Archief voor november 2015

Archief - november 2015

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode november 2015 getoond.

 

Alles over handwerken

Boeken Alles over Handwerken
Vóórdat ik een boek op m’n shop zet en voordat het op de post kan, moet er eerst even gekeken worden of het door de brievenbus kan. Daar is die oranje lineaal voor. Als dat niet past, dan moet het helaas per pakkerpost verzonden worden. Maar bij sommige boeken moeten we dat eigenlijk niet zo erg vinden, want ze zijn mooi genoeg om de extra verzendkosten voor lief te nemen. En uiteindelijk is het zo: “Die verzendkosten vergeet je weer, maar van dat mooie oranje vintage boek kun je als handwerkliefhebber nog véél plezier hebben!”

Dit retro-boek is in het tweede boek wat ik twee jaar geleden verkocht. Ik weet nog hoe leuk ik dat vond. Eerst werd “Voddenweven” besteld, en daarna vroeg iemand om “Alles over handwerken“. Nu heb ik zin om dit boek nog eens in het zonnetje te zetten. Twee jaar geleden was ik enthousiast over dit boek en schreef ik bij de beschrijving hiervan in m’n shop hoe compleet het was, en dat er zoveel technieken in beschreven staan. Ook onbekende technieken. En nu is de vraag naar beschrijving van half-vergeten technieken alleen maar toegenomen. Een voorbeeld: een paar dagen geleden kreeg ik een mailtje van iemand die vroeg of ze een foto mocht sturen en of ik dan wist wat het was. “Ik heb me al rot gezocht en weet niet wat het is.” “Ja hoor, stuur maar, mailde ik terug, dan ga ik me ook even rot-zoeken”. En toen kreeg ik een foto van een bandweefkam. Ze schreef erbij: “Ik ga je teleurstellen (of niet), want ik heb het al gevonden: het is een bandweefkam.”
Toch even nagezocht in m’n oranje boek: en ja hoor, daar staat het duidelijk in! Ik heb er net een extra foto van gemaakt voor in m’n shop. Voor iedereen die zich nìet rot wil zoeken! En voor alle bandweef-liefhebbers, want dat zijn er nu ook al heel veel.

M’n enthousiasme voor dit soort dikke naslagwerken is eigenlijk alleen maar toegenomen. Echt àlles staat erin, en hoe meer die half-vergeten handwerktechnieken weer in de belangstelling komen, hoe leuker ook die boeken zijn.
En dan die retro-voorkant erbij: prachtig toch?

Voor het boek midden op de foto geldt hetzelfde verhaal: “Nederland in kruissteek“. Twee jaar geleden gaf haast niemand wat om dat boek; nu is het één van m’n meest gevraagde boeken. Ik heb er weer één en die kan weer besteld worden. En dit boek past wèl door de brievenbus.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handschoenen haken en breien

Handschoenen haken en breien
Een oud Anker-patroon om zelf elegante handschoenen te haken: prachtig! Ik vond het heel leuk om dit oude patroon tegen te komen en plaats het nu met plezier in m’n shop.
Nu het zelf breien van sokken zo populair is geworden, zal het zelf breien van handschoenen ook wel populair worden, dacht ik, en ik legde vast één oude Ariadne opzij die ik vorige week tegenkwam. Toen plaatste ik een nieuwe stapel oude Ariadnes in m’n shop. Dit nummer uit februari 1983 leek me interessant om even aan te prijzen, maar ik ben al te laat: het werd zojuist besteld. Ik geef toch even het nummer en de voorkant door: voor het geval anderen er (elders)ook naar op zoek willen gaan. (Update: ik heb weer een exemplaar van deze Ariadne)
In m’n zojuist aangeprezen boek “Alles over handwerken” (opengeslagen op de foto) staan ook heel duidelijke beschrijvingen om zelf handschoenen te breien.
Maar als je ze wilt haken, en dan ook nog zo’n elegant model: dan is dit een unieke en mooi Ankerpatroon!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kleine handwerkkadootjes

Kleine handwerkkadootjes
Kadootjes: al of niet in kruissteek!
Kadootjes: zelf maken, zelf afmaken, of zelf afkijken.
Kadootjes: zoek je iets aparts, wat niemand anders heeft? Wat dacht je van ‘Breien zonder naalden” (want dat is elders uitverkocht). Of een boekje met patronen om je mobiel te pimpen? Een siliconen hoesje met borduur-gaatjes zit bìj het boekje Style your phone.
Kadootjes: een eigengemaakte kaart is óók een kadootje! Ideeën zijn er in overvloed!
Ideeën voor kleine kadootjes: die hadden ze vroeger volop en nu vinden we ze nog steeds leuk!
Zelf houden kan natuurlijk ook: het kleine DMC-boekje staat vol met leuke borduurpatroontjes.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Niet mopperen dat het maandag is

Quiltje in de sneeuw en onder berijpte bomen
Hé allemaal! Niet mopperen dat het maandag is hoor! En ook niet dat het regent! Het is echt niet zo erg dat we de was niet buiten kunnen hangen….

Ik heb de laatste tijd nogal veel foto’s laten zien die iets met borduren te maken hebben en nu zocht ik wat met een quilt. Het sneeuwt nog wel niet, maar daar kunnen we ook wel blij om zijn. Sneeuw is wel even leuk om mooie foto’s van te maken, maar daarna eigenlijk ook wel lastig. Dit quiltje maakte ik in m’n quilt-periode toen ik het ene na het andere verzon om te maken met die kleine lapjes. En terwijl ik met drie of tien andere projecten bezig was (dat weet ik niet meer) bedacht ik me dat het eigenlijk jammer was om al die lapjes op te maken want dan wist ik niet meer wat ik had. Dus maakte ik het mezelf nòg moeilijker dan het al was met die tien onafgemaakte projecten: ik hield ik van elke stof één lapje achter en maakte daarvan deze sampler-quilt. Elk lapje komt dus slechts één keer voor. Nu zou ik dat niet meer zo doen, want zo mooi is het resultaat eigenlijk niet. Maar ach…. ligt er net aan waar je hem nog eens kunt gebruiken of ophangen.

Elke dag komt ook slechts één keer voor! Zo ook deze maandag: fijne dag gewenst!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Vleugels boven de Andes: Etnische motieven

Kussentje uit boek Etnische motieven Mary Norden
Een kussentje-voor-de-zondag heb ik bewaard om aan jullie te laten zien voor de laatste zondag van mijn tweede blog-jaar. Het is een kussentje wat ik gemaakt heb uit mijn favoriete boek op het gebied van borduren: Etnische motieven. Het is het allermooiste boek wat ik heb en ik heb het ongeveer honderd keer doorgebladerd. Ik blijf het mooi vinden!

Boek Etnische motieven en kussentje vleugels boven Andes

Het opvallende ontwerp heet “Vleugels boven de Andes” en is ontstaan onder invloed van de geheimzinnige beelden uit de vroege Peruaanse kunst. Er zijn hele mooie weefsels gevonden in graven uit de vele pre-columbiaanse culturen. Veel daarvan zijn in goede staat bewaard gebleven dankzij de combinatie van droog klimaat en zandgrond. In het gebied van de Andes, op de hoogvlakte van Bolivia, werden geraffineerde weefsels vervaardigd, waarbij vaak honderden verschillende kleuren werden gebruikt in duizelingwekkende patronen.
Het motief wat ik in dit boek vond, en wat door Mary Norden zo prachtig is weergegeven en toegankelijk gemaakt, werd veel gebruikt bij het weven van poncho’s. De getrapte spiraal is vermoedelijk van de vleugelvorm afgeleid.
Het sterke van deze patronen vind ik dat ze na duizenden jaren nog steeds boeiend zijn! Vleugels boven de Andes…..

Lees reacties (3) of geef een reactie

Ik leer breien – Give away

Boekjes ik leer breien
Breien leerde je vroeger op school maar het kon ook uit een boekje. De allerleukste boekjes die ik ooit zag “Ik leer breien” hebben helaas geen jaartal maar ik weet wel dat ze op grote schaal werden gedrukt en gebruikt. Ze staan vòl met nostalgische plaatjes en verhaaltjes en wat is er eigenlijk op tegen dat die boekjes weer opnieuw zouden worden gedrukt en verspreid? Het zijn zùlke leuke benaderingen om kinderen uit te leggen wat er allemaal komt kijken bij het breien. Eerst moet de wol gesponnen worden en opgewonden tot een kluwen. Dat wordt allemaal heel duidelijk en begrijpelijk en vooral aardig uitgelegd. En daarna mag het kind zelf ook de eerste steekjes breien.
Even later loopt het meisje trots op het schoolplein en laat ze wat aan haar vriendinnetjes zien: “Heb jij dat echt gemaakt?” O, en dan die nostalgische proeflapjes, waar een inktlap van werd gemaakt. Echt kostelijke boekjes!

Breien kun je nu nog steeds leren uit een boekje. Boekjes zoals het middelste op de foto zijn nu weer in grote oplagen te koop bij ketens zoals de Zeeman. En leuk dat ze zijn! Deze boekjes zijn meer voor volwassenen. Net als de boekjes voor kinderen staan ze boordevol aanwijzingen om een project tot een goed einde te brengen. Alles wat je moet weten of meerderen en minderen en panden aan elkaar mazen.

Vroeger en nu dus. Op mijn blog heb ik ook telkens van alles door elkaar. En in m’n shop ook. Ik wou eens wat weggeven omdat ik dit al twee jaar doe. Heb je belangstelling voor één van deze boekjes, dan kun je een berichtje achterlaten en aangeven waar je belangstelling naar uitgaat.
En ik zou het natuurlijk ook leuk vinden om te lezen hoe lang je m’n blog al leest en wat je ervan vindt.
Je kunt tot dinsdag 2 december reageren en daarna verloot ik de boekjes onder degenen die reageerden.
Reageren kan op dit blogje, maar ook per contactformulier.

Boekje Ik leer breien en bolletjes wol

Lees reacties (6) of geef een reactie

Black Friday op mijn tweedehandwerk-shop!

Collage handwerken in Tweedehandswerk shop

Vandaag is het “Black Friday”. Dat is in Amerika de dag na Thanksgiving. Veel werknemers hebben dan vrij en gaan winkelen. Grote ketens speelden daarop in met aanbiedingen en dat creëerde weer extra drukte. Die drukte werd zò groot dat het soms volledig uit de hand liep. Mensen verdrongen elkaar, begonnen te graaien en onhebbelijk te doen in de jacht naar koopjes en droegen er zo aan bij dat de dag ‘zwart’ wordt genoemd. Zwart in de zin van ‘berucht’. Dat weerhoudt de economie echter niet en elk jaar wordt de drukte op deze koopvrijdag groter. Het fenomeen begint nu ook naar Europa over te waaien, vooral op webwinkels. Vorig jaar deed ik dit ook al op m’n blog en vandaag weer: Vandaag is het Black Friday!

Dat betekent voor mijn  shop: op alles krijg je 20 %  korting!

Geen tien procent dus, want naar Amerikaans voorbeeld moet je een beetje spectaculair doen.
Op de bovenste collage zie je wat handwerken uit mijn webwinkeltje. En op de onderste twintig boeken. Voor alles geldt: 20 % korting! En op de andere categorieën in m’n shop ook.

Hoe gaan we dat praktisch doen? Als je wat wilt bestellen dan zit er nu een knop “kortingsbon invullen”. De naam van deze kortingsbon is: BF2015. Dit typ je in en  daarna druk je op ‘Kortingsbon toepassen’. Dan gaat het verder vanzelf. De computer berekent de korting en de bestelling kan verder worden afgehandeld.

Deze aanbieding geldt (eveneens naar Amerikaans voorbeeld) drie dagen!

Veel snuffel-plezier toegewenst in mijn shop!
En welkom om deze aktie door te geven aan anderen!

Collage 20 tweedehands handwerkboeken

Lees reacties (3) of geef een reactie

Over meerdere foto’s op één blogje. En meerdere blogjes op één dag.

Borduurwerk paddestoelen op bladeren
Actualiteit is een apart fenomeen bij het bijhouden van een blog. Ik wil graag met de seizoenen méébloggen, en af en toe ook op de actualiteit reageren door te refereren aan iets wat in het nieuws is. En ook nog vaak vertellen wat ik zelf die dag zag of maakte of deed. Soms blijft dan weer een andere foto liggen die ik ook al had klaarliggen voor die dag. “Komt morgen wel” denk ik dan, maar de volgende dag is er dan weer iets anders. En als je dat dan te vaak achter elkaar hebt, dan is de tijd voorbij, of de aanleiding niet meer actueel. Of het seizoen is voorbij. Zoals met deze paddestoelen: als ik ze nog wil laten zien moet ik het nù doen want het is bijna december en dan is het minder leuk om nog met paddestoelen aan te komen zetten. Hoewel ze er natuurlijk nog mooi genoeg voor zijn!

Borduurwerk paddestoelen op dorre bladeren
Ik probeer dit ‘probleem’ (dat is natuurlijk een te groot woord) te illustreren met deze twee foto’s. Er zit drie weken tussen deze foto’s en de bladeren van de rode Acer lagen op mijn grasveldje. Ik laat ze daar zo lang mogelijk liggen, net zolang tot er gehint wordt: “De groene container is weer geleegd, er is weer ruimte….”

Jullie hadden al wel gemerkt dat ik deze weken veel aan het terugblikken ben. Op de begintijd van mijn blog. Ik weet nog goed dat ik nogal streng was voor mezelf: ik wilde maar één foto per dag plaatsen. Die foto moest het dan maar in één blik duidelijk maken waar het blogje over ging. Maar dat gaf spanning. Het is soms toch heel verhelderend als je er een tweede foto bijplaatst. Die wilde ik dan klein houden en ik plaatste hem altijd rechts. En nog weer later werd ik er wat makkelijker in: twee grote foto’s kan ook wel.

Deze paddestoelen-foto’s op de bladeren illustreren het: twee grote foto’s in één blogje. Het maakt m’n blog wat voller, maar als jullie dat niet erg vinden…
En het verdorde blad laat zien hoe in korte tijd de actualiteit kan veranderen: rode bladeren worden bruin en het seizoen verloopt. Dus daarom publiceer ik vaak ook meerdere blogjes op één dag. Er is gewoon zoveel moois om te laten zien….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasjes vol ideeën

Gebloemd tasje aan hek
Per 1 januari 2016 is het verboden voor winkeliers en marktkooplui om gratis plastik tasjes mee te geven. Wat een mogelijkheden voor handwerkliefhebbers om onze liefde voor textiel nu ook economisch gratis-plastic-tasjes-vanaf-1-januari-2016-verbodenrelevant te maken! Ik was gelijk enthousiast toen ik een tijdje geleden die aankondiging hoorde en zag grote mogelijkheden om een tasjes-atelier te beginnen. Of zoiets. Ik ben er nog niet serieus mee bezig geweest, maar het is natuurlijk wèl iets waarbij de ideeën vanzelf gaan borrelen.

Deze oranje gebloemde tasjes maakte ik vorig jaar van vintage-stof. Het zijn fijne handzame tasjes die ik vaak gebruik als ik snel wat nodig heb. Soms wil je even weg, maar nìet je grote tas meenemen. Of je wilt even een borduurwerkje ergens instoppen zonder dat de wol helemaal in de war raakt in je grote tas. Deze tasjes zijn makkelijk zelf te maken! En ook ideaal als cadeautje: ik gaf ze vaak weg en de ontvangers zijn er altijd blij mee. In de categorie: Kleine moeite, groot plezier.

Drie tasjes aan hek

In mijn shop heb ik diverse categorieën en de tasjes-categorie is de meest achtergebleven categorie. Ik doe er eigenlijk niks aan en plaats er alleen af en toe wat in als ik wat tegenkom. Maar misschien gaat dat volgend jaar veranderen, want ik heb nog tàsjes vol ideeën!
(de bovenste foto nam ik deze zomer in Marken)

Lees reacties (4) of geef een reactie

Thanksgiving met schilderijen van Millet

Tapisserie-schilderij-De-arenleesters-van-Millet
In Amerika wordt vandaag Thanksgiving gevierd en dit tapisserie-schilderij vind ik daar mooi bij passen. Het is gemaakt naar een beroemd  geworden schilderij van Jean-Francois Millet. Hij schilderde in de tijd van het Realisme, en wilde de echte werkelijkheid laten zien. Hij had een academische opleiding gehad maar keerde weer terug naar zijn boerenwortels om zo ook de overdreven romantiek in de schilderkunst achter zich te laten. Dit schilderij (waar later tapisserie-pakketten van werden gemaakt) heet “De Arenleesters”. Het laat een paar arme vrouwen zien die nà de graanoogst nog wat losse aren verzamelen om er thuis nog een brood van te kunnen bakken.

Vanouds werd in de christelijke landen in west Europa aan het eind van het oogstseizoen een dankdag gehouden.  Toen immigranten 200 jaar geleden naar Amerika gingen, namen ze deze gewoonte mee, en daar wordt het nog steeds door het hele en grote land gevierd, altijd op de vierde donderdag in november. Amerikanen leggen grote afstanden af om bij hun families te kunnen zijn want het is een echt familiefeest. De dag daarna hebben ze ook een vrije dag, en die wordt Black Friday genoemd.

Tapisserie the Angelus Millet
Het tapisserie-schilderij van de Arenleesters heb ik vorig jaar in m’n shop geplaatst maar ik heb inmiddels ook nog een ànder tapisserie-werk wat nagemaakt is van dezelfde schilder. Dit werk heet het Angelus (en dat plaats ik niet in m’n winkeltje want ik wil het zelf houden. Deze weken staat het hier bij mij in de kamer.) Millet schilderde dit werk rond 1857 in opdracht maar de opdrachtgever wilde het destijds niet accepteren. Maar nu hangt het in Parijs en daar heb ik het een paar jaar geleden ook gezien. De man en de vrouw stoppen hun werkzaamheden aan de aardappeloogst en bidden hun gebed. Het schijnt dat het geen religieus schilderij is want Millet was niet kerkelijk, maar het wordt bewonderd omdat de bescheiden vroomheid van veel plattelanders er fraai in tot uitdrukking komt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ginko Biloba: de levensboom

Gehaakt tasje bij auto wasstraat
Bijna twee jaar geleden maakte ik deze foto en hij zat heel lang in m’n fotomapje zonder dat ik hem liet zien. Elke keer dacht ik: “ander keertje misschien.” Ik ‘durfde’ misschien niet zo goed. Nu wel, en ik wil jullie graag het verhaal vertellen wat hier bijhoort.
Die gehaakte buideltas kocht ik een jaar of tien geleden al eens, in een tijdperk dat niemand hier wat in zag en haken zo ouderwets was dat ik eigenlijk een beetje raar was om dit te kopen. Ik nam die kleurtjestas een keer mee ergens naar toe en aan het eind van die dag moest de auto naar de wasstraat. Dat doen we één keer per jaar, vlak voor de apk, en die was de volgende dag gepland. M’n man wilde mij eerst thuisbrengen en dan nog even naar die wasstraat, want hij weet wel dat ik daar niet van hou. Zòveel herrie, daar kan ik helemaal niet tegen. Maar het kwam eigenlijk beter uit als we niet eerst langs huis hoefden en ik besloot dapper te zijn: Ik zou de eerste keer van m’n leven mee gaan in een wasstraat!

En weet je wat er toen gebeurde? Ik vond het leuk! Al die denderende Gehaakte buideltas bij wasstraatmachines die met grote borstels op ons afkwamen en de auto een grondige schrobber gaven. En daarbij dat enorme lawaai van gebeuk en gebonk en gespuit en gesis. Echt zò overweldigend! Dan zit je daar in je natte auto en je wordt door een lopende band doorgeschoven naar de volgende machine die opnieuw met gigantisch lawaai en grote borstels op je afkomt. En ik vond het leuk! Hoe bestáát het?

De clou van het verhaal is het feit dat ik die herrie kon verdragen. Dat was eerder in m’n leven ondènkbaar geweest. Ik heb een hoorprobleem (hyperacusis) en daarbij had ik ook nog eens oorsuizen (tinnitus). Dat maakte dat ik altijd op de vlucht was voor lawaai. Altijd, de hele dag door. En nu was ik zomaar vrijwillig in een wasstraat en ik kon het aan! Dat was echt een enorme overwinning voor me.

Buiten bij de wasplaats gingen we nog even stofzuigeren met die grote slangen en dat maakte óók een enorm lawaai. Maar de zon scheen en ik zag een mooie foto in dat blauw van de slang en ik raakte niet in paniek van al die herrie. Ik was zelfs van plan om erover te bloggen. Om publiekelijk mijn verhaal te vertellen over de grote verbetering. Maar daar wachtte ik dus mee tot vandaag.

Hyperacusis en Tinnitis zijn behoorlijk grote en veelvoorkomende Blaadje Ginko Biloba in Hortus Botanicusproblemen die iemands plezier in het leven behoorlijk kunnen verknallen (letterlijk dus). Het leven is moeilijk als je altijd maar bang moet zijn voor lawaai. Nog steeds vind ik herrie niet fijn en nog steeds moet ik oppassen met plotselinge harde geluiden, maar ik kan er wèl veel beter tegen. En dat komt door Ginko Biloba. In mijn wanhoop was ik op zoek gegaan naar hulp (die de dokter niet kon geven) en ik las wat over Ginko en heb dat toen vier jaar lang trouw elke dag gebruikt. Dokters weten geen raad met deze kwalen en zeggen dat je ermee moet leren leven. Maar er is wèl een remedie: Ginko Biloba! Dat kun je zò bij alle drogisten halen. Koop dan wel gelijk het beste merk en laat je even voorlichten.
Het heeft heel lang in m’n hoofd gezeten dat ik deze tip graag ook aan anderen wil doorgeven en vandaag doe ik dat. Van de Ginko Biloba boom worden krachtige geneesmiddelen (‘voedingssupplementen’) gemaakt en die helpen ècht!

Ginko biloba blaadjes in botanische tuin Utrecht
Gister was ik nog een keer in Utrecht en daar staat in de Hortus Botanicus de oudste Ginko Biloba van Europa. Ik liep er nog weer even naar toe en raapte een blaadje op van de grond en stak die in de stam.  Nu wil ik het graag doorgeven: heb je behoefte aan wat levenskracht, neem dan wat medicijnen van de levensboom. Het helpt!
En als je nog een paar spectaculaire foto’s wilt zien van meer dan duizend jaar oude Ginko Biloba in China, dan kun  je hier eens kijken. Deze foto’s werden net vandaag op internet geplaatst en ik vind het leuk om te weten dat in China drommen toeristen naar die boom komen kijken. Zou ik ook naar toe zijn gegaan als ik daar woonde.
(En hier kun je op mijn blog die boom in Utrecht nog eens zien, toen deze boom in ‘lichterlaaie’ stond.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boom in vier seizoenen

Patronen Eva Rosenstand boom in vier seizoenen

Ik heb bijna twee jaar geblogd op Tweedehandswerk. Twee keer vier seizoenen!

Dit borduurwerkje liet ik eerder al eens  zien: toen de koning één jaar had geregeerd. Ik vond het wel toepasselijk: dat oranjezonnetje achter de boom die de vier seizoenen weergeeft. En precies vandaag vond ik vier patronen van Eva Rosenstand en ik dacht gelijk aan dit borduurwerk. Thuisgekomen zocht ik het op, maar nee: ze zijn toch net anders. Geeft niet, ze zijn evengoed wel leuk en ik plaats deze patronen in m’n shop.

En hoe kijk ik nu terug op m’n twee jaar bloggen? O, daar zou ik uren over kunnen vertellen! In het begin was ik zo aarzelend dat ik m’n produkten haast niet in de shop durfde te zetten. Ik vond het gewoon leuk om over oude handwerkjes te bloggen en daarna wilde ik ze wel verkopen. Maar ik plaatste nog geen eens een link tussen het blogje en het produkt in m’n shop. “Moet je wel doen hoor!” zei m’n broer streng. Dus dat doe ik nu steeds, en ik hoop niet dat mensen het vervelend vinden (als je helemaal niks wilt kopen). Ik wil ook gewoon graag die mooie handwerken laten zien en dacht dat anderen het ook leuk zouden vinden foto’s van die oude handwerken en handwerkboeken te zien.

Al die twee jaar, àl die twee-keer-vier seizoenen ben ik elke dag met handwerk bezig geweest en heb me verbaasd over zoveel mooie handwerkjes en mooie boeken. Elke dag vond ik het leuk om er mee bezig te zijn!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Boeken over kant

Schilderij in Catherijneconvent

Middenin de oude binnenstad van Utrecht woont m’n nicht tijdelijk in een mooi Toegangskaartje Catharijneconventoud grachtenhuis en vandaag ging ik nog een keer naar haar toe. Ze heeft daar een mooi plekje pàl achter de botanische tuin en vlàkbij een paar indrukwekkende musea. En ze heeft ook nog eens een schattig meisje van anderhalf, dus meer dan genoeg reden om haar nog eens op te zoeken voordat ze weer naar het buitenland vertrekt. Wat is zo’n kleintje lief en aandoenlijk! Dat kleintje van m’n nicht bedoel ik, dat zo lekker bij me kwam zitten om voorgelezen te worden. Maar ook dit kleintje op een schilderij in het Catherijneconvent. Ik bewonderde vandaag nog meer schilderijen waarop de kant rijkelijk gedrapeerd om de halzen was te zien. Kant als prachtig middel om de voornaamheid en adellijkheid en rijkdom te showen. Met een museumkaart kan je zò een museum binnenlopen en na al die eeuwen is dat moois nog steeds mooi.

Nu wordt er ook weer veel gekantklost en alle technieken worden weer opnieuw ontdekt en beoefend. Er is al heel veel onderzoek gedaan naar de verschillende kantsoorten en die worden zo goed mogelijk beschreven. In 1980 werd het kantgenre “Rosaline Perlée herontdekt en beschreven en daar is ook een boekje van verschenen. Uitgeverij Terra in Zutphen heeft in die tijd een hele mooie serie kantklosboeken uitgebracht en daar heb ik er nu acht verschillende van bij elkaar gespaard. Sommige delen heb ik dubbel en ik hoop dat kantklos-liefhebbers hier blij mee zijn want het zijn praktische en bruikbare boekjes.

Acht boeken over kant

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handenarbeid als creatief spel. Draad en weefsel

boek draad en weefsel

“Dit boek wil de creatieve mogelijkheden leren ontdekken van draad en weefsel. We gaan uit van de natuurlijke grondstof: de plantenvezel en werken met touw en jute. Het materiaal wordt met de hand bewerkt, waardoor het tastgevoel geschoold wordt en we ons sterk bij het materiaal betrokken voelen.”

Ja, zo was dat vroeger in de zestiger en zeventiger jaren. Creatieve boeken zoals deze droegen een educatief, ietwat belerend karakter. En ze boden volop mogelijkheden, voorbeelden, opdrachten en uitgangspunten. In deze serie van uitgeverij Cantecleer verschenen ook boeken over het werken met papier, hout, klei, kleur, golfkarton en metaal. Jarenlang lagen al die boeken onverkoopbaar op rommelmarkten, maar nu worden ze weer herontdekt. Ze zijn ook zo zijn leuk!

Nog een citaat:
“De grondvorm van weefsels is de ‘linnenbinding’. De draden worden hierbij op gelijke afstand en rechthoekig door elkaar geweven. De lengtedraden noemt men ketting, de dwarsdraden inslag.”

Deze maand ben ik wat aan het terugblikken op m’n allereerste blogjes, die ik twee jaar geleden in november plaatste en later weer weghaalde. Dit was er ook één van. Iemand vroeg vandaag of ik dit boek nog had. Helaas moet ik ‘nee’ zeggen. Wèl het vervolg hierop: “Kleur en weefsel”. Met een glimlach kijk ik zelf terug naar dit blogje van weleer. En met voldoening kijk ik terug op twee jaar tweedehands handwerkboeken verkopen: dat is steeds leuker geworden!
En wat ik twee jaar geleden schreef over dat die boeken jarenlang onverkoopbaar op rommelmarkten lagen? Dat is nu ècht niet meer zo! Volgens mij komt er steeds meer vraag naar die oude handwerkboeken. Terecht, vind ik, want dit soort gedegen boeken uit de zestiger en zeventiger jaren zijn nog steeds heel interessant.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haken en breien met Wibrawol

Fennawol van Wibra
Haken en breien met wibra-wol is één van de hits in handwerkland van afgelopen jaar. Deze zomer maakte ik een keer melding op m’n blog dat de Fenna-wol (na heel lang uitverkocht te zijn geweest) weer in de wibra-winkel lag, en dat blogje werd (via de zoekfunctie) erg veel gelezen. Het was een tijdje m’n populairste blogje, en op een gegeven moment dacht ik: “Nou heeft iedereen dat toch wel eens gelezen?” Maar de computer bepaalt welke blogjes in de kantlijn komen te staan en gelukkig kwam er na een tijdje weer wat anders.

Maar toen kwam er een ander blogje ineens weer terug: “Wibra-wol in ’s zomers Zeeland“. Dat staat nu wéér bovenaan. Tja, misschien ga ik die kantlijn volgend jaar wel anders doen, maar voor dit moment is het leuk om er nog eens op terug te komen. Ik maakte zelf drie stola’s met dit fijne kleurverloop-garen en toen vond ik het wel welletjes. Maar gister moest ik in een winkelcentrum zijn waar een wibra-winkel is en ik dacht: “Ach, ik loop gewoon even naar binnen.” Maar dat kàn dus helemaal niet: voordat je het weet sta je met drie bollen weer buiten! Vandaag reis ik weer een eind met de trein, en dan is het fijn om weer wat te haken hebben. Onbewust had ik het haken toch wel gemist. En in de trein kan je het allerbeste maar haken.Boek Knit and Crochet combined

Bij de kassa vroeg ik het nog even na: “Is die Fenna nog steeds zo populair?” Ja, antwoordde de mevrouw die er alles van wist. Het is niet meer zo dat het de winkel uitvliegt als een half jaar geleden, maar er is nog steeds goede doorstroming. Dit keer koos ik drie bollen met veel roze erin, en toen ik daarmee thuiskwam vroeg ik me af: Zal ik ermee gaan haken of breien? Omdat ik het nog niet wist, pakte ik een boek uit m’n kast met patronen voor werkstukken met beide technieken: Knit & Crochet Combined. Voor wie een beetje Engels niet erg vindt, of voor wie deze originele ideeën wil bewonderen. Er is heel veel mogelijk op haak- en breigebied! (en Wibra-wol helpt daarbij!)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken met veel borduurpatronen voor kerst

Boeken met veel borduurpatronen voor kerst
Het is een beetje oubollig om te zeggen dat er ‘over de hele wereld kerst wordt gevierd’. Maar voor dit blogje wèl een goede binnenkomer. Want dan kan ik daarnà ook schrijven dat er over de hele wereld kerstversieringen worden aangebracht. Hoewel ik dat eigenlijk niet eens zeker weet. Nou, ik ben mezelf aan het vastpraten. Ik wou dus eigenlijk zeggen dat er in heel Europa (ik blijf nu maar even aan de voorzichtige kant) wordt geborduurd om de kerst nog wat meer te beleven. En die beleving kan dan al een flink eind van te voren beginnen, anders krijg je het borduurwerk niet meer klaar. Ik ben dus eigenlijk al aan de late kant met deze boeken, die ik het hele jaar bewaarde voor nu. Ik was ze misschien een beetje vergeten…Borduurwerkje kerst
Maar voor die oude boeken maakt het niks uit of ze een tijdje vergeten zijn: na een paar jaar zijn ze ineens weer prachtig en actueel! Ik heb me verbaasd over de tijdschriften uit Italië, die stampvol duidelijk afgedrukte borduurpatronen zitten. En de Scandinavische boeken zijn al tientallen jaren geliefd (ook door mensen die ze niet vergaten). Ze hebben een eigen charme: de kruissteekpatronen zijn ingetogen en vrolijk tegelijk, simpel en stijlvol. Gewoon mooi.

Stel je nou voor dat àlle patronen in deze boeken zouden worden nagemaakt. En dat in ieder borduurwerk een paar uur werk zit. Hoeveel uren borduurplezier zou hier dan in dit ene blogje op de foto liggen? Ik zou het niet weten, maar ik denk dat kerst dan al lang voorbij is. Daarom is het maar goed ook dat plaatjes-kijken in deze mooie oude boeken óók voldoening geeft.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Macramé kussen en boeken

Macrame boeken en macrame kussen

Macramé heeft een lange geschiedenis. Er zijn afbeeldingen gevonden van 850 voor Chr. waarop een militair een uniform draagt met zware franje van macramé. In de Arabische wereld afbeelding uit boek macramebeïnvloedde macramé de architectuur, wat duidelijk te zien is aan de ineengestrengelde patronen. De naam ‘macramé’ komt ook uit het Arabisch en van daaruit werd de techniek naar Europa verspreid. Het is bekend dat aan het hof van Willem van Oranje macramé werd beoefend door Mary Stuart. Het knopen was wat grover van aard dan het fijne borduren en werd vooral geschikt geacht voor de avonduren, wanneer het zwakke licht het fijne naaldwerk moeilijker maakte.

Een lange en rijke geschiedenis dus. En nu is macramé ook weer populair en daarbij komen de boeken uit de zeventiger jaren goed van pas. Ik heb een tijdje haast geen macramé-boeken gehad in m’n shop maar nu heb ik weer een mooie collectie (zolang als het duurt). In één van deze boeken (‘knoop voor knoop’, links onder opengeslagen op de foto) staat eenMacrame kussen kussen beschreven wat geschikt is voor macramé. Je kunt het met de aanwijzingen makkelijk zelf maken en het belangrijkste is dan dat je het goed verzwaart met stenen of zand of zoiets. Als het maar goed blijft liggen en niet wegtrekt. Midden op de foto heb ik ook zo’n kussen: heel vernuftig gemaakt! Iemand was begonnen aan een hele mooie ceintuur en door de klosjes garen die er nog opzitten kun je goed zien hoe zo’n kussen werkt. Dit oude maar nog steeds handige macramé-kussen zet ik in m’n shop.

Je kunt trouwens ook een speciaal raamwerk maken om het knoopwerk aan vast te maken tijdens het werk. Dat werd in de Victoriaanse tijd ook al gedaan en ook daarvan staat een mooie afbeelding in het boek ‘knoop voor knoop’. Zo heeft elke tijd z’n eigen hulpmiddelen, elke cultuur z’n eigen toepassingen (in China werd er ook gemacrameed), en elk boek z’n eigen charme.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Ariadnes voor Sint en Kerst

Acht oude ariadnes kerst en sinterklaas“Maak snel voor iedereen ’n pakje!”
“Het grote kerstnummer!”
“Vol met Sinterklaaskadootjes”
“Help Zwarte Piet, maak kado’s van A tot Z”
“Twaalf pagina’s Sinterklaaskadootjes”
“75 Sinterklaaskadootjes”

De redakties van de tijdschriften in de tachtiger jaren boorden steevast al hun creatieve bronnen aan om ieder jaar in november en december met  aardige en authentieke / snelle en sprekende / zinloze en zalige kadootjes te komen.
Ik wilde zelf ook even creatief doen met die alliteraties. En ik vond het leuk om deze oude tijdschriften bij elkaar te zoeken. Want dertig jaar later zijn ze nog steeds èn opnieuw heel leuk!
Op de foto zie je een greep uit de oude Ariadnes die ik in m’n shop heb staan en ik heb er zojuist nog weer een hele stapel bijgezet. Volop uitzoekplezier, uitpakplezier, maakplezier, geefplezier nostalgieplezier en kijkplezier!

(En ik vond ook nog een oude bijlage van een Libelle uit die tijd. Die heb ik ook in m’n shop gezet)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Merk- en stoplappen: Door mijn gedaen

Boeken over merk en stoplappen
Merk- en stoplappen staan opnieuw enorm in de belangstelling.
En ik wil maar gelijk de verwachting temperen van degenen die na het zien van deze foto hopen één van deze boeken te kunnen kopen via m’n shop: helaas, daar staan ze niet (meer) in. Ik heb de allerlaatste exemplaren van het boek “Door mijn gedaen” opgespoord die nog te koop waren, en één daarvan gaat vandaag op de post naar iemand ver weg, die heel graag zo’n boek wilde hebben. En het andere exemplaar hou ik maar zelf, want dat is goed voor m’n achtergrondkennis op dit gebied.

In de tachtiger en negentiger jaren was er ook een grote belangstelling voor de merk- en stoplappen die nog in veel musea te vinden waren. Mevrouw Eef de Jonge, die bij een museum in Zeeland werkte, schreef daar toen een boek over wat een zeer geliefd boek werd: “Door mijn gedaen, de geschiedenis van de Zeeuwse merk- en stoplap.”
In haar voorwoord schreef ze dat ze al studerend tot de ontdekking kwam dat er al heel veel eerdere publicaties waren op dit gebied. Ze noemde de namen en publicaties van M.G.A. Schipper-van Lottum, A. Meulenbelt-Nieuwburg, en J. Visser. Voor geïnteresseerden misschien handig om deze namen eens te lezen. Als je een boek van één van hen tegenkomt, dan weet je dat je daarmee blij kunt zijn!

De geschiedenis van de merk-en stoplappen is fascinerend en boeiend. De hernieuwde aandacht hiervoor in onze tijd is ook verheugend en ergens ook logisch: we zijn zò bezig met het ontdekken van onze eigen (rijke) geschiedenis. Voor handwerksters (ook de nieuwe generatie) is het ook erg leuk om te zien tot hoever de traditie al teruggaat.
Ik blijf zoeken naar deze boekjes, en dan zet ik ze graag weer in m’n shop!
(O ja: persoonlijk vind ik dat de naam van Cecile Dreesmann ook wel in het rijtje hoort van eerdere auteurs. Haar boek “Door het oog van duizend naalden” werd destijds op grote schaal gedrukt en daarvan heb ik nog wel een paar exemplaren te koop.)
Het lapje hieronder is een antiek stoplapje uit mijn eigen collectie.

Antiek stoplapje

Lees reacties (2) of geef een reactie

Goud borduren

Antiek borduurwerkje
Even weer op gang komen na een mooie zondag.
Dit is een goud-borduurwerkje uit eind 19e of begin 20e eeuw. Ik ga het later in m’n shop plaatsen maar wil eerst nog wat meer uitzoeken hoe oud dit is en waar het is gemaakt. Of heeft iemand van jullie een idee?

Lees reacties (2) of geef een reactie

Het eerste boek ging over Voddenweven

Boeken over voddeweven

Twee jaar geleden begon ik elke dag te bloggen over handwerk. Daar ging eerst een testfase aan vooraf om te weten hoe ik m’n blog wilde inrichten en ik was natuurlijk best onzeker hoe dat zou ‘overkomen’. Dus vroeg ik aan m’n dochter (twintiger) of zij er eens naar wilde kijken. Ja, het was wel goed zo, zei ze, maar één ding kon werkelijk ècht niet. En met de mildheid die twintigers eigen is kreeg ik er van langs: “Mama, hoe kunt u het nou verzìnnen om een boek over vòddeweven op je shop te zetten!” Dus denk de intonatie er maar even bij: Alle afschuw werd in het woord ‘voddeweven’ gestopt. Haar invalshoek was: dat m’n moeder wil bloggen over haken en borduren, ok, maar over vòddeweven….

Dat boek moest dus uit m’n shop, en ik was natuurlijk toch al een beetje onzeker of mensen echt wel iets bij me zouden willen kopen. Dus dan kon ik maar beter het advies van m’n dochter opvolgen.
Maar nee, dat deed ik niet. Ik ben ook wel eens een beetje eigenwijs hoor. Ik liet dat boek er mooi in staan!

Een tijdje later zag ik m’n dochter weer. “Hoe gaat het met de website?” vroeg ze belangstellend. Nou, daar wilde ik wel antwoord op geven: Goed! En je mag raden wat het allereerste boek is wat werd besteld. Dat kon ze natuurlijk niet raden, en dus gaf ik het antwoord: het boek over ‘Voddeweven’!

Ha, dat vond ik nou eens echt leuk! En ik heb me er al twee jaar op verheugd om dat hier eens te vertellen.

Daarna kwam ik het Voddeweven-boek nooit meer tegen, maar toen deze zomer ineens drie keer achter elkaar. Die bewaarde ik voor nu. Omdat ik het leuk vind om in november een beetje terug te blikken op de begintijd van m’n blog. En nu kan ik ook gelijk die drie boeken in m’n shop zetten! Met het voornemen om er nog eens op terug te komen, want over de achtergrond van het voddeweven is nog veel interessants te vertellen.

Weefgetouw voor voddeweven

Lees reacties (2) of geef een reactie

Persoonlijke stoffen laten drukken via Spoonflower

Spoonflower designs van Karinka
Zelf stoffen ontwerpen!
En zelf via internet een metertje stof kopen van iets wat je precies leuk vindt!
Allebei kan. Het tweede wordt ook al veel gedaan, het zelf stof kopen via internet.
Het eerste: Zelf stoffen ontwerpen was de droom van mijn nicht, en via Spoonflower kon ze dat waarmaken.
Het “Spoonfower”-concept is een heel leuk idee en als je op zoek bent naar iets speciaals, dan kun je daar kijken.
Er zijn veel bijzondere stoffen te koop (die je kunt kiezen), maar je kunt zelf ook een verzoek indienen om iets speciaal voor jou te laten maken. Dan kun je de naam van je kind ergens in verwerken, of een foto of een design wat je zelf mooi vindt. Via deze website is alles mogelijk. De formule die erachter zit maakt dat er kleine hoeveelheden stof gedrukt kunnen worden (die je dan na bestelling thuisgestuurd krijgt)
En die stof kun je voor van àlles gebruiken: voor wiegbekleding of een persoonlijke tas of voor het kaften van je dierbaarste boeken. Of voor kussentjes op de keukenstoelen die precies bij de rest passen. Of voor een hoogstpersoonlijke quilt. M’n nicht ontwierp zelfs een douchegordijn voor m’n andere nicht, want het design kan op vele verschillende stoffen worden afgedrukt. Hoe leuk is dat: in je douche je eigen gekozen en ontworpen gordijn te hangen!

Toen ik bij m’n nicht op bezoek was, kon ik een paar van haar designs bewonderen en fotograferen. Nog veel meer is te zien op het originele concept van Spoonflower. Meer hierover kun je lezen op de website van m’n nicht: Postcards from Heidelberg. Daar is ook dat leuke douchegordijn te zien, en nog veel meer!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken (en een schellekoord) over textiel en kleding

Schellekoord mode
Mode heeft iets fascinerends en in elk geval iets meeslepends. Elke nieuwe mode sleept mensen mee om de ‘voorgeschreven’ kleding te dragen. Maar waar komen al die modes vandaan? Daar is al veel studie naar verricht. Ik vond een gedegen studie in het boek “Seeing through clothes” waarin de auteur in een baanbrekend onderzoek aantoont dat onze modes vooral worden beïnvloed door de kunst! De wijze waarop kunstenaars het menselijk lichaam en de aankleding daarvan weergeven, beïnvloedt in hoge mate hoe dat wordt nagevolgd door de mode-ontwerpers en de ‘massa’. Ook een Duits boek (Angezogen Ausgezogen) is een studie naar het fenomeen van de kleding (of het ontbreken daarvan).
Ook in onze eigen taal zijn natuurlijk interessante boeken verschenen over de ontwikkelingen in de mode. In 1992 gaf het Nederlands Textielmuseum een hele leuke serie boeken uit “Kijk op kleding”. Het zijn vijf educatieve boekjes, die op treffende wijze de ontwikkelingen binnen de context van de tijd plaatsen. Erg interessant!
(deze boekjes zijn bij mijn weten nergens anders nog tweedehands te koop)

Over de collage met geborduurde kledingstijlen: deze afbeeldingen komen van een schellekoord wat in 1965 door mijn grootmoeder is gemaakt!

Boeken over textiel en kleding

Lees reacties (4) of geef een reactie

Handwerkencyclopedie in de week van het oude boek

Boek de grote handwerkencyclopedie
Deze week is de week van het oude boek! Op allerlei manieren zoals lezingen en presentaties wordt er aandacht gegeven aan ‘het oude boek’. En daar kan ik mooi bij aansluiten, want ik doe met mijn website niks anders dan oude boeken onder de aandacht te brengen. Ik heb zelf een hele collectie oude handwerkboeken, want die spaar ik al m’n hele leven. En twee jaar geleden kwam ik op het idee om nog meer te verzamelen en die ter verkoop aan te bieden. Eerst aarzelend, want zouden mensen ècht wel oude boeken van mij willen kopen? En inmiddels wat meer zelfverzekerd: “Ja, en het is nog leuk ook!”

In deze novembermaand blik ik af en toe wat aan terug op mijn blog, en vandaag doe ik dat aan de hand van deze Grote Handwerkencyclopedie. Het is precies een jaar geleden dat ik die in mijn shop plaatste, maar niemand heeft hem nog ‘ontdekt’. Oftewel, hij is nog te koop. En nu is het wel grappig om de beschrijving nog eens na te lezen die ik er vorig jaar bij plaatste. Dat kun je zelf ook doen in de shop bij dit artikel.

Ik benadrukte dus toen ook al de leuke retro-invalshoek. En ik schreef: “Als dit boek in onze tijd uitgegeven zou worden, dan zou het een heel duur boek zijn”. En: “De opmaak is wat gedateerd, maar de inhoud nog steeds zeer informatief.” En dat is nu – nadat zòveel mensen het afgelopen jaar met handwerk bezig zijn gegaan – nog véél interessanter! Want dit boek staat boordevol informatie over heel veel handwerk-onderwerpen.

En als ik echt even helemaal over de top ga, dan zeg ik: Zo’n retro-bloemetje (Cyclaam) kun je nu weer in elke supermarkt kopen, maar voor zo’n prachtige oude retro-handwerk-encyclopedie: daarvoor kun je bij mij terecht!

Boek de grote handwerkencyclopedie

Lees reacties (15) of geef een reactie

Straatje van Vermeer- ook in tapisserie

Tapisserie Straatje van Vermeer
De lokatie van het straatje van Vermeer is ontdekt! Een hoogleraar kunstgeschiedenis heeft uitgezocht dat het straatje (beter: het huis met het poortje) in Delft staat. En het staat er dus nog steeds. Op het nieuws is een filmpje te zien dat allerlei mensen komen kijken. En er wordt verteld hoe die hoogleraar te werk is gegaan om dit nu zeker te weten.

Dit vind ik nou zulk leuk nieuws! Hier wordt ik helemaal blij van!
Want ik heb namelijk óók iets ontdekt! Ik heb ‘ontdekt’ dat die oude tapisserie-schilderijen weer zo leuk zijn!
Mijn ‘ontdekking’ dateert van ongeveer twintig jaar geleden, toen nog niemand die oude krengen wilde hebben. Dat is inmiddels wel anders: in kringloopwinkels vlìegen de prijzen voor dit soort tapisserie-werk omhoog.
Ik deed mijn ‘ontdekking’ toen ik deze reproduktie van ‘Het straatje’ kocht. Heel lang geleden dus. En ik heb er zòveel opmerkingen over te horen gekregen! “Wanneer doe je dat lelijke ding nou eens weg?” en: “Wat mòet je daar nou mee?” Maar ik zag er de lol van in en liet mijn exemplaar lekker op zolder staan en nu heeft het gelijk me achterhaald: inmiddels zien heel veel mensen hier de waarde van! Leuk toch?

Maar oei…. ik maak óók wel eens verkéérde inschattingen. Soms laat ik iets staan in een winkel en heb ik er achteraf zo’n spijt van. Zal ik dat ook maar eens vertellen? Twee weken geleden moest ik naar de tandarts, en na afloop beloonde ik mezelf met een uitje naar een kringloopwinkel die ik niet kende. Daar zag ik nog zo’n ‘Vermeer’ staan. Ik kocht hem niet, want ik vond hem te duur. (ik zei toch al: kringloopwinkels hebben pittige prijzen tegenwoordig). Maar thuis had ik spijt. “Hij staat er vast nog wel even en dan ga ik volgende week nog wel een keer”, zei ik tegen mezelf, “als ik weer in de buurt ben, na de tweede tandartsbeurt. Maar toen was m’n kies getrokken en toen had ik ècht geen zin meer in kringloopgedoe.
O, wat jammer nou, nu is dat straatje dus inmiddels nog veel meer waard! Ja, ook in tapisserie!

Maar de mijne die doe ik niet weg. Ik heb me voorgenomen dat ik die voor mezelf hou. Hà! Zie je wel: je moet gewoon ‘Vermeers’ kopen als het nog kan! Ook in tapisserie!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Patronen voor poppen in klederdracht

Boek Poppen in klederdracht
Aan het begin van dit jaar deed ik een ‘vondst’ van een paar enveloppen waarin twaalf patronen voor streekdracht zaten. Ik vond ze zò leuk, dat ik er wel twaalf keer over wilde bloggen. Maar soms werken goede voornemens niet uit, en na een paar blogjes hierover bleef de rest liggen. Waarschijnlijk omdat ik telkens zoveel andere onderwerpen had om over te bloggen. Mijn gedachte was: als ik deze patronen verkoop, dan heeft één persoon er wat aan, maar als ik al die leuke beschrijvingen op m’n blog zet, kunnen meerdere mensen ze lezen. Zal ik nog eens een voorbeeld geven? Dit stond er bij de beschrijving van één van de patronen:

“Wat Limburg betreft, wie een mooi stuk van ons land wil zien, moet zeker daarheen gaan, maar om volksdrachten te zien moet men er niet wezen. Slechts in de buurt van Sittard en om Stein zijn nog enkele resten van een blijkelijk Duits geboren Dracht.
Ze komt in haar eenvoud voor in arme streken, die zich (voorheen althans) de weelde van kant en goud niet konden gunnen. Het kleurige omslagdoek ‘de plak’ genaamd en het doek om het hoofd vormen een wat schrale volksdracht.”

Toch is er ook van Limburg een patroon in deze enveloppen, en wel uit Stein.Enveloppen met patronen poppen klederdracht
Het bijzondere van deze patronen is dat ze speciaal voor poppen zijn.
En hoe groot die poppen dan wel wezen mogen?
Dat weet ik niet. Dat staat er niet bij.
Waarschijnlijk zijn dit bestelpatronen geweest bij een tijdschrift en in dat tijdschrift zullen dan wel mooie plaatjes hebben gestaan. Maar de patronen zijn misschien ook zònder voorbeeld wel duidelijk genoeg. Je volgt gewoon de aanwijzingen op: “1 en 2 aan elkaar stikken, schouder- en zijnaden sluiten. Mouw dichtstikken en inzetten. Jasje sluit aan de voorkant.” etcetera. Makkelijk toch?

Ik kom dus op mijn voornemen terug om alle provincies te ‘bespreken’ en plaats deze enveloppen nu in m’n shop.
En ook nog een heel mooi boek over poppen in klederdracht! Daarin staan wèl mooie foto’s bij de patronen! En er wordt ook veel informatie gegeven over de streekdracht.

Tenslotte nog een foto die ik deze zomer in het museum in Goes maakte, van een paar klederdracht-poppen in een vitrine. Toch nog een plaatje dus, hoewel met wat schittering.
Hier kun je nog één van de blogjes teruglezen die ik schreef over de oude enveloppen met patronen.

Poppen klederdracht museum Goes

Lees reacties (4) of geef een reactie

“In ’t zonnetje buiten”

Oude ansichtkaart SpakenburgHeeft er nog iemand moeite met de storm en de somberheid buiten? Of vinden we het wel gezellig om binnen te blijven en binnen te breien? Op deze oude ansichtkaart is te zien hoe er vroeger voor het huis op de stoep werd gebreid, lekker “‘in het zonnetje buiten”. De tekst op de kaart vermeldt dat dit in Spakenburg zo toeging, maar ook in andere plaatsen was dit zo. Om nog even naar te kijken en welgemoed de dag te beginnen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Over reacties die ik krijg op mijn blog

Gehaakt tasje

Een tijdje geleden vroeg ik jullie om wat reacties op m’n bloggerij. En met het bezoek wat ik een tijdje geleden ontving bij m’n open huis heb ik ook nog even wat gepraat over  de reacties op m’n stukjes. Of ook wel: over het gebrek daaraan. Het viel anderen op dat ik maar weinig reacties krijg. Dat vind ik ook wel jammer, want ik zou graag nog wat meer interaktie willen hebben.
Aan de andere kant: de reacties op m’n blog zijn toch niet de enige graadmeter. Want ik krijg best vaak hele leuke reacties via de mail (via contactformulier). Dus het is ook weer niet zo dat ik maar aan het schrijven ben met weinig respons. Ik heb er bewust voor gekozen dat jullie ook kunnen reageren via contactformulier en daar wordt behoorlijk vaak gebruik van gemaakt. En ik ben ook blij dat deze mogelijkheid er is op m’n blog. Maar het leek me goed om dit eens door te geven: je hoeft dus niet al teveel medelijden met me te hebben want ik heb best veel respons.

Aan de andere kant: meer lezers, is ook meer interaktie en röring en dat zou ik ook best leuk vinden. Dus aan jullie de uitnodiging: blijf reageren! Of begin ermee! Beetje weerwerk van de doelgroep mag best!

Een tijdje geleden maakte ik deze foto tijdens een wandeling, maar die kon ik toen niet voor m’n blog gebruiken want ik had die dag al genoeg anders. Nu was ik weer terug op hetzelfde plekje maar het stormde, en dat was niet het goede moment om foto’s te maken. En nu kan ik deze foto dus wel gebruiken: gemaakt op landgoed Voorstonden, waar ze zo’n mooi bruggetje hebben. Tjonge, dat was ook wat, toen ik onderweg was! Ik ging van A (mijn woonplaats) naar B (waar m’n familie woont), en ik had te maken met maar liefst drie wegversperringen! Eén was aangekondigd, dus daar wist ik van. Ging ik gewoon via een andere route want ik weet de weg daar goed genoeg. Maar daar kwam ik weer twee andere wegversperringen tegen! Toen was ik het zat en ging ik gewoon even op dat landgoed wandelen. Zelfde plekje dus waar ik de vorige keer m’n tasje ophing.

Wegversperringen zijn er eigenlijk altijd wel. Om bij het onderwerp van de ‘reacties’ te blijven: van een paar vrouwen die wat vaker reageren kreeg ik de melding dat dat niet meer zo makkelijk gaat omdat de gegevens niet meer ‘vastgehouden’ worden door de computer. En dan moet je dus telkens alles opnieuw invullen. Dat zijn we aan het uitzoeken en is hopelijk gauw weer verholpen.

Dus: ondanks alle wegversperringen komen we er wel! En blijf gerust reageren, want dat wordt gewaardeerd! En van jullie mooie reacties per mail geniet ik zeer!

Bruggetje bij landgoed Voorstonden

Lees reacties (8) of geef een reactie

Borduur- en textiel-agenda’s en kalenders

Agenda's op gebied van borduren
Er is een professionele agenda voor handwerk-liefhebbers en dat is nog weer eens extra bewijs hoezeer alle aandacht voor handwerk veel moois oplevert. Het bijna afgelopen jaar bestond dat ‘moois’  bijvoorbeeld uit veel tentoonstellingen en ontmoetingsdagen en beurzen op het gebied van handwerk. En die dagen gaan in 2016 ook weer gehouden worden. De meeste data van landelijke exposities en handwerkdagen zijn al bekend en worden vermeld in de Textiel-agenda voor 2016. Deze is een gezamenlijke uitgave van verschillende handwerkverenigingen. Dit zijn: Quiltersgilde, Landelijke organisatie Kant Kunst, Nederlandse Kostuumvereniging, Weefnetwerk, Merkwaardig, Vrouwen van Nu, Museum de Kantfabriek, en de Stichting Informatie en Documentatie Centrum. Allemaal actieve verenigingen die dus deze gezamenlijke agenda uitbrachten. Eén exemplaar is in m’n shop te vinden, als je het leuk vind om bij mij te bestellen, en verder kun je ook bij al die verenigingen terecht, of in de boekhandel.

Maar oude agenda’s en kalenders zijn ook nog steeds geliefd! Sommige Pagina uit agenda 1983 Haandarbejdets Fremmevroegere agenda’s zijn zelfs uitgegroeid tot heuse verzamelaars-items. Zoals de prachtige kalenders van de Haandarbejdets Fremme. Ik heb een nieuw exemplaar kunnen vinden, met tekeningen van de borduur-kunstenares Gerda Bengtsson. Misschien vind ik deze agenda wel de mooiste uit die serie. Ik heb de hele inleiding overgetypt (bij de beschrijving van dit artikel in m’n shop), omdat daaruit blijkt met hoeveel zorg zo’n agenda is samengesteld. En als je die afbeeldingen ziet, dan ‘klopt’ het ook allemaal. Erg mooi!

Volgens mij is het in deze overdadige tijd met zoveel keus op agenda- en kalendergebied het makkelijkste om méérdere agenda’s te hebben. Eén voor de persoonlijke afspraken en één voor je hobby. Want ze zijn allemáál zo mooi….

Lees reacties (4) of geef een reactie

Bloemencirkel

Geborduurde bloemencirkel
Eindelijk stopte ik de bollen in de grond. Daar ben ik elk jaar laat mee; meestal kom ik er pas in november aan toe. Het idee dat ik volgend jaar geen voorjaarsbloemen in de tuin zou zien bloeien schrikt me af. Dus dan zoek ik in de schuur naar de zakjes tulpen en narcissen en stop ik alles in de grond. Dat is mijn bloemencirkel!

Dit schattige schilderijtje stop ik ook ergens in: in m’n shop. Ook dat is een cirkel: ik koop iets, geniet er een tijdje van, blog erover en plaats het in m’n shop. Dit specifieke schilderijtje is heel mooi geborduurd in platsteek. Voor wie ook veel van bloemen houdt, en er ook niet tegen kan dat er volgend voorjaar niks zou bloeien!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Nijntje in Utrecht

Nijntje borduurwerkjes
Nijntje bestaat 60 jaar. De inmiddels beroemde tekenaar Dick Bruna vertelde tijdens een vakantie aan zijn zoon een verhaaltje over een konijn dat in de tuin van hun vakantiehuisje rondliep. Vervolgens maakte hij er tekeningen bij en zo ontstond ‘Nijntje’. Het eerste boekje verscheen in 1955 en zestig jaar later zijn er nu 32 boekjes verschenen. Die zijn in meer dan 50 talen vertaald en wereldwijd zijn er ruim 85 miljoen exemplaren verkocht.

Dus je kunt wel zeggen: iedereen kent Nijntje!Nijntje op Hoog Catherijne
Vorige week ging ik een dagje naar Utrecht (dat is de Nijntje-stad) en kwam ik Nijntje gelijk al tegen: op Hoog Catharijne stond een groot exemplaar van haar. In totaal staan er 60 van die grote Nijntjes verspreid over verschillende plekken (in Amsterdam, Den Haag en Utrecht). Deze zijn gemaakt door gerenommeerde kunstenaars. Ik wilde natuurlijk gelijk een foto maken van de stations-Nijntje, maar je kunt eigenlijk niet goed zien dat dit beeld bijna twee meter hoog is.

En daarna liep ik gauw naar de binnenstad, waar Twee borduurwerkjesik op bezoek ging bij m’n buitenlandse nicht. Ik liet haar mijn borduurwerkje zien, waar ik in de trein aan had gewerkt. (nog steeds: geen tijd verloren laten gaan!) En zij liet me háár borduurwerkje ook zien. Héé: Nijntje! Nog weer een illustratie dat Miffy tot ver over de landsgrenzen beroemd is.
Ik vond het wel grappig: ik had m’n nicht al heel lang niet gezien, en nu gingen we samen koffiedrinken en bleek dat we allebei aan het borduren waren op een precies even groot lapje. Familie-band zeker; dan doe je soms iets hetzelfde zonder dat je dat van elkaar weet. Vandaag ga ik haar nog weer even opzoeken, maar nu in het huis van m’n zus. Momenten om een beetje uit te buiten.

Vijf geborduurde schilderijtjes Nijntje
Nog wat informatie over Nijntje in Utrecht: Een grote familietentoonstelling in het Centraal Museum is net afgelopen en het Dick Bruna huis is wegens verbouwing gesloten. Dus momenteel zijn de Nijntjes alleen buiten te zien, in die metershoge beelden. Maar vanaf half december is het Dick Bruna huis weer open. Er wordt nu gewerkt om het originele atelier van de tekenaar daarin onder te brengen.
En voor wie toch graag een èchte Nijntje-reproduktie wil zien: ik heb vijf geborduurde schilderijtjes in m’n shop staan.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bijpraten op een mooi plekje

quiltje log cabin op tuintafel met digitalis

De meeste praatjes maak ik in wandelgangen, in winkelcentra of in fietsenstallingen of waar ik ook maar bekenden tegenkom. Dat zijn vaak leuke gesprekken want ik ben bevoorrecht dat ik veel leuke mensen mag kennen. Zo’n spontaan gesprekje kan me opvrolijken, kan me herkenning geven, en kan me bemoedigen, en geeft me het gevoel van ‘mens onder de mensen’ te zijn. En ik ben dan ook blij met die gesprekken.

Maar soms staan we dan ergens waar de auto’s langs ons razen, of waar steeds iemand anders het gesprek stoort of waar veel herrie is. En dan denk ik: “Ik wou dat we dit gesprek samen ergens anders konden voeren.” Vandaag werkte dat uit. Ik kwam iemand tegen in de winkel en zei: kom je straks even langs? In plaats van naast de vrachtauto’s te praten, konden we in mijn tuin een uurtje bijpraten. Net doen alsof je elkaar spontaan tegenkomt, maar tòch even op een leuk plekje zitten. Dat was mooi. We hadden het er onder andere over dat we dat als vrouwen ook zo nodig hebben: Even je verhaal kwijt. Even vertellen wat je bezighoudt of dwarszit. En dan het meeleven van de ander ervaren. Dat doet goed.

Eerder gepubliceerd op mijn eerdere blog.
Het was zo’n sombere dag vandaag en nu zocht ik wat met bloemen.
Het quiltje wat op m’n tuintafel lag is een klein log cabin quiltje waar ik ruim twee jaar geleden mee bezig was.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Groente en fruit geborduurd thanksgiving

Groente en fruit geborduurd

Groente en fruit zijn fantastisch om te eten! Ik werd weer bepaald bij deze rijke bronnen van vitaminen en mineralen. Maar de opbrengst van het land zijn ook prachtig om te zien! En om bijvoorbeeld te schilderen; dat deden ze ver voor de middeleeuwen al. Of kunstenaars graveerden druiventrossen en granaatappelen in steen of hout. En de kleurrijke en mooigevormde groentes en vruchten zijn ook een dankbaar foto-object. En er zijn vast nog wel meer uitingsvormen waarin de blijdschap over de vruchten van bomen en planten wordt weergegeven. En op een blog over borduren misstaat dit tafereeltje niet: een prachtig geborduurde lap waarin in platsteek veel bekende vruchten zijn vastgelegd. Ik naaide er een achterkant aan van rode ribstof en kan het als kussentje gebruiken.

 

oorspronkelijk 31 mei 2013

Laat wat van je horen en geef een reactie

Anker borduurpatronen

Anker borduurpatronen
Sommige patronen die ik tegenkom vind ik heel mooi om eerst zelf een tijdje naar te kijken. Dan proef ik weer de sfeer van vroeger. Het huis van m’n grootmoeder waar je als klein kind voorzichtig rondkeek en alles in je opnam. De stijl, de uitstraling, de decoratieve gezelligheid…. zo mooi!
Met deze oude foto’s ben je weer even helemaal terug in de tijd. Maar welke tijd eigenlijk? Zijn het de fifties of de sixties? Dat weet ik niet. Er staat geen jaartal op deze patroonbladen.

Nu eerst wat uitleg over wat dit precies zijn. Het zijn patroonbladen die vroeger los gekocht konden worden. Anker was bij mijn weten de enige uitgever die Nederlandstalige losse patronen uitgaf. Het bijzondere hiervan is dat de borduurpatronen òp de eigen stof gestreken konden worden. Zo kon je heel makkelijk zelf borduren. Op deze wijze werd er in die tijd veel geborduurd en veel van die oude kleedjes die je nu nog tweedehands tegenkomt zijn op die manier gemaakt. Dus dat mensen zelf stof uitzochten in de handwerkwinkel, een los patroon erbij kochten, dat er zelf opstreken, en daarna aan de slag gingen. Het grote voordeel is dat je niet steeds heen en weer hoeft te kijken naar je patroon op papier.

Al deze patronen hebben het ongebruikte strijkpatroon nog als inlegvel erbij. Dus je kunt het zò gebruiken. Maar het is ook gewoon leuk om even naar te kijken. Die prachtige oude foto’s van toen! In m’n shop kun je al deze foto’s ook op groter formaat zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Weemoed bij een rood kleed

Boom bij Tolzicht
Mijn schoonmoeder woonde in een mooi appartement met uitzicht op het groen. Afgelopen zomer overleed zij en dat had impact op ons. Ik besloot er gewoon over te schrijven op m’n blog, want het is iets wat we allemáál meemaken: het overlijden van onze ouders. Als het zover is, dan raakt je dat. En nog lange tijd ben je er in gedachten mee bezig. Daar praat en schrijf je dan niet meer iedere keer over, maar voor jezelf moet je het nog wel verwerken. Dat deden wij o.a. door nog eens terug te gaan en langs haar oude appartement lopen. Er stonden nu andere bloemen voor ‘haar’ raam…

We missen het wel dat we daar nu niet meer naar toe hoeven. Altijd als we naar de deur liepen, kwamen we langs een paar mooie bomen. Die waren nu prachtig verkleurd. Ik herinner me dat ik twee jaar geleden mijn kleed meenam daarnaar toe. Ik wilde het aan m’n schoonmoeder laten zien. Ze had het bewonderd, en na het bezoek ging ik weer naar huis. En toen zag ik dat de kleuren op mijn kleed precies hetzelfde waren als de kleuren van de Acer bij de deur. Daar fotografeerde ik het. Die foto liet ik hier zien op mijn blog, in november. Maar later haalde ik die eerste november-blogjes weg en nu plaats ik sommige blogjes nog een keer:

Rood smyrna kleed onder Acerboom met afgevallen blad
En de tekst van twee jaar geleden:
“M’n kleed is klaar! Ik borduurde het in twee maanden en heb genoten van de heerlijke avonden waarop ik op de bank hieraan zat te werken. Ik borduurde met Sudanwol op een ondergrond van bedrukt stramien wat eigenlijk bedoeld was voor smyrna. Dat had tot gevolg dat ik nogal moest opletten omdat elk kruisje precies náást de aangegeven kleur moest worden geborduurd. Dat ging soms mis, en bij een symmetrisch motief kun je dat niet laten zitten. Maar de  voldoening nu het klaar is is groot. Is dit kleed nu ‘klassiek’ of gewoon ‘ouderwets’? Ik denk dat het vast ook weer hip wordt, ook al zag ik op geen enkele andere (handwerk)blog nog zo’n kleed voorbijkomen.”

Paadje bij Tolzicht
Daar dacht ik allemaal aan, toen we nog eens langs dat mooie plekje liepen waar m’n schoonmoeder woonde. Ik ben blij dat ik haar m’n kleed nog heb kunnen laten zien, en zoveel andere dingen met haar nog kon delen. En nu is er af en toe die weemoed.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Voorbedrukt stramien

kleed giraffe en ministeck olifant

“Voor een groot kleed, waarvoor ik een groot voorbedrukt stramien kocht, zocht ik de kleuren uit. De eigenaar van een grote handwerkwinkel vertelde mij dat hij één van de laatste leveranciers is van dit soort stukken bedrukt stramien, en dat hij klanten uit het hele land hiervoor krijgt. Dit stramien werd in een klein fabriekje met de hand bedrukt en ik heb veel zin om er aan te beginnen.”

Dit blogje had ik al eens eerder gepubliceerd en laat ik nu weer zien,
omdat ik af en toe wat terugblik op de begintijd van mijn blog.
Ik herinner me weer dat ik een hele muur had volgehangen met kleden en zelfs een oude ministeck-olifant.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee posters borduurmotiefjes

Twee posters borduurmotiefjes
In de tachtiger en negentiger jaren werd er ook veel geborduurd. En af en toe hadden de grote tijdschriften zoals Ariadne, Libelle en Margriet een extraatje, zoals deze borduurposters. Wie herkent Lavendelzakje met geborduurd bloemetjeze nog? Ze waren erg leuk! Het margrietje in de hoek rechtsonder heb ik zelf geborduurd in die tijd. Ik borduurde in de trein op weg naar m’n werk. Ik weet nog dat ik ’s morgens weg moest en ik had haast en wilde nog gauw even wat nieuwe draadjes pakken. Ik had geen tijd om iets nieuws uit te zoeken en daarom borduurde ik ook maar een achterkant. Want de tijd in de trein ongebruikt voorbij laten gaan: dat vond ik toen ondènkbaar!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Zwart wit

Sfinx en zwart borduurwerkje
Opnieuw nieuws om stil van te worden.
Gister maakte ik deze foto. Van m’n zwarte borduurwerkje bij een sfinx van aardewerk.
En vandaag plaats ik deze foto, terwijl we nog geschokt zijn over het nieuws uit Frankrijk.

Lees reacties (2) of geef een reactie

In de knoop – Macramé boeken

Macrame boeken
Een flinke stapel macramé-boeken zet ik vandaag op m’n shop en de gedachte was dat er vast wel mensen zijn die daar blij mee zijn, want macramé-boeken worden nu volop gezocht. Gister had ik deze boeken al voorbereid om vanmorgen te plaatsen. Maar ineens is er dan iets in het nieuws wat alles anders maakt. In Parijs zijn verschrikkelijke aanslagen gepleegd, en dan is hobby ineens zo betrekkelijk. Je kunt wel zeggen dat we hiermee flink ‘in de knoop’ zitten. Dat is géén leuke woordspeling. Ik plaats dit blogje nu toch (en we mogen ook best blij zijn met onze hobby’s en daarmee bezig zijn). Maar toch: ineens voelt het allemaal wel wat anders.

En ik had nog wel willen schrijven: dat groene Franse boek ‘le Macramé’ vind ik zelf het mooiste van deze stapel. Frankrijk. Ja, we voelen ons verbonden met Frankrijk!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ons wandkleed: betekenis van de tafereeltjes

Dit is een blogje wat twee jaar geleden in november op mijn website stond. Later haalde ik het weg, maar nu plaats ik het opnieuw. Met nog wat meer informatie erbij!

ons wandkleed met tekst Leer ons alzo onze dagen tellen

Ons wandkleed: Dat is de naam die de ontwerpster zelf aan dit wandkleed gaf, en zo voelt het voor ons als familie ook. M’n zussen zagen het gelijk bij me hangen toen ze op bezoek kwamen: “Hé, heb jij dat ook?” Tientallen jaren hangt het al bij onze moeder, en ik ken meerdere vrouwen van mijn leeftijd die moeders hebben of hadden die ditzelde wandkleed hebben. Het voelt inderdaad als van ‘ons’. Toen ik het deze zomer kon kopen – kant en klaar – aarzelde ik geen moment. En nu ben ik ook nog  eenzelfde wandkleed maar dan in paars aan het afmaken.

Dit kleed is ontworpen door Hill Bottema in 1950. Het ontwerp werd gepubliceerd in ‘Vrouwenpost’ (wat later opging in de Elisabethbode) en mede daardoor kreeg het zo’n grote bekendheid. De kunstenares was in haar tijd bekend en geliefd. Ze ontwierp ook kinderpostzegels en ex libri en illustreerde kinderboeken. Maar ons wandkleed is waarschijnlijk het meest bekend geworden. Het is ook weer opnieuw in produktie als borduurpakket: voor iets minder dan 50 euro kun je het materiaal en het patroon kopen. Dat lijkt me illustratief voor hoe geliefd dit ontwerp is. De tekst onderaan komt uit Psalm 90 vers 12. Het volledige citaat is: “Leer ons alzo onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen.”

(dit blogje publiceerde ik twee jaar eerder al. En nu wil ik het nog wat uitbreiden. Want ik heb nu inmiddels ook een oude Elisabethbode gevonden waar dit wandkleed in werd beschreven. Deze zomer sprak ik een mevrouw die deze oude maand-patronen gebruikt als afwisseling tussen de wekelijkse randjes. En ze vroeg of ik er nog wat meer informatie over had. Die heb ik, en omdat ik denk dat meerderen die informatie op prijs stellen, typ ik de hele uitleg over uit die oude Elisabethbode.)

Twee afbeeldingen ons wandkleed

In het dak zijn de zinnebeelden voor ‘geloof, hoop en liefde’ verwerkt. Ter weerszijden van het huis staan tweeërlei levensbomen. De wijnstok groeit half over het huis heen. De opstijgende ranken, die de vakken voor de twaalf maanden scheiden, vertellen van de groei van al het levende, dat ons het jaar door begeleidt.
Januari (louwmand): een Hollands ijstafereeltje.
Februari (sprokkelmaand): de zaaiende, ploegende en eggende landman.
April (grasmaand): de viering van Palmpasen, folkloristisch gebruik. Vroeger trokken de kinderen op Palmzondag met versierde stokken, de palmpasen, in optocht langs de wegen onder het zingen van de speciale palmpasen-liederen.
Mei (bloeimaand): de boerenbruiloft. Op de achtergrond een statige boerderij, omgeven door bloeiende bomen, beschut door een dikke haag aan weerskanten, speels fladderende vogels op het dak.
Juni (zomermaand): punteren in Giethoorn.
Juli (hooimaand): de boerenwagen met het hoog opgestapelde hooi. De halfgevulde hooiberg naast een groot boerenhuis.
Augustus (oogstmaand): vakantie langs de Hollandse wegen: de trekkers op de tandem, toeristen in een autobus, de wandelaar, de fietser, de ijscoman, het vliegtuig zelfs.
September (herfstmaand): bedrijvigheid in de appelboomgaard in Zeeland; vrouwtjes met Zeeuwse kappen.
Oktober (wijnmaand): dankbaar voor het gewas, op weg naar het typisch dorpkerkje aan een weggetje met geschoren linden.
November (slachtmaand): viering van Sint Maarten tegen de achtergrond van huisjes en molens aan de Zaan, waar deze viering nog in zwang is, evenals in de provincie Groningen.
December (wintermaand): het Kerstgebeuren, de stal, de herders en schapen, de wijzen uit het oosten, de ster.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Het oude Droevendaal en een boekje van Parley

Tijdschrift Parley haken
Jong in de jaren zeventig!
Dat was ik. En ik kwam wel eens in Wageningen, want daar woonde m’n vriendje.
Samen waren we jong in de jaren zeventig. En wil je weten hoe dat was?
Nou: haken natuurlijk!
Het was de tijd van de geitenwollen sokken. De lange haren. De alto’s. De liedjes van Boudewijn de Groot. De Sansevieria voor de ramen. Veel oranje en bruin. De strijd voor het behoud van statiegeldflessen.
In Wageningen was er gebrek aan studentenwoningen en in een weiland net buiten de stad werden er studentenbarakken geplaatst. En daar ontwikkelde zich een héél speciaal sfeertje. De plek heette Droevendaal en die werd beroemd. Of berucht? Ik ben er nooit geweest, maar ik had wel een enorm gevoel van herkenning toen ik dit filmpje zag. Duurt maar een paar minuten en als je het gezien hebt, dan weet je: Zò was het in de jaren zeventig!

En hoe was het nog meer in de jaren zeventig?
Nou: haken natuurlijk!
We haakten van alles!
En dat kan nu weer. Met dit oude Parley tijdschrift.

Lees reactie (1) of geef een reactie

De dierenwereld van Beatrix Potter

Borduurpatroon Beatrix Potter
Als je iets groots gaat borduren, dan is het fijn als je ook een groot patroon hebt. Anders zit je telkens zo op het voorbeeld te turen. Sommige patronen zijn zò mooi en doordacht afgedrukt, die zou je bijna zò wel kunnen inlijsten. Dit borduurpatroon (wat werd uitgegeven door Ariadne) heeft alles mee: groot, duidelijk, en het is ook nog helemaal nieuw. En je kunt kiezen uit maar liefst zes Beatrix-Potter-creaties. Dat zijn Benjamin Wollepluis (het konijn), Hunka Munka (de muis), Vrouwtje Plooi (de egel), Jozefien Kwebbeleend (de gans), Pieter Konijn (geen toelichting nodig), en Jeremias Hengelaar (de kikker).

Lees reacties (2) of geef een reactie

Materiaalpakketten Handwerken zonder grenzen

Materiaalpakketten Handwerken zonder grenzen
In de begintijd van het vernieuwende tijdschrift Handwerken zonder Grenzen, hoorde bij elke aflevering een materiaalpakket. In het tijdschrift stond dan een artikel waarin een bepaalde techniek werd beschreven, of een reportage over een ander volk die een bepaalde techniek toepasten. En in het bijgeleverde materiaalpakket kon je dat dan zelf uitproberen! Precies de goede lapjes, precies de goede handwerkstof, precies het goede garen of de wol of de zijde, en je kon gelijk aan de gang! Dit was de persoonlijke visie van het vernieuwende echtpaar Henk en Henriëtte Beukers, en wat hebben zij veel betekend voor de ontwikkeling van het handwerk. Zij hadden visie dat al die bijzondere technieken bewaard en doorgegeven werden.
Later was het toch niet meer vol te houden om die materiaalpakketten bij het tijdschrift te leveren, en ging het tijdschrift zònder die pakketten verder. Veel mensen die in die tijd een abonnement hadden, bewaarden hun pakketten zorgvuldig, en nu is het een jaar of veertig later en kom je af en toe dit oefen-materiaal nog eens tegen. Vooral als het nog in de oorspronkelijke doos zit is het extra leuk!
Ik heb een grote bananendoos met een stapel van deze materiaalpakketten. Die wil ik wel allemaal stuk voor stuk op m’n shop zetten, maar ik ga eerst vragen of er misschien een handwerkliefhebber is die dit in één keer wil kopen. Zie verder in m’n shop.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Tropische vogels en vlinders op mijn tapisserietasjes

tapisserietasjes papegaaien en vllinders

Als ik dwaal door Amsterdam (of ergens anders) dan vind ik het altijd fijn om m’n fototoestel bij de hand te hebben. De hele zomer liep ik met m’n kleine vlindertasje rond, waar m’n toestel precies in past. Het is een fijn tasje geworden wat ik overal aan m’n schouder hang en wat ook genoeg bescherming geeft aan m’n fototoestel. Nu was ik in een vlinder-ruimte waar de meest exotische vlinders vrij rondvlogen en dat was prachtig! Artis heeft nog steeds de klassieke ruimtes (kooien) waar de dieren net zo zijn ondergebracht als 175 jaar geleden. Maar ze doen ook mee met de internationale trend om dieren vrij te laten bewegen in een grote ruimte waar het publiek dan gewoon tussendoor kan lopen. Dat is zò leuk! Je bent dan even in een heel andere wereld. En als je dan weer buiten komt denk je: “O, hè, waar ben ik nou? O ja, deze wereld is er ook nog!” Even in de dierentuin langs zo’n waterval lopen, of in een nagemaakte woestijn (met reptielen), of in een tropisch vlinderparadijs: dat vind ik prachtig!

En omdat dat niet elke dag kan, neem ik dus mijn tasjes overal mee naar toe.

Dit blogje heb ik een paar jaar eerder gepubliceerd.
Af en toe blik ik in november terug op de begintijd van mijn bloggen.
Bij dit blogje dacht ik eraan dat Artis recent in het nieuws was vanwege dat sommige oude dierenverblijven nu eindelijk gesloopt gaan worden, zodat de grote dieren meer ruimte krijgen.
Toen ik een paar jaar geleden in Artis was, dacht ik ook: sommige ruimtes, dat kan ècht niet meer!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ontmoetingen in Utrecht

Dom vanaf Oudegracht

In ieder geval één bloglezeres zal het leuk vinden om deze foto te zien. Via m’n blog kreeg ik contact met een vrouw uit het buitenland, die een keer iets bij me kocht. Ze mailde me dat ze vroeger in Utrecht had gestudeerd en op de Oude Gracht woonde. Ze had me zelfs het huisnummer genoemd en ik mailde haar: “Dan ga ik daar wel eens een kijkje nemen!” Wat een mooi ‘kijkje’! Geen wonder dat ze goede herinneringen heeft aan haar studieperiode in de Domstad! Deze foto is genomen van vlak vóór haar oude voordeur.

Dit blogje gaat over ‘ontmoetingen’. Digitale ontmoetingen zijn leuk (en ik krijg ineens via m’n blog nog meer leuke reacties uit het buitenland), maar echte ook! Vorige week zocht ik m’n nicht op die tijdelijk in Utrecht woont, en vandaag ging ik gewoon nòg een keer. Sommige gelegenheden moet je gewoon een beetje uitbuiten. Dus zat ik vanmorgen om half 11 al aan de koffie in zo’n oud grachtenhuis. En ’s middags zat ik met m’n zoon op een terrasje. Buiten! Half november! Met uitzicht op de Dom! Dat was allemaal erg leuk.

Bij m’n nicht zag ik een kussen waarvoor ik haar ooit nog eens het materiaal heb aangeleverd. Ze woonde toen aan het andere eind van de wereld en ik dacht: “Dat meisje moet toch ook wel eens wat te borduren hebben, al woont ze in de tropen.” En ik stuurde haar dit Hollandse pakket.” Nu zag ik het na al die jaren weer terug. Leuk om te zien!
En een toevallige illustratie van wat ik vanmorgen schreef: als je een stuk stramien hebt en wat wol, dan kun je daar ook prima op borduren. Dan wordt het motief gewoon wat groter.
En het wordt nog wat toevalliger. Bij thuiskomst was er een mailtje van een andere bloglezeres. Zij stuurde me uit weer een ander ver land ook wat foto’s van kussens. Met wat uitleg waarom die kussens voor haar veel betekenen. Gezellige digitale ontmoetingen dus, en ook een paar echte vandaag.
En een tip voor tantes: geef ook eens een kussenpakket aan je nicht. Wie weet zie je het na twintig jaar dan ineens terug op een verrassende plek!

Kussen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken Eva Rosenstand

Geborduurde vogel op stramien
Het vogeltje op het geborduurde stramien lijkt wel wat op het vogeltje op het boek van Eva Rosenstand. Het heeft me altijd geboeid dat die kleine motiefjes toch niet per sé op handwerklinnen hoeven te worden uitgevoerd. Op grof stramien kan ook! Nu is deze gelijkenis gewoon toeval, en is ook niet hetzelfde patroon gebruikt, maar ik vond het toch leuk om het even bij elkaar te leggen.

De boeken van Eva Rosenstand zijn voor liefhebbers van oude patronenboeken. Veel handwerkleraressen Vier boeken Eva Rosenstandhalverwege de vorige eeuw hadden deze boeken en koesterden ze. En veel handwerkliefhebbers zien er nu ook weer de schoonheid en waarde van. Deze boeken zijn in vroeger tijd onvertaald geïmporteerd in ons land en werden hier verspreid. Na al die jaren zijn die natuur-patronen  nog steeds mooi!
Ik heb weer vier nieuwe, en hier vind je nog een blogje over een eerdere serie die ik te koop had. Ik vond het zelf wel grappig om dat nog eens terug te lezen. Dat blogje was het tegenovergestelde van twitteren: beetje langdradig.

 

Laat wat van je horen en geef een reactie

Schattige oude babymutsjes

Twee oude babymutsjes

Wil je je baby laten fotograferen in nostalgische kleding?
Of wil je met je baby meedoen met het Dickensfestival, waarbij iedereen in middeleeuwse kleding door de oude straten van de binnenstad van Deventer loopt?
Dan zijn deze antieke babymutsjes misschien wel geschikt.
Ze zijn iets meer crème dan op de foto, dus niet helemaal wit. Maar ze komen zo wel goed uit natuurlijk tegen dat zwart.

Ik zat zo eens wat te mijmeren over deze mutsjes. Ze zijn zo lief, en iedereen die vroeger een baby heeft gehad denkt af en toe met weemoed terug aan die bijzondere babytijd. In onze tijd kunnen al die mooie momenten vastgelegd worden middels talloze foto’s. Overdadig veel eigenlijk. Maar vroeger was het niet gebruikelijk om zoveel foto’s te maken, en soms kwam een baby zelfs nóóit op de foto. Ik kan me voorstellen dat moeders dan maar zo’n mutsje bewaarden. Een tastbaar aandenken aan hun kleintje. Wie weet welke baby’s deze mutsjes hebben gedragen, en welke moeders ze hebben gekoesterd. Maar nu staan de mutsjes in m’n shop, en kunnen ze weer naar andere moeders. En andere baby’s!

Lief hè, die kleine katoene en satijne…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patroon Wilde Waddenbloemen

patroonvellen Wilde Waddenbloemen

Voor wie héél veel van borduren houdt, en graag iets héél groots wil maken: dit borduurwerk van wilde waddenbloemen is enorm! Het patroon bestaat maar liefst 15 grote vellen A3. Gelukkig zijn die patroonvellen ook heel duidelijk, dus erop turen is niet nodig. Maar toch: je moet wel heel veel moed en doorzettingsvermogen hebben om hieraan te beginnen.
Knap als je zoiets groots kunt maken!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Sint Maarten

Borduurwerkje spelende kinderen
Toen onze kinderen klein waren, woonden we in Noord Holland. Dáár konden ze nog eens Sint Maarten vieren! Met lampionnen langs de deuren, mooie liedjes zingen, en aan het eind een berg snoep. Zò leuk!
Nu is het feest ook overgewaaid naar andere provincies, maar ik hoor die liedjes niet meer. Wel een hoop geschreeuw hier in de straat. Hebben we gefaald in onze liedjes-overdracht? Waar zijn die schattige kindertjes gebleven?

Lees reacties (2) of geef een reactie

Nostalgie met haken

Nostalgie met haken
Twee oude tijdschriften uit de jaren zeventig bladerde ik door, en toen zag ik deze pagina: boordevol nostalgie! De rieten stoelen, de glas-in-lood-ramen, het oranje tafelkleed, de glazen potten, de hanglamp, de koffiemolen. En het servies! Die mokken heb ik zelf ook nog! Gekregen op m’n trouwdag en dat is al meer dan 30 jaar geleden. Toch leuk, dat die mokken na al die jaren nog compleet zijn.

Deze oude tijdschriften roepen bij ook anderen nostalgische herinneringen op. Op een eerder blogje kreeg ik een reactie van iemand die warme herinneringen heeft aan het haken van gordijntjes op het strand, en later haakte ze ze ook voor een buitenlandse vriendin, die ook zo’n mooi Hollands raam wilde. Zelf heb ik herinneringen aan het haken van de gordijntjes tijdens de pauzes van m’n opleiding. Zo lekker om na de les even te kunnen ontspannen met haken. Het patroon kende ik al gauw uit m’n hoofd.

En nu deze oude tijdschriften! Om jullie ook nog wat meer nostalgische herinneringen te geven heb ik een paar mooie foto’s in de galerij geplaatst. Ook van zo’n haakwerk in een ronde cirkel. En dan al die mooie gehaakte kleedjes: wat zijn ze weer leuk om te zien!
Neveda special en Haakfantasieën

Twee tijdschriften haken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geweven kleedje

Geweven kleedje met kan
Een klein kleedje met eenvoudige strepen, een paar sterke motieven en rustige kleuren. Geweven met mooi materiaal. Daar kan ik óók zo van genieten. Ik hou van bont en vrolijk, maar ook van rustig en stijlvol. Dit kleedje legde ik nu weer ergens neer in m’n kamer. Buiten een laagje gevallen bladeren op het gras, die ik zo lang mogelijk laat liggen, vanwege de sterk overheersende bruine dorheid. En binnen een paar stemmige solitaire interieur-verrijkers, die de ingetreden herfst onderstrepen. Soms is simpel precies genoeg.

Geweven kleedje
Het is echt een mooi handgeweven kleedje, waarschijnlijk meegekomen met een toerist uit een ver land. Ik plaats het in m’n shop, en daar is het beschikbaar voor iemand anders die de herfst wil onderstrepen. En als iemand deze stijl herkent: laat gerust even weten. Zou het uit Peru komen of een ander Zuid-Amerikaans land?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boeken en boekjes over oude merklappen

Boeken over merklappen

Oude merklappen staan in de belangstelling en de boeken en boekjes daarover daarom ook. In een eerder tijdperk waarin er belangstelling was voor merklappen, werden er ook al leuke boeken uitgegeven en die boekjes heb ik gráág in m’n shop. Maar als ze besteld worden, zijn ze natuurlijk weg (tot ik weer nieuwe heb). Ik heb hier nu twee boekjes liggen die toevallig tegelijk op de post gaan, maar ik nam er nog even een foto van. Het eerste boekje rechtsboven gaat naar Amerika, en het is leuk om in een email-uitwisseling met de besteller te ontdekken hoe er dáár ook belangstelling is voor onze oude merklappen.
Het tweede boekje “Samplers” gaat over de Engelse traditie van de oude merklappen. Met precies dezelfde foto’s van oude merklappen die wij hier nu ook kennen. Erg interessant voor liefhebbers! Eén exemplaar is besteld en gaat dus op de post, het andere is nog in m’n shop.

Niet altijd is gelijk duidelijk dat in een bepaald boek of tijdschrift er zulke interessante informatie staat. Bijvoorbeeld in de oude Ariadne van april 1988, die ik vorige week op m’n shop zette. Daarin staat een artikel van Joke Visser, die toen al zich specialiseerde in oude merklappen en die nu een bekend schrijfster is op dit gebied.
En dan noem ik nog het boek van Cécile Dreesmann. In de tachtiger jaren werden diverse boeken van haar gepubliceerd. Eén daarvan heet “Door het oog van duizend naalden“. Aan de buitenkant van de witte hardcover-editie is absoluut niet te zien dat dit boek over oude merklappen gaat. De gele soft-cover editie heeft wèl een oude merklap op de voorkant. Beide zijn ze van binnen precies hetzelfde en beide staan ze in m’n shop.
Voor wie van oude merklappen houdt en op zoek is naar oude informatie hierover. En een patroon om zelf een oude merklap na te maken uit de 17e eeuw (bewerkt door Joke Visser): dat zit óók nog in die oude Ariadne!
(gelijk een goede illustratie waarom ik die oude Ariadnes te koop aanbied: er zit nog zòveel moois tussen!)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Crazy patchwork

Boek en map crazy patchwork

Crazy Quilten werd aan het eind van de 19e eeuw razend populair en in musea in Amerika zijn heel veel mooie voorbeelden te zien van een opmerkelijke ontwikkeling: het aan elkaar naaien van kleine lapjes – zònder een vast patroon! – werd tot hoge kunst verheven! Ook in het Crazy Quilt Handbook zijn daarvan voorbeelden te zien en het is echt interessant om eens in die geschiedenis te duiken, als je bent gecharmeerd geraakt door deze techniek. Dit boek geeft naast al die achtergrondinformatie over de geschiedenis en foto’s van toepassingen uit de jaren tachtig in Amerika, ook patronen. En er worden duidelijke voorbeelden gegeven hoe de specifieke randjes moeten worden gemaakt, die zichtbaar op de naden worden gemaakt.

Ik heb het boek naast een crazy-patchwork opbergmap gelegd; dan is de grootte ook gelijk duidelijk. In deze mooi afgewerkte opbergmap past dus iets wat net iets groter is dan A4, een schrijfblok of zo. Crazy patchwork spreekt vooral aan omdat je al die kleine kostbare lapjes erin kunt verwerken die je nooit hebt willen weggooien. Naai ze allemaal aan elkaar en maak er een eigen crazy kunstwerk van! Hoe bonter hoe mooier. En het is leuk om te weten dat je dan in goed gezelschap bent, want dat deden ze meer dan honderd jaar geleden dus ook al.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het grote borduurboek van Burda

Het grote borduurboek Burda
Soms kom ik een boek tegen waarvan ik denk: het is haast niet te geloven wat hier allemaal in staat! Zòveel mooie randjes, geometrische figuren, dessins, gobelins, folklore-motieven, ajour-randen, holbeinsteken en florentijnse patronen. Voor wie van borduren houdt: één groot patronenfeest in dit Burda Grote Borduurboek!

Om nog een andere reden vond ik het leuk om dit boek te ontdekken: er staat een patroon in van een kleed wat ik zelf ook heb. Een loper hélemaal volgeborduurd met de bonte folklore kruissteek!

Pagina uit het grote borduurboek Burda
Het boek (d.w.z.: twee boeken) plaats ik in m’n shop en daar zijn ook nog wat andere foto’s te zien van wat pagina’s uit dit aantrekkelijke boek.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Borduren met gouddraad

Borduurwerk met metaaldraad
Borduren met metaaldraad is heel anders dan andere vormen van borduren. Er worden goud- en zilverdraden òp de stof vastgezet en daarbij kunnen ook allerlei andere glinsterende materialen zoals kralen worden gevoegd. Metaalborduurwerk werd veel gebruikt voor kerkelijke toepassingen, zoals versieringen op mantels en altaarkleden. En ook aan koninklijke hoven is veel gebruik gemaakt van borduren met gouddraad en allerlei kostbare versieringen. Ik zocht er wat over na in een boek waarin veel borduurtechnieken zijn beschreven: Naaldkunst, het grote borduurboek. Hierin staan talloze borduurtechnieken duidelijk beschreven, en de invalshoek is steeds om eerst een museumstuk te belichten, en daarna de techniek te beschrijven zodat die opnieuw nagevolgd kan worden. Dat geeft dimensie aan de huidige opleving van de borduurkunst: deze wordt al zo làng beoefend. Als voorbeeld hieronder een foto uit dit boek: de handschoenen van een Engelse koningin, volop geborduurd met goudstiksels.

Zo luxe is het schilderijtje op de bovenste foto niet. Ik denk dat het vier oude stukjes borduurwerk zijn die iemand aan elkaar heeft gestikt en daarna heeft ingelijst. De draden zijn niet opgelegd, maar er is gewoon mee geborduurd volgens de gangbare techniek. Misschien dus niet zo héél bijzonder, maar wel leuk genoeg om in m’n shop te zetten.

Boek-Naaldkunst-over-goudborduren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Wandeling op Wereldtijdpad

Appeltaart langs sloot

Het Wereldtijdpad is een bijzondere en unieke  wandelroute. Je loopt er namelijk ‘deur de tied’ (Twents voor: door de tijd). Dat leek me wel wat, want op zaterdag had ik een studiedag bijgewoond Paneel langs wereldtijdpadover de dood, hoe daar in de loop van de geschiedenis tegenaan is gekeken. En een wandeling op het Wereldtijdpad op zondag sloot daar wel bij aan. Ik had er eens wat over gelezen, over die wandelroutes, die uniek zijn voor Nederland en nu wilden we dat eens uitproberen. Langs de kant van de weg staan 2000 paaltjes met gebeurtenissen uit alle jaren van onze jaartelling. Al wandelend sprokkel je dus allerlei wetenswaardigheden bijeen, die op die paaltjes staan vermeld. Je kunt lang niet alles in één keer in je opnemen (anders kom je aan wandelen nauwelijks meer toe), en ik ben zeker van plan om nog een keer te gaan. Ook omdat het gewoon een mooi wandelgebied is. Dat gebied ligt in Salland, tussen Rijssen en Holten, en wij vonden het de moeite waard om een keer naar toe te rijden.

Appeltaart op picknickkleedje
Wat natuurlijk ook de moeite waard was, was de appeltaart die ik mee had genomen. Lekker aards! We zijn al ruim een week in november, maar met het zachte weer konden we gewoon langs de kant van de weg nog picknicken. Een kleedje van Beiers Bont maakt het af. Deze kleedjes zijn vaak te koop op verkopingen van het Rode Kruis. Ze worden door ouderen gemaakt volgens traditionele werkwijze. Ik heb ze altijd leuk gevonden. En zo’n handgemaakt kleedje past goed bij zo’n Hollandse picknick langs de nog altijd groene weiden. Ik heb er ook een paar in m’n shop (daar zit deze rode ook tussen).

DSCF0783
En nu gauw op weg, want m’n kies staat nog onder hoogspanning en die gaat er nu uit. Die kies is na alle trouble nu ook ‘uut de tied’.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Ik blog al (bijna) twee jaar op tweedehandswerk!

Margrieten geborduurd en echt
Ik blog al bijna twee jaar op tweedehandswerk!
Daarvóór blogde ik drie jaar lang elke dag op een Tumblr-blog. Daar zaten ook veel blogjes bij over handwerken. In het najaar van 2013 besloot ik me toe te gaan spitsen op alléén bloggen over handwerken. M’n man bouwde een website voor mij en ik verzon een naam: Tweedehandswerk.

Die naam heeft een dubbele betekenis die legde ik ook uit: Ik handwerk Stempel Margriet Tweedehandswerkal mijn hele leven, en alles wat nà het eerste handwerkje op de lagere school kwam, noem ik mijn ‘tweede handwerkjes’. Dat zijn er inmiddels een heleboel. En ik vind het leuk om daar telkens wat van te laten zien op mijn blog.
Maar het gaat ook over tweedehands handwerk. Handwerk wat door anderen is gemaakt, en wat in het tweedehands-circuit is terecht gekomen. En daar vertel ik wat over. Of ik gebruik het handwerkje om wat over mijn eigen belevenissen te vertellen. Soms plaats ik dat handwerkje dan in m’n shop. En die shop is alsmaar groter geworden. Vooral door de boeken, want daar is vraag naar.

In november 2013 plaatste ik wat blogjes op mijn nieuwe website en die haalde ik er later weer af. Zodat 1 december de echte start was. Nu heb ik het volgende bedacht: deze novembermaand ga ik af en toe wat van die eerdere blogjes nòg een keer plaatsen. Ben benieuwd wie die blogjes nog herkennen.

Deze maand ben ik van plan meerdere blogjes per dag te plaatsen. Heb nog een heleboel nieuwe artikelen om te laten zien!
(Maar op zondag neem ik pauze en blog ik wat minder: dan laat ik meestal alleen een kussentje zien. Zoals nu mijn oude vertrouwde kussentje wat ik vorig jaar maakte als logo.)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Boeken over kant

Acht boeken over Kantklossen
Verzoek van een bloglezeres: Of ik ook nog wat boeken over kant heb. Antwoord: Ja! Ik plaats deze acht boeken in m’n shop.
Hoe langer ik bezig ben met boeken verzamelen voor m’n shop, hoe meer ik geboeid wordt door kant. Het is prachtig wat in verschillende landen en gedurende meerdere eeuwen gemaakt is. De namen van al die verschillende soorten heb ik nog niet allemaal paraat, maar wel wordt me steeds duidelijker hoe de kant zich in bepaalde streken ontwikkelde met specifieke kenmerken. Dat wordt bijvoorbeeld in het boek over Schneebergse kant ook duidelijk. Dit is de enige kantsoort die een Duitse oorsprong heeft.
De kantbrieven in al deze boeken zijn nieuw en geschikt om gebruikt te worden voor een nieuwe generatie klossers. Wat leuk dat ook kant weer zo in de belangstelling staat.

Kanten kleedjes effen middenstuk
Dit kleedje is uit mijn eigen verzameling. Ik zou wel graag in contact willen komen met iemand die me hier nog wat meer over zou kunnen vertellen.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Spelen met materiaal en kleur

dikke wol en houten breipennen en oranje physalis

Ik vond mijn oude houten breipennen. En ineens was ik weer 17….. Herinneringen aan een periode waarin ik mezelf leerde breien en alles wilde uitproberen. Ik had wat dikke wol gekregen maar ik had geen breipennen die dik genoeg waren dus bedacht ik dat ik ze dan zelf ging maken. Ik zie mezelf nòg fietsen door het dorp op weg naar de houthandel. Ik kocht een stok, zaagde die doormidden en met een mes sneed ik er wat punten af. Daarna wat opschuren en toen wilde ik ermee gaan breien. Dat viel tegen, want de punten waren niet glad genoeg en bleven steeds in de wol steken. Daar moest ik een oplossing voor bedenken. Ik nam een potje nagellak en smeerde wat op de punten. Zo breide ik een heel vest. Zonder patroon, maar met veel plezier. Jammer dat ik het niet bewaard heb, nu al dat gebreide spul zo in de mode is. In een tijdschrift las ik dat een brei-fanatiekeling het nog grondiger aanpakte: ze probeerde te breien met bezemstelen! Dat zou me te gortig zijn en ik vind deze herinnering mooi genoeg.

Eerder gepubliceerd op een eerdere blog, een paar jaar geleden.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerkboeken in categorieën!

Handwerkboeken op stapel
Deze foto maakte ik twee jaar geleden. Dit zijn de boeken waar ik mee begon. Ik zette ze allemaal op m’n shop en was benieuwd of het zou gaan ‘lopen’. En ja: het liep! Er bleek vraag naar te zijn en ik vond het leuk om ze te versturen. En ik bleef natuurlijk weer nieuwe boeken verzamelen voor m’n shop. Die plaatste ik allemaal in een grote categorie “Boeken”. Bij de beschrijving vermeldde ik dat ik die nog wel eens in kleinere categorieën zou plaatsen. Als het er nog meer zouden zijn. Het zijn er nu al een tijdje 400. Telkens gaat er weer wat af en komt er weer wat bij. Hoog tijd om mijn sub-categorieën te maken! En dat heb ik nu gedaan! Welkom in mijn iets-toegankelijker boeken-shop!

Even wat uitleg bij die categorieën. De grootste groep zijn de boeken over Borduren. Daar zitten ook wat boeken over merklappen bij. Die zou ik liever nog wat uitsplitsen. Eerst maar eens kijken hoe dit werkt.
Dan natuurlijk categorieën voor Breien en Haken. Spreekt vanzelf. Je moet snel even kunnen zien of er nog stekenboeken opstaan. Of Durable-boekjes.
Een categorie voor Kantklossen en Klederdrachten. Daar komen binnenkort nog wat meer boeken bij, die ik al heb klaarliggen.
Frivolité heb ik bij Macramé ondergebracht. Van beide technieken heb ik aardig wat boekjes verkocht. Dit zijn bij uitstek ook de technieken waarvoor die oude boekjes nog zo interessant zijn: juist omdat er nog niet zoveel nieuwe boekjes van verschenen zijn en deze technieken staan wèl weer volop in de belangstelling.
Naaien: daar hoort ook patroontekenen bij.
Naaldkunst: daar heb ik Hardanger en Pulled thread work ook bij ondergebracht.
Patchwork en Quilten: daar hoort ook Appliqué (inclusief Cuna) bij.
Tapijten: veel boekjes over oosterse tapijten, maar ook wat boeken om zelf tapijten te maken. Hier heb ik Kelim bij gevoegd.
Tapisserie: het boekje “Florentijns tapisserie” is net verkocht, maar zou een goede illustratie van deze groep zijn. Maar dat vind ik vast wel weer en dan kan iemand anders het weer kopen. Zo blijft er beweging.
Weven: daar hoort ook Spinnen bij.
En dan Overig: Vilt, Kralen, Leerbewerking, Poppen, Batik, Riet.

Wie weet zit er wat voor je bij.
En als je denkt:  “ik vind niet wat ik zoek”, blijf dan kijken, want de shop is continu in beweging. Er komt nog heel wat bij!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Ariadnes uit 1987 en 1988

Bewaarmappen Ariadnes
In de tachtiger jaren kon je bij Ariadne bewaarmappen bestellen. Mooi bedrukt met een kruissteek-tulpen-boeket. Ik heb drie van die mappen en daar zaten nog wat Ariadnes uit 1987 en 1988 in. Wat was het leuk om die door te bladeren! Heel veel herkenning. “O, dat truitje heb ik ook nog gemaakt!” en: “Oh, dáár is het patroon van dat leuke schilderijtje weer!”

Advertentie Bewaarband Ariadne

advertentie uit een Ariadne van 1987

Aan het begin van de week was ik bezig om te kijken of de jaargangen compleet waren en had ik stapeltjes gemaakt. En toen belde m’n zus, om te vragen of ze de volgende ochtend even langs kon komen. We dronken koffie uit mijn borduur-visite-kopjes maar nog vóór die was ingeschonken had m’n zus die stapels ontdekt. Voor haar gold hetzelfde: herkenning! Toen die nummers verschenen, bijna dertig jaar geleden, woonde ze aan het andere eind van de wereld. En ik had haar een jaar lang een geschenk-abonnement gegeven. Want als je in de tijd kleine kinderen had, en je hield van handwerken, dan wilde je maar al te graag een abonnement op de Ariadne. Maar dat was ik helemaal vergeten, van dat abonnement. M’n zus niet. Ze reageerde zo verrast op die oude Ariadnes en bij het doorbladeren herkende ze het één na het ander. “Mag ik een paar nummers van je lenen?” vroeg ze. Want toen ze later weer in Nederland kwam wonen, had ze natuurlijk die oude tijdschriften dáár achtergelaten.

Nu zijn m’n jaargangen dus niet meer compleet (want m’n zus nam wat mee) maar daardoor hoef ik nu ook niet meer te twijfelen. Ik kan beter de nummers los op m’n shop zetten, net als de bewaarmappen. Ik heb trouwens nog wèl een paar complete jaargangen. Dat komt nog.

Veel meer vrouwen hebben die herkenning, bij deze oude tijdschriften. Patroon uit Ariadne mei 1988 Toen ze verschenen hadden we jonge kinderen en was het erg leuk om al die kindertruitjes te breien. Maar nù valt ons oog opeens op de vele àndere mooie patronen, die óók in die tijdschriften staan. Toen we jong waren, kwamen we er niet altijd aan toe om ons ook nog te verdiepen in Hardanger en Richelieu en dergelijke. Maar nù zijn die technieken weer volop in de belangstelling. Het viel me op dat deze oude nummers heel veel gedegen informatie en patronen geven. Het lukt me nu niet om van elk nummer een inhoudsopgave te geven. Ik ga er van uit dat er nog wel lezers zijn die de oude nummers aan hun voorkanten herkennen. En ook merkte ik dat de informatie over bepaalde nummers aan elkaar wordt doorgegeven. Zo van: “In het april nummer van 1988 staat een mooi merklappatroon. En in oktober 1988 staat een artikel over Cuna.” Dus ik wil jullie er alleen even op wijzen dat er veel echt mooie en specifieke informatie in deze oude Ariadnes staat.

En dan de bewaarmappen! Wat zijn ze mooi!

Acht oude Ariadnes
En niet te vergeten: Naast al die opmerkelijke truien  staan er ook heel veel mooie kruissteekpatronen in deze oude nummers.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over haken en breien

Twee keer vier boeken over haken en breien
Elke keer als ik zo’n oud handwerkboek tegenkom, denk ik: “Ha, leuk!” En dan blader ik het eerst een tijdje door en zie hoe duidelijk en grondig die vroegere haak- en breiboeken zijn. Vooral die stekengidsen zijn complete overzichten van maar liefst 500 mogelijke steken. Dan plaats ik zo’n boek in m’n shop. Soms zie ik dan na een tijdje nog een ander boek wat erop lijkt en dan herken ik: “O, dat is dus een serie geweest, want die boeken horen bij elkaar!” M’n laatste aanwinst is “Leer beter haken”.
Aan wie zou ik deze boeken aanbevelen? Enerzijds aan mensen die op zoek zijn naar zo’n grondig naslagwerk. Anderzijds aan mensen die het leuk vinden om die oude boekjes weer te zien, of die ook graag series compleet maken.

Niet alle boeken op deze collage zijn oud: de boeken linksboven van de Tjechische ontwerpster Jaroslava Dovcová komt uit onze eigen tijd met al die hernieuwde belangstelling voor haken en breien. Hierin vind je veel moderne toepassingen van deze oude technieken. Die stopte ik in deze collage omdat ik het leuk vond om twee-aan-twee boeken over haken en breien bij elkaar te zetten.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Dagje naar Utrecht

Oude Gracht Utrecht in november
Utrecht-kenners zien het vast gelijk: dat is de Oude Gracht! Met die karakteristieke terrassen aan het water waar ’s zomers de restaurantstoelen staan. De Nieuwe Gracht ligt hier vlakbij en daar was ik op bezoek bij iemand die hier tijdelijk woont: een mooie gelegenheid om eens binnen te zijn in zo’n oud grachtenhuis.

Tas aan groen hek
Je zult toch maar – al is het tijdelijk – de Botanische tuin van Utrecht als je achtertuin hebben! Deze foto nam ik vanuit het huis waar ik te gast was. Hier was plaats voor een paar fietsen en een buggy en in die buggy werd een klein meisje gezet. En samen liepen we om het hek heen naar die beroemde universiteit-tuin. Even nog m’n tapisserie-tas ophangen: een soort “I-was-here”-statement.

Klein meisje bij oude Ginkho Biloba
En nou weet ik toch echt niet meer waar ik méér verliefd op ben: op dat kleine meisje, of op die oude boom! De kleine meid had haar middagslaapje gedaan en was er klaar voor: de oudste Ginko Biloba van Europa aan een onderzoek onderwerpen!

Ginkho Biloba in Botanische tuin Utrecht
Deze Ginko staat in lichterlaaie! Ongelooflijk mooi! Ik ben altijd al een liefhebber geweest van deze boomsoort, en het idee dat ik nu blaadjes op kon rapen van deze schitterende levensboom sprak me wel aan.

Botanische tuin Utrecht
En de Botanische tuin had nog wat meer superlatieven voor ons: op het grasveld lag een blad van de Victoria Amazonica te drogen. Deze waterleliesoort is de grootste ter wereld. De afgelopen jaren organiseerden botanische tuinen dagen waarop ouders hun babies op deze bladeren konden leggen, en dan was er een fotograaf voor de foto’s. Maar de laatste jaren wordt het blad helaas wat minder groot en konden de fotosessies niet doorgaan. Hoorde ik van de tuinman. Maar evengoed is het erg leuk om deze bladeren te fotograferen, en binnen in de oude kas zag ik er nog meer:

Victoria Amazonica in Botanische tuin Utrecht
Het motief van de Ginko Biloba (wat wel wat lijkt op Ginko motief om te quiltende Amazone- blaadjes op de ramen van de kas) leent zich heel goed voor het doorpitten van quilts. Vorige week had ik een quiltboek waar Japanse quiltpatronen instaan. Het is al verkocht, maar bij uitzondering maakte ik eerst een copie van die bladzijde met Ginko-motieven die ik zelf zo mooi vind. Ter inspiratie voor anderen laat ik die afbeelding hier zien.

In een volgend blogje nog wat meer over Utrecht.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bezoek Quiltwinkeltje en acht oude quiltboeken

Quiltwinkel Carol Cox in Utrecht
In Utrecht is alles oud. Er hangen overal bordjes met uitleg over gebouwen uit de Middeleeuwen en ik het is gewoon erg leuk om daar eens rond te lopen.
In Utrecht is ook de winkel van Carol Cox. Al heel lang heb ik daar advertenties van gezien in het tijdschrift Quiltnieuws  en het was dan ook heel leuk om nu dat winkeltje eens binnen te kunnen gaan. Ik was bij iemand op bezoek die ook van quilten houdt en samen konden we even heerlijk rondkijken. De ‘fabric’ in alle kleuren van de regenboog wordt in de winkel getoond in combinatie met ambachtelijk gemaakte Shaker-meubels. Ik zag er ook hele leuke pakketjes om zelf een klein Amish-quiltje te maken.

Foto met toestemming geplaatst, maar het zegt eigenlijk niet zoveel: de sfeer in dit soort oude pandjes moet je gewoon ondergaan! Het is dan verleidelijk om weer wat lapjes te kopen en daar is ook niks mis mee. Lapjes kopen zonder dat je er een bestemming voor hebt, heeft ook een náám. Dat heet “Fabric Therapy”.

Maar wie toch wèl graag eerst wil weten wat je gaat maken, kan eerst wat oude boeken doorbladeren. Ik plaats er acht in m’n shop. Oude boeken, vol inspiratie. Voor wie niet zomaar even naar zo’n oud winkelje kan, en zin heeft in wat duidelijke quilt-uitleg.

Acht boeken over PatchworkOverigens: ‘Fabric’ is de Engelse naam voor ‘stof’. Ook al heb je niks met deze Amerikaanse boeken en hun werkwijze met inches, dan is één ding toch wel handig om te onthouden en dat is die Engelse naam voor het uitgangsmateriaal.
(Binnenkort plaats ik nog weer acht andere patchworkboeken.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte gordijntjes of valletjes

Gehaakt gordijntje of valletje
Deze zomer gezien in  Hindelopen: beschilderde luiken zoals ze dat in dat oude stadje zo mooi kunnen. Maar ik nam de foto vooral voor de gehaakte gordijntjes. Achter oude ramen in oude huizen in oude stadjes kun je die gehaakte gordijntjes zo nog wel eens tegenkomen. Maar ze worden nu ook weer nieuw gemaakt. Nieuw gehaakt dus! Ik kreeg een vraag van een lezeres of ik nog Durable-boekjes heb, en zo ja welke ze dan het beste kan bestellen want ze wil graag een gordijntje (of: valletje, zoals ze ook wel heten) maken. Voor haar en eventuele anderen zet ik een paar boekjes die ik nog beschikbaar heb even op een rijtje:
Sfeer en romantiek in uw interieur met Durable katoen: vooral veel patronen van gordijntjes en valletjes
Kreatief plezier met Durable katoen: Veel spreien en gehaakte ronde kleedjes
Met Durable katoen kunt u alle kanten op: Veel spreien
Durable katoen thuis in ieder huis: Veel grotere gehaakte ronde kleden

Dit laatste boekje heb ik nu net toegevoegd.
Voor de duidelijkheid: in èlk Durable-boekje staan gordijntjes, spreien en kleedjes. Maar ik heb gekeken waarin elk boekje uitblonk en toen viel me op dat het ene boekje wat meer accent legde op bijvoorbeeld de spreien, en het andere meer op de gordijntjes. Veel haakplezier!

Vier durable boekjes

Lees reacties (9) of geef een reactie

Borduurwerkjes op houtsnippers

Borduurwerkje herfstboeket
Dat heeft vast niemand: een berg houtsnippers die al een week in de kamer liggen te drogen. “Wanneer ruim je dat nou eens op?” vraagt mijn echtgenoot elke dag. “Nog even, zeg ik, ze zijn bijna droog.” “Wat wil je er dan mee?” is me ook al eens gevraagd. “Nou, het is vast een perfecte achtergrond voor m’n borduurwerkjes.”

Borduurwerk roodborstjes

En inderdaad: ik ben er helemaal tevreden mee. Houtsnippers van onze eigen boom! Het zijn beukeboom-houtsnippers. Ik veegde gauw een hele lading in een doos, toen onze boom vorige week werd gekapt. “Daar kan ik vast nog wel iets mee.”

Borduurwerk herder met schapen
Ik heb drie toepasselijke schilderijtjes bij elkaar gezocht. Het eerste: een herfstboeket in kruissteekjes, heel mooi geborduurd. Een prachtig schilderijtje!
Het tweede: eveneens prachtig, nu geborduurd in platsteek.
En het laatste: in tapisserie. Heel geschikt om uit het lijstje te halen en te verwerken in een tas.
De andere twee schilderijtjes zijn juist mooi om zo te laten, want ze zijn goed ingelijst.

Lees reacties (11) of geef een reactie

Nog even twitteren aan het eind van de dag

Brug over Waal
Elke keer als ik over de Tacitusbrug over de Waal rijd, dan denk ik dat ik daar graag een foto van wil nemen. Maar dat kan niet zo goed, als je ook nog het stuur moet vasthouden. Het is een dubbele tuibrug en ik vind hem prachtig. Ik hou van bruggen en vandaag moest ik er weer over. Ik was liever thuisgebleven, maar kiespijn lokte me naar de overkant van de rivier. Daar woont m’n tandarts, en die zei: “Die kies moet eruit mevrouw!”

Daar moest ik even van bijkomen en gelukkig was het heerlijk weer, en na de lange lig in de tandartsstoel ging ik nog even naar de rivier. Beetje ronddwalen daar, zoals ik al vaker deed (hier en hier schreef ik eerder over dit mooie plekje). Ik liep een eindje over de rivierdijk en kon toen toch een foto van de brug nemen. Ik moest toen wel een hek door met de waarschuwing dat daar brandrode runderen los lopen. Van het bordje op hek mocht ik daar niet te dichtbij komen. Dat was ik ook niet van plan, maar zìj kwamen wèl dicht bij mij! Spannend hoor.

Riverdijk bij Beuningen
Dat streepje blauw halverwege de foto: dat is de rivier. En vandaag, november notabene, was dat rivierlandschap weer op z’n mooist. Daar kom ik heerlijk tot rust. Ik had een kussentje bij me en dat wilde ik wel eens uitproberen hier. Op het bord stond ook dat hier veel rietvogels zijn. En ik zag en hoorde duizenden overvliegende ganzen. Dus een vogeltjes-kussen past hier wel bij.

Runderen bij Beuningen
Tussen de runderen en mijzelf was nu een prikkeldraadje, en nu vond ik het verder wel goed zo. Lieve beesten hoor! En ze maakten me ook aan het lachen want toen ik nòg dichterbij kwam zag ik dat ze helemaal onder de pluis zaten. Een komisch gezicht!

Brandrode runderen bij Beuningen
Nou, wat heeft dit allemaal met handwerk te maken? Ik denk dat ik hiermee Kussen op stenende nieuwe ruimte vier! Volop ruimte om zoveel foto’s te plaatsen als ik wil! Toen ik thuiskwam, was er een mailtje van de server dat de verhuizing goed is verlopen. En vanavond om 9 uur kon ik weer blogjes maken. Dus dat probeer ik gelijk even uit. Even twitteren dat alles goed is gegaan met de verhuizing van m’n website (jullie hebben denk ik niks gemerkt). Ik ben niet van plan om elke keer zoveel foto’s bij één blogje te plaatsen, maar vandaag wel. Een rivier van ruimte ligt voor me!

Waal bij Beuningen

Lees reacties (2) of geef een reactie

Verhuizing vandaag van m’n website

Kleurige bolletjes wolBolletjes wol
Drukke dag vandaag: alles gaat draaien! Al die bitjes en bitejes van m’n website. Ik ga verhuizen! Het is natuurlijk erg leuk om te melden dat ik ‘uit m’n jasje ben gegroeid’. M’n website staat vol met foto’s en die nemen met elkaar veel digitale ruimte in beslag en nu heb ik de grenzen van de groei bereikt. Van het oude pakket dan. Vandaag ga ik over naar een nieuwe provider of hoster. M’n site was recent al een paar keer vastgelopen en dat waren serieuze signalen dat het tijd werd voor een groter pakket. Dat hebben we voorbereid en vandaag ga ik dus ‘over’.

Het kan betekenen dat m’n website een paar uur uit de lucht is. Of dat het met bestellen niet lukt. Kom dan later nog een keer terug. Het kan ook betekenen dat jullie er niks van merken, en dat ik vanavond gewoon merk: Joepie, alles werkt!
Het voordeel voor jullie is dat m’n website straks veel sneller gaat zijn.

En terwijl de provider vandaag de technische dingen allemaal regelt en alles laat draaien, ga ik de snelweg op. Niet de digitale snelweg, maar een echte. Ik moet naar een andere provincie, waar mijn tandarts woont. Ik heb al een week kiespijn en ik hoop dat het niet voor m’n ogen gaat draaien als ik straks weer in de stoel lig. Ik probeer maar gewoon te denken: mooi dat die techneuten zoveel kunnen!

Update: De verhuizing is gelukt!

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Nietmachine om een kleed op te hangen

Geweven kleed Peruaanse vogels

In mijn kamer hangt een handgeweven kleed met afbeelding van Peruaanse vogels. Ik heb dit kleed ergens opgeduikeld en ben er blij mee. Het geeft m’n kamer een apart sfeertje. Bij de DSCF9544uitnodiging voor m’n open huis liet ik een hoek van m’n kamer zien en daarop zie je ook een stukje van dit wandkleed. Het blogje daarover zag je heel lang bij m’n populaire blogjes (die je hiernaast in de kantlijn ziet), en ik kom er nog eens op terug. Op het kleed dan. Want het is natuurlijk erg leuk als je zo’n kleed ergens vindt, maar hoe hang je het dan op? Hoe zorg je dat het recht blijft hangen? Bij dit soort kleden is de nietmachine een heel handig apparaat. Ik kocht twintig jaar geleden een goede nietmachine (tip van m’n moeder, die vroeger àlles zelf kon!), en nu ga ik die tip eens doorgeven. Een goede nietmachine is superfijn!

En dan vuurwerkstokjes. Die zijn ook heel handig om in huis te hebben. Nietmachine op geweven kleedOp één januari ga ik altijd de straat op en dan ga ik vuurwerkstokjes zoeken. Liefst van die lange. Voor het ophangen van zo’n kleed (of een Nietmachinepatchworkje) niet ik dan het stokje er gewoon achter. Niet erg vinden dat je dan een paar gaatjes krijgt, daar kan zo’n kleed wel tegen. En het hangt daarna keurig recht!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tapisserie boerderij

Geborduurd schilderij boerderijtje
Het lijkt wel idyllisch, maar het leven zal vroeger toch niet altijd makkelijk zijn geweest in die kleine huisjes. In opgeknapte staat lijkt het me nù wel fantastisch om in zo’n oud boerderijtje met rieten Boerderijtje-rieten-dakdak te wonen. Vorige week maakte ik nog een wandeling door het buitengebied en zag een paar van die schattige opgeknapte boerderijtjes. Dan voel ik altijd wat spijt: die rustige en mooigelegen boerderijtjes zijn meestal voor andere mensen (en niet voor mij).

Wat ik wèl heb, is dit mooie grote schilderij van een oud boerderijtje. Het heeft hier een tijdje aan de muur gehangen, maar vandaag plaats ik het in m’n shop. Het geeft wel een dilemma: aan de ene kant is het erg mooi ingelijst en zou het jammer zijn om los te halen uit de lijst. Aan de andere kant is het reuze geschikt om er ook zo’n groot tapisserie-kussen van te maken, zoals ik in mijn blogje gister liet zien. Dan zou ik er een bruine ribfluwelen achterkant aan maken en lekker volproppen met veren of kapok. Geen lichte vulling, maar juist een hele zware. Dus aan de koper om te beslissen of het schilderij zo blijft, of dat het mooie tapisserie-werk gebruikt gaat worden voor iets anders.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude tijdschriften Handwerken zonder Grenzen

Twaalf tijdschriften Handwerken zonder grenzen
Nog weer 12 nieuwe (maar oude) tijdschriften Handwerken zonder Grenzen. Hier zitten een paar hele mooie afleveringen tussen! Bij elk tijdschrift heb ik in apart de onderwerpen vermeld, maar ik noem er hier ook een paar:
Ontwerpen van Kaffe Fassett om te breien, Schotse merklappen uit 1728 met complete tekeningen, Pineapple patchwork in ruiten en sitsen, Klassiek Hardanger borduurwerk, Kantbreiwerk van de Shetlandeilanden, Griekse weeftechniek, Engelse tapisserie in Keltische patronen. En dan vooral: Schwälmer borduurwerk! In een paar nummers wordt hiervan een cursus ‘witborduren’ gegeven. En ook zit het honderdste jubileum-nummer in dit stapeltje.

Er zijn twee patronen waar ik de afgelopen tijd meerdere keren Gebreide sjaals uit Handwerken zonder Grenzeneen vraag over kreeg: de ragfijne gebreide sjaal uit oude nummers van Handwerken zonder Grenzen. Bij mijn weten zijn er vroeger twee patronen van die kunstige sjaals gepubliceerd. Soms kreeg ik ook de vraag of ik wist in welk nummer die sjaal stond. Hier nogmaals het antwoord: In nummer 135 stond de sjaal “Om door een ringetje te halen“. Dat nummer ging vandaag op de post want iemand gaat die sjaal weer breien. Maar al veel eerder, in het vierde nummer van 1986 stond ook zo’n sjaal. Die heb ik zelf en gebruikte ik als ondergrond voor een foto van beide nummers. Dit oude nummer zit nu óók weer in dit stapeltje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vordering van m’n borduurwerkje

Borduurwerkje in mand
“Ja kind, het leven is vòl met onverwachte dingen”, zei mijn vader vroeger wel eens. Daar denk ik nog wel eens aan. Gisteravond belde m’n zus: “Ben je morgen thuis? Kan ik morgenochtend even langs komen met een Canadese logée?” Ja, hoor, dat kan. Nu ben ik gauw aan het stofzuigen en de afwas doen want die had ik gisteravond laten staan. “Houdt ze ook van handwerken?” vroeg ik nog. “Ja, ze is nèt met iets begonnen. Ze heeft bij mij wat patronen doorgekeken en nu heb ik haar een lapje handwerkstof gegeven en wat strengen borduurzijde.” Daaraan kan ik weten dat ik dus ook niet àlles hoef op te ruimen wat hier nog in m’n kamer slingert. Ze zal het wel leuk vinden om even in een Nederlands huis binnen te kijken.

Mijn zwarte borduurwerkje is bijna af. Vanmiddag moet ik nog ergens naar toe en dan kan ik hopelijk de laatste ‘Spaanse oogjes’ maken. Wat dat zijn, laat ik zien als dit af is. Ik heb wel eens eerder de tip gegeven dat het leuk is om tijdens het maken van een borduurwerk af en toe wat foto’s te nemen. Dan kun je later nog eens zien hoe je er steeds mee bezig was. En ook welke bloemen je toen had staan en zo. Hier ligt m’n werkje in een retro borduurmand, die handig is om naast je stoel te zetten. En ik legde het in Groningen ook even op een grafsteen, toen we een 13e eeuws kerkje bezichtigden. Vond ik mooi, dat zwart-op-zwart. Het is een oud-Hollands motief en ik denk dat m’n Canadese gast dit ook wel even wil zien.

Zwart borduurwerkje

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisseriekussen

Bomenrij op Hoge Veluwe
Je kunt verliefd zijn op mensen, op spullen (zoals handwerk), maar ook op plekjes. De eerste keer dat ik deze bomenrij op Park de Hoge Veluwe zag, maakte het zo’n indruk op me dat ik er nog eens naar toe wilde. Ik ben gewoon verliefd op dat plekje, met het weidse uitzicht. Gister gingen we er nog eens heen, op één van de laatste dagen dat de blaadjes nog aan de bomen hingen. Ze zullen er nu wel gauw afgaan. Op zondag wil ik altijd een blogje maken over een kussen, dus nam ik vast een kussen mee. Ik wilde het fotograferen bij die bomen. Want op dat kussen staat nèt zo’n boom, maar dan geborduurd. Het is een prachtig tafereel. Ik noem het een ‘tapisserie-kussen’. Ik maakte het van een borduurwerk wat nog nooit de eer had gehad om ingelijst te zijn. Wat jammer voor de maakster, dat er niemand was om haar borduurwerk in te lijsten toen het af was. Ik weet niet wie het was, en ik kan haar dus ook geen berichtje sturen. Maar ik vind wèl: mooi handwerk verdient een tweede kans!
Nu is dit kussen één van m’n lievelingskussens en ik laat het graag eens zien aan jullie:

Tapisseriekussen
En morgen laat ik een tapisserie-schilderij zien waarmee je zelf ook zo’n kussen kunt maken.

Lees reacties (4) of geef een reactie