Archief voor mei 2017

Archief - mei 2017

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode mei 2017 getoond.

 

Patronen van Amager


De Deens koning Christiaan liet vanaf 1513 een groep Hollandse tuinders overkomen om de bewoners van Kopenhagen van groenten te voorzien. Bijna 300 jaar hield deze groep Hollandse immigranten vast aan tradities en levensgewoonten die ze vanuit het thuisland hadden meegenomen. De groep bleef hun eigen taal spreken, en terwijl boerderijen van vader op zoon gingen,  bleven de vrouwen hun eigen patronen borduren. Langzamerhand verspreidde hun invloed. Zowel in Holland als in Denemarken werd veel met zwart geborduurd op een witte ondergrond. Door het gebruik werd het zwarte borduursel vaak bruin (te zien op bovenste foto). Kenmerkend voor deze oude patronen zijn de afbeeldingen van leeuw (vaak met kroon), papegaai, zeemeerminnen (vaak met bloemen in de hand), hert en lopende hondjes. Vaak zijn er open ruiten in te zien.

Ik had deze patronen al vaker gezien en besloot er eens één na te borduren. Ik koos een afbeelding uit het mooie boek (oorspronkelijk Deens) Klassieke Kruissteek-motieven (wat ik nu ook in m’n shop plaats). Maar al bezigzijnde, begon ik toch wat veranderingen aan te brengen. Ik kwam af en toe wat kleinigheidjes tegen die ik minder mooi vond. En toen ik eenmaal de smaak te pakken had van het aanpassen, besloot ik de hele rand ònderaan het patroon ook bovenaan te herhalen. Nu is het middenstuk nog open, want ik vind de tekst ‘anno 1800′ niet zo mooi, en 2017 vind ik er niet bij passen. Dus daar zoek ik nog wat anders voor.

Toen ik zo bezig was met borduren, bedacht ik dat ik eigenlijk wel eens naar Amager toe zou willen gaan. De laatste jaren hebben we ontdekt dat we het heel leuk vinden om naar eilanden te reizen. We waren vorig jaar op de Faroër eilanden en recent op Madeira. Dus zocht ik eens op waar het eiland Amager nou eigenlijk ligt. O, nu zag ik het: echt héél vlakbij Kopenhagen. Niet bepaald een rustig eiland meer, zoals het vroeger was. Dus dat zet ik maar uit m’n hoofd. Heeft iemand nog een goede eilanden-tip?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vogels in kruissteek


Het duurste boek van de wereld is een zeldzaam exemplaar van Audubon’s vogel-tekeningen. In 2010 werd een exemplaar van The Birds of America voor 11,5 miljoen dollar geveild. Nog nooit van Audubon gehoord? Na dit blogje wel! Overigens bevindt zich één van de slechts 190 overgebleven boeken in het Teylers museum in Haarlem. En dit museum heeft ook een interessante website waarop je afbeeldingen kunt zien van zijn spectaculaire vogels: Vogels XXL.

Audobon leefde in de 18e eeuw in het nog ongerepte Amerika. Hij had het ambitieuze doel om van alle vogels van Noord-Amerika een geschilderde afbeelding te maken. In 1926 vertrok hij naar Engeland om er zijn boek The Birds of America uit te geven met 435 afbeeldingen van grotendeels nog onbekende vogelsoorten. Amerika was in die tijd nog een onbelangrijk en ongetemde en onbekende verzameling landen. Maar het Verenigd Koninkrijk Engeland was de belangrijkste grootmacht van die dagen, en het boek maakte hier grote indruk en werd wereldberoemd. Zijn stijl van afbeelden vond veel navolging, dus hij was ook een trendsetter in zijn manier van vogels tekenen. Zijn boek deed ook veel om het besef van natuurwaarden te doen ontwaken. Zo kan hij ook  gezien worden als een grondlegger van de natuurbescherming.

Vele vogelsoorten die Audubon heeft vastgelegd zijn uitgestorven en zijn tekeningen zijn daarom voor biologen en ornithologen van grote waarde. Maar ook voor kunstliefhebbers. Het boek van Vogels in kruissteek  is bedoeld voor kruissteekliefhebbers die graag hun eigen “Audubon” willen borduren. Voor dit boek heeft Ginnie Thompson met toewijding een aantal tekeningen van Amerikaanse vogels omgezet in kruissteek. Voor de meesten zullen die vreemde vogels niet zo aantrekkelijk zijn om te borduren. Zoals de Floridagaai of de Mangrove koekoek. Maar er staan ook patronen in van vogels die wij hier ook kennen, zoals de Zwaluw of de Boslijster. Of als je ècht iets aparts wilt, dan kun je de Visarend borduren. Gewoon het idee dat het een ontwerp is naar de grote Audubon is wel bijzonder!

In Nederland hebben we overigens ook een mooie vogels-in-kruissteek-traditie. Permin gaf een paar keer een kalender uit met twaalf gedetailleerde vogel-kruissteekpatronen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Macramé boekjes


Henriette Beukers was in de zestiger en zeventiger jaren hoofdredactrice van Ariadne, en daarvoor had ze al meerdere artikelen over macramé gemaakt. Toen kwam de vraag of ze voor de serie Vaardige Handen ook een boekje wilde schrijven over macramé. Dat werd het bekende boekje met de paarse knoopsels op de voorkant. Dit boekje is in hele grote oplagen verschenen en er is nu weer veel vraag naar. Blij dat ik er een aantal heb, en ook van het Nieuwe Macramé-boekje uit deze serie.

Een ander bekend en geliefd boek over Macramé is het boek van Virginia Harvey. Dit boek verscheen in 1967 (The art of creative knitting) en kwam ook in het Nederlands uit (De kunst van het creatief knopen). Zij bracht met dit boek de zeer oude knooptechniek wereldwijd in de belangstelling. Ook van dit standaardwerk heb ik een exemplaar. Een degelijk standaardwerk, met oog voor de rijke geschiedenis van deze knoopkunst.

In haar boek Rondom Textiel heeft Henriette Beukers een overzicht gegeven van haar meer dan 50 jaar schrijven over handwerk. In dit boek (opengeslagen op de bovenste foto) haalt zij allerlei herinneringen op. Ook over dat succesvolle boekje. Het succes was vooral te danken aan de beschreven plantenhanger. En die is nu ook weer in de mode! Op de foto het exemplaar wat ik zelf op zolder bewaarde, en wat nu weer in de kamer hangt. Je moet met je tijd meegaan toch? En wat leuk om dan iets ouds gewoon weer op te hangen. Of om uit één van deze boekjes een nieuwe te maken.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakt retro rokje


Een ècht retro-rokje, reuze geschikt voor zonnige warme vrolijke dagen! Iemand bewaarde dit rokje vele jaren, maar toen kwam toch het moment om het eens weg te doen. Vroeger voor haar dochtertje gemaakt, en zòveel goede herinneringen! Maar nu kan iedereen zien hoe leuk het is. “Hoe oud zou het zijn?” vroeg ik aan de maakster. Dat wist ze niet meer, maar nu heb ik het antwoord gevonden: het patroon stond in Ariadne 1971! Het tijdschrift ligt opengeslagen naast het rokje. Wat leuk om dan na vele jaren het patroon bij het rokje te zien!
En nu zou ik denken dat dit  rokje na 45 jaar gewoon weer gedragen kan worden. Ik heb het zelf nog even geprobeerd te passen, maar helaas te klein. Het is gemaakt als kinderrokje, maar misschien past iemand met maatje 36 er ook wel in.
En de herkomst is: good old Friesland!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Zelf cider gebrouwen


Eigen gebrouwde cider en gister was de perfecte dag om de flesjes met elkaar te openen!
Op een koude winterdag waarop het behoorlijk sneeuwde, ging ik naar Zwolle voor de handwerkbeurs. Daar was ik met duizenden vrouwen, die allemaal van handwerk houden. Mijn man en zoon hadden voor die dag een mannending bedacht: zelf cider maken! Ze haalden biologische appelsap bij twee verschillende boeren en verdiepten zich in de werkwijze van het oude ambacht om dit sap om te zetten tot cider, door het toevoegen van de juiste hoeveelheid gist. Ze praatten er voortdurend over, maakten berekeningen van alcoholpercentages, en controleerden het proces van gisting en rijping. Ook voor het bottelen was een zaterdag uitgetrokken en zo stonden al die mooie groene flesjes te wachten tot een geschikt moment om met elkaar te gaan proeven. En dat was nu!


Ik had nog wat gehaakte onderzetters meegenomen, maar daar was niet echt aandacht voor. Het ging voortdurend over de subtiele smaakverschillen en hoe ze het de volgende keer gaan aanpakken. Want het succes is groot: dit gaan ze vaker doen! De volgende brouw is al ingezet!


We zaten op een heel groot grasveld, voor het appartement van zoon en vriendin. Daar paste wel een picknickkleed bij. Ik had een lappendeken meegenomen en die liet ik bij hen achter.

Tien jaar geleden maakte ik zeven lappendekens en die gaf ik weg aan m’n zussen en nichten. Degene die ik gister weggaf, was m’n laatste van deze soort. Voordat ik begon met weggeven, wilde ik ze allemaal op een rijtje aan een touw in het bos.
Op tropische warme dagen is er niks  heerlijkers dan op een lappendeken in de schaduw liggen.

En dan cider drinken!

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Borduurwerkje


En ’s avonds weer thuis na een mooie zonovergoten dag. Nog even in de tuin zitten en wat borduren.
Begint nu toch wel zichtbaar te worden dat het motief net niet helemaal vierkant wordt op deze stof.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Ontvangst op een landgoed

Op een warme tropische zaterdag werden we ontvangen op een landgoed, ergens tussen Voorst en Brummen. Ik vond het geweldig!
In een zomers jurkje onder de hoge bomen taartjes eten met de landgoed-eigenaars en een groepje andere leuke mensen.
Ik had een klein gehaakt tasje mee, en dat zorgde al gauw voor leuke gesprekken. En ik mocht ook wel even rondlopen om het tasje nog ergens op te hangen. Aan de zijkant van het koetshuis (begroeid met indrukwekkende rozen die langs lange latten omhoog worden geleid) zag ik een pomp.


Met het groepje gingen we naar een naburige tuin, waar we een rondleiding kregen. Middenin het buitengebied van boerderijen en landerijen was daar een prachtige bloementuin waar we een kijkje mochten nemen.


En daarna weer terug naar het landgoed.
En vandaag gaan we nog weer iets anders doen. Wat een mooie dagen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd schilderij kasteel


M’n man werd uitgenodigd voor een ontvangst op een kasteel, en de partners mogen mee. Vanmorgen om half tien worden we verwelkomd.
OK, het is een kwestie van een beetje ‘framen’, maar toch: op zo’n mooie dag op een landgoed rondwandelen! Ik heb er zin in!

Het geborduurde schilderij is te koop via m’n shop.

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kantklosklaproos


De vrijdag na Hemelvaartdag is voor veel mensen een vrije dag. En ook wij zitten in de tuin samen koffie te drinken, naast de klaprozen. De hommels vliegen af en aan en zorgen voor een constante zoem. Het is nog even rustig, dadelijk beginnen alle grasmaaiers en barbeques weer, met ander gezoem. Maar zolang het rustig is: heerlijk! “Nog even een blogje maken” zei ik. Het zit toch in m’n systeem. “Wat is dat?” vraagt mijn lief. Een kantklos-klaproos, zei ik. “Echt, is dat van kantklos?” vraagt hij. “Dat is dan de eerste keer dat ik iets van kantklos in vrolijke kleuren zie.” Het wordt wel vaker gedaan, maar het is toch wel bijzonder, want meestal is kantkloswerk in wit. Bijzonder, net als deze uitzonderlijk mooie dagen. Fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserietasje tussen de bloemen


Hemelvaarts-weekend! Tijd om erop uit te trekken en fijne dingen te doen!

Dit tasje maakte ik een paar dagen geleden en fotografeerde het gister langs de Waal. Wow, wat een kleurenovereenkomst tussen het geel van de bloemen en het gele geborduurde huis.
Maar ik laat m’n blog even voor wat het is, en groet jullie alleen elke dag even met een foto.

Fijne dagen gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte gordijntjes


Na afloop van een lang bezoek aan de tandarts, ging ik weer even bijkomen bij de Waal. Ik moest het even tot me door laten dringen: nu heb ik ook ònderin m’n mond een beugel! ‘Brackets’ heten ze eigenlijk. Die worden òp de tanden bevestigd, en daardoorheen komt dan een draad die de tanden weer terugtrekt in de juiste positie. Goed hè?

Deze mooie gordijntjes bezorgden mij even de afleiding die ik zo fijn vind: even wat handwerk over het hek hangen. Hollandse geHaakte gordijntjes Horen in het Hollandse landschap! De Durable-boekjes zijn heel geliefd en ik neem aan dat heel veel vrouwen weer bezig zijn met gordijntjes haken. Oude gordijntjes van vroeger kom je niet zo vaak tegen, want die zijn meestal door de zon versleten. Maar dit stelletje is nog goed en stevig, en kan best nog weer bij iemand voor de ramen hangen. Je vind ze hier.

En toen reed ik weer over de snelweg naar huis en maakte nog wat blogjes, van spullen die ik gister al had gefotografeerd. De komende dagen ga ik niks meer in m’n shop zetten, en ik denk dat ik ook geen mailtjes ga beantwoorden. De bloemetjes staan al buiten, de gordijntjes wapperen aan het hek, en het is wel even mooi geweest zo!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Smalle of brede rand


Een smalle of een brede rand: niet bepaald first-world-problem, maar ik had het aan jullie voorgelegd, en misschien vinden jullie het leuk om het afwegingsproces in illustratie te zien. Het wordt dus toch de brede rand, met twee kruisjes. Dat geeft een iets robuustere afsluiting.
De laatste twee rijtjes zijn voor vanavond, op de bank, na een drukke dag. Soms is het fijn om alleen maar simpele kruisjes te borduren.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boer en boerin bij de haard


Het is bijna het Hemelvaartweekend. Veel mensen trekken erop uit. Dat zouden deze boer en boerin ook moeten doen! Ze zijn prachtig mooi geborduurd, mooier zelfs dan een ‘gewoon’ tapisserie-schilderij. Want dit echtpaar is geborduurd met splijtgaren op handwerklinnen (niet met wol op stramien dus). Maar ze komen niet zo goed tot hun recht achter glas. Het glas is een beetje mat en ik denk dat dit borduurwerk meer tot leven komt als het glas weg is.
Dus nu had ik het zò gedacht: ik zet het schilderij met lijst-en-al in m’n shop en wie weet wil iemand dat dan kopen. De lijst is namelijk wèl erg mooi en robuust. Maar nà het Hemelvaartweekend maak ik de lijst los en dan wil ik wel eens zien hoe mooi het borduurwerk dan onder het glas vandaan komt.

Dus ook voor deze boer en boerin geldt: het werk is klaar, tijd om uit te rusten bij de haard. Of om erop uit te trekken!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Verven met planten


Voor wie er van houdt: het is een goede tijd om je eigen wol te verven! Dus ik plaats nog een paar boekjes in m’n shop: Verven met plantaardige stoffen (in een andere uitvoering dan het boekje wat ik ook te koop heb), en Verven met planten.
Uit het voorwoord van één van deze boekjes: “Toen ik voor het eerst hoorde van verven met planten, dacht en zei ik: Dat heeft geen zin. Er is zoveel mooie gekleurde wol te koop. Toen ik echter de plantaardig geverfde wol voor het eerst zag, was ik meteen enthousiast. Het is alsof de zon op de herfstbladeren schijnt.”
De vier strengen op de foto: die kocht ik een paar jaar geleden in een opwelling op een textielbeurs. Nu heb ik zin om er wat van te maken. Ik ben al aan het zoeken in m’n boeken (die heb ik natuurlijk genoeg) voor een geschikt patroon, waarbij alle vier kleuren tot hun recht komen. Of heeft iemand een idee voor me?

Er staan mooie foto’s in deze boekjes, en ik zou háást ook zelf zin krijgen om eens wat te verven. Vroeger heb ik het wel eens gedaan, maar dan met dylon. Lijkt me toch best leuk, om op zoek te gaan naar bladeren en bessen om zelf je verfstof te maken. Goede combinatie van natuur- en handwerkliefde!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde vlinders


Wens ik iedereen toe: vlinders op je pad!
Een paar dagen geleden vond ik een slang op m’n pad, maar vandaag maakte ik een wandeling langs de Waal, en ging gewoon weer lekker op de grond zitten in het hoge gras. Een slang kom je gelukkig toch niet zo heel vaak tegen.
En toen ik weer terugliep: vlinders op m’n pad!

Deze mooi geborduurde vlindertjes zwerven rond distel en rode klaver. En ik denk dat ze nu wel graag vrijgelaten willen worden! Ze staan in m’n shop, met lijst en al, maar ik maak het lijstje graag voor je los als je alleen het borduurwerkje wilt hebben. Laat ze maar fladderen!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte gordijntjes


Gehaakte gordijntjes, en nog nieuw ook!
En ik vond ook een houten koker die qua maat tùssen de haaknaaldenkoker en de breinaaldenkoker valt. Waar zou die nou voor geweest zijn? Voor dunne sokkennaalden misschien?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Jeruzalem in borduursteken


Jeruzalem  viert feest omdat de stad 50 jaar geleden de ongedeelde hoofdstad van Israël werd en onder joods bestuur kwam.
Donald Trump bezocht Jeruzalem en is de eerste zittende president van Amerika die bij de Klaagmuur bad. De hoop is uitgesproken dat dit bezoek een ‘historische mijlpaal’ zal blijken op het pad naar vrede in de regio.
In het Jeruzalem Borduurboek staan 18 gedenkwaardige plaatsen en gebouwen van deze oude stad (die natuurlijk veel ouder is dan 50 jaar) in kruissteek. Het schilderijtje op de foto is naar een patroon uit dit boek gemaakt en beeldt de Damascus poort uit.
In een oude  Ariadne van september 1972 werd dit boek gepresenteerd en staan ook enkele kruissteekpatronen van deze bijzondere stad.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Poezenkaarten

Zo schattig: dit poesje wat in slaap is gevallen op een bolletje wol. Ik heb eens geprobeerd om ook jonge katjes te fotograferen, bij iemand die net een nest had van die krieoelende diertjes, maar dat viel niet mee. Dus nu waardeer ik zo’n foto des te meer, want dat lijkt me een hele klus! Deze kaart met uitrustend poesje heb ik al een paar keer gestuurd met een “Rust-maar-lekker-uit-tekst” maar ik neem aan dat handwerkliefhebbers zo’n kaart ook wel kunnen waarderen. Ik heb nog veel meer poezenkaarten:


Als het zo uitkomt sluit ik een paar kaarten bij bij een bestelling. (Soms komt het niet uit, want dan zou een envelop daardoor nèt in een andere tariefgroep vallen). En ik heb ook een schattig poesjes-borduurwerkje. En daarvoor geldt eigenlijk hetzelfde: als je weet hoeveel werk die kleine steekjes zijn, dan waardeer je zo’n borduurwerkje des te meer. Nou ja, dit is wel een èrg kleintje:


Maar misschien ziet iemand er toch iets in.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Zelf poppen breien


“Poppen zijn erg belangrijk bij de opvoeding. Voed uw kinderen niet op met pracht en praal, maar wek het allerbelangrijkste in hen op: liefde en tederheid.” Dit citaat van de bekende poppendeskundige Käthe Kruse staat aan het begin van één van deze boekjes. Het boek Wollen poppen ligt dicht èn opengeslagen op de foto, en in het midden ligt het boekje Zelf poppen breien. Daarin patronen voor smurfen, Maja de Bij, Ernie en nog wat andere bekende karaktertjes. Maar het opengeslagen boek vind ik zelf het leukst! Nog meer pagina’s zijn in m’n shop te zien. Er staat een duidelijke uitleg in hoe je eerst het lijfje breit (op vier naalden) en daarna met de aantrekkelijke patroontjes kleertjes breit die karakteristiek zijn voor een bepaalde uitstraling. Kleertjes voor de camping, een feestpakje, een galajurkje, vrijetijdskleertjes: zò leuk gedaan!
In dit boek wordt ook uitgelegd hoe je ‘bundelpoppen’ maakt en de resultaten daarvan zijn speels en treffend!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vorderingen borduurwerk-in-rood


Af en toe liet ik een update zien van m’n borduurwerk-in-rood, wat ik systematisch opbouwde. Nu is het patroon groot genoeg, en nadert de afronding.
Vandaag borduurde ik er nog een randje omheen, want dat vind ik een mooie afsluiting van het motief. Mèt randje ziet het er zo uit:


Maar ik twijfel nog wat: zal ik het randje misschien nog één kruisje breder maken? Wat vinden jullie?
Ik hoor het graag!

Lees reacties (5) of geef een reactie

Patroonkaartjes Ariadne


Leuk waren de kaartjes met kleine borduurpatroontjes van Ariadne! Ze zaten in een blauw blikje, en ze waren verdeeld in onderwerpen:
Vrije tijd en vakantie, Wat groeit en bloeit, Voor de kerst, Motiefjes voor baby, Alle sterrebeelden, Voor alle kinderen, Je lievelingsdier, Versieren met fruit. Daar heb ik zelf ook nog wel eens wat van geborduurd.
Ik vond ook een set kaartjes, maar dan zònder het blikje, en die plaats ik nu te koop. En hoewel ik deze kaartjes al heel lang ken, viel het me nu pas op dat er achterop ook nog wat tekst staat. Soms stomme dingen zoals: “Maak voor de tuintafel een fris tafelkleed, versierd met een bloemenrandje in kruissteek. En maak er servetjes met een enkel bloempje bij.” Daar heb ik altijd een hekel aan gehad, aan die tijdschriften-commando’s. Doe dit en maak dat en koop dit of draag dat: bèh!
Maar er zijn ook kaartjes met juist hele leuke teksten achterop. Bijvoorbeeld achterop een kaartje met een patroontje voor een bloemetje staat een bekend gedicht van Hieronymus van Alphen. De bedoeling is dan natuurlijk dat het voor degene voor wie het nog géén bekend gedicht was, dat het dat dan wòrdt. Juist omdat het achterop zo’n kaartje staat. Want zo’n gedicht, dat verdient het om ook door volgende generaties nog gelezen te worden. Mooi!

Moeder lief! Zie daar een roosjen
van uw Coosjen.
Wijl gij heden jarig zijnt.
‘k Heb van morgen al gezongen
en gesprongen:
Zo verlangde ik naar dien tijd.

Maar ik kan geen rijmpjes digten,
moet ik zwigten
Voor mijn broer in poëzij.
neem dan, moeder! Slegts dit roosjen
Van uw Coosjen,
‘k Heb u tog zo lief als hij.

Dus: leuke kaartjes met borduurpatronen. En achterop soms leuke tektsten!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een slang op het pad


We maakten een wandeling rond kasteel Cannenburg, een 16e eeuws kasteel in Vaassen. De parktuin is een aantal jaren geleden vernieuwd en de rhododendrons bloeiden nu volop. Het was een mooie wandeling, en we waren niet de enigen die daarvan genoten want alle bankjes waren bezet. Toch wilde ik even zitten, en dat deed ik dan gewoon op de grond, vlakbij de heerlijk geurende gele azalea’s (te zien op de onderste foto). Het leek me leuk om al die kenmerkende parkbloemen te fotograferen voor een collage, dus dat was mijn manier van genieten. Hier zie je ze:


Daarna wandelden we weer verder. Op een lange parklaan zagen we iets op de grond liggen. Een slang! Een echte grote Nederlandse ringslang! Dat hadden we nog nooit gezien! Hij lag doodstil, maar het tongetje ging driftig heen en weer. Op gepaste afstand maakten we foto’s, met de bedoeling die ook aan Waarnemingen.nl door te geven. Dit jaar zijn daar al meer dan 200 ringslangen op gemeld, en ook dat er nèt één was doodgereden op het weggetje waar ik een paar dagen geleden de gehaakte-ster-deken fotografeerde, op dezelfde dag. Dus daar had ik er ook één kunnen tegenkomen!


Na een paar minuten gleed de slang ineens in het hoge gras en dat was zo’n prachtig gezicht! Daarna liepen we weer verder liepen, en keek ik nog eens met andere ogen naar de park-struiken waar ik een half uur eerder nog zo comfortabel op de grond had gezeten. Stel dat ik bovenop een slang was gaan zitten!
Het is beslist een bijzondere ervaring om op zondagmiddag zomaar een meterslange slang tegen te komen, maar om zo’n dier nou te gaan borduren gaat me echt te ver. In Peru denken ze daar anders over, en behoren slangen en mythologische dieren tot de volkskunst. Het zeldzame boekje Händarbejds-motiver fra det gamle Peru is één van de weinige boekjes waar al die motieven instaan. Een bijzonder boekje bij een bijzondere zondagmiddag-ervaring.
En wie ook eens in Vaassen wil wandelen: aanstaande donderdag is daar een groot evenement op het Cannenburg-terrein.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kunstroute


Kunstenaars zijn door iets gegrepen, en willen uitdrukken wat ze ervaren, ze willen het vàstleggen wat ze zien.
Ze bekwamen zich steeds verder, en maken de mooiste dingen!
In mijn stad was een kunstroute langs Open Ateliers, en we kozen het atelier van Annemarie Gorter om te bezoeken. Ik kende haar al een beetje, en nu was het een goed moment om nog verder kennis te maken met haar schilderijen. Wolkenluchten, bloeiende bomen, kleurige vlinders en vogels. En de lucht bij Enkhuizen, gezien vanaf de lange dijk. De natuur is een onuitputtelijke bron voor inspiratie en het is altijd weer boeiend om te zien hoe kunstenaars de natuur beleven en weergeven. De kleurrijke expressie van deze kunstenares sprak mij aan!

En in de handwerkwereld zijn we eigenlijk ook zo bezig: we willen vasthouden en vastleggen wat we mooi vinden. Naald en draad zijn geschikt maar ook beperkt. Lapjes en textiel hebben grote aantrekkingskracht, maar het zijn toch eigenlijk ook weer ontwerpen van ànderen, niet van onszelf. Als ik dan in zo’n atelier op bezoek ben, dan denk ik wel eens: hebben kunstschilders het niet béter begrepen dan wij handwerksters? Dat kan je niet zo zeggen, het is niet zozeer beter. Maar het is wèl anders. Persoonlijk, heel eigen. En aantrekkelijk: dat zéker! En mooi!

Wat een goed idee, zo’n kunstroute. Verrijkend om eens bij een ànder te kijken. En ook bij een ander genre. Ja, verrijkend.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zondagse klaproos


Het is een komen en gaan van klaprozen in m’n tuin. Paarse en roze akalei geeft wat extra luchtigheid. Ik hou van een kleurenfeestje en voegde ook nog wat roze plastik bloemen toe aan de border, waar twee jaar geleden niet zoveel meer groeide omdat er een grote boom stond. Boom weg, bloemen terug!

In dit geweven kussen komen al die kleurtjes terug. Fijne zondag!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vrolijk haken


Voor sommige haakwerken zoals dit stervormige kleed heb je niet echt een patroon nodig: je begint in het midden en haakt gewoon wat in het rond.
Maar voor pannelappen, spreien, kleedjes, gordijntjes, randjes, kleedjes en zelfs lampekappen kan een patroon wel weer handig zijn.
De Neveda specials uit zeventiger jaren staan boordevol ideeën! Nr. 24 en nr. 13

Vandaag waren we op stap, en kon ik m’n gekleurde ster-deken nog eens in een buitengebied over een hek hangen. Het is de ‘late lente’, zei m’n lief. Het blad van de bomen is nog nèt niet helemaal volledig ontvouwd, en het fluitekruid is alweer bijna uitgebloeid. Heerlijk, dat frisse groen en bloem. En dan met nèt zo’n klein kronkelig kleuraccent…

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

In mei leggen alle vogels een ei


In mei leggen alle vogels een ei.
Dat schreef m’n broer vroeger in m’n poëzie-album, en dan vergeet je zo’n rijmpje nooit weer.
Ze vliegen af en aan, die vogels, en het is heerlijk om hen op vrije zaterdagen een beetje na te doen: lekker fladderen!

Dit borduurwerkje met vogelnestje is te koop, en past bij het borduurwerkje met de klaprozen wat ik een paar dagen eerder liet zien. Geschikt om iets moois van te maken, zonder eerst zelf te borduren.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kunstbreien en rondbreien


Rondbreien wordt vooral voor truien en sokken gebruikt, en kunstbreien voor kleedjes.
Kunstbreien was vooral in de eerste helft van de vorige eeuw populair, en daar bestonden bijzonder fraaie boekjes voor. “Een leek staat met bewondering voor dit fijne spinnewebachtige weefsel en gelooft nooit zelf zoo iets te kunnen maken. Aandachtig bekeken, zijn echter deze gaatjes niets anders dan de muizentandjes, die in elke school aan een kous worden geleerd en vormen zij ook ’t voornaamste sieraad van deze zeeschuimachtiage modellen.” Zo staat er in het oude boekje Kunst-breien in de inleiding te lezen. “Vooral op één ding willen wij wijzen en wel, dat ’t patroon zich bij de meeste modellen dikwijls herhaalt, hetgeen in hoofdzaak het geval is bij die kleedjes die naar éénzelfde grondvorm worden gebreid. Men kan dan na eenige oefening reeds groote gedeelten uit het hoofd werken en behoeft niet zoo angstvallig elken steek van het patroon na te zien.” En zo worden breisters overgehaald om het ook eens te proberen!

En dan heb ik nog iets moois: een speciale doos om rondbreinaalden in op te bergen! Er zijn houten dozen met een schuifdeksel speciaal voor breinaalden, en bijpassende dozen speciaal voor haaknaalden. En nu blijken er dus vroeger ook dozen te zijn gemaakt speciaal voor rondbreinaalden!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lekker borduren


Deze borduurwerkjes liggen in de kamer en als ik zin en tijd heb borduur ik weer een stukje. Er zijn verschillende stadia die je al bordurend aflegt. Eerst het nadenken welk patroon en garen het beste past bij de ondergrondstof. En als dat is besloten, dan kun je van start. Dat vind ik een leuk stadium: de spanning of een borduurwerk net zo gaat uitwerken als je in gedachten hebt.
Als het middenstukje klaar is, en je hebt besloten om op die manier verder te gaan, dan volgt het volgende stadium: Lekker Borduren! Het borduurwerkje ligt een paar weken klaar bij het favoriete zitplekje en telkens kun je ongecompliceerd verder borduren. Tijdens een pauze-moment, of ’s avonds op de bank: Lekker Borduren. Een fijn stadium!
En veel te gauw komt dan alweer het einde in zicht en moet je gaan nadenken over de afronding. Zal ik het lapje helemaal volborduren, of toch nog wat vrij laten? En zal ik nog hele of toch maar halve bollen eromheen borduren? Dat is dan het stadium dat ik een beslissing voor me uitschuif en alweer aan iets anders begin.
Herkenbaar? Of zijn jullie allemaal zo gedisciplineerd? Nee toch?

De borden zijn van het motief Timor. Een nieuwe aanwinst. Vroeger had mijn schoonmoeder zulke borden in de kast. En nu kwam mijn man ze ergens tegen. Net als vroeger!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude tijdschriften haken


Een keur van tijdloze, klassieke patronen voor Kleedjes en Kleren, Randjes en Kantjes, Gordijntjes en nog wat Kleinjes.
Zo, ik was weer op dreef. Maar dat raak ik vanzelf als ik met deze oude tijdschriften bezig ben om ze in m’n shop te plaatsen. Er staan zòveel mooie dingen in! Er zijn tijdschriften die uitgegeven werden door Burda, door Ella, door DMC en door Diana.

Ik heb ook een oud gehaakt kleedje waar je geen enkel patroon voor nodig hebt, alleen héél veel geduld en doorzettingsvermogen om àlsmaar dezelfde piepkleine steekjes te maken. Het is een klein kleedje, maar als je het zo ziet lijkt het wel een sprei. Een sprei voor een poppenhuis misschien?

En ik vond nog een Durable-boekje wat ik nog niet eerder was tegengekomen: die serie uit de tachtiger jaren blijkt aardig groot te zijn geweest. En hij is nù weer aardig populair, want er zijn veel vrouwen die opnieuw deze tijdloze boekjes gebruiken.

Een trend van deze tijd is om die oude patronen te gebruiken maar dan heel dik of gekleurd garen te gebruiken.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hor met vogeltjes


Bij elk zonnestraaltje gaat het zonnescherm van de buren luid krakend naar beneden.
En bij elk zuchtje wind rammelt en piept het dan heen en weer.
’s Avonds wordt het zonnescherm dan knarsend en knetterend weer omhoog gehaald.
Ik hou niet van herrie, dus ik hou ook niet van zonneschermen. Althans nìet van het zonnescherm van de buren. Het is een ònding!

En zijn die zonneschermen dan eigenlijk wel nodig? Wat maakt het nou eigenlijk uit of je parket of je vloerbedekking een beetje verkleurt? Een béétje-mens-van-deze-tijd wil tòch elk jaar verbouwen of op z’n minst elk jaar andere gordijnen. Dus ja, het zal wel duidelijk zijn dat ik óók geen fan ben van al die busjes-voor-de-deur. Wéér een luidruchtige verbouwing in de straat… zucht….

Nou ja, soms is een blog wel fijn, kan ik even wat ventileren. Maar nu weer positief: ik heb een mooie hor!
En voor wie niet weet wat een hor is: zo heet het houten geval wat vroeger voor een plant op de vensterbank werd gezet. Zodat de plant zonder zonnescherm toch kon worden beschermd tegen al te felle zonneschijn. Mensen waren vaak zuinig op hun planten en zorgden er goed voor. Elke dag een beetje water uit het gietertje op het schoteltje, en een hor tegen al te felle zon. (Dat was nog eens een andere tijd dan elk jaar een verbouwing. Sorry, ik kon het niet laten.)

Horren waren in de handwerkwereld ook geliefd, omdat je er heel mooi een haakwerk in kon spannen. Het gaas van deze hor is weliswaar machinaal tot stand gekomen, maar het is evengoed een schattig tafereeltje. Toch opvallend dat je haast geen horren meer ziet! (terwijl….. nee, laat maar, punt is wel duidelijk…)

OK dan, deze hor is goed te zien: in m’n shop! Een schatje!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Serie voorbeelden & technieken


In het boek “Speels goed van stof zelf maken” staat een leuk patroon om een kip van vilt te appliqueren. Lijkt me leuk om juist sàmen met kinderen te maken, en niet alleen vóór hen.

Dit boek verscheen in de serie Voorbeelden & Technieken, waarin ook de boeken Tapijten Zelf maken en Patchwork zelf maken in verschenen. Ik weet dat er ook nog een deel Oude poppen zelf maken was, en ben benieuwd of de serie nog groter is geweest.
Bij alle boeken die ik te koop aanbied, vermeld ik het jaartal en dat vind ik ook zeker relevant voor die oude boeken! Sommige zijn juist fijn als ze oud zijn (daar kom je de mooiste patronen in tegen!) en sommige boeken geven een ‘tijdsbeeld’: o ja, zò was het vroeger! Voor déze serie uit begin jaren 80 geldt dat ze wat ‘gedateerd zijn’. Maar er kan natuurlijk nèt iets leuks in staan wat je leuk vind om te maken. Zoals deze retro-kip van vilt. De techniek-uitleg is in ieder geval nog nìet verouderd.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Voor speciale momenten


Het was een dag om te zaaien en te naaien! Half mei was er ineens een tropische dag, zomaar midden in de week. Van warm weer krijg ik altijd zin om de naaimachine tevoorschijn te halen. Er ligt altijd wel wat wat even onder het naaivoetje moet worden gelegd om het af te maken. En soms blijven die klusjes wel erg lang liggen. Zoals dit haakwerkje. Helemaal in het begin van de grote-blog-ontwikkeling was ik verbaasd over de explosie van mooie foto’s en leuke handwerk-ideeën. Ik zag voorbeelden van aan elkaar gehaakte granny-squares en besloot ook mijn oude bolletjes katoen eens op te zoeken. En dat resulteerde in twaalf kleurige grannies, die ik niet eerst wilde omhaken maar rechtstreeks aan elkaar wilde naaien. Dat deed ik met een naaidraad; als je goed kijkt zie je het nog een beetje. En daarna bleef het handwerkje een paar jaar liggen. Nu dus eindelijk een tasje van gemaakt! Ik zal het nog wel eens meenemen naar een ‘speciaal moment’ maar eerst bleef het in de achtertuin steken. Op die warme dag waarop het zo heerlijk toeven was onder de rode boom.

Voor ‘speciale momenten’ zijn er nu ook aparte postzegels in hartjes-vorm. Ik kocht een paar velletjes want het is altijd leuk om wat te variëren. Voor wie dat ook wil: bij twee velletjes krijg je gratis twee zakjes zaaizaad (bij het postkantoor). Dat zal wel zijn zolang de voorraad strekt. Het is nù de tijd om nog wat zakjes leeg te strooien in je tuin. Voor een fleurig voorjaar! (En dat krijg je dus ook met zo’n fleurig tasje…..)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasje uit Oezbekistan in een oude buitenplaats

In een witgepleisterde villa in Driebergen kreeg ik vanmiddag een tasje uit Oezbekistan. Het leven is vol verrassingen nietwaar? Dit is een tasje wat ik ga koesteren! Ik kreeg het van m’n dochter en plaats van decor was de Lindenhorst, waar een boekpresentatie werd gehouden. M’n dochter had aan een boek meegewerkt en mij en m’n zus uitgenodigd om bij de presentatie aanwezig te zijn. En dat was leuk! Ik trok een mooi jurkje aan en m’n zus zocht een route uit waarbij we nog iets meer door de bossen konden rijden in plaats van alleen over de snelweg. Een hele middag amuseerden we ons prima. We maakten praatjes met oude bekenden en omdat ik niet hoefde te rijden nam ik op de receptie een biertje in plaats van een sapje en het was allemaal leuk om mee te maken. Toen het tijd was om weer uit elkaar te gaan gaf ik m’n dochter een tasje waar een kleedje in zat wat ze in m’n shop had uitgezocht want ze wilde eens iets anders ophangen in haar huis, maar wel iets van handwerk. Door mij houdt zij nu ook van handwerk uit andere landen. Vroeger fietste ik elke dag langs dit grote witte huis, want ik werkte daar vlakbij in een andere villa. Bijzonder om nu vanmiddag hier die boekpresentatie mee te maken en handwerk uit te wisselen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Hardanger patronen

De eeuwenoude Hardanger borduurtechniek uit Noorwegen is onder een groeiende groep borduursters weer in beeld gekomen. Marjo Timmers heeft veel gedaan om patronen te beschrijven en nieuwe patronen te ontwerpen. Zij maakt duidelijke patronen en beschrijvingen en zorgt ervoor dat iedereen ze kan maken. Ik speur graag naar die hele oude boekjes, maar het is natuurlijk ook wel eens goed om te laten weten dat er ook weer nìeuwe patroonboekjes zijn uitgegeven! Dit boekje (waarvan de tekst in het Nederlands, Duits en Engels is) Hardanger Decoraties plaats ik in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wilde bloemen uit het heilige land


Volgende week wordt in Jeruzalem gevierd dat de stad vijftig jaar de ongedeelde hoofdstad van Israël is. Vóór 1967 was Jeruzalem een verdeelde stad, waarbij Jordanië het oosten van Jeruzalem bezette. Joden die in de Oude Stad woonden moesten vertrekken naar West-Jeruzalem en hun synagogen werden verwoest. Maar in juni 1967 sloeg Israël een grote aanval van Arabische legers af en ze overleefden niet alleen als natie, maar kregen ook de zeggenschap over de Tempelberg, één van de meest heilige plekken binnen het Jodendom. Voor het eerst in 2000 jaar werd Jeruzalem niet meer door vreemde heersers bezet gehouden, maar hebben Joden zeggenschap over hun eigen stad.

Ook in Nederland wordt het feest van 50-jaar-Jeruzalem op sommige plekken meegevierd, en in mijn stad was dat gisteravond. Er was een bijeenkomst waarvoor de ambassadeur van Israël was uitgenodigd. Een bijzondere ervaring om op een tropisch-warme avond naar zijn toespraak te luisteren! Hij vertelde hoe joden door alle eeuwen heen Jeruzalem in hun hart hebben bewaard. Elk gebed eindigde met de wens: “Laten we de volgende keer dit feest in Jeruzalem kunnen vieren.” Toen Jeruzalem in december 1947 hoofdstad werd, werden al deze gebeden door de eeuwen heen vervuld. Jeruzalem is niet alleen de  heilige stad voor joden, maar ook voor christenen en moslims. De stad heeft veel geleden, omdat vele machthebbers de stad talloze malen hebben veroverd en verwoest. De ambassadeur vertelde hoe het in zijn jeugd nog niet mogelijk was dat hij de heilige plaatsen kon bezoeken, die waren verboden terrein voor joden. Maar nu de stad onder joods bestuur is, zijn alle heilige plaatsen vrij te bezoeken voor joden, christenen en moslims, want ook voor hen is het een heilige stad. De ambassadeur benoemde de grote internationale druk en tegenstand, maar zei ook: de godsdienstige vrijheid die er nù is, was er nooit eerder en het is goed dat het zo is en we hopen dat het voor ieder acceptabel zal zijn.”

Tien jaar geleden was ik met een georganiseerde reis in Israël en bezocht ook Jeruzalem. De meest indrukwekkende stad van de wereld. Stenen en steen des aanstoots. Het is ook wel ingewikkeld allemaal, en ik was blij toen de reis ook weer verder ging en we de bloemen weer zagen bloeien. Door de eeuwen heen is bijna iedereen die het heilige land bezocht, getroffen door de schoonheid en de pracht van de grote verscheidenheid aan wilde bloemen. In Israël groeien ongeveer 2400 verschillende planten in het wild. In 1980 tekende een amateur botaniste een groot aantal planten en zette ze om in borduurpatronen. Dit klassieke kruissteekboek “Wilde bloemen uit het Heilige land” (een boek wat ik zelf heel mooi vind) plaats ik in m’n shop. Oók een manier om 50-jaar-Jeruzalem mee te vieren!

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Zomers dagje


Er kwam bijzonder weinig uit m’n handen vandaag. Het was warm, tropisch haast. Ik wilde nog wat jute zakjes borduren, maar het schoot niet erg op. En dat was ook hélemaal niet erg!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Breinaalden in koker, etui of houten doos


Waar wil je de breinaalden in opbergen? Keuze uit diverse mogelijkheden: koker, etui of houten doos. En alle mogelijkheden hebben hun eigen charme!
Het blauwe plastik etui is super-retro: met een ritsje!
Het etui van jute vind ik een erg leuk idee om zelf na te maken (als je dat zou willen). Soms kom je zo’n geweven band tegen van jute en dat blijkt dus ideaal te zijn voor deze verwerking!
De houten doos met het breiend vrouwtje op het schuifdeksel: super!
En de kokers: beschilderd of blank: dit zijn de mooiste exemplaren die ik toe nu toe gezien heb.

Mijn eigen breinaalden zitten in een nog veel grotere houten doos, want als je er teveel hebt dan passen ze niet in zo’n opbergsysteem. Maar voor weinig naalden of voor ‘erbij’ zijn dit wel leuke mogelijkheden. Voor nog meer keus: zie de categorie “toebehoren” in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduursel


Ik ben weer aan een nieuw borduursel begonnen, naar een voorbeeld uit één van m’n boeken. Het is altijd even afwachten wat het effect zal zijn op een bepaald lapje handwerkstof. De meeste weefsels geven niet helemaal een vierkant resultaat, en dat vind ik dan wel jammer. Voor symmetrische figuren is het het mooiste als het wel precies vierkant wordt. Ach, het maakt ook niet zoveel uit. Alles is scheef in het leven: computers die met cyberaanvallen worden bedreigd, of formatiepogingen die mislukken. Dan is het nogal relatief als je borduurwerkje niet helemaal vierkant wordt toch?

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde klaproos


De eerste grote klaproos die opengaat: daar maak ik een feestje van. Elk jaar in mei volg ik de knoppen nauwlettend want ik wil erbij zijn als het openbloeiende wondertje zich voor mijn ogen ontvouwt. En nu was het zover!

Een “feestje maken” is in dit geval niet zo moeilijk: het houdt gewoon in dat ik er even met mijn neus en camera bovenop wil staan.
Een andere manier om de papaver-parade (die nu weer in tuinen en velden te zien is) vast te leggen, is met de borduurnaald. En dat is ook mooi!
Iemand deed dat al eens, en dit vrolijke borduurwerkje bloeit nu in m’n shop.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Spelen met textiel


Een rood hart met een I-love-you-boodschap wordt meestal wel gewaardeerd en rond moederdag waren die in talloze variaties te zien. Alleen deze ontbrak nog: een lapjeshart! Ik kwam hem tegen in de schuur, die ik vandaag eens opruimde (daar was het een mooie dag voor). Maar ik kon het niet ‘over m’n hart verkrijgen’ om hem weg te doen. Wèl ging er een auto vol naar de stort, maar deze bleef nog achter. Hij is een beetje verkleurd, maar er zitten zulke goede herinneringen aan. Niet zelfgemaakt hoor, dat zou best nog een hele klus zijn. Maar het zou natuurlijk wèl kunnen, om met allerlei stroken textiel zo’n hart te knopen op een stuk stramien. Best veel werk. In het boekje “Spelen met textiel” staan nog veel meer knutsel-ideeën voor textiel. Het boekje is uitgegeven in 1969, de tijd dat er in het handwerkonderwijs allerlei vernieuwingen werden doorgevoerd. In die tijd “stak het niet zo nauw” en was het belangrijker dat kinderen werden gestimuleerd om plezier te hebben met het aangereikte materiaal. In het boekje wordt voorgedaan hoe je moet rijgen op wafelstof, hoe je kunt applikeren met restjes textiel, en hoe je die vierkante poppen kunt maken die in die tijd populair werden. Ik legde een ander hartje naast het boekje. Zo’n hart waar je jaar-in-jaar-uit geen afstand van kunt doen, omdat de boodschap zo fantastisch is: “Ich liebe dich!”

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Burda leerboek voor de haakkunst

Ook haakwerk (net als kant) is soms genoemd naar specifieke landen waar het is ontwikkeld. Zo is er Brugs haakwerk, Tunesisch haakwerk en Iers haakwerk. Dit zijn aantrekkelijke technieken die haakliefhebbers vast aanspreken.

Burda publiceerde begin jaren tachtig een leerboek voor de haakkunst waar werkelijk àlles op haakgebied instond. Talrijke ideeën, patronen, modellen en vooral heel veel uitleg (leergangen) en voorbeelden hoe je de steken moet maken. Het was een leerboek voor beginnelingen en een naslagwerk voor gevorderden. In onze tijd verschijnen nu ook weer mooie haakboeken, maar dit retro-boek is aantrekkelijk omdat er enorm veel instaat. Ik heb twee exemplaren en die hebben (net als veel andere Burdaboeken) allebei het nadeel dat sommige pagina’s wat los zijn gekomen. Evengoed zijn het bijzonder mooie exemplaren waar je heel vrolijk van wordt als je ze doorbladert. In m’n shop vind je nog meer voorbeelden van pagina’s.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patchwork dekentje


Vorige week kocht ik een oud patchwork dekentje en daarna stak ik de IJssel over met een pont. Het dekentje hing ik over de railing voor een foto. Twee dames met een fiets keken verbaasd toe. “Hou je van quilten?” vroegen ze. “Kom dan maar eens bij ons op bezoek”, zei ze uitnodigend. En ze noemde een plaatsje maar ik ben de naam al helemaal weer vergeten. Het begon met een A, maar waar was het ook al weer?
Het was een leuk gesprekje, maar de pont was alweer aan de overkant. “Wel nog even je quiltje wassen hoor!” zei ze bij het afscheid. Maar daar ben ik nog niet aan toe gekomen.


En omdat het quiltje toch nog niet gewassen was, kon ik hem nog wel even op de grond leggen. Eens per jaar wil ik vuurtje stoken. Ik heb nog hout van onze eigen boom die we om lieten zagen, en toen ik de schuur opruimde vond ik een doos oud hout wat ik weg wilde. Lekker opfikken! Zo’n landelijk quiltje past er uitstekend bij. Zo zat ik tot half twaalf buiten heerlijk te genieten van het knapperende vuurtje en het dekentje lag op een stoel voor de landelijke uitstraling.


Het is een multi-purpose quiltje, want het past ook heel goed bij een appeltaart. Ik bakte de laatste appeltaart van het seizoen.  Een bloglezeres vroeg hoe ik dat toch doe, om zo snel appeltaarten te bakken, en daar moet ik nog op antwoord geven. Vroeger zak ik er wel tegenop als ik wilde gaan bakken, want ik deed het precies volgens de regels van de kunst en dat kost veel tijd. Nu doe ik het gauw tussendoor en maak me niet druk om hoe de taart eruitziet want je eet hem toch op. Het gaat om de smaak, en die is met goudreinetten altijd goed. Ik had een hele doos goudreinetten van m’n zus gekregen maar nu is alles op.

Na drie foto’s kan het dekentje wel in m’n shop, maar eerst wil ik het dan toch maar even wassen. En het doorpitten in het midden eruit halen. Dat heeft de maakster niet helemaal netjes gedaan en daarom ging het quiltje nogal trekken. Een leuk quiltje om een opknapbeurt te geven, en ook om te gebruiken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen op moederdag

Twee kussens op grind
De relatie met je moeder is zò persoonlijk. En op moederdag: zò commercieel! Een rek vol kaarten in de supermarkt, en aanbiedingen en aanmoedigingen om bloemen te geven. Dat kun je doen, of je kunt het niet doen, net wat je wilt. Ik probeerde het eens op internet, zou ik daar nog een leuk gedichtje kunnen vinden voor een blogje? “Lieve mama, ik hou van jou met heel mijn hart. In moeilijke tijden steun je mij altijd, en heb daarvan nooit enige spijt.” Tja, de gedachte is herkenbaar, maar het literair gehalte niet al te hoog. Ik scrolde nog even verder, en las de aanwijzingen van de website met moederdaggedichtjes: “Een Moederdag gedicht is heel belangrijk voor je moeder. Neem de tijd ervoor. Sta niet gek te kijken als je jouw gedicht over vele jaren weer terugvindt. Weet dat moeders moederdaggedichten nooit weggooien. Zo bijzonder zijn deze rijmpjes voor haar. Dus maak er dit jaar werk van. Zorg dat er veel lieve dingen in staan, maak er eventueel nog een leuke tekening bij en laat haar helemaal smelten.”

Daar heb ik ook niet veel aan. Niet voor mij van toepassing, want mijn kinderen zijn de tekening-leeftijd te boven en mijn moeder hoef ik er ook niet blij mee te maken. Toch een herkennende gedachte: mijn moeder bewaarde al heel lang een kussen wat ik vroeger maakte. Ik was als tiener nog aan het experimenteren met handwerk en knoopte eens een kussen. Dat deed ik op stramien wat eigenlijk bedoeld was om te borduren en niet om te knopen. Resultaat was dat de knopen heel dicht bij elkaar kwamen te liggen. Het werd een mooi kussen, wat al veertig jaar bij haar in de kamer ligt. Geen slechte score voor een moederdag kado. Toch kunnen er ook elk jaar wel èchte bloemen bij, en ik verheug me erop om die ook dit jaar weer te mogen brengen.

Voor wie geen moeder meer heeft lijkt het me een moeilijke dag vandaag. Misschien is er gemis en verdriet. Ik hoop dat er ook veel mooie herinneringen zijn. Fijne dag!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Jute zakje


Een jute lap lag er al een jaar, en vanmorgen haalde ik hem tevoorschijn om er wat op te borduren. Eerste probeersel: geborduurd zakje!
Ik gebruikte hetzelfde motief als m’n grotere borduurwerk-in-rood:

 

Lees reacties (2) of geef een reactie

Plantjes kopen


Plantjes kopen behoort tot de allerleukste dingen van het leven. Eerst zou lieve man alleen gaan, maar op het laatst besloot ik toch mee te gaan. Tradities moet je niet zomaar doorbreken! We gaan elk jaar naar dezelfde kwekerij en daar kijken ze inmiddels niet meer op als ik even wat tussen de bloemetjes neerleg.

En nu weer verder met plantjes in de potten zetten! Margrietjes voor mezelf, en margrietjes voor m’n moeder.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haasjerepje

Belevenissen in de natuur zijn voor veel mensen (en ook voor mij) soms onvergetelijk. Je ziet ineens een dier of je bent ergens en de lichtval maakt enorme indruk. En jaren later weet je dat dan nòg. Meestal niet zo interessant voor een ander (want jìj beleefde dat, en die ander niet, en hoe kun je dat nou overbrengen?) Maar ik ga het toch nog eens proberen. Een paar maanden geleden fietste ik met m’n zoon op een lang fietspad langs de Waddenzee. Pal wind tegen, maar dat hadden we er voor over want we wilden zeewater in een emmertje naar een vakantiehuisje brengen. Dat alléén al maakt zo’n fietstocht onvergetelijk, want wanneer dòe je nou zoiets? Toen dus. We waren net aan de terugweg begonnen. En dat moet je zò voor je zien: Eerst de Waddenzee, dan een dijkje, dan het fietspad, dan een brede sloot, en dan de polder. Een haas woonde kennelijk in de polder, maar doordat wij daar nu fietsten kon hij daar niet meer komen. Hij rende een kilometer voor ons uit. Maar het fietspad was lang en de sloot was breed en er kwam geen eind aan. Hij rènde maar. Dat kon toch geen kilometers zo doorgaan?
En toen zagen we dat de haas van koers veranderde. In plaats van làngs de sloot, rende hij er nu met een flinke vaart op af. Hij nam een reuzensprong. Net niet groot genoeg om de overkant van de sloot te halen. Hij kwam in het water, en zwom het laatste stukje naar de wal. Daar klom hij op, schudde z’n vacht uit, en rende toen verder. We waren zo verbaasd! Wàt leuk om dat zo van nabij te zien, een zwemmende haas! Misschien was het wel een mama-haas en wilde ze gauw weer naar haar kleintjes. Je gaat dan hele verhalen verzinnen. Maar het punt is dus: ik kan best begrijpen dat het leuk is om dieren te borduren. Ze spreken tot onze verbeelding, ze voegen toe aan ons leven, en ook als je ze niet dagelijks tegenkomt op een waddeneiland, dan zijn ze in geborduurde vorm in een lijstje ook leuk.
Dus de haas rent nu naar m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geweven lavendelzakjes


Als je met anderen samen wil breien, dan kun je naar een breicafé.
En als je samen met anderen bezig wil zijn met patchwork, dan ga je naar een ‘bee‘.
Maar als je bij elkaar wilt komen omdat weven je gezamenlijke hobby is? Dan ga je naar een ‘weefkring’.
Grappig dat handwerkbijeenkomsten hun eigen benaming hebben, al naar gelang wat er wordt gedaan.
En soms loopt het ook allemaal door elkaar, want m’n handwerkvriendin vertelde dat er in haar vaste quilt-clubje van alles wordt gedaan, behalve quilten. De meesten zitten te borduren, vertelde ze, maar hoe noem je zo’n borduurclubje dan?

Op een textielmarkt (daar kan dan weer van alles onder vallen…..) vorige week kwam ik bij een stand van een heuse Weefkring. Er stond een mandje met geweven lavendelzakjes, en dat had ik nog nooit eerder gezien. Ik kocht er eentje, en legde dat ergens anders tijdens de weef-week op een weeftoestel. Iemand was daar precies zo’n doek aan het weven als dat ik de vorige keer had gekocht. Mooie kleuren! En het geweven lavendelzakje wat ik zojuist had gekocht komt goed uit. Wie weet een tip voor iemand die nog een restje mooi geweven stof heeft liggen. Verwerkt als lavendelzakje kun je dan veel vaker kijken naar het mooie weefwerk.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee tapisserie vrouwen

Twee vrouwen uit twee culturen.
Verschillen zijn er volop!
Maar ook overeenkomsten: Vrouwen die in hùn tijd en cultuur mooi waren en een belangrijke rol vervulden.
En nog een overeenkomst: allebei zijn ze vastgelegd in tapisserie.

Borduurwerken van tapisserie zijn soms prachtig ingelijst in eikenhouten lijsten met een goudgekleurde rand. Soms jammer om ze los te halen.
Maar deze borduurwerken zijn ook leuk om te her-gebruiken. Iemand vroeg of ik de geisha-dame wilde loshalen uit de lijst, want ze wilde alleen het borduurwerk gebruiken. Ze naait verschillende tapisserie-borduurwerken aan elkaar voor een groot wandkleed. Daar stuurde ze ook een foto van en het wordt een kunstzinnig geheel. En daar wordt nu ook de geisha in verwerkt.
Ik vind het niet erg om op verzoek een borduurwerk los te halen. Soms zitten er heel veel spijkertjes in, maar het is weer makkelijker met versturen. Alleen blijft dan de lijst over. En sommige lijsten zijn jammer om weg te doen. Deze plaats ik voor een symbolisch bedrag te koop (er komen alleen wel weer de verzendkosten bij).

En dan het beroemde Melkmeisje van Vermeer! Ze is prachtig: ook mèt lijst. Maar als je liever wilt dat ik het borduurwerk los haal, dan kan dat natuurlijk ook. Dan kun je er een kussen of tas van maken. Of verwerken in een wandkleed.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Parel katoen


Het rode borduurwerkje vordert gestaag, en ik probeer het systematisch op te bouwen. En telkens een foto te maken als het motief weer wat groter is geworden. Ik borduur graag met rood, maar daar heb je dan wel veel borduurgaren voor nodig. Dat hoeft niet altijd splijtzijde te zijn. Borduurgaren is er ook op een bolletje. De dikte is ongeveer hetzelfde als vier draadjes splijtzijde.  Misschien een tip voor andere borduursters, om op zoek te gaan naar zulke bolletjes. Ze heten ‘parel katoen’ (of pearl of perlé). Dit is gemerceriseerde katoen, die glad, glanzend en sterk is gemaakt door behandeling met alkalische zuur/soda-oplossing. Dit garen borduurt heel fijn.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Chapeaux

De aandacht voor de hoeden van koningin Beatrix is in de 21e eeuw steeds groter geworden. Vooral in royaltybladen en modeblogs worden foto’s besproken. Koningin Beatrix wordt samen met de Britse koningin Elizabeth II gezien als de iconische koninklijke hoedendraagster.

Bij de koninklijke hoeden gaat het niet alleen om fashion, het gaat ook om iets anders. Zoals Theresia Vreugdenhil (zij was lange tijd de vaste couturier) ooit zei: “De outfit van de koningin heeft namelijk een doel: het is de werkkleding die zij draagt in haar rol als staatshoofd.” En koning Elizabeth antwoordde eens, toen haar werd gevraagd of ze graag hoeden draagt: “It is part of the uniform”. De koninklijke hoed is kroon, de hoed is majesteit, en de hoed is koningin Beatrix!

Deze informatie las ik in de tentoonstelling Chapeau, die tot eind augustus is te zien op paleis het Loo. Ik ging kijken, en wil graag verslag doen, maar het was (streng) verboden om foto’s te maken. Niet zo erg, want des te meer stimulans om zèlf te gaan kijken! En via dit filmpje van een minuut kun je ook een snelle indruk krijgen.


Om toch genoeg foto’s te hebben om m’n tekst kwijt te kunnen, maakte ik een foto in de “Koninginnetuin”. Dat is een besloten en ommuurde tuin die naast het paleis ligt, en die meestal bij een bezoek wordt overgeslagen. Terug naar de hoeden. Van 1980 tot 2013 draagt Koningin Beatrix bij honderden speciale gelegenheden een hoed: tijdens staatsbezoeken, ontvangsten, ontelbare openingen en prijsuitreikingen, op Prinsjesdag en Koninginnedag. De vele hoofddeksels zorgen voor een herkenbaar en vertrouwd beeld van de vorstin. Een grote collectie hoeden is nu tentoongesteld en dat is beslist véél interessanter dan je misschien zou denken. (En de tulpen bloeien ook nog!)

Er was ook veel informatie over het creatieve ambacht van het hoedenmaken. Vakmanschap, fantasie en goede smaak spelen een grote rol. Het ontwerpen van een hoed begint met het bepalen van het type, het materiaal en de garnering van de hoed. Deze moeten passen bij de kleding en de gelegenheid, waarbij de hoed zal worden gedragen. De materialen die het meest worden gebruikt zijn sinamay (een hennepsoort), vilt, sisal, laize (eeen stroachtig weefsel) en veren. Het vinden van de juiste kleur voor de hoed, passend bij de kleding, is heel belangrijk, en soms moet het materiaal eerst zelf op kleur geverfd worden.

Vanaf 1986 worden de koninklijke hoeden meer vernieuwend en eigenzinnig. De hoeden worden ‘sculpturaal’ en zelfs ‘architectonisch’, met opvallende randen en lijnen. Deze vernieuwing is nooit meer getopt. De koningin heeft veel iconische hoeden gedragen, zoals hoeden met gestapelde randen, hoeden bestaanden uit meerdere bolle lagen, of hoeden met een extreem grote bol. De hoeden van de koningin zijn ook kunstzinnige objecten, als een bekroning van het beeld van de koningin.

Deze zijvleugel is de vaste ruimte voor al die wisselende tentoonstellingen. Twee verdiepingen worden meestal gebruikt voor een grote expositie. De tentoonstelling “Chapeaux!” is beslist de moeite (en de toeslag) waard. Het was ook behoorlijk druk, en dat is meestal een teken dat een tentoonstelling wordt gewaardeerd. Ik vond het in ieder geval erg mooi!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud macramé werk


Een lange macramé-lap: leuk om te zien, maar wat zou je er mee kunnen doen? Iemand kocht de macramé pronkrol en nu kreeg ik net een foto toegestuurd van hoe hij nu voor haar voordeur hangt. Wat leuk: daar was ik nooit opgekomen! Sommige voordeuren hebben een lang en smal raampje, en daar bleek het macramé-werk precies in te passen. Ik vind het heel leuk om soms een  foto toegestuurd te krijgen van wat iemand maakte van een bepaald patroon of waar iemand een oud handwerk voor gebruikt. Wie weet krijg ik ook nog eens een foto te zien van een retro-hippie met zo’n macramé-band om het voorhoofd!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wapen en vlag

De Meidagen van 1940 staan in alle Nederlandse geschiedenisboeken beschreven. Op 10 mei 1940 viel Nazi-Duitsland het neutrale Nederland aan. Met een enorme meerderheid van grondtroepen en vliegtuigen werd Nederland totaal overrompeld. Na vier dagen van intensieve gevechten gaven de Nederlandse soldaten zich op 14 mei 1940 over. De volgende dag capituleerde Nederland waardoor de Duitsers Nederland konden bezetten.

Mijn moeder vertelde ons wat een ontzetting het was. Dagenlang was de lucht zwart van alle vliegtuigen die overvlogen. De hele dag was het geronk te horen. Daarom denk ik er elk jaar denk ik eraan. Vijf dagen nadat we met z’n allen de bevrijding op 5 mei hebben gevierd, en dan is het altijd een beetje vreemd om even later dan het begìn van de oorlog te herdenken. Op tien mei wil ik altijd even ergens in m’n eentje zijn. Een uurtje maar, gewoon even ergens zijn waar ik stil en blij kan zijn. Dit jaar was ik in de buurt van het Loo voor een afspraak en na afloop ging ik er even heen. Ik ging in de koninginnetuin op een bankje zitten en keek naar de vlag. Zò mooi! Wat een voorrecht om in een vrij land te leven. De Nederlandse vlag op een prachtig museum-paleis te zien wapperen!

Bij dit blogje een borduurpatroon van het wapen van Amsterdam. Hier hoort de wapenspreuk bij: Heldhaftig, Vastberaden, Barmhartig.
Mocht je liever het Nederlandse wapen willen borduren, dan kan ik het boek Nederland in kruissteek aanbevelen. Daarin staat o.a. ook een borduurpatroon van het wapen met Je Maintiendrai, maar ook nog veel meer patronen van huizen en molens en landschappen die we in Nederland koesteren.
Het schilderijtje hieronder is een borduurwerk wat ik koester. Lang geleden gekregen van vrienden toen we een moeilijke tijd doormaakten. Met de boodschap: Hou vol! Zo functioneert die oude spreuk dus ook nu nog, en die bemoediging kunnen we allemaal af en toe wel gebruiken. Hou vol!

schilderijtje kruissteek je maintiendrai

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude gehaakte kraagjes


In de museumwinkel van het Openluchtmuseum in Arnhem kun je oude gehaakte kleedjes en kraagjes kopen. En als je thuis nog zo’n oud kraagje hebt liggen, dan kun je nadoen wat ze daar ook deden: glimmende parelknoopjes eropnaaien! Wat een leuk idee!
Ik ging op zoek in m’n eigen voorraad en vond ook nog een paar mooie oude kraagjes. Het bovenste kraagje  is rondgehaakt en je hoofd past er precies door. Moet alleen een bleek- of verfbeurtje. Het middelste is dubbelgehaakt van mooie dunne kwaliteitskatoen en kan zò weer op een jurk of bloes gedragen worden.
Het onderste kraagje is denk ik te kort om een kraagje te zijn, maar lift even mee, ter vergelijk.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Brilhoesje werd mobielhoesje

Niet zo erg als ik bij de kapper even moet wachten. Juist wel leuk eigenlijk, dan ga ik even wat schuiven met haar spulletjes. Vandaag legde ik m’n mobielhoesje op de kapperstafel. Het is al een oud hoesje en het is vroeger waarschijnlijk gemaakt en gebruikt als brilhoesje. Nu vind ik hem ideaal voor de mobiel.
Ik was al gauw aan de beurt en gaf feedback aan de kapster: de shampoo die je me de vorige keer hebt aangeraden is werkelijk perfect! Sinds m’n puberteit vind ik dat m’n haar te snel vet werd, maar met de shampoo-van-de-kapper is dat nu snel minder  geworden. Dus dit keer geen handwerk-tip maar een haar-tip: shampoo met Keratine! Een paar jaar geleden was dat kennelijk in het nieuws als het nieuwe wondermiddel, dus ik loop een beetje achter. Maar ben blij dat ik het nu toch ontdekt heb. De kapster zei: Gooi gerust al je oude shampoo weg, en gebruik alleen maar dit. Goede tip!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren in rood en blauw


M’n mand met borduurwerkjes haalde ik helemaal leeg en keek eens wat er allemaal inzat. Ik legde alles op tafel en vond nog wat dingetjes die nog niet af zijn. Soms gaat het alleen om het plezier van het borduren en het zoeken naar een leuk patroon bij een restje borduurstof. Daar kan dan precies een randje op, maar wat doe je er dan mee als het af is? Bij mij belanden die randjes in de grote borduurmand. En bij anderen?

Borduren in rood en blauw en zwart heeft me altijd aangesproken. De patroontjes haal ik overal vandaan; net wat ik tegenkom. Eén van de mooiste boeken die ik met plezier doorblader als ik weer eens wat zoek is Het grote borduurboek van Burda. Daar staat van alles in op borduurgebied (Florentijns, Hardanger, Assisi, Kelim, Witborduren, Ajour, Geborduurde kant etc.). En ook veel mooie patronen in rood-en-zwart of blauw-en-rood. Het boek ligt midden links opengeslagen op de foto, en in m’n shop vind je nog meer afbeeldingen. Hier blogde ik al eerder over dit mooie boek. Het was al een tijdje uitverkocht, maar ik heb weer een exemplaar gevonden voor een andere liefhebber. En ook een Duits exemplaar van dit klassieke en aantrekkelijke Burda Stick Lehrbuch.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakte kastrandjes


In een klein Brabants museum stond een kast met opengeslagen deuren. Je kon zien hoe zo’n kast vroeger werd gebruikt. Ik keek ook naar de kastrandjes, die de planken sierden. Het viel me op dat er een slimme oplossing was bedacht om de kastrandjes netjes recht te laten hangen: een draadje door de punten. Daar had ik eigenlijk nog nooit aan gedacht!

Kastrandjes: je kunt ze op heel veel manieren haken en ook breien. Een oude Marijke-kreatief staat er vòl mee: de mooiste ideeën en patronen in een heel mooi tijdschrift! Fijne romantische naaldkunst voor iedereen die graag breit en haakt.

Het oude randje op de onderste foto: geen idee waar dat voor was. Maar het ziet er oud uit en wie weet ziet iemand er iets in, dus ik zet het in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bevrijdingsboei


Op de-dag-na-bevrijdingsdag gingen we eerst bij m’n moeder koffie drinken. We praatten over de oorlog en over de herdenking. En elk jaar komen er nog weer nieuwe herinneringen boven. Daar ben ik dan verbaasd over want ik dacht dat ze al zoveel had verteld. Ze was zeventien en woonde in Limburg. Het zuiden was al lang bevrijd en toen kwam eìndelijk na een lange winter het bericht van de capitulatie op 5 mei. M’n moeder was bij haar vriendin bij de buren toen het bericht binnenkwam. Iedereen liep de straat op. Ze zag de twee joodse onderduikers, een ouder echtpaar. Ze hadden het gehaald! Nu durfden ze tevoorschijn te komen. Het maakte een onuitwisbare indruk, vertelde ze nu tegen ons. De uitzonderlijke vreugde bij deze mensen. Met niets anders te beschrijven. Een half jaar nadat het zuiden al was bevrijd, waren deze mensen nog steeds verstopt. Maar nu: nu was het moment daar! M’n moeder zei dat ze de blijdschap op hun gezichten nooit is vergeten. Ze mochten er weer zijn. De buren hadden hen de reddingsboei toegeworpen.

Na de koffie wilden we naar Arnhem. Maar de weg was dicht. Een wegversperring hield ons tegen en we zouden helemaal moeten omrijden. “Dan nemen we de pont!” verzon ik. En dat kon. De pont bracht ons de rivier over. Ik geniet altijd van het stukje varen en zie overal foto’s. En ik verzon alweer een blogje, over twee schattige borduurpakketjes van DMC. Het past niet helemaal bij het bevrijdings-verhaal. Toch ook weer wel. Mensen die medemensen redden. Wat geweldig!
En de vreugde! Vreugde van het weer buiten zijn!
Terwijl we op de pont waren, kwam eindelijk de zon erdoor.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bomen en borduren


Het is overal zo prachtig nu! Het frisse groen, het fluitekruid langs de weg. We reden een paar dagen geleden van de pont af en het landschap ontplooide zich voor ons. Eindje rijden, mei op z’n mooist!


Op de weg, langs het spoor, overal uitbundig groen!
In het Openluchtmuseum kun je met een echte oude tram het park rondrijden. Je kijkt uit de raampjes en als je denkt: hier wil ik wel uitstappen, dan stap je uit. Dan kijk je een uur rond, of twee, en als je denkt: ik wil wel weer verder, dan doe je dat.


Of wandelend, ook mooi!
Of langs de snelweg, maar dan kan ik geen foto’s maken. Gister was ik weer naar het land-van-de-Waal en genoot van het groen overal. Maar ik heb nog zoveel foto’s liggen van afgelopen weekend, daar ga ik eerst maar mee verder. Er is nog meer wat ik wil laten zien uit de musea die ik bezocht.
En ik wil nog een borduurwerkje laten zien wat ik gisteravond afmaakte. Na een lange rit wil ik altijd even borduren. Een levensboom. Het patroon komt van een heel oud los velletje. Iemand bewaarde het tientallen jaren en toen ik het vond dacht ik: die boom wil ik borduren….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bulletin en bloemetjes


Bloemetjes op stof en handwerk: altijd mooi!

Het nieuwe Bulletin van de Nederlandse kostuumvereniging kleurt mooi bij de dingen waar ik net mee bezig was. Het middelste borduurwerkje was helemaal scheef getrokken en dat zie je wel vaker wanneer er geborduurd is op stramien. Ik dompelde het onder in water, trok het in model en legde het te drogen. Nu is het mooi recht en ga ik er wat van maken.
Het borduurwerkje rechts was mijn vliegtuig-borduurwerkje. Daar heb ik nog wel ergens een foto van, van het borduurwerkje voor het vliegtuigraampje, met op de achtergrond de Pyreneeën. Maar het is wel goed zo. Ik wou een borduurwerkje bij me hebben wat lekker makkelijk was, met grote kruissteekjes. Gister haalde ik de lockmachine eens tevoorschijn en heb verschillende borduurwerkjes mooi afgezoomd.

En dan het Bulletin. Er staat een verslag in van de ledenvergadering en textielmarkt die traditioneel begin maart wordt gehouden. Zowel in het verslag als op de dag kwam goed naar voren dat er nieuwe bestuursleden worden gezocht. Ik geef het maar even door. Textiel-liefhebbers willen altijd wat uitwisselen en kunnen eindeloos praten over geschiedenis, reparaties, handwerktechnieken en allerlei vondsten. Misschien is er onder mijn blog-lezers wel iemand die zich een tijdje wil inzetten in het bestuur van de vereniging. Je wordt vast met open armen ontvangen!
En misschien wil je dan gelijk (als eerste bestuursdaad) het voorstel doen dat de vereniging misschien haar naam zou kunnen veranderen. Ik denk dat een andere naam vast weer nieuw publiek gaat trekken, en mijn ervaring tot nu toe is dat de activiteiten van de vereniging breder zijn dan alleen bezig zijn met kostuum en klederdracht. Maar wel fijn dat er zo’n vereniging is! (Aanbevolen dus….)

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Week van het weven

Het Weefnetwerk organiseerde een “Week van het Weven” in het Openluchtmuseum in Arnhem. In één van de boerderijen werd een textielmarkt gehouden en waren er demonstraties. Op de laatste (en mooiste) dag van deze weefweek bezocht ik het Openluchtmuseum. Wat een pràchtige locatie om aandacht te geven aan een oud ambacht wat hernieuwd in de belangstelling staat.


Zoals gewoonlijk zijn alle huisjes en boerderijen op het terrein van het Openluchtmuseum ook van binnen te bezichtigen. In dit Drentse boerderijtje waar mensen en dieren in één ruimte leefden, liep ik samen met een moeder en kind naar binnen. “Hoe zou jij het vinden als je zo moest wonen?” hoorde ik de moeder vragen. En dat lijkt me nou precies de goede vraag: kinderen laten zien hoe het nog-helemaal-niet-zo-lang-geleden was in Nederland. Mijn oog viel hier op het spinnewiel.

Vroeger werd alle textiel gemaakt van garen dat met de hand en zelfs zonder spinnewiel gesponnen was. Een gesponnen draad ontstaat door vezels uit een voorraad te trekken, waardoor ze langs elkaar komen te liggen en elkaar overlappen. Vervolgens worden ze om elkaar gedraaid (getwist) en dat geeft de draad sterkte; als je aan de draad trekt, “verdichten” de vezels zich naar het midden van de draad en zo houden ze elkaar vast.


In dit gebouwtje staan vier weefgetouwen waarop theedoeken worden geweven die in de museumwinkel worden verkocht. Al eerder kochten we hier een doek in mooie kleuren.

Patronen voor dit soort weefwerk staan onder andere in het Handweavers Pattern Book, waar ik kort geleden een mooi oud exemplaar van vond. Ik had gewacht tot een goede gelegenheid om het in m’n shop te plaatsen. Het is fascinerend om naar zo’n patroon te kijken en ook om zo’n patronenboek door te bladeren. De auteur van dit boek was begin vorige eeuw een autoriteit op het gebied van weven en heeft duizenden weefpatronen uit vele landen bij elkaar verzameld.


Voordat ik op weg ging naar het Openluchtmuseum, had ik thuis gekeken of ik nog iets toepasselijks kon vinden wat ik mee kon nemen, en wat niet te groot was. Ik vond een leuk borduurwerkje van een spinnewiel. Bij de stand van Louët mocht ik het even op een nieuw weefgetouw leggen. Dit tafelweefgetouw Erica komt binnenkort in de handel en heeft meer mogelijkheden en bedieningsgemak dan een hevelrietgetouw.
Ernaast was een presentatie van een klein weefraam Lisa. Ik hoorde dat dit speciaal ook voor het onderwijs wordt gemaakt en vind dat leuk genoeg om hier door te geven. Wat leuk als kinderen op de basisschool weer een lesje weven krijgen aangeboden! De introduktieprijs is laag en als je je aangetrokken voelt om zelf te onderzoeken of je wilt gaan weven, dan lijkt me zo’n weefraam werkelijk ideaal.
Firma Louët is een Nederlands bedrijf in Lochem wat al jaren spinnewielen en weefgetouwen heeft geproduceerd. Ze gebruiken Nederlandse bomen voor hun degelijke en goed-doordrachte produkten. Een mooi bedrijf.
En wie nog een leuk geborduurd spinnewieltje ergens voor kan gebruiken: daarvoor kun je dan weer bij mij terecht.

En zo zag het boerderijtje Midlum eruit toen we weer verder liepen. Binnen werd de textielmarkt gehouden, en buiten was iedereen zò aan het genieten dat de tijd leek stil te staan. Het mooiste plekje om te demonstreren dat een eeuwenoud ambacht weer volop aantrekkelijk is met nieuwe mogelijkheden en materialen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Assisi anjers


Het rechter anjertje in assisi-stijl borduurde ik al eerder, en nu vond ik nòg een oud lapje waar er wel een bloemetje op paste. Vanmorgen maakte ik het af, maar liet de omtrek nog even weg. De foto laat nu goed zien hoeveel effect het zwarte lijntje heeft. Zonder omlijning kun je het geen assisi noemen. Ik plukte vergeet-me-nietjes uit de tuin, en zag de kaarsen die ik een paar dagen geleden kreeg. Nog steeds is het ‘kaarsenweer’, en is de lucht niet meer zo hemelsblauw als gister. En ik wachtte tot wel twee uur in de middag met m’n blogje; hoop niet dat er iemand op zat te wachten (dat zal toch wel niet?)


Dit klokje staat al jarenlang stil op twee uur en een nieuwe batterij krijgt hij niet meer. Het houdt een keer op, toch?
Maar er zijn altijd wel weer nieuwe dingen die in je huis komen, waar je dan blij mee bent. Zoals de geweven doek die ik gister kocht. Drie foto’s voor een simpel borduurwerkje is wel wat veel, maar een close-up van het mooie weefwerk vind ik toch wel mooi om te laten zien.
Het vlekje in het tweede lapje valt straks weg als ik er iets van maak. Ik vind het juist leuk om zo’n lapje dan toch te gebruiken voor iets wat er nèt op past. Een beetje puzzelen en meten, dat maakt borduren juist leuk. Fijne zondag verder, en straks een kaarsje aan!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een dag vol kleur


Bevrijdingsdag was koud en bewolkt, maar een dag later – op 6 mei – werd het prachtig weer. We vierden de vrijheid gewoon een dag later, en trokken er op uit!  Terwijl we op de pont stonden te wachten beleefden we het mooie moment waarop iedereen zat te wachten: de zon ging schijnen! Zo’n dag waarop je de vrijheid kunt vòelen. Begin mei, en alles is mooi en fris!


M’n museumkaart was verlopen en ik wilde graag eens iets anders: een vriendenkaart van het Openluchtmuseum in Arnhem. Via internet zou dat drie weken duren, maar aan de kassa was het binnen vijf minuten klaar. Nu ben ik “Vriend van het Museum”, en dat vind ik wel leuk want ik kom hier al zò lang. De vriendenkaart geeft toegang tot alle musea in Nederland, plus nog wat extraatjes. Misschien een tip voor anderen.


Vandaag was de laatste dag van de Week van het Weven. Het Openluchtmuseum is een geweldige locatie voor zo’n week. Later meer hierover.


Er was ook een kleine textielmarkt, en daar kocht ik een handgeweven doek in een prachtige blauwe kleur.


Ik had wat kleedjes bij me en die legde ik op een pauzetafel.


Picknick met uitzicht op de molen. Kan niet beter!


Volop kleur was er ook in het Marker huisje. Het Openluchtmuseum in Arnhem bestaat uit een groot aantal originele oud Hollandse boerderijen, huisjes en andere gebouwen. Je kunt overal een kijkje nemen en je waant je gedurende een paar uur tientallen jaren terug in de tijd.


Dit Los Hoes staat aan de ingang van het museum. Volop kleur vandaag!


En als afsluiter nog een wandeling op park Zijpendaal. Een oase van groen na al die bijzondere kleuren. Het was misschien wel de mooiste dag van het jaar! Of misschien is dat morgen?

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Marker dasjes


In het Marker huisje in het Openlucht Museum in Arnhem stonden twee weefplanken. Dit zijn planken met aan weerszijden spijkertjes. Hierop worden dasjes geweven. Dit soort wollen dasjes zijn na 1940 op Marken en Volendam in de mode gekomen.
Vóór het huisje hingen een aantal dasjes aan het hek.
Ook op een kleiner plankje met spijkertjes kan worden geweven. Een mevrouw in Marker dracht liet zien hoe dat gaat en ze beantwoordde geduldig vragen van meisjes van een jaar of tien. Ik kreeg de indruk dat die meisjes maar wàt graag zelf ook aan de gang wilden. Geen wonder, als je deze kleurige resultaten ziet.

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kralenatelier in bakhuisje


Het oudste huis van Sint-Oedenrode is het Sint-Paulusgasthuis, gebouwd in 1435. Het museum voor kanten mutsen is daar nu in gevestigd. Toen we de mutsen hadden bekeken, mochten we ook nog doorlopen naar de verrassende binnentuin. Achterin deze ommuurde oude tuin staat een bakhuisje, en daarin is sinds kort een Kralenatelier gevestigd. Door een laag deurtje konden we naar binnen, en daar werden we welkom geheten door een mevrouw die in het kleine huisje met haar vak/hobby bezig was. Ze vertelde dat ze eigenlijk was opgehouden met haar kralenatelier, maar toen kreeg ze dit bijzondere huisje aangeboden en dat was een tè mooie kans! Nu kan iedereen weer bij haar terecht. Als je bijvoorbeeld een sieraad wil laten repareren, of als je een persoonlijke opdracht wil geven waarin kralen van eigen voorkeur worden verwerkt. Of als je gewoon iets moois wilt uitzoeken, of losse kralen wilt kopen. Deze mevrouw weet àlles van kralen!

In de winter zit er niet, want dat is een beetje te koud onder de dakpannen. Wat bijzonder om in zo’n oud bakhuisje een oudere mevrouw te ontmoeten die op ambachtelijke wijze haar sieraden maakt en haar kennis graag deelt. Als je iets zoekt op kralen-gebied dan is het misschien de rit waard. Maar als je alleen wat patronen zoekt om zelf kralen te verwerken, dan heb ik misschien nog wat. Een bekende auteur op het gebied van sieraden was in de tachtiger jaren Gineke Root, van haar heb ik nog een paar boekjes, o.a. Kralensieraden, gehaakt en gebreid.
Breien met kralen is een boeiende bezigheid, en voor wie daarin gevorderd is zijn er kleine tijdschriftjes met Deense ontwerpen voor tasjes, strikken, ballen, hartjes, en andere versieringen. Deze tijdschriftjes Stenboden staan boordevol patronen. En ook nog wat andere tijdschriftjes, o.a. met patronen om eieren om te breien.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Stilleven


Stilleven. De benaming van een een schilderkunst. Oude meesters beheersten deze kunst, maar ook nieuwe schilderessen bekwaamden zich in het kunstzinnige ambacht om schoonheid en schikking van objecten weer te geven. Op 4 mei was ik op bezoek bij mijn broer en schoonzus, die tijdelijk in Son wonen. En zo waren we daar op de dag dat de doden werden herdacht. Het was fijn om samen te zijn. In de vensterbank stond een klein schilderwerkje. Stil leven. Veel mensen waren stil, op 4 mei. We dachten na over leven en over dood.

Weer thuis kijk ik nog eens op de website Waldmark waar nog veel meer schilderstukken opstaan. Als eerste bij de featured images ook een schilderij met granaatappels. Kijk zelf maar! Via deze website kun je ook een e-book downloaden over de werkwijze van de schildenares Jolanda.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Poffers en mutsen


Brabant heeft en rijke traditie wat betreft mutsendracht. In het oudste gebouw van Sint Oedenrode is een klein museum gevestigd waarin mutsen en poffers zijn te zien. Het pronkstuk van het museum is de poffer die van de moeder van Bisschop Bekkers is geweest. In het oosten van Brabant werd door rijke boerinnen een poffer gedragen. Over de muts van geborduurde tule en handgekloste kant was de poffer een hoefijzervormige bloemenkrans met afhangende linten.


Er zijn meer dan vijftig verschillende soorten mutsen. Ik fotografeerde deze: Rouwpoffer uit Zijtaart, knipmuts uit Wijk en Aalburg, speldenmuts uit Woensdrecht, zwarte kindermuts uit Den Dungen, Vlijmense muts, muts van wafelstof. Het voert te ver om de foto’s allemaal groot weer te geven, maar één kan nog wel: een staartmuts uit Oisterwijk. Met de tekst op het kaartje: Alle mutsen hebben weer hun eigen details, afhankelijk van de creativiteit van de maakster. Al die plaatsnamen kwamen me nog zo bekend voor van vroeger, en het was mooi om nu de mutsen uit deze streek eens te bewonderen.

Een klein museum, maar de moeite waard als je een keer in de buurt bent. En Sint-Oedenrode is ook een mooi dorp om gewoon eens doorheen te wandelen. Vroeger kwam ik hier alleen voor het zwembad, en ik wist helemaal niet dat het zo’n mooi dorp was. Ik zou eigenlijk wel eens een excursie kunnen organiseren! Dan gaan we na afloop van het leuke kleine museum hier zitten:

Lees reacties (3) of geef een reactie

Standbeeld parachutist in Son

Na D-day in 1944 hadden de geallieerden in drie maanden flinke vorderingen gemaakt en trokken van het zuiden van het land naar het noorden. De snelle opmars leidde tot Dolle Dinsdag op 5 september 1944: de bevrijding kwam eraan. Maar de Duitsers hergroepeerden zich en in de week na Dolle Dinsdag plaatsten ze zwaar geschut onder andere in Son. Verschillende bruggen werden opgeblazen. Het stond er slecht voor. En toen landden er op zondagmiddag 17 september 1944 meer dan 4500 Amerikaanse parachutisten van de Luchtlandingsdivisie op de heide ten noorden van Son. Er werd zwaar gevochten.

Verschillende plekken en namen hielden de herinneringen aan deze zware dagen levend. Een plein werd genoemd naar de datum van 17 september. Ik groeide op in Son en we hadden het regelmatig over dat 17-septemberplein. En kwamen er ook natuurlijk ook vaak. Je groeit op met zo’n datum.
Er was ook een standbeeld van een parachutist. Dat maakte grote indruk op me. Op 4 mei ging ik naar Son. Met m’n zus en schoonzus ging ik naar het standbeeld en was opnieuw diep onder de indruk. Tientallen jaren was ik hier niet meer geweest en nu zag ik hem weer: de parachutist. Beeld van die vele jonge mannen die voor Nederland vochten.

Daarna gingen we naar de markt op het 17 september-plein. Na het afrekenen van de groenten draaiden we ons om en zag ik de kerktoren boven de marktkramen uitsteken. Dat is dan zo’n moment waarop ik denk: wow, ik ben hier! Ik vond het zò mooi! In mijn jeugd had de toren geen spits, maar nu zag ik hoe mooi de toren is geworden.
Je groeit ergens op, verhuist dan, en als je dan vele jaren later nog eens terugkomt: bijzonder om dan te kijken hoe dingen zijn veranderd en hetzelfde gebleven.
We kregen heerlijk te eten bij mijn broer en schoonzus, en bleven tot nà de twee minuten stilte. Het was een goede dag.
De volgende dag stuurde m’n broer een foto van het standbeeld met bloemen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude oefenlapjes breien en haken


Er moest vroeger flink geoefend worden, met verschillende breisteken. Een lange lap met verschillende steken achter elkaar. Wat zullen de meisjes gezwoegd hebben, met de klamme katoen en de dunne breipennen. Al die oefensteken achter elkaar werd een lange gebreide oefenlap. Later moesten ze nog oefensokken breien, met mooie boorden en siersteken.

Oefenlapjes met haaksteken zie je veel minder maar die zijn er dus ook. Ik heb twee korte oefenlapjes met haaksteken. Helaas hebben ze allebei een vlek, maar toch zijn ze leuk. Wij beginnen nu gewoon aan allerlei haak- en breiprojecten, maar vroeger werd er eerst gedegen geoefend.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde weergave van 30 april 1980


Eén troonswisseling en een paar dagen geleden…. nee, dat kun je zo niet zeggen.
Anders dan: een paar dagen geleden was het 30 april, en het is ook al weer één troonswisseling geleden dat Juliana afstand deed van de kroon en Beatrix koningin werd. Zevenendertig jaar (en een paar dagen) geleden dus, maar dit borduurwerk is mooi genoeg om nog te laten zien!

In de officiële terugblikken op die grote nationale gebeurtenis worden steevast de krakersrellen genoemd (ook wel ‘kroningsoproer’) maar die zijn in deze geborduurde weergave niet terug te zien. Alleen maar vrolijke mensen op de Dam, in rood, blauw en oranje. Een mooi borduurwerk en na al die jaren haast ik me om het nu maar gauw in m’n shop te zetten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lesbrieven macramé


Lesbrieven voor het onderwijs over macramé: die kwam ik nog niet eerder tegen! Zo leuk, uit 1972! Ze werden uitgegeven door de Werkgemeenschap voor Vernieuwing in Handenarbeid en ze waren bestemd voor de zesde klas van de basisschool. “Macramé is hip”, zo kopte laatst onze krant. “In elke woonwinkel zie je ‘m hangen: de plantenhanger” zo las ik. En zo ligt dan een krant uit 2017 op een lesbrief uit 1972, en dat is wel grappig.
Ik vond ook nog een mooi mapje met losse patronen voor “Touwwerk“, en een mooie witte band in macramé. Die zal wel ergens tussen die twee jaartallen zijn gemaakt. En nu weer hip dus!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Petit point


Petit point is een eeuwenoude borduurtechniek die geschikt is om fijne details te borduren. Eigenlijk is het gewoon een halve kruissteek, en daarbij is het dan wel belangrijk dat alle steekjes dezelfde kant uitwijzen. Petit-point veel vroeger ook veel gebruikt om grote vlakken op te vullen, bijvoorbeeld in gobelins. Deze verfijnde steek komt nu ook weer in de belangstelling en als je daar nog een leuk boekje over zoekt dan kan het boekje Petit Point misschien wat zijn. De auteur benaderde deze oude techniek al in 1990 op een verfrissende manier, door leuke eigentijdse patronen te geven. Het boekje staat al een tijdje in m’n eigen boekenkast (met briefjes ertussen van wat ik ooit nog eens zou willen maken….). Maar nu heb ik ook twee exemplaren voor m’n shop. Op de foto twee mooie ronde schilderijtjes in petit point geborduurd met splijtgaren, maar de meeste patronen in het boekje zijn vooral geschikt voor borduurwol. En dan gaat het best snel als je alleen maar halve kruisjes hoeft te maken.

Ook een los patroon van Mez Die Gobelinstickerei plaats ik in m’n shop. Hierin ook duidelijke uitleg over de Gobelinstich en de Perlstich. Deze worden over een extra draad geborduurd, waardoor het werk steviger wordt en dat is vooral voor stoelbekleding belangrijk.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Zig zag haakwerk


M’n handwerkvriendin was een hele dag op bezoek en dat was fijn. We praatten uren achter elkaar, lieten alles zien waar we mee bezig waren en na heel veel kopjes koffie en thee waren we voldaan en bijgepraat. Ik bewonderde het handwerk van m’n vriendin: ze verwerkt af en toe een glinsterdraad in het zigzag-haakwerk en dat zorgt voor nòg meer spanning. Ook viel me op dat ze soms twee randen van dezelfde kleur haakt, zodat de smalle zigzag afgewisseld wordt met een brede. Toen ik haar dekentje zag kreeg ik gelijk zin om ook zoiets te maken.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Alle eendjes zwemmen in het water


“In Den Haag daar woont een graaf”, maar in Apeldoorn staat een mooi oud kasteeltje, en daar woonde vroeger een koning.
Het is een middeleeuws kasteeltje, met een mooie slotgracht eromheen. En waar water is….. daar zijn eendjes!
De eendjes staan alleen niet op de foto….
Ik probeer het nog eens:


“Alle eendjes zwemmen in het water”…. Maar alweer niet op de foto.
Die oude kinderliedjes van vroeger komen soms zòmaar in je gedachten. “Boer, wat zeg je van m’n kippen?” en “Slaap kindje slaap”. En “Er was er eens ’n vrouw die koeken bakken wou.” Hele oude liedjes, die soms nergens op slaan, en die teruggrijpen op een leven van misschien wel vier of vijf generaties geleden. Maar ze zijn onuitroeibaar, en ik heb ze ook vroeger gezongen voor m’n kinderen. Dus die oude wijsjes zullen ook nog wel in hùn hoofden zitten. En in het hoofd van heel veel anderen. Pako maakte er een borduurpatroon van, met voor elk liedje een bijpassend tafereeltje.
En als je geen zin hebt om een heel schellekoord vol te borduren met die oude liedjes, dan kun je er ook ééntje uitkiezen. Dat deed iemand met het plaatje van “Alle eendjes zwemmen in het water” en dat werd een leuk schilderijtje.

(De foto’s zijn van twee dagen geleden, tijdens een wandeling in paleispark Het Loo)

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

1-mei-tulp


Op 1 mei fotografeerde ik een tulp in m’n tuin. In de regen. Hoe lang gaat deze tulp het nog volhouden? Misschien vallen morgen de blaadjes wel af.
Daarna borg ik de boodschappen op, en borduurde een tulpje. Dat vond ik nou eens leuk om te doen vandaag. Op 1 mei.

Het patroon voor dit schattige tulpje komt uit Het Komplete Handwerken, en daar ga ik binnenkort ook nog wel eens wat over schrijven. Maar je hoeft natuurlijk niet zo’n heel dik boek te kopen om ook zo’n tulpje te borduren. Ik laat het extra groot zien, dan kun je het vast wel namaken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Catalogi Clara Waever en Eva Rosenstand


In 1890 opende mejuffrouw Clara Waever een borduurwinkeltje in Kopenhagen, waar zij borduurmotieven van bekende Deense kunstenaars verkocht. Zij gaf ook les in wit- en kunstborduren. Clara Waevers borduurwinkel werd snel geliefd en veel bezocht, en ontwikkelde zich tot een vast begrip in de Deense hoofdstad. Ze ging samenwerken met Eva Rosenstand en samen droegen zij ertoe bij dat de Deense borduurwerken wereldfaam verwierven. De vroegere collectie met ontwerpen van bekende kunstenaars is nog steeds de basis van de huidige collectie, maar deze collectie is inmiddels zeer uitgebreid geworden. Ik heb een paar oude catalogi van de grote uitgeverij van borduurpatronen en -pakketten en dat was een groot genoegen om die door te bladeren. Ik heb ze al een tijdje in huis en wilde ze eerst zelf houden omdat ik het zo leuk vind om oude borduurwerken hierin op te zoeken. Eén catalogus had ik in m’n shop en die werd net besteld en nu denk ik dat ik de andere catalogi ook maar in m’n shop zet. Want er zijn vast ook andere borduurliefhebbers die het leuk vinden om een overzicht te hebben van de vele, vele borduurwerken die in de loop der tijd zijn gemaakt. Borduurliefhebbers vinden hier vast heel veel herkenning in.

Andere grote uitgevers van borduurpakketten zijn: Permin, Oehlenschlägers en Lanarte. Hiervan heb ik ook een paar catalogi.
Hieronder een indruk van hoe zo’n catalogus eruit ziet: pagina’s vol met overzichten van borduurwerken. En soms een mooie foto ertussen waarop te zien is hoe mooi een goed-gekozen en mooi-ingelijst borduurwerk in een bepaald hoekje van het huis kan uitkomen.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Anker borduursteken


Voor het schoolonderwijs waren er mapjes met losse kaartjes met de uitleg van borduursteken. Het zag er aantrekkelijk uit en ik kan me voorstellen dat het voor kinderen leuk was om zo’n kaartje uit het mapje te halen en te proberen zo’n steek na te maken. En voor ons ziet het er ook nog aantrekkelijk uit en is dit mapje een leuke aanwinst voor borduursteken-verzamelaarsters.
In één of twee tekeningetjes is duidelijk hoe die steken gaan: Taksteek, Zigzaksteek,  Holbeinsteek, Knoopjessteek, Koraalsteek, Platsteek, Kettingsteek en Satijnsteek. En nog een paar.

Laat wat van je horen en geef een reactie