Archief voor september 2016

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Menorah

geborduurde menorah
De zevenarmige Menorah is misschien wel het meest herkenbare symbool dat Israël vertegenwoordigt. Het symboliseert de staat Israël als een lichtbrenger en voorbeeld voor alle naties. Een grote bronzen Menorah van vijf meter hoog siert tegenwoordig de rozentuin voor Knesset, het Israëlisch parlement, en is daar symbool voor het moderne Israël.

Israël rouwt om het verlies van Shimon Peres. Hij overleed op 93-jarige leeftijd. Hij was de laatst levende grondlegger van de Joodse staat, die opnieuw werd opgericht in 1948, en wijdde zijn hele leven aan het volk- en de staat Israël. Peres was een internationaal geeërde diplomaat emeritus. In 1994 ontving hij de nobelprijs voor de vrede. Velen zullen hem herinneren voor de manier waarop hij opstond voor zijn land. Hij was een man die werd gezien als een duif, maar ook als een leeuw en een havik voor zijn land vocht in het uur van de waarheid. Er is geen hoofdstuk in de geschiedenis van de staat Israël waar Peres niet een rol in speelde. Hij was een man die vocht voor een groot doel: Vrede in het Midden Oosten.

Israël neemt vandaag afscheid van een groot staatsman. Vele hoogwaardigheidsbekleders zullen de begrafenis bijwonen.
Ik leef met Israël mee, en groet in het bijzonder een paar oudere bloglezeressen in Jeruzalem: Shalom!
Shalom Israël!

Geborduurde Menora op gele Israel-stof

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude boekjes en tijdschriften voor de baby

Oude boekjes breien voor baby
“Een boek tot vreugde van alle handwerkende moeders, grootmoeders, goede tantes en van de kleine nieuwe burger, met voorbeelden voor breien en haken, borduren en naaien.”

Dat staat in het voorwoord van één van de oude breiboekjes. Al vaker hoorde ik dat mensen speciaal op zoek zijn naar die hele oude boekjes. Enerzijds omdat er mooie herinneringen aan verbonden zijn, en anderzijds omdat men erachter kwam dat die oude modellen zo onovertroffen fijn zijn. Breimode uit de zestiger jaren hield veel meer rekening met de aparte verhoudingen van baby’s en peuters. De eerste keer dat ik in de negentiger jaren een spijkerbroekje zag (en zelfs kréég) voor mijn pasgeboren baby, was ik heel verbaasd. Dat doe je zo’n kleintje toch niet aan? Maar het was wel de mode in die tijd (en dat ging alleen maar verder, zodat kleintjes er nu al direct na de geboorte uit moeten zien als… nou ja). En nu ik die oude tijdschriften weer terugzie uit die leuke baby-tijd, zie ik ook ook wel hoe speels en vrolijk die modellen toen waren. Iedere tijd z’n eigen babymode.
Terug naar die oude breiboekjes: er staan fijne modellen in en hopelijk komen ze terecht bij liefhebbers die er naar op zoek zijn.
Boekjes voor baby’s in de stijl van de vijftiger, zestiger en negentiger jaren: voor elk wat wils. Alles voor het wiegekind!

pagina's uit oude breiboekjes

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Korsstingsarbejder van de Handarbejdets Fremme

boekjes van haandarbejdets fremme
De boekjes van de Haandarbejdets Fremme waren populair bij onze oma’s en oudtantes en moeders. Wie zo’n boekje had, plaatste er vaak in mooi handschrift haar naam op of in.
In de tijd dat er nog niet zoveel andere kruissteekboeken verschenen, werden veel van deze Deense boekjes over Europa verspreid, en ook in meerdere talen uitgegeven. De patronen voor Korsstingsarbejder (Deens) verschenen ook voor Kreuzsticharbeiten in Duitsland en Cross-stitch Embroidery in Engeland. En op de één of andere manier importeerden handwerkwinkels meerdere uitgaven voor de Nederlandse markt. Zodat we nu af en toe deze boekjes weer tegenkomen. Na al die jaren zijn ze nog steeds mooi en aantrekkelijk. Vooral omdat de patronen van het grote talent Gerda Bentsson hierin werden gepubliceerd. Deze botanische tekenares zette haar tekeningen zeer zorgvuldig om in borduurpatronen, waarbij ze met grote nauwkeurigheid de kunst van het weglaten beoefende. Elke plant of bloem of blad dat ze tekende en waarvoor ze een borduurpatroon maakte, geeft precies de essentie weer van die plant of bloem of blad. Geen kruisje teveel of te weinig.

Deze boekjes Korsstingsarbejder I en Korsstingsarbejder II werden uitgegeven in de zestiger jaren en het feit dat de ontwerpen van Gerda Bengtsson nog steeds heel geliefd zijn, maakt dat we wel kunnen zeggen dat haar ontwerpen gerekend kunnen worden tot kunst. Borduur-ontwerpen-kunst.

Als er een boekje is besteld, dan plaats ik weer een ander ervoor in de plaats, en zorg ik ook dat de foto weer overeenkomt met de uitgave. Maar als je specifiek op zoek bent naar een bepaalde uitgave (Deens of Engels of zo), vraag er gerust om, want van deze mooie top-boekjes probeer ik zoveel mogelijk in voorraad te hebben, en misschien heb ik nèt wat je zoekt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quilt-bezoek van Mieke

Quilts van Mieke Schabbing
Met zelfgeverfde lapjes maakte Mieke deze schitterende quiltjes. De snij-techniek die hieraan ten grondslag ligt leerde ze vorig jaar op een cursus in Duitsland die werd gegeven door Kathleen Loomis. Ze is al jarenlang bezig met quilten en schrijft daarover op haar eigen blog, en soms is het dan ineens het juiste moment om een nieuwe sprong in de quilt-ontwikkeling te maken en een gespecialiseerde cursus te volgen. Wat een mooi resultaat! Ik was er helemaal weg van!

Deze quiltjes mocht ik fotograferen toen Mieke bij mij op bezoek was op mijn open huis. Quiltje van Mieke SchabbingDeze quiltjes had ze meegenomen omdat ik had gevraagd aan mijn bezoek om ook wat mee te nemen. Quilters (en andere handwerksters) hebben iets bijzonders met elkaar: ze beginnen gelijk te praten als ze elkaar zien en stoppen daar pas mee als het ècht tijd is om weg te gaan. We praatten er onder andere over hoe handwerksters soms jaren lang zoeken naar een creatieve uitingsvorm waar ze zich ècht prettig bij voelen. En dan ineens weet je: “Dìt past bij mij! Dit past ècht bij mij!” En ook hoe er dan in een bepaalde handwerk-richting nog zoveel verdere groei kan plaatsvinden. Met deze quiltjes merkte Mieke dat dit bij haar ook zo ging: dit pàst bij haar! De rechte en verspringende lijnen, het harmoniëren en contrasteren met kleur. En als geen ander weet ze dat heel veel andere quiltsters ook zulke ontwikkelingen doormaken, want ze is jarenlang bestuurslid geweest van het Quiltersgilde. In het tijdschrift van deze grote quiltvereniging staan altijd interviews met quiltsters die aan de hand van hun quilts ook vertellen over hun ontwikkeling.

Ik voelde me bevoorrecht dat Mieke me gister kwam opzoeken, en mag deze foto’s van haar laten zien. In het echt nòg mooier dan op de foto. Maar ook ànderen kunnen deze quiltjes binnenkort in het echt bewonderen, want ze worden geëxposeerd in het Rechtshuis in Aduard. QuiltPlus houdt daar haar tweede expositie: moderne eigentijdse quilts in een 17e eeuws gebouw, dat zorg vast ook voor mooie contrasten. Aduard ligt in Noord-Groningen, en de expositie gaat half oktober van start. Omdat het zien van andere quilts en quiltjes altijd weer inspirerend is!

Op de inzet-foto: impressie van Windmolens in Zee, gezien vanuit de lucht.

Drie quiltjes van mieke Schabbing

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Visite

k
Een kleedje maakt alles leuker.
Nee, da’s niet waar.
De visite, dìe maakt alles leuker!
Vandaag had ik m’n open-boekenkamer, maar we zaten natuurlijk het meest in de open-huiskamer. Met wat lekkers erbij.
Ik was net bezig om de kleedjes op tafel te fotograferen, toen de bel ging. Die ging niet zo heel vaak, maar wel vaak genoeg om een hele leuke dag te hebben. Heel bijzonder om met verschillende vrouwen te praten over handwerk. We praatten o.a. over kleedjes in borduurramen, patchwork, quiltreizen, oppassen voor rsi, tentoonstellingen, geborduurde schilderijen, het quiltersgilde, doorpitten, boeken en mijn blog. Opnieuw hoorde ik dat iemand onder woorden bracht dat ze die oude handwerkboeken meer waardeert dan de nieuwe, omdat ze veel duidelijker uitleggen wat je moet doen. Mooi, zei ik, dan kan ik doorgaan met m’n business. Maar dat mocht toch al wel (zeiden zij), want ze vonden het leuk. Alleen wel een beetje veel om te lezen soms. Tja, dat is ook wel weer eens goed voor mij om te horen. Dus toen zei ik maar dat ik nog zoveel heb liggen en dat krijg ik niet allemaal in één blogje per dag. En zo wisselden we van alles uit, praatten van het ene onderwerp naar het andere (zoals vrouwen dat zo goed kunnen), en had ik een fijne dag.

Het is reuze leuk om zo met die oude kleedjes en andere dingen bezig te zijn.
En nòg leuker om ze af en toe allemaal te voorschijn te halen en temidden van al die oude haaksels koffie en thee te drinken met andere handwerkliefhebbers!

kleedjes

Lees reacties (4) of geef een reactie

Houten breinaaldenkokers

houten breinaaldenkokers
Houten breinaaldenkokers!
Ze zijn reuze leuk om te zien maar er passen niet zoveel breinaalden in. Ze komen uit de tijd dat er vooral op dunne breinaalden werd gebreid.
Leuke nostalgie en ik plaats er tien in m’n shop.
En ik vond het wel een leuke foto voor vandaag: je kunt er een stralend zonnetje in zien!

houten breinaaldenkokers

Lees reacties (4) of geef een reactie

Digitale praatjes in het echt

gehaakt-valletje-met-vogeltjes
Eén van mijn bloglezeressen reageert regelmatig op mijn schrijfsels-met-foto en vandaag komt ze me opzoeken. Dat vind ik bijzonder en ik verheug me erop. Kunnen we eindelijk eens ‘in het echt twitteren’.
En nog wat lezeressen uit de buurt komen even aanvliegen: leuk!

Bedankt voor alle reacties die ik kreeg via mail op mijn open-handwerkkamer-idee. Leuk dat jullie meeleven, en ik kan het natuurlijk goed begrijpen dat je niet zomaar zo’n eind kan gaan rijden. Maar des te leuker dat ik toch wat bezoek kan verwachten vandaag! Ik heb er zin in.

M’n twitterende gehaakte vogeltjes plaats ik in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Basistechnieken voor creatief bezig zijn

Boeken met basistechnieken creatief
Altijd op zoek naar oude handwerkboeken, en soms vind ik dan ook nog iets anders wat er enigszins bij past.
In de serie “Basistechnieken voor handvaardigheid” verschenen in de tachtiger jaren leuke boekjes, zoals over Weven, Kantklossen en Breien met kralen.
Maar nu kwam ik er ook nog één uit dezelfde serie tegen over Boetseren. Dus bij deze de toelichting: af en toe plaats ik ook iets in m’n shop wat strikt genomen niet over handwerk gaat, maar er toch wel een beetje bijhoort. Van alle delfstoffen die over de hele wereld tot nut van de mens worden aangewend, is klei misschien wel de wonderbaarlijkste, want geen enkel ander natuurlijk produkt laat zich zo gemakkelijk (zonder andere hulpmiddelen dan de vingers) in iedere gewenste vorm kneden. En een leuk boekje hoe je klei kunt beleven, kneden en gebruiken is natuurlijk nooit weg.

Ook in de serie “In woord en beeld” sluipt wel eens een boek wat niet direct met handwerk heeft te maken. Druktechnieken in Woord en Beeld (bijvoorbeeld). In deze serie komen ook titels voor als Breien en Haken, Poppen en Knuffelbeesten, en Borduren (in woord en beeld).

Vier hobbyboeken in woord en beeld

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

“Versier uw huis”

Boekje haken kleedjes
Ik ken m’n huis niet meer terug, want ik heb overal witte kleedjes neergelegd. Gebreide en gehaakte. Op de tafels, op de piano, onder de fruitschaal, in de kasten. Wat geinig!r

Ik werd op het idee gebracht door een oud haaktijdschrift. Redakties van tijdschriften zijn vaak nogal scheutig met directieven: “Doe Dit en Maak Dat!” En altijd een uitroepteken erbij. Nu stond er op een oud DMC-tijdschrift over haken de opdracht: “Versier uw huis!”.

Dus dat heb ik gedaan. De kleedjes liggen overal!
Vier ervan heb ik vast in m’n shop geplaatst, twee gehaakte en twee gebreide. De rest volgt nog wel een keer. Als ik weer klaar ben met de versiering.
En de twee leuke haakboekjes: ook te koop. Weer eens wat anders dan de bekende Durable-boekjes.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Randen borduren – voorbeelden van heinde en ver

Boekjes randen om te borduren
Randen borduren! Ik vind het één van de leukste vormen van borduren. De bekende Deense Grete Peterson verzamelde er 233 en die werden in 1971 gepubliceerd in het leuke boekje Randen om te borduren. Veel van die randen-patronen vinden hun oorsprong in aloude tradities uit de hele wereld. In dit oude boekje staan randen uit Hongarije, Roemenië, Griekenland, Denemarken, Peru, Zweden, Mexico Tunesië, Rusland en Japen en nog wat meer. Ik koos een rand waarvan bekend is dat die al in de 16e eeuw in Italië is geborduurd, met rode zijde op natuurlinnen. Ik maak hem in blauw en laat hem morgen aan mijn handwerk-bezoek zien. En omdat ik weet dat er meer mensen nìet dan wel komen, nu ook alvast aan jullie.

Voor andere randen-liefhebbers heb ik twee van deze boekjes voor m’n shop.

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oud handwerk (leuk om over te praten)

geborduurd kleedje
Op zaterdag 1 oktober a.s. is het Nationale Kringloopdag. Ik koop wel eens wat in een kringloopwinkel, en soms maak ik een snelle foto van iets zoals ik het daar aantref. Omdat de entourage een bepaald charme heeft. Op deze foto is goed te zien dat dit kleedje geborduurd is met perlé-garen en ook de franjes zijn daarvan gemaakt.

En morgen is het mijn geborduurd lang kleedjepersoonlijke kringloop-dag hier thuis. Ik ben bezig met wat manden te vullen met handwerk en zie er naar uit om met een paar bloglezeressen wat te praten over oud en nieuw handwerk. Foto’s van oud handwerk laten zien dat de stijl van borduren in de loop der tijd wel wat is veranderd. Maar kletsen met andere handwerkliefhebbers: dat is van alle tijden!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Wapperende witte sprei of tafelkleed

geborduurde klederdracht-scheveningen-beveland
De oude witte sprei die ik een paar blogjes geleden over een Flevo-hek liet wapperen (zodat de Hollandse luchten goed harmonieerden met het wit van de sprei) staat nu in m’n shop. Ik legde er wat kleine schilderijtjes op (die natuurlijk ook heel mooi zijn), zodat er nog genoeg ruimte op de foto over is om de ingeweven motieven te kunnen zien. Een mooie sprei voor een éénpersoonsbed, maar ook geschikt als ondergrond voor een uitstalling van antiek of zilver.

De schilderijtjes met geborduurde klederdracht van Zuid-Beveland en Scheveningen staan ook in m’n shop. Het zijn geschikte borduurwerkjes om los te halen uit de gammele lijstjes en voor iets anders te gebruiken. Als ik nog steeds vlakbij Scheveningen zou wonen (daar woonde ik een paar jaar), dan zou ik zo’n borduurwerkje denk ik op een tasje naaien. Deze borduurwerkjes zijn mooie herinneringen aan een rijk klederdracht-verleden.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tas met patchwork

Tas met patchwork
Stralend eind-september-weer en daarom maakten we nog een zondagmiddag-wandeling. De parkeerplaatsen waren vol: iedereen trok erop uit. Het mooie weer zorgde voor mooie plaatjes, maar de vele andere recreanten zorgden soms voor minder prettige confrontaties. Zo moesten we van onze klompenpad-route afwijken omdat motorcrossers – midden in het stiltegebied – de weg versperden. We konden er gewoon ècht niet langs. Helaas, ook dat is Nederland. Dus doken we het bos in en vonden daar een idyllisch meertje met sprookjesachtige uitstraling. Eén en al rust en wonderlijke kleuren. Ik zocht een takje om mijn tas op te hangen, maar hoorde geritsel. Een hert? Nee, een grote hond. Jammer, nu kon ik nèt niet meer m’n tas recht hangen. Gauw grisde ik hem van de boom en we liepen weer weg. In de hoop dat de eigenaar z’n hond bij zich zou houden. Sprookjes bestaan niet. Of ze duren maar een paar minuten.

Wat een gezeur van mij. Het was gewoon een prachtige dag! En we genoten van de zon en het bos. En het coulissenlandschap. Telkens een akkertje, en dan weer een perceel bomen. Veel Afwisseling. Dat is ook terug te zien op deze patchwork-tas. De afwisseling van de lapjes zorgt voor het speelse effect. Patchwork is in onze tijd heel ingewikkeld geworden, maar terug naar de basis is nog steeds mooi. Wat mij betreft: terug naar de basis van geen brommers in het stiltegebied en honden graag aan de lijn.

En wat het patchwork betreft: ik heb naast boeken met ingewikkelde patchwork-patronen ook boekjes met die simpele basis die voor zoveel uitstraling kan zorgen. Zoals het boekje Country-style Patchwork.

Tas met patchwork

Laat wat van je horen en geef een reactie

Miniatuur borduurwerkjes

Medaillons voor miniature-borduurwerkjes
Miniatuur-borduurwerkjes hebben een grote charme. “Small things have a fascination of their own”. Zo begint Boek Needlepoint miniatureseen Engels boek wat veertien leuke voorbeelden geeft voor schattige schilderijtjes. Vaak is het de combinatie van ontwerp, gebruikte steek, passepartout en lijstje. In de Victoriaanse tijd werden veel kleine werkjes met grote kundigheid gemaakt, dus als je zin hebt in iets kleins dan sta je in ieder geval in een traditie. Needlepoint Miniatures.

Een heel klein borduurwerkje inlijsten kan er gelijk een groots effect aan geven, ook al is het lijstje ‘maar’ van vergulde kunststof. Ik vond deze drie lijstjes en één nog als pakketje op verschillende plekken, maar nu zijn ze weer bij elkaar. Voor wie alleen de medallon-lijstjes wil gebruiken voor een eigen borduurwerkje, of voor wie zin heeft om de vierde zelf te borduren. Gauw klaar, en toch iets leuks.

Ze zijn gefotografeerd op een oud patroon: om te laten zien dat ze ècht klein zijn: 5 cm. hoog.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Ik leerde breien!

boekje ik leer breien
Ja: ik leerde breien!!
En ik heb (gelukkig) heel goede herinneringen aan die eerste breiles van vroeger.
Ik weet het nog goed: met gele wol mocht ik een recht lapje breien en dat werd later een pannelap.
Die gele pannelappen ‘verdwenen’ vanzelf ergens in mijn jeugd (ik denk dat m’n moeder ze zoveel heeft gebruikt dat ze ‘op’ waren).
Toen breien een paar jaar geleden weer zo in de mode kwam, vond ik het leuk om die pannelappen uit m’n herinnering nog eens na te maken.
Het enige wat ik toevoegde waren de witte margrieten.
Ik heb het verhaal van dat eerste breiwerkje wel eens op m’n blog verteld: toen het gele lapje klaar was, mocht er een wit gehaakt randje omheen. En dat mocht ik mee naar huis nemen. O, vreugde! Een half uur nadat de school was uitgegaan had ik het al af. En toen had ik een probleempje: juf had gezegd dat twee toeren wel genoeg waren voor het randje. En dat was véél te snel klaar. Ik vond een oplossing: ik haalde het gehaakte randje weer uit, en deed het nog eens overnieuw. Oplossing van een zevenjarige.
Het verhaal is duidelijk: m’n liefde voor handwerk zat er al vroeg in!
En die liefde zit er nog steeds in, en het is reuze leuk om dat nu met anderen op deze manier te kunnen delen.
Meestal elke dag één of een paar blogjes via de digitale constructie, maar a.s. woensdag ben ik thuis om andere handwerkliefhebbers (c.q. bloglezeressen) thuis te ontvangen. Wel graag je even aanmelden per mail (via contactformulier).
En als je misschien toevallig nog één van je eerste handwerkjes hebt van vroeger: neem het mee! Dat zou ik leuk vinden om te zien!

Het boekje met de mooie titel “Ik leer breien” en de mooie foto – kijk eens naar het gezicht van dat kind! – plaats ik in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zelf kleding maken en aanpassen

boeken kleding maken
Zelf kleding maken naar eigen ontwerp” geeft de naaister het zelfvertrouwen en de kennis om eigenhandig een garderobe samen te stellen die geschikt is voor haar figuur.
“Waarom zou u veel geld uitgeven aan kleren die u na de bevalling niet meer kunt dragen? Maak voor de zwangerschapsmaanden zèlf eenvoudige en stijlvolle kledingstukken.” Ideeën en patronen voor zwangerschapskleding helpt u om in snel een paar modellen te maken die ook nog aan de groei kunnen worden aangepast.
De makkelijke handleiding voor Zelfmaakmode“. Praktische down-to-earth-aanpak van de bekende Henriette Beukers. Ze begint er bijvoorbeeld mee om te stellen dat je voor het zelf maken van kleding heus niet een heel arsenaal aan hulpmiddelen nodig hebt, en zet op een rijtje wat je dan wèl nodig hebt. En (zoals liefhebbers van deze grote handwerkkenner gewend zijn): Héél veel interessante informatie over bijvoorbeeld stofversieren en watteren en allerlei andere onderwerpen die bij het zelf-maken van kleding gebruikt werden in de seventies. En ook wat gerichte informatie over stoffen zoals tweed, die in die tijd volop in de mode waren.
Nog een bijzonder boek: Pas mode aan: Kledingtips voor handicaps. Aan dit boek is meegewerkt door de Stichting Aanpassingen voor Gehandicapten. Ik weet niet of die stichting nog bestaat, maar het boek is er gelukkig nog wel. Het boek is een project geweest waaraan vele deskundigen uit de wereld van revalidatie en mode hebben meegewerkt.

Vier bijzondere boeken over zelfmaakmode op de foto, en twee wat bekendere boeken, de Handboeken voor Zelfmaakmode. Die werden destijds uitgegeven door Knip en Margriet en daar werd veel reclame voor gemaakt en ze verschenen in meerdere edities.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hortensia in Herfstlicht

geborduurd schilderij hortensia
Hortensia in Herfstlicht.
Een vriendin uit m’n woonwijk is al een paar weken met vakantie, en ik heb de sleutel van haar huis. Ik mag al die weken de planten water geven en de post van de mat halen. Gisteravond wachtte ik daarmee tot één van de mooiste momenten van deze prachtige herfstdagen: het late namiddag-licht wat overgaat in de vroege avondschemering. Zo wandelde ik over de straten tussen onze huizen met een geborduurd schilderij onder m’n arm, want die wilde ik in de tuin van de vriendin fotograferen. Boodschap aan haar: “Kom nu maar weer eens terug, die vakantie heeft nu wel lang genoeg geduurd, en hier in je Hollandse tuin is het ook mooi!” (grapje….)

En boodschap aan jullie: Kijk eens wat een mooi geborduurd Hortensia-schilderij! Het staat in m’n shop. Ik haal al m’n geborduurde schilderijen naar beneden want ik vind het zelf ook leuk om eens te kijken wat ik allemaal heb. Het zijn er best veel!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hollandse luchten

tulpentas
Het lijkt wel voorjaar, met mijn tulpentas langs de kant van de weg. Welke weg? Een weggetje de Franje witte spreipolder in na de Nijkerkersluis.
En het lijkt wel zomer, zoals ik een oude witte sprei kon laten wapperen over een hek met uitzicht over het Nuldernauw.
Voor buitenlandse lezers: we beleven een nazomer zoals we lang niet gehad hebben, met de ene mooie dag na de andere.
Een zacht windje waaide ons naar Zeewolde. In m’n omhaakte jute tas zat een oude witte geweven sprei. Omdat ik altijd op zoek ben naar plekjes waar ik die grote objecten even kan uithangen voor een foto. Later nog wat meer detail-foto’s van deze oude sprei.
Wàt een prachtige herfstdagen!

witte sprei over hek

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Appelland

borduurwerk appels
Thuiskomen met een zak appels.
Overal langs de wegen staan kraampjes met zakken appels.
Niet langs de snelwegen, wel langs de langzaam-wegen.
Véél leuker!

Het geborduurde schilderijtje laat de groei van de appel zien: van bloesem tot vrucht.
Wat hebben we het goed! We kunnen weer appels eten!

detail borduurwerk appels

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Uitnodiging Open Handwerk-kamer

stoel met borduurwerk
Deze week Open Boekenkamer, ter gelegenheid van mijn 2000e blogje.
Als je belangstelling hebt voor een bepaald boek en je wilt het eerst eens zelf doorbladeren: dan kan dat op woensdag 28 september.

En ook: Welkom om op deze prachtige stoel te zitten en met mij een kopje koffie of thee mee te drinken!
Ik zet wat manden neer met handwerk en daar is vast wel wat in te snuffelen.
Ook als je niks wilt kopen, en gewoon op bezoek wil komen: welkom!
Ik zou het leuk vinden als je zelf ook een handwerkje meeneemt; ik ben altijd benieuwd naar waar anderen mee bezig zijn!
Voor de duidelijkheid: deze uitnodiging geldt alleen voor bloglezeressen. (Je weet tenslotte maar nooit).
Ik zie het als een gelegenheid om mijn tweeduizendste blogje te vieren en kennis te maken met mijn lezers.
Ik stel het op prijs als je je aanmeldt, en dan wissel ik ook m’n adresgegevens uit.

Deze prachtige stoel bied ik ook te koop aan! Een handgeborduurd pronkstuk en ik ben benieuwd wat jullie er van vinden.
Welkom om deze stoel op 28 september te bewonderen en uit te proberen.

s

Bewaren

Lees reacties (10) of geef een reactie

Blauw op het Loo

Vaas paleis het Loo
Tijdens de september Tuinmaand zijn op Paleis het Loo 45 Delftsblauwe vazen te zien, die vervaardigd zijn naar het voorbeeld van nog drie bestaande originelen uit de 17e eeuw. De afgelopen jaren hebben de tuinen van dit paleis een grondige renovatie ondergaan, en het plaatsen van deze vazen was de bekroning van dat grote werk.
Voor a.s. woensdag heb ik mijn bloglezeressen uitgenodigd voor een bezoek aan mijn Open Boekenkamer en Open Handwerkkamer. Mijn huis staat in dezelfde stad als paleis het Loo en wie weet vind je het leuk om twee bezoeken met elkaar te combineren. In dat geval kan ik een bezoek aan Paleis het Loo van harte aanbevelen. Zeker als je hier nog nooit eerder bent geweest, dan is het de moeite waard om daar eens naar toe te gaan.
Het geborduurde tegeltje in bruin staat in m’n shop.

geborduurde-vazen

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Replica Borduurlap 1867

replica borduurlap 1867
De romantiek vierde hoogtij aan het eind van de 19e eeuw en dat is ook goed terug te zien in de stijl van borduren.
Oude borduurwerken uit die tijd hebben een hele eigen charme, met veel huiselijke en romantische tafereeltjes en bijna altijd is er wel een lief hondje op te vinden wat met trouwe hondenogen de kamer inkijkt. En die romantische bloemenrand eromheen: die hoort er helemaal bij.
Een eeuw later werden borduurpatronen uit die romantische tijd ook afgedrukt in tijdschriften en werden opnieuw zulke schilderijen geborduurd. Replica-borduurwerken noem ik ze daarom. Dit mooie schilderij kocht ik vorig jaar en blogde daar toen ook over. Ik schreef: “Als ik eraan toe ben, bied ik het te koop aan.” Met genoegen heb ik er dus zelf eerst een jaar tegenaan gekeken, maar nu is het voor m’n shop. Replica uit 1867.

collage borduurwerk 1867

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Koken en borduren met kruiden

borduurpatroon groente
Voor de grap heb ik ook eens een aflevering gekeken van Heel Holland Bakt. Dus daar kan ik nu cactusvruchtenook van meepraten. Lekker: al dat vet en al die suiker!
En voor de grap kocht ik een kilo cactusvruchten. Omdat ik die nog nooit eerder had gezien in de supermarkt. Ze zaten in een plastik bakje waar ze ook peren en tomaten in stoppen, maar nu zat er een kilo cactusvruchten in. Eerst een paar dagen genoten van die mooie kleuren op de fruitschaal en er eens één opengesneden. Ai, dat valt tegen. Gelijk je vingers vol met stekels en die harde pitjes is ook niet alles. Dus jam ervan gemaakt, dan kun je de pitjes eruit zeven. En het is opnieuw een goede manier om te genieten van die kleuren!

Als Heel Holland nog eens genoeg krijgt van taarten met vet en suiker, dan boek borduren en koken met kruidenheb ik nog wel een goed idee: Koken met kruiden! Al in 1976 schreef Ann Roth een boek, samen met een chef-kok die in zijn tijd bekend was: Koken en borduren met kruiden. Het is een mooi boek, boordevol kruissteekpatronen van bekende keukenkruiden. En op elke bladzijde ook een recept waarin die kruiden worden gebruikt. Dat lijkt me nou nog eens een goed idee voor Heel Holland!
Tjonge, 1976…. dat is véértig jaar geleden! Toen hadden we zulke mooie boeken, en nu zitten we nog steeds in het taarten-stadium….
Het borduurpatroon van groenten vind je ook in m’n shop.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rijssens museum

havezate de oosterhof rijssen

In Havezate De Oosterhof in Rijssen is een karakteristiek Twents stadsmuseum ondergebracht. knipmuts
De Rijssense klederdracht wordt pas sinds kort niet meer gedragen. De traditieheeft hier dus erg lang standgehouden. De dracht was eenvoudig, maar er was wel een rijke traditie van prachtige knipmutsen.

Klederdracht museum Rijssen
Op de zolder van het Rijssens Museum is veel materiaal te zien wat te maken heeft met de textielverzorging. Voor liefhebbers van oude wastobbes en de eerste vroege wasmachine, van mangelplanken en strijkplanken, van naaimachines en naaigerei is dit een heel interessant (streek)museum.
Uitzonderlijk is de zeer grote collectie strijkijzers die op deze zolder is te zien. Er wordt ook heel Strijkbouten in museum Rijssenveel informatie gegeven over de ontwikkeling van het strijkijzer.
Massief gietijzeren strijkbouten ontstaan als men van haardvuren overgaat op houtkachels. Het strijkijzer wordt op de kachelplaat verwarmd. Men heeft vaak twee exemplaren, zodat de één kan worden opgewarmd terwijl de ander in gebruik is.
Later kwamen er vroege strijkijzers, met een afsluitbaar vakje waarin gloeiende turf, een kooltje, of een speciaal heet binnenblokje gedaan wordt.
Er zijn losse rekjes waar de strijkbout op kan rusten: een treefje. Later wordt er een rekje aan de houten strijk-planken bevestigt voor dit doel.

strijkijzers museum Rijssen
Verder is er in dit museum nog veel te zien over de produktie van jute. DaaroverFormele tuin Havezate Oosterhof Rijssen later een foto op m’n blog.
Rijssen verkreeg al in 1243 stadsrechten en heeft een ondernemende geschiedenis. Het had veel steenfabrieken en een infrastructuur van stoomtreinen en scheepsvaart.
De musea in Twente zijn interessant voor wie kennis wil nemen van de rijke textiel-historie in Twente, en voor wie nog wat mooie plekjes zoekt om te vertoeven.
Heerlijk rondlopen in de mooie omgeving. Met alleen een klein gehaakt tasje mee.

gehaakt tasje

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Witborduurwerk

drie boeken witborduurwerk
Het Schwalmische witte borduurwerk dankt zijn naam aan de kleine landstreek Schwalm, waar het riviertje met die naam doorheen loopt. Het schwalmische borduurwerk is lange tijd tot dit gebied beperkt gebleven omdat de boerenbevolking van vroeger van Boekje folkloristisch borduurwerkhet moderne verkeer afgezonderd bleef. Hèt kenmerk bij uitstek van vrouwen-handwerk in allerlei regio’s en culturen, is steeds weer: de verfraaiing van beschikbaar materiaal. In Schwalm was dat aanvankelijk ruw geweven linnen, wat met siersteken werd bewerkt. Later onderging ook dit mooie borduurwerk veel veranderingen. In onze tijd wordt deze borduurkunst weer door een groeiende groep vrouwen beoefend. Iemand die daar veel vaardigheid in heeft is Jeanny. Zij laat op haar blog Merklapperie  een verbazingwekkende produktie zien van haar borduurwerken. Ze werkt aan een lange rol waar ze allerlei steken en patronen van witborduurwerk op maakt. Op haar blog laat ze daar telkens wat van zien en liefhebbers van dit witborduurwerk kunnen haar lange rol via haar blog zien groeien.

Deze boekjes heb ik voor m’n shop: Folkloristisch Borduurwerk , een oud boekje Weisstickerei met veel mooie foto’s,
en een paar exemplaren van een ander Duits boekje Weisstickerei. En het boekje Borduren Wit op Wit van Svennas.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sallandse heuvelrug

Sallandse heuvelrug
Vanmorgen gelezen op een informatie-bordje:
Toen de wereldbevolking groeide, nam de mens steeds meer oorspronkelijke natuur in gebruik. borduurwerk hoge boomIn Amerika ontstond voor het eerst twijfel over deze ontwikkeling. Dit leidde aan het eind van de 19e eeuw tot de oprichting van Yellowstone, het eerste Nationale Park ter wereld. Daarna was  Zweden het eerste land in Europa om het goede voorbeeld na te volgen. Wereldwijd zijn intussen talloze Nationale Parken opgericht, met als doel de oorspronkelijke natuur te beschermen of cultuurhistorisch erfgoed te bewaren.
In Nederland zijn inmiddels twintig Nationale Parken (die worden Parels van de Ecologische Hoofdstructuur genoemd), en in heel veel van die parken ben ik nog nooit geweest. Nu heb ik zin om een bucketlist te maken van die parken en ze allemaal te bezoeken. Vandaag belandden we op de Sallandse Heuvelrug. Gewoon omdat mijn man zo lief was om een dagje vrij te nemen. We zaten vanmorgen al vroeg op een bankje, vlak achter dit hek. Heel ver uitkijken over de bossen en de heide. “Op kantoor zitten ze nu mailtjes naar elkaar te sturen”, zei m’n lief. Dat is altijd leuk om aan te denken, als je een dagje vrij hebt.

collage bomen
We liepen weer verder, over brede en smalle paden. We vierden de eerste of de tweede dag van de herfst, want ik kan iedere aanleiding voor mijn bomen-behoefte wel gebruiken. En we blikten nog wat terug op die tweeduizend blogjes. Er waren soms obstakels op het pad (gesymboliseerd in die boomstronken op de middelste foto), maar we zijn samen al een heel eind gekomen. Al dat computer-uitzoekwerk deed m’n man voor me. Hij is mijn parel van de technologische blogstructuur.
Zodat ik lekker bezig kan zijn met borduurwerken en boeken en bomen bij elkaar te verzinnen.
Morgen verslag over waar we nog meer terecht kwamen in Twente.
En dat leuke borduurwerk van een hoge herfstboom staat in m’n shop. Voor wie ook zo van bomen houdt.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Plantaardig verven

bollen wol met takjes
Het leuke van bloggen vind ik dat ik van alles kan verzinnen en er dan een foto van maken en een stukje bij schrijven. En dat ik inmiddels een grote groep ‘volgers’ heb die dat willen lezen. Sommige blogjes zijn heel leuk om te maken, zoals deze! Dit is het verhaal achter deze foto:
Ik heb een paar boekjes over Verven met Plantaardige kleuren en die bladerde ik door. Ik pagina uit boekje plantaardig vervenvond de foto’s in dat boekje zo inspirerend en dat leek me leuk om nog eens na te doen. Ideeën genoeg, maar het komt er niet altijd van om ze ook allemaal uit te voeren. Maar nu werd één van deze boekjes besteld, en dat was een goede reden om die foto dan eens te gaan maken. Dus stapte ik op de fiets, op weg naar het buitengebied waar ik wel wat takjes van de bomen en struiken kon plukken. Dat was voor mijn foto. Een aangenaam klusje, met dit mooie najaarsweer!

Verven met plantaardig materiaal wordt al heel lang gedaan. Het boekje “Wol en Plantaardig Verven” geeft ook wat informatie over de geschiedenis.
En het boekje 75 nieuwe recepten voor Plantaardig Verven staat vol met goedkope ideeën om zelf die mooie natuur-kleuren over te brengen op je wol. Daar kun je boombast en kruiden en vermolmd hout voor gebruiken. En boombladeren.

En het leuke van bloggen is dat er altijd weer een reden is om op stap te gaan! Het is weer een prachtige dag en ik ga er weer vandoor! Op weg naar mooie musea en mooie plekjes!

Boekjes verven met plantaardige stoffen

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Brieflezend meisje bij venster

tapisserie borduurwerken brieflezend meisje bij venster
Het Brieflezend meisje bij het venster is een schilderij van de 17e eeuwse Hollandse meester Johannes Vermeer uit het begin van zijn carrière. Het is te bezichtigen in Dresden.  Het schilderij is ongesigneerd en waarschijnlijk in 1657 voltooid.
Op het schilderij “Brief lezend meisje bij het venster” is de rol van het licht dat door het venster in de ruimte valt, heel belangrijk.
Door deze lichtval komen de sfeer, de volumes en kleur er zo uit dat het geheel de aandacht lang vasthoudt, en daarom is het ook een meesterwerk.

Veel vrouwen hadden in de vorige eeuw zin om dit meesterwerk na te borduren en dat kon omdat fabrikanten stramien bedrukten met de afbeelding. Rob Scholte verzamelde een heleboel van die borduurwerken en hing die op in een museum. Enigszins vervreemdend, maar toch: Een indrukwekkend gezicht!

Ik loop al heel lang rond met een tas die ik maakte van een oud borduurwerk, wat iemand ooit maakte maar nooit inlijste. Via deze tas heeft het brieflezende meisje al heel wat van Nederland gezien. En ik nam haar mee naar bovengenoemde expositie en had daarbij enorm veel plezier. Het meisje en ik voelden ons thuis temidden van zovele andere meisjes. M’n zus maakte een foto van mij en ze besloot dat staand te doen, en niet liggend. Meestal zijn mijn foto’s liggend. Maar dit is een bijzonder blogje en daarom laat ik deze foto groot zien. Het is mijn tweeduizendste blogje!

tapisserie borduurwerken brieflezend meisje bij venster

En ik heb warempel nog een extra Vermeer-tapisserie in voorraad voor een andere liefhebber!
Voor wie net als ik zo’n tas wil maken. Ook leuk om even de verschillen te laten zien. Bij Scholte kon je ‘alleen maar’ de achterkanten zien, maar de verschillen in de voorkant zijn ook wel interessant. Verschillen in kleurgebruik en in grootte en dus detail.
Maar dat is maar een detail-opmerking. Belangrijker is dat ik het plezier wil demonstreren wat ik had bij het rondlopen met m’n tas op zo’n tapisserie-volle plek! En het plezier wat ik had om tweeduizend blogjes te schrijven over handwerk!

tapisserietas en schilderij brieflezende vrouw

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (11) of geef een reactie

Oude ansichtkaarten klederdracht

Oude ansichtkaarten klederdrachten
De middelste kaart: van een bloglezeres gekregen!  Het is een herdruk van een oude ansichtkaart en ik wist niet dat die op deze manier weer opnieuw worden gemaakt. Achterop schreef ze dat ze m’n blogjes waardeert. Lief!Oude ansichtkaart breiend meisje

De echt oude ansichtkaarten zijn voor verzamelaars van klederdracht-kaarten en voor liefhebbers van oude foto’s waarop meisjes in de deuropening van hun huis hun verplichte pennen breiden voor die dag. Het was hard werken vroeger en meisjes werden al jong ingeschakeld om te zorgen dat alles gebeurde wat er gedaan moest worden. Maar gelukkig mochten de kinderen ook wel eens met hun vader mee: met de boot het water op!

Sommige van deze kaarten zijn honderd jaar oud of ouder. Er zit er één bij met een postzegel van één cent. Groeten werden overgebracht via zo’n kaart uit Volendam. En wat bijzonder leuk dat ik nu in onze tijd óók nog de groeten kreeg op zo’n klederdracht-kaart!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Opbergmappen Ariadnes

Opbergmappen ingebonden jaargangen Ariadne
Om het handwerk tijdschrift Ariadne te bewaren, werden speciale opbergmappen gemaakt. Dat staat netjes en ook na vele jaren is het nog een plezier om die oude nummers van vroeger door te bladeren. Je komt altijd weer iets tegen waarvan je denkt: “Dat vond ik tòen al mooi, en nu weer”, en dan krijg je vanzelf zin om het (alsnog) te maken.
Wie weet is nog iemand op zoek naar twee lege opbergmappen en één volle: uit 1981. Leuk om alles netjes naast elkaar op een rijtje te hebben staan.

Ik heb ook vier ingebonden jaargangen die wat ouder zijn: uit 1957, 1958, 1960 en 1961. Het ruggen ingebonden ariadneinbinden is netjes en nauwkeurig gebeurd, met goed materiaal. Met plezier heb ik die oude tijdschriften doorgebladerd. Ze komen uit de tijd dat mijn moeder en een hele generatie toegewijde huisvrouwen bezig was met kleren en kleertjes naaien en breien voor een groeiend gezin. Deze tijdschriften spreken van zorgvuldigheid, toewijding, huiselijkheid en gevoel voor stijl. Patronen voor grote en kleine jongens en meisjes. Foto’s en instructies voor stofversieren, moderne randen naaien, en gehaakte kleedjes. Ik zag bij het bladeren een patroon voor een bakvisjumper, Engelse mode in tweed, moderne monogrammen met de Pfaff, een zondagsjurkje voor kleine coquette meisjes, herenpullovers, dressoir-lopers, wijde cirkelrokken, moederdagcadeautjes, breipakjes voor een parmantig drietal, babygarnituren, tapijtjes in smyrnaknoopwerk, elegante stola’s in guimpehaakwerk en nog veel meer.
Moeders werden volop gestimuleerd om “Uw huis tot uw thuis” te maken en kregen daarvoor talloze patronen aangereikt. Ariadne was een ‘tijdschrift’ wat eigenlijk ‘tijdloos’ is geworden, want het is nu nog steeds – en opnieuw – erg leuk om die oude patronen weer te zien en te gebruiken.

Pagina's oude Ariadne

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Poppen en Beren: Maak ze, knuffel ze, bewonder ze

collage antieke poppen

Antieke poppen en beren roepen allerlei nostalgische gevoelens op. Hier is vroeger mee gespeeld. De poppen en beren zijn met liefde en vakkundigheid gemaakt. Er was ooit een moeder of een poppenmaker die de vaardigheid bezat om iets moois te maken voor een kind. De poppen en beren zijn met liefde bewaard, met liefde verzameld, en na verloop van tijd worden ze (met toewijding) te koop aangeboden. Ook al ligt zo’n pop dan een tijdje als marktwaar op een kraam: de liefde van weleer straalt er nog altijd vanaf. Mooi om te zien zijn ze. Deze zomer vroeg ik aan negen marktkraam-houders of ik de poppen op hun kraam mocht fotograferen. Wie weet kan ik nog eens wat met deze foto’s doen, want het is leuk om al die foto’s zo bij elkaar te zien. In ieder geval illustreren ze de poppen-liefde op duidelijke wijze.

Collage poppenboeken
Maar hoe leuk die oude poppen ook zijn (om te zien), het kan nòg leuker zijn om zelf weer een nieuwe pop te maken. Voor een nieuw kind of een nieuwe tijd. In deze (oude) boeken staan volop patronen.

collage-doeboekjes-poppen
En ook die oude kleine doe-boekjes zijn nog goed bruikbaar. Sommige boekjes komen nog uit de zestiger jaren, maar dat zijn vaak hele fijne en duidelijke boekjes. De ondertitel van het laatste boekje vat het samen: Poppen: maak ze, knuffel ze en bewonder ze!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Moderne Sieraden

sieraden in coda
Een modern museum in een modern gebouw is de CODA: Cultuur Onder Dak. Dit museum streeft ernaar de grootste collectie Nederlandse sieraden te beheren en die collectie telt al 5000 stuks. Ze hebben vaak tentoonstellingen van (moderne) sieraden en soms loop ik even naar binnen om een kijkje te nemen. De laatste foto in de collage toont hoe de sieraden waren tentoongesteld in losse vitrines. V.l.n.r.: een collier van textiel en verf (van De Wolf), een collier van titanium en goud (van Bräuer), een ketting van katoen en zijde (van Broadhead), van goud en emaille (van Planteydt) boeken over sieradenen van ahorn, bladgoud, laminaat en verf (van Metcalf). Allerlei materialen worden dus gebruikt. De namen onthoud ik door direct na een foto ook even een foto te nemen van het bordje wat de uitleg geeft. Als een sieraad in een museum ligt, dan straalt het eer naar de maker of maakster, maar als een sieraad om iemands hals hangt, dan dient het als benadrukking van de uitstraling of goede smaak van de draagster.

In 1989 werd een tijdschrift uitgegeven met hoge pretenties: heel veel interessante artikelen over sieraden. Ik weet niet of deze serie lang heeft bestaan, maar ik heb in ieder geval het eerste nummer voor m’n shop. En dat staat boordevol wetenswaardigheden over sieraden. Interessante artikelen over kralen breien en borduren, over Engelse kantklosjes en antieke tasbeugels. Over de geschiedenis van stofknopen als sieraden en nog veel meer. Sieraden maken en dragen is van alle tijden, dus het maakt niet uit dat dit tijdschrift over Kralen al wat ouder is. Ook het boek Sieraden zelf maken is interessant.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Maak eens wat

tapisserie borduurwerk
Maak eens wat, want dat is leuk!
Je komt soms gekke dingen tegen. “Het zal wel een kunstwerk zijn”, denk je dan. De vraag ‘wat is kunst?’ is moeilijk te beantwoorden. Maar meestal is het zo dat als iets geen duidelijke functie heeft en zomaar ergens op de stoep of in een park staat, dan zal het wel een kunstwerk zijn.
In Zwolle kwam ik een kunstwerk tegen langs de stadsgracht (je ziet het links op de onderste foto) en daar zette ik een leuk tapisserie-straatje op. Kleine kunst en grote kunst?
Wie hier een tapisserie-tasje van wil maken: daar is vast geen kunst aan! Ik zie het er zò al in!

zwolle

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude boekjes Filet doorstopwerk

boekjes filet doorstopwerk
Filetdoorstopwerk is een oude techniek die vroeger werd uitgevoerd in witte of naturelkleur op een bijpassende ondergrond. De hokjes kunnen op verschillende wijzen worden ‘doorgestopt’. Enkele bekende steken zijn: Feston (Point d’esprit), Linnenstop (point de toile), Ster, Stop (point de reprise). Er kunnen blaadjes worden gemaakt met een omslingerde rijgsteek of in reliëf. Of wieltjes. En er zijn ook nog wat vulmotieven verzonnen in vroeger eeuwen: gedraaide vulmotieven of geometrische vulmotieven. Een madeliefje of een spiraal kwam ook vaak voor. Wàt een verfijning om op een net-ondergrond zoveel mogelijk versieringen en variaties aan te brengen.
Vier oude boekjes met honderden voorbeelden voor verzamelaars, of liefhebbers die opnieuw deze oude techniek beoefenen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op jacht

ingelijste achterkanten borduurwerken-jachttafeel
We jagen naar vele dingen!
Ik ga maar niet filosofisch doen, en beperkt het tot ‘handwerk’: we kunnen ook jagen naar mooi handwerk!
Om het zelf te maken, om achterkanten in te lijsten, of om iets leuks te maken van wat anderen maakten.
Ik jaag er deze week naar om elke dag wat boeken in m’n shop te plaatsen en een geborduurd schilderij.
Eens kijken of ik dat om en om kan doen.
Als eerste vandaag een geborduurd jachttafereel. Deze zijn vroeger ‘bij bosjes’ gemaakt en Rob Scholte verzamelde er een heleboel. De bovenste foto is van zijn tentoonstelling (die nu afgelopen is). De onderste foto is van twee ruiters te paard die op zoek zijn naar de vrijheid.
Vrijheid op de maandagochtend! Niet jagen, maar blij zijn met alle mooie dingen die er zijn om van te genieten.
Zoals zo’n oud geborduurd jachttafereel. Wie het mooi vindt, kan het kopen. Als symbool voor “Jagen naar vrijheid”.

tapisserie jachttafereel

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over zijdeschilderen

patroonvellen zijdeschilderen
Zijde geeft kleur een schitterende uitdrukkingskracht en uitstraling. Zijdeschilderen komt uit China en is een oude techniek, die hoorde bij een toonaangevende cultuur. Het was bij uitstek een manier om kunstzinnigheid tot uitdrukking te brengen. Vanuit de Oriënt namen zeelui niet alleen de ruwe zijde en de zijderups mee naar Frankrijk, maar ook de techniek van het schilderen. Nu nog kunnen we schilderijen, tapijten en gewaden bewonderen die na eeuwen hun helderheid nog niet verloren hebben. In Nederland was het Boeken schilderen op zijdeschilderen op zijde vroeger volledig onbekend, en in Frankrijk raakte het ook een hele tijd in de vergetelheid. Pas aan het begin van de vorige eeuw werd het weer opnieuw ontdekt en ontstonden er kunstenaarskolonies in Zuid-Frankrijk en Bretagne. En daarvandaan kwam het ook uiteindelijk in Nederland terecht. In de Nederlandse literatuur is niet veel over het zijdeschilderen verschenen: liefhebbers van de vorige generatie schaften ook wat Franse boekjes aan. Ik heb (van verschillende herkomst) wat boeken over deze edele kunst verzameld en die plaats ik in m’n shop. Eén boek bestaat voornamelijk uit zes grote patroonvellen en kleurenvoorbeelden. Alleen al deze voorbeelden zijn zò aantrekkelijk dat je gelijk een cursus zou willen gaan volgen: zo mooi!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Court house kussens

log cabin kussen op rots
Mijn kussen voor deze zondag: fijne dag gewenst!

Foto gemaakt op één van de Faroër eilanden, in de zomer die nu echt afgelopen is.
Patchwork-techniek: het aloude en traditionele courthouse-blok

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gezellige fairs en festivals

midwinterhoorn ambacht
In iedere stad en streek worden één of meerdere keren per jaar plaatselijke markten gehouden waar ambachtslieden en huisvlijters hun waren aanbieden of hun ambacht demonstreren. Als ik in de gelegenheid ben, ga ik hier graag naar toe. En ik ben nu geïnteresseerd geraakt in de presentatie van oude ambachten, door mensen die zich daarvoor speciaal in historische of traditionele kleding steken. Voor mijn blog wil ik daar een serie foto’s van maken. Op de Honingmarkt in Ugchelen kwam ik deze Midwinterhoorn-blazers tegen. Zij zijn beschikbaar om in december de midwinterhoorn te blazen, en verdienen daarmee onze waardering want dit geluid voegt veel toe aan de sfeer op fairs en festivals. Ze blazen traditioneel d’Olde Roop:
“Zee bloas um beurten de boodschap védan,
dat ’t duuster mut goan want ’t licht kump d’r an’.

Deze foto plaats ik met toestemming, maar ook met toezegging, namelijk dat ik ook even naar hen zal linken. Binnenkort geeft de kleine groep weer een cursus om het blazen van de midwinterhoorn te leren, en ze willen ook graag hun kleine blaasgroep uitbreiden.

In de aanloop naar de honingmarkt was een stuk straat aan beide kanten bezet met kraampjes, en ik stond ook wat langer stil bij een kraam waar een mevrouw haar denim-kunst aanbood. Voor een paar euro kocht ik een leuk honing-kado-zakje en een denim-bloem. Bij deze mijn stimulans aan anderen om vooral ook heel vaak wat te kopen bij dit soort markten. Zo dragen we er aan bij dat de verkopers van huisvlijt plezier blijven houden in hun bezigheid. Het zou toch jammer zijn als ze ontmoedigd raken omdat ze te weinig verkopen?
En ik plaats nog een nieuw borduurwerk van een  IJslandvaarder (ook een Zeeman-met-pijp) in m’n shop.

De houtkrullen: berkenhout. Mocht ik meenemen van de markt-blazer (die nog niet de winterwende aankondigde, maar het begin van de herfst, met volop lekkere honing.)

div-handwerken

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Honingmarkt

beertje paddington bij honing
Een record-aanvoer honing maakte de 50e Honingmarkt in Ugchelen extra bijzonder. Al jaren zijn wij fan van deze grootste honingmarkt, waar we onze winterinkopen doen en een uur zoet brengen met proeven en praatjes maken met de imkers. honingpotjesDie imkers zijn bijzondere mensen, met enorm veel liefde voor hun ambacht. Voor hen is het ook een hoogtepunt om elk jaar in september hun produkten te verkopen in het dorpshuis, en hun klanten te ontmoeten. Elk jaar leer ik weer iets van hen bij, want ze willen maar al te graag vertellen. Dit jaar hoorde ik van wel drie verschillende imkers dat mensen met hooikoorts vooral lokale honing moet kopen. Dan weet je namelijk zeker dat de bijen ook in aanraking zijn geweest met de boom of plant waarvoor je allergisch bent, zelfs als je zelf niet precies weet welke dat is. Ik heb gelukkig geen allergie, maar we kochten wel zoveel mogelijk honing die zo dicht mogelijk in onze eigen regio is gewonnen. Gewoon omdat dat leuk is.
Van te voren bedachten we hoeveel potjes we zouden kopen, maar daar gaan we eigenlijk altijd overheen. Omdat een potje honing ook leuk is om kado te geven en als je op zo’n markt rondloopt, krijg je altijd weer ideeën. Zo fietste ik laatst met iemand, die vroeg hoe een bepaalde roze-bloeiende plantKruissteek patroon voor honing langs een sloot heette. “Balsemien”, zei ik. Zij krijgt straks een potje Balsemien-honing, want die was daar te koop. Verder is er ook altijd Heide-honing te koop, die is wat duurder maar heel bijzonder. Zolang er honing op dit soort markten wordt aangeboden: nooit meer honing uit de supermarkt kopen! Die wordt in grote containers uit Zuid-Amerika aangevoerd, en gemengd en verhit en dat vermindert de kwaliteit. Die honing is alleen maar zoet. Het is veel leuker om al die verschillende smaken te kunnen proeven van de Lindehoning, de Aalbeshoning en de Acaciahoning.

En als je nog een borduurpatroontje zoekt van een potje honing of een bij of een honingraat: in dit anker-patroon staan er een heleboel. Of als je ook zo’n leuk tasje wilt, wat ik maakte van vintage-stof: in m’n shop heb ik er nog een paar. Handig om bij je te hebben als je meer honing koopt dan je van plan was.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Aankondiging Open Boekenkamer

Drie keer stempel Tweedehandswerk
Ergens deze week plaats ik mijn tweeduizendste blogje op Tweedehandswerk.
Vanaf het begin heb ik over drie dingen geblogd:
* Ik liet foto’s zien van handwerken die ik zelf maakte. Dit is in de digitale handwerkwereld gebruikelijk geworden: er zijn talloze handwerkblogs die hetzelfde doen. Hierdoor is de handwerkwereld de laatste jaren een digitale community geworden. We delen en we sharen en we complimenteren via internet en dat is leuk.
* En ik deed verslag van handwerk-events waar ik zelf naar toe ging.
* Ik liet ook foto’s zien van handwerken en handwerkboeken die ik in mijn webshop te koop plaatste.
En in een blogje vertelde ik wat over dat handwerk of dat boek.

In mijn shop probeer ik zo goed mogelijk melding te maken van eventuele beschadigingen aan een handwerkboek. Zoals scheurtjes in het stofomslag en zo. Het is fijn als je van te voren weet wat de conditie van een boek is wat je wilt kopen. Deze aanpak leidt tot tevreden klanten. Ik krijg vaak mailtjes van mensen die een boek hebben gekocht en na ontvangst melden dat ze er blij mee zijn.
Boeken-verkoop via internet is inmiddels ook heel gebruikelijk, maar het is natuurlijk nòg leuker als je een boek van te voren kunt inzien.
Die gelegenheid bied ik volgende week. Ter gelegenheid van mijn tweeduizendste blogje stel ik mijn boeken-kamer open voor handwerkliefhebbers. Welkom om de handwerkboeken (die ook op m’n shop staan) in te zien, door te bladeren, er vragen over te stellen etcetera.
En natuurlijk hoop ik ook op gezellige koffie-drinkers die het leuk vinden om bij mij op bezoek te komen!

Volgende week meer over deze Open Dag. Er komt nog meer informatie hierover. Nu alvast de voor-aankondiging van de datum:
woensdag 28 september 2016.

Drie keer stempel Tweedehandswerk

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Embroidery Show van Rob Scholte

tapisserie tas margriet
Mijn (oude) tapisserie-tas nam ik vanmiddag mee naar een bijzondere koepel fundatietentoonstelling: Rob Scholte’s Embroidery Show.
Deze spraakmakende tentoonstelling is nog tot en met dit weekend te zien in De Fundatie in Zwolle (en dat is ook een heel bijzonder gebouw).
Spraakmakend en beeldvormend, dat was het zéker! In een paar foto’s doe ik op de vrijdagavond nog even verslag (ter stimulans van misschien van anderen die op het laatste moment nog even hier naar toe willen).
In een later blogje ga ik nog wat dieper in op de vele opmerkingen die over deze bizarre (want dat is het wel) tentoonstelling zijn geuit.

Ik dacht dat iedereen die hiernaar toe ingelijste borduurwerken scholteging, wel zou weten dat het om de ingelijste achterkanten van borduurwerken ging. Want deze tentoonstelling is uitgebreid in de media besproken. Maar ik hoorde toch veel mensen met enige verbazing zeggen: “Het zijn de àchterkanten hè?” Ja, dat zijn het. Duizend stuks maar liefst. En dat geeft inderdaad een bizar effect.

ingelijste borduurwerken Scholte
Rob Scholte is een kunstenaar die de grenzen opzoekt van auteursrecht, en met deze tentoonstelling heeft hij die grenzen weer wat opgerekt. Je moet er maar opkomen, om bijna duizend borduurwerken op te snorren en ze dan omgekeerd in te lijsten. Hij begon tien jaar geleden met het verzamelen van borduurwerken (ik ook trouwens). En hij hekelt daarmee ‘de ongeïnteresseerde domheid’, waarmee Nederland afstand neemt van de traditionele, met de hand gemaakte borduurwerken, die door moeders en oma’s met zoveel liefde zijn gemaakt. “Het resultaat van maanden en jaren noeste arbeid wordt door erfgenamen vaak voor slechts een euro van de hand gedaan”. Zo staat het op de folder en website. Klopt niet helemaal trouwens, want die resultaten worden door de erfgenamen gewoon naar kringloopwinkels gebracht – in het gunstigste geval – en daar krijgen ze niks voor. Alleen de kòpers, die betalen er een paar euro voor. En die prijzen zijn sinds deze tentoonstelling flink omhoog gegaan. Gelukkig maar.

Er zijn nog wel een paar dingen ‘een beetje scheef’ in de ingelijste borduurwerken scholteaanpak van de kunstenaar. En daar is nog wel meer over te zeggen, volgens het spraak-makend-concept. Maar voor dit moment besluit ik met te zeggen dat ik vanmiddag genoten heb van deze bijzondere (en bizarre) tentoonstelling! Al was het alleen maar omdat het echt heel grappig was om met mijn tapisserietas op de foto te gaan op zo’n toepasselijke plek!

tapisserietas


Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserie Zeemannen

achterkanten tapisserie zeeman
De context bepaalt alles.
En die uitspraak wil ik toelichten.
Met m’n zus liep ik vanaf het station naar museum De Fundatie in Zwolle, en dan heb je tijd zom even wat te praten. Ze vertelde dat ze gister langs Soesterberg was gefietst en dat het daar zwart van de mensen zag. Later zag ze op het journaal wat er aan de hand was: met veel militair vertoon was een bijzondere Amerikaanse vlag overgedragen aan het Militair Museum. De zorgvuldig ingepakte vlag werd ingevlogen met een Chinook-helicopter. Er waren erehagen en plechtige toespraken. Een minister sprak uit dat deze vlag ons eraan moet herinneren dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is. De vlag heeft op 6 juni 1944 gewapperd op een Amerikaans marineschip, wat deelnam aan de Normandië-invasie. Tot dat moment was het een gewone vlag. De jaren na D-day werd het een gekoesterde vlag. En na de dood van de commandant van het landingsvoertuig van destijds, werd het een symbolische vlag. En een verhandelde vlag. Er is maar liefst een half miljoen euro voor die vlag betaald. En nu is hij dus te zien in het Militair Museum.

Je kunt zeggen: wat veel geld voor een stukje textiel met gaten.
En je kunt ook zeggen: wat gek om de achterkanten van een borduurwerk in te lijsten.
En nòg gekker om er dan een paar duizend euro voor te vragen. Alleen maar omdat Rob Scholte er z’n handtekening achter heeft geplakt.
M’n zus en ik liepen rond in het museum, en daar werd op dat moment ook een rondleiding gehouden door de museum-directeur. Hij haalde één van de kunstwerken van de muur, zodat iedereen de handtekening kan zien. Door die handtekening  is zo’n borduurwerk ineens zesduizend euro waard. De context heeft dat bepaald.

Ja hoor eens: dat ga ìk er echt niet voor betalen! En dat hoeven jullie bij mìj Borduurwerken Zeeman met pijpook niet te betalen! Ik verkoop dit soort borduurwerken gewoon vanwege de vóórkant. En ik ben een stuk goedkoper! Zo’n Zeeman bijvoorbeeld. Wìj (d.w.z.: wij handwerksters) weten dat het de beeltenis van Dorus Rijkers is. Een zeeheld. Ik heb er wel eens eerder over geblogd. Die service geef ik ook nog, als ik wat verkoop. Een beetje informatie over de achtergrond van een borduurwerk. En dan vraag ik er maar een paar tientjes voor. Nou ja, moet ik zelf weten. En Rob Scholte mag het ook zelf weten. Je kunt je er druk over maken, over z’n prijzen, maar wat schiet je daarmee op? Ook op ander terrein zien we dat er soms hoge bedragen worden betaald. Voor een oude vlag, een stukje stof.
Want: de context bepaalt alles.
Zo werkt dat denk ik.

En ik heb ook weer even van deze context gebruik gemaakt door mijn eigen mooie zeemannen nog even in de aandacht te plaatsen.
Dat vind ik leuk van bloggen. Altijd weer een invalshoek vinden om m’n waren aan te prijzen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Haak mee! Haak in! Haak aan!

boek haken
Op zaterdag 17 september wordt tussen 12 en 14 uur de derde landelijke Haak In! gehouden. Dit heeft te maken met het burgerinitiatief De Grootste Gehaakte Deken van de Wereld 

Een Haak in! wordt twee keer per jaar gehouden, in april en in september.
De bedoeling is om mensen op te roepen om -ongeacht wáár en met wié ze zijn- tussen 12 en 14 uur één of meerdere granny squares voor het Dekenproject te haken. De vierkantjes kunnen worden ingeleverd of opgestuurd naar de inleverpunten, waarvan de adressen op de facebookpagina Haak je aan? Haken is verbinden staan.
Iedereen kan iemand anders uitnodigen om samen een paar uur pagina uit boek hakensamen te haken (en koffie te drinken). Gewoon in een huiskamer of in een tuin. Of in een park of in het buurthuis. Of om het groots aan te pakken, dat kan natuurlijk ook.
De oproep om tussen twaalf en twee op de derde zaterdag van september te haken, wordt wereldwijd gedaan. Dus leuk om eraan te denken dat ze in Australië en Nieuw Zeeland er speciaal voor opblijven, om op hetzelfde tijdstip als bij ons een paar uur te haken. In Thailand is het dan avond en haken ze ook mee. En aanhakers in Canada en Amerika staan er vroeg voor op. Zoveel haak-connectie is vast enorm stimulerend! Aanhaken!
Het gaat bij dit haak-initiatief vooral om het haken van Granny-squares, om daarmee de grootste gehaakte deken van de wereld te haken. Maar als je misschien zin hebt om daarna ook eens iets anders te haken: wat dacht je van een gehaakte gitaar? Zulke (gekke) dingen deden ze ook al in de zeventiger jaren, en in die leuke oude retro-boeken vind je de patronen.

De organisatie van de Haak-In vroeg me om aandacht te besteden aan de happening van morgen, en ze sluiten af met: “Eigenlijk is er geen reden om niet mee te doen, want ben je onderweg dan haak je toch gewoon op het station, in de trein of bus, op de tribune tijdens de sportwedstrijd (van je kinderen), in het museum, de kantine, de camping etc.”

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud boekje Kunstbreiwerk

oud boekje beyer kunstbreiwerk

Otto Beyer was een bekende uitgever van handwerkboekjes en die boekjes verschenen in de eerste helft van de vorige eeuw bij ‘duizendtallen’. En ze waren enorm inspirerend want vele vrouwen (onze oma’s en oud-tantes) breiden de kunstige kleedjes boekjes kunstbreiwerk in museumop dunne pennen na. Prachtige kleedjes, die het ook verdienen om door ons nu in musea bewonderd te worden. De tentoonstelling Breien! in het Fries Museum (de tentoonstelling is nu voorbij) had twee oude Beyer-boekjes in de vitrine liggen, en ook een paar oude kleedjes. Dat vond ik leuk om te zien en ik maakte er een foto van. Maar nu kon ik vanmorgen ook zelf een foto maken van twee van deze boekjes want ik heb zelf nu ook twee exemplaren van deze Kunstbreiwerk-boekjes. Dus moet ik er een extra lang blogje van maken, om ruimte te hebben om die twee foto’s kwijt te kunnen. De bovenste inzet-foto is dus gemaakt in het museum, en de onderste is van mijn boekjes. Eén daarvan zet ik te koop in twee boekjes kunstbreiwerkm’n shop. Deze is compleet met de twee bijlagen. Het andere boekje (waarvan een bijlage ontbreekt) hou ik nog even zelf, want ik ben zelf ook een liefhebber van deze prachtige foto’s. En ik ging een beetje los bij het plaatsen van foto’s in de galerij: zodat andere liefhebbers ook even kunnen genieten van deze mooie foto’s. Opmerkelijk wel dat ze in de dertiger jaren ook al zulke mooie foto’s afdrukten.
Genoeg: de ruimte is vol! In dit blogje zijn de foto’s interessanter dan de tekst: dat gaat soms zo.

paginas-uit-oud-boekje-kunstbreiwerk

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kledinghangers omhaken

kledinghangers
Na alle mooie dagen wordt het weer tijd om wat orde aan te brengen in alles wat hier Negen omhaakte houten kledinghangersnog ligt om op m’n shop te zetten. Daar hoop ik de komende tijd mee bezig te gaan. Ik verzamelde wat en ik zocht naar boeken. In de warme weken was ik liever buiten dan achter m’n computer, maar ik denk dat ‘het seizoen’ nu ècht begonnen is. Is er ook een ‘blog-seizoen’ dan? Wie weet!

Deze kledinghangers haakte ik twee jaar geleden. Ik gebruik de kledinghangers niet echt, maar ze waren wèl heel leuk om te maken. En heel makkelijk! Wie weet kan je nog een tip gebruiken om wat restjes wol op te haken. Gewoon een smalle band haken, beetje uitrekken, middendoor de haak erdoorheen steken, om de houten hanger spannen, en dan de onderkant dichtnaaien. Staat heel orderlijk!

Plastik en omhaakte houten kledinghangers

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Textiel ABC

bleek op openlucht museum

De Vereniging Textieletikettering voor Was- en Strijkbehandeling gaf eens een leuk boekje uit over de “Aankoop en onderhoud van textiel”. En daarin staan veel wetenswaardigheden. Zoals een paar pagina’s met definities van veel voorkomende stoffen en behandelingen. Ik noem er een paar:
Merceriseren: Om katoen een glans te geven, die bestand is tegen wassen, wordt deze gemerceriseerd. Dat is een behandeling met loog onder spanning.
Decatiseren: Een fixatiebehandeling met stoom verleent wollen stoffen glans, een soepele greep en vermindert de neiging tot krimpen.
Durable Press: Een veredelingsprocédé toegepast op geconfectioneerde kledingstukken, waardoor ze kreukherstellend en vouw-houdend en vormvast worden gemaakt.
Vollen: Het doen vervilten van wollen stoffen om ze dichter en zwaarder te maken.

Interessant. Maar het grootste deel van het boekje Textiel ABC bestaat boekje textiel abcuit informatie over wassen, drogen, chemisch reinigen. Voor allerlei soorten textiel worden aanwijzingen gegeven hoe het het beste gereinigd kan worden. Scheerwol en halflinnen en voeringsstoffen: alles verdiende een eigen etiket met voorschriften voor de was. Wat wisten onze moeders veel, die al die voorschriften zorgvuldig toepasten.

Nu gebruiken we dit soort boekjes en naslagwerken niet meer zo vaak. We stoppen het gewoon in de wasmachine en zien wel hoe het er weer uitkomt en dat gaat meestal wel goed. Maar één tip-van-vroeger is het nog altijd heel erg waard om opnieuw door te geven, en die tip wordt in het Openluchtmuseum ook jaar-in-jaar-uit uitgedragen. En dat is het bleken van de linnen of katoenen lakens op een bleekveldje. De afgelopen dagen heb ik het zelf ook met succes toegepast. In een katoenen gehaakte tas zat een grote vlek. Wassen alleen hielp niet. Dus legde ik de tas een paar dagen in de overvloedige zon, op m’n grasveldje, en maakte ik hem steeds nat. Zo kon de vlek uitbleken. Nog één mooie tropische dag vandaag om deze tip ook voor andere hardnekkige vlekken toe te passen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dol op fietsen en dol op borduren

fiets
We beleven tropische dagen, wat uitzonderlijk is voor half september. Ik pakte weer de oude herenfiets, want daar kan ik het lekkerste op crossen, en fietste een eind over de Veluwe. Ik zat bij iemand een paar uur in een bostuin en daarna fietste ik weer terug. En daar deed ik heel lang over, want ik kwam nog een plekje tegen waar ik even ging slapen, en een beekje waar ik m’n voeten ging koelen. En nog een stukje lopen naast de fiets omdat de weg zo stijl omhoog ging. En nog even pauze omdat het zo warm was. En nog even om de stilte te ervaren. M’n fototoestel heb ik meestal in m’n vlindertasje, dat hebben jullie al wel vaker gezien. En m’n mobiel in een Thais tasje, waar ik ook dol op ben. Als ik zo ruig over bospaden fiets, dan heb ik die apparaten liever in die tasjes over m’n schouder hangen, om al te veel bonken van de oneffen bosgrond op te vangen.
Deze Thaise tasjes worden voor toeristen gemaakt waarbij aloude motieven worden gebruikt. In het boek “Als naalden dromen” (waar ik gister over blogde) las ik: “Yao-meisjes en vrouwen zitten vaak buiten in groepen eindeloos met elkaar te babbelen en te borduren. Bij mijn weten zijn het de enige vrouwen ter wereld die een speciale uitdrukking hebben voor “gek zijn op borduren”. Dit heet in Yao-taal: “Manq Zor”.

collage
Dol op borduren, en dol op deze bijzondere dagen! Ik hoop dat jullie er ook van genieten!

tasjes

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op de fiets en op visite

patroon country garden
Midden in de bossen van de grote hoge Veluwe woont iemand die ik graag eens wil opzoeken, en vandaag vind ik dat een goede dag daarvoor. Natuurlijk had ik allang eens met de auto naar haar toe kunnen gaan, maar ik vind het leuker om op z’n mooie tropische dag als vandaag een doel te hebben om door die bossen te gaan fietsen. Ze woont in een groot huis, en die landelijke huizen zijn altijd mooi om te zien. En om te borduren. Iemand deed dat al eens en het schattige schilderijtje wat daarvan werd gemaakt plaats ik in m’n shop. En ook een oud patroon, wat al eens door iemand werd gebruikt, en wat overbleef na het borduren.
En nu ga ik de ochtendkoelte benutten: lekker sjezen door de bossen! Fijne dag gewenst!

Naschrift: ’s morgens om negen uur vertrok ik, en nam het schilderijtje mee in de fietstas. Ik was niet tevreden met de foto van ’s ochtends, dus midden in het bos probeerde ik het nog eens opnieuw. En nu ben ik wel tevreden. Wat een heerlijke dag was het! Opnieuw urenlang op de fiets, vele kilometers lang, en in Hoenderloo een gastvrije ontvangst bij iemand in zo’n mooi huis. De hele dag buiten: ik krijg er maar geen genoeg van!

schilderijtje in het bos

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Als naalden dromen

boeken cecile dreesmann
De Griekse mythologie wemelt van verhalen over spinnen, weven en borduren, met Pallas Athene als officiële beschermvrouwe. Arachne heette de weefster uit Lydië, die de euvele moed had om Athene tot een tweestrijd uit te dagen. Zij gingen een wedstrijdje spinnen houden. Arachne won, maar dat vond Pallas Athene niet fijn en daarom veranderde ze Arachne in een spin.pagina uit boek als naalden dromen

En een oude sage vertelt van Thorgunna, een vrouw van de Hebriden, die omstreeks het jaar duizend naar IJsland kwam en de jaloezie opwekte van alle vrouwen daar door haar prachtige borduursels. Prompt werd ze van hekserij beschuldigd en dat leidde ook weer tot allerlei verwikkelingen.

En Serena was een arm Vlaams meisje dat dag en nacht werkte om haar zieke moeder en haar jongere broertjes en zusjes te onderhouden. Op een dag zat zij buiten in het bos en wist geen raad meer met de moeilijke situatie. Toen viel er een spinneweb in haar schoot en dat inspireerde haar tot het maken van kant en daarmee verdiende ze een fortuin. Dat gaf ze aan haar zieke moeder en zo kon ze eindelijk trouwen met de man die ze liefhad.

Dus ik zou zeggen dat borduren en weven niet erg saai is. De geschiedenis is vol van pagina uit boek als naalden dromenwonderlijke verhalen. Veel van die verhalen heeft Cecile Dreesmann achterhaald en ze vertelde ze graag na in haar boeken.
En de geschiedenis, liever gezegd: de cultuur, is ook vòl van prachtige weefsels en borduurwerken. Daar had Cecile gedurende haar borduurleven ook altijd grote interesse in. Ze schreef meerdere boeken over de geschiedenis van de edele kunst die zijzelf ook zo intens beoefende. Ik vond weer een nieuw boek van haar: Als naalden dromen. Echt een mooi boek, en om dat te laten zien plaatste ik meerdere foto’s in de galerij. M’n associatie was eigenlijk dat ‘droom’ en ‘loom’ wel goed bij elkaar passen. Het zijn warme dagen, en misschien is het wel lekker om met zo’n mooi boek op schoot de hele geschiedenis van het borduren door te bladeren. Als naalden dromen, gaan we vanzelf meedromen.

(De andere boeken op deze foto staan al langer in m’n shop en kun je daar wel vinden, als je interesse hebt.)

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kralen breien

antiek kralen tasje

In Zuid-Duitsland ontstond in de Biedermeiertijd (1815-1850) een uitgebreide huisindustrie boek kralen breienvan kralen breien. Er kwamen gespecialiseerde glasfabriekjes, die de allerkleinste kraaltjes in alle kleuren maakten. En er waren patronen en werktekeningen voor tasjes en beursjes. Die werden hoogmode! De kralen werden eerst op een ragfijne draad geregen volgens een telpatroon. Dit geduldwerkje werd meestal door mannen gedaan. Elk kraaltje moest op de juiste plaats geregen worden om het motief te kunnen breien. Vrouwen breiden te tasjes op zeer dunne breinaalden. De adel breide zelf ook wel haar eigen tasjes, maar de meeste tasjes werden toch wel door thuis-breisters gemaakt.
Dit tasje op de grote foto hing in een vitrine in de tentoonstelling Breien in het Fries Museum. Maar het is ook nog mogelijk om zelf zo’n tasje te kopen, want op antiekmarkten worden ze nog wel eens te koop aangeboden (onderste foto).
En het is natuurlijk ook mogelijk om het zelf eens te doen, zo’n tasje maken. Het enige wat je nodig hebt is een goed boek. En kraaltjes natuurlijk. Maar die heb ik niet, wèl het boek: Kralen Breien, motieven en patronen.

antieke kralentasjes op markt

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie