Archief voor januari 2016

Archief - januari 2016

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode januari 2016 getoond.

 

Antiek kussentje

Antiek geweven kussentje
Soms moet je nog een paar detail-foto’s maken om te zien hoe mooi iets is. Zoals ik net bij dit antieke kussentje deed: door de close-up wordt nog duidelijker wat een bijzondere techniek hier is gebruikt. Op zondag laat ik altijd een kussen zien en dit keer vind ik het leuk om aan te sluiten bij de ledendag van Merkwaardig, waar ik gister was. In de lezing zagen we foto’s van oude borduurlappen uit de 17e eeuw en onder borduursters is er volop belangstelling voor de lange en rijke geschiedenis van wat nu ook weer leuk vinden, namelijk merklappen borduren. En zo is het ook met andere handwerktechnieken: hoe meer iets in de belangstelling komt, hoe interessanter het is ook weer om te weten wat er vroeger werd gemaakt en hoe ze dat deden. Ik zou graag in contact willen komen met iemand die iets meer kan vertellen over de techniek die hier is gebruikt of met iemand die belangstelling heeft voor dit antieke kussentje. Op zo’n handwerkdag zoals gister was het wel leuk om met diverse mensen te praten, maar ik heb nog lang niet alles kunnen vragen wat ik zou willen vragen aan anderen. Er is veel deskundigheid bij sommigen die zich verdiepten in specifieke aspecten van textiel en ik vind het heerlijk om naar hen te luisteren. Zelf ben ik eigenlijk alleen maar een praatjesmaker.
Maar vandaag niet: lekker uitrusten op de zondag!

voorkant antiek kussentjeDetail antiek kussentje

Laat wat van je horen en geef een reactie

Verslag ledendag Merkwaardig (1)

Geborduurde lappen Merkwaardig
Leden van de vereniging “Merkwaardig” waren vandaag bijeen in Nijkerk voor de jaarlijkse ledenvergadering: een bijzondere dag! Het was zoals ik hier eerder schreef: uit alle richtingen van het land komen mensen hiernaar toe. Voor ontmoeting, voor studie en om elkaar te laten zien wat ieder gemaakt heeft. Een jaar geleden op de vorige ledendag, lanceerde de vereniging een initiatief wat helemaal bij deze tijd past: een jaar lang werd er elke maand een merklap-motief gepubliceerd op internet en iedereen die wilde kon dat motief borduren. Daarbij kon ieder haar eigen kleuren kiezen (of het monochroon houden). Op de speciale Facebook-groep lieten de groepsleden gedurende het jaar elkaar hun vorderingen laten zien en vandaag werden den al die lappen meegenomen en konden ze ‘in het echt’ worden geshowd. Mooi om al die lappen zo naast elkaar te zien hangen!

Geborduurde lappen Merkwaardig

Geborduurde lappen Merkwaardig

Lees reacties (2) of geef een reactie

Verslag ledendag Merkwaardig (2)

f

De Vereniging Merkwaardig geeft een historische setting voor haar leden door het aanbieden van lezingen van hoog niveau. Dit jaar werd de lezing verzorgd door Erica Uten (uit België). Zij vertelde over haar contacten met de merklapspecialisten Micheál en Elizabeth Feller uit Engeland, die zij persoonlijk heeft leren kennen. Tijdens een verblijf in hun prachtige landhuis mocht ze veel foto’s maken van hun omvangrijke museum-collectie en die foto’s werden tijdens de ledenvergadering getoond. Ik zat helemaal achterin de zaal te genieten: wat is het heerlijk om drie kwartier lang geboeid te kijken naar foto’s van prachtige historische borduur- en merklappen en tegelijkertijd geboeid te luisteren naar de uitleg. We kregen veel foto’s te zien van borduurlappen uit de 17e eeuw. Die werden gemaakt door kostschoolmeisjes, door adellijke dames of door professionals. Heel vaak werden bijbelse taferelen uitgebeeld (vaak gebaseerd op eerdere houtgravures), en vaak waren dat ook verhalen waarin vrouwen de hoofdrol speelden. Symboliek speelt een grote rol in deze borduurlappen. Een voorbeeld: een papegaai is symbool voor de huiselijkheid van een vrouw; die is namelijk even babbelziek, gemakkelijk af te richten, en thuis (in een kooitje). Tja….
Op de foto twee boeken die deze Engelse merklapdeskundigen hebben geschreven over hun Needlework Collection. Deze boeken werden aan het slot van de lezing getoond op het grote scherm.

Verkooptafel etnisch handwerkGeborduurde kussentjes mieren

 

 

 

 

 

Na de lezing konden we in een andere zaal kijken wat er allemaal op de verkooptafels lag en dat was enorm veel. Ik kies voor deze kleurrijke foto’s. De eerste is de verkoop-tafel van Thera Tegel, die prachtig etnisch handwerk verzamelde (en daar hou ik zo van). Ik kreeg een leuk gesprek met haar en ze herkende mij en ze vertelde dat ze één van m’n eerste ‘likers’ was op Facebook, een maand geleden. Wat leuk! Ze zei dat ze hoopte dat ik ook wat over etnisch handwerk zou schrijven, en gelukkig had ik dat net gister gedaan.
De andere foto is van de mierenkussentjes die veel leden vorig jaar hebben gemaakt. Ja: borduursters zijn ijverig als de mieren!
En borduursters zijn ook reuze gezellig! Ik vond het een bijzondere dag (en ook omdat ik nog door meer mensen werd herkend, dat voelde toch wel heel speciaal!). Het leeftijdsnivo van de leden ligt enigszins hoog (op latere leeftijd hebben vrouwen meer tijd om te borduren), en daarom bij deze een oproep aan jongere borduursters: word lid van Merkwaardig! Je krijgt dan toegang tot de ledendagen, waar goede lezingen worden gegeven, veel gezelligheid wordt geboden, en heel veel moois te koop en te zien is. En je ontvangt vier keer per jaar het ledentijdschrift.
Tot slot: wil je een heel goed beeld krijgen van de jaarlijkse ledendagen? Er is een professioneel promotiefilmpje gemaakt en dat staat nu op de website van de vereniging: een mooi filmpje! Ik vond het leuk om net te ontdekken dat ik ook nog even in beeld ben, bij 3.32. Ik werd vorig jaar gefilmd bij de Show and Tell. Op het filmpje ben ik maar een paar seconden in beeld, maar hier op m’n blog doe ik niks anders dan “Show and Tell”. Leuk dat er nu weer zoveel nieuwe lezers bij zijn gekomen. Maar nou ben ik toch weer te lang doorgegaan met ‘vertellen’, want ik wou eigenlijk dat die oproep aan (jonge) borduursters het langste bleef hangen: word ook lid!

Lees reacties (10) of geef een reactie

Merkwaardig

Oude merklap, rode school merklapje

Oud en afgesleten: een ‘rode school lapje’ van honderd jaar oud. Gelukkig is het bewaard gebleven, want nu vinden we dit soort oude merklapjes weer prachtig. Vandaag is de landelijke ontmoetingsdag van de vereniging van merklapliefhebbers, en dat is de juiste plek om dit soort oude lapjes te laten zien. Er komen deskundigen en liefhebbers en je kunt met elkaar in contact komen en een hele dag bezig zijn met merklappen en aangelegen borduur-onderwerpen. Ik vind het bijzonder dat dat er is!
Terwijl ik weg ben, wordt vanmorgen m’n nieuwsbrief weer verstuurd (altijd op zaterdagochtend), met daarin een overzicht van m’n blogjes van de afgelopen week. En vanavond hopelijk weer een verslag met een overzicht van deze merkwaardig-dag. Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Etnische kleding en patronen

Tien boeken etnische kleding

Over de hele wereld laten groepen mensen zien dat ze bij elkaar horen door hun kleding en die is vaak prachtig! Maar over de hele wereld zijn de ‘westerse’ invloeden een bedreiging voor de lokale klederdracht. Gelukkig zijn er al heel lang mensen die foto’s hebben gemaakt, onderzoek hebben gedaan, kleding hebben bestudeerd, musea hebben ingericht en boeken hebben geschreven. Deze tien boeken heb ik in m’n shop geplaatst. De eerste negen zijn studies van één specifieke regio of cultuur, en de tiende is een overzichtswerk uit 1978. De ondertitel is: “Aardrijkskunde van het kostuum” en dat vind ik wel een mooie benaming.

Maar ik heb zelf ook wat benamingen bij elkaar bedacht (want ik hou heel erg van etnische motieven):

Etnische kleding: honderden stijlen, schitterende en overvloedige kleuren, sterke contrasten, betekenisvolle patronen, oogverblindende versieringen, uitbeelding van verschillende rangordes, grote kunstzinnigheid, kortom: juwelen van traditionele mode.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude fraaie Franjes

Oude franjes
Franjes werden vroeger overal aangebracht: aan de randen van beddespreien, langs planken en in kasten, aan gordijnen en aan kleding. En ook in de paardestallen . De negentiende eeuw zat er vol mee!
Ik heb vier stukken oude franjes van zware kwaliteit en die plaats ik in m’n shop. Eén stuk nam ik deze week mee naar een brocantewinkel en om hem even uit te probeerde in zo’n gezellige kast. Dat staat mooi. En fraai!

Oude franje in kast

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Borduren uit de negentiger jaren

Oude thema-tijdschriften borduren
De Libelle, de Margriet en de Ariadne: allemaal brachten ze in de negentiger jaren meerdere glossy’s uit die helemaal aan het borduren waren gewijd. Dit waren echte bewaar-nummers en degenen die ze in die tijd kochten, bladerden ze vele keren door en wisten op het laatst precies wat erin stond. Van deze drie tijdschriften heb ik net een flink aantal foto’s genomen (van de inhoud) en ook bij mij was het: veel herkenning. Twintig jaar later herken je die mooi-opgemaakte bladzijden weer gelijk!
Er zijn borduursters die goede herinneringen hebben aan bepaalde patronen en zo krijg ik af en toe een vraag naar bijvoorbeeld Franciens katten ABC. Ik heb het gevonden! In dat nummer zit ook een heel mooi patroon van een poezie-plaatjes merklap uit 1867. Het lijkt me dat degene die de katten wil borduren geen belangstelling heeft voor de poezie-plaatjes en andersom, dus daarom heb ik in m’n shop (bij dit tijdschrift) een verdeelsleutel toegepast. Beetje uitzonderlijk, maar dat is het leuke van het bezig-zijn met deze oude tijdschriften. Op deze manier probeer ik meerdere borduursters een plezier te doen.
Later nog meer van deze oude thema-nummers uit de negentiger jaren over borduren, nu eerst deze:
Margriet Borduren                       Libelle Creatief                     Ariadne Kruissteken

Opengeslagen tijdschriften Borduren Oktober 1995

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vordering borduurwerkje

Borduurwerkje tussen gehaakte kleedjes
Meestal ben ik met van alles tegelijk bezig maar met dit nieuwe borduurwerk probeer ik heel gedisciplineerd te werk te gaan: niet alleen het eindresultaat wordt symmetrisch maar ik wil dat de symmetrie terwijl ik bezig ben ook telkens zichtbaar is. Gister was ik ergens waar ik nog wel even verder had kunnen borduren, maar nee: ik stopte zodat ik eerst thuis een foto kon nemen. Want als ik verder ga, dan is de symmetrie weer even weg. Zoals het nu is, zie ik er wel een mooie noord-zuid-oost-west-gedachte in. Morgen komen we met een groot aantal borduurliefhebbers uit alle richtingen van het land bij elkaar voor de ledendag van Merkwaardig. Dat is de vereniging van merklapliefhebbers. Daar krijg ik nog veel meer van dit soort mooie oud-hollandse motieven te zien, want die zijn in het afgelopen jaar veel geborduurd.
Zijn er trouwens nog bloglezeressen die ook naar die ledendag (in Nijkerk) gaan? Wie weet kom ik nog iemand tegen.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Lange dames onderbroek

Oude lange damesonderbroeken
M’n oude pluche tafelkleed werd besteld en ging op de post. Ik had niet verwacht dat iemand uit Duitsland er al heel lang naar op zoek was, maar nu gaat zij er blij mee zijn. Het was een kleed van 3 meter lang, dus geschikt om wat grote spullen op te fotograferen. Dat ging ik dus eerst maar even doen voordat ik het inpakte.
Tja… hoort dit nog wel bij handwerk? Beetje grens-overschrijdend.
Nou, voor wie ze nog nooit gezien heeft: zo zagen dames onderbroeken er vroeger uit. Maar je hoorde ze natuurlijk helemaal niet te zien. En nou staan ze zomaar op een blog.
Het zijn keurig nette exemplaren. Geschikt voor de verkoop dus.
En meer weet ik er ook niet over te vertellen. Behalve dat ze nog wel eens gezocht worden voor ’t één of ’t ander. Dus wie weet wie waar deze straks nog eens terechtkomen.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kralen breien in de negentiende eeuw

Vitrine1830 tentoonstelling Breien
In de negentiende eeuw is het in de mode om luxe kralentasjes te breien. Voor één tasje worden duizenden kraaltjes gebruikt en die kraaltjes zijn duur, dus zo’n tasje was zeer luxe. De meeste tasjes werden in het Duitse Schwabisch Gemund gebreid en Boekje Breien met kralenverkocht in heel Europa. Maar deftige dames konden de tasjes ook zelf breien. Daarvoor moesten de kralen op volgorde aan een draad worden geregen en daarbij kon geen foutje worden gemaakt want dat is gelijk te zien. Er waren patronen te koop die aangeven hoe de kralen aan de draad moeten worden geregen maar er waren ook spoeltjes te koop die al waren voorgeregen.

In de tentoonstelling Breien! in Leeuwarden was voor het jaar 1830 deze vitrine ingericht, maar ook verder in de tentoonstelling waren nog een paar tasjes tentoongesteld. En dat was tè mooi om er niet nog een foto van te laten zien. Het Breien met kralen staat nu ook weer in de belangstelling en ik heb een boekje te koop waar veel mooie voorbeelden in staan.

Tasje kralenbreiwerk tentoonstelling Breien

Lees reacties (2) of geef een reactie

Folklore

Wandhanger geborduurd
Folklore doet het altijd goed!
Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over poppen

Aankondiging poppenmuseum Tecklenburg
In Nederland zijn ook wel een paar poppenmusea en daar worden mooie oude poppen met liefde bewaard en tentoongesteld. Maar Duitsland is een echt poppen-land en dat zagen we op oudejaarsdag. We liepen door een oud stadje in ons buurland en zag ik een bordje met “Poppenmuseum”. Daar was ik helemaal niet naar op zoek. We waren aleen even de snelweg afgegaan om een kijkje te nemen in een middeleeuws stadje midden in het Teutoburgerwald, want dat vonden we leuk. We hadden wat oliebollen meegenomen en waren op weg naar familie en omdat de oudejaarsdag toch heel lang duurt, kon er wel even een tripje naar dat oude stadje af. En dan zie je zo’n bordje en dan volg je dat gewoon even.

Straat in Tecklenburg
Het museum was dicht maar dat was niet erg, want we waren toch niet van plan om naar binnen te Poppenmuseum-aanduidinggaan. Alleen maar even sfeer proeven. Doen jullie dat wel eens? Ik ben er dol op om even ergens de snelweg af te gaan (vooral als ik niet zelf hoef te rijden). Meestal is er geen tijd voor als je een lange reis moet maken, maar mocht je wel tijd hebben, dan is Tecklenburg wel de moeite waard om daar even naar de vakwerkhuizen te kijken.

Vandaag was ik bij iemand op bezoek die een prachtig poppenhuis in de kamer had staan en dat was weer een illustratie hoeveel plezier velen beleven aan het nabootsen van grote-mensen-taferelen in poppen-formaat. Door de eeuwen heen is dat al ontelbare keren gedaan. Poppen zijn in de eerste plaats voor kinderen altijd al belangrijke metgezellen geweest. Poppen worden verzorgd en gekoesterd en kinderen kunnen er hun verdriet op projecteren en hun belevenissen mee verwerken. Maar poppen worden ook door volwassenen gezien als een uitdaging om op creatieve wijze karakters en kledingdrachten weer te geven en vast te leggen. Ik heb wat oude boeken in m’n shop staan die allerlei patronen en instructies geven om uiteenlopende poppen te maken, en daar heb ik er net nog een paar aan toegevoegd.

Boeken over poppen zelf maken

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tapisserie borduurwerk

Tapisserie borduurwerk
Dit is één van de tapisserie-borduurwerken die ik thuis nog heb liggen. De tea-room waar ik gister thee dronk met een paar dames zou een perfecte entourage zijn geweest voor een tas met dit borduurwerk. Eén van de  vrouwen zei dat ze ook nog een paar van die borduurwerken heeft liggen. Gelukkig, dan ben ik niet de enige die een achterstand heeft met wat ik nog wil maken. Vaak hebben we meer plannen dan tijd om ze uit te voeren. Ik laat deze nu maar eens zien: misschien stimuleert het mezelf om dit mooie borduurwerk nu niet meer te lang te laten liggen. Ik wil er een tas van maken!
En jullie? Hebben jullie ook nog zoveel plannen en ideeën?

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geweven tassen

Geweven tas en boek
Gehaakte, gebreide en geborduurde tassen zien we volop maar een geweven tas zie ik minder vaak. Behalve wanneer ik uit m’n eigen tassen-lade deze oude geweven tas van m’n tante tevoorschijn haal. Een enkele keer gebruik ik hem en ben ik telkens Pagina uit boek the Woven Bagblij dat ik die “toch maar” heb meegenomen toen we haar spullen tien jaar geleden moesten opruimen. Zou ze hem zelf gemaakt hebben? Dat kan ik niet meer vragen, maar ik denk het wel. In de tijd dat zij volop met handwerken bezig was, stond ook de weefkunst in hoog aanzien. Nu is weven ook weer populair, net als het gebruik van kleine weefraampjes of looms. Daarmee kunnen ook heel makkelijk kleine vierkantjes geweven worden met allerlei materiaal. Je kunt ze bijvoorbeeld op ‘granny-formaat’ maken en ze dan aan elkaar naaien en daar een tas van maken. In dit boek The Woven Bag staan meer dan 30 makkelijk uit te voeren kleine projecten heel duidelijk beschreven. De voorkant is geschikt om te laten zien bij mijn oude geweven sixties-tas, maar de inhoud is veel moderner. Daarom heb ik in de galerij weer flink wat foto’s geplaatst, om een goede indruk te geven.
Ik vond ook twee van die kleine geweven granny’s en die plaats ik ook in m’n shop. Ze zijn een goede illustratie hoe je met mooi materiaal leuke effecten kunt krijgen met weven.
Hier is nog een link naar Marloes, die vorig jaar hierover een blogje schreef. Ze kreeg daarop een reactie van iemand die schreef: “Leuk joh, weer een wereld van mogelijkheden”. En nog een tip voor wie nog een oude tante heeft die veel met handwerken bezig is of was: niet vergeten om nog eens te vragen: “Wat een mooie tas of kleedje heeft u daar; heeft u dat zelf gemaakt?” Wie weet welke verhalen dat oplevert!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Blog-ontmoeting in brocante-sfeer

f
Vanmiddag had ik een ontmoeting met bloglezers en/of handwerk-en-brocante-liefhebbers georganiseerd. De plek was fantastisch: een mooie tearoom in de sjieke buurt van de stad en een grote brocantewinkel. Voor het geval er niemand op zou komen dagen had ik zelf wat kanten en gehaakte kleedjes meegenomen die ik van Tante Brocante mocht fotograferen in haar witte winkel. Ik ben altijd al dol geweest op deze mooie oude kleedjes en nu had ik de perfecte entourage gevonden om ze te fotograferen. Deze foto’s hoop ik later nog wel eens te gebruiken, als ik mijn kleedjes in m’n shop zet.
Terwijl ik bezig was met fotograferen ging gelukkig toch de winkeldeur open: drie lieve dames die speciaal voor mij gekomen waren! Zo leuk! Ik heb er enorm van genoten om met hen samen aan die mooie tafel te zitten en wat te praten. De combinatie thee-en-brocante bleek een prima formule voor zo’n ontmoeting en die wil ik graag nog een keer herhalen. Maar dan nu wat langer van te voren aankondigen, want nu was het voor veel mensen wel erg kort dag. Dus bij deze de vraag aan mensen die vanmiddag niet konden en er toch graag bij wilden zijn: wil je me laten weten wanneer je volgende week zou kunnen? Dan kijk ik of we het volgende week nog eens kunnen doen. Ik wil niet al te lang wachten, want die winkel wordt al wat leger. En straks is deze winkel ‘opgeheven’. Zullen we er volgende week dan nog eens met een klein groepje naar toe gaan? Wie wil mag reageren.

Lees reacties (6) of geef een reactie

Het Pierement

Affiche museum Speelklok
Het staat er duidelijk: open van dinsdag t/m zondag, en dat is dus niet op maandag. Maar daar had ik op gisteren-maandag niet aan gedacht. Ik was in Utrecht en had tussen twee afspraken precies een half uur gepland om het Speelklokken-museum teIngang Speelklokkenmuseum bezoeken. Helaas: dicht! Ik mocht wel even om het hoekje kijken (want ze waren wel open, alleen niet voor publiek: ze waren druk bezig om hun 60-jarig bestaan te vieren). Dat kijkje binnen leverde me net een mooi plaatje op zodat ik de kleurenovereenkomst met een patroon kan laten zien. Want ik ben al een tijd in de weer met het Kruissteekboek van Mies Bloch. Zij zette in de zeventiger jaren veel Hollandse tafereeltjes om in kruissteek en die patronen worden door veel mensen nu weer leuk gevonden. Als eerste patroon in dit boek is een patroon van “Het Pierement” te zien, oftewel: een draaiorgel. “Of je de mechanische muziek van zo’n draaiorgel nou mooi of lelijk vindt, vrolijk klinkt ze in ieder geval wèl”, staat er naast dit plaatje geschreven. Op het borduurwerk is alles zo Hollands als wat: de grachtenhuizen, het bruggetje en die toren daar in de verte lijkt de Westertoren wel (maar die is niet in Utrecht maar in Amsterdam). Vrolijke kinderen doen een dansje bij de muziek van de orgelman en het hele plaatje straalt hollandse-happiness uit de zestiger jaren uit.

Het Kruissteekboek van Mies Bloch heb ik al een hele tijd niet meer op m’n shop staan (want ik heb er gewoon niet meer), maar het patroon van dit Pierement heb ik wel als lòs patroon. Vorig jaar heb ik (op verzoek) een keer een boek in stukken gehakt zodat ik de patronen ook los kon leveren. Dit patroon is er nog, voor wie dit hollandse stadstafereeltje graag wil borduren. Op de andere kant staat het patroon van Nederlandse motieven, en die zijn ook heel leuk om te borduren.

Patroon Mies Bloch Pierement

Lees reacties (4) of geef een reactie

Dagje reizen en een kopje thee

Borduurwerkje in trein
In de trein kun je goed borduren, maar het werk moet niet àl te fijntjes zijn anders kun je niet lekker Tas op stationinsteken. Met dit borduurwerkje ben ik een heel eind gekomen want ik zat gister in zes treinen en had een paar uurtjes borduur-tijd. Ik ben weer aan een nieuw oud-Hollands motief begonnen en terwijl ik zo door het oude Hollandse landschap gleed bedacht ik me dat ik nog even een foto wilde maken van de opbouw van dit handwerk. Dat deed ik met m’n vorige borduurwerk ook (het borduurwerk wat ik nu voor m’n visitekaartje gebruik): telkens wat foto’s van verschillende fases van het borduurwerk, waarbij de symmetrie goed uitkomt. En nu laat deze foto ook mooi het oost-west-noord-zuid-aspect zien: net zoals ik met de trein in al die richtingen ging voor verschillende afspraken.

Op dit station was ik al heel lang niet meer geweest: Arnhem. Mooi plekje om m’n doorzichtige tas even neer te zetten. Deze tas probeerde ik voor het eerst uit en beviel me wel goed. Weer eens wat anders: je laat wèl je handwerk zien aan medereizigers, maar niet al te opzichtig. Oude-Gracht

Utrecht in de schemering eind januari. Met m’n zoon had ik afgesproken ergens op een terrasje en we konden nog héél lang buiten zitten. Terwijl in New York (daar komt hij net vandaan) de sneeuw metershoog ligt en het dagelijks leven bemoeilijkt, konden wij gewoon buiten zitten alsof het lente was.

Nu weer snel door naar een volgende afspraak: soms zit de week zo vol dat ik niet over alles kan bloggen wat ik wel zou willen. Ik heb nog een flinke stapel boeken hier liggen die ik graag op m’n shop wil zetten en dat wordt telkens weer doorgeschoven: komt later wel. Sinds ik drie weken geleden ook op Facebook ging is het op m’n blog ook wat drukker geworden en dat vind ik heel leuk. Ik heb m’n uitnodiging om vanmiddag thee te drinken op een mooi plekje in Apeldoorn ook op Facebook geplaatst en wie weet levert dat nog wat bezoekers op. Mocht iemand dit vanmorgen lezen en zich afvragen waar ik het over heb: vanmiddag heb ik een blog-ontmoeting georganiseerd. De plaats is in een mooie tea-room naast een mooie winkel met brocante. De brocante-winkel heeft opheffingsuitverkoop en ik dacht: als er bloglezers zijn die in de buurt wonen en daar naar toe willen, dan kunnen we misschien op dezelfde middag gaan (vanmiddag dus) en elkaar daar ontmoeten. Meer hierover kun je lezen in mijn blogjes van een paar dagen geleden.
Ik ga er rechtstreeks heen na m’n afspraak van vanmorgen en kan niet meer reageren op eventuele aan- of afmeldingen of opmerkingen: ik zie wel hoe het loopt. Ik heb wel wat lieve reacties gehad van mensen die het een leuk idee vonden maar niet konden of te ver weg woonden. Dat begrijp ik natuurlijk: het is een nogal kort-dag aktie en het is ook niet de bedoeling dat jullie een eind hiervoor gaan reizen. Later organiseer ik nog iets wat misschien wèl de moeite is voor een langere reis. En met een mooi borduurwerkje is in-de-trein-zitten heerlijk, zoals ik gister weer merkte.
Maar voor vandaag: fijne dag en wie weet zie ik vanmiddag nog iemand aan dit mooie tafeltje bij Royaltea:

Thee bij royaltea

Lees reacties (4) of geef een reactie

Borduurwerkje

f
Achterop het (bekende) boek van mw. Schipper-van Lottum (“Over Merklappen Gesproken…”) staat een oud uitziend alfabet afgedrukt. Ik was wat in dit boek aan het lezen en het stofomslag van het boek lag naast me op de bank. En ik werd getriggerd door dat alfabet en ineens dacht ik: “Ik ga het borduren!” Ik was net bij de letter M en toen ging ik wat blogjes van anderen lezen. En toen las ik de nieuwe post van Jeanny. Veel handwerksters hebben bewondering voor haar vanwege haar grote produktie met betrekking tot merklappen borduren. Ze maakt ook vaak kleine kussentjes met merklap-motiefjes of alfabetten, en daar laat ze met grote regelmaat wat van zien op haar blog Merklapperie. Ik liet zelf gister een klein geborduurd kussentje zien, maar dat is niks vergeleken met wat zij allemaal maakt.
Nu had ze net weer een nieuwe post en daarop staat ook het alfabet wat ik zelf aan het borduren ben. Leuk om te zien. Ik probeer me wat te beperken met m’n foto’s van waar ik zelf mee bezig ben (want ik heb toch al zoveel om over te bloggen en als ik nou ook nog begin met werk-in-uitvoering, dan wordt het teveel, vind ik zelf). Maar voor nu had ik even een kapstok nodig om naar de bijzondere blog en website van Jeanny te verwijzen. Voor wie van merklappen houdt is deze blog een aanrader.

Als ik klaar ben met m’n borduurwerkje, zal ik wat meer vertellen over dit bijzondere alfabet. Het is namelijk het eerste alfabet wat bekend is als borduurpatroon. Uit 1527!
Maar nu eerst naar Utrecht. Borduurwerkje is voor in de trein.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ansichtkaarten Zuiderzeemuseum

Ansichtkaarten Zuiderzeemuseum
Een tijdje geleden ging ik een paar keer achter elkaar naar Utrecht. Op de Oude Gracht was een winkel en daar zag ik het geborduurde schilderij met de boten. Héé, hetzelfde borduurwerk wat ook in het Zuiderzeemuseum hing! Maar wel een beetje groot en lastig om mee te nemen in de trein. Laat maar staan dan.

Twee weken later ging ik weer naar Utrecht, en het was nog in m’n gedachten: zou het borduurwerk er nog staan? Ik ging kijken en: ja, het stond er nog. En toen nam ik het mee. Uiteraard.

En vandaag ga ik weer naar Utrecht. Waar zou ik nu weer mee thuiskomen? Dat weet ik nog niet.
Ik hou van oude binnensteden met z’n oude gebouwen en oude kerken en oude poorten en oude bruggen. Over de oude boten kan ik een andere keer wel schrijven: nu even alleen over de gebouwen. Op dit schilderij (ontwerp van Mies Bloch) is bovenin het gebouw te zien wat nu het Binnenmuseum in Enkhuizen is. Leuke aktie dus van dat museum om dat bovenste gedeelte van het borduurwerk af te drukken op een kaart. Deze kaarten waren vorig jaar tijdens de grote tentoonstelling “Aan de hand van de maakster” te koop in de museumwinkel en ik kocht er een stelletje. Die waren allang op en toen de tentoonstelling was afgelopen stuurde ik ze een mailtje: hebben jullie nog kaarten over? Mag ik die kopen? Dat mocht en nu heb ik nog een voorraadje. Collectors-items voor liefhebbers van Mies Bloch?

En zo kom ik overal altijd wel iets tegen. Benieuwd wat ik vandaag in Utrecht ga vinden. Maar nu eerst op weg!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Klein kussentje (voor klein wintertje)

Klein kussentje paarse streepjes

De winter van 1978-1979: kunnen jullie je die nog herinneren? Kennelijk staat die strenge winter even in de belangstelling want ik kreeg vanmorgen een appje van m’n dochter met een link naar een youtube-filmpje: barre beelden over woeste winter!
O ja, ik kon het me zéker nog herinneren! Ik maakte die winter mee als achttienjarige en we bouwden enorme sneeuwpoppen en probeerden met de trein te reizen (wat was ik verbaasd toen die trein tòch kwam aanrijden op het kleine stationnetje op de vroege zondagochtend) en we banjerden door dikke sneeuwlagen. Wàt een winter!

Daarbij vergeleken is de periode waar we nu in zitten maar een wazig waterig wintertje (ik geloof dat ik aardig op dreef ben). Een week geleden maakte ik op zondag een wandeling en stak een klein kussentje in m’n zak, want op zondag wil ik altijd een kussentje laten zien. Die foto bleef nog even liggen (want ik had ook al een andere) en ik dacht dat ik hem misschien verderop in de week nog kon gebruiken. Maar nu zijn de vorst en de vries alweer vertrokken en lijkt deze foto alweer uit een ver verleden.

Dit kussentje is er één van een hele serie die ik lang geleden maakte (misschien was ik ook wel achttien?) en wat hier thuis ergens ligt te slingeren. Ik leg vaak kleine kussentjes op gekke plekken neer en er ligt altijd wel ergens wat. En ik wil ook alijd wel wat te borduren hebben, al is het maar iets kleins. Je hebt voor zoiets als dit maar een heel klein stukje stramien nodig en wat restjes. Gewoon streepjes op en neer borduren, in wisselende breedte. Misschien een tip voor wie ook wat te borduren of te slingeren wil hebben?
Fijne zondag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Uitnodiging voor Royal tea bij tante Brocante

Winkel tante Brocante
In Apeldoorn is een hele leuke winkel van Tante Brocante en daar fietste ik een paar dagen geleden langs. “Opheffingsuitverkoop” las ik op de etalage, en dat is natuurlijk jammer. Ik ging naar binnen en genoot van al die mooie spulletjes. Het viel me op dat er zoveel mooie oude kanten en gehaakte kleedjes lagen, en zelfs een prachtig kleedje van frivolité. In zo’n entourage komen die extra mooi uit en ik vroeg of ik nog eens terug mocht komen om een paar foto’s te maken. Dat mocht. Die foto’s kan ik straks gebruiken als ik zelf ook nog wat meer kanten kleedjes op m’n webshop wil zetten. Met de eigenaresse van deze witte winkel kreeg ik een gesprekje over hoe leuk het is om een webwinkel te hebben: leuk! Zij gaat straks verder als webwinkel en die heeft ze nu ook al. Maar eerst dus deze opheffingsuitverkoop. En die geef ik bij deze aan mijn bloglezeressen door. Want er zijn vast nog wel mensen die in de buurt wonen die het leuk vinden om hier wat rond te kijken. Er is heel wat moois te zien.

collage brocante
Naast deze brocante-winkel is een geweldige tearoom: Royaltea, en nu kreeg ik een idee: als ik jullie nou tòch op deze winkel attent maak, dan kunnen we net zo goed allemaal op hetzelfde tijdstip daar naar toe en een keer met elkaar thee drinken in die tearoom! Ik ging het gelijk even uitproberen om jullie te laten zien hoe mooi het daar is. En ik heb het gelijk besproken voor aanstaande dinsdagmiddag. Dus nu wordt het een echte blog-ontmoetingsmiddag!

Bij deze een hartelijke uitnodiging aan bloglezeressen om op dinsdag 26 januari met mij op een heel mooi plekje in Apeldoorn thee te drinken.
Er is genoeg ruimte voor tien tot twintig vrouwen (wat zou het leuk zijn als er zoveel kwamen, maar met een paar ben ik ook al blij).
Consumpties zijn voor eigen rekening.
We kunnen een tijdje met elkaar kletsen en je kunt in de brocante-winkel je hart ophalen, en ik heb voor iedereen die komt een klein doosje (net vanmiddag in deze winkel gekocht).

f
Wie komt mij gezelschap houden in deze mooie tearoom?
Welkom a.s. dinsdagmiddag vanaf 2 uur bij Royaltea en tante Brocante in Apeldoorn!
Adres: Koninginnelaan 66.

Lees reacties (7) of geef een reactie

Een extra knop!

Download Ariadne Handwerkbibliotheek

Een nieuwe knop in mijn menubalk!
Deze knop heet “Extra”.
En als eerste extra is voor iedereen een download beschikbaar over de boeken uit de Ariadne Handwerkbibliotheek.
Onder redaktie van Henriëtte Beukers verschenen in de zeventiger jaren twintig handwerkboeken die destijds heel bekend waren, en die nu weer volop bruikbaar zijn. Vorig jaar heb ik overal gezocht om alle delen compleet te hebben en nu kan ik ze allemaal laten zien. Margriet in gesprek met Henriette BeukersZe zijn ook allemaal te koop bij mij, maar veel handwerksters vinden het ook leuk om zelf op zoek te zijn naar al die delen, om hun verzameling compleet te maken. Daarvoor kun je nu dit handige overzicht downloaden.
Vorig jaar heb ik het aan Henriëtte Beukers kunnen navragen: er was nooit ergens een compleet overzicht verschenen van al deze delen.
Nu voor het eerst dus wel!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Leerboek handwerken van wol

Vitrine jaar 1600 in tentoonstelling breien
In onze tijd is breien volop creatief plezier, maar dat was vroeger wel anders! Breien was een zeer serieuze aangelegenheid. In de 16e eeuw was breien iets voor mannelijke professionals. Er waren gilden die zich specialiseerden in bijvoorbeeld kousen of wanten breien. Bisschopshandschoen in museumLeden van een gilde moesten zich legitimeren met een gildepenning. Met een breischede konden de mannen sneller breien. Tijdens het breien staken ze de werknaald in het kokertje dat in de broeksband werd gestoken. Zo hoefden ze één naald minder vast te houden.
In de tentoonstelling Breien! in het Fries museum is deze vitrine te zien waarin het werk van zo’n breigilde is uitgebeeld. In een andere vitrine lag ook een handschoen, één van de oudste breivondsten uit de 16e eeuw. Leuk om zo een beeld te krijgen van hoe er in die tijd werd gebreid.

Van recenter datum, maar voor ons doen nog wel tamelijk oud, is het Nomotta Leerboek voor handwerken van wol. Het is gedrukt in 1935 en dus tachtig jaar oud. Het geeft ons een prachtig overzicht van al die oude steken en patronen, die wij nu weer leuk vinden om te gebruiken en die al zo’n lange historie hebben.

Nomotta leerboek voor handwerken van wol

Laat wat van je horen en geef een reactie

Drie boeken over quilten

Drie boeken over quilten

Quilten werd ook in onze contreien steeds populairder en daarbij verschenen ook steeds meer mooie boeken. De meeste quilters hebben toch al geen gebrek aan inspiratie maar als je dan die boeken ziet…. zucht.
De boeken Quilts en Quilten en Het complete Quiltboek zijn al wat oudere boeken, uit de negentiger jaren.

Het boek Plooien en reliëf is een recente uitgave en is geschreven door een internationaal bekende quiltster. Zij is één van die vele quiltsters die vernieuwend bezig is. Dit boek is uitgebracht in de serie “Eigentijdse quilts”, een erg mooie serie. (Ik had laatst ook een boek over ‘Vouwpatchwork’ uit deze serie).

Na al die boeken over borduren ben ik blij dat ik ook weer drie mooie quiltboeken in m’n shop kan plaatsen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurpatronen Rie Cramer

Vier grote borduurpatronen vier seizoenen Rie Cramer
Het patroon van het Jugendstil-tafereeltje van Rie Cramer over de Louwmaand liet ik een paar dagen geleden zien. Ook de drie andere patronen uit deze serie zette ik in m’n shop en daar kreeg ik een vraag over. Of er ook een kleurenafbeelding bij zit, als houvast bij het borduren. Helaas is dat niet het geval, maar ik heb wèl twee van de vier taferelen die al zijn geborduurd op m’n shop staan. Zomer en Herfst: zò mooi! En ook al is het nu midden-in-de-winter, het is toch leuk om even naar deze seizoens-plaatjes te kijken.

twee borduurwerken zomer en herfst

Lees reacties (4) of geef een reactie

Roodborstjes

Geborduurd schilderijtje roodborstjes
Roodborstjes: volop te zien in onze tuinen. Dit mooie geborduurde schilderijtje wil ik ook even laten zien, omdat ik het zo mooi vind. Veel borduurwerk wordt in kruissteek uitgevoerd, maar dit is een werkje waarin goed uitkomt dat de platsteek ook heel mooi iets kan weergeven.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Houten breinaaldendozen

Houten breinaaldendozen
In het begin van mijn shopperijtje plaatste ik deze foto om – met wat aarzeling – wat breinaaldenkokers en dozen op m’n shop te zetten. Ik dacht dat niemand die zou willen kopen omdat ze niet door de brievenbus passen. En ik kan me ook goed voorstellen dat de hoge verzendkosten voor een pakketje een verhindering zijn. Toch werd er net weer zo’n doos besteld en nu is het tijd om er weer wat nieuwe op te zetten. Daar maakte ik net een foto van, maar die is lang zo leuk niet als deze met de herfstbladeren, dus deze mag nog een keer dienst doen: breinaalden-dozen te koop! Er zit één hele mooie bij, een verzamelaars-item, beschilderd met een molentje. Ik zag er laatst zoéén op een markt en vroeg of ik die mocht kopen. Geen sprake van, was het antwoord, die vind ik zelf veel te mooi! Dat vind ik eigenlijk ook wel van deze beschilderde koker: een heel mooi exemplaar. Tòch te koop!

Houten breinaaldenkoker

Laat wat van je horen en geef een reactie

Besjes in de bosjes

Vogels met besjes

Na een koude nacht willen vogels het liefste ’s morgens weer wat eten dus de beste tijd om kruimeltjes brood op een voederhuisje te leggen is direct na je eigen ontbijt. Ik keek even op buienradar, om te weten hoe koud het is en wordt vandaag, en kwam daar dit artikel tegen over het voeren van de vogeltjes. Op een bevroren ondergrond hebben die het nu wat moeilijker. Maar er is ook een andere manier om vogels van dienst te zijn, zo lees ik verder in het artikel. “Zaai eens teunisbloemen en kaardenbollen in de tuin. Deze tweejarige planten maken het eerste jaar een rozet en het jaar erop komen ze in bloei. Dat geldt ook voor veel distelsoorten. In het najaar en winter komen deze planten tot zaadvorming en groenlingen en putters zijn er dol op. Zo trek je steeds meer vogels naar je tuin. In deze zaadjes zit hoogwaardig vet wat voor heel veel energie zorgt.”

Verder worden we opgeroepen om veel bessenhoudende soorten in de tuin te planten. Van rozenbottels is bekend dat vogels deze pas in februari aanspreken. Dan is er in veel gevallen de vorst overheen geweest en smaken ze zoeter en leveren meer energie. “Knip rozenbottels dan ook nooit af!” lees ik. In de stad waar ik woon heeft de gemeente zich niks aangetrokken van dat advies. Kilometerslang stonden er rozebottelstruiken langs de stadsring en dat was ook kilometerslang genieten als ik daar fietste. Maar een paar jaar geleden hebben ze al die duizenden struiken (die toch echt niet zoveel onderhoud nodig hadden) eruit getrokken. Nu groeit er onkruid, en daar hebben wij en de vogeltjes niks aan.

Dus vandaag maar weer ouderwets wat kruimeltjes strooien?
Goede (koude) dag gewenst!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Patchwork Pastel Pannelappen

Pannelappen
Patchwork Pastel Pannelappen! Mooi gemaakt en mooi makkelijk!
Maar ik vertel ook wat over de andere pannelappen want alles heeft altijd een verhaal.
De lichtblauwe kunstig gehaakte pannelappen hingen in het apartement van m’n schoonouders, achtergelaten door de vorige bewoonster. Telkens als ik daar op bezoek ging, keek ik er even naar. En toen we vorig jaar het apartement leeg moesten halen, nam ik ze mee. Een herinnering. Niet voor m’n shop dus.
De lichtgele pannelappen hebben ook een verhaal: het is m’n nagemaakte allereerste handwerkje! Ik heb heel goede herinneringen aan m’n allereerste handwerkje op de lagere school en een paar jaar geleden besloot ik die lichtgele pannelappen (met het gehaakte randje!) na te maken. Alles wat ik nà dat eerste handwerkje maakte, noem ik voor het gemak m’n “tweede handwerken”, dus dat zit ook verwerkt in de naam van m’n blog. Hier kun je dat verhaal nog eens nalezen. Deze simpele pannelappen dus ook al niet voor m’n shop.

Maar deze PPP wel: Patchwork Pastel Pannelappen! Mooi gemaakt en mooi makkelijk!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleurrijke vissen om te borduren

IJssel bij Zutphen in januari
De IJssel zoals ik hem begin van de week zag toen ik er met een brug overheen moest. De vogels kunnen vliegen, de vissen kunnen zwemmen en de mensen gebruiken bruggen. Ik zocht natuurlijk even een ‘bruggetje’ naar het borduurpatroon wat ik hier laat zien. Af en toe kom ik een uitgeknipt plaatje tegen uit een oud tijdschrift, samen met een groot borduurpatroon. Dat heeft dan iemand bewaard met de bedoeling het misschien ‘later’ nog eens te borduren, maar het kwam er niet van. En nu probeer ik met mijn shop ook ‘een brug te slaan’ naar iemand die misschien juist naar dat patroon op zoek is. Ik krijg wel eens vraag naar een bekende patroon, zoals het kattenalfabet van Francien (dat heb ik momenteel niet meer). Juist die bekènde patronen, die handwerksters vroeger vaak in tijdschriften zagen staan, zijn nu weer leuk om te zien en te maken. Zoals deze kleurrijke vissen uit een oude Ariadne. Ik weet natuurlijk ook wel dat de afbeelding alleen maar een plaatje is en er staan dus in mijn shop af en toe ook wel dingen die niet van al te hoge kwaliteit zijn. Gelukkig kan ik met m’n tweedehands-naam met dit soort dingen wel wegkomen.
Dus vandaag wilde ik wat toelichting geven bij borduurpatronen die al oud en ‘tweedehands’ zijn. En nu moet ik ook weer maken dat ik wegkom, op weg naar een afspraak! Fijne dag!

Patroon vissen borduren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude borduurpatronen uit pakketten

Oude borduurpatronen
Na een groot borduurwerk blijft vaak het patroon over en sta je voor de keus: weggooien of bewaren? Als het bewaard wordt, staat iemand anders jaren later weer voor dezelfde keus: weggooien of niet? Ik heb de keus gemaakt om deze oude patronen op m’n shop te zetten. Er zit meestal geen handwerklinnen en geen garen meer in: het gaat alleen om het patroon. Als je zelf een rijke voorraad materiaal hebt en je hebt altijd al eens zoiets willen maken, dan kun je dus nu ook alleen het patroon bestellen. Een uitzondering is het ikoon van Maria-en-kind: dat is héél fijntjes al bijna helemaal geborduurd. Wie heeft zin om het af te maken?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Penguins on ice

Boek Polar Bears and Penguins
De natuurfilms waarin pinguins de hoofdrol spelen zijn onvergetelijk. Zo indrukwekkend om te zien hoe grote groepen pinguins de barre winters doorkomen en zò schattig om die kleine pinguins te zien die door hun ouders worden beschermd en gevoed. In dit mooie kruissteekboek staan die taferelen bijzonder mooi weergegeven maar dan om ze zelf te borduren. Een erg mooi boek! Polar Bears and Penguins.
Voor wie het jammer vind dat de kou alweer uit ons land verdwijnt en nog wat Poolse kou wil borduren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patroon januari louwmaand

Patroon Rie Cramer januari louwmaand
Januari is de louwmaand, maar wat betekent dat dan?
Zoals het op dit meter-grote patroon vertaald is, lijkt me niet juist. “Louwmaand” is niet hetzelfde als “Eismonat”, hoewel louwen wel met vrieskou te maken heeft. Maar meer nog met winderig en schraal weer.
Je ziet het woord ‘louwmaand’ wel op geborduurde tafereeltjes waarop de twaalf maanden van het louwmaandjaar worden weergegeven. Het woord is vermoedelijk een verbastering van ‘looimaand’. In januari werd vroeger de huid van de geslachte dieren gelooid. Daarvoor moest het droog en koud en winderig zijn. Dat is het nu ook.
Ik heb nog een paar ‘gelooide’ bladeren van de hosta. Eerst was het nat, en hingen deze bladeren zielig en verdropen langs de bloempot. Daarna werd het koud en vroor het en viel het me op dat de bladeren mooi stijf en perkamentachtig werden. Ik haalde de bladeren twee jaar geleden naar binnen en zo lang houden ze het dus al vol, door dat looi-proces. Ik haalde ze even voor dit blogje, ook als illustratie van de grootte van dit patroon, wat nu in m’n shop staat.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte dekens: nu ook in log cabin

Gehaakte dekens met veel kleurtjes
Gehaakte dekens: ik was er vroeger dol op om die te maken. Deze twee zijn ongeveer 15 jaar oud en ik had toen niet kunnen denken dat ze nog eens zò in de mode zouden zijn.

Log cabin: mijn favoriete motief bij patchwork. Ik heb het talloze keren gebruikt, en ik ben zeker niet de enige. De kussens hieronder illustreren de log-cabin-voorkeur.

En nu: de tijd gaat verder! Iedereen verzint van alles. Klassieke motieven worden verwerkt op ongebruikelijke manieren. Oud wordt weer nieuw en nieuw kan van alles zijn. Een paar weken geleden gaf ik een link naar twee blogsters die vorig jaar veel gepubliceerd hebben met betrekking tot haken, en nu zie ik aanleiding om dezelfde twee haaksters opnieuw te noemen. Want op precies dezelfde dag, precies tegelijk, publiceerde ze allebei een serie foto’s van iets waar ze allebei mee bezig waren: Log cabin voor haakwerk! De Engelse Lucy liet een hele serie zien van een opmerkelijke deken in log-cabin-haakwerk, en de Nederlandse Joke liet haar foto’s zien van eveneens een log-cabin-gehaakte-deken. Opmerkelijk!

Het hangt gewoon in de lucht, die veranderingen in handwerkmogelijkheden. Maar deze gelijktijdigheid vond ik wel frappant.

Drie log cabin kussentjes tegen hek

Lees reacties (6) of geef een reactie

Borduren wit op wit

Boekjes Borduren wit op wit
Buiten is het mooi met een laagje wit, maar binnen kunnen we ook prachtige resultaten bereiken met wit op wit borduren. Dat werd in vorige eeuwen veel gedaan en is nu ook weer in de belangstelling. In dit boekje wordt zo’n beetje alles besproken wat er op wit-op-wit-gebied gangbaar is: zoomafwerking, naadversiering, het bewerken van knoopsgaten, platsteekborduurwerk, hardanger, opennaaiwerk, perzisch ajour en schaduwwerk. Ook het borduren op tule krijgt aandacht, net als reliëf-effecten en zaans stikwerk. Het is een boekje waar ik er graag méér dan twee van zou willen hebben, want ik denk dat hier wel weer belangstelling voor is. Ik heb deze exemplaren al een tijdje in huis en wachtte tot het buiten ook een beetje wit is om ze in m’n shop te plaatsen. Het is ook weer zo’n boekje waar ik een heleboel serie foto’s van pagina’s in de galerij laat zien: ook voor andere geïnteresseerden om even te zien welke mooie dingen er geborduurd kunnen worden met wit-op-wit.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dekentje in de winter

Knotwilgen langs het water
Voor een dagje mantelzorg ging ik gister op weg en het leek me een goed idee om wat eerder van huis te gaan. Want ik wist nog wel een binnenweggetje wat ik graag in bevroren toestand wilde zien. Achter me de stad waar ik vandaan kwam, vóór me de stad waar ik naar toe moest en daartussen dit weggetje. Ik denk dat ik ongeveer vier keer moest stoppen (van mezelf): zò mooi was het!

Winters landschapDe foto’s lijken misschien wat op elkaar maar het verschil in licht vind ik dan zo mooi en dan wil ik ze allebei graag laten zien. De ganzen vlogen over me heen, luid gakkend en het was zo’n moment van intens genieten. Maar ja, ik was wèl op weg naar een medische afspraak dus de geniet-momenten kunnen geen uren duren. Ik liep weer terug naar de auto. En daar zag ik  mijn gebreide dekentje wat ik maakte làng voor de gebreide-deken mode. Ik had bollen wol gekocht, maar bij nader inzien had ik geen zin meer in een trui en daarom had ik bedacht dat ik iets wilde breien wat zo simpel mogelijk was. Ik breide van elke bol drie blokken en met afstekend garen naaide ik die aan elkaar, de ribbels afwisselend staand en liggend. Niet zo exotisch als de dekens die nu gehaakt en gebreid worden, maar eenvoudig en toch een mooi effect. In koude tijden wil ik altijd een dekentje in de auto hebben liggen (voor je weet maar nooit) en nu lag dit dekentje op de achterbank. Ik hing het even aan het hek op de plek waar ik stond, en reed toen weer verder. Een drukke dag. Mantelzorg. Een mooie taak. Als een warm dekentje voor iemand mogen zorgen.

Gebreide deken over hek

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kwasten, koord en franje

Sneeuw tussen de straatstenen
Als het heeft gesneeuwd, lijkt alles anders! Zelfs een klein randje heeft al een groots effect. De natuur geeft ons dus goede voorbeelden hoe leuk het is om de boel te versieren en als handwerksters doen we daar graag aan mee. Een leuk randje kan iets mooi accentureren of opvrolijken. Eén van de boeken uit de Ariadne Achterkant- oek kwasten koord en franjeHandwerkbibliotheek gaat helemaal over het versieren. Niet met randjes sneeuw, maar met kwasten, koord en franje. Het boek is geschreven door Margit Reij (een bekende schrijfster in de zeventiger jaren). Ze laat allerlei manieren zien om zelf allerlei kwasten, koorden en franjes te maken en daarbij worden meerdere technieken beschreven. Voor de verandering laat ik de achterkant van het boek zien (de voorkant vind je wel in m’n shop als je belangstelling hebt): een mooi winters plaatje. Deze sneeuwpop is opgebouwd uit meerdere lagen gepunnikt koord. Wie weet is het nog wel een bekend sneeuwpopje voor verzamelaarsters van de diverse delen van deze Ariadne-reeks.

Vandaag weer zo’n koude dag, en ik kan hem goed gebruiken. Ik ga de inhoud van m’n diepvries buiten zetten en dan m’n diepvries ontdooien en dan alles er weer in. Om die klus uit te voeren heb ik gewacht op een dag als vandaag. Geen franje en geen uitstel nu meer: aan het werk!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Zig-zag door de dag

f
Het is een zig-zag-dag vandaag. Ik zig-zag van het ene naar het andere en daarbij merk ik dat ik de neiging heb om te gaan raffelen: niks echt goed afmaken en teveel half-afgemaakt laten liggen om weer door te gaan naar het volgende. Net als bij dit quiltje. Het is al een oude foto, maar omdat het nu zo mooi wit en winters is buiten, heb ik hem opgezocht. Het is mijn zig-zag-quiltje. Ik had restjes stof verzameld en die naaide ik op ondergrond-stroken en later naaide ik die stroken aan elkaar. Het gaf een leuk effect en de lichtblauwe geruite rand maakte fa het tot een mooi geheel. Maar vóórdat ik die rand netjes had doorgepit, waren er al weer zoveel andere dingen die de aandacht vroegen, en de quilt werd nooit helemaal afgemaakt. Als hij netjes op de grond ligt, is hij ok maar als je hem ophangt zie je hoe de rand gaat bobbelen.
Nu zou ik wel zin hebben om al die oude projecten nog eens tevoorschijn te halen en ze te alsnog een finishing-beurt geven, maar of dat er ook van komt? Vandaag in ieder geval niet, want mijn zig-zag dag heeft nog meer programma-punten. Voor mezelf de les om iets eerst af te maken voordat ik aan het volgende begin. Maar dat is wel moeilijk, vooral voor handwerksters die zòveel dingen tegelijk willen ….

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kruissteek op blikjes en kopjes

Kruissteek op blikjes en kopjes
“Monday’s child is fair of face.”
Mooie tekst voor de maandagochtend!
Alle andere dagen van de week komen ook aan de beurt op deze twee blikjes. Het is al een oud gedicht wat ook afgedrukt is op één van de oude patronen die in m’n shop staan. Dus wie wil kan al die spreuken zò weer borduren. Ik heb het hele gedicht ook al eens overgetypt en in een blogje gepubliceerd, dus daar kun je de tekst ook nog eens nalezen.Achterkant oud borduurpatroon (1)

Vroeger werden er wel vaker kruissteek-patroontjes afgedrukt op gebruiksvoorwerpen. Verzamelaars-objecten!  De blauwe beker heeft ongeveer veertig (moeilijk te schatten) jaar in mijn ouderlijk huis gestaan. Pas was ik daar weer en hij stond er warempel nog. “Vind u het goed dat ik hem meeneem mam? Ik heb hem altijd zo leuk gevonden!” “Tuurlijk, neem maar mee.” En nu dan eindelijk in mijn huis. Als ik nòg eens zoiets tegenkom…

De twee bruine kopjes ga ik zodadelijk inpakken en opsturen want iemand bestelde ze. Elke keer als er iets uit m’n shop weggaat, moet er ook weer iets bij, dus vanmorgen zet ik het kleine blikje te koop. Het grote nog niet, daar bewaar ik m’n textiel-kaarten. Misschien later nog eens. Wie van kruissteek houdt, houdt ook van kruissteek-parafernalia.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kussen op besneeuwde parkeerplaats

Geknoopt kussen in de sneeuw
Vanmorgen liep ik m’n huis uit voor een wandeling maar ik was gauw weer terug: Even een kussen ophalen. Dat legde ik neer tegen deze decoratieve stenen. Rozen op het besneeuwde asfalt!

Vroeger werd er volop geknoopt met korte stukjes voorgesneden wol. Daar werden tapijten en kussens en kleedjes van gemaakt. Een hele tijd was dat uit de mode, maar nu verkopen handwerkwinkels weer van die kant en klare pakketten. Ik heb nog een  oud pakket smyrna kussen te koop, voor wie ook een roos uit het asfalt wil laten groeien.
Inmiddels ligt het kussen weer bij mij op de bank.

Kussen op besneeuwde parkeerplaats

Lees reacties (2) of geef een reactie

Vogelhuisje in de sneeuw

Vogelhuisje geborduurd
De hele winter staat dit mooie schilderijtje al in m’n kamer en kijk ik er met plezier naar. Maar nu is het ècht: het heeft gesneeuwd!
Nog niet zo’n dikke laag dat de vogeltjes gevoerd moeten worden, maar toch een mooi laagje.
Dit mooie geborduurde tafereeltje staat in m’n shop. Vermoedelijk is het naar een ontwerp van Marjolein Bastin, die ons al zo veel moois heeft gegeven met haar fijne tekeningen van de natuur. En ook deze afbeelding roept ons op: kijken naar al het moois wat er te zien is. En met een laagje sneeuw is dat volop genieten! Fijne zondag!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Sjaals in een rondje

Twee sjaals in het rond
Hoe krijg je een langgerekte sjaal mooi op de foto? Ik bedacht deze manier: met een naald met een stompe punt rijg je één lange zijde in, trekt de draad aan zodat de sjaal rimpelt en legt het dan in een rondje.
Ik ben er een voorstander van (niet verrassend!) om van een handwerk waar je vele uren in stopte een foto te maken. Vooral als je het handwerk weggeeft na voltooiing, dan is het leuk om er toch een herinnering aan te hebben. Vóórdat ik de roze gehaakte Wibra-sjaal inpakte om weg te geven, legde ik hem even in een rondje en zocht ook nog twee andere dassen op die ik al eerder breide. Dat geeft een leuk effect zo!

Toen ik de bollen wibra-wol net gekocht had, liet ik ze op m’n blog zien, en deze sjaal is het dus geworden (in één week gehaakt).

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geduld voor de ijsvogel

vogel om te borduren
Zeggen ze tegen jullie ook wel eens: “Oh, wat een werk moet dat zijn geweest!” En hebben jullie daar dan ook zo’n hekel aan? Ik heb het meerdere malen meegemaakt en vond het vervelend als iemand dat zei. Soms zeggen mensen dit als ze een handwerk bewonderen. Maar in plaats van te zeggen “Oh wat mooi!” of “Wat heb je dat knap gedaan!” (want dat wil je het liefst horen) gaan ze dan opmerkingen maken over hoeveel werk dat wel niet is geweest. Alsof jìj dat niet weet. Maar het punt is juist: al dat werk hadden we er voor over om dat prachtige eindresultaat te krijgen. En als het dan af is, wil je daar graag een compliment over. En zit je er niet op te wachten om te horen hoeveel werk dat wel niet was.

Ik heb nu een mooie troost bedacht voor wie zich ook stoort aan dit soort opmerkingen. Er zijn namelijk recent een paar foto’s gepubliceerd op internet van een ijsvogel. Niet zomaar een paar foto’s. Nee, het zijn de meest sublieme foto’s van een ijsvogel die we ooit hebben gezien! Werkelijk fenomenaal. En nu komt het leuke: “It took Alan McFadyen 6 Years, 4200 Hours and 720.000 Photos to get this perfect shot of Kingfisher.” Dat staat prominent aan het begin van het bericht waarin die foto’s werden gepubliceerd. Oftewel: Het kostte zès jaar en meer dan 4000 uren om deze volmaakte foto’s te maken. En er gingen honderdduizenden foto’s aan vooraf die niet goed genoeg waren.

Dat is dus de foto-wereld. Daarin kom je zulke publicaties tegen. Er zijn fotografen die werkelijk uren en jaren besteden om de foto te maken die ze in hun hoofd hebben.
Tja, dan zijn onze hobby’s eigenlijk nog niet zo extreem. Wij besteden ook heel wat uren om iets moois te maken. En als dat lukt, willen we alléén maar horen: “O wat mooi!”
Meer niet.

Toch nog even wat meer, maar dan over mijn foto hierboven. Het is van een heel apart DMC-pakket. De stof is voorbedrukt en je hoeft ‘alleen maar’ wat steekjes te zetten op de aangegeven plaatsen. Dan krijg je vanzelf een mooi borduurwerk. Hoewel: niet zo subliem als die foto waar ik het over had. Wèl even op deze link drukken om die te bekijken hoor! Je weet niet wat je ziet….

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude tijdschriftjes haken

Oude tijdschriftjes haken
Veel haaksters zijn op zoek naar de oude patronen uit de zeventiger en tachtiger jaren. De computer houdt voor mij bij wat m’n meest populaire blogjes zijn en bij de vier meest-aangeklikte blogjes zit nu ook het blogje over de Durable-boekjes. Helaas heb ik daar geen meer van. Maar misschien zijn deze oude tijdschriftjes van Parley en 3 Suisses een goed alternatief? Ze staan boordevol retro-foto’s die je met één blik weer herinnert aan die tijd-van-toen.
En omdat ik het zo leuk vind om ze goed te showen en jullie mee te laten genieten, heb ik uit deze tijdschriften extra veel foto’s in de shop geplaatst.
Parley Haken nr. 57
3 Suisses Ideeën album

Foto's uit oude tijdschriften haken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het wolkistje van Van Gogh

Kaarten met wolkistje van Van Gogh
In het van Gogh museum in Amsterdam (recent in het nieuws vanwege de vernieuwde entree die de vele bezoekers beter kan verwerken) hangen niet alleen veel beroemde schilderijen, maar staan ook een paar originele attributen zoals vazen die hij geschilderd heeft. En er is daar nog iets bijzonders: zijn rood gelakte kistje met wol staat ook in een vitrine in dat museum. Dat is (voor handwerk-liefhebbers) zò leuk om te zien! De schilder die later wereldberoemd werd had een kistje met wol om zich te laten inspireren voor zijn kleurgebruik: hoe tof!
Dus als je een keer heel lang in de rij hebt gestaan om het museum binnen te komen, en als je helemaal opgaat in het genieten van het mooie moderne gebouw waar de schilderijen fantastisch hangen, vergeet dan niet om ook even naar het kistje te kijken.
Maar voor degenen die niet naar Amsterdam willen, en tòch dat wolkistje willen zien heb ik een alternatief: ik heb nog een paar van deze grote ansichtkaarten te koop. Ik kocht ze in de museumwinkel daar.
Pas bestelde iemand er een paar, en als toelichting stuurde ze mij een foto van een paar gebreide kerstballen met van-Gogh-afbeeldingen erin, die gemaakt werden in het kader van een brei-en-van-Gogh-project. Ze schreef dat ze verrast was door de relatie van Gogh en wol, maar blijkens deze kaarten was die er dus wel degelijk!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Let it snow

Borduurpatroon Let it snow

Of het nog gaat sneeuwen: dat was zo ongeveer het gesprek van de dag. Het is jammer dat nieuws over sneeuwval bijna altijd gepaard gaat met berichten over files en ongelukken, dat maakt dat ‘sneeuw’ voor veel mensen vaak niet zo welkom is. Maar veel anderen vinden het wel leuk, zo krijg ik de indruk. Deze drie sneeuwbeertjes staan in ieder geval te trappelen van ongeduld, maar eigenlijk moeten het er vijf zijn. Ik heb een onafgemaakt borduurwerkje waar ook nog het patroon bij zit (iemand knipte het uit een oud nummer van het Borduurblad). Nu roemde ik in een eerder blogje de duidelijke patronen die dit tijdschrift altijd geeft, lekker groot en goed afgedrukt. Maar dan nòg kun je er voor kiezen om het borduurwerk heel klein te borduren. Dat deed de mevrouw die hieraan was begonnen: met heel kleine steekjes over één draadje borduurde ze het drietal, dat nu graag aangevuld willen worden met nog twee andere sneeuwbeertjes. Wie geen zin heeft om te wachten of er nog sneeuwpoppen komen dit jaar, en zin heeft om met sneeuwbeertjes aan de slag te gaan, kan in m’n shop terecht.
En dan nu: Let it snow!
(hier op de Veluwe is nog niks wits te zien)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebreide baret

Verkooptafel-met-handgemaakte produkten

Sommige mensen kunnen zo prachtig breien en als ze de smaak te pakken hebben produceren ze zoveel dat ze het zelf niet meer allemaal kunnen gebruiken. Op een fietstochtje vorig jaar kwam ik in een klein dorp bij een klein marktje en liep ik langs een kraam waar heel mooi breiwerk lag. Veel sokken en baretten en allemaal heel mooi gemaakt. Ik maakte een praatje met deGebreide baret breister, zette een baret op m’n hoofd en kreeg van de mensen daar te horen dat hij me goed stond en omdat ik hem zo mooi vond kocht ik hem. Maar eigenlijk vind ik hem toch niet zo goed staan bij mezelf. Onder zo’n baret hoort een grote bos krullen tevoorschijn te komen, of op z’n minst wat langer haar. Dat heb ik niet. Voor wie dat wèl heeft, en wie een handgebreide baret wil: deze staat in m’n shop.

Voordat ik ermee wegfietste, maakte ik nog even een foto in de landelijke omgeving. Hier zie je me nog wegfietsen, met slechts die ene baret in m’n fietstas. Eigenlijk had al dat mooie breiwerk wel in m’n fietstassen willen hebben: ik zou het graag allemaal willen doorverkopen. Want die mevrouw achter haar kraam zei dat ze toch maar weinig klandizie had in haar kleine dorpje. Maar ja, ik ben niet van het ‘nieuw’ maar van het ‘tweedehands’. En omdat deze baret dus even op mijn hoofd heeft gezeten is hij dat nu ook. Of moet ik zeggen: tweedehoofds?

Laat wat van je horen en geef een reactie

De Magere Brug over de Amstel

Magere Brug Amsterdam
De Magere Brug in Amsterdam is elk jaar het decor van het bevrijdingsfestival in aanwezigheid van de koning en vroeger de koningin. Dus die brug heeft heel Nederland wel eens gezien, in het echt of op tv. Veel buitenlanders kennen de brug ook, ook omdat daar wel eens filmopnamen werden gemaakt. De bekendste film is misschien “Diamonds are forever”.  En voor Amsterdammers en ex-Amsterdammers is de brug een geliefd en belangrijk monument in hun stad.
Na een reparatie is de brug niet meer toegankelijk voor auto’s en de 1800 gloeilampen zijn vervangen door led-lampjes maar verder is het nog steeds de oude vertrouwde mooie ophaalbrug over de Amstel. Tussen de Keizersgracht en de Prinsengracht.
Wij waren daar een keer, na een museumbezoek, en genoten van een broodje in de schemering. Mooi om daar een half uurtje op een bankje te zitten. Kijken naar al het komen en gaan in de grote stad.

Ik heb een mooi borduurpatroon van de Magere Brug (uitgegeven door Ariadne), en dat plaats ik in m’n shop.
Borduurpatroon Ariadne Magere-Brug

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een blik op mijn keukentafel

f
Borduren aan de keukentafel, waar een klein kerststerretje nog gezellig naast een glaasje met de eerste speenkruidjes staat. Illustratief voor deze winter.
Ik ben bezig met het borduren van nog weer een oud-Hollands motief van twee pauwen bij een levensboom. Een eerder motief wat ik borduurde drukten we in kleine oplage zelf af en dat zag er mooi uit, maar nu hebben we ze ook laten afdrukken op visitekaartjes. Gister kwamen ze met de post en ik ben er blij mee. Kan ik volop uitdelen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduurbladen

Borduurbladen
Het ‘Borduurblad’ is een verrassing voor degenen die van borduren houden en dit tijdschrift nog niet kennen. Elk nummer staat vol mooie patronen die een breed borduur-publiek aanspreken. En aan elk nummer is ook zorg besteed: mooie cover, goed papier en wat nog wel het fijnste is: de bijgevoegde patronen zijn altijd heel duidelijk afgedrukt. Geen pietepeuterige patronen dus. Voor wie eens zo’n oud nummer wil proberen, of voor wie op zoek is naar een bepaald nummer, plaats ik deze twaalf in m’n shop. Handwerkliefhebbers kunnen binnenkort ook een nieuw nummer proberen, als ze tenminste naar de Handwerkbeurs gaan. Daar staat het Borduurblad altijd met een grote stand en dan geven ze altijd aan bezoekers een exemplaar weg. Zo hebben al heel veel mensen kennis gemaakt met dit vernieuwende tijdschrift, wat al meer dan tien jaar verschijnt en wat elke keer boordevol mooie patronen staat.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Rokje en bouwtje en kaart uit Marken

Schilderij Adolf Alexander Dillens, Marker interieur

Dit prachtige schilderij van een Marker familie hangt in het Marker museum. Het is geschilderd door de Belgische schilder Adolf Alexander Dillens in 1877 en in 2009 door het museum aangekocht. De Marker dracht spreekt al heel lang heel veel mensen aan en het wordt al door velen bewonderd.

Een paar maanden geleden was ik op Marken (voor de eerste keer, wat ik zelf achteraf maar moeilijk kan geloven, want nu denk ik dat elke handwerkliefhebber daar toch graag een keer wil zijn geweest). Ik had over mijn bezoek wel al wat geblogd, maar nog niet al m’n foto’s laten zien. Vandaag deze!
Ik heb een mooi oud rokje en dat plaats ik in m’n shop. Het is afgezet met een ‘boezelhakie’
En ik vond een oude ansichtkaart, met daarop een pop in winterdracht in ongeveer 1915. Deze kaart is beschreven en werd uitgegeven door het “Rijksmusum voor Volkskunde” (zo heette het Openluchtmuseum in Arnhem vroeger).
En ook een Marker bouwtje plaats ik in m’n shop.
Mooi en kleurig!
Rokje en kaart uit Marken

Lees reacties (2) of geef een reactie

Hulpmiddelen bij borduren

Hulpmiddelen bij borduren
Hulpmiddelen bij het borduren: reuze handig! Maar als ik op zoek zou zijn naar een magneetbord of regelteller om een borduurpatroon op vast te klemmen, dan zou ik dat zeker niet tweedehands kopen, want er zijn inmiddels veel mooiere op de markt. Ik dacht dat het een uitvinding van Pako was (maar weet het niet zeker). Het idee is simpel: op een ijzeren plaat klem je met een klein magnetisch strookje je borduurpatroon vast en zo kun je precies bijhouden waar je bent. Dat scheelt veel heen-en-weer-kijken van je patroon naar je borduurwerk. Dus ik laat deze foto toch maar even zien: misschien breng ik sommige borduursters op het idee dat dit bestáát. En dan zijn deze twee oude ijzeren platen een goede aanleiding om dat even te vertellen.

Een loupe is natuurlijk ook een goed idee als je het werk ‘met het blote oog’ niet meer kunt zien, en daar zijn inmiddels ook genoeg modernere versies op de markt. Persoonlijk vind ik dat iedere borduurster zichzelf de luxe van een goede loupelamp zou moeten gunnen. Een winkel die erin gespecialiseerd is en ze ook per post verstuurt is Veltropshop

Dus wat dan eigenlijk nog de zin is van dit blogje (als ik jullie eigenlijk afraad om deze spullen te kopen)? De twee oude borduurringen misschien. Die zijn ook leuk om een borduurwerkje wat al af is, in ten toon te stellen. Je klemt ze er gewoon in en dat staat leuk. En ik vond (tussen deze oude spulletjes) nog twee ophangers voor kleine schellekoordjes.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Twaalf zwanen vlogen voorbij

Zwanen in weiland
Vanachter de computer hoorde ik om kwart over acht dat typische geluid: overvliegende zwanen! Ik hoorde ze aan de noordkant van het huis maar wist dat ik geen kans zou maken om ze daar nog te zien, als ik eerst ook nog de gordijnen moest opendoen. Bliksemsnel Bedrukte stof borduurwerk zwanenholde ik naar de achterdeur en liep op sokken naar buiten: net op tijd om ze nog te zien. Zò mooi! En wat vlogen ze snel! Richting het zuiden; dus zou het nu kouder gaan worden? En welke zwanen zijn het: die van de naburige vijver of zouden ze al langer onderweg zijn? Waar zouden ze naar toe gaan, en kan ik niet even mee?

Al die vragen kwamen in me op terwijl ik ze nastaarde. Ze vlogen al bìjna over het winkelcentrum en dan kan ik ze niet meer zien. Gauw nog even tellen: het zijn er twaalf. En wèg waren ze …..

Nu weer terug achter de computer. Een grijze grauwe januaridag ligt voor ons. Met genoeg om te doen. Lekker binnen! Toch even denken aan die zwanen die op weg zijn. En wij zijn toch ook op weg? Op weg naar de lente!

Ik heb ook nog een heel apart borduurpakket liggen, geschikt voor een kussen. Het patroon is afgedrukt op mooie blauwe stof en daar wordt dan met steelsteken (geen kruissteek) op geborduurd. Er hoeft niet veel geborduurd te worden maar het effect is verrassend. Het ziet eruit als een wat ouder pakket, maar voor zwanen-, KLM- of nostalgie-liefhebbers lijkt me dit zeker interessant!

En nèt terwijl ik m’n laatste zinnen typ hoor ik wéér dat geluid: nog twee zwanen vlogen voorbij….
Wil je zelf ook zien vliegen? Kijk dan even naar dit mooie youtube filmpje: de beste zwanen-commercial van de KLM uit 1995

Laat wat van je horen en geef een reactie

Retro boeken Haken en Knopen

Retro boeken Haken en Knopen
De seventies leven op als je deze boeken over Haken en Knopen doorbladert!Macrame-raamhor-uit-boek
Volop retro-plezier bij het bekijken van de foto’s van de raamhangers, vensterversieringen, pannelappen, spreien, lampekappen, en nog veel meer. Omdat het zo leuk is om af en toe even weer terug te zijn in die tijd, heb ik van deze twee boeken een flink aantal bladzijden geplaatst in de galerij in de shop. Zò was het….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Goud geborduurd – R S van RooS

Goud geborduurde bloemen
In het afgelopen jaar gebruikte ik een agenda die me goed beviel en nu kon ik bij de failliete V&D precies dezelfde kopen. Ik denk niet dat het ooit eerder is voorgekomen dat ik twee jaren achter elkaar dezelfde agenda had, want er is zòveel moois te koop en dan wil ik elk jaar weer iets nieuws proberen. Maar goud…. ja, dat stijgt toch wel boven alles uit….

Net als deze twee goudgeborduurde bloemen. Ze gingen gister op de post. Ik moest er nog wèl even ‘gedag’ tegen zeggen. Zò mooi….
Wàt een kundigheid en vakmanschap hadden ze vroeger om zo mooi te borduren! Zelfs na tientallen jaren zijn die lapjes nog mooi.
Maar het is ook best knap wat machines allemaal kunnen, zoals twee labels die ik ergens vond (linksonder). Machinaal-geborduurd ziet er eigenlijk ook best mooi uit. Heeft iemand R S als initialen? Als je me een mailtje stuurt, wil ik je dit goud-geborduurde label wel opsturen. Dat staat vast prachtig ergens op genaaid.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kruissteekborduren

Boekje Kruissteek borduren Margit Reij
“Het kruissteekborduren mag wel één van de bekendste borduurtechniek genoemd worden. Deze populariteit is te danken aan het feit dat het beslist niet moeilijk is het borduren van de kruissteek te leren, en dan volgens patroon te werken. Ontelbaar is het aanbod van kruissteekpatronen, omdat die kruissteek zowel in een naturalistisch als in een decoratief ontwerp tot zijn recht komt. Iedere handwerkster is dus in de gelegenheid om een patroon naar haar smaak te vinden.” Zo begint dit boekje Kruissteekborduren van Margit Reij, een vroeger bekend handwerkboekjes-schijfster (ze was vroeger ook redaktielid van Ariadne). Maar er is meer! Daar gaat haar boekje ook over. Het behandelt allerlei basis-kennis, zoals het verschil in effect van het borduurwerk bij andere stofkeuze. Er is een hoofdstuk over de voorbereiding van een werk en de afwerking.
En ook een hoofdstuk over aanverwante technieken. Daarin wordt o.a. het Asissi-borduurwerk behandeld. Het kleedje op deze foto is ook in Asissi-borduurwerk. Meestal wordt dat in de kenmerkende kleur blauw gedaan, maar in dit boekje is ook een leuk ontwerp voor een naaldenboekje te vinden in roze. (Ik heb net als iedere handwerkster ook zo’n lange lijst met dingen die ik ‘nog eens zou willen maken’, en ik denk dat ik dit naaldenboekje er ook op zet.)

Het kleedje op de foto kreeg ik  voor m’n verjaardag van m’n zus en ik laat het nu graag zien. M’n zus is vaak in het buitenland (vandaag vertrekt ze ook weer naar een land waar ook veel kleedjes zijn geborduurd en wie weet vind ze nog zo’n kleedje). De kruissteek werd en wordt over heel Europa veel beoefend en het is inderdaad de bekendste borduurtechniek. Maar ieder land heeft ook z’n eigen accenten gelegd. Zoals dit Asissi-borduurwerk.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Ingelijste merklap z.j.

Ingelijste merklap z.j.
Merklapverzamelaars hebben liever echte oude merklappen. En ook liever niet ingelijst. En ook liever met wat initialen en jaartallen. Deze merklap is ongedateerd, niet oud en ook nog eens ingelijst. Toch heeft hij wel wat. Hij is evenwichtig en mooi geborduurd en mooi ingelijst. Het kan ook leuk zijn om zo’n merklap ergens in je handwerkkamer te hangen, of tussen je handwerkspullen te zetten. En dan kan het ook een voordeel zijn dat er geen initialen en jaartallen op staan. Dan is het gewoon een leuk schilderij om tegenaan te kijken en jezelf in handwerk-sfeer te brengen. Voor wie wil meedoen met de merklappen-mode en gauw klaar wil zijn!
Merklap z.j.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wit paard met gebreid dekentje

Wit paard met gebreid dekentje
Een wit paard! Met een oud gebreid dekentje!
Dit paard kwam ik tegen bij de tentoonstelling Breien! in het Fries Museum en ik was even stunned. (jullie ook?)
Zo mooi!Oud gebreid kleedje
Toevallig kwam er net een suppost (een Friese schone, ik vond haar net een bekend fotomodel) langs toen ik daar stond te kijken. Het was niet druk dus ik maakte een praatje. “Kijk, ik heb net zo’n kleedje meegenomen, maar dan veel kleiner. Dat probeer ik hier te fotograferen, maar ik mag het zeker niet òp het paard leggen hè?” Nee, dat laatste mocht niet, maar ze vond het wel heel grappig wat ik aan het doen was. Ik legde het over het bordje met uitleg (en vergat vervolgens die uitleg in me op te nemen). En heel tevreden met de foto liep ik even later weer door.
Klein oud gebreid kleedjeHet is m’n gewoonte om één of twee oude handwerken mee te nemen naar dit soort tentoonstellingen en dan is afwachten wat je tegenkomt en ik vind het ook spannend om foto’s te maken. Dat ik dit keer iets mee had genomen wat zò toepasselijk was had ik niet kunnen denken en ik was er enthousiast over. Want het kleedje wat ik heb is volgens dezelfde brei-techniek gemaakt, waardoor die blaadjes in het middenmotief ontstaan. Het werd vroeger veel gedaan op deze manier. Het kleedje of poppedekentje heb ik nu thuis ook nog gefotografeerd en plaats ik in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op zoek naar het eerste Speenkruid

Borduurwerk met tulpen en potje speenkruid
Een oude foto van een eerder jaar.  Het was koud en guur en ik was snipverkouden. Ik kon niet naar buiten om het speenkruid te zoeken. Ik kwam de dag door met telkens een tulpje te borduren en dat was rustgevend. En ook telkens een nieuwe zakdoek, je hèbt van die dagen…. Het was maart en koud en het duurde zo lang…. In de voorgaande weken had ik al telkens gezocht naar het gele bloemetje maar behalve op de plekken waar ik het in eerdere jaren vond, zag ik het nergens. Tot ik met de fiets langs een plekje reed waar ik het blad van het bloemetje herkende, maar nog geen geel zag schitteren. En ik kreeg een idee: ik groef een polletje uit. Dat stopte ik in m’n fietstas, en thuis zette ik het in een potje. En het potje zette ik binnen, want dan gaat het eerder bloeien.

En zo zat ik daar: verkouden, verlangend naar het voorjaar, tulpjes bordurend en intussen kijkend of het speenkruid al ging bloeien. En toen het eerste bloemetje verscheen: gelijk een foto!

Bloempotjes met speenkruid
Die publiceerde ik op m’n blog en hield er een heel verhaal bij, waarbij ik mezelf ernstig toesprak dat vals spelen niet wordt beloond. Alléén speenkruid in de natuur vinden! Ik nodigde al m’n bloglezers uit voor een wedstrijdje: wie vindt het als eerste?
Een paar dagen geleden liet ik hier mijn eerste bloemetje van dit jaar zien en nodigde jullie opnieuw allemaal uit. (Mijn bloemetje van dit jaar geldt niet, omdat ik het vond op een beschut plekje waar ik het andere jaren ook al vond en dat geeft mij dus een voorsprong en dat is niet eerlijk.)

Ik kreeg al een paar reacties van zoekers. Ook van iemand die dacht dat ze het had gevonden, maar op de foto die ze gisteravond stuurde zag ik dat het klein hoefblad was. Dat bloeit meestal nèt iets vroeger nog dan speenkruid. Het heeft precies dezelfde kleur geel maar het is een composiet en dus toch anders. Hieronder nog een foto van hoe speenkruid eruit ziet. Veel zoek-plezier!
En omdat dit een handwerkblog is: hier vind je nog een mooie foto van m’n tulpenkussen toen het af was.

Speenkruidje

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kussen met stralend en krachtig middenmotief

Groot geborduurd kussen tapisserie
Een kussen met een stralend en krachtig middenmotief, helemaal gemaakt in tapisserie. Het is een prachtig exemplaar en brengt een vrolijke noot in elke kamer. Ik heb het nu twee weken in huis en als ik het niet gauw op m’n shop zet, ga ik me er teveel aan hechten (dat heb je wel eens met handwerk).
Het heeft een groot formaat. Misschien niet goed te zien omdat de denneappels die ik erbij legde ook al maatje maxi zijn, maar misschien zeggen de afmetingen meer: 55 x 66 cm.
En met dit kussen: fijne zondag toegewenst! Lekker uitrusten na de eerst werkweek van het nieuwe jaar!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude tijdschriften Breien

Oude Tijdschriften Breien

In het Fries Museum in Leeuwarden is een tentoonstelling over Breien! die een ‘warm publiek’ trekt. Dat zei de receptioniste, want ze vond de bezoekers tot dan toe ‘warme en geïnteresseerde mensen’. Ik ging eergisteren naar deze tentoonstelling en deed gelijk dezelfde avond nog verslag maar ik wil er nog veel meer over vertellen. Het is een brede tentoonstelling, interessant voor oudere mensen (die veel herkenning vinden in het materiaal uit het begin en het midden van de vorige eeuw), voor vrouwen van tussen de 40 en de 60, die in onze vroegere jaren zoveel truien breiden, daartoe aangespoord door de mode en heel veel handwerktijdschriften. En voor jongeren, die allerlei toepassingen zien die nu hip zijn, zoals het breien van dieren.
Ik mik me in dit blogje nu even op die middelste groep: de ‘warme vrouwen’ die graag wilden dat hun gezinnen warm werden gehouden door eigen gebreide truien.
We hadden in die jaren talloze patronenbladen tot onze beschikking en daarvan lagen ook wat voorbeelden in de vitrine. Die fotografeerde ik. Met veel plezier want ik vond het heel leuk om al die tijdschriften daar te zien. En ik herkende er veel van.

Collage oude breitijdschriften in vitrine
Toen ik twee jaar geleden begon met m’n shop met oude handwerkboeken en handwerken, heb ik wel geaarzeld of ik ook tijdschriften zou gaan verkopen. Ik kwam er af en toe wat tegen, maar het is best wel wat werk om die allemaal in m’n shop te zetten en ik dacht dat er toch geen belangstelling voor zou zijn. Misgedacht! Ik kreeg juist opvallend veel mailtjes van vrouwen die naar één specifiek tijdschrift zochten, waar ze vroeger iets uit hadden gebreid en wat ze waren kwijtgeraakt. Of wat ze hadden weggedaan bij een verhuizing. Nu breien zo in de mode is, willen sommigen nog graag weer hetzelfde maken wat ze vroeger ook maakten. Soms vertelt iemand die zo’n tijdschrift bestelt er ook wat bij: “Vroeger maakte ik een trui hieruit voor m’n dochter, en nu wil ik dezelfde trui breien voor m’n kleindochter.” Zo leuk!
Het geeft voldoening als ik dan een tijdschrift kan leveren waar iemand soms al heel lang naar op zoek was.

Tijdschriften-Breien(2)
En nu dan deze tentoonstelling over Breien in het Fries Museum. Toen ik die tijdschriften daar in de vitrine zag liggen, wist ik na één blik dat het niet gek is dat ik dit doe. Die oude tijdschriften over breien zijn weer geliefd en gezocht.
En ze geven ook heel veel nostalgie! Dat had ik bij het tweede tijdschrift op deze foto: Margriet breishow. Dit is een heel oud nummer, helemaal beduimeld en volop gebruikt. Ik had hem nog niet op m’n shop staan omdat ik hem eigenlijk te oud vond. Nu plaats ik die er toch in. Met ook in de galerij een foto van de trui die ik zelf breide voor m’n dochtertje. Ik was toen helemaal wèg van die trui, en nu ik dat plaatje weer zie…. zo leuk! En ik denk dat ik vast niet de enige ben met goede herinneringen aan dit oude tijdschrift.
En verder: Nicole en Sandra en Linda en Diana en Neveda en Caroline bieden volop nostalgische en weer bruikbare patronen! Deze tijdschriften vind je in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee beeldjes breien

Twee beeldjes breien
Twee beeldjes met breiende meisjes. Te leuk om niet even te laten zien op mijn blog.
Het beeldje van de breiende zusjes uit de serie Ot en Sien (machinaal vervaardigd) is weer volop te koop, in verschillende maten zelfs. In de beeldentuin in Garderen hebben ze deze beeldjes (en andere) in voorraad. Ik fotografeerde deze breistertjes tijdens een kerstmarkt in december.
En gister zag ik een beeldje in het Princessehof in Leeuwarden, gemaakt door platteelbakkerij Rozenburg. In aanvulling op de gebruikelijke keramiekproduktie bij Rozenburg werden in 1890 op kleine schaal ook plastieken vervaardigd. De produktie was van korte duur en de oplage beperkt en dit is dan ook een zeldzaam en kostbaar beeldje. Ze maakten ook nog wat andere mensfiguren in Scheveninger dracht en die vallen op door de verfijnde modellering en het sterk naturalistische karakter. Bijzondere beeldjes, en voor ons als handwerkliefhebbers erg mooi om te zien!

Lees reacties (2) of geef een reactie

V&D…. waar we zulke mooie boekjes kochten

Oude V&D zak
Op weg naar het hoge noorden, voor een tentoonstelling over Breien, kwamen we ergens langs een kringloopwinkel. Dat is handig om even de benen te strekken en je vind er meestal wel wat. Deze boekjes met een originele oranje V&D-stikker kwam ik tegen. En die boekjes met stikkers brachten gelijk de herinneringen aan 1982 naar boven. Zo was het! Dat lettertype, die illustraties, en die oranje plakker… Ik haastte me naar de kassa want hier hoefde ik niet lang over na te denken. De medewerker ging mijn vondsten op de computer ‘aanslaan’ en kwam tot een bedrag van 250 euro. Dat klopte niet, zei hij, dus het moest weer overnieuw. Gelukkig kon ik dat nog net verstaan, want Fries is toch echt wel een ander taaltje! (hier krijg ik vast opmerkingen over…) Intussen had ik tijd om even rond te kijken, en toen de transaktie rond was vroeg ik: “Mag ik misschien die tweede plastik zak die daar hangt?” Dat mocht. Het was de V&D-zak die nòg meer herinneringen bracht aan vervlogen tijden. Zò was het….

Nou, het is toch ook wat: V&D failliet. Gelukkig neem ik een klein deel van de verkoop over: deze twee oude boekjes! Over Weven en Breien.
De plastik zak krijg je er gratis bij!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Lijnen en draden: Sculptures for a modern world

Sculpture Circle Barbara Hepworth
Lijnenspel met draden: Fascinerende mogelijkheden! Voor handwerksters en voor kunstenaars!
In het Kröller Möller museum is momenteel een grote tentoonstelling over het werk van Barbara Hepworth. Zij werd in de vorige eeuw een bekend beeldhouwer en wie wel eens in het museum middenop de Hoge Veluwe is geweest heeft haar bijzondere en karakteristieke beelden in de tuin vast ook zien staan. Zij maakte sculpturen van hout, marmer en brons met veel vakmanschap en grote zeggingskracht. Ik maakte een foto van dit beeld met lijnen en merkte dat ik er echt een tijdje naar wilde kijken. Fascinerend en evenwichtig. In een bordje met uitleg las ik: “Het idee, het materiaal en de afmetingen moeten een volmaakt geheel vormen: deze eenheid zorgt voor de juiste verhouding. Het is het idee – het verbeeldingsvolle concept – dat het materiaal tot leven laat komen en vitaliteit geeft.”

Ik heb drie boekjes met afbeeldingen die wat met lijnen spelen, en de lezer uitnodigen en stimuleren om zelf aan de slag te gaan. “Inspiratie voor kreatief naaldwerk” is een boeiend boek wat stimuleert om zelf iets te ontwerpen, en daarbij te letten op strukturen en de invloed van kleur. Kunstenaars zijn altijd per definitie ‘kunstenaars’ omdat zij zo volop onderdeel van de tijd zijn. Dat wordt bij de overzichtstentoonstelling van Hepworth – die volop creatief was in het interbellum – heel duidelijk. In onze tijd is er een grote lijn om oude technieken weer te ontdekken en die opnieuw toe te passen en daar kan dit boek behulpzaam bij zijn.
Ook de decoratieve draadfiguren die in de zeventiger jaren populair waren: ineens zijn ook deze ideeën weer heel leuk en modern.

Drie boeken lijnenspel

Laat wat van je horen en geef een reactie

Postzegels met schilderijen van Van Gogh

Postzegels van Gogh portretten
Midden in het land ligt de Hoge Veluwe en midden op de Hoge Veluwe ligt het museum waar zoveel werken van Van Gogh hangen. Aan het eind van het jaar ging ik voor de laatste keer met onze toegangskaart daar even naar toe en nam ik nog wat foto’s van de schilderijen waar ik het afgelopen jaar zo van heb genoten. Niet omdat ik nou zo vaak naar dat museum was geweest, maar omdat ik telkens postzegels gebruikte waar deze schilderijen op stonden afgebeeld. Afgelopen jaar was het Van Gogh-jaar en de post deed mee door een aantal zegel-vellen uit te brengen met de beroemde werken. Die velletjes kocht ik telkens, zodat ik heel vaak die schilderijen kon zien. En hopelijk vonden de post-ontvangers het leuk als er wat vrolijke zegels op zaten.

Drie portretten van Gogh
Deze week kocht ik de laatste voorraad op van het postkantoortje waar ik altijd naar toe ga. Nu is het op, zei de medewerker daar. Dus binnenkort ga ik weer wat anders verzinnen om op de enveloppen te plakken. Goedkoper wordt de post niet, maar ik doe m’n best om het versturen van post wel ietsje leuker maken!

Postzegels van Gogh stad en dorp

Ik wordt echt elke keer blij als ik die schilderijen zie! In het echt, maar ook op allerlei copieën. Die kleuren blijven fascineren!

Twee schilderijen Van Gogh
Omdat ik het zo leuk is dat je deze schilderijen midden-op-de-Hoge-Veluwe in het echt kunt zien, en omdat de postzegels zo mooi zijn, ook nog deze:

Postzegels van Gogh landschappen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kaarten en speenkruid

Kaarten oud Hollands motief
Deze kaarten maakten we met een eigen afgedrukte foto. Het motief komt uit de 17e eeuw en komt in meerdere boeken met borduurpatronen voor. Nu zijn we bezig om ook visitekaartjes te maken met dit motief, dus voor de komende tijd wordt dit mijn herkennings-motiefje voor Tweedehandswerk.
Hier vind je nog mijn blogjes waar ik in het najaar bezig was om dit motief te borduren.

Een paar dagen geleden vond ik het eerste speenkruid! Daar maak ik ieder jaar een heel spektakel van en mensen die mij al langer kennen weten dat ik altijd heel enthousiast wordt van het eerste bloemetje. Zo plukte ik deze bloemetjes op weg naar mijn kleine baantje afgelopen week en daar kwam ik bruisend binnenlopen met: “Gelukkig nieuwjaar, kijk eens wat ik gevonden heb!”

Vroeger deed ik elk jaar met mijn gezin een wedstrijdje wie het eerste speenkruid heeft gevonden, maar sinds ik blog heb ik de wedstrijd uitgebreid naar wie-er-maar-mee-wil-doen. De regels zijn simpel: als je het knalgele bloemetje hebt gevonden, geef dat dan (aan mij) door, en de eerste heeft gewonnen.
En ik heb er nog een regel bijbedacht, want anders win ik elk jaar zelf en dat is niet leuk meer. Die regel is dat speenkruid wat ik heb gevonden op een plek waar ik het in een eerder jaar ook al vond, niet mee mag doen. Dus deze bloemetjes die je hier ziet gelden niet. Die vond ik inderdaad op een beschut plekje waar het elk jaar heel vroeg bloeit. Maar op andere plekken moet de bloei nog beginnen, en dat geeft veel zoek-plezier. Dus bij deze: de wedstrijd is geopend: Wie vindt het eerst speenkruid?

Lees reacties (6) of geef een reactie

Tentoonstelling Breien! in het Fries Museum

Kroonluchter met breisels in Fries museum
In het Fries Museum in Leeuwarden is een langlopende tentoonstelling “Breien!” Het museum is zelf ook al een kunstwerk: een prachtig gebouw. De receptioniste heette ons (mijn man en mij) van harte welkom en ik vroeg of er al veel breisters de tentoonstelling hadden bezocht. “Heel veel! zei ze, en wat me daarbij opvalt dat het allemaal warme mensen zijn, een geïnteresseerd publiek.” Dus bij deze heb ik het aan alle breisters doorgegeven: wij worden geobserveerd als warme en geïnteresseerde mensen! En toen mochten we – verwachtingsvol – doorlopen. Ik had er zin in!

Vitrine 1934 tentoonstelling Breien
De tentoonstelling bevindt zich in vier zalen. In de eerste zaal was een overzicht van hoe het breien zich in de loop der eeuwen heeft ontwikkeld. Kleine vitrines op ooghoogte gaven telkens een tijdsbeeld en dat was heel interessant. Rond 1500 werd er in Fragment handschoen in vitrineNederland nog niet gebreid; vrijwel alle stoffen werden geweven. De tachtig-jarige oorlog bracht de techniek van Spanje naar Nederland. Alleen de elite kon zich het kostbare breiwerk veroorloven. Eén van de oudste vondsten is een fragment van een bisschopshandschoen, waarin gouddraad is verwerkt: statusverhogend. In de 16e eeuw was het breien iets voor mannelijke professionals. Er komen gilden die zich specialiseren in kousen of wanten. In 1598 vindt een Engelse dominee de eerste breimachine uit. Die kousenweefmachine is een revolutie, maar er blijft voorlopig nog volop handmatig gebreid worden.
Tot dan toe breit men alleen met wol en stug linnen, maar dat verandert als de VOC iets nieuws meeneemt uit India: katoen! Een wereld aan nieuwe mogelijkheden wordt geopend. Het nieuwe materiaal is luchtig en vervilt niet. Lange tijd kan alleen de elite zich dit luxe materiaal veroorloven.

En zo gaat het verhaal via die vitrines verder. Ik vond die presentatiegebreid truitje in vitrine Fries museum in de vitrines uitermate boeiend, en zal er zeker in latere blogjes zeker nog op terugkomen. Maar voor dit verslag sla ik even een paar eeuwen over en dan kom ik aan het eind van het vorige millennium. Toen publiceerde de Libelle een patroon voor een tas die ik wel leuk vond. Ik breide die tas na, met stevige kabels in het midden, maar daarna gebruikte ik hem zelden. Vanmorgen vroeg op zolder gezocht en gelukkig: ik kon hem vinden! Die tas nam ik mee en vond het heel leuk om hem aan de breisel-boom te hangen die in het midden van die eerste zaal stond. Mijn twintig jaar oude gebreide tas in het moderne Friese museum!

Boom-met-breisels-in-Fries-museum

Illustraties uit Ik-leer-breien
In een andere zaal waren de illustraties uit het boekje “Ik leer breien” op de wanden aangebracht. Superleuke tekeningen! Helaas heb ik deze boekjes nu niet meer in m’n shop staan. In december gaf ik er een paar weg bij een give-away, maar ik hoop nog wel weer eens wat van deze boekjes tegen te komen. Ze waren heel populair in de vijftiger jaren.

oude-breiboekjes

Vitrines met oude breiboekjes. De rechterboekjes herkende ik want daar had ik er pas één van verkocht en binnenkort komt er nog één op m’n shop!

Twee-gebreide-truien-in-Fries-museum
De rode trui met strepen is ontworpen door Nancy Marchant, zij was in de tachtiger jaren textiel-ontwerpster bij Ariadne en heel veel vrouwen hebben haar truien nagemaakt. Veel herkenning voor de vijftigers en zestigers onder ons: zò breiden we tientallen truien in die jaren!

Gebreide mutsen in Fries museum
Prachtig zeer fijn breiwerk voor mutsen en handschoenen. Hier ga ik ook nog een keer op terugkomen met mooie produkten voor m’n shop.

Oude gebreide tas in Fries museum

Bij het verlaten passeerden we weer die boom-vol-breisels. Ik had nog een andere gebreide tas meegenomen naar het museum: deze prachtige oude tas. Ik kocht hem afgelopen zomer op een antiekmarkt en bij het afrekenen vroeg ik aan de verkoopster of ze wist van wie hij was geweest. “Ja, van tante Pietje!” zei ze. Daar heb ik toen over geblogd en dat kun je hier nog nalezen. De tas staat in m’n shop en nu ik hem zelf een dagje heb gebruikt kan ik zeggen: het is een prachtige en praktische tas! En vooral reuze leuk om mee te nemen naar een tentoonstelling over Breien!

Lees reacties (6) of geef een reactie

Oude gebreide oefenlapjes

Oude gebreide oefenlapjes en sokken
Oude gebreide oefenlapjes! Deze oude oefenlapjes en oefen-sokken heb ik zelf maar ik hoop dat ik vandaag nog veel meer moois te zien krijg in het Fries Museum. Daar is een tentoonstelling over breien. Er is van alles te zien en te beleven op het gebied van breien. Veel handwerksters praten erover dat ze zin hebben om daar naar toe te gaan, en gelukkig is er een lange tijd om dat te doen: deze tentoonstelling loopt tot augustus 2016. Via de link kun je een filmpje zien om een indruk te krijgen van de grote tentoonstelling.

Als handwerk-liefhebber en -blogger is dit denk ik wel voor mij wel de “place to be” en gelukkig zijn de wegen weer ijsvrij. De zon schijnt, en ik trek nìet m’n warme oude sokken aan (die ga ik later verkopen), en ik ga op weg. Ik verheug me erop om al die breisels te zien daar, en ik verheug me er ook op om later hier verslag te doen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Twee van de mooiste vrouwen uit de kunst (geborduurd)

Twee schilderijvrouwen geborduurd in petit point
Mijn kleine reactie op wat nu in het nieuws is, betreffende gebeurtenissen in de oudejaarsnacht: publicatie van deze foto van twee van de mooiste of bekendste vrouwen uit de kunst. Van veel beroemde schilderijen zijn ook borduurpatronen gemaakt. (Ik kreeg laatst een vraag of ik die had, en ik hoop die nog wel te vinden, want het patroon van deze twee heeft in een oude Ariadne gestaan.)
Het melkmeisje van Vermeer is vaak geborduurd in tapisserie en ik heb vier van die geborduurde schilderijen. Ik nam er pas één mee naar het Rijksmuseum, om even náást de echte te houden. (Hier vind je de foto’s daarvan)
Vrouwe Justitia is het symbool van de rechterlijke macht. Elke officier van justitie en iedere rechter moet onpartijdig zijn, goed kunnen afwegen, en een juiste straf kunnen eisen of geven aan overtreders. Laten we nu maar hopen dat dat ze dat ook doen, met degenen die vrouwen bedreigden en vernederden. Bij deze een kleine herinnering aan hen om de kracht en waarde en schoonheid van vrouwen nog eens onder de aandacht te brengen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Alleen maar een paar dagen scheve schaatsen

Schaatsschilderij geborduurd

In het noorden konden ze even op de straten schaatsen, maar dichterbij dan dat komen we nog niet met onze ijspret. Maar dit geborduurde schaatstafereeltje is ook ‘prettig’ om te zien!

Bij mij kwamen er wel wat herinneringen naar boven aan die ene keer dat we ook in Brabant op de straat konden schaatsen. Lang geleden, maar het heeft grote indruk gemaakt. Maar in deze winter is het ‘scheef’ verdeeld: alleen de straten in de noordelijke provincies waren beijzeld.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Tasjes niet meer van plastik

Gebloemd tasje aan hek
Het is zover: de plastik tasjes zijn niet meer gratis. Op de tweede werkdag van het jaar ging ik naar de markt en zag overal aankondigingen van de prijzen als je toch zo’n tasje wilt . Meestal vijf cent, maar bij de kaasboer zag ik dat hij er twintig cent voor vroeg. “Zijn er nog wel mensen die een tasje van u willen? vroeg ik. Nee, niemand, zei hij enthousiast, want daar was het hem ook te doen. Wèg met het plastik! zei hij strijdlustig.

Toen een half jaar geleden de aankondiging van deze nieuwe maatregel kwam, had ik juist een paar tasjes genaaid van oude vintage-stof en die vond ik zelf wel leuk uitgevallen. Ze hebben een fijn formaat en een vrolijk dessin en zijn praktisch in het gebruik. Ik had toen ik ze naaide wel de gedachte of het iets voor m’n shop zou zijn, maar schoof het voor me uit. Maar nu denk ik: Ik ga het gewoon proberen! Wie weet wil iemand zo’n tasje (van echte vintage stof!) van me kopen, dus ik plaats er maar eens een paar in m’n shop. Ik fotografeerde ze al eerder, en nu valt het me op dat dat allebei was bij een hek. Ook wel symbolisch nu: het hek voor het plastik is dicht! We gaan weer onze eigen stoffen tasjes gebruiken!

Drie tasjes aan hek

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boerderijdieren borduren

Remy's Borduurposter met boerderijdieren
Nog even en dan staan de koeien en de paarden weer in de wei!
Ik weet het: ik loop misschien wat hard van stapel. Tenslotte liggen de vuurwerkstokjes nog op straat en de boom met lichtjes staat nog in de kamer (althans bij ons, wegens somberte buiten en geen haast om hem weg te doen).
Maar toch: als je boerderijdieren wilt borduren dan kun je er nu alvast wel aan beginnen.
Trouwens leuk om hardop uit te spreken: boerderijdieren borduren. Klinkt goed!
Deze borduurposter bestaat uit twee keer twee dubbele pagina’s uit een oude Margriet. De kruissteekontwerpen werden ontworpen door Remy Ludolphy, een bekende naam in die tijd.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Laatste dag van de kersttijd

geborduurde lopers met kerstmotieven
Zes januari wordt ook wel de laatste dag van de kersttijd genoemd. Mooie dag om de spulletjes weer op te bergen. Hoewel ik die kerstboom nog wel gezellig vond. Ik haalde hem pas met kerst binnen dus in plaats van er twee weken van te vòren van te genieten, doe ik dat nu twee weken ernà. Twee weken is een goede termijn om zo’n boom in huis te hebben en wat het weer betreft vind ik het nu eigenlijk passender.

Elk jaar haal ik wat geborduurde lopers tevoorschijn en soms borduur ik er wat bij. Het vinden van patronen is niet zo moeilijk, maar het vinden van de juiste stof soms wel. Ik hou van hele oude stoffen en daar mag van mij ook best een slijtplekje in zitten. De onderste strook oude stof vond ik vorig jaar ergens en daar borduurde ik keltische knopen op. Stroken-borduren doe ik al vanaf m’n achtste jaar want toen ik zo oud was kreeg ik een lapje rode aida-handwerkstof van m’n moeder en daar borduurde ik wat kerstmotieven op. Dat is het lopertje links boven. Ik heb het m’n hele leven bewaard. Het andere rode lopertje is geborduurd door m’n tante, in de zestiger jaren.

Randje per week met kerstpostzegels
En nu is het vandaag ook de laatste dag om kerstzegels te gebruiken. Vandaag alles op de post wat ik nog heb liggen. Ziezo!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Knipplaat Walcherse kinderdrachten

f
“Hij is nog mooier dan ik dacht” kreeg ik als reactie van iemand die één van deze grote platen had besteld en ontvangen. Ze ging de aankleedpoppen van dun karton niet uitknippen maar de hele plaat inlijsten, omdat hij zo leuk was.
Ik had een heel stel van deze grote klederdracht-platen en die verstuurde ik dan ook zorgvuldig, omdat hij niet gevouwen mag worden. Daar gebruikte ik een lange koker voor waar vloerbedekking omheen had gezeten. Nu heb ik nog net genoeg koker over om twee stukken van te maken om zo’n plaat in te versturen. En nu dacht ik: het is begin januari, en er moet hier ook wat opgeruimd. Dus breng ik de laatste platen van mijn stapeltje onder de aandacht en maak er een aanbieding van. Die vind je in m’n shop. En daar ook nog wat foto’s zònder die ontsierende koker erop.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Mola kleurboek

Mola Design Coloring Book
De kleuren van het applicatiewerk van de Cuna-indianen zijn sprankelend en aantrekkelijk en spreken veel mensen aan. En ook de ontwerpen met veel gestileerde afbeeldingen van dieren en planten uit hun leefomgeving. Ik heb een leuk Cuna-kleedje (in kerstkleuren) en daarop heb ik een bijzonder boek gelegd: Mola Design Coloring boek. Hierin staan wèl de patronen van die kenmerkende ontwerpen, maar nìet de kleuren! Die kun je er zelf bij tekenen!

De Cuna-indianen zijn een inheems volk in een kuststrook ten noorden van Panama. Vooral op de San Blas eilanden worden hun tradities nog vastgehouden. Ze hebben door de eeuwen heen hun eigen cultuur goed weten te bewaren. Vooral de Mola’s, de textiele panelen gemaakt in omgekeerd applicatiewerk die de blouses van de vrouwen sieren, zijn wereldwijd bekend geworden.

In onze tijd is kleuren (ook voor volwassenen!) heel erg hip en je kunt kleurboeken kopen van met tekeningen van van alles en nog wat. En nu dus ook bij mij dit bijzondere kleurboek van Mola’s! In m’n shop laat ik een paar pagina’s uit dit originele boek zien, zodat je weet wat je kunt gaan kleuren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geweven boekenleggers uit Peru

Geweven boekenleggers uit Peru
Een week geleden presenteerde ik Tweedehandswerk op Facebook en vroeg ik of jullie me daar willen ‘liken’. Bedankt  aan degenen die dat deden. Ik schreef dat ik elke tiende ‘like’ een presentje zou geven en nu is het een mooi moment om dat te doen. En hoewel het meer een ‘facebook-feestje’ is laat ik m’n presentjes ook even aan jullie zien.
Op de bovenste foto een serie geweven boekenleggers. Die vogel: dat lijkt me typisch iets uit Zuid Amerika. Zouden het Peruaanse boekenleggers zijn? Mooi zijn ze wel! En op de onderste foto een viertal tasjes. Ik denk dat ik de likers maar laat kiezen en aangeven wat ze ‘liken’. En misschien blijven er dan nog wel een paar van die tasjes over want ze staan wel gezellig in m’n shop.
Maar misschien is straks alles op en dat is ook fijn, want dat betekent dat ik al behoorlijk wat aandacht heb daar. “Vind ik leuk” zullen we maar zeggen….

Poppetjes tasjes

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude patronen met alfabetten

Oude patronen alfabet borduren
M’n oud-en-nieuw give away heb ik net afgerond. Ik had een heel oud boekje met patronen maar van ouderdom waren het losse velletjes geworden. Daarvan zette ik er zes op m’n blog en wie wilde mocht er één uitkiezen. Ik heb net wat zitten puzzelen (eerst inventariseren wie wat wilde hebben), en toen loten en alle reacties nog eens lezen. Er waren ook wat lieve reacties binnengekomen per mail. Het viel me op dat verschillenden schreven dat ze het patroon met de vlinders wel wilden winnen om dan de vlinders te gebruiken als afwisseling bij de randjes-per-week. En dan is het altijd leuk als het van zo’n oud patroon komt. Maar ik vind zelf de achterkant van deze patronen ook niet te versmaden! Mooie sierlijke letters!

Ik vond jullie wel bescheiden hoor. Ik kreeg de indruk dat sommigen alleen maar wilden ‘meedoen’ als ze ook voornemens hadden om daadwerkelijk zo’n patroon te borduren. Terwijl ik deze oude patronen meer ‘voor de hebs’ zag. Geeft niet: als ik honderd reacties had gehad dan had ik het ook moeilijker gevonden om de meesten te moeten teleurstellen, want daar heb ik een hekel aan.
Dus bij deze: sorry voor degenen die niet iets wonnen.
En een volgende keer zal ik iets verzinnen wat ook voor niet-borduursters ook aantrekkelijk is.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Negen sterren en Amaryllissen

Quiltje-met-negen-sterren
Ik ben gek op rood, op amaryllissen, en op stralende sterren. Ook wel op een beetje vuurwerk, maar niet op harde knallen. Quilters kunnen hun eigen vuurwerk wel maken!
De meeste straten zijn wel weer schoongeveegd na de nieuwjaarsnacht, maar hier en daar vind je nog een verdwaalde vuurwerkstok in een park of plantsoen. Als ik een mooie vind die nog schoon is neem ik hem mee en ik heb inmiddels een hele verzameling. Vuurwerkstokjes zijn ideaal!
Ik gebruik ze om kleine quiltjes aan op te hangen, en die maak ik dan even op maat. Lusjes achterop en een stokje erdoor en het quiltje hangt recht!
Verder gebruik ik ze volop voor de Amaryllissen. Die hebben holle stelen en soms kunnen die de bloemenweelde niet dragen als de knoppen opengaan. Dan wordt de bloem topzwaar en buigt de steel door. Daar steek ik dan ook zo’n vuurwerkstokje doorheen en die snijd ik even op maat. Zo verleng je de bloeitijd van deze mooie bloemen aanzienlijk!
Vanmorgen moet ik weer een rit maken naar dertig kilometer verderop en dan kom ik weer langs een kwekerij waar ze deze mooie bloemen verkopen. Ik ga weer even een paar bossen halen. Om m’n eigen vuurwerk in huis te halen en ook een paar bossen om uit te delen. Misschien dat ik er daar dit keer dan gelijk wat stokjes bijgeef, want die liggen nu gewoon ‘voor het oprapen’.
Vuurwerkstokjes

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gelukkig Nieuwjaar kaart

Oude ansichtkaart Gelukkig Nieuwjaar
Ach, wat een schatje, zoals dat meisje daar op dat hekje zit te breien. Bij toeval kwam ik deze kaart net tegen en ik weet nog hoe leuk ik het vond om hem afgelopen zomer te kopen op een antiekmarkt. Ik verheugde me er al op om hem op nieuwjaarsdag te laten zien. Maar ik was hem totaal vergeten. Gelukkig  bestelde iemand net een paar klederdracht-kaarten en toen kwam ik deze weer tegen. Ik heb nog meer oude ansichtkaarten en nu heb ik gauw m’n voornemen waargemaakt om daar een aparte categorie voor te maken in m’n shop. Tot nu toe zaten ze verstopt tussen de ‘Toebehoren’. Dat is een verzamel-categorie waar ik alles in stop wat geen boek en geen tijdschrift en geen borduurwerk en geen patroon is. Als eerste in m’n nieuwe categorie met Textielkaarten stop ik nu deze “Gelukkig Nieuwjaar” kaart, en later komen daar nog meer textiel- en klederdracht- en poppenkaarten bij.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkje schaatsen

Borduurwerkje schaatsen op bevroren autoruit
Het is ineens wat kouder geworden en in de nieuwsberichten wordt er gesproken over ijzel en strooiwagens. Wel weer even wennen na die narcissen die al met kerst bloeiden!
Ik kreeg vandaag een mailtje van iemand die reageerde op mijn schaatstafereeltje wat ik een week geleden op mijn blog liet zien. Ze zei dat ze geïnteresseerd is in alles wat met schaatsen te maken heeft. Dus laat ik dit schaatsende stelletje nog eens zien. Makkelijk om na te borduren!
Ik kreeg dit borduurwerkje heel lang geleden toegestuurd door mijn zus, die toen aan de andere kant van de wereld woonde, waar het heel warm was. Ik denk dat ze een beetje heimwee had toen ze dit borduurde en ik heb het nu al dertig jaar bewaard. Toen ze het borduurde, hadden we:
– geen internet
– en geen Hollandse borduurmode.
Nu wel! Extra leuk om het nu te laten zien, en wie het wil kan het naborduren want daar is de afbeelding duidelijk genoeg voor.
Tjonge, weer ruiten krabben na …. die narcissen met kerst …. (alsof ik ineens geen ander voorbeeld weet)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud-en-Nieuw give away oude borduurpatronen

Oude borduurpatronen met alfabetten
Vlak voor oudejaarsdag liet ik deze zes oude borduurpatronen zien voor mijn give-away.
Je kunt nog meedoen om er eentje te winnen!
Ik was van plan om de aktie een week te laten lopen en vandaag is de laatste dag.
En nu is het dan een nieuwjaars give away geworden!
Morgen is de laatste dag dat we nog kerstzegels kunnen gebruiken en dan wil ik deze velletjes opsturen naar de winnaars.

Wat moet je ervoor doen?
Laat een reactie achter bij dit blogje (of mailen per contactformulier kan ook).
En geef aan voor welk patroon je de meeste belangstelling hebt.
Ik heb de patronen nu ook los in m’n shop gezet, bij de categorie give-away.
Daarbij zie je ook de nummers. Het handigst is als je het nummer van het borduurpatroon aangeeft wat je graag zou willen winnen.

Veel plezier!

Lees reacties (7) of geef een reactie

Schilderijen van Gogh (ook op postzegels)

Schilderij van Gogh Olijfgaard
Het afgelopen jaar schreef ik af en toe over onze bezoeken aan de Hoge Veluwe. Meestal gingen we in dat Nationale Park alleen wat wandelen en fietsen, maar soms gingen we ook even naar het Kröller Möller museum, wat midden in het park staat. Vorige week gingen we voor het laatst (want nu is onze toegangskaart niet meer geldig) en nam ik nog een paar foto’s van de schilderijen van Vincent van Gogh. Omdat ik het altijd weer mooi vind om die te zien. En ik ben bepaald niet de enige. Het valt me altijd op dat er toeristen uit de hele wereld daar rondlopen. Die moeten daar best wat moeite voor doen, om daar te komen, maar het lukt ze vaak wel. Deze foto’s nam ik vorige week, en nu laat ik er nog een paar zien. Ik nam ook een foto van een schilderij wat pas op tv was, in een grappig stukje over de ijzeren eeuw, waarin geïllustreerd werd dat de meester-schilder (zoals we nù tegen hem aankijken) bij zijn leven bepaald nìet zoveel succes had.
Het schilderij op de bovenste foto heet de Olijfgaard, geschilderd in 1889.

Schilderij van Gogh de zaaier
Maar nu is de waardering voor de schilderijen van Van Gogh uitermate groot en kom je afbeeldingen daarvan overal tegen. Het afgelopen jaar werden ook verschillende keren velletjes met postzegels met deze afbeeldingen uitgebracht. Ik heb veel van Postzegels van Gogh Landscapesdeze postzegels gebruikt om pakjes mee te frankeren. Het is toch altijd leuker om een besteld boek te ontvangen met een paar van zulke mooie postzegels erop, dan met een onpersoonlijke frankeer-etiket. M’n postzegels zijn al een tijdje op maar ik ga vandaag proberen of ik ergens nog een overgebleven partijtje kan kopen.
En eigenlijk is dit blogje bedoeld om – via die postzegels – aan te kondigen dat de post opnieuw een tariefswijziging heeft doorgevoerd. Jammer. Dat maakt het nog weer wat duurder om pakjes te versturen. Ik ga m’n tariefs-wijzigingen vanavond doorvoeren, dus als je nog iets wilt bestellen dan kan dat vandaag nog voor het oude porto-tarief.

Maar ik wil graag positief eindigen (en porto-verhogingen aankondigen is niet positief). Het afgelopen jaar had het Kröller Möller museum een grote overzichtstentoonstelling waarbij heel veel informatie op de muren was geprojecteerd. Ook een paar mooie one-liners, citaten uit de brieven van Van Gogh. Ik fotografeerde zo’n citaat en die geef ik hieronder nog eens weer. (Dit citaat liet ik eerder zien, in een blogje over een eerder bezoek aan dit museum).

Citaat Vincent van Gogh
Het is net een soort nieuwjaarswens voor ons allemaal van Van Gogh! Veel blijven wandelen & veel van de natuur houden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Terugblik op wat anderen ma-haakten

Granny square deken langs rivier
Dit is mijn granny square deken die ik vijftien jaar geleden ergens kocht. Hij lag half uit elkaar, en er zat geen rand om en hij had een opknapbeurt nodig. Die kreeg hij van mij, maar eigenlijk schaamde ik me er een beetje voor om daarmee bezig te zijn: wie kocht nou zo’n oude deken op een rommelmarkt en ging hem vervolgens opknappen? Maar stiekem vond ik hem mooi en ik gebruikte hem af en toe.
En toen kwam een paar jaar geleden de grote haak-hype en vooral granny squares werden ongelooflijk populair. Ik mocht mijn deken tevoorschijn halen en laten zien! Leuk! En ‘stiekem’ hoefde niet meer.

Op internet werd de granny square enorm populair en het hele haakgebeuren kreeg een enorme boost. De variaties op de haak-mogelijkheden bleken eindeloos en de resultaten die mensen op hun blogs lieten zien vond ik soms ongelooflijk. Wat een enorme vernieuwing! Het is nu de tijd dat mensen op hun blogs allerlei terugblikken geven van wat ze dit jaar hebben gemaakt en dat is echt leuk om te zien. Hierbij de links van twee blogs (een Nederlandse en een Engelse) waarop recent een overzicht werd gepubliceerd van wat deze blogsters dit jaar allemaal maakten. Joke gaf een overzicht op haar Lindevrouwsweb en Lucy op haar Attick24. Beide blogsters hebben heel veel mooie haakwerken gedeeld met een behoorlijk grote groep volgers en ik vind het leuk om nu naar hen te verwijzen: het zijn echt interessante blogs om te volgen. Zij (en heel veel anderen) droegen bij aan de populariteit van het haken in onze tijd. Het begon met ‘granny squares’ waarbij het haakwerk van onze grootmoeders voor het voetlicht werd gehaald. En het is nog làng niet geëindigd!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tapisseriekussen op zondag

Tapisseriekussen herder met schapen
Zondagen zijn er om uit te rusten.
En idyllische kussens met een afbeelding van een herder die rustig tegen een hek leunt en naar zijn schapen kijkt, helpen daarbij. Die herder geeft het goede voorbeeld: even zitten en wat mijmeren.
Er is natuurlijk voor ons ook genoeg om over te mijmeren. Het is nog maar het begin van het jaar en we zijn nog volop bezig om terug te blikken op het oude jaar en vooruit te kijken naar het nieuwe.
Bij mijn terugblikken op het oude jaar hoorde de herinnering aan een abonnement wat nu afgelopen is: met een speciale auto-toegangskaart konden we een jaar lang de Hoge Veluwe oprijden en daar wandelen en genieten. Dat deden we het afgelopen jaar wel tien keer en dat was tof! Voor dit jaar gaan we wel weer wat anders verzinnen, en dan neem ik m’n kussens wel weer mee om te fotograferen.

Bij het vooruitblikken krijgt iedereen ook te maken met bordjes “Verboden in te rijden.” Zoals het bovenstaande bordje. Je mag dat weggetje niet in met een auto of een fiets of een paard. Je mag er wel wandelen met alleen een rugzakje, maar dan alleen tussen zonsopgang en zonsondergang. Tjonge, ik wou alleen maar even een ‘kussen-voor-de-zondag’ laten zien, maar het wordt vanzelf een filosofische beschouwing! De symboliek ligt voor de hand.

Tapisseriekussen tussen hoge gras

En nu wens ik jullie dan nog maar weer eens – aan de hand van deze foto’s – een goed jaar toe, waarin de afgesloten wegen (waar iedereen bij het ouder-worden mee te maken krijgt) geen verhindering zijn om toch te genieten van zoveel goeds wat nog is overgebleven. Blijven wandelen! Dat kan niet altijd op zulke mooie plekjes als waar wij afgelopen jaar vaak waren, maar overal in de wereld zijn nog wel andere mooie plekjes!
En voor wie heel druk is: heerlijk dat we zondagen hebben om uit te rusten!
Fijne eerste-zondag-van-het-nieuwe-jaar gewenst!

(Dit kussen maakte ik van een nieuw tapisserie-handwerk wat nog nooit was ingelijst. Inlijsten doen we niet meer: zo’n kussen is veel mooier!)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Stappen en steken in het nieuwe jaar

Achterkant merklapje
Welke stappen gaan we zetten in het nieuwe jaar?
Welke steken gaan we maken? Welke handwerken gaan ons aanspreken? Wat gaan we doen en waarom?
Daar mijmeren we zo wel eens over aan het begin van een nieuw jaar.
Mensen doen van alles om die grens tussen oud en nieuw zo bijzonder mogelijk te laten zijn. Ze springen van bruggen, of rennen in de zee en doen dingen die ze anders nooit doen, alleen maar omdat ze die grens willen benadrukken. Wat ingewikkeld, denk ik dan wel eens, je kunt ook gewoon een oud merklapje omdraaien en daar een foto van maken. Word je niet nat en is de boodschap ook duidelijk. Nou ja, dat kan alleen op een handwerkblog, dat begrijp ik ook wel.

Proeflapje steken borduren
Ik heb een tijdje stekenlappen verzameld en dit is er één uit de zestiger of zeventiger jaren. Waarschijnlijk een oefening geweest voor een opleiding. Wel vrolijk, die achtergrondkleur. En leuk om te zien welke effecten je kunt bereiken door te variëren met al die steken. Goede kapstok voor mijn opmerking: in het nieuwe jaar gaan we ook weer van alles variëren en tòch voortborduren op de bekende steken!

oud stekenlapje

En nog zo’n oud proeflapje, maar dan met smockwerk. Voordat ik dit allemaal straks (d.w.z.: in het nieuwe jaar) op m’n shop ga zetten, wil ik het liefst zoveel mogelijk uitzoeken in welke tijd dit is gemaakt. Misschien heeft iemand het wel gemaakt op 2 januari 1966 en dan is het precies 50 jaar oud. En misschien op 2 januari 1956 en dan is het 60 jaar oud. Misschien was de maakster iemand die een opleiding deed en had ze als huiswerk dat ze op 4 januari dit lapje moest inleveren en deed ze dat nog snel even. Dat weten we allemaal niet. We weten van het verleden soms net zo weinig als van de toekomst.

oud stoplapje
Wat we wel weten is dat stoplappen weer heel populair zijn! Er worden nu weer cursussen en workshops gegeven om die oude stoppen na te maken. Dat vertelde ik vorig jaar tegen m’n moeder en die vond dat vermakelijk om te horen. In haar opleiding heeft zij ook stoppen moeten maken en ze was er trots op om tegen mij te vertellen dat ze een tien had voor dat vak. “En daarna heb ik nóóit meer een stop gemaakt!” zei ze erbij. Daar had ze echt geen zin meer in, en ze verheugde zich juist in de toegenomen welvaart waardoor het ook niet meer nodig was. En zo is elke tijd ook weer anders, en dat is wel een mooie algemene nieuwjaars-cliché. (maar wèl heel erg waar!!)

oud stekenlapje
Op het ingeweven-rode-randjes-stramien werden in de vorige eeuw heel veel merklapjes gemaakt, maar ook stekenlapjes zoals deze. Ga ik later nog meer van laten zien en over vertellen. We zijn pas aan het begin van het jaar, niet alles tegelijk.

stekenlap 1887
En dan wil ik graag (met gepaste trots) dit prachtige stekenlapje laten zien! Uit 1887. Zo mooi!
De kleuren nog helder, een bonte afwisseling van boeiende patronen.

We hopen dat 2016 ook een bont en boeiend jaar zal zijn!
Op handwerkgebied, en in onze persoonlijke levens!
Handwerksters weten: het is heerlijk om iets moois te maken, bezig te zijn met naald en draad,
en het is mooi om (aan het begin van zo’n nieuw jaar) te weten dat ze dat vroeger ook al deden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Foto’s op mijn blog

Antieke kast met linnengoed
Aan het begin van een nieuw jaar zou je de jaarkast even op een kier willen zetten om te kijken hoe het er ‘van binnen’ of ‘verderop’ uitziet. Eigenlijk gaan we er met onze verwachtingen, onze hoop, onze plannen en onze ideeën vanuit dat de toekomst een soort verlengstuk is van het verleden. Dat hoeft helemaal niet zo te zijn, en als het anders is, is het vaak een schok voor ons. Maar als ik er (voor de gedachtengang van dit blogje) even vanuit ga dat ik iets zinvols kan zeggen over mijn voornemens, dan kan ik zeggen dat ik er ook in het nieuwe jaar mee door wil gaan om foto’s te laten zien van mijn bezoeken aan musea. Er zijn in Nederland heel veel mooie musea, waar ook op handwerkgebied heel veel moois is te vinden!
Niet alleen de grote musea zijn mooi, maar ook de kleine! Soms kost een museum bezoeken helemaal niet veel tijd en je komt er toch altijd weer opgewekt of onder de indruk vandaan. Een paar weken geleden was ik in Spakenburg en daar fotografeerde ik deze linnenkast. Ik vind het heerlijk, om zo even een musem in te lopen! En mocht iemand denken: hoe doet ze dat dan? Dan is het antwoord: met een museumkaart! Het is even een investering, maar je krijgt er heel veel kijk-plezier voor terug!

Picknick op Hoge Veluwe
En in het nieuwe jaar wil ik ook weer verder gaan met foto’s te publiceren van mijn en onze uitstapjes in de natuur. Ik vind het heerlijk om erop uit te trekken voor een wandeling of fietstochtje en vaak neem ik dan iets van handwerk mee om onderweg te fotograferen. En soms heb ik pech: dan begint het nèt te regenen als ik de koffie wil inschenken…. (maar dat levert dan ook wel weer een symbolische foto op). Deze foto nam ik een week geleden op de Hoge Veluwe.
Dankjewel aan degenen die mij in het afgelopen jaar mailden (gister nog iemand) dat ze jùist dit soort foto’s op mijn blog waarderen. Dat vond ik heel leuk om te horen en stimuleert mij om daarmee door te gaan.
Eigenlijk gaat het in mijn blog (in èlke blog!) vooral om de foto’s. De foto’s zijn de kapstok voor de tekst. Bomen zijn weer kapstok voor kleedjes, maar dat is het andere verhaal. Ik ben blij als m’n foto’s gewaardeerd worden. En nog even over die bovenste foto dan, die ik maakte in een museum: ik publiceer alléén foto’s met toestemming, dus dan is daar bij deze ook duidelijkheid over.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vakwerk!

f
In dit prachtige vakwerk-huis, diep weggescholen in het Teutoburgerwald in Duitsland, vierde ik gister mijn verjaardag. Het was heerlijk om daar te zijn, ver weg van Nederlandse vuurpijlen en knallende knetteraars. Ik had niet gedacht dat er op dit mooie plekje óók zulk prachtig geel vuurwerk te zien zou zijn: velden vol met bloeiend mosterdzaad! Het was een prachtig gezicht op de laatste dag van het jaar en dit maakt lang niet zoveel herrie.

Vakwerk: dat was er in Duitsland volop te zien!
En ‘vakwerk’ is ook wat handwerksters vroeger  maakten en daar zijn zulke prachtige dingen van bewaard gebleven. Vier sterren patchwork
Handwerkers die niet zo van harde knallen houden kunnen zich óók heel goed redden met vuurwerk wat niet zo’n lawaai maakt: we maken bijvoorbeeld zelf patchwork of gehaakte sterretjes. Dit kleedje wat ik lang geleden maakte valt niet onder de noemer ‘vakwerk’ maar zocht ik er even bij voor de kleur. Komend jaar hoop ik nog wat meer ècht vakwerk-handwerk (van anderen) op m’n blog te laten zien. En daar is ook wat Duits handwerk tussen, want in Duitsland hebben ze ook prachtige dingen gemaakt! VakwerkHuizen, maar ook VakwerkHandwerk.

f

Lees reactie (1) of geef een reactie

Vroeger en Nu. Wit en Zwart. Oud en Nieuw

kleedje met kant

Ik hou ervan om aan de hand van handwerk wat te vertellen. Soms over de actualiteit, soms over m’n eigen leven, soms over iets wat ik mooi vind en wil laten zien, en soms iets wat ik wil verkopen.
Aan het begin van het jaar een wat langer blogje dan anders, ter illustratie.

Als eerste een oud en versleten kleedje.
Net als het oude jaar 2015, dat is ook oud en versleten.
Er is voor veel mensen veel verdriet geweest en de wereldproblematiek is groot.
Oud handwerk wat soms versleten is en soms nog heel mooi is, is weliswaar oud, maar heeft nog wel veel charme.

lintkant
In vroeger tijden werd op ongelooflijk veel manieren naaldkunst gemaakt, in technieken waar we ons nu weer over verbazen. Dit is bijvoorbeeld een kleedje wat gemaakt is in de techniek ‘lintkant’. Het machinale lint werd op een voorbedrukte ondergrond vastgeprikt in sierlijke krullen en daarna met bepaalde steken kunstig aan elkaar gezet. Geen tijdrovend kantklos-werk dus, maar wel een snel leuk resultaat. In onze tijd is het weer leuk om al die oude technieken te ontdekken en ermee bezig te zijn.

Frivolite en tenerife
In eerste instantie denk je misschien: leuk, al die oude kleedjes, maar ze lijken allemaal op elkaar. Maar bij nader inzien zijn ze heel anders! Dit is bijvoorbeeld een frifolité-kleedje. Frivolité is een vorm van haken, maar dan heel fijn en de techniek is anders.

hedobo en richeleux
Hedebo, Richelieu, Wit op wit borduren, Open naaiwerk…. vroeger maakten ze prachtige dingen en nu zijn er weer veel vrouwen die dit opnieuw beoefenen en erdoor geboeid zijn. Heel leuk om daarbij te weten dat we dan al in een lange traditie staan en al ook om al die oude boeken weer terug te vinden en de technieken daarin te bestuderen.

Witte kleedjes komen op een zwarte ondergrond extra mooi uit!
Op de grens tussen oud-en-nieuw vond ik het leuk om deze kleedjes te laten zien.
Ik heb er nog veel meer en die komen in het nieuwe jaar aan bod.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een klein randje handwerk

Houtblokken
De wereld bloedt uit duizend wonden. Jaaroverzichten geven samenvattingen van onoplosbare situaties en terroristische aanslagen.
En de grens van het oude jaar naar het nieuwe jaar kan niet gepasseerd worden dan met sterk verhoogde paraatheid van politie (en dan nòg…). Tussen het gefluit en gesis en geknal en geknetter van het vuurwerk hoorde ik vannacht om 00.15 de gillende sirenes van een ambulance op de ringweg. Wereldleed en persoonlijk leed is overal om mij heen.

En dit is dan het eerste blogje van mij in het nieuwe jaar. “Welkom in the real world”, als je het nieuws even ziet.
Je kunt het nieuws ook nìet zien. Dat taktiek pas ik nu nog even toe.
Ook in ons leven waren er moeites. Daar blog je natuurlijk niet altijd over. Ik blogde wel over een boom die we moesten omhakken. Dat vond ik niet leuk, maar het is peanuts vergeleken met andere moeiten die anderen te verwerken hebben. Nu staan de houtblokken er nog want die vond ik wel decoratief. Ik zette er een klein gekregen kerststerretje op. Met een kant-randje uit een bloemenwinkel. Kant en band: niet alleen in de handwerkwereld maar bij iedereen populair. Op onze handwerkblogs laten we kantjes en bandjes en randjes zien die we maken en delen en dat is heel erg leuk. We lossen er de wereldproblemen niet mee op, maar we genieten er wèl van.
Dat wou ik graag even zeggen zo aan het begin van het nieuwe jaar.
We sluiten onze ogen niet voor alle wereldproblemen (soms wel even) maar we mogen genieten van handwerk en daar blij mee zijn!
Veel mooie kantjes en bandjes en randjes toegewenst in 2016!

Laat wat van je horen en geef een reactie