Archief voor februari 2017

Archief - februari 2017

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode februari 2017 getoond.

 

Geborduurde Holllandse motiefjes


Dat leek me wel wat: een leuk en lang oud borduurwerk meenemen naar een vakantiehuisje. Daar zou vast wel een hoekje zijn om op te vrolijken. Of een stukje muur waar zo’n borduurwerk goed uitkomt. Maar nee: het huisje was eigenlijk mooi genoeg en m’n meegenomen lichtgewicht wandversiering voegde niet zoveel toe. Misschien weet iemand anders een plaatsje (aan de muur of in een verzameling) waar dit borduurwerk beter tot z’n recht komt. Hollandse motiefjes, geborduurd door ‘Wilma’, maar die naam onderin kun je natuurlijk ook uithalen. Ze borduurde dit in 1964 en na al die jaren weten we de Hollandse tafereeltjes weer volop te waarderen.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spelletje Patchwork


In een vakantiehuisje speelden we spelletjes en die waren bijzonder leuk. De zoon vond tussen de aangespoelde zeesterren ook een paar heremietkreeften en die leefden nog. Hij nam ze in een zakje mee naar het huisje en we hoorden ze in het zakje al tekeer gaan. Hoog tijd om een emmer zeewater te halen. Daarvoor fietste hij helemaal naar de Waddenzee, met een pittig februari-windje, en ik ging mee voor een foto. Nu konden de Heremietkreeften in de emmer en daar hielden ze zich even stil in hun schelpen. Heremietkreeften verstoppen zich altijd in lege schelpen, en degene die wij hadden gevonden woonden in grote wulken. De zoon liet de kreeft met wulk-en-al in de emmer zakken. Nu konden we gaan observeren en dat was enorm leuk. We zagen de kreeften op elkaar reageren en daarna begonnen ze elkaar uit hun huisjes te trekken want deze kreeften zijn er altijd op uit om hun posities te verbeteren. Met hun scharen zaten ze te trekken en te duwen en uiteindelijk kwamen ze helemaal tevoorschijn, wat iets bijzonders is want normaal laten ze zich nooit helemaal zien. En toen pikte de sterkste heremietkreeft het huisje van de ander in en bleef er niets anders over voor de verdreven kreeft om het andere huisje te betrekken. We waren gefascineerd en bléven kijken, ook toen het spelletje zich nog een paar keer herhaalde.

We hadden ook een paar bordspellen om te spelen. De dochter had een spel meegenomen wat ik niet kende en wat me gelijk aansprak. Het heet Patchwork, en het is een tactisch tweepersoonsspel. Je krijgt knoopfiches en daarmee kun Boek Patchworkje patchworkstukjes kopen. Op het stukje staat hoeveel stappen je nu vooruitmag op het bord. De eerste pion die een knoop op het bord passeert, krijgt daardoor extra inkomsten, en daarmee kunnen dan weer nieuwe stukjes worden gekocht. Je probeert de patchworkstukjes zo goed mogelijk op het bord te leggen, zodat een mooie lappendeken ontstaat zonder opengebleven stukjes. Er zijn ook opties om de kleine opengebleven hokjes op te vullen en dat heeft ook weer te maken met taktiek om die als eerste te bemachtigen. De spelregels lijken simpel maar je bent steeds bezig om vooruit te denken om zo goed mogelijk gebruik te maken van de bonussen. Dochter had het spel al vaker gespeeld, en zag met verbazing dat ik aan de winnende hand was. “Tja, Pàtchwork hè?” zei ik met enige trots als van een deskundige. Het lijkt me leuk om dit spel ook nog eens met iemand anders te spelen. Dus wie weet, als je een afspraak maakt om een bestelling op te halen, dat ik je dan uitnodig voor een spelletje Patchwork! Echt een leuk spel!

Maar intussen kan ik ook nog wel één van mijn gelijknamige boeken aanbevelen. After all: de losse stukjes van een spelletje moeten na afloop weer in de doos, maar iets moois van aan elkaar genaaide lapjes geeft nog heel lang plezier!
Van de kreeften hadden we ook nog wel een tijdje plezier willen hebben, en we hebben heel serieus overwogen om ze mee naar huis te nemen. Weer thuis ontdekten we dat het heel goed mogelijk is om heremietkreeften als huisdier te houden en dat ze leuker zijn dan een aquarium vol vissen. Er zijn allerlei tips en zelfs adressen om voer te kopen, dus het was niet eens zo’n gek idee. Maar toen het weekend weer voorbij was, heeft de zoon ze weer netjes teruggebracht naar de zee.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte deken in vakantiehuisje


Wat neem je mee naar een vakantiehuisje op een eiland? Alles wat je mee wilt nemen moet je zelf dragen want de auto laat je achter op het vasteland. Een klein dekentje kon nog mee in de rugzak. Gehaakte ruiten in een leuk patroon fleurden de bank op. Niet dat het nodig was, want het huisje was gezellig genoeg. En bovendien zaten we er nauwelijks op want het weekend was maar kort en we wilden wandelen en fietsen. Maar toch is het leuk om iets ‘eigens’ mee te nemen .

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Aangespoelde zeesterren


Het is altijd een verrassing wat je op het strand zult aantreffen. En vooral als het gestormd heeft kun je verrassingen verwachten. Wat zou de zee op het strand hebben aangespoeld? Duizenden en duizenden meshelften lagen er. Dit verschijnsel hadden we al eens eerder gezien: een gebruikelijk gezicht na een storm. Het gaat dan vaak om de Amerikaanse zwaardschedes, die sinds de tachtiger jaren ook langs onze kunst voorkomt. Deze scheermesjes graven zich vertikaal in de bodem in, maar als de bodem door een storm wordt omgewoeld kunnen ze massaal op het strand aanspoelen.

Dit keer zagen we iets wat we nog niet eerder hadden gezien: tussen de meshelften lagen duizenden dode zeesterren! Ook bij hen is de losgewoelde zeeboden (waar ze zich aan vastklampen) de oorzaak van de ontwrichting. De zeesterren zijn ’s winters verslapt doordat het zeewater koud is en dan worden ze door de stroming meegespoeld. Het was een fascinerend maar ook wel triest gezicht.


Na de vorige keer dat we op Schiermonnikoog waren maakte ik een eBook wat veel nieuwe bloglezeressen konden downloaden. In dat eBook plaatste ik een foto van mijn oude geborduurde handdoekje, waar ik schelpen op had gelegd die zo goed mogelijk overeenkwamen met de geborduurde schelpen. Schelpen hebben ons altijd geboeid, maar bij ons recente standbezoek waren we meer bezig met plastik jutten dan schelpen zoeken.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Plastik soep = linke soep

Troep op het strand is ontsierend en onaangenaam, maar het idee dat die troep ook in het water komt maakt het extra ernstig. Het moet opgeruimd!
In de zeeën en oceanen drijft steeds meer plastic afval. Dit plastic valt uit elkaar in hele kleine deeltjes door verwering, zonlicht en golfslag. Dit proces van degradatie en fragmentatie van het plastic tot die hele kleine deeltjes zorgt voor een wereldwijde soep van microplastics, ook wel ‘Plastic Soep‘ genoemd. Dieren die in of van de zee leven en zelfs het kleine plankton zien het plastik afval of de kleine deeltjes voor voedsel aan en eten het op. Hierdoor vergiftigen ze zichzelf en dringt het giftige afval onze voedselketen binnen. De plastic verontreiniging van het zeewater kan onze gezondheid ernstig schaden.

Er worden soms akties georganiseerd om in groepsverband het strand schoon te maken (Clean Beach), maar er is ook een andere manier: gewoon elke keer dat je naar het strand gaat een plastik zak meenemen en oprapen wat er niet hoort. Onze dochter had zich hierin verdiept en had ook al vaker met een zak langs het strand gelopen. Nu liet ze mij zien hoe het gaat en ging ik met haar meedoen. Al gauw hadden we een flinke zak vol. We leegden hem in een afvalemmer bij de strandopgang want daar staan altijd wel containers. Het gaf enerzijds een voldaan gevoel: we hebben wat bijgedragen om dit immense probleem een halt toe te roepen. Anderzijds een machteloos gevoel: de schepen en de off-shore industrie zijn de belangrijkste veroorzakers van de vervuiling en zij zouden daarmee moeten ophouden. Hoe bestaat het dat industrieën alsmaar door kunnen gaan met het vergroten van dit immens grote probleem? Daar praatten we over tijdens het jutten. M’n dochter vertolkte de mening van de jonge generatie: niet teveel zeuren over schuld of machteloosheid, maar gewoon doen wat je kunt. Elk visdraadje wat je opraapt kan voorkomen dat een vis stikt, en elk plastik touw wat je verwijdert van het strand kan voorkomen dat de een vogel het om z’n nek krijgt. Dus gewoon doen.

Wil je na het lezen van mijn blogjes misschien ook een keer naar Schiermonnikoog? En heb je zin om ook een keer te helpen het strand schoon te maken? Op de terugweg op de boot lazen we in de Lytje Pole (de toeristenkrant voor het eiland) een aankondiging voor de grote schoonmaakactie NLdoet op 11 maart 2017. Als je speciaal voor NLdoet naar Schiermonnikoog komt dan vergoedt Natuurmonumenten je bootkaart! Goed idee!

M’n dochter had ook nog een ander idee: kun je dat touw niet gebruiken om te macrameeën? Als iemand daar wat in ziet en mij daar een foto van stuurt, zal ik die gráág op m’n blog plaatsen. Zo’n foto kunnen we dan wel ergens insturen, bijvoorbeeld naar de  Plastic Soup Foundation (PSF), die een halt wil toeroepen aan de toenemende verontreiniging van de oceanen en zeeën met plastics. Het zou wel een stunt zijn, als dat oude touw ineens aantrekkelijk wordt om mee te macrameeën: opgeruimd en hergebruikt tegelijk.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Aan het strand


Op zoek naar weidse verten.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Weggevlogen


Naar weidse verten!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Ariadne jaargang 1968


Jaargang 1968: Retro en Nostalgie bij elkaar. Deze nummers laten ook de overgang zien van de uitgaven in zwart wit naar kleur.
Voor wie het leuk vind om herinneringen op te halen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het kompas draait naar het noorden


Dit borduurwerkje hangt al een tijdje op het prikbord boven m’n buro. Ik wil er wat van maken maar het kwam er nog niet van. Vanmiddag haalde ik het van het prikbord en legde het op een stapel om mee te nemen. Die gehaakte deken weet ik nog niet of die meekan. Het zou wèl mooi zijn, ik zie hem in gedachten al wapperen in de wind. In de auto past hij nog wel, maar daarna gaan we nog varen, met alleen een rugzak. Het komt gewoon door Floortje, die naar het eind van de wereld ging. Een paar dagen geleden keek ik (net als drie miljoen andere mensen) naar de eerste aflevering van een nieuw serie “Floortje naar het einde van de wereld.” Zit ze daar weer acht dagen op een boot. En dan de storm van gisteren, die droeg ook bij aan onze zin om even weg te gaan. Even een eindje varen. Weet je wat: we doen het! Alle windstreken liggen open maar we kiezen voor het noorden. Daar ligt een mooi eiland….

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Van de storm naar het voorjaar


Gister storm en vandaag de zon! Nostalgie in een rond lijstje.
Deze kleine schilderijtjes plaats ik in m’n shop. Misschien vindt iemand ze leuk vanwege de tafereeltjes, en misschien zoekt iemand nog zo’n klein zwart lijstje, waar je een eigen borduurwerkje in kunt plaatsen.
Zo aan het eind van de winter beginnen we te verlangen naar voorjaarstekens. De winteraconieten bloeien al, en we kijken uit naar meer!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Schoongeveegde lucht

Gehaakt tasje aan strandpaal
Hoe zou het strand er nu uitzien, nadat de storm is uitgeraasd? Het begon ineens te kriebelen: zullen we weggaan?
Nu zijn we wat aan het zoeken. Even uitwaaien: wat zou dat lekker zijn!

Dit is m’n oudste gehaakte tasje, gemaakt toen ik één en twintig was. Heeft jarenlang diep weggeborgen gelegen en is nu weer modern.
Zal ik het nog eens meenemen?

Laat wat van je horen en geef een reactie

65 Tijdschriften Creatief met kruissteek


In 1994 en 1995 verscheen tweewekelijks een mooi vormgegeven tijdschrift wat volledig aan Kruissteek was gewijd. Bijzonder van dit tijdschrift was de rustige vormgeving waardoor elk borduurwerk volle aandacht kreeg. En het duidelijke en overzichtelijke werkschrift, waarin de patronen groot werden afgedrukt, waardoor het tijdschrift mijns inziens ook heel geschikt is voor ouderen. Elk nummer bevatte negen creatieve ideeën met patronen die soms uit de DMC-bibliotheek kwamen. De negen mooi vormgegeven patronen werden onderverdeeld in telkens zes rubrieken: Snel gemaakt / Creatief idee / Baby’s en kinderen / In en om het huis / Ingelijste juweeltjes / en een patroon om te borduren op stramien.
De opmaak van de tijdschriften was altijd hetzelfde, zoals de bovenste collage van de nummers 1 tot 20 laat zien.


Aanvankelijk was het de bedoeling om 52 nummers te maken, maar het werden er 65 en toen stopte het tijdschrift. Wie alle nummers bewaarde had voor de rest van haar leven een mooie kruissteekbibliotheek. Ik voegde ook nummers 21 tot en met 39 toe aan m’n shop en van die twintig nummers vergrootte ik het plaatje op de voorkant en die zijn in deze collage te zien.

Voor de laatste nummers (41 tot en met 65) verzon ik nog wat anders: ik copieerde een aantal bladzijden uit deze nummers, om een beeld te geven van de inhoud. Hierop is te zien hoe de patronen aantrekkelijk en rustig en duidelijk worden weergegeven.
Vijf en zestig nummers vol creatief kruissteek-plezier dus. Na dat 65e nummer ging het blad kennelijk met pensioen!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Ariadnes 1969


“Ariadne” stond er in 1969 nog maar heel klein op de cover. Het tijdschrift wat net na de oorlog begon te verschijnen heette in die tijd nog “Maandblad voor Handwerken”. En het was een graag gezien blad voor veel handwerkende vrouwen. Veel vrouwen bewaarden deze tijdschriften tientallen jaren en bladerden ze vele keren door. Anderen deden ze weg maar hebben er nog wel herinneringen aan. Deze jaargang uit 1969 heb ik nu te koop en ik hoop dat degenen die nog een oud patroon uit die tijd zoeken, het weer kunnen terugvinden.
De uitvoering van deze tijdschriften was lange tijd wat matig, en dan vooral omdat de voorkant niet verstevigd werd. De papierdikte was net zo dun als de rest van het tijdschrift, waardoor de tijdschriften vaak wat frommelig werden, of waardoor het schutblad losraakte van de nietjes. Van de meeste van deze tijdschriften heb ik meerdere exemplaren. Als er één besteld wordt, verstuur ik eerst m’n mooiste, en als het blad dan nog eens wordt besteld komt het minder mooie exemplaar aan de beurt, maar dat zal ik dan wel in m’n reactie vermelden en wat aan de prijs doen.
De tijdschriften werden vroeger verticaal gevouwen voordat ze met een wikkeltje op de post gingen. Dat verklaart de lichte vouw die door de meeste tijdschriften loopt. Zo ging dat vroeger.
En in deze Ariadne-periode bestond een jaargang uit 11 nummers: het juli-augustus-nummer werd meestal gecombineerd. Een mooi nummer, met die patchwork kussens met flower-power uitstraling.
Ik vind dat deze voorkanten een mooi tijdsbeeld geven van het handwerk in 1969. En binnenin de tijdschriften staat nog veel meer moois!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Focus op sneeuwklokje

Snowdrop on a black background
Perfect sneeuwklokje! Voor wie het vandaag een wat sombere dag vond en graag nog even wat moois wil zien. Foto gemaakt door mijn man, onder de juiste belichting en met zwarte achtergrond. Voor zo’n opstelling is hij dan wel even bezig.
En ik dacht dat het misschien aardig was om nog even terug te komen op mijn varifocus brilavontuur, waar ik twee weken geleden wat over schreef. Een paar dagen geleden kreeg ik een email van de brillenzaak: “Hoe bevalt uw bril?” Daar kan ik mooi op reageren met: “Die bril? o, die heb ik nooit meer op. Het is bij een paar dagen gebleven. Ik kan er ècht niet aan wennen!”
Dus het troost me dat ik niet de enige ben, want ik kreeg wat reacties van bloglezers die het ook wel eens hebben geprobeerd, zo’n multifocale bril. Ik ben weer terug bij m’n drie brillen: een leesbril, een computerbril en een bril voor buiten. Gelukkig zit daar dan wel een bril bij die me helpt om te focussen op zo’n stralend sneeuwklokje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merklappatronen in oude tijdschriften


In de vorige handwerk-tijd (of handwerk-opleving) werd in tijdschriften ruim aandacht gegeven aan de oude traditionele merklappen en er werden patronen gepubliceerd om deze opnieuw te maken. Tijdschrift Margriet gaf een keer een poster voor een merklap vol motieven van vroeger, en de Ariadne gaf een keer een grote bijlage met 3 extra patronen in de nieuwste antiektrend. Het tijdschrift Burda liet een keer een mooie lap uit 1959 zien (niet zo’n heel ingewikkeld patroon) en op de voorkant van Ariadne Extra prijkte een afbeelding waarvan het patroon ook in de bijlage werd meegeleverd.

Maar er waren ook veel tijdschriften waarop nìet zo duidelijk te zien was dat er aandacht werd gegeven aan oude merklappen. Vier van deze tijdschriften heb ik opengeslagen op de foto gezet.
Ten eerste het tijdschrift Handwerken (Steek) uit november 1980 (geen extra telpatronen, maar veel aandacht voor de grote merklappententoonstelling uit dat jaar).
Een Ariadne van februari 1984, waarin de vertaalslag wordt gemaakt naar eigentijdse kleuren.
Het tijdschrift Bijvoorbeeld uit 1975 met een artikel over merkleppen uit West Friesland
En een Ariadne Extra, die in volle glorie een Friesche merklap uit 1726 liet zien. Mede door deze publicatie (mèt telpatroon) is deze merklap uit Dokkum heel bekend geworden.

Via de links kom je bij de patronen of tijdschriften in m’n shop terecht. Voor wie opnieuw deze ouwetjes wil borduren.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knopen

Schip
Het tweede deel van Rondom Textiel is een fijn boek om elke keer een klein stukje in te lezen. Aan de hand van handwerk uit haar eigen verzameling vertelt Henriette Beukers telkens wat van de achtergrond of de techniek. Het boek begint met een paar pagina’s over knooptechnieken voor visnetten. “Wat doet een visnet in een boek over textiel?” vraagt ze in het eerste hoofdstuk. Het antwoord is: “Het gaat mij om de verbindingen – de manier waarop ze gemaakt worden- het zogenaamde  netten knopen, ook boeten, breien of mazen genaamd. Het knopen van netten is een eenvoudige techniek waar amper gereedschap voor nodig is: alleen een maasnaald met daarop het garen en een latje dat de grote van de maas bepaalt.” Van de bespreking van visnetten gaat ze dan over naar filetdoorstopwerk, naar lussentechniek, naar naaldbinding en later naar macramé en zeemansknopen. Ik vind dat echt leuk om te zien hoe de deskundige die meer dan 50 jaar over handwerk heeft geschreven, zo’n volgorde aanbrengt in het boek. Het één leidt tot het ander. Het had ook een andere volgorde hebben kunnen zijn, en het is gewoon boeiend om te zien welke route zìj gekozen heeft om al die onderwerpen aan bod te laten komen.

Deze foto is genomen in de haven van Deventer (door mijn man), en vormt een mooie illustratie voor een boek over Knopen. Marlsteek, Halve steek, Achtknoop, Slipsteek, Mastworp, Schootsteek, Vishaakknoop, Kruistakeling, Stoppersteek en nog veel meer. Ik dacht zomaar: als Henriette haar boek laat beginnen met visnetten en zeemansknopen, dan kan er bij mij ook wel een blogje over knopen tussendoor!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurde alfabetten


Na de kerstdecoratie vulde ik de lege plekken in de kamer op met wat geborduurde alfabetten, dus daar heb ik nu alweer bijna twee maanden tegenaan gekeken. En nu waren m’n kleine Burda-Kruissteek-specials aan de beurt voor een plekje op m’n shop. Eerst zag ik dit kleine tijdschriftje en bladerde gauw door naar het alfabet. Ik was er vrij zeker van dat ik het patroon zou vinden van m’n bruine ingelijste alfabet, maar het bleek toch nèt iets anders. Toen pakte ik het volgende Burda-kruissteek-tijdschriftje, en weer dacht ik dat ik het gevonden had. Maar nee, toch niet hetzelfde. Op dit tijdschriftje staat ook nog zo’n leuk alfabet met sierlijke letters, maar dat is iets anders van opzet. En zo is weer duidelijk dat er enorm veel verschillende patronen voor decoratieve alfabetten zijn gepubliceerd. Deze leuke tijdschriftjes staan nu in m’n shop, en m’n geborduurde alfabet plaats ik na de foto weer terug. Wie weet kom ik het patroon nog wel eens tegen…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ariadne Haken Extra


In de tachtiger jaren werd er ook volop gehaakt en maakte Ariadne af en toe een Haken-special. Dit waren en zijn hele mooie nummers en ik heb ze wel vier keer doorgebladerd voordat ik ze nu te koop aanbied. En nog een hele serie foto’s gemaakt om een goede indruk te geven van de nostalgische en aansprekende pagina’s van deze oude Haken-tijdschriften.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knittax succes


“Knittax-bezitsters, mag ik mij aan u voorstellen? Ik ben het Knittax-Succes, het nichtje van de Knittax-handbreimachine. Ik ben het maandblad, dat u regelmatig op de hoogte zal houden van wat u kunt bereiken met uw Knittax en welke vooruitgang er zal zijn zowel op het gebied van deze handbreimachine zelf als op het gebied van de breitechniek. Ook zal ik proberen ertoe bij te dragen, dat alle bezitsters van een Knittax niet alleen het grootste nut van hun machine zullen hebben, maar zich ook op prettige wijze lid zullen voelen van de steeds groeiende familie van Knittax-bezitsters.

U kunt nu achter uw breimachine plaatsnemen en direct beginnen met het breien van een leuke modieuze jumper, een snoezig babypakje, een vest voor vader of sokken voor de kinderen. De duidelijke werktekeningen geven ons vooraf de zekerheid dat ons werkstuk op de aangegeven centimetermaten zal passen. Uw werkstuk zal er zelfs in de ogen van kritische buurvrouwen perfect uitzien en vol trots zult u zeggen: Ja, zelf gemaakt!” En u zult geamuseerd kijken naar hun ongelovige gezichten.”

Uit het voorwoord van het eerste nummer, september 1958. De titel van dit voorwoord luidt: “Een hartewens van vele breisters kan nu in vervulling gaan.”
De voorkanten van deze oude nummers vind ik zo mooi, dat ik telkens met plezier weer een serie laat zien. Deze tien heb ik nu toegevoegd aan m’n shop. Er volgt nog één serie en dan komt er nog een keer een blogje over wat ik met deze oude tijdschriften van plan ben.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurde meeuwen


Lang geleden: ik was op een eiland en daar lagen een heleboel lege Nautilus-schelpen. Ik wilde er heel graag één mee naar huis nemen en stopte hem vol met zand en rolde hem tussen m’n kleren in de koffer. Ik wist niet of dat wel mocht maar ik wilde het ook niet weten want ik was vrij vastbesloten dat ik deze schelp wilde meenemen. In Australië moest ik overstappen en dat vond ik wel spannend, maar m’n koffer hoefde gelukkig niet open. En zo kwam de Nautilus schelp op het richeltje te liggen en daar ligt hij al bijna twintig jaar. Een tijdlang hingen de schilderijtjes die m’n zus borduurde erboven en ik vond het wel een mooi geheel. Het is een oude foto, maar ik zocht hem op voor dit blogje.
Sinds vorige maand heeft de Nautilus schelp een beschermde status gekregen en mag hij niet meer via toeristenkoffers meegenomen worden. Dus dat weten we dan ook weer.

De prachtige meeuwen komen uit Ariadne van augustus 1982. Ze worden extra mooi als je ze borduurt op een lichtblauwe ondergrond. Ik vond het leuk om dit oude patroon weer tegen te komen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude tijdschriften Handwerken Steek


Handwerktijdschriften ‘van vroeger’ brengen herinneringen boven aan de jaren dat we nog jonger waren en bepaalde truien breiden, kastrandjes haakten en lavendelzakjes borduurden. Voor wie deze tijdschriften nog kent ‘van vroeger’ is er veel 0 ja!-herkenning. Bij mij was het: “O ja, dat speldenkussentje met die hokjes heb ik toen gemaakt!”
Op sommige van deze tijdschriften heeft de vorige eigenaresse en kruisje getekend. Ik stel me zo voor dat ze de hele stapel nog eens doorbladerde en er een kruisje op schreef als ze er niks meer in had gevonden wat ze nog eens wilde maken. Dat deden veel vrouwen: een kruisje betekende dat het ‘klaar’ was. Want zo’n tijdschrift deed je niet zòmaar weg! Het bood talloze ideeën voor verschillende toepassingen en situaties en soms sprak iets je pas later aan. In de periode dat je kleine kinderen had, keek je ànders naar zo’n tijdschrift als wanneer je later het blad nog eens doorbladerde. Dan waren er soms weer andere patronen die je aanspraken.
Uiteindelijk kwamen de zorgvuldig bewaarde nummers toch in het tweedehands-circuit terecht (sommige dus met kruisjes) en vandaag zet ik er vijf en twintig in m’n shop. Ik laat al die 25 voorkanten zien, voor het ‘O ja” gevoel van herkenning bij sommigen. Het zijn leuke en vrolijke handwerkbladen met veel leuke en vrolijke ideeën en patronen!

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Vakantiekussen


Af en toe denk ik weer terug aan een bijzondere vakantie. Nee, dat is niet waar: eigenlijk elke dag wel even. Want één van de foto’s die ik maakte is bureaublad-achtergrond op m’n mobiel en daarom zie ik elke dag dat weggetje door de bergen. Vorige zomer reden we tijdens een vakantie elke dag over smalle weggetjes, op zoek naar mooie plekjes die overal te vinden waren. We konden òveral uitstappen en ons verbazen over de grootsheid en schoonheid van het landschap op één van de Faroër Eilanden. We deden zoveel mooie indrukken op en de foto’s brengen die indrukken weer naar boven.

De vakantiedagen leken eindeloos te duren, want het werd haast niet donker zo ver in het noorden van Europa, maar na een mooie dag in de natuur was het ook altijd weer fijn om terug te gaan naar het gehuurde huisje en daar rustig een paar uur in een stoel te zitten. Daar ging ik borduren, met een vaasje dotterbloemen naast me. Van te voren had ik niet uitgezocht wat ik wilde maken. Ik had een oud tijdschrift en een lap gordijnstof en een paar strengetjes rood, zwart en blauw meegenomen. En vandaag laat ik zien wat ik maakte: een kussen. Overeenkomst tussen zondag en vakantie: even niet bloggen. Nou ja, toch wel even. Fijne zondag!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sneeuwklokjes om te borduren


De sneeuwklokjes zijn er weer! Net als vorig jaar kwam mijn man thuis met een grote bos, die hij had gekregen van de bewoners van een ‘Havezate’. Daar doet hij op sommige zaterdagen vrijwilligerswerk in de tuin van het grote landgoed, en als dank voor een ochtend werken krijgt hij vaak iets mee uit eigen tuin. Vandaag weer sneeuwklokjes! Ik vroeg of hij nog even wilde wachten met ze in een vaasje te zetten, want ik had net ’s ochtends bij het doorbladeren van de oude Burda-tijdschriften een mooi patroon gezien. Ook in geborduurde vorm komen deze sierlijke klokjes mooi uit!
Vorig jaar fotografeerde m’n man de gekregen sneeuwklokjes tegen een zwarte achtergrond en die foto gebruikte hij voor onze nieuwjaarskaarten. Wie ze graag wil borduren: het patroon van de bovenste foto staat in dit Groot bont Handwerkblad.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Burda patchwork tijdschriften


“Beste lezer, het is alweer een half jaar geleden dat wij ons eerste patchworktijdschrift op de markt hebben gebracht.” Zo begint het voorwoord van één van deze glossy Burda patchwork-tijdschriften. “O leuk, denk ik dan, wanneer was dat?” Maar nergens in het hele tijdschrift is het terug te vinden. In de volgende nummers staat het jaargetijde en jaartal wel netjes aangegeven: lente 2014 en zo verder. Ook leuk dus (voor mijn shop): een serie vrij nieuwe tijdschriften. Rond 2013 (ga ik dan maar even van uit) was Burda een nieuwe speler op de uitgebreide uitgevers-markt voor quilt-tijdschriften. Maar zéker geen nieuwe uitgever zonder ervaring! Integendeel: Burda is de oudste uitgeverij ter wereld op het gebied van mode-tijdschriften. Dat hoorde ik vorige week op de handwerkbeurs van de mevrouw die veel handwerkliefhebbers wel eens hebben ontmoet: zij doet al 40 jaar colportage-werk op beurzen en heeft vele vrouwen er al van overtuigd dat de keuze voor Burda echt een goede is. Ze hebben een naam hoog te houden op het gebied van degelijke, stijlvolle en goede patronen. Dus nu ook deze mooie patchwork-tijdschriften van Burda. Ik had er twaalf, maar ik geloof dat ik twee tijdschriften van dit stapeltje achterhoud voor mezelf… het begint weer te kriebelen!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Grote bonte handwerktijdschriften Burda


De grote bonte handwerktijdschriften van Burda waren graag geziene gasten uit het buurland. En sommigen bleven ook héél lang en zijn er nog steeds! Sommige van deze oude bewaarde tijdschriften waren ook in het Nederlands verschenen, en soms bracht Burda het Duitse tijdschrift ook op de Nederlandse markt en voegde een vertaalde patroonbijlage bij. Bij het doorbladeren van deze oude tijdschriften had ik vaak herkenning: “O, komt dat patroon hìeruit!”
Op de voorkant van deze drie tijdschriften staan geborduurde tafelkleden (en die legde ik er ook maar even ònder), en er staan ook veel van deze mooie borduurpatronen in deze tijdschriften. Maar er staat nog veel meer in: patronen voor kleedjes haken, kleden knopen, en ook gobelinpatronen. Een plezier om door te bladeren en er een mooi patroon uit te kiezen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nijntje verdrietig

Nijntje geborduurd met rijgsteken

De tekenaar die vooral ‘lief’ tekende, is overleden. Miljoenen kinderen groeiden op met de boekjes van Dick Bruna, die wereldwijd in meer dan 50 talen weden uitgegeven. Het eerste boekje dat hij maakte was ‘de Appel’ en dat boekje kende ik als kind uit m’n hoofd omdat ik het zo vaak voorlas voor m’n broertje. De succesvolle schrijver tekende na dat eerste boekje gedurende 60 jaar steeds nieuwe boekjes. Toen onze kinderen klein waren probeerde ik er zoveel mogelijk voor hen te pakken te krijgen. Nijntje speelde de hoofdrol. Toen m’n dochter een jaar of acht was pakte ik een blauw servet, tekende de contouren van Nijntje na, en de dochter mocht leren doorrijgen met naald en draad (hiervoor is een naald met scherpe punt nodig). Binnen de lijntjes kleuren kon ze al, nu leerde ze ‘binnen de lijntjes borduren’.

De Utrechtse kunstenaar werd wereldberoemd met zijn herkenbare tekeningen. Vooral in Japan is zijn werk populair omdat zijn stijl aansluit bij de heersende voorkeur voor minimalisme. Maar minimalistisch qua waardering zijn we hier niet in het thuisland van deze grote kunstenaar: velen zijn vol lof over het verrijkende werk van Dick Bruna.

Nu is Nijntje verdrietig.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude tijdschriften Handwerken zonder grenzen


Het eerste nummer van Handwerken zonder Grenzen verscheen in 1978, en 35 jaar later verscheen in 2013 nr. 175. In dat jubileumnummer (het eerste tijdschrift in deze collage) wordt Henriette Beukers  geïnterviewd. Zij was de oprichtster en vele jaren de drijvende kracht achter het blad. Ook trouwens achter het tijdschrift Ariadne, waarvan ik het 300e nummer hier laat zien, want het wordt ook in dat jubileumnummer besproken en het is bij mij te bestellen.
Op de Handwerkbeurs vorige week sprak ik mevrouw Beukers (en kocht bij haar deel 2 van haar Rondom Textiel, ècht een boek voor wie nog niet genoeg heeft van al die verhalen over etnisch handwerk). En bij de stand van Handwerken zonder Grenzen keken we of Boukje Mulder er misschien was, maar troffen haar niet. Ze heeft recent afscheid genomen als hoofdredactrice van het mooie tijdschrift (wat gelukkig nog steeds bestaat).
In het jubileumnummer 175 staat een mooie foto van beide hoofdredactrices samen: allebei markante vrouwen die handwerkliefhebbers veel moois hebben gegeven!

Op de stand van HzG liet ik een paar visitekaartjes achter van mijn webshop, in de hoop dat mensen die naar die oude nummers zoeken naar mij worden doorverwezen.
Ik kreeg te horen dat ze regelmatig vragen krijgen van handwerkliefhebbers die op zoek zijn naar oude nummers. Dat herken ik want zo ging het bij mij ook: toen ik eenmaal van mijn handwerkvriendin gehoord had dat dit blad bestond, wilde ik de hele serie bij elkaar sparen. En dat is leuk, want telkens kom ik weer nieuwe mooie reportages en patronen en prachtige foto’s tegen in die oude bladen. Dus daarom ook vanaf deze plek: Boukje en Henriette: bedankt voor al die mooie tijdschriften!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde kaarten


Twee leuke geborduurde kaarten kreeg eind december van bloglezeressen. De borduurster van de groene kaart schreef: “Eén van mijn borduursels, gewoon vanuit het midden beginnen, en dan zien waar je uitkomt!” Voor mij kwam dat heel goed uit, want het zijn precies dezelfde kleuren als van mijn naaldenboekje. Nu ben ik van plan om het borduurwerkje los te maken en er een bijpassend speldenkussentje van te maken.
Ook met het andere borduurwerkje was ik blij, mooi en fijntjes geborduurd. Beide kaarten liggen hier al ruim een maand, te wachten op verwerking. Want ik vind het jammer als zulke borduurwerkjes met de andere kaarten opgeborgen worden. Leuker is het om er iets mee te doen waardoor je er nog vaker tegenaan kan kijken.
Vandaag was ik wat aan het rommelen met m’n spulletjes. Wat opruimen en wat ordenen. Ik heb een hele verzameling handwerkspulletjes en af en toe moet er wat georganiseerd worden. En als dat klaar is, dan zijn deze kaarten aan de beurt.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Restjes schapenwol


Een paar jaar geleden maakte ik van restjes bruine en grijze schapenwol een dikke das, maar die is veel te dik om om je hals te doen. Toen kreeg ik het idee om nòg zo’n lange reep te breien en de banen aan elkaar te naaien, voor een dik dekentje. Maar de wol raakte op. Van een bloglezeres kreeg ik een doos restjes wol en daar was ik blij mee en ik breide er mutsen van. Het breit en het draagt zo fijn, die zelfgesponnen schapenwol! Maar de goede kleur grijs zat er niet bij en daar ben ik nu twee jaar naar op zoek geweest. Ik kocht pas een partijtje bruine wol, die is nog wel te vinden, maar ik kan nog steeds m’n baan niet afmaken want ik zoek nog het juiste kleurtje grijs. Heeft iemand van jullie misschien nog wat restjes?

Ik maakte de afgelopen sneeuw-week een paar keer foto’s bij verschillende lichtomstandigheden, om die grijze kleur zo goed mogelijk te laten zien. Ik hoop dat iemand nog wat heeft liggen en met mij wat wil ruilen. En anders moet ik misschien zelf maar wat gaan spinnen, lijkt me ook wel leuk!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haaktijdschriften


Nu eens wat anders dan Durable-boekjes: deze leuke oude haaktijdschriften! Ze zijn top, voor wie van die oude patronen houdt.
Phildar, Burda, Diana, Neveda, Sandra en Sabrina: allemaal maakten ze mooie haakspecials in de tachtiger of negentiger jaren.
Sommigen legden zich toe op alleen witte kleedjes (de Sabrina-tijdschriftjes), anderen vulden het blad met ook nog wat spreien of raamversiering.
Hieronder een idee van wat voor moois er allemaal instaat. In m’n shop heb ik deze foto’s bij de tijdschriften geplaatst waar ze uitkomen, dus als je zo’n alfabet wilt haken, of die deurhanger, of de nostalgische sprei dan kun je de foto’s daar terugvinden.
De Phildar-uitgave heeft alleen tafelkleden (ook bijzonder).

Al deze tijdschriften hebben ook leuke (of vermakelijke) voorwoorden, en voor de gezelligheid citeer ik hier een voorwoord uit “Sabrina”:
“Beste lezers! Haakfans zijn het erover eens dat je nooit genoeg haakwerkjes kunt hebben, in tegenstelling tot truien die je toch nooit meer draagt. Want met kleedjes die je niet meer gebruikt kun je bijvoorbeeld je mooie servies beschermen door ze tussen de borden te leggen. Als u ze dan later weer eens tevoorschijn haalt, heeft u er vast wel ergens anders een leuk plaatsje voor. En u gaat vast ook wel eens zo’n fijn handwerkje als aardigheidje voor een vriendin haken. Het is ontzettend leuk werk en om de kosten hoeft u het ook niet te laten.”

Leuke tip dus: oude kleedjes tussen de borden leggen!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Grote log cabin quilt

Deze grote handgemaakte prachtige lila quilt is te koop.
Hier liet ik hem al eens zien, maar dan in een zomerse setting.
Nu nog een keer in een winterse omgeving. En dat past ook eigenlijk veel beter met zo’n log cabin-motief.
Het log cabin motief verbeeldt een blokhut en het middelste vierkantje is dan vaak rood, als symbolisch voor het haardvuur.
Het patroon leent zich voor talloze variaties, en dus ook in lila en paars.
Op de Handwerkbeurs had ik een leuk gesprekje met de ontwerpster van het speciale log-cabin lineaaltje (met de groef). Ik zei tegen haar dat ik ondanks al die ontwikkelingen op quiltgebied, toch telkens weer dat goede oude vertrouwde log-cabin-patroon mooi blijf vinden. Ze was het helemaal met me eens. Een eindeloos mooi patroon. Deze geslaagde tweepersoons-quilt is te koop in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tijdschriften Verena voor zelfgebreide truien


Op de handwerkbeurs zag ik dat het breitijdschrift Verena nog steeds bestaat. Het wordt nu aangeprezen als Het exclusieve breitrijdschrift met internationale trends, en het verschijnt ook in het Nederlands. Breimodellen met soms exclusieve garens en van bekende designers. Eind jaren tachtig viel dit tijdschrift al op door de mooie vormgeving en de aantrekkelijke patronen en modellen.

In die tijd breide ik zelf ook eens zo’n trui met schuine lijnen. Ik wilde het precies zo namaken als op het plaatje en kocht de juiste wol van een goed merk. En meer dan 30 jaar later kon ik deze trui weer van m’n zolder halen en droeg ik hem weer op Warmetruiendag! Geen enkel mottegaatje gelukkig. Dat was leuk om die trui weer te zien, en ik denk dat ik het straks ook leuk zal vinden als ik dat oude patroon nog eens tegenkom. Ik kan me voorstellen dat mensen op zoek zijn naar een bepaald patroon (waar ze soms al heel lang naar zoeken), en wie weet zoekt iemand iets wat in deze oude Verena’s stond. Ik plaats deze laatste serie in m’n shop. Het zijn nog steeds inspirerende tijdschriften, met truien en vesten vol kabels en ajour en speelse belijningen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Knittax voor de handbreimachine


Veel vrouwen hadden in de zestiger jaren een handbreimachine (mijn moeder ook!) en voor ons als kinderen was dat fascinerend. Al die haakjes en schuifjes: zo spannend! Alleen jammer dat we er niet mochten aankomen, want dan raakte alles in de war (althans, daar was m’n moeder bang voor).
Nu mogen we er wèl aankomen, want oude breimachines zijn wel eens tweedehands te koop, nadat ze een aantal decennia keurig netjes op zolders zijn bewaard, vaak in de originele doos.  Mijn zus kocht zo’n mooi apparaat en probeerde hem uit en alles werkt nog prima. Dus je zou zò weer kunnen gaan breien!

En voor wie dat ook wil: dan wil je misschien nog een oud breipatroon gebruiken, uit het tijdschrift wat speciaal voor de handbreimachine werd uitgebracht: Knittax. In 1962 werden deze tijdschriften in zwart-wit gepubliceerd (met alleen een kleurig hoekje). In zwart-wit komen die prachtige foto’s juist extra mooi uit.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Wandeling bij sneeuw-voor-de-zon


Voor een wandeling wilde ik alleen een klein tasje mee. Alleen voor m’n fototoestel, meer was niet nodig. Beide foto’s zijn op dezelfde plek genomen. We kwamen het besneeuwde bos uit en daar stond een bankje klaar, met uitzicht over de weidse vlakte. Zo mooi!

Sneeuw in februari is heerlijk. Ook om het gezegde “als sneeuw voor de zon verdwijnen” voor je ogen te zien gebeuren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Henriette Beukers vertelt over haar verzameling


Al meer dan vijftig jaar schrijft Henriette Beukers over handwerk. Met haar man Henk vormde zij jarenlang de hoofdredactie van het handwerktijdschrift Ariadne. Later maakten zij de mooie naslagwerken Het Komplete Handwerken. En in 1978 begonnen ze met een nieuw tijdschrift: Handwerken zonder Grenzen, en dat hebben ze 25 jaar lang gemaakt.
In al deze jaren bouwde Henriette een unieke textielverzameling op, want voor haar redaktionele werk reisde zij veel. Een deel van deze unieke verzameling werd twee jaar geleden tentoongesteld toen haar grote boek uit kwam Rondom Textiel. Hierin vertelt zij veel over haar mooie stukken en geeft op haar eigen wijze uitleg van gebruikte technieken en haalt ze herinneringen op aan hoe iets in haar verzameling terecht is gekomen. Het bleek het eerste deel te zijn (met vooral weven als invalshoek), want nu is deel 2 verschenen. Dit deel gaat vooral over breien, haken, kralen, verven en poppen, en daar heeft ze heel veel over te vertellen!
Bij de boekpresentatie en tentoonstelling van het eerste deel mocht ik Henriette ontmoeten en liet mijn aankoop door haar signeren. Hier blogde ik daarover. En nu kon ik haar opnieuw ontmoeten want op de Handwerkbeurs was ze aanwezig om deel 2 te signeren. Ze zat achter een tafeltje met daarvóór twee stoelen voor bezoekers, en je kon net zolang blijven zitten totdat een volgende bezoeker aangaf dat ze ook wel een praatje wilde maken. Ik kon wel vijf minuten blijven zitten, en in die tijd bladerde ik het boek door wat ik even later zou gaan afrekenen. Wat was dat leuk! Lukraak sloeg ik het open en Henriette vertelde wat bij elke bladzijde en foto. Wat was dat leuk! We begonnen op de bladzijde waarin een oude foto was afgedrukt van haarzelf met Hilda Riter, in 1973. En ze vertelt in het boek dat ze bij haar thuis het hele deel voor Joegoslavisch Borduren heeft doorgenomen. Dit mooie boek vind ik al heel lang het mooiste boek uit de Ariadne-reeks.
Henriette Beukers was de drijvende kracht achter deze reeks, die uit 20 delen bestaat. Meerdere keren schreef ik hierover. Er zijn delen waarin haar naam op de cover staat, zoals Zelf Tapijten maken, Groot Perzisch Ajourboek en Wandkleden Maken. Maar ook delen waarin zij vooral het redaktionele werk deed, zoals dit deel Joegoslavisch borduren.

Toen mijn gesprekje voorbij was (ik had nog wel een uur willen blijven zitten, maar de volgende diende zich aan), vroeg ik nog een paar extra folders. Wie belangstelling heeft voor een folder: laat het gerust weten. Dan sluit ik een folder bij bij een bestelling of zo.
En voor iedereen: ze zijn wat prijzig, maar deze boeken Rondom Textiel zijn wèl een echte aanwinst voor handwerkliefhebbers!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oude quilt en oude quilttijdschriften


Al een tijdje had ik zin om mijn oude quilt te fotograferen met een zo wit mogelijke achtergrond. Nu had het gesneeuwd dus goede gelegenheid! Ik nam hem gister mee achterop de fiets, naar een voetbalveldje. Het resultaat was niet naar tevredenheid, dus dat moest overnieuw.
Vanmiddag maakte ik een superwandeling. Op de Veluwe, waar het bos sprankelde en straalde en de sneeuw knisperde en de vogels kwetterden. Een mooie wandeling. Het voelde nu heel anders aan als een dag eerder. Zonder zon erbij is het een beetje vreemd om quilts te fotograferen, maar mèt zonnetje krijg je gewoon zin om op een boomstam te zitten met die lappendeken over je heen geslagen en dan gewoon een uurtje zitten.

Dit is één van mijn eerste quilts, een ouwetje. Ik heb er met enorm veel plezier aan gewerkt. Allerlei restjes van vroegere zelfgemaakt kleding verwerkte ik erin. Een ontdekkingstocht wat er allemaal mogelijk was, uit een tijd dat ik nog nauwelijks wist dat er ook quilt-tijdschriften bestonden.
Nu weet ik dat wel! Ze zijn er in overvloed, en hebben verschillende namen, zoals Patchwork Ideeën, Quilt & Zo, Quiltmania of Magic Patch.
Een oude Burda Special complementeert het rijtje. Ik plaatste nog meer oude patchwork-tijdschriften in m’n shop, maar laat ze hier niet allemaal zien. Anders leidt het teveel af van de aandacht voor mijn oude quilt. Waar ik nota bene twee keer voor op stap ben geweest! Nou ja, ik ging tòch wel wandelen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude breimodellen


Oude patronen voor ouderwetse kledingstukken worden weer opnieuw gebruikt.
Het Scheepjes breiboek bevat modellen voor jumpers (ook voor bakvissen), meisjesmanteltjes, badpakken, bolero’s en een paar truien.
Het Neveda breiboek voor kinderen van 0 tot 5 jaar heeft een uitgebreide collectie patronen voor die oude slobpakjes die zo lekker zaten voor baby’s. En ook baby-sokjes, truien en vesten voor kleine kinderen en ook jumpertjes. Dat heette vroeger zo. Moeder in een jumper breide voor haar baby.
En intussen voeren de scheepjes voorbij (de inzetfoto staat op de achterkant van het Scheepjes-breiboek).

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over weven

Op de handwerkbeurs zat ik voor het eerst achter een weefgetouw en het was leuk! Ik kreeg les van een medewerkster van Mirja Wark, van het Weefcentrum  in Finsterwolde. Zij geeft diverse en deskundige cursussen en is vooral gespecialiseerd in etnisch weven. Door haar liefde voor en publicaties over etnisch textiel is zij bekend geworden. De bovenste foto van geweven banden heb ik in de stand van Golden Haand gemaakt. Wat was het leuk om in deze mooie stand met het aansprekende weefwerk nu achter een weefgetouw te zitten. Ik heb ervan genoten. Er is ook een mooie foto van me gemaakt, maar ik laat op deze blog liever een paar mooie weefboeken zien. Sommige boeken zijn behoorlijk zeldzaam en gezocht (zoals het boek Väva med Hemslöjden en Summer & Winter en 200 Patterns for Multiple Harness Looms.
Andere boekjes zijn ook zeldzaam, maar minder exclusief en duur, maar wel heel leuk, zoals de boekjes van Corrie Ruijper. Zij bespreekt o.a. de techniek Lampas, een oude weeftechniek uit het Middellandse Zeegebied. Dan nog een Encyclopedie erbij, en het is weer een mooie collectie!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

De toverhazelaar bloeit


Eén van de mooiste winterbloeiers is de toverhazelaar. Met een overvloed van gele bloemen minstens weerstaat de struik een maand lang de winterkou en nu zelfs de vorst en sneeuw. De bloemblaadjes krullen op bij mist, regen of kou, om zich te beschermen, maar bevriezen niet. Zodra de zon schijnt zullen ze zich weer ontvouwen. De bloemen zitten heel dicht op de takken.
Wij hadden er vroeger één in de tuin. “De Hamamelis bloeit!” riep m’n vader dan. En die vreugdevolle uitroep van vroeger echoot dan in m’n hoofd als ik er weer één zie. Ik ging een eindje fietsen, nadat het gesneeuwd had, en kwam deze compositie in wit-en-geel tegen. Mijn vreugdevolle uiting is nu om deze foto’s op mijn blog te laten zien.

Eén van de bekendste botanica die haar tekeningen omzette in kruissteekpatronen is Gerda Bengtsson. Ik heb juist weer een nieuwe (= oude) agenda met haar patronen voor m’n shop. Deze agenda van 1983 is een geliefd verzamelaars-object. De pagina van januari is geen toverhazelaar, maar past hier wel goed bij. Een plant om geen medelijden mee te hebben als de bloemen bedekt zijn onder een laag sneeuw: hij kan er tegen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sneeuw op zondag


Op zondagochtend een dik pak sneeuw: heerlijk!
Code oranje of geel: voor wie de weg op moet minder prettig, maar ik kan er wel bij aansluiten met een kussentje en gele narcissen.
De afgelopen dagen kocht ik alsmaar potloodnarcissen bij de buurtsuper. Ze heten zo omdat ze haast op een stokje lijken als je ze koopt, met de knop nog nauwelijks ontwikkeld. Maar ideaal om ze mee te nemen op dagen dat de ontvanger er nog mee moet reizen. Ik gaf een bosje aan m’n handwerkvriendin die ik gister ontmoette op de beurs: gewoon omdat het zo leuk was haar daar te ontmoeten. Ik stuurde ze zelfs op in een envelop, maar de post deed er langer over dan normaal. Dus wie weet was m’n aardigheidje ‘verdacht’ en ging het eerst langs de drugsbrigade.
En ik kocht ze met meerdere bossen tegelijk, en gaf ze weer weg. Heerlijk weggevertje, en ik gun iedereen een opvrolijker. En nu hebben we sneeuw en vrolijk ik jullie op met een winters kussentje. Ook nog een kleine tip erbij (voor wie daar behoefte aan heeft): een klein borduurwerkje wordt groter door een precies bijpassende rand, en dan kun je er een kussentje van maken. Op deze manier maakte ik meerdere kussentjes, en die wil ik nog wel eens laten zien.
Morgen nog meer verslag van de handwerkbeurs, voor vandaag: fijne zondag!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Schapen in de sneeuw


Gister wat schapewol gekocht in Zwolle, vandaag lekker breien!
Dit labeltje kreeg ik van de stand “Warmetruiendag”.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerktassen op de Handwerkbeurs

Er was enorm veel te zien en te doen en te koop op de Handwerkbeurs in Zwolle. Meer dan 200 exposanten lieten zien wat er van hun materiaal en met hun voorbeelden te maken is en handwerkminnende mensen konden van de ene mooie uitstalling naar de andere lopen. Normaal is een bezoek aan één handwerkwinkel al inspirerend, en nu had je tientallen kleine winkeltjes bij elkaar en achter elkaar. Een plezier om langs te lopen. Bij sommige kramen sta je wat langer stil, bij andere loop je weer door omdat het niet hetgeen is wat je zoekt, en alles bij elkaar vormt een lange wandeling langs inspirerend handwerk in een grote beurshal.

Sommige exposanten houden er niet van als je foto’s maakt van hun handel; anderen zouden het wel best vinden, maar ik heb het nergens gevraagd. Ik had een ander idee om verslag te doen van de handwerkbeurs: ik vroeg of ik wat tassen mocht fotograferen van bezoekers. Bijna iedereen was verbaasd dat ik het vroeg, maar ze vonden het ook leuk. Mijn gedachte is: laten zien hoe enorm veel creativiteit op zo’n beurs te zien is. Er waren ook veel vrouwen die prachtige zelfgebreide of gehaakte omslagdoeken, truien of vesten droegen. Al die zelfgemaakte kleding en tassen droegen bij aan het algehele gevoel op zo’n beurs: blij zijn met zoveel mooie dingen om ons heen en een gevoel van herkenning dat we allemaal van handwerk houden. Ik heb genoten van het praatjes-maken (want je komt heel makkelijk met elkaar in gesprek) en van het kijken.

Dank aan degenen van wie ik de tassen mocht fotograferen. In de meeste tassen (en ook in de mijne) zitten weer nieuwe aankopen: we kunnen weer vooruit!
Morgen is de laatste dag van de Handwerkbeurs. Dan mogen de mannen gratis naar binnen. Veel plezier voor wie nog gaat!

Bewaren

Lees reacties (9) of geef een reactie

Naar de Handwerkbeurs

Op zaterdag ga ik naar de Handwerkbeurs in Zwolle. Ik doe een blauwe corsage op en als je me herkent: ik maak graag een praatje!
Wie weet tot ziens!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Naaigereedschap

Ineens krijg ik de kriebels: als ik nou hier en daar nog wat kaartjes uitdeel aan mensen die ik niet ken, en ze komen dan op m’n blog kijken…. wat vinden ze er dan van? Wat gek, die gedachten heb ik anders nooit. Nou ja, het is zoals het is. Als je hier voor het eerst komt: welkom! Ik ben meestal elke dag bezig met wat oude handwerkboeken of tijdschriften of spulletjes en daar blog ik dan wat over. Ik probeer elke dag m’n shop wat aan te vullen.

En soms blog ik ook wat over m’n belevenissen of ik laat een foto zien van iets wat ik zie of tegenkom. Net hoe het uitkomt. Dus als je hier voor het eerst komt: veel leesplezier!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Red and green

Red and green, an appliqué tradition.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Warmetruiendag


Warmetruiendag vandaag! Zet de kachel één of twee graden lager, doe een warme trui en en bespaar energie!
De uitdaging is: doe ook mee!

Op de handwerkbeurs in Zwolle wordt vandaag aan bezoekers gevraagd wat hun lievelingstrui is. Die ene misschien die je zelf gebreid had vroeger?
Deze trui is van een bloglezeres geweest en ze gaf hem aan mij om op m’n shop te zetten. Het is een heel mooie trui, knap gebreid, maar helaas wat wijd geworden. Wie hem wil, kan in m’n shop terecht. Een echte eighty’s trui!

Het is wel herkenbaar: zulke truien zijn moeilijk om afstand van te doen als je ze vroeger met veel liefde hebt gebreid. Maar op deze manier krijgt deze mooie trui toch even de volle aandacht. Ben benieuwd welke truien er nog meer jarenlang op zolders hebben gelegen. Ik ging vanmorgen op zoek naar mijn eigen eighty’s trui en die heb ik nu aan. Ik doe er een eigentijdse corsage op.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Opbergmappen Ariadne


Ariadnes konden bewaard worden in opbergmappen. In de tachtiger jaren waren de tijdschriften ietsje groter en vooral dikker geworden en deze mappen waren speciaal bedoeld voor de tijdschriften uit die tijd. Sommigen zoeken nog weer die oude tulpenmappen, en ik plaats er een paar in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zwart-wit borduren uit een oude borduur-special


“Juist met zwart-wit krijgt u zo’n prachtig effect” stond als aankondiging in het eerste bewaarnummer Libelle Creatief van 1990. Het effect zit hem vooral in de stilering van het patroon. Deze oude glossy tijdschriften (met nog veel meer mooie borduurpatronen) stonden al in m’n shop. De borduurwerkjes in zwart op wit plaats ik erbij. Leuk om ergens voor te gebruiken zonder het eerst zelf te borduren.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knittax: maandblad voor handbreimachines


Begin jaren zestig was de mode stijlvol, vrouwelijk, elegant en iedereen kon meedoen! Er kwamen breimachines en voor veel vrouwen was dat een fantastische uitvinding. Ze konden truien breien voor het hele gezin en voor zichzelf konden ze de haute couture-modellen namaken en op hun eigen breimachine met dun garen prachtige mantelpakjes en jumpers maken. De patronen daarvoor konden ze vinden in het maandblad Knittax Succes.

Terug in de tijd: stel dat er in 1960 ook al een Warmetruiendag was. En dat gevraagd zou worden wat iemands lievelingstrui is. Dan is het misschien wel: die wollen roze, of die lichtblauwe.
Wat een prachtige modellen!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Commode wandkleed viltapplicatie


Liggend op de commode kon een baby kijken naar een kabouter die in z’n tuintje aan het spitten was. Terwijl hij daarmee bezig was, kwam er een olifantje en die bood hem een paar bloemen aan. Wat zou de mama tegen haar kleintje gezegd hebben: “Kijk, dat is een zonnebloem? En als je de grond goed omspit, dan komen daar later ook weer bloemetjes uit? En als je dadelijk lief gaat spelen in de box, dan komt er misschien bij ons ook wel een olifantje aan de deur met een bosje bloemen.” ???

Ik kan hier echt niks van maken, van zo’n tafereeltje. Wat moet een baby hiermee? Misschien was de mama die lang geleden met dit wandkleed bezig was, ook wel tot bezinning gekomen. Ineens had ze er geen zin meer in, en bleef het wandkleed onafgemaakt liggen. Misschien hing ze wat anders boven de commode, of misschien liet ze de ruimte leeg. En misschien is haar baby nu allang een wetenschapper, die opgegroeid is zonder sprookjes. Maar dat zal wel haast niet, want die sprookjes zaten diep in onze cultuur en bijna elk kind kreeg ermee te maken. Ik heb er nooit van gehouden, en nou zit ik met dit wandkleed. Wat zal ik er eens mee doen? Het antwoord: toch laten zien hoe geinig het is! Want dat is het wel. Je moet het alleen niet boven een commode hangen (denk ik). Als oefening in vilt-applicatie is het heel leuk om nog af te maken. Of je kunt het zien als tijdsbeeld en er een tas van maken. Er is vast nog wel wat leuks mee te verzinnen.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bloemetjes in de sneeuw


Het is weer om:
a. Beter te worden als je ziek bent. Vraag of iemand een bosje potloodnarcissen voor je meeneemt. Nu weer te koop in alle supermarkten. Narcissen helpen voor alles!
b. Te borduren als je zin hebt. Bloemetjes-borduren is van alle tijden, ook van augustus 1974.
c. Te genieten als er sneeuw ligt.

Dus deze foto is vooral bedoeld om te laten zien dat er weer sneeuw ligt op de Veluwe!

Laat wat van je horen en geef een reactie

DMC bibliotheek Borduurwerk in de wereld


DMC gaf eind jaren 70 vier mooie boeken uit in de serie Borduurwerk in de Wereld. In elk boek wordt achtergrond informatie gegeven over de culturen van China, Lapland en de Inca’s en worden mooie borduurwerken getoond en patronen gegeven.
Iets anders qua voorkant maar hetzelfde qua opzet is het deel over “Samplers“. Dit deel gaat vooral over de geborduurde spreuken die op veel vroegere merklappen te zien zijn. Dit is een verrijkend boek voor iedereen die met merklappen bezig is, want het doet je ook beseffen dat je echt met “Borduurwerk in de Wereld” bezig bent: een hele aparte cultuuruiting die een plekje verdiende in deze DMC-wereldbibliotheek!

Alle vier de delen heb ik nu te koop en dat verdiende nog wat aparte aandacht. Borduurwerk ‘in de wereld’ of ‘uit de wereld’: eindeloos mooi!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Baby en Peuter


De thema-nummers Baby en Peuter waren leuk, mooi, schattig, lief en aantrekkelijk.
Het eerste tijdschrift op de foto is een uitgave van Margriet uit 1980. Op de voorkant staat: Het complete zelfmaakboek om baby’s wereld te versieren. Fijn om ’n baby te zijn.
Het tweede is een uitgave van de Ariadne, die meerdere van deze mooie nummers uitgaf. Helaas heb ik er niet meerdere te koop, af en toe eentje. En dan worden ze gekocht door oma’s die graag nog eens precies hetzelfde truitje van toen willen maken.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Breien met hartjes

Breien voor Valentijn: dan maak je wel een statement, met zo’n trui!

Het tijdschrift Handwerken Steek is minder bekend als de Ariadne, maar in de tachtiger jaren was dit ook een aantrekkelijk tijdschrift.
Van dit nummer oktober 1983 heb ik een paar pagina’s in de shop weergegeven waarop leuke truien staan.
Op de achterkanten van deze nummers van begin jaren tachtig, stonden borduurpatronen van een hond of een kat. Eerst waren de poezen aan de beurt: de serie startte in het decembernummer van 1981. Op de voorkant van dit nummer staat ook een hartjestrui.
Van alle borduurpatronen van de bekende huisdieren werden later boekjes uitgegeven: Uw poes in kruissteek heb ik nog.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebreide truien op oude tijdschriften


Op vrijdag 10 februari 2017 is het Warmetruiendag. Honderdduizenden mensen maken elk jaar op een afgesproken dag een klimaatstatement door de verwarming één of twee graden lager te zetten en hun warmste trui aan te trekken. Truiendragers worden ook uitgedaagd om met elkaar te delen wat ze doen en zo min mogelijk energie te verspillen.
Ik doe alvast mee, en maakte een collage van een aantal oude tijdschriften met wintertruien op de voorkant. Bekende en onbekende tijdschriften. Al vanaf het begin dat ik bezig ben met oude handwerktijdschriften in m’n shop te plaatsen, viel het me op dat vrouwen soms op zoek zijn naar een bepaald patroon van vroeger, van een trui die ze graag nog eens willen maken. Vandaag ben ik bezig met het ordenen van al die oude tijdschriften (dat is af en toe nodig). Wie weet vind iemand een bepaald trui-patroon in m’n shop!

De handwerkbeurs doet aanstaande vrijdag ook mee met de Warmetruiendag. Er komen twee reporters die portretten gaan maken van mensen in hun lievelingstrui. Als je kans wilt lopen om geïnterviewd te worden, kun je naar de photoboot op het Workshopplein komen en vertellen wat jouw trui tot een lievelingstrui maakt. Je kunt alvast nadenken over de vragen die je dan mag beantwoorden: “Waarom is dit je lievelingstrui? Is het de kleur? Het materiaal? Het model? Wie hem heeft gemaakt? Door de avonturen die je in je trui beleefde? Hoe vaak draag je je lievelingstrui en wanneer vooral? Is dit de warmste trui die je hebt?”

Deze vragen lees ik alvast in het beursmagazine, en dan volgt er nog een vraag die ik heel interessant vind: “Wat moet er volgens jou gebeuren om ervoor te zorgen dat mensen zich weer meer naar het seizoen gaan kleden?”
Mijn antwoord ligt al klaar: die kachel mag in openbare gebouwen altijd wel twee graden lager, en niet alleen op vrijdag 10 februari!
Ik ben benieuwd naar andere antwoorden!

En voor dit blogje: warme truien breien deden we vroeger volop, en wie nog een oud patroon zoekt…. Over een paar maanden maak ik nog wel eens zo’n collage, dan met zomertruien op de cover.
En kijk ook even op de Greenchoice website van deze elfde Warmetruiendag: daarop vind je veel ideeën om mee te doen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Over postregels en postzegels


Met m’n broertje speelde ik vroeger postkantoortje. We hadden we een hele grote kartonnen doos en we mochten het gekartelde broodmes gebruiken en daarmee sneden we allerlei openingen uit. Eén zijde werd gevouwen en dan had je een loket met een raampje wat open en dicht kon. Met stift schreven we  leuzen op de gevels en van stroken papier maakten we een lange kassarol. We weekten gebruikte postzegels af en die konden we weer opnieuw gebruiken. Het hoogtepunt van het spel was om zelfgemaakte brieven in de gleuf te stoppen. De adressering van die brieven was makkelijk: we verzonnen exotische straatnamen, en daarna kwam steevast het rijtje: Nederland, Europa, de Wereld, en het Heelal. We waren vast niet de enigen die zo zorgvuldig nadachten over onze plaatsbepaling in het Universum!

Over die brievengleuf in onze kartonnen doos nog even: je zou denken dat ik dan toch goed geoefend had voor mijn huidige werkzaamheden. Als kind wist ik al dat een brief niet te breed mag zijn want anders gaat de post mopperen. Maar nu krijg ik vele jaren later alsnòg met dat fenomeen te maken: een mopperende post. En dat doen ze niet vriendelijk verbaal, door mij erop te wijzen dat m’n envelop te breed was. Nee, dat doen ze door mij te bestoken met kaartjes waarop ik maar liefst vele euro’s porto bij moet plakken. Een soort strafport, omdat ik te weinig gefrankeerd zou hebben. Hun redenering is dat ze mijn brieven nu als pakketje hebben moeten bezorgen. Daar geloof ik niet veel van, want die brieven passen nog steeds goed door de gleuven. Alleen die zijflapjes steken wat uit. Tja, als je die ook gaat meerekenen in de toegestane breedte van de envelop dan is het nèt kiele kiele.

Maar ik denk dat ik nu m’n lesje wel geleerd heb (na al die aanmaningskaarten): voortaan ga ik de zijflapjes van de grotere enveloppen dichtplakken met plakband. Dat staat minder mooi, maar gaat mij hopelijk wat vervelende aanmaningskaarten besparen. Overbodig plakband had ik liever willen vermijden, want ik hou er juist van als een brief met een bestelling er mooi uitziet. Soms krijg ik reacties  dat de verpakking en de postzegels gewaardeerd worden. “Het voelde als een kadootje”, schreef laatst iemand. Ik sluit ook af en toe wat extra’s bij, zoals een paar poezenkaarten of een vogelmapje. Maar dat doe ik alleen als de envelop daardoor niet te zwaar wordt. Ik moet me wel aan de post-regels houden dus.

Het postkantoortje-spelen van vroeger heeft kennelijk invloed gehad en ik vind het nog steeds leuk om hiermee bezig te zijn! En ik hou me aan de post-regels en gebruik gewoon mooie post-zegels.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Varifocussen…


Mijn ogen traanden toen ik zaterdag thuiskwam met m’n nieuwe bril. “Huil je?” vroeg m’n lief die de traan op mijn wang zag biggelen. Ik was het me er niet eens van bewust dat het zò inspannend was geweest om naar huis te fietsen. “Hoe vind je hem staan?” “Prima.” “O, gelukkig”, en toen deed ik hem gelijk af. Het was wel weer genoeg geweest met die nieuwe multifocale glazen. Pff…. wat een aanpassing!

In de winkel golfde de toonbank alle kanten uit. “Even wennen” zei de verkoopster. En ze gaf nog wat uitleg: “Zo lang mogelijk ophouden! Want het is niet een kwestie van de ogen die zich moeten aanpassen, maar van de hersenen. Die moeten er nu aan wennen dat de ogen anders accomoderen.”
O, zei ik, en fietste naar huis. Vol goede moed, met de nieuwe bril op. Tja, ’t is de leeftijd hè? En ik zal er toch echt een keer aan moeten geloven. En niet meer bril-op bril-af als ik de etiketten wil lezen in de winkel, dat leek me ook wel handig. Dus hoewel ik het zo lang mogelijk had uitgesteld, vond ik het nu toch een goed moment voor deze stap.

En toen werd het zondag. “Gaan we nog wandelen?” Het weer was niet al te aanlokkelijk, maar als je gáát, dan ben je toch altijd blij dat je dat besluit genomen hebt. Dus we gingen. Bril op. We hadden nog een wandelroute liggen die we op Open Monumentendag hadden gekregen. Een archeologische wandeling langs grafheuvels en ijzerertskuilen. In de route stonden geen wandelende bomen beschreven, maar die heb ik wel gezien! M’n voornemen om nog een interessant blogje te schrijven over grindkuilen en klapperstenen laat ik maar varen. Misschien als we deze route nog eens lopen. Ik ben nog steeds moe van die paar uurtjes varifocale-glazen voor m’n ogen.
Maar het was wèl een mooie wandeling….
En hoewel ik er niet eens aan had gedacht om deze oranje gehaakte kleedjes als symbolisch te zien voor een nieuwe bril, vind ik het wel grappig eigenlijk.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kaarten met poesjes

Kennissen in de buurt hadden een nest jonge poesjes en een paar keer ging ik op bezoek en probeerde die krieoelende katjes te fotograferen. Moeilijk! Dat lukte me niet zo om daar een paar mooie foto’s uit te krijgen. Met extra interesse bestudeerde ik daarom deze set kaarten waarop poezen op hun mooist zijn fotografeerd. Zo schattig! Als je weet hoe moeilijk het is om die schatjes/katjes zo voor de lens te krijgen, dan zijn die kaarten nog mooier! Ik kocht er een heleboel want ik heb er een plannetje mee. Een paar weken geleden schreef ik op een blogje dat ik bij een bestelling graag aan groen vogelmapje bij wil sluiten. Die mapjes krijg (of kreeg) je gratis bij een velletje vogel-postzegels. Maar het mapje weegt wel 60 gram en soms komt een patroon of tijdschrift wat ik wil opsturen (en waar ik het mapje bij wilde doen) daardoor nèt weer in een andere tariefgroep. En dat is dan ook weer niet de bedoeling.
Nu heb ik dan deze kaarten gevonden. Dan heb ik weer een tijdje wat om bij te sluiten. Twee of drie kaarten per bestelling, net hoe het uitkomt. Ik heb een hele voorraad en hopelijk worden anderen ook blij van deze kaarten.

En die mooie poezentrui: die komt ook nog een keer terug op m’n blog!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude opbergmappen Ariadne


Oude opbergmappen voor Ariadnes.
Deze mappen zijn geschikt voor de tijdschriften uit de jaren 80, want daarna waren de tijdschriften net iets groter en kwamen er ook weer andere opbergmappen (met tulpen). Veel oudere handwerksters hebben hun oude tijdschriften al een paar decennia bewaard in deze linnen mappen en dat staat mooi. Er zijn ook handwerksters die nog één of een paar mappen missen en wie weet kun je hiervoor in m’n shop terecht.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen met Hollands landschap


Een schaap was een paar dagen geleden nieuwsgierig naar wat ik aan het doen was. De dapperste kwam dichterbij en de kudde kwam erachteraan. Ik maakte een praatje: “Hallo schaap! Ik zocht eigenlijk een koe als achtergrond voor  m’n kussen, maar die kan ik in februari nog niet vinden. Maar jij bent ook mooi.”

Dit kussen met Hollands tafereeltje is waarschijnlijk geborduurd door een kind. Pakketten om dit soort kussens te maken zijn al jaren en nog steeds te koop. Leuke oefening, maar het resultaat is ook leuk!
Je kunt het kussen overal mee naar toe nemen, maar het kan ook gewoon thuis op de bank. Fijne zondag!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knittax maandblad voor breimachines


Als je kind was in 1962: goede kans dat je moeder er zò bijliep!
Of als je kind was in 1959: wie weet had je moeder wel zo’n mooie trui voor je gebreid op de breimachine!
Leuk om (terug) te zien: de Kevers van Volkswagen op de achtergrond (mijn moeder had een lichtblauwe!)
En de pompoen op de muts: nu ook weer hoog mode.

Deze tijdschriften van het maandblad Knittax zijn allebei van februari: zo was de breimode toen!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Koninklijk borduurwerk


Ook koninginnen houden van borduren!
Anna Paulowna borduurde deze stoelbekleding.
Voor wie ook zoiets wil borduren, plaats ik het Duitse Grosses buntes Handarbeitsheft in m’n shop.
Deze foto’s maakte ik in de tentoonstelling over Anna Paulowna op paleis het Loo (morgen is de laatste dag).

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Brei tijdschriften Verena

Aan het eind van de tachtiger jaren breiden we volop truien en vesten: de één nog mooier dan de ander. En ook: als je één trui af had, wilde je al weer aan de volgende beginnen, want we werden overladen met mooie patronen. Die stonden in mooie tijdschriften die volop verkrijgbaar waren en die vaak zo ‘onweerstaanbaar’ waren dat je graag weer een nieuw tijdschrift wilde kopen, ook al had je nog lang niet alles gemaakt uit het vòrige tijdschrift wat je nog had liggen. Het was gewoon één grote stroom van mooie foto’s, verrassende garens, aantrekkelijke modellen en nieuwe ideeën. En die ideeën wilden we zo graag allemaal uitproberen. Wat niet kon, want de meesten van ons konden nou eenmaal niet de hele dag breien. Hoewel ik het wel probeerde: in de trein, in de pauze en ’s avonds op de bank wilde ik altijd wat te breien hebben.

Buurland Duitsland bracht in die brei-jaren aan het eind van de vorige eeuw ook hele mooie tijdschriften uit: Verena. Een groter land kan natuurlijk ook een groter tijdschrift uitbrengen, en dat deden ze. In deze mooie nummers-van-toen staan al die mooie truien en vesten van toen. Sommige wat aan de wijde kant voor onze smaak van nu, maar sommigen nog steeds aantrekkelijk.
Als je misschien belangstelling hebt voor meerdere nummers of misschien de hele stapel: mail me dan en dan maken we een dealtje.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerk uit China


Chinees borduurwerk vloeit over van symbolen. Het wordt toegepast op vaandels, banieren, kledingstukken en schoenen. Naaldschilderingen in de fijnste tinten en perfecte techniek getuigen van een buitengewone handvaardigheid. Het Chinese volk drukt in borduurwerk de levenswijze uit, en de houding tegenover het raadsel van het heelal. Elke figuur, elke vorm en elke kleur heeft betekenis.

Op de komende handwerkbeurs zijn schoentjes uit de verzameling van Berthi Smith te zien en in het laatste nummer van het bekende handwerktijdschrift “Handwerken zonder Grenzen” geeft zij uitleg. In dit tijdschrift wordt één klein patroontje van een Chinees bloemetje gegeven, voor borduurliefhebbers die het ook eens willen proberen. Hopelijk leidt dit tot meer aandacht voor het prachtige borduren met glanzende garens in platsteek. Ik heb al een tijdje een aantal hele mooie Ondori-boekjes in m’n shop, die werkelijk bol staan van kleurige bloemenpatronen, maar ze moeten nog even ontdekt worden door borduurliefhebbers. In deze boekjes talloze mooie borduurpatronen van bloemen.

Ook heb ik weer een nieuw exemplaar van het oude DMC-boek “Borduurwerk uit China“. Een soort standaardwerk (uit 1977).
De foto’s bij dit blogje maakte ik deze week bij Yvonne Scheele-Kerkhof: zij heeft veel gereisd en verwerkt verre motieven in haar kantkloskunst. Ze heeft ook een mooie collectie Chinese schoentjes. En ze had een mooie oude mola-bloes liggen. Die komt wel weer heel ergens anders vandaan, maar qua kleur en mooie techniek past het hier wel bij. Handwerk past trouwens overàl bij! En ik ben benieuwd of we de komende tijd nog veel meer geborduurde Chinese bloemen gaan zien.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Hardanger

Op de voorkant van het tijdschriftje voor de komende Handwerkbeurs staan de onderwerpen opgesomd die exposanten gaan laten zien en die bezoekers kunnen verwachten. Uiteraard gaat het over Borduren, Breien, Haken, Kantklossen, Quilten en Vilten. Dat zijn de onderwerpen die al geruime tijd volop in de belangstelling staan en waar we volgende week ook graag voor naar Zwolle gaan. Het viel me op dat er nu ook “Hardanger” tussen het opgesomde rijtje staat (en ook nog wat andere onderwerpen natuurlijk, zoals Kralen en Spinnen, maar daar gaat het nu niet over). Hardanger is (ook) weer terug van weggeweest!

Burda gaf in de negentiger jaren hele mooie tijdschriften uit met mooie, degelijke en duidelijke patronen en modellen. Kenmerkend van deze techniek zijn de grote en kleine openingen die op symmetrische wijze in het borduurwerk worden opengewerkt. Mooi en stijlvol!

Iemand vroeg me of ik al die appeltaarten zelf maak. Ja hoor, en nu is m’n bakblik versleten. Ik moest al een tijdje een aluminium-folie gebruiken om te voorkomen dat loslatend tefal in de taart kwam. Dus nu een nieuwe gekocht. Gewoon bij de Action, waar iedereen terecht kan. Het leuke van het aanbieden van mijn tijdschriften is dat ze juist nìet overal te koop zijn. Ik ben blij dat ik dit partijtje kan aanbieden (gedurende langere tijd bij elkaar verzameld). Geborduurde kleedjes passen goed bij Hollandse taart.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Anna Paulowna kleurrijke koningin


Tweehonderd jaar geleden kwam de zuster van de Russische Tsaar en de kleindochter van Catharine de Grote naar Nederland: Anna Paulowna!
Zij trouwde met prins Willem van Oranje, die later koning zou worden. Zij werd een sleutelfiguur in de lange relatie tussen Nederland en Rusland. Helaas duurde haar huwelijk met haar Willem nog geen negen jaar. De koning overlijdt vrij plotseling en zij krijgt een mindere positie aan het hof.
Anna Paulowna is een stijlvolle vrouw die zich omringt met mooie spullen uit Rusland. Veel van haar jurken zijn gemaakt van kostbare stoffen die haar familie vanuit Sint-Petersburg haar toestuurt.  In de paleizen die Anna Paulowna bewoont is de Russische stijl en rijkdom volop aanwezig: meubelen, siervoorwerpen en schilderijen herinneren haar constant aan haar moederland.


Aan de hand van mooie objecten uit gerenommeerde internationale collecties laat Paleis Het Loo het levensverhaal zien van een markante vorstin die zich handhaafde in een sterk veranderende Nederlandse en Europese samenleving. Deze tentoonstelling werd op 5 oktober geopend door de huidige koningin en heeft al enkele maanden veel bezoekers getrokken (hier blogde ik daar eerde over). Een paar dagen voor het einde van de tentoonstelling ging ik nu ook kijken. Ik heb volop genoten van de mooie objecten zoals sieraden, schilderijen en serviezen.
Ik was samen met een kantdeskundige en samen bestudeerden we (door het glas) de kant van een parasol van de luxe koningin. Het zou naaldkant kunnen zijn, in die tijd de duurste kant. (vierde en vijfde foto in de collage hieronder).

Toen we alles hadden gezien en weer naar buiten wilden gaan, zag ik bij de uitgang het aankondigings-affiche van deze tentoonstelling, wat ik zo mooi had gevonden. Ook op de website van het Loo komt deze kleurrijke collage heel mooi naar voren. Toen kwam m’n idee weer in herinnering wat ik had toen ik die collage voor het eerst zag: ook zoiets maken. Dus ging ik nog weer even naar binnen voor een rondje close-upfoto’s.
M’n collage eindigt met een foto die er strikt genomen niet echt bijhoort. Maar wij vonden dat het er juist wèl bijhoorde: nagenieten met heerlijke koffie en taart in het mooie restaurant. En omdat het bepaald niet nodig was om deze tentoonstelling op te sieren met wat dan ook, kon ik dan hier nog even een kleedje uit m’n tas halen: Richelieu. De koningin heeft vroeger zelf ook geborduurd: de stoelbekleding van een mooi stoeltje (laatste foto van de tweede collage) is door haar geborduurd.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurpatronen vlinders


Als eerste blog in mijn februari-handwerktijdschriften-maand aandacht voor het gratis handwerkbeurs-tijdschrift. Volgende week wordt de Handwerkbeurs in Zwolle gehouden, en van te voren wordt altijd een beurs-tijdschriftje uitgebracht, met plattegrond en overzicht van exposanten. Wanneer je je daarvoor hebt opgegeven, wordt dit tijdschriftje twee weken voorafgaand aan de beurs naar je toegestuurd. Ik had graag willen linken naar waar je het tijdschriftje kunt aanvragen, maar de aanvraag is al niet meer mogelijk. Wèl staat op de website van de beurs dat er voldoende magazines bij de ingang van de beurs beschikbaar zijn.

Middenin dit tijdschriftje staat een gratis patroontje van een mooie vlinder. Vlinders zijn altijd leuk om te borduren. Mocht je het patroontje in het beurs-magazine te klein vinden (of het jammer vinden dat je het niet meer kunt aanvragen per post), dan heb ik nog twee grotere vlinder-patronen: een Permin-patroon. (Naeldens takvinge staat er heel klein op het patroon: Kleine vos)

De Burda Special Kreuzstich + Gobelin is op borduurgebied één van de mooiste tijdschriften die zijn uitgebracht. Hierin maar liefst 60 aansprekende borduurpatronen en voorbeelden. En voorop staan ook drie vlinders. En zo vlinderen we de februari-maand in. Ik ga al m’n tijdschriften tevoorschijn halen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Februari: Handwerktijdschriften


Welkom in de handwerktijdschriften-maand!
In januari blogde ik veel over handwerkboeken. In februari wil ik veel laten zien van oude handwerktijdschriften.
De introduktie voor deze maand is de theedoek-met-jaarkalender die mijn nicht heeft ontworpen.
Hier kun je daar meer over lezen.
Ik was vandaag weer in de buurt van de Waal, en vond dat het bruine Hollandse landschap wel een vrolijk printje kon gebruiken.
Ik zelf ook wel trouwens, want de twee voorgaande uren (bij de tandarts) vielen niet mee. En de vooruitzichten zijn dat ik daar dit jaar nog wel vaker naar toe moet. Maar na afloop kan ik dan heerlijk even bijkomen op dat mooie plekje.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bepaalde patronen uit oude Ariadnes


Soms schrijft iemand erbij waarom ze een bepaalde Ariadne bestelt: omdat ze op zoek is naar één bepaald patroon. En dat vind ik dan leuk om te lezen, want het geeft mij ook een idee waar mensen naar op zoek zijn. Meestal controleer ik dan nog even of dat patroon er inderdaad in staat. Bij de Ariadne die iemand vandaag bestelde klopte het: het ging om de lavendelzakjes die geborduurd waren met een mannetje en vrouwtje (waarbij de achterkant ook wordt geborduurd). Deze patroontjes herinnerde ik me zelf ook nog van ‘vroeger’. De kunst is alleen om te weten wèlk ‘vroeger’ dat dan was, want met alleen zo’n vage aanduiding is het vaak lastig zoeken. Ik heb nu het volgende bedacht: als ik dan tòch bezig ben met bladeren in zo’n oude Ariadne, dan maak ik gelijk een foto van het gezochte artikel of patroon. Die plaats ik dan in m’n shop voor eventuele andere zoekers. Best kans dat iemand anders óók precies naar dit patroon op zoek is, want de ervaring leert dat bepaalde patronen in meer handwerk-geheugens zijn gekomen. Zo bouw ik m’n tijdschrift-documentatie telkens een beetje uit en kunnen anderen ook profiteren van het zoekwerk wat iemand eerder deed om achter het juiste tijdschrift-nummer te komen van een bepaald patroon.


En zo zagen de voorkanten eruit van de Ariadne waar de lavendel-poppetjes in staan: het is het april nummer van 1978.
Het patroon van de klaprozen heb ik ook dubbel: één ging vandaag op de post en de ander staat nog in m’n shop. Ik moest het dus toch tevoorschijn halen en het past mooi bij die twee Ariadnes.
Tenslotte nog een tip voor wie zulke lavendelpoppetjes wil borduren: dit soort borduurwerken komen het mooist tot hun recht als je ook dezelfde kleur ondergrond gebruikt als in het artikel staat beschreven (dus niet zomaar op wit).

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Vliegbare wandversiering


Te lang gewacht met deze foto: de sneeuw is weg. Vandaag nam ik het lapje daarom nog maar eens mee. Weer een heel ander effect!
Dit geborduurde lapje kocht ik omdat ik de handwerkstof waarop was geborduurd niet kende. Het is een vrij grove stof. Iemand borduurde er drie vogeltjes in een boompje op. Waar zou zo’n decoratie nu goed uitkomen? Recent had ik ook een wandlapje in m’n shop en dat werd besteld door iemand die ‘vliegbare wandversiering’ kon gebruiken. Ze schreef dat ze het gekochte wandlapje (van de drie koningen) meenam naar een vakantiehuisje. Wat een leuk idee! Iets van handwerk van thuis meenemen waar je met plezier een paar weken tegenaan kunt kijken. Dit wandlapje heeft al een beetje ervaring met ‘meegenomen worden’ (het blijkt nauwelijks te kreuken) en nu plaats ik het in m’n shop. Kunnen de vogeltjes nog ergens anders naar toe vliegen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het Utrechts Psalter en boeken over Kalligrafie


De rode deur leidt naar de zaal waar in 1579 de Unie van Utrecht werd ondertekend. Maar daar hoef je natuurlijk niet iedere keer bij stil te staan als je door de kloostergang van het Pandhof dwaalt. Sterker nog: ik dacht er zelfs helemáál niet aan, toen ik daar vorige week was. Pas toen ik weer thuis was en m’n foto’s zag realiseerde ik me dat die bruinrode deur toegang zou geven tot die historische zaal, waar mijn zoon die dag z’n masterdiploma ging ondertekenen. Dat was wat dichterbij mijn beleving. We genoten er van om voorafgaand aan die ceremonie nog even rond te lopen in deze kloostergang, en toen we hier genoeg foto’s hadden gemaakt, gingen we door de gewone deur naar binnen.


Ik had geen grootse dingen meegenomen dit keer. Geen kleedjes in vensterbanken of zo, want daar stond m’n hoofd niet naar. Een paar extra spullen droeg ik in een tas die ik eerder van m’n zoon had gekregen. Hierop is een afbeelding uit het Utrechts Psalter afgedrukt. Iets meer dan een jaar geleden werd het Utrechts Psalter op de UNESCO lijst van documentair erfgoed geplaatst. (als je op deze unesco-link drukt, zie je gelijk nog een keer Casa Confetti). Op deze lijst voor nationaal erfgoed van wereldbetekenis staat o.a. ook het dagboek van Anne Frank.
Waarom is dit Psalter zo bijzonder? Het wordt beschouwd als een topstuk van de Karolingische handschriftenproduktie, uit de 9e eeuw. Dit psalmboek bevat de teksten van alle 150 psalmen. Het Utrechts Psalter is het meest kostbare handschrift dat zich in een Nederlandse collectie bevindt, en toch is het relatief onbekend. Dat veranderde een beetje toen dit handschrift vorig jaar werd tentoongesteld in het Catherijneconvent (daar ben ik geweest, en blogde ik hier over, en toen kreeg ik ook die tas).
Wil je nog iets meer weten over het beroemde Psalter uit de negende eeuw, dan is dit youtube-filmje van twee minuten een goede inleiding.

Dat waren wel erg veel links voor een introduktie voor een paar boeken die ik wil laten zien. Nu wat korter. Gedurende alle achterliggende eeuwen (maar vooral in de Middeleeuwen) stond de kunst van het Kalligraferen in hoog aanzien. En ook nu nog; ondanks de vooruitgang in computers en digitale vormgeving is eigentijdse kalligrafie aantrekkelijk. Deze boeken zijn opnieuw of nog steeds of voor het eerst bruikbaar om de schone kunst van het schoonschrijven te oefenen. Vorig jaar ontmoette ik iemand die al heel lang ‘handwerken’ en ‘kalligraferen’ laat samengaan en daarbij prachtige resultaten behaalt. Riet Croonen had een expositie van haar mooie kantkloswerk en kalligrafeerwerk in Bennekom. Dus: ook boeken over kalligrafie horen thuis op een handwerkblog. Want kalligrafie ìs handwerk en pàst bij handwerk.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde vogeltjes


De eerste vogeltjes wachtten niet totdat de sneeuw weer weg is; ik heb ze alweer gehoord. Ze vinden dat de winter voorbij is.

Januari is ook voorbij en in februari ga ik me minder met boeken bezighouden en meer met tijdschriften. Maar eerst nog één ‘boekenblogje’ (dat schreef ik gisteravond al), want ik moet vroeg weg en heb nu nog geen tijd voor de tijdschriften. Maar ze komen er aan!

Laat wat van je horen en geef een reactie