatsen rond de vroegere Zuiderzee. Ik ging er begin van de zomer al heen en blogde daarover en nam me voor er nog een keer op terug te komen. Want ik maakte ook een foto van een paar Spakenburger mutsjes die daar in een vitrine lagen. En wat leuk: in het laatste nummer van Handwerken zonder Grenzen staat een patroon van zo’n mutsje! Goede aanleiding om nu ook deze foto’s te laten zien.

* Ook: altijd jammer als tradities verdwijnen. Meestal gaat dat langzaam. De volgende informatie is afkomstig van het bordje wat uitleg gaf bij deze mutsjes in het Zuiderzeemuseum. Aan het eind van de negentiende eeuw lieten jonge vrouwen bij de daagse dracht de bovenmuts weg. Daardoor werd de tussenmuts – eigenlijk één van de ondermutsen, ook ongermus genoemd – zichtbaar. In die tijd werd de ongermus nog gebreid. Hij bestond uit een bol en een pas. Het breipatroon bestond uit grote en kleine geometrische figuren. De ongermus groeide in de loop der jaren uit tot een beeldbepalend onderdeel van de Spakenburger dracht.
Vanaf het begin van de vorige eeuw werden de ongermussen niet meer gebreid maar gehaakt. Eerst bestond de muts nog uit een bol en een pas. Later werd de muts opgebouwd uit zes kleine, rozetvormige motieven. Als afwerking kreeg de muts een aantal rijen picotjes (dat is een afwerksteek). In latere jaren kreeg deze rand de uitstraling van een los bandje, waaraan de motiefjes gezet werden.

Halverwege de vorige eeuw werd het aantal rozetten teruggebracht tot vier. Gehaakt Spakenburgs mutsjeMen ging de muts toen ook sterker stijven. Aan het begin van de zestiger jaren kreeg de muts een voor- en achterkant met één groot motief, dat uit diverse kleinere motiefjes was opgebouwd. En de gehaakte ondermutsen worden nog steeds op deze manier gemaakt.

En dat kunnen we dus nu ook zelf doen, met het patroon uit Handwerken zonder Grenzen!
Maar wie daar geen zin in heeft: ik heb ook een  Spakenburger mutsje te koop! En ik vind het leuk om die nu te laten zien!

* Tenslotte: de traditie van een prachtig Nederlands handwerk-tijdschrift moet niet verdwijnen hoor! Ik zei laatst nog tegen iemand die achter de stand van Handwerken zonder Grenzen stond dat ik heel vaak reclame maak voor hun blad. Dus bij deze nog een keer: wil je zo’n mutsje haken? Gewoon even een abonnement nemen. Ze kunnen wel wat nieuwe abonnees gebruiken om te blijven voortbestaan.

* Update: het Spakenburgs museum schreef in een reactie dat andere oude mutsjes bij hen in het museum te koop zijn. In dit blogje had ik nog geen link naar hen geplaatst, maar nu wel!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Soedan parel in oude kerk

Hervormde kerk in Westeremden
In Westeremden, in noord-Groningen, woont een beroemd kunstenaar, wiens schilderijen gedurende een groot deel van het jaar voor publiek te bezichtigen zijn. Over het bruggetje linksaf, dan kom je bij zijn museum. Maar de Andreas kerk uit de 13 eeuw had ook de deuren uitnodigend open staan, en daar gingen we even naar binnen. De kerk ligt op een wierde of terp en als je aan komt rijden is dat goed te zien. Op school leerden we vroeger dat Groningers hun kerken en dorpen op kunstmatige heuvels bouwden, als bescherming tegen het zeewater. Eeuwenlang heeft deze kruiskerk daar gestaan en het was mooi om ook even binnen te kijken.

Hervormde kerk in Westeremden
We waren even helemaal alleen, en lieten het licht, de kleuren, de aankleding, en de eeuwenoude struktuur op ons inwerken. Zo mooi!Gebreid en gevlochten kussen in oude kerk
Ik zag wat oude gebreide en geborduurde kussens in de kerkbanken liggen, en probeerde er één te fotograferen. Dit kussen harmonieert met z’n omgeving en ziet er kunstig uit. Ik kom ze liever hier tegen dan op een rommelmarkt. Mooi als zulke oude kussens in zo’n oude kerk nog tot het laatst gebruikt worden.

En toen zag ik een kussen wat ik het allermooist vond. Oud, versleten, maar nog steeds mooi in z’n ouderdom. Ik legde het op de verweerde oude vloer en daarmee vormde het een eenheid. Het is geknoopt met smyrna wol en de knoopkunst is zodanig dat de knopen tot het allerlaatst vast blijven zitten. Als niemand op het idee komt om het weg te gooien, kan het daar nog tientallen jaren dienst doen. Oud en versleten is niet erg. Als er ìemand oog heeft voor de charme van oud en gebruikt, dan is het de kunstenaar in het naastgelegen museum wel, en ik vond het leuk om deze vondst hier op dit plekje te doen. Voorzichtig legde ik het na de foto weer terug in de bank.

Oud Sudan kussen op eeuwenoude tegelvloer

Ik heb een boekje met nog veel mooiere patronen dan op dit kussen. Boekje Soedan parelsHet heet “Soedan parels” en ik heb gewacht tot een mooie gelegenheid om het in m’n shop te plaatsen. Als je van oude Soedan- of Smyrna-patronen houdt, dan is dit een prachtig (en zeldzaam) boekje. Die oude patronen zijn zo mooi! Altijd als ik dit soort patronen zie (vooral in die oude boekjes) dan krijg ik de neiging om alle afspraken af te zeggen en zelf ook weer aan zo’n kussen te beginnen. Net als vroeger, toen maakte ik een keer zo’n kussen als tien-jarige. En daarna ben ik altijd van deze patronen blijven houden.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Houten opbergdozen DMC

Houten DMC dozen
Hadden jullie deze al eens gezien? Officiële opbergdozen van DMC! De plastik opbergdozen waar plaats is voor kleine kaartjes waar je zelf je garen omheen hebt gewikkeld zijn bekend en worden door veel borduursters gebruikt. Maar dit zijn houten opbergdozen die speciaal door DMC zijn gemaakt, waar je strengetjes boduurzijde in kunt bewaren die nog ‘onaangebroken’ zijn. Veel borduursters hebben daar veel van in voorraad!

In Nederland wordt vooral geborduurd in kruissteek, maar in Frankrijk wordt ook de steelsteek en de kettingsteek veel toegepast. DMC wilde deze andere steken in Nederland ook wat promoten en daarom is er een partijtje van deze dozen hier terecht gekomen. Uit die partij kocht ik er twee (om bij te dragen aan die promotie, en omdat ik het zo leuk vond om deze dozen te laten zien), en die zet ik in m’n shop. Het zijn nieuwe dozen, en heel praktisch. Het deksel kan er ook andersom in worden geschoven, zodat de bedrukte voorkant onderop komt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De vogeltjesboom

Borduurwerkje vogeltjesboom
Wij hadden achter ons huis, in onze kleine tuin, een vogeltjesboom. Een boom die tot de hemel probeerde te reiken. Hij was al hoger dan het huis gegroeid. Negen meter ongeveer. Een Detail borduurwerk vogeltjesboomprachtige gezonde hoge boom. Het was een beukenboom met ronde kleine blaadjes, een fagus rotundufolia. Zeventien jaar geleden plantten we hem in onze tuin, en hij deed er zestien jaar over om beukenootjes te produceren. Ik weet nog hoe blij ik vorig jaar was toen ik de eerste beukenootjes op de grond vond. Van ònze boom!

Ik hield van de boom. Hij gaf beschutting en schaduw. En ik had wat groens om tegenaan te kijken.
De vogeltjes hielden ook van de boom. Er was altijd wat te kwetteren en heen-en-weer te vliegen.

Maar op een dag werd besloten dat hij moest worden omgehakt. Hij was te groot geworden voor het kleine tuintje. Wekenlang zag ik er tegenop. Vooral de laatste week was ik zenuwachtig. Ik vluchtte naar het hoge noorden, om daar het laatste weekend te zijn voordat de boom zou worden geveld. Die laatste dagen kon ik het haast niet meer uithouden. “Kom, we gaan weg”, zei m’n lieve man. Toen we weer terugkwamen, was het al donker. Nog één nachtje….. “Ik sta wel vroeg op, dacht ik, dan ga ik eerst nog wat beukenootjes zoeken.”

Maar de volgende dag werd er al vroeg gebeld. O, zijn ze er al? Boom kappenO, kreun….. Voortvarend zetten de werklui alles aan de kant en gingen aan het werk. Eerst de kleine boom. Toen een iets grotere boom. Nu we toch bezig zijn…. En toen: de grote boom…. We hadden het zo afgesproken.

Voor het raam stond ik toe te kijken. Ik had weg willen gaan, maar ik stond als aan de grond genageld. En het was goed dat ik erbij was. Ik moest het meemaken, ik moest het zien. En toen was het voorbij. De boom was geveld…..

“Koffie, willen jullie koffie?” Ik beefde en bibberde nog. En ik huilde. Ik had die koffie zelf nodig. En de werklui mochten m’n tranen wel zien. Ze begrepen dat ik het moeilijk vond. We hadden zomaar iemand op internet gezocht, die bomen om kon zagen. Eerst kwam hij om het door te praten. Dat was twee maanden geleden. Hij kwam binnen en gaf ons een hand. “Ik ben hier al eens eerder geweest!”, zei hij. En tegelijkertijd zei ik: “Ik kèn jou, jij hebt hier vroeger gespeeld!” We waren allebei verbaasd. Een jeugdvriendje van onze zoon. Hoe is het mogelijk?

Het hielp, dat we hem kenden. Aan de keukentafel kon ik Detail borduurwerk vogeltjesboomerover praten. “Ik vind het zo jammer”, onze boom. Bomenliefhebbers begrijpen het. En bomenzagers kunnen ook bomenliefhebbers zijn. Na de koffie wilde hij wel een hele stapel schijfjes voor me van de stam zagen. Als souvenir. Daar ga ik nog iets leuks mee doen.

Ach, zo was ik er de hele dag mee bezig. Met afscheid nemen, met het allemaal intens beleven. En nu moet ik er ook nog even over schrijven, dat mòet gewoon. M’n blog heeft nog steeds kuren. Soms doet hij het een tijdje niet. Maar nu doet hij het weer. En nu kan ik nog even schrijven. Dat heb ik nodig voor de verwerking. Ik hou van vogeltjesbomen. En het afscheid van deze boom viel me zwaar.

Van dit borduurwerk van de vogeltjesboom kan ik wat makkelijker afscheid nemen: ik plaats het in m’n shop.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Op bezoek in het hoge noorden

Groninger landschap
Vorige week wilde ik graag wat bloglezeressen ontmoeten en daarom hield ik twee dagen open huis.
Direct daarna diende zich een andere mogelijkheid aan om contact te hebben met een bloglezeres: ik mocht bij iemand op bezoek die helemaal in het noorden van het land woont. Ze had me bijna een jaar geleden uitgenodigd en dat zat al een hele tijd in m’n hoofd en nu kon ik haar een mailtje sturen: “Ik ga een weekendje naar Groningen en komt het uit als ik dan even langs kom?” En zo was ik van harte welkom bij Bep Hoogerbrugge.

Oude pastorie Ulrum
Deze handwerkliefhebster in optima forma woont in een plaats die al heel lang op mijn wensenlijstje stond om eens te bezoeken: Ulrum! In deze plaats is in 1834 geschiedenis geschreven. De dominee die destijds in deze pastorie woonde, was het niet eens met de gang van zaken in de Hervormde kerk, en hij scheidde zich af. Dat gaf heel wat deining. De staat wilde precies voorschrijven wat er in de kerk gepreekt en geloofd moest worden en daar kwam verzet tegen. Veel mensen gingen met deze dappere dominee ‘mee’ en ze begonnen een nieuwe kerk. Maar dat is allemaal lang geleden en inmiddels is er meer handwerk dan theologieboeken te zien in deze oude pastorie. Ik vond het reuze leuk dat ik daar mocht aanbellen en op bezoek mocht gaan.

Kastje met handwerk van Bep Hoogerbrugge
Ik werd ontvangen in de handwerkkamer van Bep waar zij ook al vele jaren les geeft. Ze is een allround handwerk-liefhebber en deskundige en er was ontzettend veel moois te zien! En er was veel om over te praten. Met bewondering keek en luisterde ik genoot ik van al dat moois.

Quilt door Bep Hoogerbrugge
Ik heb natuurlijk niet overal foto’s van gemaakt, maar een paar dingen laat ik met permissie zien. Deze quilt bijvoorbeeld. Hier ging m’n quilt-hart weer helemaal open want dit is precies de quiltstijl die me altijd het meest heeft aangesproken. En Bep had precies hetzelfde boek (van An Moonen) Lappendeken door Annechien Kremer 1844waar ik zelf ook dol op ben. In dit boek worden quilts besproken die in het Openluchtmuseum in Arnhem worden bewaard. Heel lang heb ik gedachten gehad om een quilt uit dit boek na te maken. Bij mij bleef het bij een gedachte, maar Bep heeft het gedaan! Samen met haar cursisten maakte ze dit groepswerkstuk. Hij is nog niet zo lang geleden machinaal doorgepit en het resultaat daarvan is erg mooi. Bep verwoordde dat deze quilt nu drie tijdsaspecten vertegenwoordigt: Verleden, heden en toekomst! Want dat machinaal doorpitten is een enorme verrijking van de quiltmogelijkheden in onze tijd.
Op de kleine foto is het origineel uit 1844 te zien; deze afbeelding komt uit genoemd boek.

Haakwerk in ramen oude pastorie Ulrum
Vanaf het plekje aan de grote cursisten-tafel, waar ik genoot van al het moois en lekkers, keek ik uit op de hoge pastorie-ramen, waar bijzondere gehaakte gordijntjes hingen. Op een gegeven Pagina uit boek motieven uit Perumoment kwam het gesprek daar ook op. Al die tijd had ik me afgevraagd waar ik dit patroon toch van kende, maar ik had de link nog niet gelegd. En toen vertelde Bep het: het patroon komt uit het boek “Motieven uit Peru“. Dit is een boek uit de Ariadne Handwerkbibliotheek. Bep vertelde dat ze dit gordijn in totaal 12 keer heeft gehaakt. Ze heeft 6 ramen en daar hingen de gordijntjes jarenlang voor. Tot ze een keer gewassen moesten worden. Helaas kwamen ze totaal verpulverd uit de wasmachine. Ik vertelde dat ik dat ook een keer heb meegemaakt, vroeger. Jàrenlang hadden die gehaakte gordijntjes voor de ramen gehangen bij m’n Deurstop door Jeanny Cobbenmoeder, en ze leken nog in prima staat. Maar al die inwerking van zonneschijn heeft de katoen toch aangetast. En als je ze dan wast, dan blijft er niks meer over.
Ik vind deze gordijntjes wel een heel mooi voorbeeld van creatieve toepassing van patronen! Daarvan zag ik nog veel meer mooie voorbeelden. Ook die door andere handwerksters zijn gemaakt. Bijvoorbeeld deze deurstop-met-stop, gemaaktBorduurwerkjes door Bep Hoogerbrugge door en gekregen van Jeanny Cobben. Er zijn in deze tijd weer zòveel vrouwen die bezig zijn om oude technieken te verwerken in nieuwe toepassingen. Veel van deze vrouwen kennen elkaar ook. Zo hoorde ik ook de naam van Ien Rappoldt, die zo’n enorme expertise heeft opgebouwd van Chinees handwerk. Bij haar maakte Bep een paar kleine oefenwerkjes die ik hier ook met toestemming mag laten zien, vanwege de originele manier om een klein borduurwerkje even in een raamwerk vast te zetten.

De mogelijkheden om vernieuwend met handwerk bezig te zijn, zijn legio!
En de mogelijkheden om elkaar te ontmoeten: die zijn verrijkend!

Food market in Leens
Op het Hoogeland waar we op bezoek waren (in het Lauwersmeergebied), ligt ook het landgoed Verhildersum. De tijd ontbrak om daar nog naar toe te gaan, maar Bep maakte me wel enthousiast. In augustus worden de historische dagen gehouden en dat lijkt me mooi om te zien. Maar ook op deze zaterdag troffen we het: op het landgoed werd een foodmarket gehouden.
Onze ervaring: grauw weer maakt niet uit: Groningen is een prachtige provincie!

En nu ben ik weer terug in Gelderland. Veel moois gezien en daarvan genoten. En de gedachte is bij me opgekomen: ik zou zelf eigenlijk ook wel eens zo’n groepsproject willen doen om zo’n antieke deken na te maken. Zijn er Gelderlanders die daar ook voor voelen?

Lees reacties (11) of geef een reactie

Handwerkboeken

Oude handwerkboeken

Deze populaire boeken en boekjes worden door sommigen gezocht en ik ben blij dat ik weer wat nieuwe voorraad heb.
Nederland in kruissteek
Met Durable katoen kunt u alle kanten op
Kreatief plezier met Durable katoen
Sfeer en romantiek in uw interieur
En het heel erg mooie boek: Groot Handwerkboek uit Grootmoeders jeugd.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Herfstpaadje

Herfstpaadje
Een heel kort praatje bij dit plaatje van een herfstpaadje.
Alleen even laten weten dat we weer terug zijn van een weekendje in Groningen.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Margrieten slinger

Margrieten slinger
“Even de bloemetjes buiten laten slingeren! Fijne zondag gewenst!”

Lees reactie (1) of geef een reactie

Opgespannen borduurwerk

Achterkantopgespannen borduurwerk

Zo ziet een opgespannen borduurwerkje er van de achterkant uit. Een professionele inlijster doet het in principe ook zo, maar je kunt het ook makkelijk zelf doen. Het is even opletten bij het strakspannen dat je de randen niet scheeftrekt want dat blijf je later (als het borduurwerk in een lijstje zit) altijd zien. Dus tijdens het opspannen telkens controleren of je bij het aantrekken van de opspandraad het borduurwerk aan de voorkant niet scheef trekt.

En zo ziet een borduurwerkje er dus soms ook uit als ik het loshaal uit Los lijstje en achterkant opgespannen borduurwerkeen lijstje. Als het bijvoorbeeld al dertig jaar in zo’n lijstje heeft gezeten en het tijd is om het eruit te bevrijden. Oude lijstjes zijn soms niet meer mooi maar het borduurwerk kan vaak nog goed gebruikt worden voor iets anders. Bijna twee jaar geleden begon ik met mijn shop en schreef bij een paar borduurwerkjes aarzelend: “dit borduurwerkje kan heel goed gebruikt worden om te verwerken in iets anders.” “Dat snapt niemand”, kreeg ik als commentaar, “wat bedoel je daar nou mee?” Maar de tijd is verder gegaan en nu snapt iedereen het want het wordt volop gedaan. Oude borduurwerkjes gebruiken in een tas of als middenstuk met een patchwork rand: dat is mode!

En als de spanning te hoog is geworden, dan is het ook goed om de touwtjes wat te laten vieren. In de helft van het land is de herfstvakantie ingegaan: joepie! In de rij bij een winkel hoorde ik twee moeders praten over hoe nodig het is dat hun kind even vrij heeft. En zo zullen er nog wel meer zijn. Wij nemen het er ook even van en gaan een weekendje weg. Even wat ont-spannen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Onder de dekens, tussen de lakens

Boek onder de dekens
Een bloglezeres uit een ver land vroeg me een paar weken geleden wat ‘Tussenzetsels’ zijn. Ik had een paar gehaakte tussenzetsels laten zien, en was er maar vanuit gegaan dat het welPagina uit onder de dekens tussen de lakens duidelijk was waarvoor ze dienden. Niet dus. Ik had al wel antwoord aan haar gegeven en toegezegd dat ik nog een keer een plaatje zou laten zien. Bij deze! In het boek “Onder de dekens, tussen de lakens” van A. Meulenbelt (die alles afwist van oud linnengoed en klassieke merklapmotieven) staan een paar mooie afbeeldingen. ‘Tussenzetsels’ werden honderd jaar geleden zeer kunstig gebreid, gehaakt, gekantklost en genaaldkant (ook al is dat vast geen woord). Ze dienden ter versiering van lakens en slopen. Prachtig om te zien!

Dit boek is al heel lang in m’n bezit en naar zulke boeken ben Pagina uit onder de dekens tussen de lakensik altijd op zoek. Van de echt mooie boeken wil ik eerst graag een tweede exemplaar vinden voordat ik het op m’n shop zet, want m’n eigen exemplaar wil ik nog niet graag kwijt. Nu hoop ik dat ik dit weekend nog wat van die mooie oude boeken kan vinden. Bijna een jaar geleden kreeg ik een mailtje van een bloglezeres die mij een partijtje boeken aanbood. We spraken af “dat ik nog wel een keer langs zou komen”. Ze woont aan de rand van het land, en een beetje ver rijden voor zomaar heen-en-weer. Maar nu gaan we wat combineren! Ik ben benieuwd. Leuk dat het er nu van gaat komen!

Dus zelf ga ik dit weekend ook even tussen andere lakensPagina uit onder de dekens tussen de lakens slapen, en onder andere dekens dan m’n eigen. Even een weekendje weg. Met het gedoe rond het bestellen is het nog niet goedgekomen. Dus als je wat wilt bestellen, wil je dat dan per mail doen? En het niet erg vinden als je pas over een paar dagen antwoord krijgt?

Fijn weekend!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bedreigde boom

Borduurwerk boom
In mijn tuin staat een prachtige boom (Fagus rotunduf0lia). Ik ben er dol op, maar de buren niet. En eigenlijk is hij ook wel te groot geworden voor een klein stadstuintje, maar dat wil ik niet graag toegeven. Ik ben eerder geneigd om te luisteren naar oproepen vanuit de politiek om ‘duurzaam’ te doen, en bij te dragen aan het natuurlijk evenwicht door compensatie te bieden voor de CO2-uitstoot. Dus is er veel groen nodig. Detail bladeren borduurwerk boomEn ook zijn er oproepen aan burgers om wateroverlast tegen te gaan door niet je hele tuin te betegelen maar ook wat groen over te houden. Dus heeft mijn boom bestaansrecht! Het is zo’n beetje de enige hoge boom in de straat, want niemand van de buren schijnt zich wat aan te trekken van de noodzaak voor een beetje groen in de wijk. Wij wel, en daarom plantten we diverse bomen in onze tuin. En nu moeten die omgezaagd!

Ik ben er al een tijd heel zenuwachtig van en ben er nogal verdrietig over. Maar de dag die bepaald is dat iemand hem komt omzagen komt steeds dichterbij. Maandag al. En nu ben ik de laatste dagen zò gespannen dat we besloten hebben om maar even weg te gaan. Het liefst zou ik het hele weekend met een borduurwerkje bij het raam gaan zitten. De laatste keren uitkijken op mijn prachtige hoge boom. Maar het is beter van niet. Al die spanning vreet aan me.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Er hapert wat met bestellen

Kleedje met ronde bloemen tegeltjes
Er hapert wat met bestellen. Ik weet alleen niet wat het is. Van verschillende kanten kreeg ik meldingen dat het bestellen in m’n shop niet meer werkt. Bestellingen werden nu per mail doorgegeven en dat kan natuurlijk ook. Nu wil ik dit ook op m’n blog even melden: de shop hapert dus. Als jullie iets zien wat je wilt bestellen, geef het dan even per mail aan me door en dan reageer ik daar wel op.
Meestal haal ik een produkt gelijk uit m’n shop als het is besteld en daardoor is het niet meer terug te zien, ook niet door de besteller. Ik doe dat omdat ik wil voorkomen dat een ander dat produkt nou net ook wil bestellen. Het lijkt denkbeeldig dat dat voorkomt, maar het is toch wel een keer gebeurd. Dan kijk ik gewoon naar het tijdstip waarop de bestelling binnenkwam, en gun ik het aan de eerste, maar het is natuurlijk niet leuk om de ander teleur te stellen. Dus dan weten jullie dat ook, waarom een artikel zo gauw na een geplaatste bestelling al niet meer zichtbaar is.

Er hapert ook wat aan dit kleedje. Het is zo oud, dat het borduurwerk op verschillende plekjes versleten is. Natuurlijk kun je het altijd nog wel weer opkalefateren. Door de steekjes te herstellen. Of door het zò vol te zetten met andere dingen dat de slijtplekken niet meer opvallen. Dus dan plaats ik het toch maar in m’n haperende shop. Wie weet vindt iemand het leuk om het voor een paar euro bij een andere bestelling ‘mee te nemen’. Het is toch een lief (haperend) kleedje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkje in zwart

Borduurwerkje zwart motief
Vordering van mijn borduurwerkje met zwart motief: even een update. Elke keer als ik denk dat het een mooi moment is om er weer een foto van te nemen, dan doe ik dat. Ik ga nu niet meer vragen of jullie de fouten willen opsporen, want er bleek nu een foutje in het patroon te zitten: voordat ik het wist ben ik m’n symmetrie ergens kwijtgeraakt.
Alleen even een tip (die borduursters misschien allang zelf hebben bedacht): omdat dit een werkstuk is waarbij ik ‘alle kanten uitkan’, had ik een geheugensteuntje nodig om te weten hoe de kruisjes ook weer lopen. Het is het mooist als elk kruisje op dezelfde manier wordt gemaakt. Maar in zwart is dat soms moeilijk te zien. Daarom heb ik een half kruisje in de hoek gemaakt met een los draadje. Daaraan kan ik telkens zien dat ik eerst dìe richting uitmoet. En dan kan ik verder het werk draaien zovaak als ik wil. Werkt lekker.
(Inmiddels ben ik al weer verder sinds ik deze foto maakte, want het is een lekker werkje)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Terugblik op open huis

Kussens met geometrische motieven
M’n open huis is achter de rug. Ik kijk er met veel voldoening op terug. Het liep niet echt storm, maar ik had het ook slechts kort van te voren aangekondigd, dus dan is het begrijpelijk dat mensen het niet meer zo makkelijk kunnen inplannen. Maar met de vrouwen die wèl op bezoek konden komen, heb ik heel fijn kunnen praten. Met iedereen klikte het eigenlijk zo goed dat we er niet eens aan toekwamen om al m’n handwerk te bekijken. Dus ga ik maar weer gewoon door met hier (op m’n blog) weer van alles aan jullie te laten zien. Zoals deze kussens.

Dit is met stip denk ik één van de mooiste foto’s van de afgelopen tijd. Ik ben er zelf wel content over. Of mag ik niet eens een beetje opscheppen? Ik denk dat ik gewoon nog een beetje hyper ben van de bijzondere gesprekken en de fijne contacten, dan krijg je dat. Deze foto maakte ik afgelopen zondag, toen ik besloot om deze week twee dagen open huis te houden. Toen had ik een uitnodigings-foto nodig. En op zondag laat ik vaak foto’s met kussens zien. Op dat moment had ik ook extra veel bloemen in huis, en die zette ik even allemaal bij elkaar. Over de kussens nog: alleen het linker kussen maakte ik zelf. Nou ja, dat is natuurlijk ook wel het mooiste, toch? O, daar ga ik weer….

Ik heb trouwens veel geleerd van m’n bezoek. De feedback was me welkom. Ik heb ook even gevraagd of jullie niet vinden dat ik veel te veel blogjes schrijf. “Nou, je bent wel produktief hè?” zo begon iemand voorzichtig. Tja, ik heb wel erg veel om te laten zien. En als je het teveel vindt, dan moet je gewoon doorscrollen hoor! Niet alles is voor iedereen interessant. En ik hou gewoon van schrijven. En af en toe bezoek aan huis dus!

Dan zet ik de bloemetjes binnen.
Enne… bedankt voor de aandacht maar weer!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude Margriet met merklap-motieven

Voorkant oude Margriet uit 1983
Een paar dagen geleden schreef ik over het maandblad Handwerken, wat in de zeventiger jaren werd uitgegeven door dezelfde uitgeverij als weekblad Margriet. Ik schreef toen dat weekblad Margriet af en toe wat losse patronen als extraatje gaf, en die had ik een tijdje geleden in m’n shop. Ze werden vrij snel Oude Margriet met borduurpatroon merklapmotievenbesteld. Eén van die gratis patronen was van een “Merklap vol motieven“. Maar daar stond verder geen kleuren-afbeelding bij. En nu heb ik tot mijn verrassing die kleuren-afbeelding toch gevonden. Hij staat voorop een oude Margriet uit 1983. Ik denk dat er misschien wel borduursters zijn die het fijn vinden om die afbeelding nog eens te zien en daarom plaats ik deze foto nu zo groot op m’n blog. En de oude Margriet zet ik in m’n shop, voor de liefhebber. Het patroon van de merklap zat er nog in, dus dat was helemaal een buitenkansje! Ik vond het zelf heel leuk om dit nummer tegen te komen. En een mooi moment om het vandaag (op mijn Margriet-open-huisdag) te laten zien!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kelim

Kussen en boekje Kelim
Een kelim is een plat handgeweven taptijt zonder pool met ingewikkelde of geometrische patronen, meestal van oosterse oorsprong. Maar ‘kelim’ is ook de naam van een borduurtechniek. Ooit leerde ik die techniek van mijn handwerk-tante die zelf vroeger verschillende van die grote wandtapijten had gemaakt. Sindsdien let ik er altijd op of ik ook iets van kelim tegenkom tussen oud handwerk, maar dat is echt bijna nooit. Behalve een keer afgelopen zomer, toen we een week in Zeeland waren. Daar zag ik in een klein rommelwinkeltje een oud kussen van kelim, met een versleten achterkant. Ik ben van plan om het los te halen en op te knappen. Zo leuk om een echt Nederlands kelim-kussen te hebben! Want dat is ook leuk om te vermelden: deze kunst was vroeger ook ècht Nederlands! Het hoorde in de stijl van eikenhouten meubels en pluche gordijnen.

Op de boekenbeurs in Deventer kocht ik een heel oud Kelim-boekje, en daaruit blijkt al wel dat deze techniek ook veel bij onze oosterburen is beoefend. Toch richting het oosten dus, waar de kunst van het kelims-maken tot grote hoogte is gestegen. Maar leuk om te weten dat het hier in het westen dus ook een geliefde techniek was. Je borduurt op grof stramien met sudanwol. In plaats van kruissteken, maak je naar elkaar wijzende liggende steken die platter blijven liggen dan de kruissteek. De steek is heel geschikt voor al die aantrekkelijke geometrische patronen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zonnebloemen

Geborduurd schilderij zonnebloemen
De presentatie van de reconstructie van de wrakstukken van de neergehaalde MH17 toonde gisteren hoe groot de impact van de raketinslag is geweest.  Rondom een metalen frame zijn de flarden Zonnebloemen geborduurd en rouwrandvan het vliegtuig van Malaysia Airlines op de exacte positie bevestigd. Hierdoor is te zien waar de cockpit aan de linkerzijde is geraakt en waar de voorkant van het toestel is afgebroken. Dat waren indrukwekkende beelden om te zien, en opnieuw komt de herinnering aan die ramp van vorig jaar weer boven. Voor ons was die dag dat dat nieuws bekend werd juist een blijde dag, toen m’n man thuiskwam uit het ziekenhuis na een hartoperatie. En net als veel anderen konden we het nieuws in eerste instantie nauwelijks bevatten. Door de reconstructie die gister werd gepresenteerd staan de ramp en alle politieke gevolgen weer in de belangstelling.

Zonnebloemen bij ingang park Hoge VeluweIk ben deze week bezig om m’n geborduurde schilderijen tevoorschijn te halen, en kwam nog een prachtig zonnebloemenschilderij tegen.  Het is een tapisserie-werk, en het accentueert nog eens het zonnebloemen-jaar. Want ook door Borduurpakketje zonnebloemenhet Vincent van Gogh jaar staan de zonnebloemen volop in de belangstelling.
Voor wie zelf op een simpele manier nog wat zonnebloemen wil borduren heb ik nog een klein borduurpakketje in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschrift ‘Handwerken’ en een wandkleed

Jaargang maandblad Handwerken
In de zeventiger jaren deed het vrouwentijdschrift Margriet volop mee met de handwerkmode van dat moment. In het weekblad stonden heel vaak patronen van truien om zelf te breien, en ze hadden ook vaak extraatjes, zoals gratis borduurpatronen. In die tijd was het maandblad Ariadne populair, maar ook de Margriet gaf een eigen maandtijdschrift uit, onder de doeltreffende naam “Handwerken”. Ik las dat blad als tiener, maakte er verschillende dingen uit, bewaarde ze tot ver in de jaren negentig en daarna  ‘verdwenen’ uit het zicht. Gek is dat: achteraf kun je je niet meer herinneren dat je ze ooit hebt weggedaan, maar dat waren ze toch wel. En nu heb ik weer een bijna complete jaargang! Ik vond het zò leuk om ze weer door te bladeren! Heel veel patronen en foto’s en artikelen herkende ik nog.

Wat me opviel bij het opnieuw doorbladeren, is het grote accent op ‘gezelligheid’. De patronen waren voor ‘gewone mensen’. Niet al te hoogdravend, niet al te ingewikkeld. Gewone DSCF8138onderwerpen zoals de herfstvakantie en moederdag. Allemaal laagdrempelig, makkelijk toepasbaar en herkenbaar voor doorsnee-vrouwen. Ook viel me op dat er veel wandkleden instonden. Ideeën om je eigen familie uit te beelden in lapjes stof en draden wol. Ik heb dat ook een keer gedaan, dus kennelijk heeft het me wel geïnspireerd. Voor het 25-jarig huwelijk van m’n schoonouders maakte ik destijds (lang geleden) een wandkleed, waarop hun vier kinderen in het midden schitterden. Ik dook in de lappenmand van m’n schoonmoeder en haalde er allerlei materiaal uit wat ik herkende van kleren die ze had genaaid en truien die ze had gebreid. Van de wol breide ik kleine lapjes met precies dezelfde steken die zij ook had gebruikt, en al die lapjes aan elkaar vormden de onderkant van het wandkleed. En de poppen van karton kleedde ik aan met lapjes van de kleding die zij had genaaid.

Het wandkleed vond ik nu weer terug toen we deze zomer het appartement van m’n schoonmoeder opruimden. Ik doe het nu weg, want het heeft z’n tijd gehad. Maar ik vind het wel leuk om het eerst hier nog te laten zien. Het is een tijdsbeeld! Helemaal geïnspireerd op die oude ‘Handwerkens’.

Wandkleed gezin in tachtiger jaren
Tja, in al die jaren bewaren is er helaas een hoofdje van één van de jongens verdwenen (gelukkig niet in het echt). Voor wie ook nog eens de inspiratie uit deze oude tijdschriften wil ondergaan en zo’n wandkleed wil maken of één van die honderden andere ideeën wil (terug)zien, plaats ik deze tijdschriften uit 1979 in hun opbergmap in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude borduurpatronen

Vijf losse borduurpatronen
Er kunnen meerdere redenen zijn om op zoek te zijn naar een oud borduurpatroon. Bijvoorbeeld wat ik laatst hoorde: iemand was lekker in de trein aan het borduren, trein stopte, de borduurster sprong eruit, maar het patroon bleef achter. Wat nu? Heb je al die uren geïnvesteerd in je mooie borduurwerk en dan kun je het niet afmaken. Omdat sommigen dus op zoek zijn naar oude patronen, plaats ik deze af en toe ook in m’n shop. Soms kom ik die tegen. Dat vind ik ook altijd wel heel lief: iemand heeft veel plezier gehad van een patroon en als het borduurwerk klaar is, wordt het patroon niet weggegooid maar bewaard. Waarvoor eigenlijk? Voor iemand anders hopelijk. Maar dan moet die iemand wel ergens terecht kunnen waar het gevonden kan worden.

Nou, dat was een lang verhaal. Om nog even terug te komen op de onfortuinlijke trein-borduurster: ik hoorde dat het haar niet was gelukt om eenzelfde Rie Cramer-patroon terug te vinden. Toen toen heeft ze maar het plaatje van de afbeelding als voorbeeld gebruikt. Knap!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurd huis

Schilderijtje geborduurd huis
Dit vind ik zelf een prachtig borduurwerk!  Tijdens opleidingen werd vroeger wel eens de opdracht gegeven om je eigen huis te borduren en misschien hoorde daar ook de opdracht bij om andere dan de kruissteek te gebruiken. Het zou kunnen dat de maakster ook zo’n werkstuk moest maken en dan hoop ik dat ze hier een heel hoog cijfer voor heeft gekregen want het is bijzonder mooi uitgevoerd.

Nee, het is dus niet mijn eigen huis. Maar ik bèn vandaag wel thuis! Ik heb veel geborduurde schilderijen tevoorschijn gehaald van zolder, en die ben ik nu allemaal aan het fotograferen. De komende weken hoop ik er telkens één te laten zien. Vandaag dit geborduurde huis, omdat het wel toepasselijk is. Ik hou van al die verschillende steken, en ik hou er ook van om wat te laten zien. Ik heb gemerkt dat het niet echt handig is om zo kort van te voren iets te willen organiseren (dan krijg je meer afmeldingen dan aanmeldingen), maar mocht je toch nog even willen buurten vandaag of morgen: welkom in mijn borduurhuis!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Peruaanse en Koptische weefsels

Vitrine met Peruaanse en Koptische weefsels

Henriëtte Beukers heeft in haar verzameling een aantal zeer oude textielfragmenten uit Peru en Egypte. De geschatte datering is tussen 900 en 1400 na Chr. Voor Peru is typerend zijn de in elkaar grijpende, gestileerde motieven die zich in diagonale richting herhalen. Het zijn bewerkelijke weefsels geweest, waarbij de motieven met de hand zijn ingelegd, en die na vele eeuwen nog steeds mooi zijn.
Rechts op de foto is een deel van een Koptische tunica te zien. Er is veel studie verricht naar de Koptische weefsels. De motieven zijn op een speciale manier gelijktijdig met het basisweefsel geweven. Het basisweefsel is een gewone één-op-één-neer-binding, geweven op een roller-ophaal-getouw. De motieven zijn vaak versierd met extra inslagen die flotteren over meerdere inslagen. Deze techniek is bekend onder de naam ‘vliegende naald’ of ‘vliegende spoel’.

Deze informatie haalde ik uit het boek “Rondom Textiel” wat aan Boeken Peruaanse textielen en koptische weefselshet begin van dit jaar verscheen. Nadat Henriëtte Beukers meer dan 50 jaar artikelen en boeken had geschreven over textiel, schreef ze nu haar opus magnum, en dat werd in een tentoonstelling gepresenteerd. Ik ben toen naar die tentoonstelling geweest, en bij binnenkomst stond een tafel waarop deze weefsels lagen. Ik nam overal foto’s van, en nu ben ik verrast dat ik deze foto zo goed kan gebruiken. Ik heb namelijk twee boeken die ik in mijn shop plaats, en die ik eerst nog even onder de aandacht wil brengen. Het zijn boeken over Peruaanse Textielen en over Koptische Weefsels.
Beide boeken zijn voor liefhebbers die geïnteresseerd zijn in een uitgebreide studie over deze oude (en boeiende) textiel-fragmenten. Ze zijn uitgegeven door twee musea en ze geven veel historische achtergrond van deze bewaarde oude textielfragmenten.

DSCF8537
Toen ik naar de boekpresentatie ging van “Rondom Textiel”, nam ik wat extra foldertjes mee die daar tussen de oude weefels op tafel lagen. Wanneer iemand graag zo’n foldertje van dit boek wil ontvangen, stuur ik graag bij een boek-bestelling op verzoek zo’n foldertje mee.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkjes in ovale lijstjes

Borduurwerkjes in ovalen lijstjes
Soms zijn de achterkanten van oude ingelijste borduurwerkjes ook interessant. Het borduurwerkje van de dame met parasol heeft een briefje achterop. Daarop staat: “Joke heeft dit voor mij gemaakt. Lijstje is nog van oma Gerritsen geweest. Tante Co.”In een paar korte zinnetjes een kijkje in een Achterkant ovalen lijstjesliefdevolle familie. Ik vind het mooi om zulke briefjes te lezen. Wel jammer dat tante Co er niet gelijk een datum op schreef.
De schilderijtjes zijn eigenlijk niet echt heel mooi. Het linker borduurwerkje met bloemetjes ziet er wel heel oud uit, maar lijkt niet echt in het lijstje te passen. En de dame met parasol is waarschijnlijk geborduurd op een voorbedrukt stukje stramien. Je ziet de kleinere ronding er nog doorheen schemeren. Deze borduurwerkjes zijn geschikt om  los gemaakt te worden en dan kunnen ze ergens anders op worden genaaid. En misschien zoekt iemand juist nog zo’n ovaal zwart lijstje, voor een eigen borduurwerkje. Dus plaats ik ze in m’n shop en hopelijk gaat dan het borduurwerkje wat ooit zo liefdevol is gemaakt, nog wat langer mee. En kunnen de lijstjes ‘die nog van oma zijn geweest’ nòg een keer dienst doen.
Als de borduurwerkjes los worden gehaald uit de lijstjes, wie weet wat er dan nog meer tevoorschijn komt onder de nostalgische bloemenpapiertjes.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurde paddestoelen

Geborduurde paddestoelen
Morgen en overmorgen ben ik thuis (in mijn handwerkhuis) en als iemand langs wil komen om mijn handwerkverzameling te bekijken: van harte welkom!
Ik ben bezig om mijn geborduurde schilderijen tevoorschijn te halen en Detail schilderij geborduurde paddestoelente kijken wat ik allemaal heb. Zo kwam ik dit mooi geborduurde (maar minder mooi ingelijste) schilderij met paddestoelen tegen en die plaats ik in m’n shop. Ik heb hier nog meer liggen en dat hoop ik de komende weken ook toe te voegen. Het is leuk om met al dat mooie borduurwerk bezig te zijn en ik laat er graag nog wat meer van zien: op m’n blog of in het echt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Uitnodiging open huis

DSCF9544
Nu heb ik al zò lang elke dag foto’s laten zien van m’n handwerk! Nu wil ik ook wel graag eens wat mensen bij mij thuis uitnodigen. Om nog wat meer over handwerk te praten, en om nog wat meer handwerk te laten zien. Dit is het hoekje van mijn kamer waar ik op uitkeek toen ik net het besluit nam dat ik deze week open huis ga houden. Ik ben het al heel lang van plan maar telkens was er iets waardoor het niet goed uitkwam. Nu werd er net een afspraak voor deze week afgezegd, en nu dacht ik: Nu zou het kunnen!

Ik weet dat het heel kort dag is, maar ik zie het ook als een try-out. Ik zou het al heel leuk vinden als er een paar mensen komen, dus ik dacht: als het voor anderen niet uitkomt, dan organiseer ik later nog een keer iets wat ik dan wat langer van tevoren aankondig. Maar nee, dat zei ik net niet goed: het is niet alleen een try-out: ik zou het gewoon heel leuk vinden om een aantal handwerkliefhebbers hier thuis te ontvangen en voor mij is het nu een heel goed moment.
Dus bij deze:Van harte welkom voor mijn bloglezeressen om a.s. dinsdag of woensdag bij mij op bezoek te komen!
Ik zou het fijn vinden als je je aanmeldt, en dan stuur ik je ook m’n adres (in Apeldoorn).
Ik woon dicht bij een NS-station, en ook dichtbij een snelweg.
Je kunt reageren via het contactformulier, of via dit blogje.
Ik hou open huis vanaf half 11 tot drie uur.

Twee houten harmonica naaidozen
Deze foto nam ik ook zojuist. In de nieuwe kast die we in onze woonkamer plaatsten, zette ik even twee houten naaidozen. Als voorbeeld van wat ik van plan ben. Ik wil wat handwerkspulletjes tevoorschijn halen, die ook te koop zijn. Deze houten naaidozen bijvoorbeeld: ze staan op m’n shop, maar ik kan me goed voorstellen dat dat iets is wat je niet zo gauw koopt via internet. Als je iets kunt zien en gelijk meenemen en het hoeft niet eerst op de post, dan werkt het veel fijner. Dus ik ga nog wat meer handwerkspullen tevoorschijn halen.

En wat toevallig: ik maakte deze twee blogjes na elkaar, en ik dacht er niet eens aan dat ik nu gelijk mijn kussentje laat zien wat ik borduurde op het fijne stramien. Met hetzelfde geometrische motief als de etuitjes in het blogje hieronder.

O, ik wil nog wel veel meer laten zien. Maar ik hoop dat degenen die willen komen, ook wat meenemen! Ik wil ook graag zien waar jullie mee bezig zijn! Dus neem gerust wat mee. Dan zorg ik voor koffie en thee en lunch en dan komen we de uren vast wel door!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Het bos in

Bos in oktober
Het bos in! Dat deden we gister met een deel van onze familie. Er was een nicht bij die met haar gezin in het buitenland woont, en nu voor twee maanden even in Nederland is. En er waren een paar zussen en  broers. En er was een klein meisje, dat we nog maar één keer vorig jaar als baby hadden gezien en DSCF9529nu ineens kon lopen. Terwijl we in de kring zaten wilden we natuurlijk allemaal dat kleine meisje even aanhalen, en die amuseerde zich prima, lopend op die schattige dribbelbeentjes van de één naar de ander. We waren uitgenodigd door een neef, die we ook niet zo vaak zien, maar nu getrouwd is en zo waren we te gast in zijn leuke flatje waar we ook nog nooit geweest waren. Tjonge, een heleboel mensen! Tussen al het lekkers wat we te eten kregen, gingen we ook even het bos in, waar we  vanuit hun flat op uitkeken. En daar liepen we dan, om beurten naast de één en dan weer naast de ander. “Heb je zin om deze week een keer bij mij te komen?” vroeg de nicht, die net zo van handwerken houdt als ik. “Ik wil wel graag, zei ik, maar ik heb eerst nog even een ander plannetje voor de komende week.”

Dahlia's
Na de wandeling werd opnieuw lekker eten voor ons klaargemaakt en onderwijl konden wij socializen. Ik liep wat rond in het flatje en zag een etuitje met een bekend patroon. Hé, dat had mijn zus gemaakt! Ik had haar het materiaal en het patroon geleverd en nu maakte ze voor al haar kinderen etuitjes, als persoonlijke attentie. Die kinderen van haar wonen ver weg en zodra er iets gereed is, is er meestal wel een vliegtuig waar het mee mee moet, en dan is er geen tijd meer om nog een foto te maken. Dus ik had nog nooit zo’n etuitje gezien nadat het af was gekomen. Maar nu zag ik er één liggen en legde het gelijk even tussen de bloemen die ik eerder op de middag aan de gastvrouw had gegeven.
Het was klein en vol in de gezellige kamer en mijn zus had haar tas maar even op het balkon gezet. Daar liep ik ook even rond, en zag dat ze haar nieuwe project ook mee had genomen. Dat wou ik ook wel even fotograferen: zeldzame kans om een etuitje-in-wording en ééntje die al klaar is bij elkaar te zien. En om even aan jullie te laten zien.

DSCF9533
Ik heb nog best veel van dit materiaal en destijds was ik van plan om daar pakketjes van te maken. Ook om op mijn shop te zetten. Ik vind dit fijne stramien heel prettig om met borduurwol op te werken, en daar wilde ik anderen ook enthousiast voor maken. Maar eerst had ik wat voorbeelden nodig om te laten zien. Maar ja, met een zus die telkens de etuitjes alweer weggeeft, zonder dat ik er een foto van heb gemaakt, schiet het natuurlijk niet op. Maar ik heb zelf ook nog wel wat voorbeelden, en die wil ik t.z.t. graag met jullie delen! Eerst even een ander plannetje uitwerken….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud boekje Kunstbreiwerk

Wit kleedje kunstbreien
De eerste keer dat ik een gebreid kleedje zag, was ik verbaasd: hoe bestaat het dat je zoiets kan brèien? Ik was bij een oudere mevrouw op bezoek (al weer lang geleden) die op truien-op-bestelling Oud boekje Beyer's Kunstbreiwerkbreide. Ze had er twee voor m’n kinderen gebreid en nu mocht ik ze ophalen. Het was in een klein dorpje vlakbij de oude Zuiderzee, en later leerde ik dat er in deze regio heel veel expertise was op het gebied van kunstbreien. Toen ik bij deze mevrouw thuis zag waar ze mee bezig was, vroeg ik vol bewondering: “En mag ik dan óók nog zo’n kleedje bij u bestellen?” En opnieuw mocht ik toen een paar weken later bij haar op bezoek, nu om het kleedje op te halen. Als ik terugkijk op die periode, wou ik dat ik nog véél vaker op bezoek was gegaan bij oudere dames, die deze breikunst in hun jeugd zo grondig hadden geleerd, en het op hoge leeftijd nog beoefenden. Het kleedje wat ik bij deze mevrouw kocht, lijkt op het kleedje van de bovenste foto.

Maar ook nu wordt deze kunst weer geleerd en beoefend, nu door een nieuwe generatie breisters. Voor liefhebbers plaats ik een heel oud boekje Kunstbreiwerk in m’n shop, waar destijds de vòrige generaties breisters hun patronen in vond. Ik plaatste er ook wat extra foto’s bij omdat het zo mooi is om te laten zien.

Pagina uit boekje kunstbreiwerk

 

Lees reacties (4) of geef een reactie

Geborduurde paddestoelen

Paddestoelen met witte stippen
Paddestoelen! Typisch herfstverschijnsel, maar ook in geborduurde versie zijn ze mooi. Ik heb er heel wat verzameld:

Geborduurde paddestoelen
Vier van deze leuke kleine schilderijtjes plaats ik in m’n shop, en ook het onafgewerkte lapje met elf kleine paddestoelen. Degene die dat lapje borduurde, had vast iets in haar hoofd wat ze Voorbedrukt stramien paddestoelermee wilde doen, maar dat is er nooit van gekomen. Nu kan iemand anders dat doen, want daar zijn de borduurwerkjes leuk genoeg voor. Ook de borduurwerkjes uit de lijstjes kunnen desgewenst losgehaald worden, om te verwerken tot iets anders.
Zelf een paddestoel borduren kan natuurlijk ook: ik heb nog een klein stukje voorbedrukt stramien met een paddestoel erop.

Geborduurde schilderijtjes paddenstoelen
Voor als je vandaag tijd en zin hebt om een paddestoelen-wandeling te maken: fijne dag en ik hoop dat je er veel tegenkomt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dag van de duurzaamheid

Collage handwerkboeken

Volgens de website van de Landelijke Dag van de Duurzaamheid vonden vandaag door heel Nederland, duizenden duurzame activiteiten plaats, georganiseerd door particulieren, bedrijven, maatschappelijke organisaties en overheden. “Samen laten we zien hoe duurzaamheid past in ons dagelijks leven.” Ik heb er eerlijk gezegd niet veel van gemerkt, maar ik was dan ook grotendeels weg vandaag. In het kader van de mantelzorg reed ik (bepaald niet duurzaam) honderd kilometer over de snelweg en weer terug. Wel zag ik nog een mevrouw lopen achter een kinderwagen die ze met één hand voortduwde en in de andere hand droeg ze een doorzichtige plastik zak met een grote hoeveelheid plastik afval. Op weg naar de supermarkt eerst nog even langs de containers. Geen leuk gezicht, vind ik, die baby kijkt vanaf de kinderwagen al uit op het afval. Een tijdje geleden keek ik zelf trouwens ook uit op een berg afval. We waren op zoek naar een kringloopwinkel en die zijn tegenwoordig vaak op industrie-terreinen gevestigd. Achter een hek zagen we een mooie berg plastik afval, en die wilden we even op de foto.

Er is dus veel aandacht voor duurzaamheid in onze tijd, en daar past mijn hobby om oude handwerken en boeken te verzamelen ook bij. Aan het eind van deze dag van de duurzaamheid, laat ik nog even merken dat de computer het weer doet, en plaats ik nog even een collage van 25 handwerkboeken. In m’n webshop vind je er nog 350. Allemaal bij elkaar gesprokkeld via kringloopwinkels en rommelmarkten. Ik geniet er altijd van als ik een mailtje krijg waar iemand laat blijken blij te zijn met een ontvangen boek en ik vind het leuk om eraan bij te dragen dat al die interessante boeken bij andere liefhebbers terecht komen. Leve de duurzaamheid!

Plastik afvalberg

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dag van de duurzaamheid

25 geborduurde schilderijen
Ach lieve bloglezeressen, er gebeurt hier zòveel dat ik het haast niet bij kan houden. Dan denk ik wel: o, daar wil ik nog over bloggen, maar voordat ik het weet dient het volgende zich al weer aan en blijft het eerste liggen (behalve dan in m’n hoofd; daar stapelt alles zich op). Dus nu schrijf ik alleen maar even over hetgeen het meest recent aan de orde is en dat is dat de computer even wordt losgekoppeld. Dus heb ik niet zo lang de tijd om nu m’n blogje te schrijven, want er wordt een nieuwe computer geïnstalleerd en dat vergt even de aandacht. Maar ik heb nog even een kwartier en daarin maakte ik deze collage. Want vandaag is het de dag van de duurzaamheid! En terwijl ik nadenk over mijn kleine bedrijfje (“wil ik het wel of niet verder uitbouwen?”) kan ik in ieder geval wel een beetje trots zijn dat ik bijdraag aan de duurzaamheid in onze maatschappij. Al deze schilderijen zijn gemaakt door vrouwen die prachtige dingen maakten en om allerlei redenen kwamen hun borduurwerken terecht in het tweedehands-circuit. Ik vind het heerlijk om ze op te sporen en te koop aan te bieden en erover te bloggen. Dus dan draag ik ook bij aan de duurzaamheid!

En nu: loskoppelen die kabels!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Tapisserie schilderij stilleven

Schilderij tapisserie boek en kaarsSchilderij tapisserie boek en kaars

Een geborduurd stilleven. Mooi om naar te kijken of om te verwerken in een kussen of tas. Gister kwam er bij mij een lieve mevrouw langs om een paar potjes jam te brengen, waarin ze Nederlandse blauwe druiven had verwerkt. En ze had een tas Tas met tapisseriebij zich waarop ze een tapisserie-borduurwerk had genaaid. Ze koopt oude tassen in kringloopwinkels en zoekt daar dan een bijpassend oud borduurwerk bij en daar maakt ze een mooi nieuw geheel van. En dat allemaal op 78-jarige leeftijd! Ze had geen tijd om uitgebreid op te bezoek te komen, want ze was op weg naar een lezing. Om te volgen? Nee, die lezingen geeft ze zelf! Ze is trouwambtenaar geweest en daar geeft ze nu al jaren lezingen over. Wat zijn sommige mensen op oudere leeftijd nog bewonderenswaardig aktief! Tientallen potten jam maken, het halve land doorrijden om lezingen te geven, tassen naaien: ik vind het altijd mooi om haar zo bezig te zien!

En dan na zo’n volle dag ’s avonds met een glas wijn een goed boek lezen? Of gewoon een borduurwerk maken wat al voorbedrukt was, zodat je niet al te zeer hoeft op te letten. De mevrouw die het stilleven van het schilderij heeft geborduurd was misschien ook wat ouder, en maakte dit waarschijnlijk in een tijd dat de mogelijkheden om erop uit te trekken als je al ‘op leeftijd’ bent minder groot waren. Ik vind het resultaat mooi. Voor wie net als mijn oudere vriendin ook zo’n tas wil maken, of misschien een kussen. Ik plaats dit schilderij in m’n shop, en als je belangstelling hebt voor alleen het borduurwerk, dan kan ik het altijd vóór verzending even loshalen uit de lijst. Want ook al komen die borduurwerken uit een andere tijd: ze zijn het waard om weer gezien te worden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over streekdracht

Drie boeken over klederdracht
De beste benaming voor ‘Klederdracht’ is: ‘Streekdracht’. Want het gaat om streekgebonden dracht. Eén van deze boeken heeft dat in de titel laten uitkomen, maar de andere boeken zijn niettemin ook heel mooi!
Het middelste boek Onze Klederdrachten heb ik al eerder besproken, en is onderdeel van de Ariadne Pagina uit boek StreekdrachtmotievenHandwerkbibliotheek. Dezelfde auteur (Constance Nieuwhoff) schreef in 1976 nòg een boek over Klederdrachten, en dat is het derde boek op de foto. Het is een reis langs de levende streekdrachten van Nederland, zoals die toen nog op verschillende plaatsen in het straatbeeld te zien was. Heel veel mooie foto’s en informatie in dit boek.

Voor handwerkliefhebbers is het eerste boek vast heel aantrekkelijk: Streekdrachtmotieven met ontwerpen en patronen om zelf te maken. In dit boek staan een groot aantal handwerktechnieken die verwerkt kunnen worden in wat modernere kledingstukken, waarvoor patronen worden gegeven. Elk hoofdstuk opent met een grote illustratie die een overzicht geeft van de in de desbetreffende kostuums en handwerken en daarvan worden dan telkens de kruissteekpatronen van afgebeeld. Ik vind het een inspirerend boek.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Ariadnes

Collage oude Ariadnes

Oude Ariadnes uit de tachtiger jaren: zijn er nog lezeressen die de voorkanten herkennen? Ik voegde er weer tien toe aan m’n winkeltje, en eigenlijk zou ik ook wat pagina’s van de binnenkanten moeten fotograferen om te laten zien welke bruikbare patronen er nog in staan. Bij de boeken die ik toevoeg maak ik wel meestal wat extra foto’s zodat een beeld kan worden verkregen van de inhoud van het boek. Maar bij deze tijdschriften kom ik daar nog even niet aan toe; misschien later nog eens. Af en toe krijg ik mailtjes van lezeressen die naar een speciaal nummer op zoek zijn, waar een bepaald patroon in staat wat ze zich nog van vroeger herinneren. Als ze dan ook nog de maand en het jaartal weten, dan is het makkelijk en kan ik een gevraagd nummer zò opsturen. Maar de groep die niet (meer) weet welke patronen hier allemaal instaan, is natuurlijk veel groter. En voor hen zou ik het wel leuk vinden om een aantal patronen uit die oude tijdschriften naar voren te halen. Dus zoals gezegd: misschien later nog eens. Voor dit moment laat ik het alleen bij voorkanten van deze oude Ariadnes.
(Maar mocht je op zoek zijn naar iets speciaals, en je wilt eerst even zeker weten of het erin staat: dan kun je altijd even per mail aan me vragen!)

Lees reacties (4) of geef een reactie