Archief voor april 2016

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Textieldagen op Landgoed Verhildersum

Foodmarket Verhildersum
Op 7 en 8 mei worden op landgoed Verhildersum in noord-oost Groningen de jaarlijkse Textieldagen gehouden.
Historisch textiel inspireert tot moderne modetechnieken!
In aansluiting op het thema worden tijdens de textieldagen oude en nieuwe handwerktechnieken gepresenteerd en gedemonstreerd. Mode en textiel zijn van oudsher onlosmakelijk met elkaar verbonden en de belangstelling voor ambachtelijke technieken is bijzonder groot.
Ik ben gevraagd om (voor het eerst) een marktkraam te vullen met mijn spullen en ga me de komende week voorbereiden om met een auto vol boeken en oude handwerken daarheen te gaan. Van de vorige keer dat ik hier was, heb ik nog twee foto’s. We waren op doorreis (naar Bep Hoogerbrugge in Ulrum, bij sommige handwerkliefhebbers wel bekend) en namen even een kijkje op de foodmarket die op het terrein van Verhildersum werd gehouden). Toen was het koud in oktober, maar op foto is wel te zien hoe mooi het daar is. Ik verheug me al op de rit daarnaar toe; wat zal het in dit jaargetijde nu mooi zijn!

Een bezoek aan de Textieldagen van Verhildersum wordt aangeprezen als een bijzonder dagje uit, zeker voor handwerkliefhebbers. Er zal heel veel te zien en te koop zijn. Ook is er een eerste hulp bij handwerkproblemen, dus je kunt een handwerk waar je thuis mee vast bent gelopen meenemen voor deskundig advies. Jeanny (bekend van haar Merklapperie) kondigde al aan dat zij opnieuw samen met Bep aanwezig zal zijn om de vragen te beantwoorden.
Op de website van Verhildersum is meer informatie over deze Textieldagen te lezen.

De komende dagen ga ik dus van alles tevoorschijn halen, ook spullen die ik nog niet op m’n shop heb staan. Benieuwd of ik het allemaal meekrijg….

Leens

Lees reacties (2) of geef een reactie

Met naald en schaar – mode uit 1960

Tijdschriften met naald en schaar

Ruim tien jaar na de oorlog was de schaarste op veel gebieden voorbij. Er was weer stof te koop. Er was elan om het land op te bouwen en vrouwen wilden er mooi uitzien en kleding naaien voor hun gezinnen. Mijn moeder vertelde wel eens over deze tijd, hoe jexiting het was om weer lappen stof te kunnen kopen en daar iets moois van te maken.
Een goede manier om grote groepen vrouwen te helpen om hun garderobes samen te stellen was via radio-uitzendingen. Daarin werden tal van aanwijzingen gegeven hoe je mantelpakjes en mooie jurken naait. En babykleertjes en pyama’s. Deze tijdschriften ondersteunden de uitzendingen met grondpatronen en duidelijke uitleg hoe je die zelf een beetje kunt aanpassen aan je eigen maat. Zo bleek naaien helemaal niet moeilijk te zijn en duizenden vrouwen naaiden honderdduizenden stuks kleren voor hun gezinnen. De vreugde over de schaarste die voorbij was kwam vooral tot uiting in wijduitstaande rokken. En nu zagen we koningin Maxima een paar dagen geleden op koningsdag ook in zo’n wijde rok. Deze stijl heet prinsessestijl, maar zij maakt het natuurlijk gelijk koninklijk. Voor wie zich ook wil verdiepen in deze goede-oude mode-en-methode heb ik deze tijdschriften Met Naald en Schaar in m’n shop geplaatst. Ik vond het heel leuk om ermee bezig te zijn: wat een prachtige mode!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Houten dozen (voor borduurzijde)

Houten dozen voor dmc
Hout en Handwerk passen goed bij elkaar (schreef ik gister) en deze houten dozen met schuif-deksel plaatste ik gister op m’n shop. Ik kreeg daarop een vraag of er ook patronen in zouden passen, bijvoorbeeld op A4 formaat en daarom maakte ik deze foto er nog bij. Nee, niet groot genoeg voor papier, maar wel reuze geschikt voor strengen borduurzijde.
En als je dan je hele doos vol zijde hebt en je hebt geen zin meer in kruissteek, en je vraagt je af wat je nog eens meer zou kunnen borduren: ik heb ook nog twee boekjes met 500 steken om te borduren. Voor het afwisselende en opgeruimde borduur-gevoel!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken Creatief bezig zijn voor de vrouw

Boeken Creatief bezig zijn voor de vrouw
“Een vrouw verdient het zelf creatief bezig te kunnen zijn op momenten dat het haar uitkomt. Iedere vrouw heeft zo haar bezigheden en ze heeft er behoefte aan zo af en toe ‘ertussen uit te breken’ om iets voor haar zelf te gaan doen. Dat kan van alles zijn. Haken, breien, borduren, naaldsierkunst, bloemschikken, bezig zijn met kinderen. Het ontwerpen en maken van kleding, het huis verfraaien of werken met verf, papier, leer, klei, noem maar op.
Deze uitgebreide serie praktische boeken met duidelijke, bruikbare voorbeelden geeft daartoe de mogelijkheden aan. Deze serie is er speciaal voor de vrouw, die haar vrije tijd nuttig en creatief wil besteden.”

Mooi gezegd hè? Heb ik niet zelf verzonnen, maar staat op de zijflap van al deze boeken van Lekturama. Ze komen uit het midden van de tachtiger jaren en het valt best mee met de ‘gedateerdheid’ van de foto’s en het lettertype. Het zijn gewoon hele gedegen naslagwerken met een schat aan informatie. In onze tijd noemen ze dit soort boeken over één onderwerp allemaal ‘bijbels’, wat nergens op slaat, want bijbel betekent bibliotheek en dat is het nou ook weer niet. Maar als je die terminologie zou willen doorvoeren dan heb je hier een Creatief-Borduren-Bijbel, een Creatief-Breien-Bijbel, een Naaien-en-knippen-Bijbel. Maar nou ben ik misschien deze boeken teveel aan het pushen, wat helemaal niet hoeft. Ik hoef alleen maar een plaatje te laten zien en te zeggen dat het mooie en gedegen boeken zijn en dan ben ik weer klaar.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Speelse kantklosontwerpen

Boekjes over Kant

Kant wordt beschouwd als één van de meest luxueuze weefsels. Niet vanwege de materiaalkeuze: doorgaans wordt gebruikt gemaakt van heel sober linnen of katoenen garens. Het luxueuze van de kant ligt in de gratie van de tekening, in het spel tussen open en gesloten gedeelten, in de variatie an de siergronden en in de spitsvondigheid van de techniek die de creatie van prachtstukken mogelijk maakt.Boek Speelse kantklosontwerpen

In vroeger eeuwen werd kant vanwege de rijke aanblik en kostbaarheid voornamelijk gebruikt voor het versieren van kleding. Daarvan in de boekjes Kant heel veel mooie foto-voorbeelden. Later kwam er een lange periode dat kant machinaal werd nagemaakt zodat het ook als decoratie gebruikt kon worden en binnen bereik kwam van gewone mensen. Zoals onderaan vitrage, wat midden vorige eeuw veel te zien was. De stukjes op de foto zijn al behoorlijk oud.
En in de tijd dat het boek “Speelse kantontwerpen” verscheen werd kant vooral gezien als een autonoom kunstwerk. Dit betekent een plaats voor de kant in de hedendaagse textielkunst. Het poesje van kant wat ik naast het boek legde, is een illustratie van het soort patronen wat je in dat boek ook kunt vinden. Het is een boek met sierlijke en verrassende ontwerpen, en het boek is tevens een illustratie van de ontwikkeling van kant door de geschiedenis.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De achterkant van het borduurwerk

Schilderij en borduurwerk Melkmeisje Vermeer
Weten jullie nog mijn super-aktie om een tapisserie-replica van het Melkmeisje naast de echte te hangen? Op tweede kerstdag, toen het een beetje rustig was in de Eregalerij van het Rijksmuseum, vroeg ik toestemming aan een suppost om een door mij meegebracht borduurwerk heel even naast het meesterwerk op te houden. Met veel plezier plaatste ik deze foto op m’n blog en het borduurwerk in m’n shop. Vlak voor koningsdag kreeg ik nu een bestelling van dit borduurwerk, en nog twee andere borduurwerken. Degene die het bestelde had het nodig voor tv-opnamen en hoopte dat ze snel geleverd konden worden. Dus gingen ze nog dezelfde dag op de post. In m’n antwoord-mail wees ik er nog wel even op dat het melkmeisje niet was ingelijst, en zei ik dat ik eventueel ook nog wel een ingelijste versie had. Maar dat was niet nodig, kreeg ik weer te horen, want het ging toch om de achterkant.

De achterkant van een borduurwerk: daar gaat het om!
Op de dag na koningsdag ging gisteren  Zwolle een nieuwe tentoonstelling van start, in de Fundatie. We zagen allemaal op tv hoe het koninklijk gezelschap op het plein vóór de Fundatie naar een opvoering keek, en een dag later werd er in dit aparte gebouw nu een nieuwe tentoonstelling geopend. Rob Scholte exposeert daar zijn verzameling borduurwerken. Hij laat daarbij vooral ook de achterkanten zien, die ook iets zeggen over de toewijding van de maaksters.
De borduurwerken tonen bekende afbeeldingen van schilderijen van oude meesters als Rembrandt en Vermeer en gewone afbeeldingen van dieren, portretten en landschappen.

Voor mij is deze tentoonstelling een welkome bevestiging van waar ik ook al een tijdje mee bezig ben. In het begin hoorde ik nog wel eens een opmerking over ‘die oude rommel’ die ik bewaarde en mijn liefde voor die tapisserie-werken werd niet altijd begrepen. Al twintig jaar geleden kocht ik mijn eerste Straatje van Vermeer (die doe ik echt niet weg, die is voor mij symbolisch). Maar de tijd zit me mee en nu ben ik al een paar jaar bezig met af en toe wat van die replica’s te verkopen. Een bestelling die op tv komt is natuurlijk erg leuk, en wie weet wat daar nog verder uit voortkomt.

Ik begin er maar eens mee om nog een ander Melkmeisje op m’n shop te zetten. Het is het linker schilderij op onderstaande foto.
En in een volgend blogje laat ik zien dat er zelfs nog wel méér “Melkmeisjes” bestaan!

Borduurwerk Melkmeisje Vermeer

 

Lees reacties (4) of geef een reactie

Twee melkmeisjes!

Twee melkmeisjes
Met bijzonder veel plezier plaatste ik twee “Melkmeisjes” in één collage-foto. Twee borduurwerken die gemaakt werden naar voorbeeld van twee meesterwerken!
Het linker borduurwerk heet “La laitière” en is gemaakt naar het meesterwerk van Jean-Baptiste Huet.
Het rechter borduuwerk is ‘ons’ eigen beroemde Melkmeisje van Vermeer.
De afmetingen van de originelen zullen wel flink verschillen, en ook de borduurwerken die naar deze voorbeelden zijn gemaakt zijn behoorlijk verschillend: het linker-borduurwerk naar het Franse origineel is vier keer zo groot als het Nederlandse meisje. Maar met foto-shop is het natuurlijk wel heel erg leuk om deze twee nu naast elkaar te zetten.

Beide ‘melkmeisjes’ plaats ik in m’n shop en ik maak van deze gelegenheid gebruik om er nog wat meer over te vertellen. Een paar jaar geleden ben ik begonnen om dit soort borduurwerken “Tapisseries” te noemen. Meestal zijn die schilderij-imitaties uit de vorige eeuw gemaakt in tapisserie, dat wil zeggen halve kruissteek. Maar ze zijn vroeger ook wel (in mindere mate) gemaakt in kruissteek, en dan werd meestal borduurzijde gebruikt. Wat nu? Ik heb besloten om toch voor dit soort borduurwerken gewoon de naam “tapisserie” te blijven gebruiken, ook al is dat technisch gezien niet de juiste benaming. Maar het geeft wel gelijk weer wat dit is. In de vorige eeuw zijn dit soort werken veel gemaakt, door ‘gewone’ vrouwen die graag iets bijzonders in huis wilden hebben. En als je geen kunstwerk kunt ophangen, dan maak je die gewoon zelf!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude borduurwerkjes

Tweedehands handwerken
Een deel van mijn vrijmarktvondsten. De vlinders herkende ik gelijk toen ik ze op een kraam zag liggen en daar hoop ik later nog op terug te komen. Nu eerst aandacht voor het kleine schilderijtje met bloemetjes. Een klein en misschien ‘onbeduidend’ werkje, maar ik zocht er een boekje bij en dan kijk je er ineens weer een beetje anders tegenaan. Ook dit kleine bloemen-borduurwerkje is één van die vele anoniemeBoekje en borduurwerkje borduren uitingen van naaldkunst waar er zoveel van zijn gemaakt. Het mooie boekje “Borduren” van Nora Jones benoemt ook dat er in de loop der eeuwen talloze naaldkunst-borduurwerken zijn gemaakt die met elkaar een tijdsbeeld geven. In haar boekje kun je niet alleen vinden hoe reeds lang bestaande technieken ook in onze tijd nog kunnen worden toegepast (het boekje werd in 1978 geschreven), maar ook hoe met modernere hulpmiddelen en technieken die borduurwerken ook weer kunnen worden nagemaakt. Een leuk en compact boekje.
Elk borduurwerkje is een uitdrukking van iemand geweest en dat maakt ook zo’n kleine vrijmarkt-vondst bijzonder.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserie La Laitière van J.B. Huet

Tapisserie La Laitière
Een groot meesterwerk van Jean-Baptiste Huet. Hij was een Frans kunstschilder, graveur en ontwerper uit de periode van de rococo.
Dit werk heet La Laitière: het melkmeisje.
Beroemde meesterwerken uit de schilderkunst werden vroeger afgedrukt op canvas en zo konden ze met borduurwol in tapisserie worden geborduurd. Op die manier ontstonden ‘meesterwerken’ voor de eigen woonkamer. Nòg mooier werd zo’n borduurwerk als het werd gedaan met kruisjes in borduurzijde. Dat laatste is bij dit werk gedaan en het heeft dan ook een mooie glans.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Houten breinaaldenkokers

Houten breinaaldenkokers
Hout en Handwerk Horen Bij elkaar!
Houten Breinaaldendozen en Breinaaldenkokers en Borduurringen en opBergdozen: Handig en Bruikbaar om te Hebben en te Halen.
(Dit was een wervende tekst met een Hoog HB-geHalte)

Houten breinaaldenkokers

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dertig jaar

30 in bloemen

Bezig zijn met bloemen heb van jongsafaan gedaan. In de tuin van m’n ouders voelde ik me gelukkig. Ik stond bij de bloemenborder en wilde weten hoe alles heette. Later wilde ik ze plukken, drogen, fotograferen, borduren en alles wat je nog meer kunt doen met bloemen. De 30-foto maakte ik een paar jaar geleden, toen mijn grote liefde en ik 30 jaar getrouwd waren. Ik fietste naar een braakliggend terrein en plukte daar boerenwormkruid en guldenroede en maakte deze foto. Toen blogde ik nog niet, dus ik kan de foto nu wel laten zien. Vanmorgen had ik weer zo’n enorme behoefte om iets met bloemen uit te drukken. Ik zag de retro-rieten-mand (die werd net besteld, dus die had ik tevoorschijn gehaald) en haalde de bloemen uit de vazen. Een gehaakt kleedje ondersteunt het geheel (en laat ook zien waarom oude gehaakte kleedjes weer zo leuk zijn). Zo fantaseerde ik deze foto bij elkaar en had ik een fijn momentje aan het begin van de dag. Een momentje om mijn emoties in bloemen uit te drukken.

b
Oranje rozen: die kleur past bij m’n dochter. Elk jaar wil ik bloemen in die kleur en vandaag zijn de bloemen precies ver genoeg open om de blijdschap van deze dag uit te drukken. Ik legde het beertje op het oranje haakwerkje en dat lijkt nu wel een vangnetje. We moesten ons dochtertje nog wat ‘opvangen’ toen ze werd geboren want ze was nog wat te vroeg. Zij en wij waren er nog niet helemaal klaar voor en hadden eerst nog wat moeilijke couveuse-weken. Daar denk ik ieder jaar weer aan terug. Dat doen alle moeders denk ik, in de dagen rond de verjaardag van hun kind.

En nu is ze dan dertig. Dat kleine babietje van toen is dertig! Onze opvang was ook een springplank voor verdere ontwikkeling.

oranje haakwerkje

Lees reactie (1) of geef een reactie

Handwerk vondsten op de vrijmarkt

c
De leukste plek om in het voorjaar je plantjes te kopen: op de vrijmarkt! We kochten courgetteplantjes en een artisjok en een vijg. Alles met liefde opgekweekt en aangeboden midden op straat, ’s morgens vroeg op een plek waar je nog nooitPagina uit het grote kruissteekboek eerder bent geweest. Bij het afrekenen maak je praatjes met mensen die je niet kent en die je nog even wat tips meegeven voor de net gekochte plantjes: “Nog even binnen houden hoor!” Dat is koningsdag, misschien wel de leukste dag van het jaar. Iedereen vrolijk, regen en kou trotserend, en met elkaar snuffelen tussen de aangeboden spulletjes. Op de foto  een deel van mijn handwerkvondsten.
Het lapje met de vier geborduurde vogeltjes herkende ik direct en ik maakte een praatje met de verkoopster: “Dat is uit het Grote Kruissteekboek van Bengtsson” zei ik, en ook dat ik altijd nog eens van plan om het zelf te borduren, want het is één van de mooiste patronen uit dit mooie boek. Dat boek koop ik altijd als ik het zie en ik heb nog wel een paar van deze boeken in voorraad. Voor wie ook deze mooie Zweedse design-vogeltjes wil borduren.
Verder vond ik nog een naaidoos, met zo’n knal-oranje deksel. Die past zò goed bij deze oranje feestdag, dat ik hem gelijk maar in m’n shop zet.oranje naaidoos
In onze eigen stad ligt de koopwaar altijd op een kleedje op de grond maar met de weersvoorspellingen voor vandaag leek ons dat geen goed idee. Dus gingen we naar een andere stad, waar de handel op marktkramen werd aangeboden. Zo hadden we niet zoveel last van de regen, en hadden we een paar mooie snuffel-uren.

Bij thuiskomst even gekeken naar de koninklijke familie in Zwolle. Ik zag dat één van de prinsessen (bijna) net zo’n zwarte jas aan had als waar ik gister over blogde. Wow, dat had ik nou echt niet verwacht! Dat zo’n zwarte jas nu weer door een prinses wordt gedragen, dat werpt toch wel een leuk oranje lichtje op mijn handeltje!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Posbank op koningsdag

Posbank op koningsdag
Na de drukte van de drommen en de vrijheid van de vrijmarkt, kozen we een route over de Posbank om naar huis te gaan. Het prille blad, het frisse groen: 0ngelooflijk mooi! Nederland heeft zulke mooie plekjes! Ik liep daar even in m’n eentje en hoorde niets en zag niemand: een geniet-moment. Geborduurd hertEn toen hoorde ik ineens toch wat, er kraakten wat takjes. Er schoot een hert langs me heen. Ik keek naar waar het geluid vandaan kwam en zag dat er nòg een hert klaarstond om voor me langs te rennen. Ik had geen fototoestel bij me, alleen een mobiel. Daar ben ik minder handig mee dus dat duurde net een seconde te lang. Ik drukte op het knopje, maar het hert was al buiten beeld. Jammer, maar niet erg. Want ik heb er ook één in geborduurde versie. Denk dit hert dus links van deze foto en dan klopt het plaatje. De echte keek me alleen niet zo lief aan.

Ik hoop dat jullie ook een fijne feestdag hadden! Genieten van drukte en natuurschoon, van vrijheid en tradities. Nederland is een prachtig land, ja toch? Op koningsdag vieren we de saamhorigheid en de vrijheid: wàt een voorrecht!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Koningsdag 2016

Oranje spulletjes
Van harte  allemaal een fijne koningsdag gewenst!
Voor wie op stap gaat: ik hoop dat je het niet koud krijgt en mooie vondsten doet op de vrijmarkt.sp
Voor wie thuis blijft: veel plezier met haken / breien / borduren in rood / wit / blauw / oranje. Mogelijkheden in overvloed!
Tompoezen eten, tv kijken, vroeg opstaan en vernikkelen van de kou, koopjes jagen, oranje hoedje opzetten: we hebben allemaal onze tradities!
Maar een foto nemen van een haakwerkje in de hagel: dat hebben we nog niet eerder gedaan! Een haha dus. Ik nam deze foto zojuist, zodat ik het me later ook nog kan herinneren: koningsdag 2016 was een héle koude!

(Op koningsdag zelf blog ik niet ’s morgens, want ik hoor bij die fanatiekelingen die er al vroeg op uit trekt….. br….. En ik neem m’n nieuwe macramé-tasje mee. Ik heb het net een week en ben er helemaal blij mee.)
T

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kostuumgeschiedenis

Boek Kostuumgeschiedenis
Belangrijke vraag op nationale feestdagen is: “Wat heeft de koningin aan?”
En een belangrijke vraag als het zo koud is (zoals nu): Wat doen we zelf aan?
Deze oude zwarte jas met astrakan kraag zou wel een goede zijn. Het zou ook een goede zijn om op de vrijmarkt te verkopen. Zie je hem al hangen aan de bomen achter een kleedje op de grond? Maar dat doe ik niet: ik bied hem hier op m’n shop aan! Een echte oude, die ook geschikt is voor Dickens-festivals en waarop oranje sjaaltjes heel goed uitkomen!

Ik maakte een blogje met wat oranje handwerkboeken, maar vergat nog het boek over Kostuumgeschiedenis. Dat heeft ook zo’n mooie oranje voorkant, dus maak ik er nog een apart blogje over. Dit boek was ooit verplichte stof op een opleiding voor Pagina uit boek Kostuumgeschiedenismeisjes. In het voorwoord staat dat de lesstof expres beknopt is gehouden, omdat er maar weinig tijd voor dit onderdeel beschikbaar was. Ze wilden de meisjes een kort overzicht geven van de geschiedenis van kleding. Ik vind een heel interessant boek om snel een overall-indruk te krijgen. De kleding is één van de uitingen die in een bepaalde tijd passen. Andere uitingen van een tijd zijn de bouwkunst, de beeldende kunst, eetgewoonten en omgangsvormen. Bepaalde kleding past altijd in een bepaalde stijl en in een bepaalde tijd. In onze tijd dus veel blote armen en strakke kleding. Of dat altijd fijn is als het zo koud is???? Dus daarom ook wel lekker om terug te vallen op een ‘vorige’ tijd, zoals met deze oude oma-jas uit een museum.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude oranje handwerkboeken

Oude oranje handwerkboeken
Op koningsdag kleurt alles oranje. Ook in m’n shop. De meeste van deze tweedehands handwerkboeken staan al in m’n shop. Leuke oranje handwerkboeken! Breien voor baby, vrij borduren met kinderen, patchwork ABC, Stekengids borduren, werken met textiel, alles over handwerken: Het kan allemaal en het kan ook in oranje! De cursusmap om Zelf wandkleden te maken heb ik erbij geplaatst. Maar een wandkleed maken is voor vandaag teveel werk. We halen onze oranje wimpels vast tevoorschijn voor morgen en daarmee versieren we huizen en straten. We gaan alles weer oranje kleuren!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude haakpatronen voor omslagdoeken

Tien patronen stola's
In de seventies, toen we nog Koninginnedag vierden, werden ook volop stola’s en omslagdoeken gehaakt. Ik zocht er een aantal uit en zet de losse patronen in m’n shop. Je krijgt ze niet meer klaar voor een koude koningdag morgen maar ze passen er wel goed bij. Originele stola-patronen uit die oude tijd: vooral in oranje zijn ze geweldig! Oranje warmte om je heen!

Oranje omslagdoeken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud speldenkussentje tussen de bloemblaadjes

Oud speldenkussen tussen bloemblaadjes

Klein probleempje: m’n doosje waar ik m’n speldenkussentjes in bewaar is vol. Dus wat ik nu nog koop, moet ik eigenlijk niet meer zelf houden maar gewoon in m’n shop plaatsen. Zoals deze recente aanwinst van een paar dagen geleden. Ik ben dol op oude speldenkussentjes en deze vind ik dan ook een schatje. Of nee, eigenlijk kocht ik hem niet eens, maar kreeg ik hem van m’n zus. We waren samen op een rommelmarkt vlakbij ons ouderlijk huis. Zij is ook een speurder, en kwam aanzetten met een oude naaimachine en een oud naaimandje. Maar ze was dan ook tien minuten eerder ter plaatse als ik. Die tien minuten maken precies het verschil of je nog een oude naaimachine te pakken kunt krijgen.

Onder het koffiedrinken bij onze moeder lieten we elkaar onze aanwinsten zien. M’n zus haalde haar mandje Achterkant oud speldenkussenleeg en wat ze niet wilde gebruiken mocht ik hebben. Dus het is een gekrégen kussentje: nog leuker! Is er iemand die ook speldenkussentjes spaart? Als je belangstelling hebt voor dit ouwetje, laat het maar aan me weten, dan wil ik hem wel weggeven. Het is tenslotte een feestweek, ook al werkt het weer niet mee. Als ik aan het eind van de week niks heb gehoord, ga ik dit speldenkussentje toch bij m’n eigen verzameling proppen.

Die gele bloemblaadjes: die bleven liggen op tafel nadat ik m’n foto van het beertje tussen de bloemen had gemaakt. En daarna fietste ik door de stad voor een afspraak. Ik zag dat er her en der wat voorbereidingen worden getroffen voor koningsdag. Maar het oranjezonnetje is nog nergens te bekennen. Daarom strooide ik thuis maar wat met de bloemblaadjes en de strikjes. Strikjes rond de speldeprikjes!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Boeken Kantklossen

Boeken Kantklossen
De boekjes over kantklossen die in de jaren 80 door uitgeverij Terra werden uitgebracht zie ik graag. En ook liefhebbers van deze come-back-techniek (die nooit is weggeweest en dus eigenlijk ook niet terug kan komen) zien ze graag. Fijne boekjes met duidelijke Boekje Brugs Bloemwerkuitleg. Maar ook al heb ik inmiddels een hele serie van die boekjes om aan te bieden, ik ben zelf echt geen kenner hoor. Ik vind het nog best moeilijk om de verschillende kantsoorten uit elkaar te houden. Voor deze foto heb ik de gok gemaakt dat een kleedje met een mooie rand gemaakt is met Brugs Bloemwerk, want daar lijkt het mijns inziens het meest op. Als ik het fout heb, corrigeert iemand me dan even?

 

Laat wat van je horen en geef een reactie

In de knoop

Het knopenboek
De meest voorkomende knopen. Bijvoorbeeld: Achtknoop, Beulsknoop, Chirurgenknoop, Dievenknoop, Engelse kink, Grinner, Hengelaarsknoop, Katteklauw, Leeuwerikskop, Mastworp, Nekslag, Paalsteek en de Strop. Ik noem maar wat namen. Bij elke steek staat in dit boekje een tekening hoe je die knoop moet maken, met wat tekst en uitleg. “Bij de Bloedknoop staat bijvoorbeeld: “Deze heeft een tamelijk hoog breekpunt. Hij wordt veelal gebruikt om nylon lijnen aan elkaar te knopen. Als u een bloedknoop hebt aangelegd krijgt u dit later bijna niet meer los.”Tekening knoop

Er staan ongeveer 30 knopen in dit handzame knopenboek, maar m’n ervaring is dat er nog veel meer zijn. Het boekje eindigt met de Wurgknoop, en ook daarbij staat geschreven dat deze bijna niet los kan gaan, wanneer hij eenmaal goed is aangelegd. Gebruik hem dus niet voor iets dat snel weer los moet, is het advies. Mijn gedachte is dat we beter nooit meer een wurgknoop moeten gebruiken, zodat we die naam kunnen afschaffen. Nou ja, dat was maar zo een gedachte. Gelukkig kunnen àlle knopen weer los. Gewoon doorsnijden of doorhakken of doorknippen. Wèg met onwrikbare knopen!

De oefenknopen van touw zien er wel gezellig uit. Leuk als decoratie.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Beertje tussen de bloemetjes

Gebreid beertje
Beertje tussen de bloemetjes. Ik had heel veel zin om deze foto te maken op maandagmorgen half tien. Mijn oude beertje…..

Lees reacties (2) of geef een reactie

Dansen op maandag

Tapisserie Spaanse danseres
Hallo Spaanse danseres in je mooie roze jurk: jij hebt het zeker niet koud. Wij wel hier in Holland. Mensen hebben vakantie en we willen deze week graag een oranje feestje vieren, maar we hebben de kachel aan en lopen met winterjassen over straat. losgemaakte borduurwerkenHet is een koude laatste week van april. Ik denk veel aan dertig jaar geleden, want toen was het ook zo koud. Toen woonde ik in Nóórd Holland en daar was het allemaal nog wat kouder, met een koude wind die van over de Zuiderzee kwam. Ik was ziek geworden en kon niet meer dansen. Daar denk ik nu weer veel aan.

Ik mocht de Spaanse danseres (die een tijdje in mijn shop woonde) los maken uit haar lijst en vandaag gaat ze op reis. Het lieve zwervertje met de grote pet gaat met haar mee. Ik vond het een leuk werkje om ze uit de lijstjes te halen want ik hou er wel van om iets los te maken. Dingen blijven niet meer zoals ze waren. En dat is maar goed ook.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte kleedjes

Gehaakte ronde kleedjes
Nog wat gehaakte witte kleedjes in m’n shop gezet. Het was er wel het weer voor om binnen te blijven en je met een handwerkje bezig te houden. Misschien hebben de maaksters van deze kleedjes ook wel een koude dag binnen doorgebracht met een haakwerkje. Misschien haakten ze een kleedje voor één bepaald tafeltje. Misschien zagen ze een plaatje in een boekje en wilden ze precies dàt witte ronde kleedje haken. Of misschien was het al het tiende kleedje dat ze maakten, omdat het zo ontspannend was en ze het resultaat wel weer zouden weggeven. We kunnen niet meer achterhalen wie de maaksters waren en wat hun gedachten en beweegredenen waren. In m’n nieuwsbrief schreef ik wat over vergankelijkheid. Sommige kleedjes kregen een vlekje, of er liet een klein draadje los. Maar na vele jaren zijn de maaksels van de maaksters van toen nog steeds mooi. Mooi genoeg voor m’n shop. Sierlijke kleedjes op een koude april-zondag.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Fijn zondag gewenst

Kussen filethaakwerk
Kussetje voor de zondag: fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Samentrekwerk of Perzisch Ajour

Oefenlapjes samentrekwerk
Dit lijkt troep maar het is het niet. Het zijn demonstratielapjes voor Samentrekwerk of Perzisch Vlinder in samentrekwerkAjour, waarbij bewust telkens halverwege een randje of steek is opgehouden. Zodat een lerares aan een cursist kan laten zien hoe een bepaalde steek (verder) gaat. Ik zou de lapjes kunnen strijken en apart fotograferen en sommige lapjes zullen er dan wat aantrekkelijker uitzien. Maar veel zal het niet helpen want er hangen ook nog veel losse draden aan. Ik denk dat het juist zoals het nu is een waardevol pakket kan zijn voor liefhebbers (of leraressen) van deze oude techniek.
Er zijn veel mooie voorbeelden bewaard van Samentrekwerk, wat met name in de Scandinavische landen veel werd gedaan (en wat ook wel Pulled Tread Work wordt genoemd). Dan is er gewerkt Blaadje in Perzisch ajourop fijne ondergrond en met dun garen, veelal wit op wit. Maar de techniek moet natuurlijk eerst geoefend worden en dat kan het beste op grof materiaal, zoals hierboven te zien is. Dan kun je zien hoe de weefselbosjes bij elkaar worden getrokken. Bij sommige steken lijkt het alsof er weefseldraden zijn uitgetrokken, maar dat is niet het geval. Bij Perzisch ajour worden groepjes weefseldraden samengetrokken met borduursteken. De techniek werd vroeger bijna uitsluitend als aftelbare techniek gewerkt, maar het kan ook wat vrijer.

Mooie voorbeelden staan inGroot perzisch ajourboek het katern Witborduren, en in het Groot Perzisch Ajourboek, beide van de hand van Henriëtte Beukers.

Wie geïnteresseerd is in de demonstratie-lapjes: ik hoor het graag. Het lijkt me het fijnste als ze allemaal bij elkaar blijven. Een  grote gele lap met de blaadjes en het afgewerkte vlindertje bied ik ook los te koop aan. Ook zodat er een foto van in m’n shop staat waarop je kunt zien hoe mooi dit is.

Boekjes Pulled Tread Work

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nieuwe visitekaartjes met oud-hollandse motieven

v
M’n nieuwe visitekaartjes: met een rond geborduurd motief! Het patroon voor dit borduurwerk komt uit een oude Ariadne uit 1956. Het is eigenlijk een filet-haakwerk motief, maar zo’n patroon kan natuurlijk ook geborduurd worden. Ik ben blij met het resultaat.

M’n oude visitekaartjes waren op maar ik liet hetzelfde ontwerp nog een keer afdrukken. Dus ik heb weer nieuwe voorraad. Bij een bestelling sluit ik altijd een kaartje bij (om je te bedanken voor de bestelling). Mocht je meer kaartjes van me willen ontvangen: vraag er gerust om.

Het vierkante motief wat ik voor dit kaartje gebruikte, borduurde ik eerst naar een voorbeeld Boek Nederlandsche Handenarbeiduit het bekende boek “Merklapmotieven”. Maar ik kwam het motief de afgelopen tijd in nog veel meer boeken tegen. Ik heb er ook al vaker over geschreven, bijvoorbeeld dat het een motief is uit de 17e eeuw en dat een oude knottedoek met dit motief bewaard wordt in het Fries museum. En nu vond ik gister in een antiquariaat een oud boekje waar dit motief ook in is afgedrukt. Het boekje is geschreven door Hil Bottema (een bekende naam in de oude handwerkwereld), uit ongeveer 1930. Ik was helemaal enthousiast en kocht het gelijk. Dit boekje hou ik nog even zelf, maar m’n visitekaartjes deel ik graag uit!

borduurmotief zeventiende-eeuw

Laat wat van je horen en geef een reactie

Laat Gotisch borduurwerk in Nederland

f
Soms ben ik een beetje verbaasd over een boek, zoals over een boek wat ik gister in een fdantiquariaat in Amersfoort vond. Vlakbij de (gotische) St Joriskerk vond ik een studie over Laat Gotisch Borduurwerk in Nederland. Het is uitgegeven in 1948 en dat was hetgeen waar ik verbaasd over was. Wàt een gedegen studie, en dat zò kort na de oorlog! Het is een onderzoek naar de technische zijde van borduurwerken uit de 15 en 16e eeuw. De opzet was om het aanwezige materiaal aan borduurwerken uit die tijd te rangschikken en “enige klaarheid te brengen in de tot dan toe voor Nederland niet behandelde materie”. De onderzoekers die het boek schreven wilden ‘trachten’ de borduurwerken in direct verband te brengen met alle stromingen die zich manifesteerden in die tijd. Dat was al wel gedaan voor de ‘grote kunst’ maar nog niet voor borduurwerken. Te denken valt aan kazuifels en koorkappen uit de kerkelijke praktijken.
Toen ik het boek had afgerekend, had ik nog even tijd voor een kopje koffie en pakte ik gelijk dit boek uit m’n tas. Ik bladerde het door vond het interessant. Het onderzoek had o.a. duidelijk gemaakt dat de borduurkunst in de 15e eeuw zo ver was ontwikkeld dat men er in slaagde om rijke en veelvuldige kleurschakeringen weer te geven. Men plaatste niet meer (zoals in de 14e eeuw) blauw en rood en roze enkel naast elkaar, maar men had manieren gevonden om de kleurschakeringen en overgangen jvloeiender te laten zijn. Die ontwikkeling had in de schilderkunst plaatsgevonden, en de borduurkunst had haar eigen manieren gevonden, namelijk in de zogenaamde ‘lazuursteek’. Hierdoor konden tè plotselinge overgangen in kleuren voorkomen worden.

De deur van de Joriskerk stond open maar je kon alleen in het voorportaal een kijkje nemen. Ik was niet de enige die dat deed. Er is altijd veel belangstelling voor bouwstijlen en bouwkunst en in zulke gebouwen zijn altijd wel mensen die bewonderend naar boven kijken naar bogen en rondingen en ramen en stenen. Maar een boek over de “Laat Gotisch Borduurwerk in Nederland” kom je minder vaak tegen. Een leuke vondst, vond ik. Nog een zin uit het voorwoord: “De sierkunst moge in het algemeen beschouwd worden als ondergeschikt, en soms minder de aandacht waardig, als men zich erin verdiept dan ….. brengt het ons het gehele leven uit die tijd helderder voor ogen.” Er valt weer even licht op, zogezegd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Biedemeier merklap

Biedemeijer schilderij geborduurd

Tussen 1820 en 1830 kwamen borduurwerken op linnen in de mode, gemaakt aan de hand van patronen die volop circuleerden. In tegenstelling tot wat in die tijd gebruikelijk was, overheersden in die tijd de decoratieve motieven, dus zonder de alfabetten Borduurblad nr.30en de monogrammen. Berlijn gaf de toon aan met vooral romantische tafereeltjes: rozen en viooltjes, lieve dieren, huiselijke en landelijke scenes. Ik heb deze merklap nu een jaar in huis en ben er bijna aan toe om hem in m’n shop te zetten. Ik heb er eerst zelf een tijdlang met veel plezier tegenaan gekeken. Deze merklap is overigens een replica en geen echte oude. Replica’s maken van oude Biedemeier lappen wordt weer volop gedaan, en af en toe verschijnt er als extraatje een patroon van een antieke lap in een handwerktijdschrift. Zo ook in het Borduurblad nr. 30. Helaas is dit patroon niet helemaal compleet, maar er staan nog genoeg leuke tafereeltjes op het werkblad om dit nummer toch in m’n shop te zetten.

Er zijn ook borduursters die op zoek zijn naar één speciaal patroon. Een lezeres van m’n blog vroeg me om uit te kijken naar het patroon van de Elizabeth Musto sampler. Weet iemand misschien waar dat nog te krijgen is?

Terug naar m’n eigen replica van een Biedemeier borduurlap. Hij komt nu extra mooi uit met die vaas met kersenbloesem ernaast. Nog éven genieten van deze combinatie, en dan mag hij in m’n shop…..

Laat wat van je horen en geef een reactie

Witborduren

Boekje wit op wit

Bij witborduren wordt met wit garen op een witte ondergrondstof gewerkt. Er wordt gespeeld met effecten zoals gladde en ruwe vlakken, dicht bewerkte en opengewerkte delen. Vaak ligt het borduursel dik op de stof en er kan zelfs een vulling onder de steken zitten, waardoor bij een bepaalde lichtval mooie effecten ontstaan. Dit dikke opliggende borduurwerk wordt vaak gecombineerd met kleine gaatjes, waardoor extra contrasten worden verkregen. Witborduurwerk werd vooral vroeger veel toegepast op kleding en linnengoed want het kon goed gewassen worden zonder dat de kleuren aangetast werden. Vaak zijn versieringen ontstaan door het verstevigen of afwerken, zoals bij de split van een hemd. Maar Katern witbordurenwitborduurwerk groeide ook enorm uit, zoals in de kantachtige patronen die in de 18e eeuw werden gemaakt. Vooral in Marken werd het witborduurwerk populair.

Beetje raar misschien om nog een foto te laten zien van een boekje wat ik niet meer heb. Maar af en toe ben ik een beetje raar. Dit boekje “Wit op wit” op de bovenste foto is een fijn en weer geliefd boekje. Als ik het heb, wordt het ook meestal snel weer besteld. Het werd nu weer besteld, en ik had net mijn nieuwe visitekaartjes gekregen. Ik was er enthousiast over dat ik weer nieuwe vooraad had en ik vond m’n visitekaartje zo mooi kleuren bij het boekje wat ik net ging opsturen. Vandaar dat ik er nog even een foto van nam.

Nu heb ik iets bedacht, voor wie ook weer bezig is met Witborduren. Een alternatief eigenlijk voor het boekje van Svennas wat ik op dus nu niet meer voorradig heb. Ik heb besloten om losse katernen aan te bieden van de serie “Het komplete handwerken”. Dat zijn drie mappen vol handwerk-informatie, geschreven door Henriëtte Beukers in de zeventiger jaren. Hierin staat veel gedegen informatie, die volop weer bruikbaar is. Als eerste zet ik het katern over Witborduren op m’n shop. Hierin korte en bondige, duidelijke en bruikbare informatie over de volgende technieken (die allemaal onder het Witborduren vallen):
Perzisch ajour, Open naaiwerk, Marker stopwerk, Hardanger, Ingewerkte motieven, Wit- en sneewerk, Doorstoppen en doorrijgen, Frans borduren, Engels borduren, Richelieu en het Witborduurwerk van Walcheren.

(En ook voor deze foto heb ik er maar wat visitekaartjes op gestrooid, want ik zie dit als een soort tweedehands / tweedekans-aktie om de informatie uit deze bijzondere mappen opnieuw onder de aandacht te brengen.)

Informatie witborduren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Met m’n tasje op stap

Gehaakt tasje
M’n kleine grijze tasje gebruik ik vaak om m’n fototoestel in te doen (en dan in een grotere tas). Gister nam ik het weer mee voor een avondje-uit. Van te voren maakt ik thuis een aantal bloesem-foto’s want ik heb twee vazen vol met kersenbloesem. Het gebeurt twee bierniet vaak dat een boom gerooid wordt precies als hij in bloei staat, en dat de geparkeerde aanhangwagen met de bloeiende takken ook nog eens precies voor je huis staat. Ik liep dus naar buiten en met de snoeischaar snoeide ik wat uitstekende takken af. Daar wilde ik er een hele serie foto’s mee maken. Maar toen ik daarmee klaar was had ik geen tijd meer om er een blogje over te schrijven want ik ging weg. Ik ging een biertje drinken in een andere stad en kwam laat terug en nu ga ik vanmorgen alweer vroeg weg. Alweer op stap. Dus dat is lastig om nog een nieuwsbrief te maken. Die heb ik nu maar even op pauze gezet, en dan maak ik hem vanavond wel. Is hopelijk niet zo erg, en misschien hebben jullie toch geen tijd om hem te lezen. Want het is een mooie zaterdag, en misschien trekken jullie er ook wel op uit. Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patroon sinaasappels

Patroon sinaasappels Thea Gouverneur
Wat de vitamine C betreft kun je net zo goed sinaasappels bordùren als ze opeten of uitpersen. Iemand (medisch geschoold) adviseerde mij een paar weken geleden om een tijdje hoge dosis vitamine C te gebruiken, en bij zo’n advies ga je natuurlijk eerst even ‘googelen’. Ik had er al wel eens van gehoord, net zoals jullie dit nu van mij horen. Er is ‘altijd’ wel ‘ergens’ ‘iemand’ die zoiets zegt, en je weet Patroon Thea Gouverneur sinaasappelsniet altijd wat je wel en niet serieus moet nemen. Maar nu ging ik er wat over lezen en ik werd overtuigd. Er zijn verschillende studies die aantonen dat mensen het vermogen om zelf vitamine C aan te maken hebben verloren. En wat we tot ons nemen in bijvoorbeeld sinaasappels, is te weinig om het tekort aan te vullen. Er zijn veel verhalen te vinden op internet van wonderbare effecten (bijvoorbeeld hier) en ik dacht: dan ga ik het ook eens proberen. Nu is het eerste potje wat ik kocht leeg en kan ik zeggen dat ik het een goed advies vond.

Je kunt de sinaasappels dus ook borduren: Thea Gouverneur maakte er een mooi patroon voor. En verder zijn ze natuurlijk altijd geschikt om er vrolijk van te worden. Ik vind het altijd een mooi gezicht, die oranje ballen op de fruitschaal! En ze passen ook goed bij de tijd van het jaar.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Doorstopwerk

Kussentje doorstopwerk
Dit kussen is gemaakt in de techniek doorstopwerk. Ik vond een niet-afgemaakt lapje op een rommelmarkt toen ik nog niet zo met handwerk bezig was als nu. Maar kennelijk dus toch ook weer wel, want ik kocht het. Gelukkig had ik thuis precies de rjuiste kleuren sudanwol om het af te maken en daarna maakte ik er een kussen van. Keurig netjes met een rits achterin. Dat was vijftien jaar geleden of zo. Nu ben ik veel meer met handwerk bezig en kon ik dit kussen weer eens opzoeken, voor bij een nieuwe doorstop-lap. Deze techniek kan een nieuwe uitdaging zijn. Vroeger is dit veel gedaan. Het doorstoppen geeft mooie en snelle resultaten.

In 1983 heeft het tijdschrift Handwerken zonder Pagina uit HzG 1983-2Grenzen (HzG 1983-4) aandacht besteed aan het doorstoppen. Dat was in de tijd dat bij elk nummer ook een materiaalpakket werd bijgesloten. De redaktie had speciaal voor dat nummer doorstop-stof laten weven in een goede fabriek. Maar niet iedereen kwam eraan toe om daar dan ook wat mee te maken, en zo zijn ongebruikte lappen overgebleven die we nu af en toe nog kunnen vinden. Mocht je zo’n lap vinden: veel plezier ermee. Er kunnen ongeveer vier kussens van dit formaat uit zo’n lap. En als je er één hebt gevonden: dan is doorstoppen met Sudanwol heel geschikt, want dat geeft de juiste ‘vulling’ of ‘bolling’. Er zijn allerlei leuke patronen mogelijk.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bloesem en een oude waschzak

Witte handwerken met bloesem
Deze foto had ik liever niet willen maken. Een metershoge bloeiende kersenboom werd vandaag gerooid. Hij stond in m’n uitzicht, aan de overkant van de straat, en het busje van de werklieden stond de hele dag voor m’n deur. Ik begin er inmiddels al aan gewend te braken. ’s Morgens om half acht denk ik: “Nog een kwartiertje rust”, en om kwart voor acht zucht ik: “Daar zijn ze weer.” Nou begrijp ik ook wel dat een tuin af en toe opnieuw moet worden aangelegd, maar leuk is anders. Er moesten stenen worden geslepen en het was gewoon de hele dag lawaaierig. Dus ging ik maar weg. En toen ik terugkwam lag die boom in stukken gezaagd in een aanhangwagen. En aangezien die wagen voor m’n deur stond, liep ik maar even naar buiten met m’n snoeischaar. Nog een paar dagen plezier van een boom die al jaren elke lente zo mooi bloeide.

Nou, genoeg getreurd. Ik was wat bezig met wat witteOude waszak handwerkjes te fotograferen, maar ik schoot er niet mee op. Alleen een oude waschzak (rechts op de foto) is klaar om op m’n shop te zetten. Een jaartje of honderd oud denk ik, maar misschien ook iets minder. Wie wil er nog een oude waschzak? Hij gaat al héél lang mee. Langer als een kersenboom in ieder geval.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bezig zijn met haken

Pagina uit boek Bezig zijn met haken
Bezig zijn met Breien” en “Bezig zijn met Haken“: dit zijn zùlke leuke retro-boeken!
De twee breiboeken had ik al in m’n shop, en nu vond ik het haakboek uit deze serie erbij. Ik heb het eerst uitgebreid zelf doorgebladerd, en toen er flink wat foto’s van gemaakt, om een goed beeld te geven.
Het dekentje kocht ik afgelopen weekend, precies op het moment dat er een aktie gaande was om granny squares te haken voor een record-poging. Je mocht ook oude dekens of vierkantjes inleveren, en daar is deze misschien wel geschikt voor. Maar hij is wat kapot, dus eigenlijk is hij vooral geschikt voor knalfoto’s zoals deze. Als ondergrond voor een boek dient dit dekentje nog een prima doel!

Nog even over het breiboek: ik krijg wel eens een vraag van iemand die specifiek een oud model van een gebreide baby-cape of zoiets zoekt. Voor dit soort oude modellen zijn juist deze boeken heel fijn.
En nog iets: in het haakboek kwam ik een patroon voor een gehaakt broekpak tegen! Nog nooit eerder gezien! Dus als iemand nog een patroon voor een gehaakte broek zoekt…. (foto van die pagina te zien in de galerij).

Boeken bezig zijn met breien en haken

Lees reactie (1) of geef een reactie

Naaien

Boeken naaien
Ha fijn, ik heb m’n naaimachine weer terug na een onderhoudsbeurt. Ik heb jaren gehad dat m’n machine dagelijks op tafel stond maar nu stond hij alweer een lange tijd ongebruikt. Maar ineens had ik zin om hem weer tevoorschijn te halen en een goede beurt leek me een goede start van misschien een nieuwe naaiperiode. Ik bof met een hele fijne winkel in de buurt (Rouwendal) die alles weten van naaimachines en telkens als ik daar kom merk ik dat het echt een streekwinkel is. Hoe meer winkels in dorpen en streken verdwijnen, hoe belangrijker de andere winkels zijn die nog open blijven. Ik heb er ook veel bewondering voor: deze winkels moeten zòveel vakkennis hebben om al die verschillende machines te kunnen verkopen en repareren en schoonmaken. Wat zijn er inmiddels veel mogelijkheden als je een naaimachine wilt kopen!

Ik zocht drie boeken bij elkaar die vrouwen in de vorige eeuw hielpen bij het naaien voor zichzelf en hun gezinnen. In 1935 verscheen Het Leerboek der Naaikunst (uitg. Beyer) en dat hebben talloze vrouwen gebruikt. Toen nog bijna alles met de hand werd gedaan. Uitgeverij Knip (een tijdlang in samenwerking met tijdschrift Margriet) hebben vele decennia een Handboek voor zelfmaakmode uitgegeven (recent weer een nieuwe uitgave) wat ook door enorm veel vrouwen is gebruikt. (Daar blogde ik hier al eens over). Op het hoogtepunt van alle zelfmaak-mode-aktiviteiten verschenen ook heel veel andere boeken die overzichten en degelijke instrukties en patronen gaven om te naaien. Zoals de gedegen gids van Lekturama (met de mooie voorkant): Modieus Naaien en Knippen. Dat zijn nog steeds heel goede boeken om te gebruiken.

En als je ook een naaimachinebeurt wilt: De winkel waar ik mijn machine wegbracht is geen ‘gewone’ winkel meer, maar een naaimachine-specialist, met inmiddels 80 jaar ervaring. Ze hebben een uitgebreide service om naaimachines te halen en te brengen in een enorm grote regio in Gelderland.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hoeden

Boek-Hoeden
Al eeuwen hebben de mensen het hoofd bedekt, om praktische redenen of om zich mooier voor te doen. Een hoofddeksel kon ook een herkenningsteken zijn voor een bepaalde stand of groep. Van oudsher was een hoed eveneens een symbool van vrijheid. Slaven en lijfeigenen mochten geen hoeden dragen.
Voor mannen komt de hoed al voor in de late middeleeuwen. De vrouwen moesten nog een paar eeuwen wachten. In het openbare leven speelde de mannenhoed een rol van betekenis. Met name in de ontwikkeling van het gildesysteem in de middeleeuwen werd de hoed gebruikt om de sociale status uit te drukken. Het kwam ook vaak voor dat het dragen van een hoed door ‘gewone mensen’ of door personeel verboden was.

In de prehistorie beschermden mensen het hoofd met kapjes en mutsen die konisch van vorm waren. Op vroege Perzische reliefs zijn slappe puntmutsen te zien. Met omgebogen punt was de muts van oudsher het symbool van de vrijheid. De Egyptenaren droegen geen hoed, maar een ‘klaft’, een hoofddoek gevouwen uit een vierkante lap, die dan in plooien naar beneden viel.

Ik nam zomaar wat vermeldingen over uit de inleiding van dit boek. De auteur vertelt in haar voorwoord dat ze ‘altijd’ van plan was geweest om een boek over hoeden te schrijven en uiteindelijk deed ze het. En gelijk heel grondig en boeiend. Ik kwam op de gedachte dat ik ‘altijd’ al van plan was om nog eens zo’n boek als dit te lezen, en ik heb er dan ook eerst zelf een genoeglijk uurtje mee beleefd voordat ik het nu te koop aanbied. Er zijn zoveel oude foto’s van fresco’s en opgravingen en beelden en schilderijen, en bijna overal komen wel hoeden en hoofddeksels voor die mensen in het verleden droegen. Het is interessant om daar eens wat meer van te weten.

Maar verder is het nu gewoon weer hoedentijd. Dit boek “Hoeden” verscheen in 1991, toen de opleving van de hoed nog niet zo was doorgedrongen als nu. Het is april en dan naderen we ook weer die ene dag waarop de hoed van de koningin in de belangstelling staat. Maar er is dus nog veel meer interessants om te weten over de geschiedenis van de hoed, dan alleen het weten welke couturier een bepaald hoedje heeft gemaakt.
En ik heb ook nog een oud hoedje van het begin van de vorige eeuw. Een soort Saartjes-hoedje, maar dat zal wel een betere naam hebben.

Laat wat van je horen en geef een reactie

“Ik kan handwerken”

Het grote handwerkboek

Aan het begin van de vorige eeuw verscheen een standaardboek voor het handwerken: Ik kan handwerken. Het beleefde vele herdrukken. Na de Tweede Wereldoorlog werd dit werk vernieuwd en herzien en aangepast aan de nieuwe tijd en kwam er een nieuw standaardwerk: Het Grote Handwerkboek. Ook dit boek kreeg vele herdrukken en werd als standaardwerk gebruikt op opleidingen. Het bevat alle grondtechnieken en de uitgever zegt daarover in het voorwoord: “Die zullen nooit verouderen”. Titelpagina Ik kan handwerken
In het voorwoord wordt ook gezegd dat meer dan één generatie hier reeds plezier aan heeft beleefd. Met onze huidige hernieuwde belangstelling voor handwerken denk ik dat er nog wel een nieuwe generatie plezier kan hebben aan dit complete werk. Een leuke illustratie van die gedachte lees ik aan het eind van het voorwoord, wat werd opgesteld in 1966: “De hernieuwde belangstelling voor de oude lappendeken (patchwork) inspireerde tot het stofomslag. De werkstukken waarvan het omslag fragmenten toont zijn ìn dit boek behandeld en naar originele kleurenfoto’s afgebeeld.”

De eerdere drukken hadden dit stofomslag niet. Het rode boek uit 1954 en het witte boek uit 1955 hadden misschien een ander stofomslag, maar niet die met het lappendeken-omslag. Toch vind ik zelf deze oudere drukken nog wat mooier. Misschien omdat mijn tante (de handwerklerares-oude-stijl) zo’n oud boek had. Dat bewaar ik met gepaste handwerkliefde in m’n eigen kast, maar deze andere zes boeken heb ik bij elkaar gespaard om ter verkoop aan te bieden. En na al die jaren kunnen we bevestigen wat er in dat voorwoord staat: Die technieken die erin beschreven staan zijn niet verouderd.

Dus nog even voor de duidelijkheid: Dit boek is een bewerking van het standaardwerk “Ik kan handwerken” wat in het begin van de negentiende eeuw verscheen. Alle gangbare technieken van die tijd waren hierin beschreven. Niet heel veel over breien en haken, maar meer nadruk op kant, macramé, tapisserie, smyrna, holbein, open naaiwerk, ajourwerk, smocken, filetdoorstopwerk, opnaaien etc. Dus de echte oude technieken die zo volop werden beoefend in het begin van de vorige eeuw.
Nadat dit boek een halve eeuw een standaardwerk was geweest, werd het in de vijftiger jaren bewerkt (door B.C. Jelles) en werd het opnieuw een standaardwerk op vele opleidingen. Het beleefde nog weer vele drukken. En nu, in 2016, is m’n gedachte dat je voor weinig geld veel plezier kunt hebben van dit boek, als je geïnteresseerd bent in bovengenoemde technieken. Want in geen ander boek worden alle technieken zo grondig behandeld.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Forsythia

Forsythia bij landgoed Voorstonden
Ik heb wat met Forsythia. Die knalgele woekeraar die een frlandschap of een tuin flink kan opvrolijken. Deze foto maakte ik een paar dagen geleden, toen ik onderweg naar m’n moeder even uitstapte voor een kleine wandeling. Voor het broodnodige opsnuiven van groen en geel.
Ik heb ook een Forsythia naast de voordeur staan. Daar plukte ik gister een paar takjes af. Niet teveel, want ik wou de struik niet al te veel kortwieken. Gewoon een paar takjes voor in een vaasje. Net toen ik dat had gedaan, kwamen er een paar grote vrachtwagens en busjes de straat inrijden. Om de draai te maken reden ze zowat m’n tuintje fein. “Ach nee toch, wat gaan ze nou weer doen? Hoeveel dagen of weken herrie gaat dit nu weer opleveren?” Bij het zien van die grote machines slaat de schrik me altijd om het hart. Weg rust, nèt in de mooie week dat alles gaat bloeien.

Dus nu zit ik alweer een paar dagen in de drukte. Ze halen een paar tuinen helemaal leeg, gooien de stenen in een container, parkeren busjes voor m’n tuinpaadje en zijn met graafmachines aan de haal. Ik zag hoe ze een groteForsythia schilderij bloeiende forsythia met kluit en al eruit haalden en in de container kieperde. Dat vond ik wel jammer. Met een snoeischaar in de hand liep ik ernaar toe: Mag ik er een paar takken afknippen? Dat mocht. Klein beetje troost voor de kaalslag in m’n uitzicht. Ik zou ook wel in zo’n groot landhuis willen wonen, waar we een paar dagen geleden wandelden. Maar ach, daar hebben ze weer andere moeites. M’n schoonzus schilderde de Forsythia die ze een paar jaar geleden plukte in de tuin van m’n moeder. Zo kan je een herinnering heel lang vasthouden. Leuk om te weten dat ik niet de enige ben die wat heeft met die knalplant. Eigenlijk is het een lorrebos, maar wel lekker vrolijk.

Huize Voorstonden

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een handwerk als geschenk

Kleedje en voorbeeld Holbein
Leuke kleine informatieve boekjes werden geschreven door mevrouw Anneke Koese-Tammeling. Zij verstond (zo vermeldt de inleiding) als één van de weinigen de kunst dames van alle leeftijden en levenservaringen te inspireren tot het zelf zoeken naar vormen. “Niet nadoen, maar uw werk een eigen karakter geven” is haar herhaalde devies. Ze bracht haar ideeën zo duidelijk naar voren dat het was alsof ze naast de leerling zat en het werk als vanzelf liep (nog steeds aldus de inleiding). De boekjes met de blauwe voorkant werden het eerst uitgegeven, in 1960, en aan het eind van de zestiger jaren volgde een herdruk (met de gele voorkant) en nog een vervolg: Een handwerk als geschenk.

Ik heb dit altijd hele leuke boekjes gevonden en ben uit één van deze boekjes een Holbein-randje aan het borduren. De opengeslagen pagina geeft gelijk een indruk van de boekjes: veel tekst, zwart-wit-foto’s, duidelijke tekeningen en aanwijzingen. Maar het was natuurlijk toch wèl een andere tijd. Een ‘handwerk als geschenk’, dat doe je eigenlijk alleen nog als je weet dat de ontvanger het waardeert. Maar ook voor jezelf: voor liefhebbers van die oude boekjes zijn dit wel weer leuke aanwinsten.

Overigens: Holbein-borduren vind ik niet leuk, je moet er véél te veel bij nadenken en het gaat nogal langzaam. Maar ik vind het wèl leuk om het eens uit te proberen op een restje handwerkstof. Nu komt het opvulwerk en dat gaat hopelijk wat beter.

Boekjes Anneke Koese Handwerken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bevrijdingsrokken

Twee bevrijdingsrokken

Bij de eerste viering van de bevrijding van Nederland, mei 1946, zijn in verschillende dorpen en steden ‘Bevrijdingsrokken‘ gedragen. Initiatiefneemster hiertoe was Adrienne (Mies) Boissevain-van Lennep (1896-1965). Zij zat tijdens de Tweede Wereldoorlog in twee concentratiekampen. In die tijd kreeg zij een dasje toegestuurd, gemaakt uit lapjes afkomstig van kleding van familieleden en vrienden. Toen zij na de oorlog in een commissie zat die richtlijnen moest bedenken voor de viering van de bevrijding was dit dasje aanleiding voor het idee van de nationale feestrok.

Velen hebben in wel eens foto’s gezien van deze bevrijdingsrokken en ze worden ook soms tentoongesteld in musea. Er zijn er duizenden gemaakt. Deze twee rokken fotografeerde ik in het onderduikmuseum in Aalten. Minder bekend is misschien dat de rokken volgens een specifieke werkwijzen moesten worden gemaakt. Deze werkwijze vond ik nergens terug op internet, maar wel in een oud boekje. De werkwijze was afgedrukt op blauw karton en daarom moeilijk te lezen. Ik vind het belangrijk dat deze officiële werkwijze nog eens terug is te vinden op internet, en daarom heb ik hem overgetypt en publiceer ik deze in een apart blogje.

Als de rok voldeed aan de eisen, dan kon de Bevrijdingsrokmaakster hem laten registreren. Er zijn ongeveer 4000 rokken geregistreerd in het officiële register (het Nationaal Instituut, wat een voorloper was van het huidige Prins Bernard Fonds). De voorgeschreven werkwijze had te maken met de symboliek. Zo moesten de lapjes worden gehecht op een oud kledingstuk. Daarmee stond de rok symbool voor de wederopbouw. Op de rok konden persoonlijke herinneringen en belangrijke data worden geborduurd. Het werken aan zo’n rok kon helpen om het oorlogsleed te verwerken. De zoom van de rok moest bestaan uit een aantal naar boven gerichte driehoeken. In de driehoek middenvoor werd de datum 5 mei 1945 geborduurd. In de andere driehoeken moesten de data waarop de rok werd gedragen een plaats krijgen.

Op veel rokken is de datum van het vijftigjarig regeringsjubileum van koningin Wilhelmina, 31 augustus 1948, geborduurd. Toen defileerden meer dan duizend vrouwen in nationale feestrok voor de koningin. Hun gelijksoortige rokken, op persoonlijke manier gemaakt, stonden daarmee symbool voor wat Mies Boissevain met haar oproep wilde laten zien: het uitdrukken van eenheid in verscheidenheid.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gegevens over het vervaardigen van de nationale feestrok

Foto feestrok op boekje n.a.v. vijftig jaar bevrijding

Gegevens over het vervaardigen van de nationale feestrok
(opgesteld net na WO II door Adrienne Minette (Mies) Boissevain-van Lennep (1896 – 1965)

“Neem een oud rokje, of een stuk stof, dat als ondergrond dienst kan doen. Hiervoor is alles bruikbaar. Maak het model dat U hebben wilt (rimpelrokje, klok, glad, baantjes, wat U zelf het leukst vindt).

Naai hierop in bonte kleurenmengeling of in een vast patroon, ook alweer zoals U dat zelf het mooist vindt, alle lapjes uit Uw lappenmand. Schik en harmonieer, totdat het geheel U bevredigt, alle restjes (herinneringen die U heeft overgehouden uit Uw leven) en bezin U al werkend op alles wat U gehad heeft. (Onderaan dit blad vindt U enige voorbeelden.)

U krijgt dan een zeer persoonlijk bont geheel.
Op de zoom brengt U nu een rand aan die van effen punten is vervaardigd, zo:

dr
Deze punten stellen voor de hoogtepunten van ons volksbestaan, die wij jaarlijks samen vieren, de dagen van bevrijding en saamhorigheid. Ieder jaar zet U het jaartal in de volgende punt, wanneer U de rok op die 5e Mei werkelijk heeft gedragen.

In de rok zelf memoreert U persoonlijke herinneringen, die aanleiding waren tot persoonlijke feestvreugde. De rok wil uitdrukking geven aan de gedachate, dat de mens altijd blijft onderdeel van zijn volk; ook als persoonlijkheid is hij dat. Daarom zijn er saamhorigheidsfeestdagen en persoonlijke. Beide zijn nodig voor het geluk en de harmonie in het mensenbestaan.

De vrouwen zijn degenen, die de saamhorigheid hecht maken door het werk van haar handen en haar hart.

De nationale feestrok kan men laten afstempelen en registreren in het rokkenregister. Dit register wordt bijgehouden en bewaard bij het Internationaal archief van de Vrouwenbeweging (I.A.V.), Keizersgracht 264, Amsterdam-C. Hiervoor met men de rok opzenden met de volgende gegevens: Naam, voornamen, geboortedatum, adres en f 1,50 voor de registratiekosten en een postzegel voor terugzending. Het registreren resp. afstempelen behoeft slechts éénmaal te geschieden.

Het register dient voor later. Wie haar rok laat registreren, krijgt een registratiekaart met nummer toegezonden. Het erdient aanbeveling het stempel met een dun draadje zijde op te borduren en het nummer in de rok te werken. Dit voorkomt zoek raken, aangezien men dan een verloren gegane rok kan herkennen door het nummer dat er in staat bij het register op te vragen.

Moeders moeten haar feestrok nalaten aan de oudste dochter, zodat na een paar geslachten een rokkengeschiedenis ontstaat.

Men moet adresveranderingen bij het register melden.

De nationale feestrok draagt men op 5 Mei, Koninginnedag en alle grote nationale feestdagen. Bijzonderheden uit het familieleven memoreert men in de lapjes van de rok. De puntenrand blijft echter voor het nationale gebeuren gereserveerd.

Verdere inlichtingen bij Mevrouw Boissevain-van Lennep,”

de
(Deze informatie was afgedrukt in een herdenkingsboekje uit 1995 en heb ik overgetypt omdat het me een goed idee leek dat deze informatie ook op internet beschikbaar is.
In Quiltnieuws nr. 35 heeft een uitgebreid artikel gestaan over de nationale feestrok, en dit is door een oudheidkamer uit het zuiden van het land via een pdf op internet gezet. Hierin veel interessante informatie, maar niet die officiële en originele richtlijnen)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Onder moeders parasol

Magnolia in tuin
Soms krijg ik op één van m’n blogjes precies de reactie die iets in één regel treffend onder woorden brengt: “Fijn dat je je moeder nog hebt, wees er zuinig op.” Die reactie kreeg ik op m’n blogje van gisterochtend, toen ik schreef dat m’n moeder jarig was. Ik ben me ervan bewust dat m’n blogjes ook worden gelezen door vrouwen die het al een tijdje moeten doen met de herinneringen aan hun moeders, en dan raakt het altijd een snaar als er over ‘moeders’ wordt gesproken. Als ze er niet meer zijn, dan missen we hen enorm. En als ze er nog wel zijn, dan mogen we zuinig op hen zijn. En een verjaardag is dan een mooie aanleiding om te laten weten dat we onze moeder waarderen en blij zijn. Gister kwamen de meeste van mijn broers en zussen naar het huis wat nog steeds op het mooie plekje staat, en waar elke aprilmaand de magnolia’s bloeien.

ff
Er waren een paar momenten waarop we met verschillenden van de familie even naar buiten liepen, en genoten van de afwisseling tussen zon en regen. En ik had gelegenheid om een foto te nemen van m’n tulpen-kussen, wat ik een paar jaar geleden kado gaf, en zo kwam ik erachter dat ik dat kennelijk al heel lang doe: elke jaar geef ik iets geborduurds kado. En ook dit jaar weer: ik rolde m’n borduurwerk op in oranje vloeipapier en toen ik het gaf, zei ik: “Dit brengt u weer terug in uw jeugd.” M’n moeder was verbaasd, en ze herkende de geborduurde tafereeltje direct:

Geborduurd tafereeltje onder parasol
Deze tafereeltjes waren 80 jaar geleden geborduurd (ik dacht door m’n moeder, maar het bleek door haar zus te zijn geweest). Er was een theemuts van gemaakt, en daar had m’n moeder mee gespeeld als kind. De theemuts was dol-versleten en bruin van de vlekken. Maar hij was nooit weggegooid, dus ook mijn zus en ik speelden er vroeger mee. En een tijdje geleden besloten m’n zus en ik de tafereeltjes na te borduren. Maar nu niet voor een theemuts maar we maakten er deze panelen van. Als herinnering.

m
De tijden veranderen, en soms snel. Deze foto maakte ik twee minuten na de eerste. eZon en schaduw wisselden elkaar af. Het leven is mooi (en moeilijk tegelijk) en een hoge leeftijd is een felicitatie waard. Het is kostbaar om op hoogtijdagen bij elkaar te zijn. We hebben ervan genoten. Ook om tegen m’n moeder te kunnen zeggen dat we dankbaar zijn voor de vele keren dat we onder haar parasol mochten zitten. Haar beschutting ervaren. We zijn dankbaar.

“We’re living on borrowed time'”

Laat wat van je horen en geef een reactie

Paspoort tasje

strikjes rood wit blauw
Vorig jaar was ik er al eens aan begonnen om wat te haken met rood-wit-blauw, maar ik vond het niet mooi worden en de bolletjes bleven liggen. Het wordt al gauw te heftig, als je alleen die kleuren gebruikt. Maar nu kwam ik op de gedachte om deze nationale kleurtjes te combineren met ecru, net als in een postzak dus. M’n zoon ging een lange reis maken en vlak voor vertrek naaide ik nog even een paspoorttasje voor hem. Dat paspoort-tasje bracht me op het idee om er ook eens één te haken. En toen had ik nòg een paar restjes over en dat werden strikjes. Het is er de tijd van het jaar voor!

Terwijl we bij m’n moeder verjaardag vierden, kwam er bericht binnen van onze zoon: veilig aangekomen! Met z’n Nederlandse paspoort aangekomen in een ver land, opgehaald van het vliegveld, vervoerd naar een verafgelegen dorpje. En daar gaat hij nu een onderzoekje doen. Hij liet weten dat hij gelijk kon beginnen. We waren blij toen we dat bericht kregen en uit opluchting en vrolijkheid bond ik net een oranje lintje om de strikjes en maakte ik deze foto.

Ik heb even overwogen om mijn eerste blog-tutorial te maken voor deze maaksels, maar dat is toch niet echt nodig lijkt me. Je gebruikt gewoon de maat van je paspoort en dan wijst het zich vanzelf wel.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen tussen … de bloemen

Geborduurd kussen met narcissen
Dit kussen ligt alweer drie jaar bij m’n moeder op de bank, vanaf dat ik het haar op haar verjaardag gaf tot nu. Vandaag is ze weer jarig, nòg wat ouder geworden. Ik ga naar haar toe en neem alweer wat geborduurds mee. Ik ben blij met m’n oude moeder, die ik nog steeds elk jaar wat geborduurde versiering kan geven. Het ouder-worden valt haar niet altijd mee, maar vandaag gaan en mogen we toch weer de bloemetjes buiten bekijken of juist binnen halen, al naar gelang het weer. M’n ene zus haalt taart, m’n ander zus maakt soep en we trekken allemaal naar ons ouderlijk huis. Waar nog steeds de bloemen uitbundig bloeien.
Hieronder de oude ster-magnolia waar m’n moeder vanuit haar raam op uitkijkt. Ieder jaar weer wat ouder en knoestiger, maar hij blijft bloeien. Goede bomen geven goede vruchten.

Ster magnolia

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bloesem en kleedjes

Bloesem
Bloesem in volle pracht!
En een wit kleedje, eveneens in overvloedige en vreugdevolle vrolijkheid. De middelste rondjes Gehaakt kleedje met rondjeszijn gehaakt om een metalen ringetje en daaromheen zijn de gehaakte cirkels verder opgebouwd. Ik kocht het kleedje vandaag en wilde op deze manier de parallel met de bloeiende bloesem uitdrukken. Na deze foto legde ik het kleedje hier thuis op een notehouten tafeltje, dat staat ook fantastisch. En op dat tafeltje ligt verder een stapel kranten naast een kop koffie. Om vandaag een beetje te luieren. Die blauwe bloesemlucht is van een paar dagen geleden; vandaag kon ik zo’n foto niet maken. Het is vandaag een dag om je stoel om te draaien voor het raam, zodat je naar je eigen tulpen in de tuin kunt kijken. En verder lekker binnen blijven en de krant lezen. Of een boek. En lekker koffie of thee drinken. Wel fijn, zo’n binnenblijf-zaterdag.
Ook een ander gehaakt kleedje en een gebreid kleedje vind je in m’n shop. Allemaal om mee te doen met de bloesem-blijdschap. Want ook al is het koud en regenachtig: die bloesem straalt ons tegemoet!

Gehaakt en gebreid kleedje

Laat wat van je horen en geef een reactie

Fly away

Borduurwerkje vliegtuig met tekst: I love flying away
M’n zoon vliegt vanmorgen weg. Hij gaat een paar maanden een onderzoek doen in Afrika. In gedachten ben ik steeds bij hem. “Nu zit hij in de trein. Nu is hij bijna op Schiphol.” En over een uurtje: “Nu gaat hij boarden, nu kunnen we nog de laatste appjes doen.” Op die manier leven moeders op de achtergrond mee. Gisteravond de laatste telefoontjes: “Denk je hier nog aan? Heb je dat ook bij je?” Fijn om betrokken te zijn.

Toen hij klein was borduurde ik eens een vliegtuigje voor hem. Later maakte ik er een randje reiszakjes met geborduurd papegaaitjeomheen en spande ik het om een stukje karton. Op die manier heb ik al die kleine borduurwerkjes van vroeger een afwerking gegeven.
Een paar dagen geleden liet ik een paspoort-tasje zien. Ik kreeg een paar reacties van mensen die het papegaaitje herkenden. Klopt: dit was het papegaaitje wat door Berthi populair werd. Op een handwerkbeurs van een paar jaar geleden liepen veel vrouwen rond met een geborduurd papegaaitje. Je kon er een broche van maken of het op een tas naaien. Ik maakte er een paspoortzakje van. Hiernaast de foto van een paar jaar geleden, met het geld van het land waar m’n zoon toen stage liep. Nu gaat hij naar een ander land. Ik ben benieuwd naar z’n verhalen. Maar eerst ben ik de komende etmaal nog steeds in gedachten: “Nu moet hij overstappen, nu moet hij een paar uur wachten, nu gaat hij bijna landen…..” Herkenbaar voor andere moeders?

M’n zoon vliegt vanmorgen weg. In gedachten ben ik steeds bij hem….

Lees reacties (2) of geef een reactie

Haken is verbinden

Granny square deken langs rivier

In Friesland wordt een recordpoging gedaan om de grootste gehaakte deken van de wereld te maken. Deze wordt gepresenteerd in 2018, als Leeuwarden Culturele Hoofdstad van Europa is. De initiatiefneemster zegt dat het haken niet zozeer op de voorgrond staat, maar het verbinden. Verbinding met elkaar. Iedereen kan een bijdrage leveren aan de deken door een granny square te haken en deze op te sturen of in te leveren. En morgen op 16 april worden ook op verschillende plekken in het noorden van het land bijeenkomsten gehouden waarop iedereen die wil aanhaken welkom is. Je kunt gewoon binnenlopen en wat granny’s inleveren of een tijdje daar zitten om mee te haken.
De bedoeling is dat er van al die ingeleverde vierkantjes tienduizend dekens worden samengesteld en daar zijn acht miljoen granny squares voor nodig.

Ik ben maar eens op zoek gegaan wat hier achter zit en het blijkt dat dit idee alles te maken heeft met de missie van Palet. Dit is een organisatie die alleen in het noorden van het land werkt en die zich inzet voor een hoger voorzieningenniveau in wijken en dorpen. Dit doet Palet in nauwe samenwerking met andere partijen, zowel professionals als vrijwilligers. Ze willen verbindingen leggen tussen mensen, vooral om de kwetsbare mensen in dorpen en wijken weer ‘op kracht te brengen’. Het is de missie van Palet om eraan bij te dragen dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig kunnen leven en participeren in hun eigen vertrouwde omgeving. Ze willen dat er in elke wijk en in elk dorp zorg, welzijn, behandeling en diensten worden geleverd. En ze willen vooral ideeën en krachten en initiatieven bundelen om tot een beter geheel te komen. Verbindingen leggen dus.

Het sprak me ook aan om te lezen dat Palet ook missie en visie heeft om professionals enerzijds Granny7 square deken over baggerbuisen vrijwilligers en mantelzorgers anderzijds met elkaar te verbinden. Beiden zijn belangrijk in de zorg voor kwetsbare mensen, maar aan de samenwerking tussen beide groepen valt nog wel wat te verbeteren.

Deze recordpoging gaat dus een hoop publiciteit opleveren. En de hoop is dat daardoor ook de aandacht gericht wordt op de gedachte eràchter. Het gaat niet in de eerste plaats om die dekens. Als het allemaal lukt, zullen die duizenden dekens na afloop aan goede doelen worden geschonken. En hopelijk zijn dan weer wat meer mensen doordrongen van de kernwaarde “Verbinding”.

Als je zin hebt om mee te doen: op de speciale facebookpagina Samenhaken van dit initiatief staan wat plekken (Haak-in’s) waar morgen gehaakt kan worden (verzorgingstehuizen, bibliotheken etc.)
En als je thuis wilt haken: doe het dan tussen 12.00 en 14.00 uur, want dan kun je je het meest ‘verbonden’ weten met duizenden andere haaksters die op dat moment ook aan het haken zijn. Je vierkantje moet 10 centimeter groot worden.

En op de foto: mijn eigen granny square deken, die ik niet zelf haakte, maar die ik al heel lang heb. Toen ik hem kocht dacht ik dat ik hem moest verstoppen, want iedereen zou het wel gek vinden dat ik zo’n ding in huis wilde hebben. Tijden veranderden, en dit is het moment om hem juist in volle glorie te showen. (Hier liet ik hem al eens eerder zien.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Goud en zilver borduren

Boek en patroon Goudborduren
Er is een zeldzame garderobe uit de zeventiende eeuw gevonden voor de kust van Texel. Het nieuws werd gister bekend gemaakt en het gaat om misschien wel één van de allerbelangrijkste kledingvondsten in Europa. Er werd een foto getoond van een rijk bewerkte japon die bijzonder goed bewaard is gebleven. En er is ook nog een mantel, kousen en lijfjes van zijde gevonden, bewerkt met grote hoeveelheden goud- en zilverdraad. Er is zelden (misschien wel nooit) eerder zo’n grote vondst gedaan bij een scheepswrak. Er werd een tijdelijke tentoonstelling geopend op Texel waarin de jurk het pronkstuk is.

Traditioneel goud- en zilverwerk is altijd extreem kostbaar geweest, en het dragen van kleding die op die versierd is Achterkant boek Goud en zilver bordurenmet goud en zilverdraad is altijd voorbehouden geweest aan koninklijke of adellijke elite. Maar er kwam ook een ontwikkeling waarbij metalen draden met een goud- of zilverkleurige glans konden worden nagemaakt. En dan kun je dus zelf ook aan de slag. In de tachtiger jaren verscheen een Engels boek, Gold Silver Embroidery, waarin allerlei ideeën werden aangereikt voor ‘gewone’ mensen. Leuke ideeën voor avondtasjes en versierde monogrammen. In dit boek vond ik ook een patroon uit een tijdschrift uit die tijd, met een leuk patroon voor een ‘gouden’ heupceintuur.

Het boek begint met de geschiedenis van ‘metal-thread-work’, en die geschiedenis is met deze vondst op Texel nu weer aktueel. Ik zou best even willen gaan kijken naar die jurk. Spectaculair, dat zoiets na een paar eeuwen zò prachtig onder het zand vandaan komt.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kanovaren op het kanaal

Weerspiegeling bomen in kanaal

M’n zus huurde een kano en ik mocht instappen. Het was zò mooi! De weerspiegeling van de kale bomen in het stille water. De frisheid van de april-middag. De narcissen en het speenkruid langs de waterkant. Zicht op broedende meerkoeten. Peddelen en bijpraten.
Na een tijdje legden we aan en gingen we picknicken. Taart uit een tupperware-doosje en een fles bessensap: kan niet beter.
En toen weer terug. De kano weer bij de stijger, de peddels inleveren en weer afscheid nemen. Wat een mooie middag. We gaan het nog eens vaker doen.

picknick langs water
Ook bij het kanoën gaat er wel iets van handwerk mee. Een patchwork-picknickkleedje. Een oud gehaakt kussentje om op te zitten in de kano. En ik gaf m’n tulpenhanddoekje aan m’n zus. Handwerk aan het waterkantperk.

c

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tulpendag

r
Het is een tulpendag vandaag, want m’n zus is jarig. Ze nodigde me uit voor iets waarbij ik nat kan worden en ik moest dus maar een handdoekje meenemen, zei ze. Ik zocht tussen m’n spulletjes en vond dit handdoekje wat ik een paar jaar geleden borduurde. Dat ga ik aan haar geven. Ik stop alles in m’n rood-blauwe tas, met nog wat extra kleren voor als ik echt nat wordt. M’n zus heeft twintig jaar in het buitenland gewoond en nu ze weer in Nederland woont viert ze elke verjaardag als een tulpendag. Daar wil ik haar graag bij helpen!

Misschien heb ik ook nog even tijd om wat te haken, dus stopte ik m’n rood-wit-blauwe bolletjes katoen in een zakje. Gisteravond begonnen om met die feestelijke kleurtjes wat te haken. Dat laat ik vast nog wel eens zien. Nu eerst op weg naar nat-worden……

Geborduurde tulpenrand

Laat wat van je horen en geef een reactie