Archief voor januari 2017

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Baboesjka in de sneeuw


Een baboesjka is een oud vrouwtje met een lange jas en hoofddoek. Ze probeert op straat wat dingen te verkopen voor wat inkomsten.
Aan het eind van de 19e eeuw maakte een kunstenaar houten poppetjes en die liet hij aan z’n vrienden zien. Die vonden dat het poppetje wel wat op hun matronja leek, hun buurmeisje. Het buurmeisje wordt ook vaak liefkozend matroesjka genoemd. De poppetjes werden heel populair en worden van zacht lindehout gemaakt. Russische ambachtslieden maakten ze in grote getalen. De namen Baboesjka en Matroesjka worden door elkaar heen gebruikt.

Uitwisseling van aansprekende ideeën uit andere landen is leuk, en zo zijn er in ons land ook veel van deze leuke poppetjes bekend, niet alleen van hout maar ook als zachte poppetjes. Er dook zomaar een leuke baboesjka bij mij op!
Vanmorgen ben ik nog aan het nagenieten van een mooie avond met een heleboel studenten die bij mij aan tafel schoven. Met hen was er ook van alles uit te wisselen en het is leuk om te horen waar zij mee bezig zijn. Geen oude vrouwtjes, maar vrolijke jonge mensen! Ik kreeg een prachtige bos bloemen van hen en daar ben ik heel blij mee! Maar baboeska valt al bijna weer om van ongeduld: ze wil naar buiten want het heeft gesneeuwd!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Houten breikokers


Op verzoek twee houten beschilderde breinaaldenkokers toegevoegd.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hapjestoer


Vandaag heb ik voor twee groepen studenten gekookt en dat was nog een hele toer. Want de gewone pannen zijn niet groot genoeg en ik moest erover nadenken hoe ik dat deed met het wisselen van de groepen. Ik sneed een paar kilo groente weg en experimenteerde met kaki-fruit met granaatappel-diksap en ik zocht al m’n servies bij elkaar. Om kwart voor zes deed ik de kaarsen aan en om precies zes uur stond de eerste groep voor de deur. En het was gelijk zò gezellig! Het eten was lekker en er was genoeg en we praatten over hun studie en de tijd vloog voorbij. Om kwart voor zeven zette ik de rijstkoker nog een keer aan voor de volgende groep die om zeven uur aanbelde.  Toen waren de twee groepen er even tegelijk en stond iedereen met elkaar te praten en maakte ik gauw de schalen weer klaar om opnieuw te serveren, en toen voelde ik me zo blij! Al die leuke jonge mensen in ons huis: bijzonder!

Tussendoor had ik ’s middags nog even het schilderijtje los gemaakt. Er bleken vijftig kleine spijkertjes in te zitten, dus toen had ik ook nog een knijptang tussen het bestek. Ik heb wel even de naaimachine op tafel gehad en ben aan het tasje begonnen, maar het hengsel kwam niet meer klaar. Morgen weer verder. Ik heb een voldaan gevoel over deze mooie avond!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tour de Hap


Mijn taak is het vandaag appels te schillen!
Ik krijg vanavond vijftien studenten te eten en ben bezig m’n kamer klaar te maken en boodschappen te doen. Tafels verschuiven, stoelen bijzoeken, al m’n servies klaarzetten, de kapstok leeghalen: ik ben er druk mee! “Tour de Hap” heet de jaarlijkse traditie van de studenten in mijn stad om bij diverse adressen langs te gaan.  Bij de één een voorgerecht en bij de ander een hoofdgerecht, en de verschillende groepen komen dan na elkaar. Twee jaar geleden deed ik ook mee en toen zei één van de studentes: “Ik zie hier overal handwerk liggen.” Hier kun je dat blogje nog teruglezen.
Zelfs op de appels ligt dus een handwerkje en als ik nog tijd over heb ga ik daar nog iets leuks van maken.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Buiten koud, binnen gezellig


Buiten koud, binnen gezellig (zo ongeveer).
Begin deze week gingen het geborduurde tasje en portemonneetje op de post. De foto van deze tasjes hebben een tijd lang als ‘featured image’ (of zoiets) de categorie ‘tasjes’ in m’n shop aangegeven. Dus nu moest ik een andere ‘featured foto’ plaatsen en heb ik gelijk alle andere foto’s ook maar eens veranderd. Dat was ook wel weer hoog tijd (ja toch?)

Ik kreeg antwoord dat de ontvangster blij is met de tasjes. Ik had er nog een paar foto’s van gemaakt voordat ik ze inpakte. En die geven dan een beeld van hoe ik hier begin deze week bezig was. Buiten koud, binnen gezellig (dus).
Omdat het aan het begin van het jaar zo somber is buiten, gebruik ik deze week m’n vrolijkste inpakpapiertjes bij het inpakken van bestellingen. Ik wissel meestal af met m’n rollen inpakpapier (nu dus fel blauw, tot de rol weer op is.)
Voor wie vandaag thuis is: De bloemetjes buiten zetten lukt nog niet. Fijne dag binnen gewenst (en hopelijk gezellig)!

En ik stop vanzelf wel weer met experimenteren met een schrijfstijl met haakjes (past niet echt bij mij).

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

DMC Agenda met keukenpatronen


Elk jaar geeft DMC een agenda uit met heel veel mooie borduurpatronen rond een bepaald thema. Liefhebbers kopen de agenda elk jaar, en verzamelaars proberen hun collectie compleet te krijgen. In 2007 stond de agenda vol met keukenpatroontjes, en die zijn reuze leuk om te zien. Hoe leuk? Daar heb ik een collage van gemaakt. Tien jaar oud, deze agenda, maar nog reuze aantrekkelijk. En je krijgt gelijk weer zin om iets nieuws te gaan borduren uit deze
DMC Agenda sur le thème de la cuisine

Dat ik dit keer zoveel pagina’s laat zien (in een collage) heeft een reden. Later meer hierover!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekje: Textieldruk


Bedrukte katoen werd in de 18e eeuw een mode-artikel dat voor het eerst niet alleen voor de rijken maar ook voor de gewone man en vrouw beschikbaar kwam. De stof, ingevoerd vanuit India of gemaakt in één van de vele werkplaatsen in Europa, kwam in alle kwaliteiten en prijsklassen in grote hoeveelheid beschikbaar.
De eerste katoendrukkerijeen werden op het einde van de 17e eeuw in Nederland en Engeland opgericht. De eerste drukkerij kwam in Amersfoort, gevolgd door één in Amsterdam. En daarna zagen steeds meer handelaren hier brood in en kwamen er nog veel meer, want er waren geen gilde-regels die beperkingen oplegden. Er werd gedrukt op Indische katoen gedrukt, dat werd aangekocht door drukkers of handelaars in de havens waar de schepen van de Oost Indische Compagnieën van Nederland, Engeland en Frankrijk aanlegden. Het technische proces van blokdrukken was aanvankelijk moeilijk, maar werd steeds verbeterd. In 1978 werd een tentoonstelling in België ingericht, waarin allerlei bedrukte textiel van een paar honderd jaar oud was te zien. Tafellakens, kamerjassen, schorten, maar ook stalenboeken en oude drukblokken en allerlei materiaal. Er verscheen ook een boekje bij deze tentoonstelling: Textieldruk, Evolutie en Techniek. De eerste hoofdstukken geven een goed overzicht van de begintijd van het bedrukken van katoen en dat is interessant om kennis van te nemen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bruine retro kussens om af te maken

Drie bruine retro-kussens, maar onafgemaakt.
De middelste met het paard was nog iets meer onafgemaakt, dan dat er alleen maar geen achterkant aan zit.
De mevrouw die dit vroeger maakte miste kennelijk één kleurtje bruin. Wat is dat sneu, als een ouder iemand niet zelf op zoek kan gaan naar de juiste kleur, en dan een handwerk niet kan afmaken. Het is juist zo leuk om die laatste steekjes zetten van een handwerk waar je lang aan hebt gewerkt, en dat plezier heeft zij dus gemist. En hoe lang heeft zo’n handwerk dan vervolgens op een plank gelegen, terwijl het nooit een kussen is geworden?
Misschien een idee voor jongere handwerksters, die op bezoek gaan bij oudere handwerksters, om te vragen: “Heeft u nog iets van handwerk liggen wat ik voor u af kan maken?”
Dus het idee van “lief zijn voor elkaar!” Zoals die paarden die ik zondag zag:

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussens knopen met smyrna


Iemand vroeg gister of ik ook patronen heb voor smyrna, liefst iets met landschappen. Ik heb geantwoord dat er vroeger van die pakketten te koop waren, maar dat je eigenlijk net zo goed een borduurpatroon zou kunnen gebruiken, vooral als je zelf de wol al hebt. Er is een enorm groot aanbod in borduurpatronen, en veel minder in patronen voor knoopwerk. In oude Burda’s en Ariadnes staan nog wel smyrna-patronen, maar dan moet je net iets tegenkomen wat je aanspreekt. Zo’n afbeelding als op het linker kussen (nu geborduurd) zou wel geschikt zijn om ook te knopen, maar het paard lijkt me wat minder. Grote vlakken komen mooier uit dan iets met veel details.
Geometrische patronen doen het wel altijd goed in knoopwerk, zoals het rechter (onafgemaakte) kussen.

Ik heb nog een knoop-pakket, voor iemand die het toch leuk vind om nog eens zo’n pakket van vroeger uit te proberen. Alles zit erin: voorbedrukt grof stramien, gesneden wol, en een smyrna-naald. Ook weer met een geometrisch patroon en lekker retro.

De vragensteller schreef dat er helaas geen handwerkwinkels meer in zijn buurt zijn, maar mocht je tòch nog eens lekker willen snuffelen tussen dit soort pakketten dan is een ritje naar een handwerkwinkel-wat-verder-weg misschien toch de moeite. Want goed-gesorteerde handwerkwinkels hèbben die ouderwetse pakketten nog wel! Ik maakte laatst een praatje met een wolwinkel die tijdens de lange smyrna-dip deze pakketten toch steeds in voorraad heeft gehad. Hij zei dat er tòch altijd vraag naar is geweest, en dat de vraag nu weer is toegenomen. Leuk om te weten voor smyrna-liefhebbers.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Porto weer hoger


“Johanna” is de naam van dit markante gebouw. Ik had er nog wel graag een koetje voor willen zien. Of een fiets. Of een molentje. Een tulpje misschien dit voorjaar?
Johanna” is het nieuwste gebouw van de studentenhuisvesting op de Uithof in Utrecht. Mijn zoon woont hier vlakbij, in een iets minder nieuw gebouw, maar wel met net zo’n groen uitzicht over een mooi natuurgebied. Daar is Nederland goed in: gebouwen neerzetten tot vlàk aan de grens met een groene zone. En ìn die groene zone zien we dan graag koetjes, tulpjes, molentjes, fietsen en desnoods nog wat klompen. De post gebruikt deze nationale symbolen al een tijdje voor tien postzegels op een velletje, en ik heb nu een voorraadje van die postzegels in huis. Op de laatste dag van het jaar kreeg ik ineens een idee: nog een voorraadje postzegels halen! Ik was jarig, had net visite gehad en er was nog een half uur over om dat idee uit te voeren. Gauw naar het postkantoor voor een flinke voorraad. Want nà de jaarswisseling werden die postzegels weer flink duurder. Helaas.

Ik baal er wel van, net als iedereen. Moest die post nou wéér duurder worden? Zij vinden van wel. Wij vinden van niet. Ik vind het langzamerhand echt de spuigaten uitlopen met die tarieven. Maar je doet er niks aan. Dus hierbij mijn mededeling dat ik de porto-tarieven (die worden doorberekend bij een bestelling) helaas weer heb moeten aanpassen.

Ik hoop dat er in dat Johanna-gebouw een heleboel slimme studenten wonen, die er later over na gaan denken hoe die porto weer naar beneden kan. Daar moet vàst wel een oplossing voor te vinden zijn! Maar tot die tijd zullen we ons erbij neer moeten leggen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Wandkleedje Drie Koningen


Drie Koningen is een christelijk feest wat op 6 januari wordt gevierd. Eén en twee generaties geleden werd dit nog veel gevierd en uit die tijd (zestiger jaren) stamt vermoedelijk dit wandkleedje.

Dit feest wordt ook wel ‘Epifanie’ of ‘Openbaring van de Heer’ genoemd. Er wordt herdacht dat de Drie Koningen de ster zagen die het teken was dat een grote Koning was geboren. Ze besloten die Koning te gaan zoeken.
In sommige landen wordt deze gebeurtenis herdacht met een driekoningentaart (Vlaanderen). In Duitsland en Nederland was het de gewoonte dat kinderen langs de huizen gaan en liedjes zingen. Ze deden dat verkleed als koning en met een lampion en krijgen dan snoep bij de huizen waar ze langs gaan. In Spanje kende men een optocht, die te vergelijken is met de intocht van Sinterklaas, en er worden kadootjes uitgewisseld. Allemaal bekende manieren dus om een feest te vieren of een gebeurtenis te herdenken. Maar er is ook nog iets wat bij geen enkel ander feest voorkomt: In veel landen werd op de deur de letters C+M+B geschreven. Deze letters staan voor de Latijnse spreuk: Christus Mansionem Benedicat. Dit betekent in het Nederlands “Christus zegene dit huis”.

En zo heb ik ook weer wat geleerd, doordat ik dit wandkleedje tegenkwam. Mooi dat iemand dit vroeger maakte, toen zij in het katholieke zuiden dit feest met haar gezin vierde. Ik plaats het wandkleedje in m’n shop, en misschien blijft het daar wel staan tot volgend jaar, want wat de datum betreft ben ik aan de late kant met dit blogje. Maar ’t is wèl een mooi wandlapje…

Overigens is er nog een traditie verbonden met dit feest: meestal wordt op die datum de kerstversiering opgeruimd. En dan ben ik weer helemaal actueel, want ik doe dat vandaag (pas).

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

De rijke kant en een basis-variant


Laat ik beginnen met de belangrijkste les van de geschiedenis.
Vroeger was alles slechter.”

Dat zegt Rutger Bregman in de eerste zin van zijn boek wat de afgelopen drie jaar een (internationale) bestseller werd. Het boek “Gratis geld voor iedereen” zette een beweging in gang met een pleidooi voor een basisinkomen voor iedereen. Nog een bekend geworden statement uit dit boek:
“Het probleem is niet dat we het niet goed hebben, het probleem is dat we niet weten hoe het beter kan.”

In deze tijd, met koopkracht als ideaal, werkt de auteur (hij is historicus) ideeën uit om de wereld beter te doen worden. Een basisinkomen voor iedereen dus, en een werkweek van vijftien uur, en een wereld zonder grenzen en zonder armoede. Hij vindt dat het tijd is voor de terugkeer van de utopie. En dat spreekt kennelijk veel mensen aan, gezien de lange tijd dat dit boek al een veelbesproken bestseller is. Het ligt nu ook even bij ons op de ‘salontafel’ want we leenden het dit weekend en nu wil ik het ook wel eens lezen.

Twee weken geleden bekeek ik in de eregalerij (waar de allermooiste schilderijen hangen) in het Rijksmuseum het portret van een vrouw, mogelijk Maria Trip. Het werd door Rembrandt Harmensz. van Rijn geschilderd in 1639. Aangenomen wordt dat de jonge vrouw de dochter was van een rijke Amsterdamse koopman. Ze komt er onverbloemd voor uit dat ze rijk is. Haar jurk is afgezet met de fijnst mogelijke transparante batist. Ze draagt weelderige parels en in haar linkerhand heeft ze een vouwwaaier met de knop naar boven. Dit was in die tijd een zeldzaam en kostbaar kleinood.

En nou zegt dat boek dus dat vroeger alles slechter was. Niet beter (wat je zou denken als je zo’n schilderij ziet), maar slechter. Voor mij is het makkelijk om een foto te maken van een top-schilderij en dat op m’n blog te plaatsen. Zo’n foto doet het altijd wel goed. De kunst en schoonheid straalt van het schilderij, en ook nog wel van de foto. Ik zou er een kant-boek bij kunnen bespreken (en dat was ik ook eigenlijk van plan). Maar het is wel eens goed om te beseffen en te benadrukken dat dit schilderij de top van de top van de top is. Van de rijke elite, die haar kant kon showen. Maar die rijke elite leefde dus in een tijd waarvan historici nu zeggen dat ‘vroeger alles slechter was’. “Gedurende zo ongeveer 99 procent van de wereldgeschiedenis was 99 procent van de mensheid arm, hongerig, bang, vies, dom, ziek en lelijk.” Dat is de tweede zin van het boek. Als dat waar is, is het nogal treurig om dat te realiseren, maar voor dit blogje wil ik er een positieve draai aan geven:

Wat zijn wij enorm bevoorrecht dat we het zo goed hebben!
En dat we kantklossen en andere handwerken als hobby’s kunnen beoefenen. En niet in bittere armoede als bijverdienste om ons hoofd boven water te houden. |
Dat is dus de rijke kant van de basis-variant: we hebben het goed!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boek Merklappen (niet voor slappe lapjes)


Over dit boek “Merklappen” heb ik al meerdere keren geblogd, dus ik zou het niet opnieuw hoeven te doen. Het boek heeft geen jaartal en is dus tijdloos, net als al die merklapmotieven die mevr. Boone verzamelde en in dit boek publiceerde. Een beetje tijdsaanduiding kan ik toch wel geven: vermoedelijk begin zeventiger jaren.

Maar er was toch weer een aanleiding om dit boek nog eens tevoorschijn te halen want ik gaf een exemplaar aan m’n nicht, die nu weer op acht uur vliegen weg van hier is. Ze was op bezoek, en ik wilde haar een goed Nederlands merklap-boek meegeven, en daarvoor was dit boek ideaal. Precies genoeg achtergrond-informatie om het bewustzijn te voeden dat je in een lange traditie staat als je een merklap(je) maakt. En een mooie verzameling duidelijke patronen van de meest kenmerkende onderwerpen: levensboom, schip, anjer, molen, kroon etc. Dan heeft ze wat in huis als haar dochtertjes straks misschien willen verdergaan met borduren.
En het boek is ook niet te dik, zodat de koffer niet te zwaar werd (er moesten ook nog stroopwafels mee). Een ideaal kadootje dus.
Voor eventuele andere liefhebbers heb ik nog een paar exemplaren.
Hier en hier en hier blogde ik eerder over dit boek.

Overigens: de merklapjes die ik hier laat zien, hebben geen relatie met het boek. Ze dienen in dit blogje een ander doel: laten zien hoe je een merklapje even om een kartonnetje kunt spannen. Als je geen kans ziet om een borduurwerk in te lijsten, dan kan dit een oplossing zijn om een werkstuk af te ronden. Om een kartonnetje gespannen kun je het een tijdje rechtop ergens neerzetten, waardoor je er net wat meer plezier van hebt dan wanneer het als slap lapje blijft liggen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude haakpatronen voor omslagdoeken


Wie een stola of omslagdoek wil haken heeft volop keuze want het is  hip en trendy om je eigen om je eigen omslagdoek te haken en er zijn heel veel patronen beschikbaar op internet. Nieuw van onze tijd is dat de langwerpige sjaal of de driehoekige stola gezelschap heeft gekregen van sjaals in aantrekkelijke formaten. Zoals met puntige uiteinden en een breed middenstuk, of juist met mooie rondingen die op een vernuftige manier zò zijn aangebracht dat de sjaal mooi om je schouders blijft hangen. De sjaal die ik gister liet zien heeft zo’n mooi formaat, zoals we dat vroeger nog niet kenden. Hij blijft lekker zitten, ook over een dikke jas. Ik hing hem over een hek, zodat het model goed te zien is.

In de zeventiger jaren was het haken of breien van sjaals en stola’s ook reuze hip. Deze acht oude  haakpatronen voeg ik afzonderlijk toe aan m’n shop. Het zijn orginele haakpatronen uit de seventies. En ze zijn ook een illustratie dat het experimenteren met nieuwe materialen toen ook volop hip was. In die tijd was de chenille-wol vrij nieuw, en de eerste foto in deze reeks laat zien hoe dat dikke garen werd verwerkt in een soepelvallende sjaal. Niet elke wol is geschikt voor elk model, en daarom is het goed kiezen van een patroon belangrijk. Volop keus dus op internet, maar het haken vanaf een origineel seventies-patroon heeft ook een eigen charme, dus deze patronen plaats ik in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nieuwjaarsbegroeting


We reden naar Utrecht en parkeerden op de parkeerplaats van een groot studenten-complex, met uitzicht op de mistige groene open ruimte. “Wat woon je hier toch mooi!” zeiden we tegen onze zoon, bij wie we op bezoek gingen. Hij was net in Amerika toen hij vlak voor kerst bericht kreeg van de universiteit: “U heeft voldaan aan alle eisen en mag u uitschrijven.” Nu was hij weer terug uit Amerika en gingen we hem persoonlijk een gelukkig nieuw jaar wensen. “Hoi! Je bent geen student meer!”
Na de taart hadden we zin in een nieuwjaarswandeling in het mooie gebied wat we al hadden zien liggen achter het grote appartementen-complex. Hier ligt Fort Rijnauwen, het grootste waterliniefort van Nederland. Een bijzonder wandelgebied.


En al wandelend kun je goed bijpraten. Zicht op de Uithof.
Een mooi moment was toen we een koetsje zagen wat getrokken werd door een paard. Twee andere paarden kwamen naar het hek gelopen en gaven hinnikend te kennen dat ze het koets-paard graag wilden begroeten. De koetsier hield stil en gaf volop gelegenheid voor een paarden-onderonsje, en omstanders verwonderden zich over de liefde die deze paarden elkaar gaven. Het was zo’n mooie begroeting! “Ze kennen elkaar” hoorde ik de koetsier zeggen. Met een groepje andere wandelaars keken we toe, en nu ik de foto zie, zie ik dat het koets-paard een gehaakt hoofd-tuigje heeft. Je kunt altijd op een foto klikken als je hem groter wilt zien om het gehaakte hoofddoekje te bekijken.


We konden een heel eind langs de Kromme Rijn lopen. En ik hou wel van die verstilde januari-kleuren op een mistige en grijze januaridag. De weerspiegeling van de kale bomen in het rustige water. Grijs en groen, zwart en wit. Maar op een gegeven moment begint het dan toch weer te kriebelen en wil ik even iets kleurrijks over het hek hangen.

En met m’n zoon samen op een bruggetje staan: dat wil ik dan ook graag even. Super toch? Heel die lange studie is klaar!
Wij hadden vandaag ook een mooi onderonsje met onze zoon.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Smyrna in de sneeuw


Fijne zondag (na een zaterdag met sneeuw)!
We kunnen weer de weg op, dus dat gaan we doen.
En nu laat ik graag eens mijn smyrna-restjes-kussen zien. Telkens negen hokjes in een contrasterende kleur met wat er naast en boven en onder kwam. Een heel gepuzzel maar ik was trots op het resultaat.
Met restjes is nog zoveel leuks te doen!
Voila: mijn “Breng-kleur-in-het-leven”-foto!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Code oranje: thuisblijven


We gingen gister nog even naar het huis van m’n zus, om afscheid te nemen van familie die vandaag weer wegvliegt. Nog één keer spelen met de achternichtjes. Ik had nog wat bolletjes wol in m’n tas en daarmee verzonnen we een dradenhuis. De meisjes mochten kleurtjes kiezen en zo werd het huis oranje.
Een paar dagen eerder had ik wat grof stramien meegenomen en daarop konden de meisjes leren borduren. In het boekje van Hetty Mooi “Ik leer de kruissteektechniek” staan veel ideeën om kinderen de basis van de kruissteek al op jonge leeftijd aan te leren, in een speelse aanpak. In dit boekje wordt ook grover materiaal gebruikt om op te werken. En nu ik weer heb gezien hoe speels die kleintjes kunnen zijn, weet ik weer dat dat ook een goed idee is.

Vanmorgen moesten ze al vroeg naar Schiphol, en toen was het weer ook code oranje. Gelukkig kwam er bericht dat ze veilig op het vliegveld aankwamen, en nu zijn ze weer op weg naar hun eigen huis. Sneeuw en ijzel vandaag! Wij waren ook van plan om weg te gaan vandaag, maar volgden de adviezen op om de niet de weg op te gaan als het niet echt nodig was. Dus lekker thuis! Een rustige zaterdag bij de kachel. Maar wel nog even naar buiten om dat oranje dradenhuis van gister nog even na te maken in de sneeuw.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Permin kalenders


‘Permin of Copenhagen’ gaf vroeger mooie borduurkalenders uit. Ik kreeg er als tiener één (met paddestoelen) en vond hem heel mooi. Er zijn borduurliefhebbers die de hele serie verzamelen, en misschien is er wel een bloglezeres die weet hoeveel er eigenlijk zijn verschenen. Op de achterkant van de kalenders met Vogels (1982) en Bermbloemen (1984) staan de twaalf maand-afbeeldingen in een collage afgebeeld, en die geven gelijk een overzicht hoe mooi en natuurgetrouw deze borduurpatronen zijn.

En ik vond nog een nieuwe Permin kalender: met Rozen (uit 1986). Zonder collage achterop, en met minder gedetailleerde borduurpatronen. Voor wie in 2017 elke maand een roosje wil borduren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wintersfeer met tulpen


Januari: winterzonnetje en voorjaarstulpen. De kerstspullen nog niet opgeruimd want in de eerste week van januari kan het ook nog gezellig zijn.
We kregen bezoek uit Noord-Holland, de provincie waar de tulpen worden gekweekt en in bossen van vijftig langs de weg in “De Streek” te koop worden aangeboden. Dat vind ik zo mooi: de combinatie van rood en roze in de kamer, winter en lente tegelijk. Overdag de zon in de kamer en ’s avonds de kaarsjes aan.


M’n quilt Stars & Squares hangt nog boven de bank, en daar laat ik hem de hele maand nog hangen. Op de bank zat ik met m’n vriendin bij te praten over handwerk. We hadden elkaar heel lang niet gezien en nu kwamen er allerlei spullen uit haar tas waarvan ik uitriep: Hé, doe jij dat ook? Honderden mogelijkheden om met handwerk bezig te zijn, en dan blijk je allebei hetzelfde te doen.


En de gekregen Hollandse tulpen op een kleedje van Beiers Bont. Deze leuke stof is nog steeds te koop, o.a. bij De Spinnerij. Met simpele doorrijg-steken kun je snel mooie randen borduren.
Vanmorgen sla ik de nieuwsbrief over, en volsta ik met deze wens: ik hoop dat jullie ook lekker (met handwerk) bezig kunnen zijn!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude agenda’s


2017 is nog maar net begonnen, maar ik ga nu al terugkijken. Naar wat oude agenda’s van 1983 en 1984.
In de oude Cantecleer Kruissteekagenda’s staan leuke patronen van Folklore-motieven en van dieren.
Voor wie nog wat oude restjes gekleurde borduurstof heeft liggen en daar een bijpassend patroontje bij zoekt.
Ook de Poppenagenda is een leukertje voor wie de jaren niet telt maar wel graag naar mooie plaatjes kijkt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Randje Holbein


Een handwerk als geschenk” is niet meer zo van deze tijd, maar handwerk wordt nog wèl steeds als kadootje gegeven. Maar dan georganiseerd bijvoorbeeld in een speldenkussen-ruil. In dit boekje staan degelijke technieken beschreven en het eerste hoofdstuk gaat over die mooie oude speldenkussens van vroeger, dus misschien is het boekje toch wel weer bruikbaar in onze tijd. Vorig jaar begon ik met een randje Holbein uit dit boekje en daar kreeg ik nu een vraag over dus zocht ik het weer op. Het randje was blijven liggen want ik kon het juiste kleurtje blauw niet vinden. Je moet er wel de juiste kleur turqoise bij passen, vind ik. Dus nu gauw de goede kleur blauw gezocht en begonnen met afmaken. Nog even een tussenstand-foto, waarbij de werkwijze goed te zien is: eerst de omtrek en dan opvullen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleuren van de Middeleeuwen


In de Middeleeuwen bevochten ridders elkaar in bontgekleurde wapenrokken, terwijl jonkvrouwen met de kleur van hun kleding lieten weten wie hun favoriet was. Gilden, broederschappen en schutterijen hulden zich in kleurige en soms carnavalsachtige uniformen, die hun onderlinge verbondenheid bezegelden. Als er één tijdvak in de geschiedenis was waarin men volledig was bezeten van kleur, dan was het de Middeleeuwen.
Hoewel… zien we dat wel goed? En het grauwe bestaan dan van de boeren, de monniken, de dorpelingen?
Er is dus meer over te zeggen, en dat deed Herman Pleij in een leuk boekje: Kleuren van de Middeleeuwen.
Kleuren gaven in de Middeleeuwen betekenis aan hetgeen direct samenhangt met het meest wezenlijke van een voorwerp of persoon. Kleur was teken van macht en status, maar werd ook gezien als duivels instrument wat daarom bestreden en vermeden moest worden.

In het Muiderslot is momenteel een tentoonstelling over De kracht van kleur in de Middeleeuwen. Vervaagde kleuren zijn opgefrist en geven de bezoekers een kleurig beeld van hoe het kasteel er vroeger uitzag. De Middeleeuwen waren niet alleen donker en somber. Kerken en openbare gebouwen en kastelen waren in full color van vloer tot plafond beschilderd. De knalblauwe ridderhelm laat zien dat ook het wapentuig werd beschilderd in de familiekleuren.

We bezochten het kasteel op tweede kerstdag, en keken naar het onvervalst Middeleeuwse schildersatelier, wat was ingericht en wat veel uitleg geeft over hoe de kleuren tot stand kwamen.
Ook voor handwerksters spelen kleuren een belangrijke rol, en daarom aansluitend bij dit blogje het boekje Kleurig Borduurwerk.
En ook twee Cantecleer Kleurengidsen plaats ik in m’n shop.
En het blogje sluit ook aan bij het mooie borduurwerk wat ik deze week hier liet zien.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Licht en luchtig (en lichtvoetig haken)


Nieuwe trend: Op blote voeten naar buiten als het gevroren heeft!
Vorig jaar begon ik ermee en vanmorgen weer: elke keer als er een laagje vorst op het gras ligt, ga ik even naar buiten. Geen dauwtrappen maar vorsttrappen. Ik merkte dat ik het lekker prikkelend vond en elke keer een beetje langer kon volhouden.
En nu zag ik zo’n mooi wit stuk land liggen. Auto aan de kant, schoenen uit en even een wandelingetje. M’n eerste blotevoeten-winterwandeling (van een paar minuten) en het was heerlijk!

Nog een nieuwe trend: Je ziet steeds meer handwerkcirkels voor huiskamerramen hangen. Meestal opgevuld met haakwerk, maar van alles is natuurlijk mogelijk.
Dus de trend voor een licht en luchtig jaar: Eerst met je blote voeten naar buiten en dan lichtvoetig haken!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Glossy tijdschriften borduren van Libelle en Margriet


In de negentiger jaren wedijverden de Libelle en Margriet in het uitbrengen van mooie glossy borduurtijdschriften. Tijdschrift Borduren Margriet 1994En het was en niet te zeggen wie de mooiste nummers uitbracht want ze waren allemaal mooi. Borduursters profiteerden natuurlijk van deze mooie specials. Het waren mooie ‘bewaarnummers’ maar soms werden ze niet bewaard maar weggedaan en soms krijg je daar later weer spijt van als je iets wilt borduren waarvan je weet dat het vroeger in één van die nummers stond. Ik kreeg een vraag over één van deze oude tijdschriften en dat was vandaag aanleiding om ze allemaal op te zoeken en te kijken of ik nu compleet ben. Maar hoe weet ik dat? Deze nummers heb ik in nu bij elkaar gespaard en heb ik op voorraad: Vier nummers uitgebracht door Libelle en vijf nummers van Margriet. Het tijdschrift op de kleine foto weet ik dat het bestaat maar heb ik nu niet in m’n shop. Dat maakt samen negen negentiger-borduurbladen. Ben benieuwd of er nog meer opduiken of dat dit ze waren.
De acht nummers van de grote foto vind je in m’n shop, en hier blogde ik eerder over deze borduur-tijdschriften.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een box vol kussentjes van oude handwerkjes


M’n zus Marianne heeft twee dochters en vier kleinkinderen tegelijk te logeren: een baby, een peuter, een kleuter en een schoolkind. Het oudste meisje had het kussentje gezien wat m’n zus maakte van haar vroegere schoolmerklapje. Ze was er helemaal weg van. Een beetje borduren kon ze al, en nu mocht ik komen om haar nog wat meer steekjes te leren, want ze wilde héél graag ook zoiets maken. Dat was feest! Zò leuk om het enthousiasme te zien van dit meisje en haar motivatie om de steekjes te leren. Ik heb enorm genoten van mijn uurtjes temidden van het geroezemoes van vier lieve achternichtjes.

Wie weet een tip voor andere oma’s die nog een oud schoollapje hebben liggen: maak er een kussentje van. Misschien is het voor de jongere generatie wel extra aantrekkelijk en stimulerend om te willen leren borduren, als ze zien dat je van borduurwerkjes ook iets kunt maken waar je wat aan hebt.

Morgen vliegt het ene gezin met de twee dochtertjes weer weg, maar het andere gezin met ook twee dochtertjes is deze week in Nederland komen wonen. Dus wie weet mag ik nog een keer komen als de baby en de peuter iets groter zijn. Dan neem ik weer een tas vol borduurspullen mee en kijken de kleine meid en ik elkaar aan en voelen we die band die ontstaat als je samen met borduurwerk bezig bent. Wat is dàt fijn om te ervaren!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spoonflower design


Karinka, één van mijn nichten ontwerpt stoffen en verkoopt deze op Spoonflower. Ze maakt zelf ook hele leuke ontwerpen met haar eigen designs, zoals de Honey Badger. Voor dit ontwerp worden de patroondelen in deze leuke print apart afgedrukt op stof, en die is te bestellen: hier zie je rechtstreeks hoe dat eruit ziet. En op haar blog Postcards from Heidelberg vind je een tutorial hoe je deze knuffel snel in elkaar kunt zetten.

Ik ga vast nog wel eens wat vaker van haar zien en laten zien, want ze is naar Nederland verhuisd!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het huishouden van Luther uitgebeeld


In 2017 bestaat het veelkleurige, dynamische en actuele protestantisme 500 jaar. Tijdens het jubileumjaar wat in oktober 2016 begon en doorloopt tot oktober 2017 wordt in alle provincies een estafette gehouden “Als een lopend vuur.” Elke provincie houdt een publieksbijeenkomst waarin een bepaald aspect van de Reformatie centraal staat. Eind december was het de beurt van Gelderland. Vier studenten theologie beeldden in Apeldoorn het dagelijks leven uit van de grote  reformator Luther. Luther is bekend vanwege zijn 95 stellingen, die een gesprek met de kerk op gang moesten brengen, maar die leidden tot een breuk van de kerk en tot één van de grootste ontwikkelingen in de denk-geschiedenis.

Bezoekers van de interaktieve tentoonstelling werden door vier personages meegenomen in de wereld van Luther, 500 jaar geleden.

Bij binnenkomst een gastvrij onthaal van het dienstmeisje. Ze is druk met de voorbereidingen voor het eten, maar vertelt graag over haar werk in het grote huishouden. “Mijn meester heeft achting voor ons, vertelt ze, hij vindt dat het werk van vrouwen belangrijk is. Dat maakt dat ik hier graag werk.”

Daarna brengt ze me naar haar meesteres: Katherina von Bora. Zij werd ook wel ‘Lutherin’ genoemd want ze had een belangrijke en ondersteunende rol in de Reformatie. Ze was eerst non, maar samen met een paar anderen was ze het klooster ontvlucht. Ze regelde het familieleven in het grote huishouden van Luther, met wie ze zes kinderen had gekregen. Ze werkte voor het familie-inkomen, onder meer door het uitbaten van een brouwerij. Ook beheerde ze een grote moestuin die moest voorzien in het eten van de vele vaste bewoners en gasten die elke dag mee-aten.


In weer een ander kamertje van het grote huis ontmoette ik een student, die de kleding aanhad van een student van 500 jaar geleden. Hij zei dat er altijd wel een stuk of twintig studenten in Luthers huis woonden. Ze werkten en studeerden hard en ’s avonds aan tafel waren er tafelgesprekken, waarbij de meester met hen in gesprek ging en onderwijs doorgaf.

En toen kon ik personage Maarten Luther ontmoeten, en dat was leuk! Hij doceerde als professor, had al de bijbel in het Duits vertaald en nu was hij bezig met wat liederen te schrijven die nog steeds gezongen worden. Deze man had grote invloed!


De aankleding en entourage van de kleine tentoonstelling maakten dat ik iets kon meebeleven van hoe het een half millennium geleden geweest moet zijn in Luther’s huishouden. Vier hoeken waren stijlvol ingericht. In de werkruimte van Käthe was een mooi gobelin geplaatst en bij navraag hoorde ik dat het van de oma van één van de studenten was. “Iedereen die onze tentoonstelling bezoekt, maakt er een opmerking over” zei ze. Samen bewonderden we de gezichten, die heel fijn zijn uitgewerkt in petit point.
Dit soort grote tapisseriewerken kunnen nog steeds geborduurd worden, want de patronen zijn nog in omloop. Burda publiceerde een paar van dit soort patronen in het Groot Bont Handwerkboek.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Naaien leren


Voor wie “Naaien Leren” één van de goede voornemens is. Deze boeken van Burda leren je “Stap voor stap naaien“. Ze zijn wel een beetje gedateerd, maar volgens sommigen toch nog goed bruikbaar, want sommige dingen veranderen niet. In de fotogalerij bij dit boek kun je een foto zien van een wijde cirkelrok: daar heb je even een basispatroon voor nodig en dan kun je hem zò maken.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kalenders en agenda met foto’s van quilts


Het Quiltersgilde is een vereniging van quiltliefhebbers en ook een platform om je quilt te kunnen laten zien. Als je maandenlang of soms jarenlang aan een werkstuk hebt gewerkt, dan wil je het resultaat graag laten zien. Het Quiltersgilde organiseert jaarlijks grote tentoonstellingen waar veel quiltliefhebbers naar toe gaan, zodat veel meer mensen de quilts kunnen zien dan alleen de directe omgeving van de maakster. En als jouw quilt wordt geselecteerd voor de tentoonstelling, dan is dat gewoon leuk!

En leuk is het ook als een foto van jouw quilt werd afgedrukt. Meerdere keren gaf het Quitersgilde agenda’s en kalenders uit waarin foto’s van geselecteerde quilts werden afgedrukt. Ik heb de agenda en kalenders bij het 15-jarig jubileum, het 20-jarig jubileum en het 25-jarig jubileum te koop. Misschien herkent iemand deze omdat een eigen quilt erin was afgedrukt. Ze zijn wel niet direct bedoeld voor 2017, maar twee van deze drie zijn wel gewoon weer te gebruiken omdat er geen directe koppeling is van dag en datum.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gespannen draden en snaren


“Een gevoelige snaar raken”, heeft dat met de musicus te maken die het snaarinstrument mooi bespeelt, of met degene die ‘geraakt’ wordt in de emoties?
Of beide?
Aan het begin van het jaar kunnen we ‘ontspannen‘ en uitrusten van een druk jaar of drukke feestdagen (voor wie deze week vakantie heeft).
Of misschien ligt er juist een druk jaar vóór je waarin je je moet ‘inspannen‘ om doelen te bereiken.
En misschien is alles in het leven te spannend en leven we altijd onder spanning.
Tussen kerst-en-oud-en-nieuw keek ik naar het jaaroverzicht, wat alle ellende van een heel jaar nog even in herinnering bracht.
Maar ik keek en luisterde ook naar mooie concerten, waar topmusici speelden en bliezen en zongen en straalden en glorieerden. De muziek die ze ‘maakten’ en ten gehore brachten was sprankelend en stimulerend, upliftend en ontspannend. En soms ook emotioneel want ze raakten de emoties van het publiek en daar zoomde de camera dan op in. Ik hou van muziek, maar niet op elk moment. Ik wil er rustig de tijd voor hebben, rustig zitten, geen afleiding, en dan alles op me laten inwerken. Dan is muziek zò mooi!
Gisteravond wilde ik een stukje van één van die concerten nog eens horen en zocht het concert van André Rieu op. En daarna heb ik heerlijk geslapen, nog weer een bewijs dat muziek ontspannend is. Muziek is een geschenk en een fijn begin van een nieuw jaar.

En met ons handwerk gaan we ook weer met draden spelen en draden spannen. Dat kan trouwens ook op de zeventiger-jaren manier: spijkertjes in een plankje slaan en dan een draadfiguur maken. Wie weet gaan we dat dit jaar ook weer zien. Het boekje Draadfiguren verkocht ik al een paar keer en heb ik nu ook weer te koop. En ook heb ik nog het boekje Lijnenspel met draden. Het is vast ook ontspannend om op deze manier met draden bezig te zijn. Draden spannen om te òntspannen en iets leuks te maken!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Voortborduren op bekende steken


De eerste drie boekjes die in het nieuwe jaar werden besteld hadden een turqoise omslag en kleurden mooi bij elkaar. Van sommige boekjes heb ik meerdere exemplaren, en die kon ik wel eens even laten poseren.
Het boekje Handvaardig met textiel is in de zeventiger jaren veel gebruikt bij opleidingen voor handwerkonderwijs. Het is een standaardwerk waarin alle basis-technieken duidelijk worden uitgelegd.
Voortborduren op bekende steken biedt een heel uitgebreid overzicht van alle mogelijke borduursteken, ingedeeld per categorie. Er zijn vele variaties kettingsteken, platte steken en lussteken, en er is ook een hoofdstuk wat het draadopnaaien in vele variaties laat zien.
450 steken voor kreatief borduren is ook echt weer iets voor onze tijd: een mooi overzicht van vele borduursteken. Vooral geschikt wanneer je een stekenlap wilt maken om al die verschillende steken eens uit te proberen.

Voor mij aan het begin van dit jaar geldt ook: Ik ga weer Voortborduren op een inmiddels beproefde methode: ’s morgens een blogje over het één of ander, en ’s avonds nog een ‘boekenblogje’, waarin ik verwijs naar boeken in m’n shop of nieuwe boeken te koop plaats.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Haken in een nieuw jaar

Heerlijk leeg, zo’n nieuw jaar wat nog leeg voor je ligt….

In de afgelopen jaren werd haken populairder dan ooit en kwam er een explosie van mogelijkheden op haakgebied. Ik heb heel veel mooie en originele en verrassende gehaakte dingen gezien.
En de haakhype is wereldwijd. Een paar dagen geleden ontmoette ik mijn verre nicht die ik de afgelopen tien jaar nauwelijks heb gezien en ze vertelde me enthousiast: “Een tijdje geleden heb ik haken ontdekt en het is zò leuk!” Haaksters weten: als je eenmaal begint, kun je nauwelijks meer stoppen, want het is leuk om te doen en er zijn altijd weer nieuwe ideeën om uit te proberen.

Deze kledinghanger is nog een ideetje van twee generaties terug. Of misschien wel drie. Een houten kledinghanger omhaken. En nog niet weten wat je eraan gaat ophangen!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Constructies met draden en buizen


Twee januari, en dat valt op een maandag. Dus zijn heel veel mensen vanmorgen weer naar hun werk gegaan en zeggen daar “Gelukkig nieuwjaar” tegen elkaar. “Insgelijks” of “Jij ook!” is dan vaak de wedergroet. Zo’n eerste ontmoeting na de drukte van oud-en-nieuw is toch leuk en op m’n blog doe ik het ook nog maar eens. En ik verzon wat voor deze eerste foto van het jaar, die nog wat symboliek kan uitdrukken. Dus: buizenconstructie met handwerk!
Alles staat weer in de stijgers voor een nieuw jaar. En we gaan weer lekker verder!


Deze buizenconstructie fotografeerde ik bij de brug bij Ewijk. Als je tijd hebt is het lekker om even van de hoofdweg af te gaan en te zien hoe het land er uitziet een eindje van de snelweg af. Even wandelen en lekker foto’s maken. Ook van handwerk is het leuk om foto’s te maken: soms van veraf, en soms van dichtbij. En die beide invalshoeken dan met elkaar afwisselen.
Dus nogmaals: Iedereen ook een goed handwerkjaar toegewenst!
Met draden en draadjes is er veel moois te maken (en daar staat deze buizenconstructie symbool voor):

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gelukkig nieuwjaar

Gelukkig nieuwjaar!

Bedankt voor jullie wensen ook naar mij,
en bedankt voor jullie aandacht voor m’n schrijverij.

Van harte allemaal een goed en gezond en gelukkig nieuw jaar 2017 gewenst!

Bewaren

Lees reacties (6) of geef een reactie

Nieuwjaarswens


Nieuwjaarswens: dat we ons licht laten schijnen voor anderen!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tasje om mee te nemen


Een geborduurd tasje, de laatste week van het jaar twee keer meegenomen.
Op de grote stille heide en naar de drukke hoofdstad.
Zelfde tasje, andere entourage!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Deens kussen


Zal ik de traditie om elke zondag een kussen te laten zien voortzetten?
Ik zie wel…..

Dit bijzondere kussen kocht ik op vakantie in Denemarken.
En dat verhaal vertel ik later nog wel eens….
De foto is van eergisteren. Ofwel: vorig jaar!
Fijne uitrust-zondag gewenst!
Nieuwjaarsdag op zondag: ik vind het wel mooi zo.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte omslagdoek


De jaarswisseling leidt tot bespiegelingen en terugblikken. Ook op hoe ik blogde. Ik hou ervan om handwerk mee te nemen in de natuur. Soms heb ik meer foto’s dan ik kan plaatsen op een dag, maar vandaag doe ik een hele serie blogjes, want dat past bij de terugblik.

Ik hou ook van de reacties die ik krijg op m’n blogjes. Gister nog: iemand schreef dat mijn blogjes inspirerend zijn. Dat vind ik heel leuk om te horen! Ik krijg soms ook spontane mailtjes of iemand schrijft iets bij een bestelling en laat dan weten dat ze m’n blogjes waardeert. Bedankt voor die reacties!
Het is leuk om handwerk mee te nemen naar buiten, en te proberen evenwichtige foto’s te maken. Waarbij het landschap dan ondersteunend is voor het handwerk wat ik wil laten zien. Ik hou niet zo van foto’s van dekens aan een schutting of zo, want bloembakken en frutsels kunnen dan zo afleiden. Maar het is soms ook nog wel lastig om iets recht en rustig op de foto te krijgen. Dus als een foto dan goed gelukt is, dan laat ik hem graag zien!

Inspirerend? Misschien staan we dit jaar wel naast elkaar met onze fototoestellen, op een mooi plekje langs de rivier. Misschien komen we elkaar dan wel tegen en zeggen we: “Hee, jij ook hier? Mooi plekje hè?”

Veel inspiratie gewenst, enne…. vergeet vooral niet om foto’s te maken van je eigen handwerk!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vijf jaar geblogd

Fototoestel met geborduurde draagband
Vijf jaar geleden kreeg ik een fototoestel (Fuji X10) voor m’n verjaardag en de volgende dag op 1 januari begon ik te bloggen op een Tumblr-blog.
Na twee jaar ging ik over naar een eigen blog en begon ik elke dag te schrijven op Tweedehandswerk.nl
En er kwam ook een opvolger van m’n fototoestel: de Fuji X30
Vandaag denk ik nog even terug aan die beslissing van vijf jaar geleden.
Dat was een goede beslissing, want bloggen past bij mij!
Met plezier elke dag geblogd, en nog nooit een dag overgeslagen. Nu al vijf jaar!

Fototoestel met geborduurde band

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt vuurwerk

Door de verscherpte regelgeving rond het afsteken van vuurwerk konden we nu weer thuis zijn op oudejaarsdag en werden we niet al dagenlang geplaagd door uitputtende herrie. Nu was het weer gewoon móói om ’s avonds te kijken naar het vele vuurwerk wat om ons heen werd afgestoken.
Hoop dat jullie er ook van genoten hebben!

En nu, op nieuwjaarsdag: de straat op om vuurwerkstokjes te zoeken!
Nederlanders zijn ook wel nette mensen want vaak wordt de vuurwerkrommel gelijk de volgende dag al opgeveegd.
Dus als je nog wat stokjes wilt zoeken, moet je dat gelijk doen.
Vuurwerkstokjes zijn ideaal om niet te zware quiltjes aan op te hangen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Verjaardagskaarten


Blij met de kaarten die ik kreeg voor m’n verjaardag.
Vriendinnen en bloglezeressen weten dat ik hou van rood en uitbundigheid.
En met een geborduurd (etnisch) kleedje komt zo’n kaart nòg mooier tot z’n recht.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude en nieuwe foto’s


Dit is m’n oudste gebreide lappendeken.
Ik liet een vierkantjes-cirkel gisteren zien op m’n verjaardag.
Al die kleurtjes: ik hou van bont!
Toen ik deze deken breide, twintig jaar geleden, dacht ik dat ik een éénling was.
Ik kende niemand die zoiets deed.
En ik liet m’n deken ook aan niemand zien.
Nu wel! Nu kom ik ermee tevoorschijn en kan ik hem gewoon op internet laten zien!
De tijd is veranderd, breien is hip en kleurtjes mogen knallen.
Ik doe het nu vijf jaar, om elke dag te bloggen, maar deze onderste foto had ik nog niet eerder laten zien.
Ik bewaarde de foto voor een bijzondere gelegenheid.
Ik weet het nog toen ik deze foto maakte, ergens in de Flevopolder. Ik was gecharmeerd van het contrast van de ronde boomstammen en de vierkante lapjes.
Nog steeds vind ik het leuk om jullie mijn foto’s te laten zien.
Van oud en nieuw handwerk.
Meestal elke dag nieuwe foto’s maar vandaag ook een oude:
van mijn twintig jaar oude lappendeken!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hoe zou dit jaar zijn?


Wat zou het nieuwe jaar ons brengen?
Het is nog in nevelen gehuld.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie