Archief voor september 2017

Archief - september 2017

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode september 2017 getoond.

 

Naar Gent

Uitzicht vanaf een koffie-plekje in een historische stad. Het tasje heb ik al wel vaker laten zien, maar het is momenteel een favoriet tasje. Omdat er een rits in zit en dat is wel fijn als je tussen de drommen toeristen loopt. En wat leuk om dan zelf ook toerist te zijn en te doen wat alle toeristen doen: rondlopen en genieten. Auto in de parkeergarage en als je dan op ineens op zo’n eeuwenoud plein staat: wow!

Eerst was ik van plan om alleen deze foto te laten zien, met de vraag: raad eens in welke stad dit kasteel staat? Maar ik geef toch maar zelf het antwoord : in Gent! Zouden jullie het anders geweten hebben? Ik niet hoor. Dit is het zicht vanaf een rondvaartboot en ineens was er een bocht en doemde dit kasteel op. Indrukwekkend.

We zagen nog veel meer gebouwen, en vooral de st. Baafs kathedraal waar het beroemde retable (altaarstuk) Het Lam Gods is te zien. Dat was prachtig! We vonden het zeer de moeite van een trip naar Gent waard.

Op de terugweg nog even langs het Zwin.  Zo heet het gebied op het uiterste zuid westelijke puntje van Nederland. Hier staat een historische grenspaal. Fijn om af en toe ook  de grens naar België over te steken en een paar mooie steden daar te bezoeken. Met m’n tasje.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte omslagdoek

Sinds we gehaakte sjaals / omslagdoeken / stola’s hebben is het makkelijker om te besluiten wat je mee wilt nemen voor een wandeling. Geen vestje, geen jasje, geen trui. “Zullen we nog even gaan?” “Ja, fijn, nog even genieten van het licht op het strand.” Avondwandeling. Er komen  nog genoeg avonden dat dat niet kan. Van m’n gehaakte omslagdoek heb ik het hele jaar plezier, maar op deze avonden extra veel.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerktas

Genieten van het laatste streepje licht in de tuin van het vakantiehuisje. M’n handwerken zitten in een handwerktas met een klassiek formaat: laag en langwerpig. Deze tassen zijn vroeger ontworpen voor een breiwerk, de breipennen passen er liggend in. Bij mij zitten er vier borduurwerkjes in, maar nog maar één daarvan heb ik uit de tas gehaald. We hebben gewoon teveel andere dingen te doen! Net dacht ik na een dagje uit om even te bloggen, maar toen zagen we hoe mooi het licht was en stoven we weer naar het strand. Zo mooi hier!

De handwerktas is misschien wel makkelijk na te maken voor liefhebbers. Van een stukje canvas. Het is de vorm die hem zo fijn in gebruik maakt.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Bezoek aan Brugge

We gingen een dag naar Brugge en zagen veel moois. Heel de oude stad is werelderfgoed. Brugge is ook de stad van het kantklossen en het was mooi om daar wat van te zien. Hieronder vier oude foto’s van antieke waaiers met kant. Die plaats ik later wel in m’n shop. Voor nu alleen een korte indruk. Het was al langer m’n wens om eens naar Brugge te gaan en ik ben blij dat het vandaag uitwerkte! Inclusief biertje op een heel mooi plekje!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Langs de Westerschelde

Een heerlijk plekje langs de Westerschelde. Hier waren we nog nooit geweest. Wat was het mooi om hier vandaag een paar uur te zijn. Genieten van de zon, wandelen langs het water, schelpen zoeken, kijken naar de boten. Mooi Zeeland!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte kleedjes op het strand

Een geul loopt dwars door het meest zuid-westelijke stuk van het Noordzee-strand. Links van de geul ligt België maar wij staan nog op Nederlands strand. Misschien vandaag maar eens even nog wat zuidelijker gaan. Er is genoeg te zien hier. Maar juist als er ook eens heel weinig te zien is, is dat zo fijn! Alleen water en lucht….

Toch vond ik dat er iets meer te zien moest zijn voor een foto. Ik had twee gehaakte kleedjes meegenomen van huis. Na aankomst in het vakantiehuisje bleek dat er alleen een senseo-apparaat in de keuken stond. Het idee om een hele week senseo-koffie te drinken vonden we niks dus sprongen we gelijk weer in de auto, op zoek naar de dichtstbijzijnde kringloopwinkel. Daar kochten we een ouderwetse filterhouder zodat we zelf kleine beetjes water kunnen opgieten. En ik zag ook nog een mooi gehaakt kleedje en zo had ik dus nu drie ronde gehaakte kleedjes bij me.

Er kwam een vrouw over het lege strand naar me toe lopen, ze vroeg verbaasd wat ik aan  het jutten was.  Of ze dacht dat het kwallen waren. Toen zag ze: “o, die kleedjes, die maakte m’n moeder ook, maar ik heb er niks mee…”
Maar ik wel!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Foto’s aan het strand

Voor m’n  fototoestel heb ik graag kleine stevige hoesjes, die  ik makkelijk mee kan nemen in een andere tas. En nu vond ik een paar dagen geleden dit leuke hoesje. Het is gemaakt van plastik canvas en eigenlijk heel simpel geborduurd met gemêleerd garen, en het geeft een leuk effect. Dit fijne nieuwe en stevige hoesje nam ik dus gelijk mee op  vakantie.

De eerste strandwandeling! En na afloop koffie-verkeerd in een strandtent. Daar zo te zitten, op de eerste avond: dat is zeker niet verkeerd! Hier gaan we de komende week hopelijk nog wat meer genieten! Ik was eigenlijk van plan op m’n blog eens even te vergeten maar ik weet niet of ik dat wel kan…. En foto’s maken…. dat zit gewoon een beetje in me….

 

Lees reacties (2) of geef een reactie

Vogels op postzegels

De themacollecties van de postzegels staan dit jaar in het teken van Nederlandse vogels. Per jaargetijde wordt een serie uitgebracht en nu is net de winterserie uitgekomen, met afbeeldingen van kruisbek, gaai, steenuil, kiekendief, appelvink aalscholver, spreeuw, boomklever, pestvogel en baardman.
Ik kocht alvast weer een nieuw voorraadje, maar ik wacht nog een weekje met plakken. Ik ga een week met vakantie. Bestellingen die in deze week worden gedaan, stuur ik dinsdag 3 oktober op, en dan zal ik de mooie postzegels zoveel mogelijk gebruiken.

Vogels zijn ook altijd een geliefd onderwerp om te borduren. Er zijn al heel wat vogeltjes geborduurd!


En ook bloemen zijn al eeuwenlang favoriet om weer te geven in kruissteek. Maar nu viel me juist iets op: ik had een paar stapeltjes boeken op de grond liggen, en bovenop ieder stapeltje lag een boek met een bloemen-compositie. Op de eerste stapel misschien wel het meest favoriete boek voor kruissteek-liefhebbers: Kruiden en wilde planten in Kruissteek. Daarnaast het handwerkalbum van Nelly van Maarseveen (nu weer geliefd omdat het net in tijdschrift Merkwaardig werd genoemd). Hierop zijn de bloemen in naaldkunst weergegeven. En daarnaast een leuk Zweeds boekje waarin de bloemen ingeweven zijn. Dat plaats ik dan nog net even in m’n shop, en daarna ga ik op vakantie. Volgende week ben ik er dus weer om wat op te sturen.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Burda Eenvoudige Handwerken

De dikke Burda-uitgaven onder de titel “Eenvoudige Handwerken” zijn onovertroffen. Ze verschenen in allemaal in één jaar, in 1984.
Deel 1 gaat over Breien, Haken en Borduren. Het behandelt de technieken en geeft veel aantrekkelijke voorbeelden.
Deel 2 behandelt de basistechnieken voor: tapijtknopen, weven, applicatie, patchwork, quilting alsmede Hardanger en Richelieu borduurwerk.
Deel 3 plaats ik nu in m’n shop en gaat over Gobelin, Bargello, Kelim en het beschilderen van stof en zijde.
Er is ook nog een deel 4 verschenen maar dat ben ik nog nooit tegengekomen.

Deze drie delen vond ik leuk om nog even te presenteren. Overigens dacht ik dat het idee om iedereen ‘vrienden’ te noemen door Facebook de wereld in was geholpen. Tegenwoordig worden we al heel gauw ‘vrienden’ genoemd, terwijl het vroeger een wat meer exclusief woord was. Maar nu zag ik dat Burda het woord ook al gebruikte: op de achterkant van deel 3 wordt dit deel een ‘Onontbeerlijk naslagwerk genoemd voor vrienden van gobelin- bargello- en kelimborduursel.’ En dan geldt het dus ook voor de andere technieken: Mooie boeken voor vrienden van het haken en breien en knopen en weven!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkjes (voor op vakantie)

Het boek “De handwerken op het eiland Marken” is één van de eerste studies die gedaan werden naar de eigen Nederlandse handwerktradities. Maria van Hemert begon haar studie in 1943 in opdracht van het Nederlands Openluchtmuseum. De eerste druk van haar boek is nog in omloop en had ik een tijdje in  huis. Ik vond het een mooi boek om wat handwerkjes uit na te maken en die legde ik op de foto voordat het boek pas op de post ging.

Al op m’n zeventiende borduurde ik zo’n Marker-rand, alleen wist ik toen nog totaal niet dat dit een bekend folklore motief was. Dit is de onderste rand op de foto.
Het borduurwerk rechts gebruikte ik een keer voor visitekaartjes, en het borduurwerk met de poppetjes borduurde ik tijdens een vorige vakantie. Dit patroontje stond op de eerste bladzijde van de eerste druk. Ik bladerde nu een ander exemplaar van dit boek door, en dat is nou toch ook frappant: in de derde druk (die er qua voorkant heel anders uitziet) staat nota bene een afbeelding van de haest-gedaen-merklap waar ik net over blogde!

Ik ben nu ook weer bezig om wat borduurwerkjes uit te zoeken. Borduren in één kleur is denk ik wel favoriet voor mij tijdens vakanties. Lekker makkelijk, en de krachtige en aloude patronen zorgen wel voor het effect!

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Haest gedaen?

“Hoe schoone wi’bloemen staen, als godt belieft ist haest gedaen
betrouwt niet op het goed dat vergaet
maar op het woort dat eeuwig vast staet.”

Langs drie zijden van een merklap borduurde Annetje Muiesdochter op Marken op 11-jarige leeftijd in 1663 deze wijze woorden.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Canon van Nederland is geopend!


De Canon van Nederland is geopend! In het Nederlandse Openluchtmuseum in Arnhem is een interactieve presentatie geopend: een reis door de geschiedenis van Nederland, van hunebed tot heden. In tien tijdvakken wordt de Nederlandse geschiedenis afgebeeld. De ‘Canon van Nederland‘ is een lijst van vijftig thema’s, die chronologisch een samenvatting geven van onze geschiedenis. Deze lijst is in 2006 opgesteld in opdracht van de Nederlandse staat en de bedoeling is dat hiermee het onderwijs over de eigen geschiedenis wordt bevorderd.

Bij de opening werd gezegd: “De belangstelling voor geschiedenis kàn niet groot genoeg zijn, en deze presentatie draagt daaraan bij.”
En ook: “Er is niks zo kostbaar als je eigen geschiedenis!” Krachtige woorden, en hopelijk voor veel mensen een krachtige aansporing om de komende jaren deze presentatie te bekijken!


Al deze foto’s zijn gemaakt vanaf het middengedeelte van “De Canon”. Op een NOS-filmpje kun je alvast een je een 360-graden presentatie zien vanaf dat middengedeelte. En er is al meer informatie op internet beschikbaar gekomen, sinds gisteravond de opening plaatsvond.
Ik mocht deze foto’s vorige week al maken, bij de preview. En dat was heel bijzonder! Ik vond het een grote eer dat ik daarvoor werd uitgenodigd. De reden was dat ik een kleine bijdrage heb mogen leveren aan deze presentatie. Een handwerk-bijdrage! Daarover later nog een apart blogje.

Vijftig personen en gebeurtenissen uit onze geschiedenis die een belangrijke rol hebben gespeeld in de (wording) van Nederland. Onze geschiedenis kent hoogtepunten en dieptepunten. De opzet van deze presentatie is heel sterk interactief, en daardoor wordt je enorm betrokken. Ook is er nog aandacht voor de klimaatverandering en de wijzigende grenzen.
Om het heden te begrijpen, is het goed om het verleden te kennen! En dat wordt door dit rijke programma enorm bevorderd. Hoera! De “Canon van Nederland” is geopend!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Textielkaarten Zeeland

De vorige keer dat ik in Zeeland op vakantie was, kocht ik in een klein winkeltje een paar mooie textiel-kaarten. Detail-foto’s laten vaak goed zien hoe mooi iets is. Deze kaarten plaats ik in m’n shop, maar het zou natuurlijk ook leuk zijn om ze aan iemand te sturen. Als u zin hebt in een kaartje van mij, dan kunt u mij dat laten weten. U kunt me een berichtje sturen per contact-formulier of mail. Ik stuur graag een kaartje naar bijvoorbeeld iemand die wat ouder is en het fijn zou vinden om iets per post te ontvangen.

Zeeland: de mooie provincie! Ik heb zin om daar weer naar toe te gaan!
Vandaag is de laatste dag dat ik nog eventuele bestellingen kan verwerken. Volgende week is m’n shop een week dicht.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude merklappen en oude samplers

In vrijwel alle landen van Europa en De Verenigde Staten werden in de 17e, 18e en 19e eeuw merklappen gemaakt, en daar zijn gelukkig fraaie voorbeelden van bewaard gebleven. In ons land werd Joke Visser een bekend merklap-deskundige, die meerdere boeken schreef, o.a. het mooie boek Merklappen uit de lage landen. In het Duits verscheen in 1984 ook een heel mooi boek, waarin oude merklappen uit Engeland, Duitsland, Oostenrijk, Amerika en ook Nederland werden besproken. Dit boek werd ook in het Nederlands vertaald: Oude merklappen. Het boek begint met een inleiding die werd geschreven door een andere merklapdeskundige, mw. Schipper-van Lottum.
Het bijzondere van deze boeken is het grote formaat, want daarin komen de vele details op oude merklappen het beste tot hun recht. En het bijzondere is ook de patronen, die ook zijn weergegeven. Want in iedere periode van opleving van aandacht voor merklappen, blijkt telkens dat het zìen van oude merklappen direct prikkelt om een bepaalde merklap zelf na te willen borduren. Dat kan met deze mooie boeken!

De ansichtkaart hieronder toont een merklap (in het Engels: sampler) uit 1923, uit het Guildford Museum. Soms gaven musea kaarten uit van de tentoongestelde merklappen, en die zijn ook leuk om te verzamelen. Stùk goedkoper dan een echte merklap (maar natuurlijk ook iets minder mooi).

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen op het paaltje

Als puntje bij paaltje komt….
Dat is een bekende uitdrukking, met als betekenis: Als het erop aankomt.
Het woord ‘puntje’ is een verbastering van ‘putje’. In de Middeleeuwen gaf men de grens van iemands eigendom aan met de uitdrukking ‘put ende pael’. De put was de greppel en de pael de grenspaal.

En als het kussen bij het paaltje komt?
Dan valt het er natuurlijk af!
Ik ging weer eens naar de tandarts, en die deed een nieuwe draad in m’n beugel. Daarom is dit ook een handwerblogje, want het gaat over draden!
Na afloop even relaxen langs de Waal. Ik had een kussen mee wat ik lang geleden maakte van een tweedehands kleedje. Het borduurwerk in platsteek vond ik zo mooi, dat ik het jammer vond dat het als kleedje alsmaar in een kast zou moeten liggen. Als kussen komt het mooi tot z’n recht. Ook op de grond!

En als puntje bij paaltje komt ….. moet je eigenlijk geen handwerk opvouwen. De vouw die er vroeger in is gekomen, kreeg ik er niet meer uit. Maar ja, kniesoor die daar op let! (En waar zou die kniesoor nu weer vandaan komen? Dat zoek ik dan misschien een andere keer nog eens uit).

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kinderkleertjes zelf naaien

Kinderkleren zelf maken: heel leuk als je zelf een kleintje hebt, maar ook heel leuk om iets te maken om weg te geven. Er kan eigenlijk niet zoveel fout gaan (wat heet ‘fout’?) met wat instructies en een lapje stof en wat durf en zelfvertrouwen. Als je dat laatste niet hebt, dan krijg je het vanzelf als je ziet dat het tòch lukt! Deze boeken komen uit de tachtiger jaren, en op de achterkant staat dat “in deze tijd van duurte” het weer lonend is om zelf te naaien. En zeker voor kinderkleren gaat dat op. Maar het is gewoon ook leuk, om met zelfgekozen stoffen iets te maken wat (hopelijk) precies past.

De boeken Babykleertjes zelf maken en Kleuterkleertjes zelf maken had ik al op m’n shop, en nu vond ik ook het derde deel daar tussenin: Peuterkleertjes zelf maken. Deze boeken hebben patroonbijlagen met patronen op ware grootte.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude kruissteek agenda’s

In september liggen de agenda’s voor het nieuwe jaar weer aantrekkelijk uitgestald in de boekwinkels en postkantoren. Voor elke doelgroep is er een eigen agenda, en als je al dat moois beziet dan realiseer je dat je zelf minstens tot tien doelgroepen behoort en dat je al die tien agenda’s wel zou willen kopen. Lastig kiezen dus. En het wordt nòg lastiger, want ik heb ook nog een paar oude agenda’s. Al in zestiger jaren verschenen er doel-groep-agenda’s (of kalenders), speciaal voor kruissteek-liefhebbers. Deze vierkante boekjes met ringband, met ontwerpen van Ida Winckler en Gerda Bengtsson zijn nu geliefde verzamelaars-exemplaren. Gelukkig heeft de vorige eigenaresse ze niet als ‘agenda’ gebruikt, want de pagina’s waarop je per dag kon opschrijven wat je moest doen zijn gelukkig nog leeg.
1963: Old Danisch Folkcostumes
1967: Blader en bloemenkransen

In de tachtiger jaren bracht ook Cantecleer heel mooie kruissteek-agenda’s op de markt, met elke maand een pagina waarop een maand-boeket (1982) of een folklore-tafereeltje (1984) was afgebeeld. Deze folklore-tafereeltjes werden vaak geborduurd op gekleurd handwerklinnen, en wie nog wat voorbeelden zoekt voor patroontjes die jùist op een gekleurde ondergrond goed uitkomen, heeft hier een goede agenda aan.

Volop keus dus in de winkels voor agenda’s voor het nieuwe jaar, en in mijn shop keus uit een aantal oude kruissteek-agenda’s voor de sub-doelgroep die van borduren houdt. Met leuke kleine tafereeltjes die uitdagen tot borduren, of gewoon mooi om door te bladeren.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Flower fairy braam

Bramentijd! En daarbij kun je wat moeilijkheden verwachten als je ze wilt plukken. De doornen maken krassen op je armen of scheuren in je kleren. De paarse vlekken zijn nauwelijks meer te verwijderen. Maar als je later de jam proeft, dan weet je waar je al die moeite voor deed.

Van zes van de tekeningen van Cicely Mary Barker werden handwerkpakketten gemaakt en vroeger kreeg ik eens zo’n pakket van m’n schoonmoeder. Weer hetzelfde raadsel als laatst met de drie zonnebloemen-schilderijtjes: welk van deze drie zou door mij zijn geborduurd?
Eén van deze drie ging pas op de post en één nieuwe plaats ik weer te koop. Dus dan is het raadsel ook niet meer zo moeilijk.

Bij de Blackberry Fairy hoort ook een gedichtje:

My berries cluster black and thick
For rich and poor alike to pick.

I’ll tear your dress, and cling, and tease,
And scratch your hands and arms and knees.

I’ll stain your fingers and your face,
And then I’ll laugh at your disgrace.

But when the bramble-jelly’s made,
You’ll find your trouble well repaid.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ansichtkaart oude merklap

Ook in 1987 werden er al ‘creatieve weekjes’ gehouden. Achterop deze ansichtkaart wordt iemand gefeliciteerd, en daarbij wordt gezegd dat de afzender helaas niet kan komen want ze is een weekje weg. Ze schrijft: “Het is hier een museum van Volkskunde en merklappen, vandaar deze kaart.”
De ansichtkaart is uitgegeven door het Rijksmuseum voor Volkskunde, zoals het Nederlands Openluchtmuseum vroeger heette.
Ik legde hem op een retro-merklap met dezelfde mooie kleuren, dit is de merklap die nìet bij Ikea te koop is…..

Verderop in de straat is een jong gezin komen wonen, en die leven héél anders dan de mensen vroeger deden. Ze zitten nooit eens rustig op een stoel met een borduurwerkje, maar racen en rennen continu heen-en-weer. Ik wou dat die mensen ook eens met een ‘creatief weekje’ weggingen, maar in plaats daarvan worden er keukens en badkamers verbouwd. Terwijl ik dit blogje wilde klaarmaken, kwamen er weer een paar busjes (ook voor mijn raam) en die maken met elkaar flink wat herrie. ‘Gelukkig’ moet ik zelf ook weg, dus hoop ik dat ik een herrie-dag mis. Later een mooi boek over oude merklappen, want dat krijg ik nu niet meer voor elkaar.  Deze foto is bedoeld om te laten zien hoe leuk het is om die aloude patronen in elke periode opnieuw te gebruiken. De ansichtkaart is gedateerd op september 1987: precies 30 jaar geleden dus.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hogere sferen op paleis het Loo

Al weken had ik me erop verheugd om weer even naar de paleistuin van het Loo te gaan. In het voorjaar wil ik daar altijd graag een paar keer zijn, maar minstens zo graag ook in de herfst. Ook dan zijn de tuinen prachtig. Vanmiddag knapte het weer op en sprong ik op de fiets. En dan is daar het moment dat je door het gangetje de tuin in komt: elke keer weer een sensatie. Zo mooi!

Ik liep helemaal door naar achteren en zat daar onder de balustrade op een terrasje. Precies het juiste licht. En ondertussen te appen met m’n dochter in Amerika. Dat kan allemaal! Je raakt er gewoon van in hogere sferen!


Elke keer als ik op het museum-paleis het Loo kom, is er wel iets nieuws te zien. Dit keer waren er bordjes geplaatst, waarop bezoekers kunnen zien hoe de goedgeklede mensen van de hogere standen in de 17e eeuw in de tuin liepen. Ook van deze fontein was er een bordje. Spuitende fonteinen en gouden beelden en mythologische wezens en engeltjes spraken toen enorm aan. Ik heb een mooi geborduurd engeltje, want ook in de borduurkunst en in doorstopwerk werden veelvuldig engeltjes afgebeeld. Later kom ik hier nog op terug.

Als je niet in den Haag kunt zijn om Prinsjesdag mee te beleven, dan is paleis het Loo een prima alternatief, voor de tweede dinsdag van september. Het was gezellig druk. Er waren veel vrouwen met hoedjes op (want dan kreeg je een gratis gebakje). De zeer mooie tentoonstelling Chapeau (daar schreef ik eerder al over) is wegens succes verlengd. Heel veel hoeden die koningin Beatrix tijdens haar lange regeerperiode heeft gedragen, zijn daar te zien. Vandaag zagen we haar zònder hoed naar ons zwaaien.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vrolijke rijtoer op Prinsjesdag

Vandaag op Prinsjesdag dit grote geborduurde schilderij:

  • voor wie wat heeft met de Hofvijver in Den Haag, of met de parlementaire democratie
  • voor wie van geborduurde schilderijen houdt
  • voor wie zich interesseert voor de ontwerpen van Mies Bloch.

Héé! Dat ben ik dus zelf!
Want ik hou van geborduurde schilderijen en ik weet dat dit borduurwerk is ontworpen door de bekende Mies Bloch.
En ik werkte vroeger bij de Tweede Kamer. Lang geleden was ik secretaresse van een fraktievoorzitter! Daar denk ik natuurlijk nog wel eens aan terug, aan die bijzondere jaren. Ik zag er keurig uit, droeg plooirokken en nette bloesjes. Ik fietste vanaf mijn appartement in het Statenkwartier naar het Binnenhof en nadat ik mijn fiets in de stalling had geplaatst liep ik op hoge hakken naar de ingang. We hadden wel pasjes maar er waren nog geen poortjes, alleen de ouderwetse bewakers. Ik hoefde m’n pasje haast nooit te laten zien, want iedereen kende elkaar en er was een gemoedelijke sfeer. Ik kon elke ochtend uitslapen want de kamerleden kwamen toch pas op z’n vroegst om half tien en als ik dan de koffie maar klaar had dan was het goed. Onze fraktie had kamers met uitzicht op de Ridderzaal. Ik zei tegen m’n baas dat het toch echt tijd was voor een computer, want in die tijd had iedereen nog een electrische typmachine en de grote omslag moest nog komen. Gelukkig kreeg ik bijval en zo maakte ik in 1981 de intrede van de computer mee. Maar op ander gebied bleef de parlementaire democratie functioneren zoals het altijd al was geweest: op Prinsjesdag werden alle tradities volop in ere gehouden! Wat heb ik daar enòrm van genoten! Van dichtbij maakte ik dat hele vrolijke gebeuren mee. Ik hing met m’n collega’s uit de ramen van het gebouw van de Tweede Kamer, maar een jaar later mocht dat niet meer. Maar toen mochten we bijna vooraan staan terwijl  de gouden koets het Binnenhof opreed, en zagen we hoe iedereen uitstapte en de Ridderzaal binnenging.

Tja, een schilderij dus wat ik ook wel zelf zou kunnen houden. Maar misschien is er nòg wel iemand die goede herinneringen heeft aan de Gouden Koets die langs de Hofvijver rijdt, of die een verzameling MiesBloch-schilderijen heeft.
Of voor een parlementariër die wat met handwerken heeft, dat zou ook wel grappig zijn!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Ariadne extra haken


In elke Ariadne uit de zeventiger en tachtiger jaren stonden haakpatronen, want dat was toen volop mode. Maar de redaktie wist dat er behoefte was aan nòg meer patronen, dus verscheen af en toe ook een Extra-Haken-Special. Mijn zus was laatst op bezoek en bladerde deze nummers door. “Wil je nog thee?” vroeg ik, maar ze hoorde me nauwelijks. De hele tijd hoorde ik haar zeggen: “O, dìt is leuk, en dat, en dat!” Mooie bevestiging dus, dat dit heel aantrekkelijke tijdschriften waren. En weer zijn! Drie oude nummers staan al op m’n shop, en drie komen er nu bij. Sommige zijn wat aan de kaft beschadigd, maar ze gaan vast tòch weer heel veel haak- en herkennings-plezier opleveren. “O, dìt is leuk, en dat, en dat!”

Geen links in dit blogje, maar kijk bij de categorie Haak-tijdschriften welke er nu te koop zijn.
O ja, die “behoefte aan nòg meer patronen”, dat las ik in één van de voorwoorden, dat verzon ik dus niet zelf.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken met mooie platen


Twee boeken met hele mooie platen, die de rijke en soms verbazingwekkende traditie van fijn-geborduurde merklappen en fraai-gemaakte quilts weergeven. Het boek ‘Samplers‘ toont borduurlappen uit Engeland, en het boek ‘Quilts‘ laat vooral de de Amerikaanse quilts zien. Deze boeken zijn erg mooi om door te bladeren, maar ze hebben ook een nadeel: ze zijn te groot voor de brievenbus. En van het mooie boek met sampler-foto’s laten de pagina’s los van de rug. Toch zijn deze nadelen tegelijk ook een voordeel: want hierdoor kom je op het idee om de pagina’s gewoon helemaal los te maken en ze in te lijsten. Vier of vijf van die pagina’s naast elkaar in een lijstje, dat is vast een mooi gezicht.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen klaprozen

Klaprozen als symbool van vergankelijkheid. Ze groeien en bloeien, maar verwelken ook snel. In mijn tuin staat een dappere klaproos die in september nog probeert tot bloei te komen. Daar maakte ik net een foto van, terwijl ik keek naar de blauwe lucht.

Op zondag 17 september 1944 was de lucht ook blauw, maar plotseling was de lucht vòl met geronk van vliegtuigen. Duizenden parachutisten werden gedropt bij Son en bij Ede, allebei plaatsen waar ik heb gewoond. Dit weekend waren er weer herdenkingen van die enorm belangrijke gebeurtenissen, die de oorlog een wending gaven. Jonge mannen waren als klaprozen.

Veteranen als symbool van kracht en toewijding. Ik fotografeer m’n klaproos, kijk naar de blauwe lucht, en ik ben dankbaar.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandelen bij Wolfheze

Op 16 en 17 september 1944 begon Operation Market Garden. Dit was de grootste geallieerde operatie van de Tweede Wereldoorlog op Nederlands grondgebied. Het doel operatie was om een aantal belangrijke bruggen over de grote rivieren van Nederland in handen te krijgen en om een snel einde aan de oorlog te maken. Het begon met grote aantallen luchtlandingen, waarbij parachutisten uit vliegtuigen werden gedropt. De heide bij Son (Sonse heide) en Ede (Ginkelse heide) zijn het meest bekend vanwege de grote aantallen luchtlandingen.

Een route van het Molenbeeksepad loopt dwars door het gebied waar 73 jaar geleden ook luchtlandingen waren: in Wolfheze. We liepen een klompenpad-route en staken het enorme terrein over. Boven ons vlogen al de historische vliegtuigen, die oefenden voor de herdenking. Ook Wolfheze heeft zwaar geleden onder bombardementen en oorlogshandelingen. Er zijn dit weekend in sommige dorpen in Gelderland en Brabant weer veel herdenkingen van de historische en heftige gebeurtenissen. Voor ons was het lopen over dit grote stuk land ook een soort herdenking. Na de bloemen-foto (boven) ging het regenen, maar het waren maar gewone druppels. Na onze wandeling gingen we naar een preview van de Canon van Nederland, en werden erbij bepaald dat er nog veel en veel meer is gebeurd in ons land. (Nog een week wachten tot de officiële opening, en dan mag ik foto’s daarvan laten zien.)
De inzet-foto is een historische foto van luchtlanding op 17 september 1944 bij Arnhem.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Karakteristieke wanddecoratie

Voor wie iets heel moois in de kamer wil: deze fraai geborduurde wand-decoratie. Het is een groot borduurwerk (bijna zo groot als een tapijtje) wat op hardboard is gespannen. We hebben ervaring met dit mooie object: het duurt zéker vijf jaar voordat je erop uitgekeken raakt!

Het lag even in onze auto en toen had ik de kans om het op een rijtje Ikea-karretjes te fotograferen. Dat leverde een mooie foto op, en als Ikea slim is: ook een mooi idee. Zoiets zou ook heel geschikt zijn om er posters of zo van te maken. Maar daar ga ik niet over, en ik kan alleen maar zeggen: zo’n borduurwerk als dit is vrij uitzonderlijk! En uniek natuurlijk!

En mooi, en kleurrijk, en evenwichtig, en verrijkend en karakteristiek.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Paddestoelen borduren

Twijfel: zal ik een jas aandoen of niet? De lucht was blauw toen we begonnen aan een klompenpad-wandeling, maar dat bleef hij niet. Halverwege de wandeling kwam er weer een bui opzetten die een beetje groter uitviel dan verwacht. Ik had alleen voor een omslagdoek gekozen, want ik heb gemerkt dat die heel prettig is voor bij een wandeling. Maar hij houdt je niet droog, dus moesten we aan de overkant van dit grote terrein een kwartiertje schuilen onder de bomen, terwijl de wolken boven ons even leegregenden.

Terwijl we stonden te schuilen keken we naar de paddestoelen op de grond. Als we door de lucht bòven ons nog niet overtuigd waren dat de herfst is begonnen, dan wel door de paddestoelen op de grond. Marjolein Bastin heeft prachtige tekeningen gemaakt van veel mooie flora en fauna uit de natuur. Ook haar weergave van paddestoelen is heel geliefd. Van het mooie geborduurd schilderijtje plaats ik nu ook het patroon in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandkleden zelf maken

Er worden weer wandkleden gemaakt! In de zeventiger jaren was dit heel populair en werd het van alle kanten gestimuleerd. Dit groene wandkleed komt uit die tijd, en ook het vogelwandkleed wat ik eerder liet zien. Dat laatste had ik een tijdje in de kamer hangen, nadat ik erover had geblogd, en toen kwam er iemand op bezoek die zei: “O, zoiets zou ik wel aan m’n dertiger-dochter willen geven, maar ik weet niet wat ze daarvan zou vinden.” Zelf was ik ook wel benieuwd naar hoe m’n dochter zoiets zou vinden, en ik kreeg de kans. Want vorige week vroeg ze of we op bezoek kwamen en of ik dan wat dingen voor haar muur wilde meenemen. Ze was uitgekeken op wat ze al een paar jaar had hangen, en wilde wel graag wat anders. En dat kan ze natuurlijk mooi aan mij vragen. Dus nam ik de wandkleden mee. De reactie? Helemaal super! Dus de wandkleden hangen nu bij haar aan de muur.

Leuk dus om te zien hoe de generatie van nu dit soort wandkleden weer wil hebben en ook zelf wil maken. Drie boeken heb ik die daarbij behulpzaam kunnen zijn: het boek uit de Ariadne-serie Wandkleden Maken. Dit werd al vaker besteld en is een geschikt boek. En twee boeken met bijna gelijke titels:  Zelf wandkleden maken en Wandkleden zelf maken. Je hebt er wat resten stof en garen en blikdeksels en kralen voor nodig, een geschikte ondergrondstof en heel veel fantasie. En dan lekker losgaan met steken op de stof en iets leuks maken voor je eigen wand.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Naar het Openluchtmuseum

Hoe-het-vroeger-was-in-Nederland: dat is goed te zien in het mooie Openluchtmuseum in Arnhem.
Tussen twee haakjes: o, wat zou ik graag hier een paar quilts aan de balken willen hangen!
En ze dan mooi fotograferen!

Hoe-het-vroeger-was: Oude schuren, kleine boerderijtjes…. Veel authentieke opstellingen van pakweg 100 jaar geleden zijn te zien in dit mooie museum.
Maar ‘Nederland’ is veel ouder! En er is nog veel meer te zien!
Het Openluchtmuseum in Arnhem werd uitgekozen om de “Canon van Nederland” te presenteren. Een presentatie van de hele geschiedenis van ons land. Van hunebed tot heden.
Er is lang gewerkt aan de voorbereidingen en volgende week wordt de tentoonstelling geopend.
Vandaag alvast een preview, en ik mag erbij zijn!
Ik ben benieuwd!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

De mooiste brei- en haakstekenboeken

Waar komt het breien vandaan? Uit de fabelachtige oosterse landen.
Sinds wanneer wordt er gebreid? Misschien wel sinds het stenen tijdperk. Om tot bij ons te komen heeft het een lange weg afgelegd.
Mon Tricot” gaf in de vorige brei-en haakperiode een paar degelijke boeken uit, met een inleiding over die lange weg van het breien en daarna een zeer compleet overzicht van alle breimogelijkheden. Dit zijn denk ik de meest-complete boeken met overzicht van alle breisteken!

Tricoter is de Franse naam voor breien, en daar komt de naam ‘Mon Tricot’ voor deze mooie boeken vandaan. De herkomst van het woord breien wordt in verband gebracht met het oudsaksisch ‘bregdan’ en het oudfreis ‘brid, breida’ en dat betekent ‘trekken, rukken’. Het oudhoogduitse ‘brettan’ betekent ook ‘trekken’ en ‘weven’. Het oudengelse woord ‘bregdan’ eveneens: ‘trekken, rukken, vlechten’. En dan is er nog het oudnoorse woord ‘bregdha’: zich snel bewegen, rukken, winden.

Tot zover de etymologie. Het mooie is gewoon dat Mon Tricot en ook Vogue in die vorige brei-periode zulke complete overzichts-werken hebben gemaakt. Daar kunnen we nu weer ons voordeel mee doen.
Vroeger werd er (meer dan nu) op dunne breipennen gebreid en die pasten in mooie handbeschilderde naaldenkokers, en daarvan plaats ik er weer twee in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Creatief haken

In onze tijd wordt er weer van alles ontdekt wat er mogelijk is met draad en haaknaald en dat is heel veel!
In de vorige haak-periode werden al boeken uitgegeven waarin misschien nog wel méér staat dan dat tot nu toe herontdekt is. Deze twee boeken zijn misschien wel de meest complete die ik tot nu toe gezien heb, dus ik wil ze graag even de volle aandacht geven.

Het opengeslagen Mon Tricot haakboek is een vakkundig overzicht van alle mogelijkheden, gegroepeerd in logische indeling. Er is een groot deel wat alle veelvoorkomende en mogelijke haaksteken duidelijk weergeeft, en er zijn ook hoofdstukken over Kunsthaakwerk, Veelkleurige motieven, Klassieke motieven, en het Doorweven van het haakwerk (met kettingen). Over dit laatste blogde ik laatst hier, en nu zie ik dat er een boek is waar al deze doorrijg-mogelijkheden nog veel overzichtelijker in staan beschreven. Verder een hoofdstuk over het Geweven haakwerk (dat is dus toch weer iets anders) en Iers Haakwerk.
Op de foto legde ik het boek open op de pagina met Veelkleurige motieven. Die kennen we inmiddels allemaal wel. De Granny Square is het bekendste. Maar ook al die andere motieven hebben namen. Die worden in dit boek genoemd en beschreven: Deens Vierkant, Old America (gebloemd), Antiek vierkant, Tiroler vierkant, Wafeltjes vierkant. Het zou leuk zijn als die namen weer opnieuw gebruikt gaan worden, want dat geeft wat duidelijkheid in de vele haakmogelijkheden.

Het boek Creatief Haken uit de serie Creatief bezig zijn voor de vrouw, is ook een absolute topper. Hierin worden vele creatieve haakmogelijkheden beschreven, zoals de Golfmotieven, Schaakbordpatronen, het Omhaken van leer en suède, Tunisch haken (ook voor gevorderden), Bloemen haken, Sierfranje, en ook weer het Haak- en Weefwerk, waar je zo leuk een kleed mee kunt maken.

In m’n shop heb ik flink wat pagina’s van deze boeken weergegeven.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patronen teddyberen

In de negentiger jaren was het bere-gezellig om teddyberen zelf te maken. Af en toe had een tijdschrift een aparte bijlage met patronen en daar hebben sommigen nog herinneringen aan, om ze opnieuw te gebruiken.
Onderop de foto ligt een uitgeklapt Libelle-patroon voor berentruien.
Rechtsboven ligt een patroon om familie beer zelf te naaien van wat geschikte teddy-stof.
En linksonder legde ik een opengeklapte oude Ariadne neer, van oktober 1990. Die Ariadne werd door iemand besteld en zo kwam ik erachter wat een mooie bere-patronen daar in stonden. Ik heb nog een ander exemplaar van die Ariadne, dus alles bij elkaar kun je de beren breien, borduren of naaien.

Ach ja, het gebreide beertje nog wat ik altijd bewaarde: vroeger door mij gebreid. Dat weet ik nog goed. Zo lief….
Het is september en het regent al de hele dag. Tijd om het binnen ook weer bere-gezellig te maken. Volop beren-patronen-keus!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd boerderijtje

Bij dit boerderijtje stonden we een paar dagen geleden even stil. We waren naar een begrafenis geweest. We keken naar het kleine boerderijtje, waar ook m’n schoonmoeder vroeger haar jeugd had doorgebracht. We dachten aan hoe het vroeger was. En dat was ook niet zo moeilijk, want het plekje ziet er nog net zo uit als zeventig, tachtig jaar geleden.

Huizen, boerderijen: daar hebben we allemáál wel wat mee! Omdat we erin geboren zijn, of omdat we er in woonden, of omdat onze ouders of grootouders erin wonen of woonden. En ook omdat ze gewoon bij ons landschap horen!
Er zijn eens een paar mooie borduurpatronen gepubliceerd van drie karakteristieke Nederlandse huisjes. Deze zijn veel geborduurd en zijn nog steeds leuk om te zien. Deze mooi-ingelijste geborduurde ‘woningen’ plaats ik in m’n shop. Overal wonen mensen, en overal zijn er ook mensen die herinneringen hebben aan het huis of het huisje of het boerderijtje van de familie.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boeken Modern Handwerken en Naaien


Modern? Ach, voor uitleg van technieken maakt het niet uit of een boek uit 1977 komt.
Degelijk? Jazeker!
Compleet? Nou en of!
Twee boeken waar alles in staat!
Modern Handwerken, dat behandelt Borduren, Smocken, Tapijtknopen, Weven, Macramé, Kantklossen, Tenerife, Frivolité, Filet en Batikken.
Modern Knippen en Naaien gaat ook over Appliqueren en Patchwork.
Dik? Ja, dat ook. Meer dan 300 pagina’s per boek. En dat betekent dat ze te dik zijn voor de brievenbus en als postpakket verzonden moeten worden.
Maar dan heb je ook heel veel ‘boek’.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Herfststorm

Vera de muis danst de herfst binnen? Het lijkt er niet op! Ze stormt de herfst in! Er zijn zware windstoten, er woedt een hevige storm. Over de hele wereld woeden die stormen. Eén van mijn kinderen staat nu op Schiphol naar het bord met gecancelde vluchten te kijken. We krijgen er steeds meer mee te maken, met effecten van klimaatsverandering, met stagnaties en problemen. Ik schreef het al vaker dat handwerk en bezig-zijn met mooie en fijne dingen soms zo ‘relatief’ is. Er gebeuren zoveel ernstige dingen in de wereld, en dan laat ik weer een dansend herfst-muisje zien…. Maar het wordt gelukkig wel begrepen, zo merk ik, door mijn bloglezers. We volgen het nieuws, verwerken de berichten, en mogen dan ook weer genieten van het moois wat er ook in ons leven is.

Vera de muis danste naar een nieuw huis, en ik kreeg een lief bericht dat de nieuwe eigenares er blij mee is. We hebben vaak nog zulke goede herinneringen aan oudere handwerken, en wat is het ook lèuk om daarmee bezig te zijn! Ondanks de storm: Fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Weven

Het belangrijkste internationale tijdschrift op het gebied van weven is het Scandinavische tijdschrift Väv. Het wordt in meer dan 30 landen over de hele wereld gelezen. Het verschijnt in het Zweeds en het Engels, maar vroeger was er een extra service: van elk tijdschrift was ook een vertaling beschikbaar die op aparte inlegvellen bijgevoegd werden. En zo waren ook een aantal Nederlandse weefsters geabonneerd op dit bijzondere en kleurrijke vak-tijschrift over weven. De Nederlandse vertalingen zitten nog in deze tijdschriften uit de tachtiger jaren. De artikelen gaan over vernieuwingen op het gebied van weven, er zijn reportages van artistieke wevers en er zijn heel veel mooie foto’s van prachtige en kleurrijke geweven doeken en kleding.

Het tijdschrift Väv bestaat nog steeds en verschijnt vier keer per jaar, maar deze oude nummers plaats ik voor een liefhebber in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Onder de appelboom

Denken aan vroeger….. aan vrijstaande huisjes met fruitbomen in de achtertuin. Aan dorpen aan randen van weidse akkers en landerijen. We waren gister in zo’n dorp in een weidse omgeving. We woonden een begrafenis bij van een oom, en na afloop reden we nog even langs het huisje waar hij had gewoond. Nu weer overschakelen, en dat màg ook. Het wordt me zelfs makkelijk gemaakt, want iemand vroeg naar dit mooie geborduurde schilderij. Ik haalde het tevoorschijn, maakte er een nieuwe foto van. Mooie herinneringen aan vroeger, waarin naar verhouding meer mensen dan nu hun eigen vrijstaande huisje hadden. Met  fruitbomen in de achtertuin. Het leven was heus niet altijd zo simpel, vroeger. De omstandigheden waren ook vaak zwaar. En als het fruit rijp was, dan moest er hard worden gewerkt om alles in te maken of er jam van te koken. Maar het is toch mooi om een beetje te mijmeren bij zo’n vrijstaand huisje, en te denken aan hoe het leven vroeger was. Omringd door appelbomen, perenbomen, pruimenbomen en bessenstruiken…..

Op de begraafplaats werd het bekende gedicht “Onder de appelboom” voorgedragen. Een gedicht van Rutger Kopland, wat veel betekent in de familie, want het werd ook bij een eerdere begrafenis geciteerd.

…..
en later hoorde ik vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Afscheid in stijl

Vanmiddag liepen mijn man en ik in een rouwstoet. Het was in een dorp. De klokken luidden. De overledene werd vervoerd op een boerenkar, getrokken door twee paarden.  Eerst hadden we de rouwdienst bijgewoond en nu liepen met z’n allen van de kerk naar de begraafplaats. Daarna dronken we koffie, en waren er ontmoetingen met neven en nichten die we haast nooit zien maar die we wel kennen. De oom die begraven werd, was de laatste van de oudere generatie. Heel zijn lange leven had hij naast het boerderijtje gewoond waar hij was opgegroeid. Na de begrafenis gingen we nog kijken bij het oude boerderijtje in het oude dorp. We dachten vandaag heel veel terug aan vroeger. We waren pas laat thuis. En nu schrijf ik toch nog even een bericht. Het was natuurlijk verdrietig, maar het was ook mooi. Vanwege de vele mooie woorden die zijn gezegd. Een goed afscheid. En vanwege de ontmoetingen. Maar ook vanwege de tradities. In een rouwstoet door een dorpsstraat: dat maak je niet vaak mee. De kist op een kar, getrokken door paarden. De dood ìs niet mooi, nooit. Maar het kan tòch ‘mooi’ zijn om een afscheid in gepaste stijl te beleven. Van de oom, die opgegroeid was met paarden, en z’n hele leven van paarden heeft gehouden.
En van zijn familie. Hij was de laatste van de oudere generatie.

Het geborduurde schilderijtje staat in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Turkse borduurtechnieken

Turks borduurwerk vertoont een heel eigen karakter, dat tot uiting komt in zijn schitterende, vaak gestileerde traditionele bloem- en vruchtmotieven. Het rijke effekt van dit borduursel ontstaat door een overvloedig gebruik van goud- en zilvergaren, gecombineerd met een groot tintenscala van milde kleuren. De borduurkunst heeft in de islamitische kunstvormen altijd een vooraanstaande rol ingenomen en uit de geschiedenis zijn verbazingwekkende rijk geborduurde kleden en gewaden bewaard gebleven. Aan het eind van de 19e eeuw werden vakscholen voor meisjes opgericht en daar konden meisjes uit het hele land leren kleding te ontwerpen en naaien en borduren. De schitterende borduursels die het resultaat vormen van dit onderwijs staan in hoog aanzien.

De Turkse borduursels worden gemaakt met vaak àndere steken dan die wij kennen. Sommige steken lijken op de onze, zoals de veelgebruikte Sarmasteek, die lijkt op de satijnsteek. Dit boek over Turkse borduurtechnieken legt de steken uit en geeft veel voorbeelden om zelf fraaie bloemmotieven te vullen met die wonderlijke en sierlijke steken.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mijn mooie kussen

Mijn mooie kussen! Eindelijk af!
Een kussen als symbool van rust en ruimte.
Het is nogal groot uitgevallen en ik nam het mee naar buiten. Op zoek naar rust en ruimte? Dan kan ik beter maar weer gauw naar binnen gaan.
Al drie weken is het hier weer elke dag herrie. Op de hoek van het straatje had de gemeente eindelijk (na twintig jaar!) een veldje bloemen ingezaaid. Daar mochten we als bewoners een zomertje van genieten, maar nu wordt het weer gebruikt als opslagplaats. In de buurt wordt een extra fietspad aangelegd en de riolering en de glasbakken en de bergen zand werden op de hoek van onze straat gedumpt. De hele dag rijden vrachtwagens af en aan om de boel te brengen en te halen en te laden en te lossen. Telkens ‘bam!’ met die zware machines en die dreunen kun je hier goed horen. Niet leuk dus.

Er is zoveel wat niet leuk is. Vooral in het groot, en dan is een teleurstelling over drie weken herrie nogal gezeur. Het zullen wel weer drie maanden worden, want ze zijn nog lang niet klaar. Maar dat is óók gezeur. Met de beelden van wat er in de wereld gaande is – orkanen en overstromingen – is eigenlijk àlles ‘gezeur’. Ik kan ook blij zijn dat de gemeente een fietspad aanlegt en dat de verkeerssituatie verbetert. Maar toch, èlke dag die herrie in de straat (behalve zondag) is niet fijn. En na twintig jaar had ik het hier nu wel eens rustig willen hebben.
Dus ik legde even mijn kussen tegen het beton en ging weer naar binnen. Blij dat het af is!
(hier liet ik de foto’s zien van toen ik nog bezig was met kleuren kiezen)

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk bij Ikea (maar daar niet te koop)

Een super wand-decoratie hing jarenlang bij m’n dochter in huis. Tussen de kast en de deur had het precies het juiste plekje. Totdat ze een keer vroeg of ik nog eens wat anders mee wil nemen, want ik heb toch genoeg (zei ze). Dat deed ik vandaag. We gingen op bezoek, en namen een paar wandkleden en geborduurde schilderijen mee. Kon ze kiezen. Twee wandkleden waren perfect voor de vrijgekomen plekken en we hadden er plezier in dat ze daar zo mooi uitkwamen. En of wij de oude wand-decoratie dan maar weer wilden meenemen. Is goed….

Daarna gingen we nog even naar Ikea, want ook de dochter kon wel weer een nieuwe boekenkast erbij gebruiken. We aten nog wat hotdogs en frozen yogurt en daarna reden we het karretje met nieuwe aanwinsten naar buiten. Klep van de auto open om de boekenkast erin te doen, en toen zag ik die wand-decoratie. Zal ik nòg een keer…..? Het vorige blogje over “Merklap bij Ikea?” is nu al wekenlang het meest-gelegen blogje. Zal ik nog eens zo’n foto maken van een authentiek handwerk met de Ikea-kleuren op de achtergrond?

“Kom je??? We ga-haan!” “Ok, ik kom al!”

Lees reacties (2) of geef een reactie

Schilderijtjes geborduurde zonnebloemen

Een beetje zon: daar verlangen we alweer naar, na al die regen. Maar er zijn gelukkig wel zonnebloemen te koop en één zo’n bloem vult gelijk je hele kamer met een zonnige uitstraling. In de Libelle verscheen eens een patroon om zonnebloemen te borduren en toen ik het zag (bij m’n schoonmoeder) was ik er gelijk wèg van. We waren bij haar op bezoek en ik vroeg of ik het mocht uitscheuren terwijl de Libelle nog nieuw was. Dat mocht en ik ging het direct borduren. Goede herinneringen aan!

En ik was niet de enige die gecharmeerd was van dit patroon, want later kwam ik de vier geborduurde vakjes nog vaker tegen. En nu ook een uitgescheurd patroon. Niet meer zo nieuw als destijds, maar wel een leuke illustratie dat dit patroon veel mensen aansprak. Het patroon is gevouwen en gekreukeld, en waarschijnlijk ook gebruikt. En misschien straks nog een keer gebruikt, door iemand die ook gelijk op slag verliefd wordt op deze zonnebloemen-compositie.

Soms schijnt de zon, en soms moeten de kaarsjes al aan in september. Maar borduren kan altijd, en je wordt er ook altijd vrolijk van. Soms van de afbeelding, en soms van het borduren zèlf!

(Vraagje: welk borduurwerk van deze drie zou door mij zijn gemaakt?)

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Tijdschriften voor Kunsthaken


Grote tijdschriften met grote foto’s en vooral: grootse patronen!
In het Duitse tijdschrift “Kunst häkeln” verschenen kunstig-vormgegeven foto’s en patronen van heel veel prachtige gehaakte kleedjes. Wel een beetje ongelooflijk wat er in die tijd (eind zeventiger jaren) allemaal werd gehaakt. Elk tijdschrift heeft in het midden een heel grote foto over twee pagina’s en daar spat het haak- en decoratieplezier vanaf.

Op mijn collage-foto is telkens de voor- en de achterkant van vier tijdschriften te zien, en die plaats ik nu ook te koop. Belangrijk om te weten: deze tijdschriften verschenen destijds ook in Nederland, met een aparte bijlage voor de Nederlandse patronen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

“Better homes and gardens”

Handwerken is leuk….. maar soms lijkt het zo irrelevant. Misplaatst. Ik was met dit boek bezig, genoot van de mooie blokken, maakte er een foto van. En wilde het op m’n blog plaatsen. Ik zag de ondertitel: “Better Homes and Gardens”. En dan zie ik die verschrikkelijke beelden weer van hoe het eiland Sint Maarten eruit ziet nadat een orkaan erover heeft geraasd. Die mensen hadden ook ‘better homes and gardens’ en in een paar uur werd dat verwoest. Wat heb je aan een mooie quilt als het dak van je huis waait?

Handwerken is leuk. Het biedt ook troost en afleiding. En het is goed om dankbaar te zijn voor onze huizen, te genieten om die gezellig te maken. Maar we beseffen ook de betrekkelijkheid.
Het mooie boek met 501 quiltblokken mag hopelijk nog weer nieuwe inspiratie bieden voor een oude hobby.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over poppen om zelf te maken

“Poppen maken is één van de meest geliefde vormen om met textiel te werken”. Ik weet niet of dat echt zo is, maar dat staat wel op de achterkant van één van deze poppenboeken. Wat zijn er in Nederland enorm veel poppenboeken verschenen! Wel meer dan honderd, want dat zei iemand laatst tegen me. Veel boeken komen uit de zeventiger jaren, want toen was het maken van poppen een rage. Nu is het maken van ‘amigurumi’ al een paar jaar heel populair, dat is het haken of breien van knuffel-dieren. Sommige van deze boeken zijn dan ook weer prima te gebruiken. In m’n shop heb ik al een aparte categorie voor de poppenboeken, en die breid ik nu uit met de boeken over knuffel-dieren en beren.

Poppen zijn zo oud als de mensheid en hebben een rol gespeeld bij allerlei volken en culturen: de cultus-pop. Maar daarnaast behoren ze ook tot de wereld van het kind. Ons woord ‘pop’ komt van het latijn: ‘pupus’ en dat betekend ‘jongske’. En ‘pupa’ is de benaming die de Romeinen gaven aan een pasgeboren baby vóór deze een eigen naam had ontvangen.
Sinds de late Middeleeuwen zijn er in West-Europa berichten over twee soorten poppen: de speelpop die met andere speelzaken in miniatuur behoort tot het zogenaamde ‘poppegoed’. Voor deze poppen werden de fabrieken in Neurenberg de belangrijkste leverancier. En daarnaast de modepop, die naar de laatste mode was gekleed en kon worden besteld in Parijs. Die poppen waren dan mode-voorbeeld voor de toonaangevende kringen en werden over de hele wereld verzonden. Pas bij het verschijnen van de eerste modetijdschriften aan het eind van de 18e eeuw werd deze functie door modeprenten overgenomen.

Terug naar onze tijd: Er zijn dus nog heel veel mooie boeken met voorbeelden en aanwijzingen om zelf poppen èn kleertjes te maken! Je eigen restjes gebruiken voor een miniatuur-truitje. Of een pop maken terwijl je kind toekijkt, en ziet hoe je zèlf iets kunt maken. Of genieten van een mooie opstelling van een aangeklede pop. Of een eigentijdse knuffel maken aan de hand van een seventy-patroon. Of een voorstelling verzinnen met poppenkast-poppen. Er is van alles mogelijk, en dit zijn hele leuke boeken!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Arts and crafts uit Zuid Amerika

In Mexico is de ‘craft’ ontwikkeld om te schilderen op boombast. Deze is eerst in water geweekt en geklopt tot papiermassa en daarna beschilderd met traditionele motieven. Een kaart met deze afbeelding vond ik in een boek met ‘Artisane Mexicana‘. Verbazingwekkende en mooie dingen zijn er in Zuid (en ook Noord)-Amerika gemaakt. Soms in technieken die wij niet kennen. En ook in leerbewerken, pottenbakken, houtsnijwerk, smeedwerk, weven. Voor dat laatste is onder handwerkliefhebbers vaak belangstelling, om te weten welke technieken in andere culturen werden gebruikt. En hopelijk is iemand blij met een boekje wat de Bolivian Tubular Edging en de Crossed-Warp Techniques uitlegt. Op kundige wijzen werd en wordt met eenvoudige middelen mooi weefwerk gemaakt.
Ik plaats ook een klein boekje met North American Indian Arts in m’n shop. Daarin een overzicht van traditionele ambachten, waarin zulke karakteristieke en artistieke gebruiksvoorwerpen zijn gemaakt.

En de textielkaart: benieuwd of daar ook een liefhebber voor is! Ik vind het zelf een prachtige kaart, waarop in de Mexicaanse kleuren veel te zien is.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Poezenkaarten

Ze waren zò schattig: de poezenkaarten. In mei liet ik deze kaarten zien op m’n blog en vertelde dat ik ze bijsloot bij een bestelling. Het waren ideale kaarten die door veel mensen werden gewaardeerd. Gister kreeg ik zelfs twéé reacties van mensen die zeiden dat ze hun bestelling hadden ontvangen en (ook) blij waren met de kaarten. Helaas is de poezen-kaarten-pret nu voorbij. Ik had een flinke voorraad, maar die is nu op. Ik heb nog wel een klein voorraadje jonge-dieren-kaarten, en die zijn net zo mooi:

Voor iets grotere bestellingen heb ik nog een aantal zakjes met zaadjes voor in de tuin. Ik weet natuurlijk niet of een ontvanger ook een tuin heeft, maar het gaat om het aardigheidje.
Soms krijg ik ook een bestelling uit België en dan vind ik het vaak sneu als er zulke hoge verzendkosten moeten worden betaald voor bijvoorbeeld één boek. Ik heb nu een stapeltje oude tijdschriften klaargelegd die ik dan bij een bestelling kan bijsluiten. Dit zijn tijdschriften die minder geschikt zijn voor m’n shop, maar nog wel heel leuk om door te bladeren. Zo’n extra tijdschrift kan dan mee voor dezelfde porto-prijs. Zo doe ik m’n best om een bestelling extra leuk te maken om te ontvangen, en ik waardeer jullie reacties óók enorm! Ik vond het leuk om via de reacties te merken dat de dieren-kaarten zo werden gewaardeerd.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bubbeltjes enveloppen

Iemand die al wat vaker wat bij me had besteld, mailde dat ze m’n bubbeltjes-enveloppen waardeerde. En iemand anders vroeg waar die te koop zijn. Antwoord: bij een kantoorboekhandel. Af en toe maakt m’n man een omweg met de fiets vanaf z’n werk en dan haalt hij weer een voorraadje. M’n boeken mogen dan ‘tweedehands’ zijn, ik wil ze toch wel graag goed verpakken! Soms geef ik een extra stootkussentje van bubbeltjes-plastik als ik denk dat het boek anders zou beschadigen bij de plof op de mat. Veel boeken zijn weliswaar tweedehands, maar zien er nog mooi en nieuw uit. Ik vind het fijn als zowel het boek als de verpakking worden gewaardeerd, en bedankt dat sommigen dat lieten weten!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude haaktijdschriften

Veel variatie, veel mogelijkheden, veel ideeën, veel patronen, veel voorbeelden en veel haak-inspiratie!
Haken werd in de vorige eeuw in veel landen beoefend, en soms kwamen tijdschriften uit Frankrijk of Duitsland bij ons terecht. En soms werden die buitenlandse tijdschriften gewoon van een Nederlandse vertaling voorzien en op de markt gebracht, want de behoefte aan patronen was groot. En dat is het nu weer. Dus ik ben blij dat ik twaalf-min-één oude haaktijdschriften op m’n shop kon zetten. Boordevol aantrekkelijke patronen en heel mooie foto’s. Voor kleedjes en kleden, gordijntjes en gordijnen, kastrandjes en kussens, spreien en zakdoekrandjes en nog veel meer.

Waar die ene is gebleven? Die heb ik op het laatst achtergehouden, want daar zag ik een patroon in wat me zo aansprak dat ik het eerst zelf nog wil maken. Zo gaat dat met die (oude) tijdschriften…. je voelt gelijk de kriebels om een nieuw haakproject op te zetten. Elf mooie tijdschriften voor m’n shop dus!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een leuke haak-variatie: Ruithaken

Veel mensen hebben een geruite plaid in de auto liggen. Wij hebben er twee: een goedkope in bekende kleuren die soms wordt gebruikt om iets af te dekken, bijvoorbeeld als er een fiets in de auto moet en je wilt de lak beschermen. En een mooiere van echte wol, souvenir uit Schotland. Die ruiten zijn zò mooi en klassiek, daar ben ik na al die jaren nog steeds niet op uitgekeken. Herkenbaar wel denk ik, die liefde voor klassieke en mooie geweven ruiten. Nu vond ik een paar patronen waarmee je zelf ook je eigen ruiten kunt hàken! Er is veel belangstelling om van alles en nog wat uit te proberen op haakgebied en nu dus ook: Ruiten haken!

De naam ‘Weefhaken’ is al in omloop voor de techniek om tijdens het haken een lange draad om te haken, en dat is weer wat anders dan in dit patroon wordt uitgelegd. In het patroon wordt de basissteek die gebruikt wordt de “Labyrinthsteek” genoemd. Dus de naam ‘weefhaken’ kan hier niet voor gebruikt worden, en labyrinth-haken lijkt me niet zo geschikt. Dus dan is ‘Ruithaken’ misschien een goede naam. Voor wie dus iets anders wil dan een geweven plaid lijkt me dit een leuk patroon voor een eigen gehaakte geruite deken. En voor wie op zoek is naar nieuwe toepassingen van het populaire haken, want deze toepassing is nog weinig bekend. Ruithaken!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie