Archief voor december 2017

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Kerstquiltje

Op de Veluwe ligt al een dik pak sneeuw. We beginnen in de sfeer te komen!
Deze foto maakte ik vanmorgen, en het quiltje maakte ik een paar jaar geleden. Ik gebruikte al die kleine restjes die nog over waren van de jaren negentig, en juist dat puzzelen om genoeg te hebben maakte het leuk om dit te maken. De boekjes hieronder komen ook uit die negentiger jaren. We waren er vroeger dol op, op die kleine boekjes en op alle leuke tips en mogelijkheden om Kerstkaarten te maken van theezakjes-patchwork en Kerstkaarten van patchwork, en Kerst borduren op kaarten en Kerstcreaties in stof en karton.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Soldaten zonder geweren

Eind jaren twintig van de vorige eeuw waren er handwerkers  in Denemarken die zagen dat het belangrijk was om zich aaneen te sluiten om de textiele kunst van hun land te beschermen en aan te moedigen. De industriële revolutie dreigde het handwerk te verdringen. Er werd een Deense vereniging voor Heimatwerk opgericht. Zo konden de vele handwerk-tradities in dit Scandinavische land beter bewaard blijven.  In Zwitserland was ook zo’n vereniging en enkele leden daarvan gingen in de zestiger jaren op bezoek in Denemarken en brachten verslag uit. Ze genoten van het vele moois wat ze te zien kregen. Dat staat in dit oude tijdschrift Heimatwerk te lezen, met mooie oude foto’s erbij. Het lijkt wel iets van onze tijd: reizen maken naar andere landen om daar handwerk te zien, maar dat wordt dus al langer gedaan. Van het verslag werd ook een Nederlandse vertaling gemaakt en die is als inlegboekje bijgesloten. Goed leesbaar dus.

Zo las ik ook over de drie soldaatjes die op de voorkant staan. Het is een aandenken van die Zwitserse reis naar Kopenhagen. Ik vond ze zò leuk dat ik ze wilde naborduren en toen ik daarmee klaar was liet ik ze zien aan iemand die net terug was van een vakantie in Denemarken. “O ja, dat motiefje van drie soldaten zie je daar overal!” zei ze. De drie gestileerde gardesoldaten van de Koninklijke Wacht heffen krijgshaftig hun benen voor de paradepas. De beremutsen staan hoog op hun hoofden. Maar déze soldaatjes dragen een naald in plaats van een geweer! Dit patroontje was verwerkt in een speldenkussentje en won daarmee een prijs toen die Zwitsers weer thuis waren. En ik denk dat dit superleuke patroontje nu ook weer een prijs verdient, in ieder geval de prijs van wat aandacht. Naalden in plaats van geweren: prachtig!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte kleedjes (zijn niet alleen rond)

Gehaakte kleedjes hoeven niet alleen rond te zijn. En ze hoeven al helemaal niet nieuw te zijn, want die oude kleedjes zijn ook prachtig. En de patronen hoeven ook niet nieuw te zijn, want juist die oude patronen zijn zo bijzonder. Diny Zijp schreef verschillende boekjes over Gehaakte kantjes en kleedjes en nu vond ik ook een boekje van haar wat in het Duits is vertaald. In het voorwoord vertelt ze dat ze de kleedjes die ze in haar boek heeft afgedrukt allemaal heeft gekregen. Soms waren het  half vergane erfstukjes. Ze haakte ze allemaal na en maakte er patronen bij. Deze kleedjes zijn toch weer heel anders dan de kleedjes van de Durable-boekjes. Ze zijn wat meer ‘sophisticated’, of zou dat door de mooie zwarte foto’s komen? Je ziet de oude herkomst er ook echt van af. Dit Duitse boekje Omas Häkelgeheimnisse plaats ik in m’n shop, het kleedje wat eronder ligt wordt morgen opgehaald. Ik heb nog veel meer oude gehaakte kleedjes liggen maar eigenlijk nog niet zo de moeite genomen om die ook in m’n shop te zetten. Ik dacht dat tegenwoordig mensen meer geïntereseerd zijn in zelf haken, maar misschien heb ik me vergist. Dus wie weet ga ik die andere oude kleedjes ook nog eens fotograferen op m’n donkergroene vloerkleed, waar ze zo mooi op uitkomen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude boekjes Frivolité

Voor wervende teksten moet je bij de Burda zijn (dat kan ik niet overtreffen):
“Betoverende kleedjes – grote klasse”
“Zo fantasierijk kan men patronen maken van ringen en boogjes”
“Van eenvoudig tot gecompliceerd kantwerk”
“Hoe een stuk draad een kleinood wordt”
en de mooiste kreet: “Nauwelijks te geloven dat dit alles uit twee draadjes kan ontstaan.”

Ik kreeg een vraag welke boekjes Frivolité ik heb, dus haalde ik ze allemaal uit m’n kast. Sommige legde ik met de achterkant op de foto, dat kwam mooier uit. Het wordt een beetje een saaie opsomming, maar terwille van de linken doe ik het maar:
Frivolités, Frivolité, Kantklossen en Frivolité, Kleurrijk Frivolité, Frivolité, en het tijdschrift van Burda met eveneens die naam: Frivolité.

Voor frivolité-liefhebbers zijn dit fijne boekjes, waar alles duidelijk in is beschreven. Juist voor dit handwerk-onderwerp vind ik het leuk om oude boekjes aan te bieden, want bij mijn weten zijn er (nog?) geen nieuwe boekjes hierover verschenen. O ja, en dan is er natuurlijk vroeger ook nog een deel in de Ariadne-bibliotheek verschenen: Frivolité, vroeger en nu.

De kleine frivolité-bloemetjes liggen al tijden bij m’n computer, ik denk dat ze daar inmiddels horen. Blij dat ik ze eens kon gebruiken.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Mnostu-kussentje in de sneeuw

Als het sneeuwt, dan voelen we ons toch weer een beetje zoals we ons als kind voelden. Een beetje excited. Ik hou ervan dat structuren ineens heel anders lijken, zoals hier in mijn metertje-moestuin. Ik pakte m’n geborduurde kussentje en wilde even uitproberen hoe dat staat. Hm, matig. Maar toch net leuk genoeg om te laten zien.

Iemand was eens aan een groot alfabet begonnen maar bleef steken nadat de letters M N O en daaronder waren de letters S T U geborduurd. Ik maakte er een kussentje van. Mijn mnostu-kussentje, ha! Letters borduren is reuze leuk, ook dus als je niet alle 26 letters tegelijk wil. Een leuk boekje waar veel verschillende alfabetten instaan is Aftelbaar ABC. Bezig zijn met letters is trouwens óók een goede manier om je weer een beetje kind te voelen. We zijn nooit te oud om dat gevoel weer even op te halen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mozaa

Vroeger ging ik met mijn kinderen wel eens een speelgoedwinkel in. Dan mochten ze iets uitzoeken.
Nu is het andersom: mijn dochter nam mìj mee een speelgoedwinkel in! Twintigers en dertigers zijn tegenwoordig veel beter thuis in spelletjes dan hun ouders. Ik bevond me dus in goed gezelschap toen ik laatst in een gezellige stad door m’n dochter mee naar binnen werd genomen. Een grote winkel boordevol spelplezier. O ja: eerst had ik háár meegenomen in een wolwinkel, en dat werkte goed uit want nu kan ze weer breien, nadat ze dat meer dan twintig jaar niet had gedaan.

Ik zei dat ik wel eens een soort opvolger wilde van Rummicub. Niet te moeilijk, maar gewoon een simpel spelletje waar je jarenlang mee vooruit kunt. En dat werd Mozaa. Dat spelen mijn lief en ik nu elke avond onder de koffie. Gewoon even kaartjes aanschuiven en precies genoeg uitdaging. De regels ga ik niet uitleggen (wie het ook wil kopen heeft het gauw genoeg door). Maar ik ging natuurlijk wel iets anders er òp leggen, op het spelletje van gisteravond. Een leuk probeerseltje van weven, in precies dezelfde kleuren als de spelkaartjes. Ik heb nog zo’n leuk proeflapje en daar ga ik volgende keer wel wat over schrijven. Maar dan moet ik eerst weten of dit inderdaad volgens de techniek van het Dubbelweven is gedaan. Weet iemand dat?

Lees reacties (3) of geef een reactie

Lesboeken patroontekenen

Kennen jullie de Dame met de Duif? Het is het symbool van de E.N.S.A.I.D. En die interessante afkorting zijn veel handwerksters (en vooral de naaisters) vast wel eens tegengekomen. De geschiedenis van de bekende naaimethode gaat terug tot 1912. Mw. Hendrikse-Knapen had een methode bedacht om patronen te maken die voor elke maat geschikt zijn. Op een dik vel papier was een basispatroon gedrukt. Waar de lijnen van richting veranderden, was steeds een rij gaatjes geponst met een cijfer (voor de maat) bij ieder gaatje. Het grondpatroon legde je op patroontekenpapier en dan moest je door de gaatjes die bij jouw maar hoorden een punt zetten op het onderliggende papier. Vervolgens werden alle punten met elkaar verbonden en dan had je je eigen patroon in je eigen maat!

Meneer Hendrikse hielp zijn vrouw en ontwierp een apparaat waardoor een groot aantal vellen tegelijk geperforeerd konden worden. Zo ontstond de naam (Snel)apparaat. Mevrouw Hendrikse wilde de apparaten op grote schaal verspreiden en zo ontstond de Eerste Nederlandse Snelapparaten Industrie.

Nu was er alleen nog een D nodig, om een goede afkorting te kunnen krijgen. Later werd aan de D de betekenis van “Dame met Duif” gegeven. En dat plaatje is nog steeds het logo van de ENSAID. Er zijn nog steeds goed-bezochte modevakscholen die het leerplan van de ENSAID gebruiken en de organisatie is nog steeds een begrip, hoewel er ook andere leerplannen zijn ontwikkeld. Zoals het leerplan van Modevakschool Haarlem. Hieronder een opengeslagen pagina van beide leerboeken. Ook het boek Patroontekenen & Ontwerpen bouwt voort op dit idee: door het maken van je eigen aangepaste patronen kun je altijd-passende kleding zelf maken.

Het boek wat ik te koop plaats is vermoedelijk uit 1935 en behoorlijk nostalgisch. Er zijn ook lessen met vragen die iemand vele jaren geleden in keurig handschrift heeft ingevuld. Zoals: “Waarmede wordt een mooi monogram geborduurd in een heerenjas?” (antwoord: met gele zijde). En: “Hoe brengt men gemakkelijk borduurpatronen over?” Antwoord: kalkeren.
En zo kwam ik op de gedachte om een oud pakje kalkeerpapier hierbij te leggen. Voor een verzamelaar of voor iemand die niet alleen de oude methode wil gebruiken, maar ook wat oud materiaal.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren op stramien

Borduren op voorbedrukt stramien kan een hele plezierige ervaring zijn, die veel voldoening geeft en misschien de basis is voor nog veel meer borduurplezier later in het leven. Zelf heb ik er heel positieve ervaringen met zo’n pakket. Ik kreeg als kind zo’n kant-en-klaar pakket en merkte dat ik het heerlijk vond om te borduren. Later gaf ik ook eens zo’n pakket aan een nichtje, en dat was leuk om te geven want je helpt een kind dan echt over de borduurdrempel heen.

Deze foto laat zien hoe zo’n voorbedrukt stramien (met blauwe ster, voor m’n shop) eruit ziet. En ook een stuk als het af is: de geborduurde rode ster, en wie weet wil iemand daar zelf nog een kussen van maken voor kerst. Ik kreeg een vraag hoe je zo’n kussen maakt en die heb ik al per mail beantwoord maar misschien hebben anderen er ook nog wat aan. Gewoon met de goede kant onder op een stuk stevige stof leggen, en dan met de naaimachine de zijkanten dichtstikken. Uiteraard een stuk van ongeveer 20 cm. openhouden, om de ontstane hoes te kunnen keren. Je propt dan het hele kussen door de opening, en merkt dan dat de hoeken niet meewerken. Dus die moet je eerst schuin afknippen, zodat de hoek strak kan worden. Hierna nog een binnenkussen erin. De vragenstelster zei dat ze meer dan tien van zulke geborduurde stukken stramien  had liggen, gemaakt door iemand met een handicap. Dan is het nòg fijner om er zo gauw mogelijk kussens van te maken, om de borduurster het gevoel van voldoening te geven wat ze echt verdiend heeft. Het is zo sneu als iemand al dat werk doet, en er geen resultaat van ziet. Daarna kreeg ik nog een mailtje dat de kussens bijna af waren, en dat deed me plezier om te horen. Het hoeft niet veel te kosten om zoiets af te maken, want je kunt soms al voor 1,50 een binnenvulling kopen, bijvoorbeeld bij de Action.

Het linkerkussenovertrek kocht ik zelf onafgemaakt een keer op een markt en naaide ik tot kussenovertrek. Ik legde het hier op de foto omdat het misschien iemand nog wat houvast geeft: via de opening moet er nog een binnenvulling in en dan overhands dichtnaaien.

Niks laten liggen dus, ‘Action’ om dingen af te maken!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Popje aan de rand van het land

Het klederdrachtpoppetje (wat ik in oktober meenam op vakantie) staat op het uiterste zuid-westelijk puntje van Nederland. Dit is natuurgebied Het Zwin. We maakten nog een avondwandeling en zagen de zon zakken en de avond vallen (wat een aparte manier om dat te zeggen eigenlijk, het vallen van de avond). Het zijn van die magische momenten die je zo intens kunt beleven. De rust, de rand van het land, de ruimte. In een vorig decennium waren we hier ook eens geweest en zoiets blijft dan heel lang in gedachten en als je er dan nòg eens komt dan geniet je er haast nòg intenser van.

Op die avond genoot ook bijzonder van het foto’s maken, en ik verheugde me er al op om deze te laten zien. Maar als je dan weer terug bent van vakantie, dan zijn er weer zoveel àndere dingen en dan blijven soms toch de mooiste foto’s nog liggen. Nu dan dit schatje, misschien kun je erbij denken dat ze Sinterklaas weer wegwuift, op weg naar waar hij vandaan kwam. Het popje heb ik nu wel vaak genoeg laten zien, tijd voor een plekje in m’n shop. Het is maar een simpel toeristenpopje, maar eigenlijk vind ik iets nooit ‘maar’ toeristenspul. Er wordt toch iets overgebracht, uitgedrukt, en ook al is dat machinaal of op grote schaal gedaan, het hééft toch wat. Over het Zeeuwsch Volk in Zeeuwsche dracht werd in 1935 al een boekje geschreven, met nog veel mooiere foto’s dan de mijne, want die foto’s waren van èchte mensen. Het is een deeltje uit de Libellen-reeks, en het geeft weer hoe de dracht in Zeeland belangrijk was. En misschien wilde ik dat met mijn ongewone foto ook wel uitdrukken, hoe mooi dat was.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ariadne Kruissteken extra

Er zijn zò veel mooie tijdschriften verschenen met mooie kruissteekpatronen, en temidden van die kruissteek-overvloed nemen de Ariadne-extra’s een bijzondere plaats in. Er zijn veel vrouwen die hier goede herinneringen aan hebben, en daar hoor ik zelf ook bij. Bij het doorbladeren herkende ik veel mooie patronen, sommige die ik zelf maakte. Het zijn mooi gestylde tijdschriften, duidelijke patronen en aansprekende voorbeelden. Deze drie plaats ik in m’n shop, met ook weer enkele pagina’s die hopelijk wat houvast geven bij het zoeken. Want sommigen zijn op zoek naar specifieke patronen-van-vroeger en wie weet stonden die patronen hier wel in.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ariadne’s poppen en beesten

De voorkant van deze Ariadne-extra geeft geen goede indruk van de inhoud, want die is veel mooier dan je zou denken. Er staan veel patronen in van leuke poppen, ook klederdrachtpoppen. Om een indruk te geven plaatste ik veel foto’s van dit tijdschrift in m’n shop. En ik maakte een foto die een beetje tussen-sinterklaas-en-kerst is. Dus voor wie sinterklaas te weinig poppen heeft gebracht, vind in dit tijdschrift genoeg voorbeelden om ze zelf te maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Houten gordijnringen

De gordijnen nog dicht, het is nog zo donker. Vroeger werden houten gordijnringen gebruikt om er een klein borduurwerkje achter te bevestigen. Ik laat mijn gordijnen nog even een uurtje dicht, en dan komt m’n blogje ook wat later. Soms is het lastig om weer op gang te komen. Tot straks!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijden en tradities op 5 december

Vrolijke kinderen wachten Sinterklaas en Zwarte Piet vandaag op. Op scholen en creches komen ze vandaag langs. Deze ansichtkaart toont een Volendams schoolklasje, net na de oorlog. Meer dan voorheen zijn we er in onze tijd van bewust hoe tradities gewoon kunnen veranderen, politiek worden bijgestuurd. Sommige dingen blijven, andere dingen worden aangepast. De tijd verandert, de gewoonten veranderen ook. Soms vanzelf, en soms via een flinke discussie. De Nederlandse klederdrachten zijn natuurlijk ook allang veranderd, maar zoals dat gaat bij folklore: het roept toch ook altijd wat heimwee en nostalgische gevoelens op. Ik plaats een mooi boekje in m’n shop, om het nog eens na te kijken. Zò was dat vroeger….

Overigens viel me op dat zowel het boek als de ansichtkaart allebei uit 1948 zijn. Bij al die vrolijkheid vandaag misschien leuk om even het verschil met vroeger te zien.
Het klederdracht-rokje van oerdegelijke geweven stof vind je ook in m’n shop. Misschien ook wel bijna 70 jaar oud.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hexagonnen op 5 december

Een aparte vorm van quilten is het omtrekken van stukjes karton met een stukje stof en daarna al die stukjes aan elkaar naaien. Liefhebbers van deze manier van patchwork noemen zo’n stukje liefkozend ‘hexjes’ of ‘heksjes’. Eerst was een heks iemand om bang voor te zijn, maar door veelvuldige voorstelling dat er ook ‘lieve heksen’ zouden bestaan en door het verkleinwoordje ‘heksje’ is de spanning weg. Net als met Sinterklaas: eerst moest je er als kind bang voor zijn en werd de geheimzinnige man als tuchtmeester erbij geroepen als ouders hun kind wilden bedreigen (of bedonderen). Later was het alleen maar een lieve oude opa die graag kadootjes uitdeelt. En eerst waren zijn zwarte helpers enge figuren die rake klappen konden uitdelen met hun roe. Maar via een politiek-geladen discussie die het hele volk voerde (en beroerde), zijn het nu gewoon aardige jongens die vrolijk rondhuppelen en met snoepjes strooien.

Terug naar de heksjes. Dat zijn dus zowel de kartonnetjes als ze nog kaal zijn en de zeshoekjes van stof (waar de hulp-kartonnetjes weer zijn uitgehaald).  Dit soort patchwork werd honderd jaar geleden veel gedaan, en is nu ook weer populair. Vaak hebben vrouwen dan een klein trommeltje waar ze stukjes stof in bewaren, en de kartonnetjes en naald en garen. Ideaal om mee te nemen in de trein (heb ik vaak op hun blogs gelezen, maar zelf heb ik dat nog nooit gedaan). Deze kartonnetjes waren dertig jaar geleden eens bijgevoegd bij een nummer van Handwerken zonder Grenzen, en iemand was toen aan een deken begonnen maar die kwam nooit af. Nu wilde ze (30 jaar later dus) graag weer verder en vond bij mij de kartonnetjes die ze nodig had. Zij blij! En ik ook, want van zulke bestellingen wordt ik ook blij. Het is gewoon leuk om te bedenken dat iemand na drie keer tien jaar weer verder kan, dankzij iets wat ze in mijn shop had gevonden. Voor anderen plaats ik weer een nieuw zakje in m’n shop.

Vandaag dus de dag van Sinterklaas, en ik probeerde er in dit blogje maar een draai aan te geven. Hexagonnen omkleden met stof is eigenlijk net zoiets als een kadootje inpakken, en dan een heleboel kadootjes naast elkaar en dan wordt het iets moois, maar dan voor jezelf. Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haakwerk voor iedereen

Haakwerk voor iedereen!
Sierlijk haakwerk voor uw huis
Crochet for the home
en De allermooiste kleedjes.

Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig werden dit soort boekjes uitgegeven, en ze zijn nu weer zò leuk!
Deze boekjes zijn allemaal van een verschillende uitgever en hebben toch hetzelfde formaat. Waarschijnlijk een teken dat iedereen zich prettig voelde bij dit soort boekjes. Ze staan boordevol sfeerfoto’s en duidelijke patronen.
Ik legde ze op een gehaakte sprei, en die staat ook in m’n shop. Hier blogde ik er al eens over. Toen hing ik hem over een landelijk hek, maar hij komt vast ook heel goed uit over een tafel in een huis in kerstsfeer. Eigenlijk komt àl dat haakwerk goed uit in december. Nee, da’s onzin: het komt het hele jaar door goed uit. Want al dat haakwerk is mooi en authentiek en ouderwets en modern tegelijk. Leuk om er weer mee bezig te zijn!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerken met plezier

Maandagmorgen is het, en van dat druilerige vier-december-weer. Er zijn mensen die vroeg zijn opgestaan om zich naar school of werk te haasten. En er zijn mensen die zich afvragen wat ze vandaag zullen gaan doen, na het opruimen van de ontbijtboel en het doen van de boodschappen. Sommigen hebben hun hoofd bij de sinterklaasgedichten die ze nog willen schrijven en sommigen laten heel dat sint-en-piet-gebeuren aan zich voorbij gaan. Er zijn vrouwen die zin hebben in een nieuw handwerk en altijd wel geïnteresseerd zijn in een mooi boek waar heel veel mooie patronen instaan. En er zijn vrouwen die vooral geïnteresseerd zijn in nog een kadootje te regelen. Voor zichzelf of voor een andere handwerkliefhebber. Wie weet als je dit boek bestelt, dat het er dan morgen wel is. Het is een mooie Burda-uitgave: Handwerken met plezier. Ik maakte er net (op maandagmorgen) een heel stel foto’s van om te laten zien wat er allemaal in staat. Er zijn patronen voor kruissteek, gobelin, Engels borduurwerk, richelieu, filethaken, Iers haken en gewoon haken. Voor elk wat wils dus, en dat zouden ook twéé ‘elken’ kunnen zijn, want ik heb twee exemplaren. Daar heb ik nog nooit eerder van gehoord, van twee ‘elken’ en het klinkt dan ook niet goed. Maar in de dicht-tijd kan er ineens veel, en verzinnen we onze eigen woorden als het zo uitkomt. Fijne maandag-druildag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Eerste advent

In handwerkland zijn nogal wat trends te zien. Iets is mode en dan wil iedereen dat maken of hebben. En na een tijdje zakt dat weer af en zijn er weer andere dingen waar de aandacht naar uitgaat. De jutetas, die je met reclameopdruk bij supermarkten kon kopen en zelf bekleden met een handwerk, werd een paar jaar geleden trendy. Ik nam mijn tas-met-gehaakte-tulpjes recent mee naar het strand.

Nog zo’n trend: kerstkaarten borduren. Dat deden we vroeger volop. Niet al te ingewikkeld, maar gewoon een simpel tafereeltje. En dat hééft ook wat! Dit borduurwerkje kreeg ik van een bloglezeres, toen ik op de terugweg van die strandvakantie bij haar op bezoek ging. Zo’n borduurwerkje is niet ouderwets, maar gewoon retro.

Eén kaarsje, omdat het vandaag de eerste advent is. Advent is de voorbereiding op het kerstfeest. Fijne zondag!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurde kerstboompjes

Een hele voorraad geborduurde kerstboompjes. Leuk om een collage mee te maken! Dan is nog beter zichtbaar op hoe verschillend je een kerstboom kunt vormgeven.

Vraagje: welke vorm lijkt het meeste op de kerstboom van het Witte Huis? Die was gister in het nieuws.

Laat wat van je horen en geef een reactie

(Schoen) kadootjes voor borduursters

DMC staat voor heel veel borduurpatronen en veel borduurplezier. Er zijn mooie oude boeken nog in omloop die nog steeds aanspreken. Maar een jaar of tien geleden werden er ook nieuwe patronenboekjes gemaakt en die staan ook boordevol mooie patronen. Als je op zoek bent naar een patroon voor een randje voor een handdoek, of voor iets voor een bruiloft, of voor een kinderkamer, of een omslag van een foto-album: goede kans dat je het hierin vindt. Patronen van dieren en groente en fruit en spelende kinderen en hartjes en bloemen en wijnranken en schelpen en speelgoed en van alles.
Leuke schoenkadootjes in precies het goede formaat.
BathroomLoveFlowersSelection

Laat wat van je horen en geef een reactie

Leesbrillen en grote letters

Op zaterdagmiddag nog even bladeren harken: een lekker klusje en daarna weer fris naar binnen. Bladeren harken vind ik altijd wel leuk om te doen maar dit keer werd ik er duizelig van en dat had ik nog niet eerder meegemaakt. Gelukkig weet ik wel hoe het kwam, want ik had m’n bril opgehouden en dat is een varifocusbril. Dit voorjaar schreef ik erover dat ik zo’n bril had aangeschaft en nu kreeg ik daar een vraag over. Dus kom ik er nog eens op terug. Ik had geschreven dat ik het een hele klus vond om eraan te wennen, maar dat viel eigenlijk best mee en daarna was ik er heel tevreden mee. Een leesgedeelte onderaan, dat is vooral makkelijk in de winkel als je etiketten wilt lezen. Maar bladeren harken is dan weer een ander verhaal, want je kijkt dan wèl naar beneden (dus door het onderste gedeelte) maar niet om te lezen maar om naar de grond te kijken. En dan is de focus-afstand dus verkeerd. Kwestie van steeds een andere bril opzetten dus. Ik heb er één bij de computer (want daar is de afstand ook weer anders) en één in de zitkamer (m’n leesbril) en twee varifocus brillen (want na dit voorjaar kocht ik er recent nog één bij, dat is de bril die ik net buiten ophad). En nog m’n oude bril zònder twee opties en die kan ik dus voortaan beter ophouden als ik in de tuin wil werken. Ik weet niet of iemand dit allemaal interessant vindt, maar dan ben ik er tenminste nog eens op teruggekomen. We leven in een tijd met veel mogelijkheden, en ik voel me wel prettig met vijf brillen en ben ze nooit kwijt.

Bij dit verhaal heb ook nog een leuk boek, en daar kan ik ook nog wel wat over vertellen: het 3Suisses Handwerkboek in grote letter. Echt een geniaal boek. Oudere vrouwen die het allemaal niet zo goed meer kunnen lezen (ook niet met een overvloed aan brillen) kunnen profijt hebben van dit handige boek met standaard-patronen, die in grote letters zijn beschreven. Als ze hun hele leven al hebben gehaakt en gebreid, dan hebben ze aan wat duidelijke aanwijzingen wel voldoende en die staan in dit boek. Ik hoop dat iemand anders er weer veel plezier van heeft.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude boeken

Het was zo’n compleet andere tijd, zo ongeveer honderd jaar geleden. We hebben er wel een beetje een beeld van, door foto’s en films, door boeken en door wat onze ouders vertelden. Maar hoe echt ànders het was kan ik me niet echt voorstellen. Het vervoer, de zware kleding, de strenge regels, de verplichtingen, de ziektes, het harde werken, de zuilen. En het handwerk natuurlijk. Voor het handwerk kunnen we bewondering hebben, en het is leuk om oude technieken opnieuw toe te passen. Maar ze staan natuurlijk niet los van de tijd waarin het zo anders was als nu. Ik ben op m’n blog elke dag met handwerk bezig en dacht erover dat ik dan ook wel eens wat wil schrijven over die compleet andere tijd. Maar dat kan ik eigenlijk helemaal niet, ik weet er gewoon te weinig van. Dus benoem ik  het alleen maar even. Zo tussendoor, aan de hand van deze drie boeken. Ik heb die oude boeken met illustraties van Anton Pieck en Cornelis Jetses altijd mooi gevonden. En ze pàssen ook bij oud handwerk, zoals bij dit geborduurde tafelkleed. Deze drie heb ik al heel wat jaren en wil ik nu weggeven. Is er iemand die er belangstelling voor heeft? Ik heb ze voor het gemak toch maar even in m’n shop gezet. Als er iemand is die ze wil hebben, dan stuur ik ze graag toe, je betaalt dan wel de verzendkosten (pakketje).

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een iconisch portret van Willem van Oranje

Zo stond een geborduurd portret van Willem van Oranje dit voorjaar in mijn kamer. Hierna bracht ik het naar het Openluchtmuseum in Arnhem.

Het portret van Willem van Oranje is ‘iconisch’. Dat betekent dat één afbeelding beeldbepalend is geworden voor iedereen. Er zijn ook geen andere portretten bekend. Dit is het beeld dat de Staten-Generaal en de familie van Willem van Oranje na zijn dood naar buiten hebben gebracht. De rationele rechterzijde is naar de toeschouwer gedraaid. Dankzij massaproduktie van talloze afbeeldingen waarop dit portret werd weergegeven, werd dit zo het heersende beeld van de Vader des vaderlands. Het doel was om de provincies onderling te verbinden in de herkenbaarheid van dit portret.

De nieuwe tentoonstelling De Canon van Nederland laat 50 belangrijke gebeurtenissen of personen zien die bepalend zijn geweest voor de Nederlandse geschiedenis. De persoon en de inzet en het werk van Willem van Oranje heeft daarin natuurlijk ook een grote plaats. In een deel van de tentoonstelling wordt naar voren gebracht hoe dit ene portret steeds bepalend is geweest in de beeldvorming, en in allerlei aspecten en weergaven terugkwam. En dus ook in een borduurwerk. Omdat ik een keer geblogd had over dit portret, werd ik benaderd om dit borduurwerk beschikbaar te stellen voor de tentoonstelling. Iets wat ik natuurlijk heel graag deed!

Op een dag in het voorjaar bracht ik het portret naar Arnhem, waar alles nog in voorbereiding was voor de grote permanente tentoonstelling. Deze is in september inmiddels geopend en ik mocht bij de preview zijn. Dat was grandioos! Hier heb ik daarover geblogd.

En hier is het hoekje waar het borduurwerk nu staat!
Ik had eerder toegezegd om deze uitstalling in een vitrine nog te laten zien op m’n blog, en ik wachtte daarmee tot vandaag.

Van dit prachtige portret heb ik nu kaarten laten drukken!
Vandaag, op 1 december, hiervan de presentatie.
Het is vandaag precies 4 jaar geleden dat ik begon te bloggen op Tweedehandswerk.
De komende tijd sluit ik bij elke bestelling een paar kaarten bij.
Het zijn net kleine schilderijtjes…..

Lees reactie (1) of geef een reactie

Mooie quiltboeken en mijn mooie herfstquilt

Quilts, quilts and more Quilts!
Quilters weten maar al te goed: de ene quilt lokt de volgende uit! Je ziet wat, en dat wil je dan óók!
Er zijn ook zùlke mooie boeken verschenen, die wakkeren dat nog aan.
Het boek Nieuwe Quiltontwerpen van Material Obsession laat dat extra goed zien: de auteurs wilden aan de slag met die supermooie stofjes die in onze tijd beschikbaar zijn.
Of je kunt met 501 quiltpatronen (een enigszins klassiek boek) de wat meer klassiekere kant uit.

Het werd (in onze tijd) ook mode om quilts te maken in Japanse quiltstijl.
En in 300 Quilttips & Technieken kun je nog eens nalezen hoe alles werkt.
Deze zes mooie boeken plaats ik in m’n shop. Over Quilts en Quilten dus!

En de quilt in het midden? Die maakte ik zelf!
(niet recent hoor, een jaar of tien geleden denk ik, maar de foto is wel recent. Speciaal opgezocht op de laatste dag van de herfst)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Iets met voeding

“Iets met voeding of zo”, dat zou er aan de hand kunnen zijn met mijn computer. We hebben hem weer even aan de praat gekregen maar volgende week moet ik hem toch weer wegbrengen.
“Iets met voeding” brengt ook dit borduurwerkje in beeld: een gezellig tafereeltje van een eekhoorntje die z’n wintervoorraad op peil brengt. Dat wou ik ook doen, door eind november nog wat boeken en artikelen in m’n shop te zetten. Maar soms gaat het wat langzamer dan gedacht. Geeft niet, de voorraad is ook wel groot genoeg eigenlijk.
Dit borduurwerkje zou een leukertje kunnen zijn om te verwerken in patchwork. Met wat precies bijkleurende lapjes er een paar randjes omheen maken en dan er een tas van maken. Kleurtjes-bijzoeken deed ik al met de bovenste foto, waarin ook die paarse gloed bovenop de oranje-rood-roze paddestoel is te zien. Daar hou ik van!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dagboek van het borduren

Cecile Dreesmann was in de naoorlogse jaren een bekend schrijfster van boeken over de geschiedenis van het borduren. Ze was toen de meest bekende naaldkunstenaresse van Nederland. Haar boek “Door het oog van duizend naalden” werd ook in Amerika uitgebracht (Sampler’s voor today) en zo kreeg ze ook daar bekendheid. Onder Nederlandse merklapliefhebbers is dit boek niet meer zo bekend, misschien omdat in de titel minder goed uitkomt dat dit boek vooral over oude merklappen gaat. Toch verkoop ik af en toe een exemplaar van dit gele boek, en ik heb nu nog één exemplaar over, en dat is een bijzondere. Het is namelijk gesigneerd door de auteur zelf!

Nadat ze het boekje Borduurkunst I had uitgebracht, vroeg haar uitgever om nog eens wat te schrijven en dat werd Borduurkunst II. De ondertitel is “Dagboek van een borduurster” en dat bracht me op het idee om daar nog eens over te bloggen. Het eind van het jaar is de tijd van nieuwe agenda’s kopen en misschien is het ook wel een idee om zelf een dagboek bij te gaan houden over je hobby. Elke dag opschrijven wat je doet of deed met betrekking tot borduren of quilten. Cecile deed dat in dit boekje 365 dagen lang en in die zin is het wel een ‘dagboekje’ maar toch ook niet helemaal terecht. Want ze maakte er ook een leer-boekje van, met allerlei opmerkingen over hoe iets moet en veel uitleg. Ze was dan ook een oude rot in het vak, met een onbedwingbare neiging om kennis door te geven. Voor ons blijft het leuk om òf dit boekje te kopen en te lezen, òf de tip van een dagboek-bijhouden over te nemen. Of beide.

Laat wat van je horen en geef een reactie