Archief voor maart 2017

Archief - maart 2017

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode maart 2017 getoond.

 

Nederlandse vogels

De thema-postzegelscollecties staan dit jaar in het teken van vogels. Per jaargetijde staan de Nederlandse vogels op een postzegelvel centraal. De lentezegels zijn nu aan de beurt. De ontwerper heeft close-up foto’s van vogels in verschillende poses en locaties gebruikt: op een tak, in de holte van een boom, op het nest, in vlucht, tijdens de landing, op het water of in de sneeuw. In deze serie staan ook foto’s van zeldzame en bedreigde vogels afgebeeld, zoals de koekoek of de grutto.
En vogels zijn ook altijd mooi om te borduren! Middenop de foto een paar kluten.
Nederlandse vogels om van te genieten en zuinig op te zijn.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hofmaken

Boertje en boerinnetje blauw geborduurd
Iets meer dan twee jaar geleden kwam onze zoon z’n vriendin voorstellen. Het was een mooie ontmoeting, die we voor de gelegenheid maar lieten plaatsvinden op een paleis. Want zo’n eerste keer kun je nooit meer overdoen, dus dan maar gelijk in een mooie entourage. Daarna vierden ze kerst bij ons, maar ze waren wel wat gespannen. Ze was begonnen aan haar eerste baan, maar het zag ernaar uit dat de werkgever het niet helemaal slim aanpakte met de werk-vergunning. Zou dat wel goed gaan? Nee, het ging niet goed, en de immigratiedienst vond dat ze het land uit moest. Terug naar Amerika.

Twee jaar werkten ze allebei aan hun toekomst. Ze vlogen af en toe heen en weer om elkaar op te zoeken en skypten iedere dag. En toen was eindelijk de tijd rijp dat ze weer terug kon komen. Nu kunnen ze verder bouwen aan de toekomst. Vanavond kwam het stelletje voor het eerst bij ons op bezoek. Een hug en de woorden: welkom! Ik had lasagne gemaakt, vanwege de beeldspraak. Toen ik de schotel op tafel zette, zei ik dat we voortbouwen op de eerdere laag, en uitkijken naar nog veel nieuwe lagen in ons contact met haar.

Zo fijn om hen zo blij te zien! Twee jaren lange-afstands-verkering zijn voorbij. Nu tijd voor de romantiek. En die is ook van alle tijden.

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Flowerfairy Skylla op Hackfort


Tussen het oevergras bloeit de bijzondere stinsenflora: het lenteklokje, de vingerhelmbloem, de holwortel, de sneeuwroem, de sleutelbloem en de winterakoniet. Vorige week maakte ik een wandeling rond kasteel Hackfort en blogde ik over de blijde bloemenbloei van de vroege voorjaars-bolletjes. Een dag later zag ik dat onze krant ook twee pagina’s had ingeruimd om aandacht te besteden aan de bijzondere stinsenplanten op dit landgoed. Wie van die bijzondere soorten houdt, vindt ze hier in overvloed: hele plakkaten vol en dat is een bijzonder gezicht.

En de sterhyacint met zijn helderblauwe bloempjes!

“Scilla, Scilla, tell me true,
Why are you so very blue?
Oh, I really cannot say
Why I’m made this lovely way!
I might know, if I were wise.
Yet – I’ve heard of seas and skies,
Where the blue is deeper far
Than our skies of Springtime are.
P’r’aps I’m here to let you see
What that Summer blue will be.
When you see it, think of me!

Ik blogde al eens eerder over dit blauwe bloempje, waar Cicely Mary Barker zo’n mooie Flowerfairy bij tekende. Maar dat is al weer drie jaar geleden, dus dat kan nog wel weer eens. Ik heb een nieuw Skylla-borduurwerk van dit schattige bloemenwezentje voor m’n shop, maar ook iets wat veel borduursters misschien interessant vinden: de Ariadne waarin de oorspronkelijke borduurpatronen te vinden zijn. Het Roosje, het Kersje, de Sterhyacint, de Perebloesem en het Braampje: allemaal in één Ariadne. Ze zijn al veel geborduurd, deze Flowerfairy’s, maar de aansprekende patronen worden door sommigen graag nog eens gebruikt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Anna 1990


Folklore, Ajourborduurwerk, Ajourbreiwerk, Gehaakte kant, Filetborduurwerk, Hardanger, Frivolité, Schwälmer borduurwerk: voor wie van al die bijzondere en oude handwerktechnieken houdt zijn de oude Anna’s van uitgeverij Burda mooie tijdschriften. Eigenlijk zou ik het nog wat sterker willen uitdrukken: als ik een rechtvaardiging zou moeten noemen om allerlei oude tijdschriften in m’n webshop te plaatsen, dan zou ik als eerste de oude Anna’s noemen. Want deze zijn ook in de nieuwe handwerk-tijd van nu nog steeds en volop de moeite waard! Deze tijdschriften staan vol met mooie toepassingen voor kantkloswerk en Richelieu en dergelijke. Elk tijdschrift heeft een aparte patroonbijlage en meestal ook een los strijkpatroon.

Met het toevoegen van deze nummers uit 1990 vond ik het nu ook tijd worden voor een nieuwe categorie in m’n shop: onder de afdeling “Tijdschriften” maakte ik een apart gedeelte voor de oude Anna’s! Dus voor wie op zoek is naar degelijke uitleg of oude patronen voor iets bijzonders zoals Brugs Haakwerk: goede kans dat je hier iets tussen vindt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Huisje op de hei?


Het was het mooiste weer van de wereld voor eind maart, en ik fietste naar een naburig dorp. Daar hoopte ik op, toen ik de afspraak maakte, dat het dan zulk lekker weer zou zijn. En het was zo, dus dat was boffen. Lentevreugde deed mij besluiten een tapisserie-schilderijtje in m’n fietstas te stoppen. Dan kan ik onderweg nog even m’n gedachten in een foto gieten. Vlak voor ik wegging van huis, waren er wat appjes van onze zoon, die net z’n eerste werk-contract heeft getekend. We zijn blij voor hem! En nu kan er gespaard worden, voor een huisje of zo. Zo’n gaaf huisje op de hei bijvoorbeeld!


Om bij m’n afspraak te komen, moet ik eerst een snelweg over, en een andere snelweg onderdoor. Dat maakt de route die ik kan kiezen beperkt, want je zit altijd met die wegen. Toch lukte het me om de terugweg iets anders te fietsen dan de heenweg. En ik verheug me dan altijd op dat moment dat ik het viaduct onderdoor heb gefietst: nu voert de rest van de weg door de weilanden. En tot m’n verrassing zag ik toen een nieuw fietspad, zomaar dwars door een weiland. En ook nog een bankje ernaast, en daar wilde ik best wel even op gaan zitten.


Terwijl ik daar zat, gingen de schapen ineens een eindje rennen. Hadden vast ook het voorjaar in hun wollige bolletjes. Te zien is hoe dicht de lawaaierige snelweg langs het weiland loopt. Ik hou niet van die drukte, en droom nog wel eens van zo’n huisje. Maar het is ook fijn om in de stad te wonen, en af en toe de rust op de fiets te ervaren. Een snelweg over en een andere snelweg onder en dan kan ik weer even wat groen zien.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gezelligheid vandaag met motieven van gisteren

Wat is nou eigenlijk het verschil tussen Filethaken, Filetknopen en Filetdoorstopwerk?
Het antwoord staat in de Burda-special die helemaal gewijd is aan deze drie oude decoratieve technieken. Ook een oude Diana-special staat vol met “motieven van gisteren, voor gezelligheid vandaag.” Hoewel deze tijdschriften nog van vóór het Euro-tijdperk zijn, en die gezelligheids-kreet ook, merk ik aan reacties dat het voor nù ook weer opgaat. Er is weer belangstelling voor deze vormen van haken. Geliefde toepassingen zijn: een klein werkstuk met een zacht gekleurd stofje erachter voor een kussen, gehaakte gordijntjes voor de ramen, of een grote of kleine raamdecoratie. Net als vroeger.

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Cantecleer kruissteekagenda 1982


Vrolijke lentedagen met overvloedige zonneschijn: heerlijk! Mijn oog viel op de kleuren-overeenkomst tussen een oude agenda uit 1982 en een stuk voorbedrukt stramien van Pako. Allebei bedoeld om het borduren te bevorderen, maar ook fijn om gewoon zomaar de kleuren op je in te laten werken. In m’n tuin bloeien nu voor de derde week de Narcissen: de eerste week was ik verrukt van de kleur geel, nadat alles de hele winter dor en bruin was geweest. Inmiddels ben ik er weer aan gewend en kan het oog nòg fellere kleuren gebruiken. En die vind je dan in deze agenda, met elke maand een afbeelding van een bloemenboeketje. Maar zo’n voorbedrukt monostramien is natuurlijk ook wel makkelijk: dan hoef je niet te tellen. Allebei plaats ik ze in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lentevlinder

Dat past bij elkaar: vroege voorjaarsbloemetjes en de vroege lentevlinders! De Citroenvlinder is meestal de eerste die we in de lente weer zien. Ik zag ze gisteren volop vliegen! Ik moest een heel eind fietsen, o nee: ik mòcht een heel eind fietsen! Wat fijn om op zo’n mooie dag de auto te laten staan en kilometers door de weilanden te fietsen. Borduurwerkje in de fietstas en halverwege een bankjes-pauze.

Er zijn ook nog andere vlinders in deze serie en die zijn vroeger heel veel geborduurd. Je komt ze nu vaak tegen, niet alleen in het echt in de lucht, maar ook tweedehands geborduurd. En ze zijn allemaal mooi!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kralengidsen


Hoe maak je een keuze uit het duizelingwekkende aanbod van kralen van tegenwoordig? Daar wil de Kralengids bij helpen. Het geeft mooie overzichten van alle soorten van kralen.
Zin om met kralen te weven? Dan is het tweede boek met meer dan 300 weefpatronen geschikt. Het schijnt de grootste verzameling van weefpatronen te zijn in één boek, met voorbeelden voor geometrische motieven, bloemen en bladeren, seizoenen en alfabetten. In de foto-galerij in m’n shop kun je zien hoe die patronen eruit zien: aantrekkelijk!

Was er uitgever die met een serie bezig was? Nee, deze boeken zijn door twee verschillende uitgevers op de markt gebracht. Maar ze lijken wel erg veel op elkaar! Voor wie van kralen houdt zijn dit leuke boeken.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Creatief huisje


In oude binnensteden staan de kleine huisjes soms schots en scheef in de straat, dicht tegen elkaar. Huisjes met karakter en soms wat gebreken. Huisjes met vreemde gangetjes en stijle trappetjes. Gister waren we uitgenodigd in zo’n opgeknapt oud huisje, waar m’n nicht en haar gezin nu woont. Met een groot deel van de familie mochten we het huisje ‘opwarmen’ en we vierden de derde verjaardag van het oudste dochtertje. Een bijzonder feest om het meisje in haar Nijntje-stadium te zien: vol levenslust en ontdekkingsdrang. We hadden de tafel in de kamer volgelegd met kadootjes en telkens mocht ze er één pakken en zagen we haar ogen weer oplichten. Ze zwaaide met vlaggetjes die had een oom meegenomen. En ik mocht de baby op schoot, die heel geïnteresseerd was in een Holland-tulp die ik voor de meisjes had meegenomen. Een paar dagen geleden hadden de twee meisjes de Nederlandse nationaliteit gekregen en dat was ook reden tot verblijden.

We kregen een rondleiding door het schattige huisje. Ik herkende veel van het instagram-account waar ik al veel mooie foto’s had gezien. Als jullie die ook willen zien, dan kan dat bij Karinka! Op deze oude handwerkboeken staan ook leuke en scheve huisjes. Een Ideeboek Borduren, Ideeboek Haken en Ideeboek Breien. De visie van deze boeken is als volgt verwoord:

Handwerken is een vorm van creatief bezig zijn. Maar merkwaardig genoeg een vorm waarbij de echte creativiteit eigenlijk zo goed als nooit ten volle wordt ontplooid. In negenennegentig van de honderd gevallen om te borduren neer op het kopiëren van een voorbeeld en van een zorgvuldig voorgeschreven werkmethode. De tot nu toe verschenen borduurboeken sluiten vrijwel zonder uitzondering bij deze vastgeroeste gewoonte aan.
Ideeboek Borduren breekt radikaal met deze fantasie-arme traditie. Het is in de eerste plaats gericht op de ontwikkeling van uw eigen aanleg, fantasie en creativiteit op het gebied van de naaldkunst. Geen standaardwerk over borduursteken derhalve, maar een uitnodiging en een stimulans om dingen met een eigen karakter te gaan maken, een karakter dat past bij u en uw omgeving. Vandaar dat als thema voor dit boek het decoratieve element in huis is gekozen.

Deze tekst is te lezen bij één van deze Idee-boeken in m’n shop. Het was bijzonder leuk om in een huis te zijn waar overal de creativiteit van de nieuwe bewoonster te zien is. Ik verheug me er over dat dit creatieve gezin nu in Nederland woont!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Macramé tas


We gingen op bezoek bij twee kleine meisjes, die een paar dagen geleden de Nederlandse nationaliteit hadden ontvangen. Feest!
Eerst nog even een wandeling maken op de Hilversumse heide. Ik heb m’n oude macramé tas mee, die door m’n tante vroeger is gemaakt. Want door deze tante is de creativiteit in onze familie gekomen, dus zulke tassen moet je in ere houden, en op bijzondere dagen meenemen.
Een tijdje was m’n voorraadje macramé-boeken wat minder, maar gelukkig heb ik er weer een aantal, zoals dit bekende macramé-boekje. En ook weer een exemplaar van Modern macramé. Waarbij die naam ‘modern’ dus altijd ze grappig-betrekkelijk is! Van modern naar retro en dan weer modern.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude fototoestellen op gehaakte kleedjes


Een gedeelte van een kast hadden we ingericht met oude fototoestellen, en die stonden daar zo een jaartje. Opeens hadden we zin om ze weg te halen en iets anders neer te zetten. Voor de grap legde ik nog even wat gehaakte kleedjes onder de oude Kliks en Klaks. Het zwart vormt een mooi contrast met de witte en ecru kleedjes. Ook leuk om te bedenken dat de kleedjes zijn gehaakt in dezelfde tijd als dat deze fototoestellen gangbaar waren. Het was een leuke verzameling, en als afscheid maakte ik nog een foto met mijn moderne camera.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zwerfafvaldag

Vandaag (zaterdag 25 maart) vindt de Landelijke Opschoondag weer plaats. Op deze dag maken mensen door het hele land sámen een openbaar gebied zwerfafvalvrij. Op allerlei plaatsen en plekken worden akties ondernomen om een park op te schonen of om het gebied rondom een bedrijf of supermarkt aan te pakken. Of om ergens in de wijk zwerfafval op te ruimen. Gemeenten organiseren akties en leveren prikkers, hesjes en afvalzakken en dan kun je samen met andere vrijwilligers aan de slag. De Zwerfafvaldag bestaat al meer dan tien jaar en wordt steeds bekender. Mensen die al eerder meededen, voelen zich soms gestimuleerd om er een wekelijkse gewoonte van te maken om bijvoorbeeld de rommel op het plein vóór de supermarkt op te ruimen. Nederland wordt/moet steeds schoner!

Blikjes, glas, platik zakjes, frietbakjes: het is allemaal even vervelend om op straat te zien liggen. Maar vorige maand werd ik attent gemaakt op iets wat extra vervelend is als het in de natuur terecht komt: Ballonnen! We waren op Schiermonnikoog en tijdens een strandwandeling ging m’n dochter zwerfafval rapen. Als vanzelfsprekend, want als je er tòch bent…. Ze had speciaal een paar zakken meegenomen en die dumpten we – vol met troep – aan het eind van de wandeling in de vuilcontainer. Terwijl ze raapte vertelde ze wat het allerergste was voor vogels en vissen: de ballonnentouwtjes! Die komen heel ver in zee terecht, vissen zien ze voor voedsel aan en krijgen dan dat ellendige touwtje binnen. Dodelijk. Met het oprapen van één touwtje kun je je voorstellen dat je een vis of vogel redt.
Sinds deze uitleg ben ik een absolute tegenstander geworden van ballonnen, die op feestjes worden opgelaten. De helium blaast de ballonnen kilometers ver, ze komen in de natuur, en ze zijn killing. Er is voldoende ander speelgoed voor kinderen en die ballonnen mogen nu wel verboden worden.
In geborduurde vorm zijn ze nog wel leuk! Winnie de Pooh speelt ermee, en dat kan wel!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Stinzenpaleis Hackfort


Vorden in het vroege Voorjaar! In de loop der jaren krijg je ‘lievelingsplekjes’ om naar toe te gaan, en één van m’n favoriete plekjes in het vroege voorjaar is landgoed Hackfort bij Vorden. Als de bomen nog kaal zijn, als de eerste lentezon het land beschijnt, en als je ergens wilt wandelen en bijkomen waar duizenden en nog eens duizenden stinzebloemen te zien zijn. Dan is dit plekje, gelegen in het idydllische Achterhoekse landschap een aanrader. We maakten geen al te lange wandeling, maar zaten lekker op een bijkom-bankje. Om er te komen rijd je over imposante eikenlanen langs authentieke boerderijen met hooibergen, boomgaarden met houtwallen en bolle akkers. Maar het mooiste is die rijkdom aan stinzenplanten in het vroege voorjaar. Dit landgoed wordt nu zelfs een ‘stinzenpaleis’ genoemd, nadat tien jaar geleden een initiatief was genomen om de eeuwenoude traditie van bloeiende vroege voorjaarsbolletjes weer terug te laten komen. De afgelopen jaren zijn 200.000 bolletjes bijgeplant. De bolletjes hebben zichzelf vermeerderd en nu is het één grote zee van blauwe Skylla, witte Bosanemonen en gele Primula’s. Nergens heb ik zoveel van deze stinzenplanten bij elkaar gezien. Daar kom je van bij!
Een aanrader voor wie in de buurt woont en ook van deze voorjaarsbloemen houdt.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerktentoonstelling Vorden


Eens per jaar houden afdelingen van Vrouwen van Nu tentoonstellingen van de handwerken die tijdens provinciale handwerkdagen en cursussen zijn gemaakt. Ik ging vandaag naar Vorden waar gedurende twee dagen een handwerktentoonstelling werd gehouden. In Gelderland zijn bijna 7000 vrouwen lid van de vereniging en degenen onder hen die van handwerk houden hebben de gelegenheid om zich te bekwamen in oude technieken die nu weer nieuw in de belangstelling staan, zoals Roemeens haakwerk. Op meerdere plaatsen worden er – ook het komende seizoen weer! – workshops gegeven. Voor komend voorjaar staat Blackwork shading op het programma, en dit wordt op de volgende plaatsen aangeboden: Barneveld, Sinderen, Neede, Dieren, Vorden, Heteren en Epe. En voor komend najaar staat Sashiko op het programma.


Middenin de tentoonstellingszaal stond een pop met een nieuw-gemaakt Marker kostuum, en daar kreeg ik wat uitleg bij. Het gele gehaakte randje heet een boezelbreitje en de techniek om dat te maken wordt ook in een workshop aangeboden. In november kun je in Heteren of in Vorden gedurende twee dagdelen dat leren. Maar de mevrouw die de cursus geeft, komt ook graag naar andere plaatsen, als je en groepje van ongeveer 8 personen bij elkaar hebt. Erg leuk!

De Vrouwen van Nu hebben een landelijke website, en daar kun je je eigen provincie aanklikken, en wie weet is er in je eigen buurt ook een afdeling. In het hele land zijn deskundige handwerksters die graag hun expertise doorgeven aan een volgende generatie!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Stoplap


Ze stoppen flink wat adrenaline in de verdoving, en gister lag ik zo’n beetje te stuiteren in de tandartsstoel. En toen ik weer naar huis reed, was die adrenaline nog lang niet uitgewerkt. Ik besloot dat ik nog wel even door kon rijden naar de veiling, want m’n lief had op iets geboden en we hadden bericht gekregen dat hij de hoogste bieder was. Dus dan kun je dat na de veiling ophalen, en dat kon ik nog wel even doen. “Zulke stoplapjes zie je niet vaak!” zei de veilingmeester. “Ik kom net terug van een kies trekken en een beugel-plaatsing” zei ik, en u bent de eerste die m’n beugelmond ziet.” zei ik. Leuk praatje, en daarna kwam ik weer thuis met deze mooie stoplap uit 1814.  Nòg meer adrenaline dus! Maar ’s avonds was dat allemaal wel uitgewerkt en merkte ik hoe moe ik was. En nu is het weer ochtend en kijk ik verliefd naar dit lapje.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Beugel en Bernagie

Er zijn steeds meer volwassenen die een beugel krijgen voor hun gebit en daar hoor ik nu ook bij. Vanmorgen reed ik weer naar de kliniek in de buurt van Nijmegen, waar ik al vaker kwam voor het voorbereidende werk. Vandaag was ik daar weer voor de volgende stap in het lange traject. Bij aankomst kreeg ik te horen dat er even wat anders was tussendoor gekomen en kon ik een half uurtje wachten en dat was wel fijn eigenlijk. Even bijkomen van de rit op de snelweg. Ik nam een tijdschrift mee uit de wachtkamer en ging buiten zitten. Daar zat ik wel prima. Ik zat op een bankje bij het parkeerterrein naast een sloot en fotografeerde de planten die ik zag. Groot Hoefblad en Klein Hoefblad groeide aan weerskanten van de sloot en toen ik dat met voldoening had geconstateerd las ik een artikel in het tijdschrift. Het ging over bloggen. “Je moet vooral wel wat van jezelf laten zien”, stond erin. OK, dat doe ik. Het gaat me niet alleen om het handeltje. Het gaat me ook om het bloggen. En wat van mezelf laten zien. Nu is een kies trekken al eng genoeg, en dan ook nog ’s avonds dat op je blog vertellen? Vooruit dan maar!


Na twee uur was ik klaar. En nu heb ik een beugel! Ietwat zweverig liep ik naar de auto en reed het korte stukje naar het mooie plekje waar ik nu al zo vaak ben geweest: de Waal. Ik hing Bernagie aan het hek en zag dat het gras al weer flink wat groener is geworden. Maar verder had ik geen zin meer in de rivierdijk, want het waaide te hard. Au, toch wel even wennen, en die wind is niet fijn. De verdoving begon nu uit te werken en ik besloot een klein eindje verderop te gaan bijkomen. Bij de boomgaarden, wat is het daar altijd mooi!


Bernagie bloeit nog niet, daar is het nog te vroeg voor. Maar het is een mooi plantje, wat wel eens te zien is als pioniersvegetatie op arme grond. De eigenschappen zijn juist rijk en geneeskrachtig. Ik hou van wilde planten. En ik hou er ook van om zo een tijdje bezig te zijn met gekke foto’s maken, en nergens aan te denken. Ja toch wel, ik dacht aan dat artikel wat ik las: laten zien dat je een echt mens bent. Ja, dat ben ik, een echt mens! Met tandartsbehandelingen die soms wel ingrijpend zijn. En ik dacht aan hoe blij ik was dat alles goed is verlopen! En hoe dankbaar ik ben voor de deskundigheid van hoogopgeleide tandartsen. Wat kunnen ze veel en wat stellen ze je enorm op je gemak! En nu ben ik weer veilig thuis en ga lekker op de bank hangen. Morgen kan dat borduurwerkje wel in m’n shop; als ècht mens hoef ik gelukkig niet alles op één dag.

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Onafgemaakt handwerkje


Een oud zakje met een onafgemaakt handwerkje. Ik ben het aan het afmaken. Een leuk klusje, want je maakt iets wat je anders misschien nooit zou maken en je hoeft geen materiaal bij elkaar te zoeken.
En dit lijkt wel een wat haastig geschreven blogje (en dat is het ook). Fijne dag!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mooi handwerk fleurt alles op


Lange tijd had ons tuinbankje achterin de tuin gestaan, maar nu was het tijd om het weg te doen. We brachten het naar de stort, samen met nog wat spullen waar niemand meer wat aan heeft. Met een flinke armzwaai wilde ik het in één van de grote containers gooien, maar op het laatste moment zette ik het bankje weer neer. Daar zat een foto in! Gelukkig lag er nog een kussen in de auto. Het kussen is op twee plekken tegelijk, want het staat ook in m’n digitale shop!

Na een jaar of twintig is zo’n bankje echt ‘op’. Wel grappig om de vergelijking te maken: handwerkboeken gaan véél langer mee. De derde serie van de DMC-bibliotheek is in meerdere talen verschenen en ik heb een Duitse en een Franse uitvoering in m’n shop. Eén van deze exemplaren komt uit 1909, en al die tijd zijn de Jugendstil-patronen mooi gebleven! Ik had nog geen voorbeelden bij deze boekjes, maar die heb ik nu toegevoegd. Net als hieronder, om te laten zien hoe mooi deze patronen zijn. De kracht van mooi handwerk: je kunt zelfs een vuilnisbelt opfleuren!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vijf boeken Borduren


Elk handwerk, van welke aard ook, is de moeite ten volle waard. Het is een bevrijding uit de mechanisatie van het leven, die de mens door de moderne techniek wordt opgedrongen.”
Die zin houden we erin! Hij werd al in 1969 opgeschreven, en is de eerste zin van het kleinste boekje “Borduren” op de foto: een pocket met weinig illustraties maar met heel veel leuke achtergrondinformatie voor wie van borduren houdt.
Deze vijf boeken op de foto dragen allemaal dezelfde naam: Borduren. Ik wilde ze eens allemaal bij elkaar op een foto, en dan wat schrijven over de verschillen. Borduren is zóveel meer dan alleen kruissteek! Dat laat vooral het mooie boek van Readers Digest zien. In dit boek worden meer dan 100 borduursteken stap-voor-stap geïllustreerd en dat laat zien hoeveel meer er mogelijk is. Het boek bespreekt Crewelwerk, Spansteken en Goudborduren, Lintborduren, Monogrammeren en Versieringen met kralen. Interessant is het om te zien hoe de honderd steken zijn verdeeld over verschillende ‘families’, want daar is natuurlijk allang over nagedacht. Steken zijn er in allerlei variaties, maar ze houden wel verband met elkaar als ze op ongeveer dezelfde manier worden gemaakt. De steken-families zijn: “Rechte-stekenfamilie, Platsteken-familie, Kruisstekenfamilie, Geknoopte-stekenfamilie, Lusstekenfamilie en de Samengestelde-stekenfamilie.

Een sterk punt van de twee kleinste boeken over Borduren vind ik ook weer de verbinding met de geschiedenis. Een terugblik op vroegere toepassingen geeft altijd dat gevoel van ergens mee bezig zijn wat nìet alleen maar een gezellige tijdspassering is, maar ook een relatie heeft met vroeger. De techniek is al eeuwenoud, en vaak ook de motieven. En wij mogen daar nu op onze manier mee bezig zijn. Die boodschap klinkt vooral door in het Borduren boek van Nora Hana, die de lezers wil stimuleren tot eigen creativiteit. Zo heeft elk boek van deze vijf z’n eigen invalshoek. In m’n shop meer informatie. Borduren is fijn om te doen, en het is leuk om te weten dat er zoveel mogelijk is! Lekker kiezen, bijvoorbeeld uit het 100-Ideeën boek Borduren.

Tot slot nog een citaat uit het kleinste boekje: “Dit boek is bedoeld een goede helper te worden voor allen die zich voor het grote terrein van het handwerk interesseren. Jonge mensen zullen veel nieuws aantreffen, voor ouderen kan het een steun betekenen bij het opfrissen van oude kennis. Verder wil dit boek graag nieuwe vrienden voor het handwerk.”…
Veel borduurplezier gewenst!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merklap 1997


Een merklap uit 1997: dat is nog maar twintig jaar geleden. In de negentiger jaren stonden merklappen ook volop in de aandacht en verschenen veel patronen bij tijdschriften. Die kon je namaken, maar borduursters werden ook gestimuleerd om zelf wat te variëren en wat persoonlijke noten toe te voegen. Een merklap hoeft niet heel oud te zijn om een leuke aanwinst te zijn. Voor wie bijvoorbeeld een wandje vol wil hebben, met een combinatie van eigen geborduurde merklappen en een paar gekochte, kan dit een mooie aanvulling zijn.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee boeken handwerk Andes en Indiaans


Handwerk wordt altijd mooier als je foto’s hebt gezien van hoe het – ergens ver weg – is gemaakt. Ik hou van etnisch handwerk en heb altijd bewondering gehad voor de rijke kleuren en motieven die mensen gebruikten en weefden met de weinige middelen die ze hadden. Hoog in de bergen of midden op de steppe: altijd hebben mensen met takken en stokken en wat simpele middelen weefgetouwen gemaakt. En daarmee maakten ze dan doeken en kleden van de wol van hun eigen dieren. In het boek “Traditional Textiles of the Andes” staan mooie foto’s van hoe mensen tegen de achtergrond van de ruwe rotsen hun kunstzinnige werk doen. En ook veel foto’s van de mooie geweven doeken en tassen die ze daarvan maakten.

In het boek American Indian Needlepoint Designs staan vooral veel patronen om zelf die kleurrijke designs te gebruiken. Van elk patroon is alleen de omtrek gegeven en dat werkt heel stimulerend: het ziet er zo eenvoudig uit dat je gelijk zin krijgt om zo’n patroon te gebruiken en je eigen kleuren in te vullen. En dan in de wetenschap dat je een patroon gebruikt wat al honderden jaren oud is.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wat oudere handen kunnen maken


In een naburig winkelcentrum wordt een bejaardentehuis afgebroken. Ik was er wel eens binnen geweest en had toen  een praatje gemaakt met de activiteitenbegeleidster. Ze vertelde met hoeveel plezier ze haar werk deed maar dat de ouderen die ze begeleidde echt niet zoveel meer konden. Ze wilden nog wel, maar het ging moeizaam en ze kon hen alleen heel eenvoudige dingen aanreiken. De tijden zijn veranderd. Alleen mensen met bepaalde indicaties komen voor die begeleiding in aanmerking. Vroeger – zo ongeveer in de tijd dat die huizen werden gebouwd – hadden de ouderen minder hoge indicaties nodig om in een groep te kunnen handwerken. In die tijd werd het boek “Wat oudere handen kunnen maken” geschreven. De auteur gaat in dat boek allerlei mogelijkheden na en bespreekt de speciale problemen die zich daarbij kunnen voordoen.
Nu hebben wij de tijd” is ook zo’n mooi boek, voor dezelfde doelgroep en uit dezelfde tijd. Met hetzelfde uitgangspunt dat ‘”Handenarbeid  ook de oudere mens die iets te doen wil hebben veel vreugde en voldoening schenken.”

Een tijdje geleden maakte ik ook al eens zo’n foto van een verzorgingstehuis wat werd afgebroken. Boek Nu hebben wij de tijdHet stond langs een weg waar ik heel vaak rijd. Honderden keren had ik ernaar gekeken, naar de vrolijke zonneschermen. Nu stond er een hek voor en stonden er machines naast. Het was begin van de avond en de zon zette alles in gouden gloed. Gauw de auto aan de kant en iets aan het hek hangen wat ik bij me had. Het is een ontluisterend gezicht: die kale ruimten. In elk blok heeft een oudere meneer of mevrouw gewoond. Tussen die muren hebben ze hun uren doorgebracht. Sommigen met een handwerkje, sommigen voor de tv. Afbraak is niet leuk. Het is verdrietig. Gelukkig staat er nu weer een nieuw verzorgingstehuis op het terrein. En gelukkig wordt er voor onze ouderen meestal heel goed gezorgd. Ik wens hen een mooie levensavond toe, en veel handwerkplezier in de uren dat ze daarvoor de tijd hebben.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kunsthaken


Gehaakte punt-gordijntjes met drie opengewerkte versieringen hebben vroeger voor heel veel ramen gehangen. Misschien was dit patroontje wel het meest populair van al dat haakwerk uit de zeventiger jaren. Ik heb er zelf ook meters van gehaakt en die hingen net zo lang voor de ramen tot het zonlicht de katoen helemaal had verteerd. Na een periode waarin deze gordijntjes minder vaak te zien waren, zijn ze nu opnieuw aan een comeback bezig.
In de tijdschriften voor Kunsthaken staan veel mooie en ook wat grotere projecten om het hele huis vol te hangen met haakwerkjes. De puntgordijntjes staan er niet in, maar wel heel veel andere gordijnen, spreien en kleedjes. Er zijn denk ik een stuk of zes van deze tijdschriften verschenen in deze Kunsthaken-serie en het zijn allemaal mooie (oude) uitgaven.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boeken over mode


Terugkijkend op een aantal eeuwen mode-geschiedenis kunnen we makkelijk de grote lijnen waarnemen, en de voortdurende wisselingen in allerlei belijningen. Maar in de tijd dat de mode ontstond en gedragen werd gingen die veranderingen langzaam en vloeiend. De interessantste boeken over mode-geschiedenis zijn de boeken die de invloed van de tijd en de politiek betrekken bij waaròm bepaalde mode ontstond. Er zijn heel wat boeken verschenen over de mode-geschiedenis. Sommige beperken zich tot één periode, zoals het boek Kleding en Mode in kleur 1550-1760. Uit dit boek komende illustraties hierboven.
De Kostuumgids van Elsevier is zo’n groot overzichtswerk; het behandelt de Westerse kledingstijlen van de Vroege Middeleeuwen tot heden.
En er zijn ook boeken die een wijdere scope hebben, zoals de Cantecleer Kostuumgeschiedenis, die begint bij de Grieken en Romeinen. Vaak zijn oude beelden en fresco’s een goede bron geweest om ons beeld van de kleding uit die tijd te kunnen vormen.
En er zijn ook (wetenschappelijke) boekjes die specifiek ingaan op een bepaalde archeologische vondst, die veel informatie geeft over een vroegere tijd.
Een aantal interssante boekjes over de geschiedenis van kleding plaats ik in m’n shop.
Enne… nu ik er in onze tijd op kan terugkijken, op die mode van toen, ben ik wel blij dat het nu niet meer zo is. Die gewaden waren mooi om te zien, maar comfort is toch ook wel wat waard.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Groen, blauw en oranje


Een paar dagen geleden scheen de zon en nu regent het.
Maakt niet uit: een oranje kussen vrolijkt alles op!
Fijne zondag!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Breien bij de TV en Breien voor iedereen


Breien bij de TV: dat is één van de leukste boekjes die ik recent ben tegengekomen. Dit boekje uit 1972 bevat geen patronen, maar alleen makkelijk te lezen en te begrijpen uitleg voor verschillende breisteken. Een leuke stimulans om de uren voor de beeldbuis te benutten door de handen te laten breien.
Het boek “Kreatief Breien” is ook een interessant boek, van hetzelfde jaartal als het tv-boekje. De auteur Mary Walker wordt in het voorwoord geprezen om haar vakkennis en kreativiteit: “Zij houdt één van ’s werelds grootste vormen van volkskunst in stand en zij geeft daaraan een nieuwe betekenis in deze luidruchtige wereld vol machines.” Het is de bedoeling van dit boek om bij mensen die breien en bij andere kunstenaars begrip te wekken voor het breien als onafhankelijke nieuw opgekomen kunstvorm, en de sterke zwart-wit foto’s dragen bij aan dat doel. Het boek begint met een hoofdstuk over breivondsten uit de geschiedenis en daarin plaatst ze de vernieuwing van de zeventiger jaren in een lange lijn.
Modeaccessoires” is een boek uit onze tijd, en laat zien hoe je met eenvoudige en verrassende accessoires helemaal up to date kunt zijn.
De eerste zin van het Breien-boekje met de Basistechnieken is: “Het was in het begin van de 4e eeuw dat iemand in Egypte een paar vuurrode kindersokjes breide met een kabelpatroontje. Vele eeuwen later zijn deze nog te bewonderen in een Londens museum.” Een foto van deze kindersokjes is te zien in het nieuwste boek van Henriette Beukers. Dat is toch leuk van onze tijd: we worden steeds beter geïnformeerd over de geschiedenis van dit grootse ambacht!
Het oude boekje “Ik leer breien” is een geliefd verzamelaars-boekje. En dan is er nog Romantisch Breien en Breimode voor vrouwen. Breien is van alle tijden en Breien is voor iedereen!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wantdtapijten uit Europa

Wandtapijten weerspiegelen de geschiedenis, en alleen al om die reden zijn ze interessant.
Een tijdje geleden was ik in een historische zaal waar een paar mooie wandtapijten hingen. De foto van die zaal wilde ik gebruiken om een paar boeken over Tapestries aan te prijzen. Maar bij nader inzien bleken de wandtapijten in dit Academiegebouw nog niet echt oud te zijn, en bleef de foto liggen. Alle boeken over wandtapijten zeggen dat de bloeitijd van deze kunst lag in de Middeleeuwen. Het nivo van toen is daarna nooit meer geëvenaard, hoewel er natuurlijk nog steeds prachtige gobelins werden gemaakt.


Vorige week was ik opnieuw in zo’n mooie oude ruimte waarin een groot wandtapijt alle aandacht krijgt: het Rijksmuseum Twente. De geschiedenis van deze Tapestries is interessant genoeg om er iets van te willen weten en dat kan met deze boeken. Ze geven een geïllustreerd overzicht van één der oudste Westeuropese ambachten. Er werd geweven in twee weeftechnieken: de basse-lissetechniek of de haute-lissetechniek. De eerste is een horizontale weeftechniek, waarbij de wever heel nauwkeurig naar een afbeelding werkt. Het voorbeeld bevindt zich onder het weefgetouw. De tweede is een verticale weeftechniek, waarbij de wever voor loodrecht gespannen kettingdraden zit. Vanaf 1805 kon er met de uitgevonden damastweefmachine ook industriëel vervaagdigde tapijten worden gemaakt.
Sommige tapijten werden wereldberoemd, zoals “The offering of the heart” uit het begin van de 15e eeuw. Een foto hiervan is te zien op het derde boek.
De ondertitel van het eerste boek is: “Mirror of History“. Ik hou ervan als de geschiedenis van handwerk wordt verweven met de geschiedenis der eeuwen. Wat is er allemaal gebeurd, en wat is er nog te zien?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Snelborduren met strijkpatronen


Een nieuwe manier van borduren: zonder tellen en snel klaar! Je kunt zonder te turen op ingewikkelde kruissteek-patronen tòch prachtige dingen borduren en daar zijn meerdere methodes voor.
Je kunt gebruik maken van strijkpatronen, die op borduurstof worden gestreken. Die strijkpatronen kun je ook zelf maken en dat wordt uitgelegd in het boek “Snelborduren”. Nadat het patroon op de stof is aangebracht, kun je de vlakjes geheel of gedeeltelijk met kruissteekjes opvullen.
En je krijgt nòg sneller resultaat als je gebruik gaat maken van sjablonen en textielverf. Hierbij hoeven slechts de contouren te worden geborduurd om bedrieglijk echt borduurwerk te verkrijgen. Volop uitleg en leuke ideeën staan er in het boek Snelborduren.

Het boek Transfer Designs for Embroidery geeft eerst duidelijke aanwijzingen hoe er geborduurd kan worden in platsteek als de strijkpatronen zijn aangebracht, en daarna bestaat de rest van het boek uit meer dan honderd pagina’s met strijkpatronen. Een compleet boek wat het heel aantrekkelijk maakt om eens af te wijken van de kruissteek en iets moois te borduren met de borduursteek die in zoveel culturen wordt toegepast.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Groot en klein

De narcissen lijken klein aan de voet van de grote boom. We maakten nog weer een wandeling en dat was goed om te doen. Ik hou ervan als de bomen nog kaal zijn, de lente nog pril. We volgden een klompenpadroute in de buurt van Twello: het Fliertpad. Vanaf een dijkje lijkt het boerderijtje ook klein (onderste foto). Klein en groot zijn relatieve begrippen. Calimero vond het maar niks, om klein te zijn. Hij vond het zelfs niet eerlijk. Maar het is geen kwestie van oneerlijkheid, maar het is een gegevenheid: een mens begint klein en wordt dan groot. En hoe dat gaat? Daar zijn de eeuwen door wisselende visies op geweest.


In de Middeleeuwen werden kinderen gezien als mini-volwassenen. Pas heel laat in de geschiedenis kwam er aandacht voor de eigen wereld van het kind. Cornelis Jetses droeg veel bij aan de verbeelding van de kinderwereld, doordat hij als tekenaar de illustraties van het leesplankje van Hoogeveen illustreerde en door zijn vele schoolplaten. Bekend werd hij van Ot en Sien en van Pim en Mien. Leuke en nostalgische tekeningen. Er zijn ook leuke borduurwerkjes gemaakt van zijn tekeningen.
En dan is er nu ineens een nieuwe serie op tv die zò verrassend is dat je het haast een nieuwe ontwikkeling in de pedagogiek kan noemen. De serie heet “De geheime wereld van vier-jarigen“. Telkens trekken kleuters een dag met elkaar op in een locatie die is volgehangen met camera’s. De kinderen hebben allemaal een microfoontje op en zo is precies te volgen wat ze zeggen en doen. Een heel boeiende serie waarbij de beleving van het kind centraal staat. Na onze klompenpad-route ga ik nu lekker op de bank een nieuwe aflevering kijken via uitzending gemist. Een aanrader!
Maar eerst nog even die leuke borduurwerkjes: die zijn voor m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren voor pasen


Kuikentjes en kipjes, lammetjes en haasjes, vogeltjes en vlindertjes: liefst in de verkleinde vorm en het is allemaal schattig.
En crocusjes en narcisjes en nog veel meer bloemetjes: het hoort allemaal bij de lente en het toeleven naar pasen.
Ik werd vrolijk van het boekje Persall’s cross-stitch want die heb ik m’n eigen verzameling (die nam m’n tante in de zestiger jaren mee uit Engeland) en dan is het extra leuk om zo’n boekje nog een keer te vinden. Dit exemplaar is in goede staat en ik laat graag  zien waarom het zo’n mooi boekje is; ik plaatste meerdere foto’s in de galerij in m’n shop.
Vijf borduurwerkjes onder elkaar op een langgerekt borduurwerk (als meetlat of als schellekoord) beelden uit hoe een kuikentje uitgroeit tot haan. Vroeger is dit een bekend borduurwerk geweest. Eén losse afbeelding van kuiken tot haan borduren kan natuurlijk ook.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ariadnes jaargang 1965


Oude Ariadnes hebben een voordeel en een nadeel.
Het voordeel: ze zijn heel leuk om door te bladeren, vooral voor wat oudere handwerksters die de bladen nog herkennen van vroeger.
Het nadeel: ze zijn vaak verfromfraaid en/of het werkblad ontbreekt.
Bij deze jaargang van twaalf nummers uit 1965 ontbreekt het nadeel (want ze zijn heel netjes bewaard gebleven, inclusief het werkblad).
Alleen maar leuk dus: deze oude nummers van halverwege de zestiger jaren. De tijd dat ‘handwerk’ vooral nuttig was, maar ook volop decoratief en experimenteel.
Een vest haken van grannies werd al in maart 1965 gedaan en het patroon van de ketel-wijsheid heb ik nu ook gevonden: april 1965.
Het januari-nummer van deze jaargang is een extra dik nummer volop modellen voor baby en peuter. Daarin ook schattige patroontjes in tunische haaksteek (deze haaksteek staat nu in de belangstelling). Het mutsje op de voorkant is ook in deze steek gehaakt.
En verder nog veel meer leuke ideeën en patronen en herinneringen en nostalgie.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde goudsbloemen


Op de dag na de verkiezingen zat ik al om zeven uur in de auto. Na enige werkzaamheden bij de tandarts was het tijd voor een lentefeestje bij de Waal. Die ‘werkzaamheden’ hoefde ik niet zelf uit te voeren, maar ik was er toch moe van geworden. Na afloop ga ik dan altijd even bijkomen op een mooi plekje. De brandrode runderen waren er weer, het lentezonnetje scheen en het was tijd voor een vrolijk oranje kussen. Dit fijne auto-en-picknick-kussen plaats ik in m’n shop. Past bij Hollandse vrolijkheid op een stralende lentedag!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasje van macramé

Een vrolijk tasje van mooi makramee. Ik schrijf het op z’n Duits, want ik plaats een Duitstalig makramee-boekje in m’n shop. De macramé-boekjes zijn niet meer zo makkelijk te vinden tegenwoordig: iedereen is op zoek! Maar je kunt dit tasje ook kant-en-klaar kopen want dit tasje heb ik ook te koop. Een heel praktisch (Nederlands) tasje: hip en vrolijk! Gefotografeerd langs de Waal.


Wat was het een heerlijke lentedag vandaag! Ik kon gewoon haast niet wegkomen bij dit mooie plekje.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkjes


Het begint met randjes oefenen in leuke kleurtjes.
En dan later: alles borduren wat je mooi vindt!

Vele jaren later, als die borduurwerkjes dan in het tweedehands-circuit terecht zijn gekomen, dan is er eigenlijk niet zoveel verschil tussen onze waardering van deze handwerkjes. Een oud oefenwerkje heeft net zoveel charme als een professioneel afgewerkt en mooi op kleur geborduurd rozen-stilleven. Of toch niet? Voorkeur speelt natuurlijk toch ook wel een grote rol.
Het lapje met randjes plaats ik in m’n shop en de mooie rozen staan er al in. Maar ik zal er geen conclusie uit trekken uit wat er het eerst wordt besteld, want ook al is er overeenkomst: ze zijn toch eigenlijk onvergelijkbaar.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haken of breien van A tot Z


Kiezen: Daar gaat het vandaag om!
Vandaag zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer (dat weet iedereen wel, maar m’n blogjes worden soms ook later nog gelezen).
Ik kreeg een mailtje uit Duitsland van iemand die iets had besteld en die wenste me “Happy Voting”. Dat vond ik leuk! Ook in het buitenland wordt er naar ons gekeken vandaag. Wij brachten onze stem vanavond uit en aten daarna een stukje appeltaart. Als iedereen het heeft over Verkiezingen als “Feest van de Democratie” dan vond ik daar wel iets feestelijks bij passen.

“Kiezen” kan ook tussen “Haken of Breien”! Twee leuke oude boekjes, waartussen het moeilijk kiezen is. Haken van A tot Z of Breien van A tot Z. En ik heb ze maar zo vrolijk mogelijk gefotografeerd! De trui op de onderste foto is een oude kindertrui die ik zelf vroeger heb gebreid. Ik heb altijd wel van vrolijke kleurtjes gehouden. Past wel bij onze democratie, als vrolijk bont geheel! (Je moet toch een beetje vrolijk en optimistische blijven hè?)

En nu wachten op de uitslag!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Naar de stembus


Waar vaart het schip van de Staat der Nederlanden naar toe?
We mogen met ons allen de koers bepalen!
Vandaag naar de stembus!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lentedagje


Het kon: buiten koffiedrinken! Bij m’n moeder op het terras. Er zijn veel discussies over ouderenzorg maar m’n moeder blijft gewoon wonen waar ze al zo lang woont. Ben ik wel blij om!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde suikerpot

De jaarlijkse inname van suiker is de afgelopen vijftig jaar gestegen van 1 kilo naar 50 kilo per persoon per jaar. Dat is een kruiwagen vol.
Hoe lang is 50 jaar? Dat is vanaf de publicatie van een oude Ariadne die in het vorige blogje even in het zonnetje stond, tot nu. In die periode is de gemiddelde westerling dus vijftig keer zoveel suiker gaan consumeren. Bizar! Dus als ik nu een oude Ariadne doorblader, dan kan ik denken: “O, dus dáárom stonden er zoveel mooie slanke modellen in die tijdschriften!”

Gister was ik eraan toe om de suikerpot bij te vullen want die was al een tijdje leeg. In de bijkeuken was ook geen voorraad meer dus moest ik een zak kopen. Nu ga ik er een datum opschrijven, om te kunnen nagaan hoe lang ik met die zak doe. Toch wel weer een jaar misschien? Want bij ons is het juist andersom: steeds minder vaak nodig om de suikerpot bij te vullen. De grote verandering kwam toen we stopten met suiker in de koffie en ook bezoek laat steeds vaker weten geen lepeltje nodig te hebben. Er hoeft niks geroerd meer te worden. Dus is er alleen nog af en toe een schepje suiker nodig voor de appelmoes en meer eigenlijk niet. Dan doe je best lang met een zak.

Het vervelende is alleen dat suiker overal inzit in bijna alles wat je kant en klaar koopt. Het zit in brood en vleeswaren, jam en pindakaas, muesli en fruityoghurt en ga zo maar door. Werkelijk overal wordt suiker in gestopt. Er zijn duizenden onderzoeken die de schadelijke gevolgen van langdurig (hoog) suikergebruik hebben aangetoond. Af en toe is de schadelijkheid van suiker weer even in het nieuws en wordt het een witte rover of een killer van je energie en gezondheid genoemd. Maar dan verschijnen er direct daarna ook weer publicaties die zeggen dat het allemaal wel meevalt, want de belangen van de industrie en de medische wereld zijn groot.
Hoe dan ook, na een korte periode van wennen vind ik koffie nu een stuk lekkerder zònder suiker dan mèt, dus dat was snelle winst. En verder maak ik me er niet te druk om want ik kan (helaas) de voedingsmiddelenindustrie niet dwingen om geen suiker in mijn mayonaise te doen. En alles zelf maken vind ik ook niks.

Na dit lange verhaal lijkt het me niet moeilijk meer om te schatten hoe oud dit borduurwerkje zal zijn. Een jaar of vijftig? Het stamt vàst uit de tijd dat ‘suiker’ nog geen issue was. Geen witte rover, geen stille killer. Gewoon een romantisch potje met suiker voor als de buurvrouw een bakkie komt doen. Mijn buurvrouwen hebben het te druk, maar ik heb even met jullie een koffiepraatje gehouden!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Het werk van Dick Bruna geschikt voor handwerk


In het januari-nummer van 1966 schrijft Ariadne: “Kent u die enige kinderboekjes van Dick Bruna? Vast wel; deze tekenaar heeft een heel eigen visie op illustraties voor kinderen. Zijn werk is in opzet uiterst eenvoudig, maar zo raak en charmant dat het een ieder aan moet spreken, natuurlijk vooral kinderen. De tekeningen zijn ook heel geschikt om te borduren, vooral in applicatiewerk.” Ariadne was er vroeg bij, met het aanvoelen dat de ontwerpen van Bruna ook geschikt zijn om in handwerk uit te voeren. Vorige maand overleed de tekenaar en dat was groot in het nieuws. Tijdschriften hoeven nu niet meer te vragen: “Kent u die enige kinderboekjes?” Want wereldwijd kennen miljoenen kinderen deze aansprekende tekeningen.

In terugblikken op het leven en werk van de tekenaar werd steeds verteld hoe belangrijk het was om de rechten op het werk goed te beschermen tegen misbruik en plagiaat. Op alle publicaties staat telkens dat nadruk en copieëren verboden is. Dus is het extra leuk om deze oude tijdschriften tegen te komen, waarin de ontwerpen met ‘welwillende toestemming’ werden afgedrukt. Op latere publicaties werd de copyright-clausule altijd duidelijk afgedrukt. Deze (oude) patroonvellen van Pako plaats ik in m’n shop: met leuke en duidelijke patroontjes van een Beertje, een Citroen, een Druif en een Eskimo. En van de A van Appel. Daar begon het allemaal mee! Het boekje van de Appel ken ik nog uit m’n hoofd.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften borduren Libelle en Margriet


Onderaan een lege plek in de collage en misschien duikt er nog eens een oude Libelle-special op over borduren die ik nog niet wist dat er bestond. Maar voor zover ik er nu zicht op heb zijn er vier glossy-Libelles verschenen in de negentiger jaren die helemaal aan Kruissteek en Borduren waren gewijd.

In de bovenste rij staan de uitgaven van tijdschrift Margriet (die won!!), en daarvan weet ik dat er nog een paar zijn maar die heb ik momenteel niet. Vanmorgen blogde ik over het lekkere lenteweer (de was weer buiten ophangen!) en toen dat klaar was ging ik er even voor zitten om deze oude tijdschriften door te bladeren. Ik had nog een paar vragen liggen van lezeressen die een bepaald patroon zochten. Geen straf om die tijdschriften door te bladeren: integendeel! Dit waren destijds hele mooie tijdschriften en ze zijn nog steeds mooi en inspirerend. Ik vond er nog één die ik niet eerder op m’n shop had, en die staat er nu ook in. Voor wie op zoek is naar oude borduurpatronen. En als de was buiten wappert, borduurt het nòg lekkerder!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bekleedde kledinghangers


Ha fijn: maandag in maart! Lekker de was doen en straks ophangen in het zonnetje!
Een tijdje geleden haakte ik van restjes wol wat omslagen voor houten kledinghangers. Maar breien kan ook! De twee gebreide kledinghangers op de foto zijn niet van mij en ook niet vóór mij, maar voor m’n shop. Echte ouwetjes voor misschien een liefhebber. Je weet maar nooit, want er zijn verzamelaars voor van alles en wie weet zoekt iemand nog zo’n oud exemplaar met extra roede (want die zie je niet zo vaak). Maar eigenlijk leek me dit helemaal niet iets om in m’n shop te zetten, want ze passen niet eens door de brievenbus en het lijkt mij niet aannemelijk dat iemand hiervoor pakketkosten wil betalen. Ik kocht ze eigenlijk voor de aardigheid. Het lijkt me meer iets om ergens bij in te stoppen, als iemand een bestelling heeft die tòch al in een pakketje moet. Nou ja, je weet nooit hoe het loopt, dus ze staan nu in m’n shop.
En we worden er vrolijk van om deze extra maandag-stimulansen te zien: Maandag in Maart! Lekker de was doen en straks ophangen in het zonnetje!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Geborduurd portret Willem van Oranje

Willem van Nassau: de man die zoveel rimpelingen in de geschiedenis veroorzaakte. Beter bekend als Willem van Oranje: de man die gezien wordt als de vader des vaderlands, de grondlegger van de moderne staat. Vanaf 1555 verwierf hij hoge posities. Hij was militair opperbevelhebber, lid van de Raad van State, ridder van het Orde van de Gulden Vlies en stadhouder van Holland, Zeeland en Utrecht en hij werd  een van de invloedrijkste edellieden in de Nederlanden. In dit tijd was Filips II (de opvolger van Karel V) de heerser van het grootste koloniale rijk in Europa. De verhouding tussen Willem van Oranje en de overheersende macht verslechterde snel. Willem van Oranje werd de belangrijkste woordvoerder van de adellijke oppositiepartij.


Er zijn portretten gemaakt van deze vader des vaderlands en stichter van ons koninklijk huis, bijvoorbeeld hier te zien. En aan de hand van deze portretten werd ook een tapisserie-portret geborduurd. Dit borduurwerk heb ik wel eens laten zien op m’n blog, maar ik had het niet te koop aangeboden, want het leek me wel leuk om daar zelf nog eens wat mee te doen. Een bijzonder portret. Nu kreeg ik een vraag van een bekend museum, of zij het een tijdje mochten lenen voor een tentoonstelling. Dat vond ik prima. Ik haalde het tevoorschijn, hing het thuis even aan de muur en merkte dat ik het eigenlijk wel grappig vond: Willem van Oranje die op mij neerkeek vanaf de muur. Intussen mailde ik met het museum over de overdracht. “Bruikleen” bleek juridisch toch heel lastig te zijn: daar zijn strikte regels en veel kosten aan verbonden. Toen onderzochten we de mogelijkheid van “Kopen” en dat had natuurlijk prima gekund. Maar ik had een beter idee: ik mailde dat ik dit portret wel wilde schenken. Dat werd in dank aanvaard.


Dus nam ik het portret af van de muur, maakte er nog een paar foto’s van en we gingen er mee op weg naar Arnhem.


In Arnhem wordt volop gewerkt aan de vernieuwing van het entreepaviljoen. Het voorterrein was nu nog een bouwplaats, maar eind maart is alles klaar en gaat het museum weer open.
De spectaculaire tentoonstelling van de Canon van Nederland wordt nu ingericht en zal naar verwachting in het najaar van 2017 worden geopend. En zal dan ‘mijn’ Willem van Oranje daar ook te zien zijn?


In mijn contacten met het Openluchtmuseum liet ik weten dat ik al van mijn tienertijd graag kom in dit museum en dat ik veel goede herinneringen heb aan meerdere bezoeken. En ook dat ik (en vele anderen) blij zijn met dit mooie museum. En dat ik het fijn vond om iets te kunnen bijdragen. Een paar dagen geleden kreeg ik de ondertekende formulieren in de post en is de “afstandsverklaring” rond. Mijn beloning voor deze aktie is een goed gevoel, een paar mooie foto’s (die ik graag laat zien) en straks weer wat om over te bloggen als de tentoonstelling is ingericht. Dan ga ik zéker kijken!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Klein Hoefblad op de Lonnekerberg


Na afloop van een bezoek aan het Rijksmuseum in Twente (voor een tentoonstelling die ik iedereen kan aanraden!) maakten we een wandeling op de Lonnekerberg. Dit is een heuvel van 60 meter hoog ten noorden van de stad Enschede. Tegen de avondschemering was onze route ten einde en kwamen we uit bij de parkeerplaats bij dit meertje (een kleigat). In Nederland kun je prachtig wandelen, en er is altijd wel een plekje waar je nog nooit bent geweest en waar mooie routes zijn uitgezet. Elke wandeling heeft wel een verrassing. Dit keer vonden we het Klein Hoefblad. Ook een vroege lentebloeier, net als het Speenkruid. Thuisgekomen ook nog de verrassing van een paar mooie reacties op mijn speenkruid-blogje. Herkenning dat anderen ook naar het Speenkruid Speuren! De eerste Pinksterbloem en het eerste Klein Hoefblad zijn ook voor veel mensen geluksbrengers.

Liefhebbers van de oude Permin-kalenders herkennen het Klein Hoefblad misschien van de tweede pagina van de kalender uit 1984. Bij elke afbeelding hoort ook een borduurpatroon. Dat waren hele mooie kalenders!

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

In het hart van de Renaissance

De Italiaanse renaissance wordt de bakermat van het moderne Europa genoemd. Rond 1500 ontstaat een tot dan toe ongekende rationele benadering van de werkelijkheid. De klassieke oudheid wordt herontdekt en er ontstaat een nieuwe kijk op filosofie, geschiedenis en politiek. De schilderkunst verbeeldt deze wedergeboorte van de oudheid. De Middeleeuwen zijn voorbij! De eerste experimenten met de vernieuwde natuurgetrouwe weergave in de schilderkunst zijn van de jonge en briljante schilder Rafaël. Zijn werk kenmerkt zich door harmonische composities, geïdealiseerde figuren en menselijke empathie. In 1501 schilderde hij op 18-jarige leeftijd een engel die wereldberoemd werd. Een afbeelding van dit schilderij prijkt nu op de catalogus van een grootse tentoonstelling, die in Enschede te zien is.


Minder bekend dan het Rijksmuseum in Amsterdam is het Rijksmuseum Twente, maar door een grandioze tentoonstelling met maar liefst 45 topstukken uit de Italiaanse Renaissance wordt dat nu vast anders. Vanaf half februari tot half juni is in dit (kleinere) Rijksmuseum deze bijzondere tentoonstelling te zien, met schilderstukken uit Italië die zelden of nooit worden uitgeleend. Hierboven een schilderij uit de vaste collectie (Bloemstilleven van A. van Beijeren uit 1620). Ook mooi, maar dat blijft er nog wel even hangen. Deze foto had ik even nodig voor het bruggetje, nu weer terug naar de Renaissance.


Andere grote namen uit de gloriejaren van de Italiaanse schilderkunst zijn  Titiaan, Bellini, Campi en Tintoretto en Lotto.  Lorenze Lotto  schilderde deze volle compositie met veel variatie van licht- en kleureffect. Heldere tinten in een soort soft focus. De aanbidding van het Christuskind is weergegeven met de bekende elementen van Jozef en Maria en een os en een ezel. Maar de herders zien er met hun kostbare kleding niet bepaald uit als mannen van het land. Ze dragen geplooide hemden en gestikte pofbroeken. Waarschijnlijk zijn zij de opdrachtgevers van het schilderij. Ze presenteren een lam wat verwijst naar de profetieën over dit kind.

Deze schilderijen bestudeerde ik ook uitgebreid. De jonge vrouw draagt een groenbrocaten jurk met opgestikte plantmotieven. Deze adellijke dame uit Bergamo stond bekend om haar kennis van verschillende talen. Ze schreef essays en gedichten en onderhield contacten in de literaire wereld. Daarmee was ze een exponent van het humanisme dat zo typerend is voor de Italiaanse Renaissance. De zuilenarchitectuur op de achtergrond verwijst naar de hernieuwde belangstelling voor de klassieke oudheid. Twee dagen na Internationale Vrouwendag vond ik dit wel een mooi portret om dit blogje mee af te sluiten.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee tijdschriftjes kruissteek-kleedjes


Twee kleine tijdschriftjes met borduur-ideeën legde ik op een tafelkleed waarop geborduurd is met kleurverloopgaren. Iets dergelijks zag ik ook op de voorkant van het tijdschriftje links, maar bij nader inzien blijkt dat toch een patroon voor twee kleuren te zijn. Nou ja, voor het idee dan maar. Deze kleine tijdschriftjes geven leuke patroontjes voor randjes en kleedjes en een paar schilderijtjes.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Stoel met gobelin

stoel met borduurwerk
Eikenhouten stoel met handgeborduurde zitting. Hollands Handwerk uit vroeger tijden die z’n glans en glorie nog niet verloren heeft.

Deze prachtige stoel bied ik te koop aan.
Hij was een kadootje van m’n man. Hij kocht hem op een veiling, en hij moest flink opbieden tegen een eigenaar van een antiekwinkel in Den Haag, die hem ook graag wilde hebben voor een klant. Maar we zijn het er samen over eens dat de stoel weer door mag naar een nieuwe eigenaar.

De details van het borduurwerk zijn heel mooi. De stoel is niet beschadigd, de zitting is nog goed,  het houtsnijwerk is mooi en sierlijk. Kortom: een prachtige stoel, en er zijn er maar weinig van te koop. Bij mij hoef je niet te bieden maar voor de rest gaat het hetzelfde als bij een veiling: wel zelf ophalen. En als je dan op bezoek komt, dan drinken we eerst koffie of thee en mag je in deze stoel zitten om hem uit te proberen. Hij zit heerlijk en hij staat prachtig!

tapisserie op stoel

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Speenkruid

Vier speenkruid bloemetjes
Elk jaar deed ik een wedstrijdje: wie vindt het eerste speenkruid?
We woonden in Noord Holland en daar kun je nog meer dan elders in het land verlangen naar de vrolijke gele bloemetjes. Er waren veel sloten in het weidse land en aan de walkanten had je goede kans om de eerste gele knopjes te zien. Ik speelde het wedstrijdje met m’n gezin en toen we naar Gelderland waren verhuisd gingen we hier ook op zoek. De normale bloeitijd is begin maart, maar soms zie je het al in februari en een enkele keer na een zachte winter al in januari. En dan komt het ook gelijk op het nieuws want er zijn veel speurders naar de eerste lenteboden en bloeiend speenkruid vlak na kerst is landelijk nieuws. Toen ik begon te bloggen stelde ik de wedstrijd open voor bloglezers en samen zochten we de kale bodem af, op zoek naar het knalgele bloemetje. Vaak kreeg ik het eerste mailtje van Adrie, die in Groningen net zo fanatiek was als ik. Maar vorig jaar overleed ze en nu vind ik het wedstrijdje niet meer zo leuk. Gevoelens van rouw en gemis worden vaak opgeroepen door kleine dingen en dat is vast herkenbaar. Even de gevoelens benoemen, zo heb ik gemerkt, dat geeft weer rust en berusting. Dus ik doe geen wedstrijdje dit jaar, maar we kunnen wèl van Friesland tot Limburg op zoek naar het stralende sterretje! Ik heb het al gevonden, en het bloeit zowaar…….. in m’n eigen achtertuin!
En hebben jullie het ook al gezien?
Gelukkig: door die vraag merk ik dat het wedstrijdjes-plezier weer terugkomt!

Speenkruid met geborduurde tulpen op achtergrond

Lees reacties (7) of geef een reactie

Werken met pitriet


Er was er eens een tijd dat jongens en meisjes op basisscholen leerden om een mandje te maken van pitriet. “Pitriet?” vroeg m’n zoon, wat is dat? “Weet je niet meer dat jij daar vroeger nog eens een mandje van hebt gemaakt?” Nee, dat wist hij niet meer. De naam, in potlood geschreven door de juf, onderop het mandje is het bewijs. Ik heb het mandje wel twintig jaar bewaard en nu duikt het weer op. Onder het linker mandje is ook een naam geschreven, van m’n nicht die een paar maanden in onze buurt woonde en naar de buurtschool ging, voordat ze weer naar het andere eind van de wereld verhuisde. Precies in de tijd dat ze op die school zat, leerde ze een mandje vlechten. Het kon niet mee in de koffer, en toen bewaarde ik het maar. Een mandjes met sentimentele waarde.

En nu: pitriet! Het wordt meestal gebruikt voor mandjes en randen van dienbladen, maar er is nog veel meer mogelijk. Ik kreeg een vraag of ik nog meer boekjes heb, en die heb ik nu ook in m’n shop geplaatst. Vijf boekjes voor pitriet-plezier. Achterop één van deze pitriet-boekjes staat: “Mandvlechten is een fascinerende hobby, vooral omdat men alleen maar een paar eenvoudige gereedschappen nodig heeft. Dit boek is bedoeld voor degenen die nog geen ervaring hebben in het werken met pitriet. Alles wordt aan de hand van heldere tekeningen uitgelegd. Volgt u de handleidingen, dan zult u de voldoening van een eigen gemaakt mandje al snel proeven.”
En wie nog meer aanmoediging nodig heeft: als die kinderen dat vroeger konden, dan kunnen wij het ook wel!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Vrouw aan het venster

Verlangend kijkt ze naar buiten: de vrouw aan het venster. Er is zoveel werk te doen, maar wat zou ze graag even naar buiten gaan.
Ze is bekend geworden als “Dame aan het venster” en doordat ze in de 17e eeuw werd geschilderd door Vermeer werd ze onsterfelijk. Ik vind “Dame” voor deze afbeelding niet mooi klinken. “Vròuw” moet het zijn! Een vròuw aan het venster. Symbool voor de vele vele vrouwen die zo hard hebben gewerkt en niet naar buiten konden wanneer de zon scheen of wanneer ze even behoefte hadden aan frisse lucht.

Vandaag is het internationale Vrouwendag. Ik kocht een paar dagen geleden vijf bossen tulpen voor m’n jarige man en merkte op dat de tulpen nogal prijzig waren. “Ja, dat komt omdat al onze bloemen naar de export gingen, vanwege vrouwendag. Dat wordt internationaal groots gevierd”, zei de bloemenverkoper. Dus in het buitenland krijgen veel vrouwen vandaag een bos Hollandse tulpen, leuk om te weten. Vandaag mogen vrouwen een extraatje ontvangen, voor al hun inzet en goede zorgen.

Maar het is ook goed om elk jaar even terug te denken aan de geschiedenis. Precies negentig jaar geleden, op 8 maart 1917, kwamen vrouwen in Sint-Petersburg in opstand tegen de verschrikkelijke gebeurtenissen van de Eerste Wereldoorlog. Ook was er een ernstig voedseltekort. Mede door deze demonstratie en de revolutie kwamen de communisten aan de macht. Vrouwendag werd daarna vooral in communistische kringen gevierd op 8 maart. In 1978 is Internationale Vrouwendag erkend door de VN. Nu worden er over de hele wereld allerlei activiteiten georganiseerd om vrouwenrechten te steunen.

Dus drie manieren om vrouwendag te vieren:
Een bosje bloemen kopen (of ontvangen) voor een vrouw die wel een bedankje heeft verdiend voor haar grote inzet;
Even terugdenken aan het vele wat al bereikt is door en voor vrouwen;
Of iets doen om bij te dragen aan het vergroten van de kansen voor meer gelijkheid voor vrouwen, want er is nog steeds genoeg te doen op dat gebied.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt retro kleedje


Back to the sixties: op sisal-matten op de  grond gaan zitten om plaatjes te draaien op de pickup. En daar hoort dan misschien wel zo’n gehaakt retro-kleedje bij. Het is wel een wonderlijk model, want het heeft veel plooien. Dus ik denk dat het past om een klein rond tafeltje en dan krijg je zo’n decoratieve geplooide rand die de zigzag-vorm extra goed doet uitkomen. Wij hebben onze oude platenspeler nog op zolder staan, en ik denk erover om die eens tevoorschijn te halen. Plaatjes draaien: lijkt me best wel leuk! Maar het kleedje is voor m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Medaillon voor de meest geliefde persoon


Een medaillon: voor een klein en fijn borduurwerkje.
Of voor de allermooiste foto, van de meest geliefde persoon in je leven.
Mijn geliefde (die af en toe zulke mooie foto’s maakt en die mag ik dan gebruiken) is vandaag jarig. Hij ging gewoon naar z’n werk en trakteert daar z’n collega’s.
En ik trakteer op deze mooie kievitsbloem.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Ariadnes nineteen sixtysix

Geborduurde silhouetten componisten
Silhouetten van de grote componisten: ik vroeg me af waar dat patroon uit zou zijn gekomen. Dit mooie schilderij is al eerder verkocht, maar de foto is mooi genoeg om nog eens te laten zien. Want ik heb nu het patroon gevonden dus als iemand deze mooie silhouetten nog eens wil borduren, dan kan dat. Het patroon staat in Ariadne oktober 1966, en gelukkig zit daar ook het werkblad nog in.
Ook de andere nummers van jaargang 1966 zijn verrassend leuke nummers met volop bruikbare oude ideeën en patronen. Hou ouder hoe leuker! Het januari nummer van 1966 staat boordevol baby-kleertjes: die oude degelijke modellen om te breien en te haken.
In het maart-nummer werd veel aandacht gegeven aan het huwelijk van Beatrix en Claus. In het meinummer staat een gehaakte trouwjurk op de cover, en op de voorkant van het juninummer een foto van een tasje van macramé. Verder veel gehaakte en gebreide kledingstukken, uit de tijd dat de mode strak en getailleerd was, dus veel van deze originele patronen kunnen gewoon weer gebruikt worden. Jaargang nineteensixtysix!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Bilum aan Hollands hek


Een bilum is een traditionele tas uit Papua Nieuw Guinea.
Dit is een kleine bilum uit mijn verzameling. Meegenomen op een klompenpadwandeling.
Ik hou van contrast!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op weg naar de lente


We liepen over een weggetje. Op weg waarnaartoe?
Op weg naar de lente!


Het pasgeboren lammetje was ook op weg. Naar het hek, om met z’n volmaakte snoetje even naar ons te kijken.
Daarna gauw weer naar z’n moeder. Dàg lammetje! De lente komt nu gauw! Zeker nu jij er bent!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakt klein kussentje


Twee keer staan in de trein: dat was niet m’n verwachting toen ik gisteren de reis naar Maarn ondernam. De trein was tjokvol en een staplekje in het gangpad was de enige manier om te komen waar ik zijn wilde. Ik hou ervan om te haken in de trein, maar daar kwam niks van. Als ik niks heb liggen wat geschikt is om onderweg te doen, neem ik soms in de gauwigheid een bolletje ecru katoen mee met en bijpassende haaknaald. Daar is altijd wel wat van te maken. Op de foto een oud-lijkend kussentje wat gemaakt is met simpele stokjes. Door het roze stofje wat erachter is genaaid, krijgt het kussentje een antiek-look. Dus als ik weer een keer kan zitten in de trein ga ik dat namaken. In de tussentijd kan dit kussentje wel in m’n shop, want ik heb nu deze foto en daar kan ik het idee wel weer door onthouden. Maar vandaag doe ik dat niet meer want het is zondag. Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Textielmarkt in Maarn

In Maarn werd vandaag de jaarlijkse ledenmarkt van de Nederlandse Kostuumvereniging gehouden, en tevens de textielmarkt. ’s Morgens is de gehuurde ruimte alleen toegankelijk voor leden, en ’s middags kunnen ook andere textiel-liefhebbers en verzamelaars genieten van het kleurrijke en gevarieerde aanbod. Op zulke dagen neem ik slechts spaarzaam een paar foto’s: het is tenslotte handel van anderen en die plaats ik niet zomaar op internet. Als ik van plan ben om iets te kopen, dan vraag ik soms aan de verkoopster of ik het item even mag fotograferen liggend op de kraam. Dat geeft dan voor de lezers van m’n blog ook een beetje een beeld van deze markt. Hier kocht ik authentieke Staphorster jasbeschermers en daar ben ik blij mee.

Textiel-verzamelen is een bijzonder leuke hobby voor veel vrouwen en jarenlang kan het enorm leuk zijn om te zoeken en speuren naar iets wat bij je verzameling past. En ook om je kennis te vergroten door het bestuderen van de boeken die over een bepaald onderwerp zijn verschenen. Maar bij het ouder worden breekt dan vroeg of laat het moment aan om te gaan ‘ontzamelen’. Deze markt in Maarn is dan een goede plek om je mooie goederen opnieuw te koop aan te bieden. En zo gaat mooi handwerk vaak over naar andere eigenaars. Zoals deze geborduurde pantoffels en een geweven sjaal uit Indonesië, die ik vandaag mocht kopen.

En deze kleine servetjes met prachtig geborduurde blaadjes. Ik meende ze te herkennen als een ontwerp van Gerda Bengtsson en was er gelijk verliefd op. En die cryptische pannelappen met rebus: Unless the (kettle) boling (B), filling the (teapot) spoils the (tea). Die had m’n tante vroeger, en zo gaat dat vaak: als je iets nog van vroeger kent, ben je eerder geneigd om er een verzameling van te beginnen. Het begin is vaak ongemerkt: je koopt er één en nog één en voor je het weet….
Er was ook nog van alles te zien en te koop op het gebied van onderdelen van streekdrachten, sieraden, oude stoffen, etnisch handwerk, merklappen en stoplappen, antiek tafellinnen, zilver, oud breiwerk, kanten kleedjes etcetera. Misschien een tip voor volgend jaar voor liefhebbers van oud handwerk.
Ik woonde de lezing over Damast bij (in de zaal zat ik naast een echtpaar in klederdracht en dat voegde nog meer toe aan de totaalbeleving), ik maakte praatjes, ik reisde terug met een bloglezeres en samen wisselden we ervaringen uit. Het was een gezellige dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde bloemetjes

Het eerste weekend in maart. Wie weet zien we al wat bloemetjes bloeien.
Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nederlandse kostuumvereniging


De Nederlandse Kostuumvereniging maakt zich sterk voor behoud van en kennisuitwisseling over kostuum, mode, streekdracht en kant.
Gister werd ik lid,
vandaag kreeg ik een paar oude nummers van het Bulletin (het ledenmagazine),
en morgen ga ik naar de Antiek Textielmarkt en ledenvergadering!

En nà morgen? Dan ga ik nog wat meer schrijven hierover.
Wie eventueel ook naar de Textielmarkt in Maarn wil gaan: ’s middags is deze ook opengesteld voor belangstellenden.
Je kunt kijken op de website voor meer informatie.

De foto is een ansichtkaart/lidmaatschapskaart van de Kostuumvereniging, neergelegd op de achterkant van één van de Bulletins. Deze foto geeft al wat aan van waar de vereniging zich mee bezighoudt: het bestuderen van oud textiel en het informatie uitwisselen over kostuums, kant, mode en dracht. Ze organiseren diverse dagen per jaar waarop de doelen van kennisoverdracht en ledenontmoeting worden gerealiseerd. Ik ben blij dat ik lid kon worden van deze mooie vereniging.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasje bij Ikea


Kijk, zo gezellig kan het zijn! Niet bij mij thuis, maar het zou me wel wat lijken eigenlijk. Wie weet gooi ik nog eens alle meubels eruit en zet alleen een paar rotan tafeltjes en stoeltjes ervoor in de plaats. Plus een uitbundige decoratie van lappen in bonte dessins. Om alvast uit te proberen hoe dat zou zijn, plaatste ik even iets ‘eigens’ in de foto: een rood vilten tasje. Ik kocht het vorige maand op de handwerkbeurs en vind het model uitermate handig. De bedoeling was om er een handwerkje op te naaien, maar in zo’n bonte entourage kan het beter rustig en effen blijven.
Ik was bij Ikea voor een nieuwe burostoel, want achter de computer kan ik beter iets goeds hebben om op te zitten terwijl ik blogjes schrijf en mailtjes beantwoord. Dus was het hoog tijd voor een bezoek aan het gezellige warenhuis. Ik maakte ook foto’s van het tasje tussen de zwarte stoelen en de strakke buro’s. Maar dat is wat saai. Toen we van de burostoelen doorliepen naar de kassa kwamen we langs de tapijtenafdeling. En daar straalden de authentieke kleuren me tegemoet. Zo mooi! Ikea en tapijten: Zò mooi! Daar kom ik nog eens op terug. Eerst de nieuwe burostoel in elkaar zetten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk als therapie

Gehaakte dekens met veel kleurtjes

Toen ik een paar jaar geleden nadacht over mijn plannetje om te gaan bloggen, maakte ik wat aantekeningen van waar ik nog eens over zou willen schrijven. Ik wilde een pagina waar alle voordelen van handwerken op een rijtje zouden staan. Ik wilde benadrukken dat handwerken (vooral haken) héél ontspannend is. En ik wilde dat nieuwe hippe woord ‘mindfull’ gebruiken. En ik wilde een stukje schrijven over hoe haken en borduren mij zelf al door vele moeilijke of stressvolle tijden had heengeholpen. En als dat stukje dan heel veel gelezen zou zijn, dan wilde ik er wel mee op stap gaan. Dan wilde ik ermee naar psychiatrische klinieken en naar gevangenissen en naar asielzoekerscentra. En dan wilde ik overal de directeur te spreken vragen en zeggen: “Weten jullie wel hoe heilzaam het is als mensen kunnen handwerken? Geef de mensen die het moeilijk hebben eens een haaknaald en een paar bolletjes wol. Dat is zóó ontspannend! Dat helpt heel goed tegen stress. En handwerken is goed voor ieders gevoel van eigenwaarde.”

Ik zag mezelf natuurlijk al zitten, als bekend blogster met duizenden likes en dus met recht van spreken. Netjes aangekleed, en met een tasje met voorbeelden. Zo’n directeur van een psychiatrisch ziekenhuis zou helemaal versteld staan van mijn goede idee en ogenblikkelijk een vrachtauto met wol laten voorrijden. En iedere vrouw die moet afkicken van allerlei verdrietige en erge dingen zou dolblij zijn met een haak- of borduurnaald die ze zou krijgen van de theurapeut. Dat zou toch een mooi resultaat zijn van mijn bloggerij, nietwaar? Ik heb vroeger graag psychologie willen studeren en nu dat er niet van is gekomen zou het toch mooi zijn als ik dertig jaar later alsnog naam kon maken met de grote doorbraak op het gebied van psychologie: Haak-therapie. Borduur-therapie. Brei-therapie. Iedereen zou zeggen: “Wat stom dat we daar zelf nooit op zijn gekomen, maar gelukkig dat we er dan nu eindelijk achter zijn.” Want handwerken is goed voor ieders gevoel van eigenwaarde. Handwerk-therapie als volwaardige therapie binnen de psychologie!

Nou ja, m’n gedachten gaan wel eens op de loop, begrijp je?

(Dit blogje schreef ik een half jaar geleden al, maar liet het toch liggen. Vond het een beetje aanmatigend. Maar nu kreeg ik vanmorgen zo’n mooie reactie van een bloglezeres! Zij bracht ook de therapeutische waarde van handwerken onder woorden. Het raakte me. En toen dacht ik: nu publiceer ik dit blogje!
Deze dekens haakte ik wat langer geleden, nog vóór de term mindfullness in omloop kwam. Mindfull was het wel om al die restjes op te haken.)

Bewaren

Lees reacties (6) of geef een reactie

Borduren in blauw


Iemand bestelde een boekje en aan het adres te zien bleek ze vlak bij me in de buurt te wonen. “Zal ik het even langsbrengen?” mailde ik, en dat bleek een goed idee. Gister ging ik naar haar toe en het was leuk. Zomaar een ontmoeting met een andere creatieveling in de buurt!
Iemand anders bestelde een boekje maar dat was al een paar maanden geleden. “Kan ik het komen ophalen?” mailde ze, maar daar kwam eerst een hele winter tussen. Maar nu hadden we voor vandaag afgesproken en kwam ze op bezoek. Opnieuw een leuke ontmoeting! Gezellig om samen met iemand koffie te drinken en er zijn altijd wel raakvlakken. Ik liet haar mijn twee borduurwerkjes zien waar ik mee bezig ben. De boom komt uit het oude boekje Merklappen van mw. Boone. Hier heb ik al meer uit gemaakt en nu had ik zin in een boom die wat anders is dan anders. Mw. Boone bestudeerde vele oude merklappen en klokkekleedjes en andere borduurwerken en daar haalde ze de motieven vandaan voor haar veel-gebruikte boekje. Om een goede indruk te geven van dit boekje heb ik wat pagina’s gecopieerd en bij dit boek in m’n shop gevoegd. Het geeft toch altijd een extra dimensie als je weet waar een bepaald motief vandaan komt.
Het borduurwerkje rechts is gemaakt in Assisi-stijl. Laatst maakte ik ook al eens zo’n kleinigheid en hield me keurig aan de instructies om eerst de omtrek te borduren, en dan het vlak op te vullen. Dat vond ik helemaal niks. Het werkt niet prettig. Nu heb ik eerst het blauw geborduurd, en daarna pas de omtrek. Gaat veel beter. En zo kun je als handwerksters-onder-elkaar altijd wel de boel een beetje volkletsen. Ik vond het leuk, deze twee ontmoetingen achter elkaar. En er zit ook nog een moraal in dit blogje: mocht iemand anders ook een boek willen bestellen maar het even willen laten liggen? Geen probleem! Ik krijg wel eens vragen of dat kan, en ik vind het prima. Als iets een half jaar blijft liggen dan wordt het me te gortig, maar meestal is het vóór die tijd wel een keer opgehaald.

O ja, ik vroeg aan m’n bezoek welke kleur ik de appeltjes zal doen. “Ligt eraan waar je het voor wilt gebruiken”, was haar wijze antwoord. Maar dat weet ik juist niet! Ik kan er ook altijd nog knoopjes aan naaien op de plek van de blaadjes of de appeltjes.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude tijdschriften Anna


Tijdschrift Anna is van Duitse origine maar wordt ook al heel lang in het Nederlands uitgebracht. Deze oudere nummers staan vol met mooie handwerkvoorbeelden met duidelijke uitleg. Kenmerkend voor dit tijdschrift is dat ze altijd de wat onbekendere technieken hebben besproken en daarom zijn die oudere nummers weer interessant. De bovenste vijf zijn net toegevoegd in m’n shop, en van elk nummer noem ik een bijzonder item:

In Anna februari 1994: een interessante variant op het filethaken
In Anna februari 1987: een ensemble van kloskant. Hoogst actueel! Dat zou echt wat zijn voor de haute couture, die nu volop gebruikt maakt van toepassing van kant. En dan staat zo’n prachtig gekantsklost topje en mauwloos vestje zomaar in zo’n oud tijdschrift!
In Anna januari 1986: een fraai gebreid communiejurkje (mocht iemand daarnaar op zoek zijn), maar ook een cursus Hardanger.
In Anna januari 1987 : nog een feestelijk gebreid jurkje voor een communiejurkje en nog veel meer moois op het gebied van patchwork, naaien, haken en hardanger.
En in Anna november 1986: veel gehaakte entre-deux, waarbij de foto zo stimulerend is dat je gelijk zin hebt om aan de slag te gaan.

Wie deze tijdschriften al kent weet dat het een mooi blad is, en voor anderen misschien een eerste kennismaking.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tien tijdschriften haken


De voorwoorden in deze oude tijdschriften zijn wervend en lovend:
“Nu wordt er weer gehaakt! Haken geeft niet alleen heel veel plezier, het ritmische hieraan doet ons goed en ontspant ons na onze dagelijkse beslommeringen. Aan de resultaten beleven we veel genoegen en door een goede behandeling kunnen deze tientallen jaren mee.” (Ella Creatief)
“Beste lezers, Gezelligheid in eigen huis is in. En wat is er nou geschikter om de knusheid te vergroten dan iets dat je met je eigen handen hebt gemaakt?” (Diana special Filethaken)
” U zult verbaasd staan van hun eenvoud en wat een vreugde deze motieven langzamerhand te zien groeien. Het is de charme van het kantwerk, uitgevoerd in haakwerk.” (Phildar Hobbyboek)
“Wilt u uw vriendin met een handgemaakt kleedje verrassen of zoekt u nog modellen waarmee u uw huis mooier kunt maken?” (Diana thuis Creatief)
“De handwerktrend neigt steeds meer naar decoratieve haakwerkjes voor een gezellige woninginrichting. Pakt u ook steeds vaker de haaknaald op? Dan komt die blad precies op het juiste moment voor u, want hierin staan niet minder dan 60 wonderschone filet-modellen en gehaakte kantjes. Ze zijn allemaal zeer nauwkeurig beschreven, zodat er niets mis kan gaan.” (Diana special Filet- en Kanthaken)

Bijna allemaal tijdschriften van 30 of 40 jaar oud. En die hebben nu geen enkel voorwoord meer nodig, want we weten het al: haken is weer heerlijk om te doen! In het midden van de foto hieronder legde ik een oude Ariadne, een tijds-beeld uit januari 1971. Lekker haken!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Ariadnes uit jaargang 1967


Voornamelijk zwart wit en af en toe een vleugje roze: zo zagen de voorkanten van het Maandblad voor Handwerken Ariadne eruit in 1967.
Degelijke en vlotte modellen, met veel gebruik van technieken zoals ajourbreien en mooie haaksteken. En ook vrolijke noten zoals poppenkastpoppen en een theemuts in de vorm van een poes.
Wat ook opvalt in deze oude Ariadnes is de aandacht voor technieken zoals open naaiwerk, hardanger en siersteken. Daar was Ariadne van het begin altijd op gericht: op het vasthouden van de vooroorlogse handwerktechnieken en aanwijzingen geven dat die in een nieuwe tijd opnieuw gebruikt zouden blijven.

De voorkanten zijn leuk om (weer) te zien, maar een indruk van de pagina’s geeft meer informatie. Dus daarom nog een collage. Ook hier: veel zwart-wit en een vleugje roze in de veranderende tijd van 1967. Deze oude nummers heb ik in m’n shop geplaatst. Je kunt ze vinden onder ‘Tijdschriften’, dan de knop ‘Ariadnes’, of de zoekfunctie gebruiken en het jaartal 1967 intypen, dat werkt ook.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Thaise kleuren op het strand van Schier


Na een weekendje op Schiermonnikoog maakte ik verschillende blogjes over wat we daar zagen en deden. Deze plaats ik nu in de logische volgorde, zodat de blogjes voor latere lezers wat meer op elkaar aansluiten. Dus als je wilt, kun je even doorscrollen om het laatste blogje over het spelletje “Patchwork” te lezen.

De foto bij dit blogje is nu mijn buroblad-achtergrond op de computer geworden. Heerlijk om telkens die weidsheid te zien, al is het maar op een foto. Telkens even die herinnering. Met onze huurfietsen waren we tot dit punt gekomen en verder gaan lukte niet. Véél te drassig. Het doel was om noordkrompen te gaan zoeken op de Balg, maar we hopen dat we dat dan nog eens een andere keer kunnen doen.
Op de onderste foto het tasje wat nu weer een tijdje populair bij mij is. Als het zo hard waait en je hebt ook nog je aandacht nodig voor handschoenen en mutsen, dan vind ik het prettig om m’n mobiel in een zakje aan een touwtje te hebben. Toeristentasje uit Thailand, mooi en handig, en perfect harmonierend met de kleuren van Schier.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Naar Schiermonnikoog


Het kompas wees naar het meest noordelijke puntje van Nederland: het strand van Schiermonnikoog.
We huurden een  huisje, gingen fietsen en wandelen en spelletjes spelen, namen de laatste boot weer terug en hadden een fantastisch weekend.


Vloeiend en glooiend ging het laatste land van het eiland over in de vlakte van het brede strand. En daarachter de zee, die weer kalm was geworden na de storm.
Het kompas had de noordkant aangewezen en het was een goede keus. Een borduurwerkje was géén tasje meer geworden, maar wat is het af en toe fijn om de boel de boel te laten. Je plannen nìet nog allemaal uit te voeren maar een boot te pakken en wèg te varen! Uitwaaien, en weer omdraaien. Het was heerlijk!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie