Archief voor mei 2018

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Vrijheid in gebondenheid


Er wordt weer veel patchwork gemaakt met hexagonnen. Van te voren worden er stukjes stof voorbereid en die worden vaak meegenomen op reis of voor een rustig momentje om dan rustig met kleine steekjes om de kartonnetjes gespannen en met kleine steekjes aan elkaar gezet.
Dit vrolijke kleedje heb ik momenteel op m’n tafel liggen. Het past bij de zonnige kleuren van de bijna voorbije meimaand.

Vandaag verschijnt er weer een nieuwsbrief. Voor wie zich daarop heeft ingeschreven: veel leesplezier met het overzicht van m’n blogjes. Het thema is denk ik (dat verzin ik dan maar ter plekke) dat je met handwerk allerlei kanten uitkunt, soms zelfs met zes kanten tegelijk. Maar dat het meestal toch het mooiste als het een beetje in model of in patroon blijft! Vrijheid in gebondenheid!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude theemutsen


Uit de rijke thee-traditie stammen deze behoorlijk oude theemutsen. Vroeger stond ik bijna èlk damesbladen en handwerktijdschrift wel een patroon voor een theemuts en als je erop let dan valt vooral de diversiteit op. Wat zijn er veel verschillende theemutsen verzonnen en gemaakt. Tegenwoordig zijn die niet echt meer nodig en we kunnen er ook niet meer wat bij voorstellen dat de theepot een hele middag of avond warm gehouden moest worden. We zetten gewoon verse als we zin hebben. Maar uit nostalgie-oogpunt of decoratie-oogpunt zijn deze oude theemutsen misschien nog wat voor iemand. Ik plaats ze in de koopjeshoek, en die vulde ik verder ook nog een beetje op want dat was in de mei-maand een beetje in het slop geraakt. Wie weet zit er nog wat voor je bij.

De strooibloemetjes op de geborduurde theemuts zijn heel kenmerkend voor de borduur-stijl uit de vijftiger jaren. Weinig gedetailleerd en toch met een paar kruisjes trefzeker de kenmerken van een bepaalde plant weergegeven. De kenmerken voor de paardebloem zijn trouwens dat ze zich zo uitzaaien. Elk voorjaar besteed ik een paar uur aan het uitsteken van àlle jonge paardebloemenplantjes in het gras. Elke dag een stukje, en op een gegeven moment is het dan klaar. Daarmee ben ik nu ook ‘bij’ en dat geeft een goed gevoel. Mooi om te zien, die gele blommen, maar liever nìet in m’n tuintje. Daar kan ik nu weer rustig theedrinken, zonder me aan die zaailingen te ergeren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Belevingsvlucht


Een spannende dag vandaag voor de regio midden Nederland. Een Boeing 737-800 van Transavia vliegt vandaag de laagvliegroutes van Lelystad Airport. Op een kaart is te zien hoe laat het vliegtuig boven de vele dorpen en langs enkele steden vliegt en dan kunnen we met eigen ogen zien en met eigen oren horen wat een passerend vliegtuig op relatief lage hoogte doet. Deze vlucht is in opdracht van het ministerie en wordt een ‘belevingsvlucht‘ genoemd.

Een paar dagen geleden maakte ik nog een wandeling over de mooie en rustige Veluwe. Zo’n wandeling is soms ook een ‘vlucht’ voor al te veel ‘beleving’ namelijk in de buurtuinen. Dan is het fijn om op mooie dagen even lekker weg te gaan. En het is heerlijk dat er in Nederland nog plekken zijn waar het stil is, bijvoorbeeld in onze bossen. Nu maak ik me net als veel andere mensen zorgen dat het ook dáár niet meer stil zal zijn, als de vluchten op Lelystad doorgaan. Wat erg zou dat zijn! Ik heb de stralend groene foto die ik maakte daarom in zwart-wit weergegeven, maar ik hoop natuurlijk dat het zover niet gaat komen.

Wat verandert alles toch snel! Het is nog maar zo kort geleden dat er veel meer rust was in het land. De ansichtkaarten die ik hierbij laat zien geven iets weer van die tijd. De poppen dragen Veluwse Werkdracht, Opknapdracht en Kerkdracht.
Het zijn bijzondere kaarten want de poppen op de foto’s zijn gemaakt door Fie van Dijk uit Lunteren. Zij is onder handwerksters welbekend en is al tientallen jaren actief in de handwerkwereld en ze is dat nog steeds.

Wij dragen op een heel andere manier onze werk- en kerkdracht, maar wat zouden we er van ‘opknappen’ als als die vliegplannen niet doorgaan en we straks nog gewoon de stilte kunnen beleven in bos en buiten.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Geborduurde brug

Aan één van de staanders van de hameien (dat zijn de grote houten poorten van de brug) hangt de tariefkaart uit 1771. Daarop is aangegeven hoeveel het kost om de brug te passeren. Niet alleen schippers (die eronder willen)  maar ook voetgangers (die erover willen) moesten dokken. De brugwachter opende de brug door aan de kettingen te trekken. Deze brug heeft vroeger in Ouderkerk aan de Amstel gestaan en is nu één van de symbolen van het Openluchtmuseum in Arnhem. Talloze toeristen zijn hier al overheen gelopen en hebben foto’s gemaakt van deze brug.
De brug is ook geborduurd, samen met andere mooie en kenmerkende gebouwen van Arnhem.
Dit mooie ingelijste borduurwerk plaats ik in m’n shop. Voor wie goede herinneringen aan Arnhem heeft.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Cactussen


Deze geborduurde cactussen zijn een vondst op de laatste kerkemarkt. Ik kijk er al een paar dagen met plezier naar.
Vanmorgen heb ik eerst mijn ‘echte’ cactussen buiten gezet en nog wat in de tuin gewerkt. Straks wordt het er weer te warm voor. In de zomer zet ik vaak cactussen en kamerplanten buiten, en verstop ze dan tussen de hoge planten, zodat ze niet gelijk in de volle zon staan. Anders is de overgang te groot.
De lege plekken in huis waar de planten stonden vind ik dan ook leuk. Even nìet tegen die planten aankijken. Ze knappen meestal goed op van een zomer in de tuin. En voor het geval dat ik de cactussen toch mis heb ik nu deze geborduurde.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Folklore borduren

Een bonte collectie volkskunst van vele landen! Dit zijn echt waar de mooiste tijdschriften voor wie van borduren houdt! Burda verzamelde vele folklore patronen en liet in deze tijdschriften zien hoe elk land zijn eigen karakteristieke kenmerken ontwikkelde. Bijvoorbeeld Lapland met patronen van gestileerde rendieren, Noorwegen die de ster in vele variaties toepaste, Groot Brittanië met de rijke merklaptradities, Ierland het land van de klaverblaadjes, het Zwarte Woud met veel kersrood en sneeuwwitte motieven, De Karinthische anjerpatronen uit Oostenrijk, weelderige motieven en kleuren uit Griekenland, dominerend zwart-wit-rood uit Roemenië en de ornamentale borduurkunst uit Hongarije.

Deze patronen komen het mooiste uit op grof-geweven ondergrond. Zelf nam ik een paar jaar geleden één van deze tijdschriften mee op vakantie, samen met een groot stuk mooie borduurstof en wat kleurtje rood en blauw. Daar kwam ik een heel eind mee, en na tien keer doorbladeren was ik er nog steeds niet op uitgekeken. Ze zijn zò sterk, deze motieven! Ze gaan al honderden jaren mee, ze zijn al vele malen geborduurd en toegepast, en ze vervelen nooit! Deze zes mooie tijdschriften boordevol volkskunstmotieven uit de rijke folklore van Europa plaats ik in mijn shop. Je vind ze in de categorie tijdschriften-borduren.


En ik zocht voor dit blogje een mooie wandhanger op om te laten zien hoe deze motieven ook werden toegepast.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandeling


Binnenkort gaan het park rondom het Jachtslot Het Oude Loo weer dicht voor publiek. Twee maanden per jaar is het opengesteld, en in die maanden proberen we altijd wel een keer een wandeling daar te maken. “Even kijken of de Rhododendrons nog bloeien, even kijken of we een IJsvogeltje zien vliegen, even ervaren hoe het is op zo’n mooie warme dag in het bos te lopen.
Er was weer zoveel moois te zien. In het water dreven de uitgebloeide paarse bloemen van de sierheester, en in de vijver bij de theekoepel dreven de waterlelies. De ene keer drijft er van alles, de andere keer dreigt er van alles. Want zou het nou wel goed gaan met m’n been? Ik was wel op weg gegaan voor een mooie wandeling, maar ik begon me toch wat zorgen te maken over m’n been wat zo aan het opzwellen was. Een dag eerder was ik door een beest gestoken en had daarbij flink wat gif binnen gekregen. Ik nam me voor om op maandagochtend eerst maar eens de dokter te bellen. Daar ben ik net geweest, en nu krijg ik anti-histamine pilletjes, voor als ik misschien nog eens wordt gestoken. Ik heb al een paar keer meegemaakt dat ik een veel te heftige reactie kreeg op een insectensteek. M’n been is over een lengte van 30 cm. opgezwollen en voelt pijnlijk aan.

Voor de reactie die ik nù heb, daar helpt geen pilletje meer tegen. Kwestie van dat m’n lichaam het gif weer moet wegwerken. Dus ik wou eigenlijk alleen zeggen: is wel leuk, die mooie plaatjes die ik laat zien. Maar het ‘lekker wandelen in de natuur’ is niet altijd zo simpel als het lijkt.

Lees reacties (3) of geef een reactie

In het bos

In het bos achter paleis het Loo staat een bijzonder huisje. Het wordt de Willemstempel genoemd. Door de raampjes van dit huisje lijkt alles nòg groener.
Ik bekeek de raampjes ook vanaf de buitenkant. Dit oude huisje is gemaakt van rondhout en wordt goed onderhouden. Elke keer weer mooi als we het passeren tijdens een wandeling.
In m’n rugzak had ik één klein haakwerkje, ook in rood en groen. Ik hou ervan om een beetje te spelen met die kleurtjes. Terwijl ik een uitstekende houtsplinter zocht om dat haakwerkje even aan op te hangen, vroeg ik me af waarom ik dit toch telkens doe. Ik denk dat het een manier is om hetgeen ik zie nog eens extra in me op te nemen. Om even stil te staan. Om even een klein accentje toe te voegen. Na de foto ging het haakwerkje weer in de rugzak en liepen we weer verder. Genietend van wat er allemaal te zien is.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Raamdecoratie in filet


Als je door je raam naar buiten kijkt en je ziet een mooie bloeiende tuin, dan wil je misschien helemaal niks voor je ramen hangen.
Maar als er achter je raam allerlei dingen zijn die je liever niet wilt zien, dan is een gehaakte raamdecoratie misschien een idee.

In deze vier boekjes staan eenvoudige patronen voor raamdecoraties die geschikt zijn voor filet-haakwerk en filet-doorstopwerk.
Het zijn de traditionele tafereeltjes van een romantische dame en heer, van bloemen, van molentjes en theeketels, van zeilboten en landschappen, van paarden en vogeltjes. De patroontjes zijn natuurlijk ook te gebruiken voor andere handwerktechnieken, zoals borduren, maar andersom gaat het niet altijd op, dat borduurpatroontjes ook te gebruiken zijn voor filethaakwerk. Wèl als het patronen zijn in één kleur, want dat is belangrijk bij dit filet-werk, dat je patronen gebruikt die de afbeelding in één oogopslag duidelijk maakt, dus zonder verdere kleurnuances of detailleringen. En dat is het sterke van deze boekjes: de patronen zijn allemaal zò gestileerd dat ze geschikt zijn voor dit filet-doel.

Ik heb er een tijdje voor ‘gespaard’ om deze drie deeltjes over Raamdecoratie bij elkaar te hebben (ze zijn van verschillende herkomst) en ik vind het zelf ook leuk om ze nu alle drie bij elkaar te zien, plus nog een ander dun boekje Raamversieren erbij.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje in Noors borduurwerk

Vanuit verschillende plekken van het land waren we nog een keer allemaal naar het dorp gegaan waar we vroeger woonden. In dat dorp staat een oude dorpskerk, en om die kerk werd meer dan 30 jaar een grote rommelmarkt gehouden. Daar gingen we elk jaar naar toe. Nu werd de markt voor het laatst gehouden, en dat werd dus een afscheid. We ontmoetten elkaar midden op de markt, we maakten praatjes met de mensen die we elk jaar daar tegenkwamen, we kochten een lootje (wat we anders nooit doen) en wonnen niks, we snuffelden wat (maar er was nu al veel minder dan anders). En daarna waren we door m’n schoonzus uitgenodigd voor een lunch op een mooi plekje. Zij had in de buurt van het dorp haar kampeerauto neergezet op een terrein en toen we daar kwamen zeiden we: “Bestáát dit nog?” Het was een prachtig plekje!


Vanuit onze meegenomen klapstoeltjes keken we uit op die weidse verten, en lieten elkaar zien wat we hadden gekocht op de kerkemarkt. Ik had een klein kussentje gekocht en dat is ook weer een verhaal want ik had nèt de dag tevoren een tijdschrift in m’n handen gehad over Noors borduurwerk. “Daar hoop ik dan eens wat van tegen te komen”, had ik bedacht, en prompt deed ik dat. Deze stijl van borduren is heel populair geweest en er worden vooral geometrische figuren mee gemaakt.

Daarna gingen we met een paar familieleden naar de begraafplaats waar mijn schoonouders zijn begraven en maakten we het graf schoon.
Oude tradities worden afgesloten, nieuwe worden gevestigd. Het was mooi om zo bij elkaar te zijn, op deze zonnige dag in mei.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Picknick voorbereiden


Het brood van vanmorgen, op een mooie linnen doek. En omgeven door gehaakte jasbeschermers  voor op een fiets.
De koffie voor de thermoskan loopt al door, het is een dag om vroeg weg te gaan.
Fijne dag!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Klaprozen

Klaproos uit eigen tuin! Gefotografeerd door mijn man (hij heeft een mooie macro-lens). Ze bloeien nu volop, die grote knallers. Al een paar jaar nam ik me voor dat ik de planten nà de bloei eruit ga halen, want het zijn eigenlijk lorrebossen en de bloemen bloeien maar kort. Maar als ik dan weer die knaloranje vrolijke blaadjes zie, dan begin ik weer te twijfelen.
Op de voorkant van een mooie Burda staan ook klaprozen, dus er is een manier om nog wat lànger van deze bloemen te genieten. In deze Burda staan bij elke maand geborduurde boeketten, met het patroon ernaast. Dit waren geliefde patronen, die eerst in de Anna waren verschenen, en later nog eens allemaal bij elkaar in dit tijdschrift.
Wel apart dat die klaprozen of papavers bij de maand juli staan afgebeeld. Nu is het eind mei en zijn ze in mijn tuin alweer bijna uitgebloeid.

Lees reacties (6) of geef een reactie

Oude catalogi borduren


Bladerend door oude catalogi verbaas ik me over de hoeveelheid en diversiteit van borduurpatronen. Vooral de buitenlandse catalogi zijn interessant. Veel wereldberoemde schilderijen zijn omgezet in borduurpatronen. Niet alleen het melkmeisje en de zeeman, maar nog veel meer bekende schilderijen. Wat een interessante geschiedenis eigenlijk!
Het zelf naborduren van een beroemd schilderij heeft denk ik al heel veel mensen enorm veel voldoening geschonken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk- en knutselideeën

“Hier begint het hobbyfeest voor knutselaars” lees ik in één van deze retro-tijdschriften uit 1975. Alles wat in de zeventiger jaren te maken was vind je hierin terug. Die kenmerkende knuffels van stof (in die hele simpele vormen), poppenkastpoppen, stokpoppen, trekpoppen, gewone poppen, geappliceerde wandkleden, gehaakte schildpadden, gehaakte tassen, gehaakte vloerkleden, versierde lampekappen en nog veel meer!
Leuk om die oude knutsels en knuffels weer terug te zien en misschien nog weer eens te maken in een andere en veranderde tijd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Catalogi Eva Rosenstand


Er zijn heel veel mooie borduurpakketten en borduurpatronen gemaakt en uitgegeven door Eva Rosenstand en Clara Waever.
In deze oude (groene!) catalogi vinden borduursters veel herkenning van vroegere en soms nog verkrijgbare patronen. Een plezier om door te bladeren!
Ik heb inmiddels zoveel catalogi  in m’n shop, dat ik er een aparte categorie voor heb. Met elkaar geven ze een beeld van de rijke borduur-cultuur, en een beeld van de ontwerpen waar al zòveel borduursters plezier aan hebben beleefd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Privacy verklaring

Mijn blogjes gaan alle kanten uit, maar jullie persoonlijke gegevens niet!!

Privacy-verklaring

De website Tweedehandswerk.nl wordt gerund door Margriet Hof, te bereiken via margriet@tweedehandswerk.nl

Hierbij verklaar ik zorgvuldig om te gaan met de persoonlijke gegevens die lezers mij toevertrouwen.
Ik verzamel geen persoonlijke gegevens van mijn blogbezoekers. En ik geef deze dus ook niet door aan anderen.
De persoonlijke gegevens van naam / adres / woonplaats die worden ingevuld bij bestellingen, worden door mij gebruikt om bestellingen toe te sturen.

Ik heb een verwerkingsovereenkomst met Savii, bij wie ik mijn website host.
Voor de hosting van mijn blog en webshop gebruik ik een beveiligde verbinding. Het is technisch gezien niet mogelijk dat derden de gegevens aftappen terwijl ze ‘over de lijn gaan’. Ik heb een SSL veiligheids certificaat.

Ik krijg geen persoonlijke informatie uit Google Analytics.
Ik gebruik Google Analytics om te weten hoeveel lezers mijn blog bezoeken, uit welke landen deze bezoekers komen, welke browsers ze gebruiken en welke berichten ze lezen. Deze informatie gebruik ik soms om inzicht te krijgen in het bezoek- en klikgedrag op mijn blog Tweedehandswerk. Bij deze informatie die ik verkrijg vanuit Google Analytics zijn geen persoonsgegevens gemoeid.
In mijn overeenkomst met Google Analytics heb ik ‘gegevens delen’ uitgezet.
Ik maak geen gebruik van andere Google diensten in combinatie met Google Analytics cookies.
De laatste drie cijfers van het IP adres zijn geanonimiseerd.

Ik heb een verwerkersovereenkomst met MailChimp. Deze verzorgt voor mij de nieuwsbrief.
Degenen die zich hebben ingeschreven voor mijn nieuwsbrief, hebben daarmee impliciet toestemming verleend tot het bewaren en gebruiken van hun email-adres voor de tijd dat zij de nieuwsbrief ontvangen. Aan deze inschrijving zijn geen persoonsgegevens gekoppeld.

Ik krijg geen informatie uit cookies.

Wanneer mensen op mijn blogjes reageren, dan wordt noch hun email-adres noch enig andere persoonlijk gegeven zichtbaar op mijn blog. Het enige wat zichtbaar wordt is de naam die iemand zelf invult.
Om spam bij de reacties op mijn blogjes te voorkomen, gebruik ik de bekende WordPress plugin Askimet.
Ik bewaar de reacties onder de blogberichten voor de duur van de plaatsing van de berichten die online staan.

Wanneer iemand met mij in contact wil komen, kan dat door een reactie achter te laten op mijn blog. Ik ontvang van iedere reactie een mailtje, waardoor ik ook iemands mailadres ontvang en daardoor kan ik via mail antwoorden.
Je kunt mij ook rechtstreeks een mail sturen. Dit kan via het contactformulier.

Ieder die met betrekking tot mijn blog of shop gegevens heeft achter gelaten, heeft het recht om deze persoonsgegevens op te vragen en/of een verzoek in te dienen tot correctie of verwijdering. Aan dit verzoek zal direct gevolg worden gegeven.
Een verzoek tot correctie of verwijdering van je persoonsgegevens of een verzoek tot intrekking van je toestemming of bezwaar op de verwerking van iemands persoonsgegevens kan worden gestuurd naar margriet@tweedehandswerk.nl

Lees reacties (2) of geef een reactie

Ariadne Extra borduren

Ariadne heeft in de zeventiger en tachtiger jaren een aantal mooie tijdschriften uitgebracht onder de naam Ariadne Extra Kruissteken.
Halverwege de jaren tachtig veranderden ze de naam van hun jaarlijkse specials in de titel Ariadne Extra Borduren.
In het voorwoord van het eerste nummer in die nieuwe stijl (het nummer met de tulpen voorop) lichten ze dat toe: “Nu ‘ns niet alleen in kruissteek, maar ook met allerlei andere borduurtechnieken. En die variatie is wèl zo leuk! Geniet dus maar mee van ’n prachtige theemuts in richelieu, maak een kleed met Frans borduurwerk, waagt u zich eens aan halve kruisjes, en borduur fraaie sterren op een hardangerkleed!” En natuurlijk nog wel steeds ook volop kruissteek-patronen in de vier nummers die toen volgden.

Eén van deze nummers had ik al in m’n shop, de andere drie komen er nu bij. Voor tijdloos borduren, en daarbij patronen gebruiken die tòen al aanspraken en nu nog steeds.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Ariadne extra kruissteken

In de tachtiger jaren maakte Ariadne Extra mooie uitgaven met alleen kruissteekpatronen. Zeven had ik er al in m’n shop, maar deze laatste nog niet. Terwijl ik er nog wel meerdere exemplaren van heb liggen!
In dit mooie nummer staat o.a. het patroon van het bekende kinderboekje van Rie Cramer:
A is een aapje, dat eet uit zijn poot, B is de bakker, die bakt voor ons brood, C is Charlotte, die drinkt chocola, D is een dame, die drentelt op straat. Ik ken het nog helemaal uit m’n hoofd!

M is de molen, die maalt door de wind,
en M is Margriet, ik ben benieuwd wat je hiervan vindt.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Ariadne extra kruissteken

Dit zijn alle tijdschriften die verschenen zijn onder de titel Ariadne extra kruissteken.
Later verschenen nog andere tijdschriften onder de titel Ariadne extra borduren.
Het waren destijds heel geliefde tijdschriften, en dat zijn ze nu weer. Deze nummers staan nu allemaal in m’n shop. Ik heb meerdere exemplaren in voorraad.
Zes van deze nummers hebben borduurwerken op de cover van afbeeldingen uit de natuur:

Laat wat van je horen en geef een reactie

Smocken


Smockwerk werd in Engeland en Wales in de 17e eeuw gebruikt op werkmanskielen. Het was een manier om rond hals en polsen ruimte in de stof in te nemen. In de 18e eeuw ontwikkelde de huidige kiel van grof gebleekt linnen. Deze waren bedoeld om de kleding eronder te beschermen. In diverse landstreken ontwikkelden zich verschillende motieven die geborduurd werden, ook voor verschillende beroepen. Er kwam variatie in de borduursteken die werden gebruikt, sommige rekbaar andere minder. In andere landen zoals Frankrijk werd het smocken ook toegepast, maar daar werd soms alleen geregen (niet geborduurd). En in Portugal ontwikkelde deze methode zich door te borduren òp de verkregen plooitjes.

In Nederland is het smocken ook heel populair geweest. Het werd later ook en vooral toegepast op kinderjurkjes maar er zijn ook heel mooie voorbeelden van smockwerk op avondkleding. In de periode dat alle technieken van het handwerk geoefend moesten worden, was het maken van een proeflapje een verplicht onderdeel van de opleiding. Het proeflapje op de foto is daar een voorbeeld van. Het smockwerk is uitgevoerd op gestreepte stof en dat geeft ook houvast bij de in te nemen steken. Smocken werd ook veel toegepast op geruite stof, en dan is het nog makkelijker. Eenvoudige schema’s laten zien hoe je de steekjes moet maken.

Twee oude Engelse boekjes over Smocks en Smocking plaats ik in m’n shop, en ook een viertalig oud DMC-boekje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lekker toeren!

Wat is het heerlijk om op mooie vrije dagen een eindje te rijden naar mooie plekjes! Overal bloeien de bomen en de bloemen en de struiken, de natuur is op z’n mooist en de lucht is vaak blauw. Ook afgelopen weekend maakten we een paar mooie ritten en dat deden we met onze nieuwe auto. Onze oude auto bleef achter bij de garage en dat vond ik eerst wel jammer. Maar we zochten/kochten er iets moois uit voor in de plaats!
We hebben al jaren een goede relatie met garage Boks in Apeldoorn, en als iemand ook op zoek is naar een goed en betrouwbaar adres dan kan ik deze garage van harte aanbevelen.

We zijn blij met onze nieuwe auto, maar hij heeft één groot nadeel: hij is niet rood….
Dus gaan we vooral naar plekjes waar het niet zo erg is om met een grijze auto te rijden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Betekenis en patroon van een Fries knottedoek

In een oud handwerkboek vond ik een knipsel, en op het knipsel stond een patroon. Ik herkende het gelijk: het is het motief uit de 17e eeuw wat ik een paar jaar geleden naborduurde. De informatie van dit knipsel neem ik over voor dit blogje. Gelukkig heeft degene die het knipsel bewaarde er de datum opgeschreven: maart 1982. En onderin is nog te lezen dat dit komt uit de “Friesland Post”. Het motief was geborduurd op een knottedoek, en die speelde een hoofdrol in een Fries vrijers-ritueel.

Wotte ? sa wotte
Sa heste de knotte
Wost it net dwaen
Den kinst my de knotte werjaen

Wil je ? – Als je wilt
Dan heb je de knotte doek
Wil je niet
Dan moet je mij de knotte teruggeven.

Als dit werd gezegd, dan meende hij het serieus. Een jongeman zei deze vier regels, soms met een variatie, en bood  haar  daarbij een losjes geknoopte doek met geldstukken aan. Als ze de knoop aantrok, dan kreeg ze de doek met inhoud èn hem, die de andere punt van de doek vasthield.

Het was dus een 17e-eeuws Fries verlovings-ritueel. De geldstukken waren in het geborduurde ‘knottedoek’ geknoopt. Deze ‘knotte’ (vergelijk het Engelse ‘knot’) was losjes geknoopt. Het aantrekken van de knoop door het meisje was symbolisch. Na deze handeling, die tegelijk ook een liefdesverklaring was, vervoegde de vader van de jongeman zich bij het gezelschap. Met de hoed in de hand vroeg hij toestemming aan de vader van het meisje dat zijn zoon met haar zou mogen converseren en verkeren. Hierna volgde het tijdvak van het vrijen om het ja-woord.
Als alles naar wens verliep, verscheen de vader van de jongen na enige tijd opnieuw bij de vader van zijn a.s. schoondochter. Nu vroeg hij om toestemming voor het huwelijk. Daarvoor was meer nodig dan alleen de hoed in de hand. Hij schonk zijn a.s. schoondochter een zilveren ‘bras’, dit is een zilveren haak met verschillende afhangende kettingen. Aan deze kettingen hingen een schaar, een mesje, een naaldenkoker, een speldenkussen, een bak met reukwerk, een spiegeltje etc. Het dragen van en bras werd als een grote eer beschouwd. Het sieraad was een teken dat de dochter ‘verzeid’ was.

Het artikel uit de Friesland Post eindigt met: “Voor wie een trouwlustige zoon heeft, geven wij het patroon van een knottedoek. Het patroon wordt met donkerrode zijde in kruissteek op kaaslinnen geborduurd. Het bestaat uit een middenstuk met vier hoekvullingen en rand. Naast de beide namen en trouwdata wordt dikwijls ook een rijmpje toegevoegd.”

Een voorbeeld van zo’n rijmpje is:
Schoon lief’ken jent
ontvang wat ik u zend
Al is de gave kleen
Gij weet dat ik het meen.

Van het knipsel heb ik maar één exemplaar (ik plaats het in m’n shop).
Maar wie dus óók dit motief wil borduren kan nog veel beter terecht in het boek Merklap motieven, want daar staat het patroon veel duidelijker in. Van dit rijke boek met zeer veel Hollandse (merklap)motieven heb ik nog een paar exemplaren in m’n shop.

Zo, na al die aandacht voor Britse huwelijks-rituelen was het ook wel weer leuk om eens wat te lezen over hoe het (in de rijke kringen) in Friesland in de 17 eeuw ging.
Maar vooral omdat ik dit motief voor mijn visitekaartjes gebruik vond ik het leuk om er een wat langer blogje aan te wijden.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Van rommel en rust

Op tweede Pinksterdag gingen we naar een grote pinkstermarkt in Brummen, want dat doen we al meer dan twintig jaar. Daar kopen we appelkanjers voor de familieleden die op dat moment ook daar zijn en daarna drinken we koffie en doen van alles in het ouderlijk huis. Het was zo warm, dat ik geen zin had om naar huis te gaan en er was ook genoeg te doen dus bleef ik slapen.

Vanmorgen eerst nog een tijdje onkruid gewied. En toen met m’n zus nog even koffiedrinken in de stad. Door deze nieuwe tunnel liepen we van parkeerplaats naar de binnenstad. Herkent iemand dit plekje? Ik maakte nog een foto waarbij ik de breipennen liet uitsteken uit m’n tas maar daar kwamen de kleuren minder mooi op uit. Het waren mooie en drukke dagen en vanavond heb ik alleen maar zin om te breien en niks te doen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Groen

We kwamen op landgoed De Wildenborg terecht. Nederland kent nog zo’n 350 particuliere historische buitenplaatsen die natuurlijk meestal voor publiek gesloten zijn, maar met Pinksteren worden de tuinen van sommige van deze landhuizen opengesteld. We dwaalden door de tuinen, we zaten op bankjes, we luisterden naar vogelgeluiden en kochten plantjes en ijsjes op het voorplein. Wat mooi om op een plek te zijn waar je anders nooit komt.


En al die kleuren groen!
Hoop dat jullie ook een mooie Pinksterdag hadden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Robinia en Rhododendron bloeien uitbundig


Een paar dagen geleden fietste ik door de stad en zag een rijtje bomen bloeien waar ik helemaal verbaasd over was. Het was net of ik die bomen nog nooit eerder had gezien maar dat zou een beetje raar zijn want ze staan daar al jaren. Maar zò mooi in bloei: welke bomen waren dat eigenlijk?
Vandaag zagen we dezelfde bomen in de Achterhoek ook overal bloeien, en maakten we een praatje op een landgoed. Daar kregen we te horen dat wel meer mensen die reactie nu hebben, dat ze zich afvragen of ze die boom wel eens eerder hebben gezien. Het is de Robinia, oftewel de Acacia. Vorig jaar heeft hij nauwelijks gebloeid, en het lijkt of hij nu de achterstand inhaalt met uitbundige bloemen. Het zou inderdaad wel zo kunnen zijn dat we dit nog nooit eerder hebben gezien!

Ik stopte alle indrukken van vandaag in m’n tasje en deel er nog een paar met jullie. Ben benieuwd of jullie ook die verbazing hebben bij deze bloeiende bomen!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Pinksteren


Pinksteren is de vijftigste dag van Pasen, alles is tot volheid gekomen, alle vakjes zijn opgevuld.
Bijpassende muziek voor Pinksteren werd door Bach gecomponeerd: O ewiges Feuer, o Ursprung der Liebe. (Cantate BWV 34)
Met Pinksteren ging er een andere wind waaien!


Niet meer in kringetjes ronddraaien!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Celebration of love


There is a power in love! It helps and heals when nothing else can.
There is a power in love! It shows us the way to live.

Deze woorden werden uitgesproken door Reverend Michael Curry. Kort na de trouwdienst op Windsor Castle wordt al duidelijk dat veel mensen zijn woorden hebben ervaren als het hoogtepunt van de hele royal wedding. Zijn woorden waren krachtig en overtuigend, en hebben velen moed gegeven.

When love is the way, we will let justice roll down like a mighty stream and righteousness like an ever-flowing brook, zei hij, terwijl hij zijn armen ophief.
When love is the way, poverty will become history. When love is the way, the earth will be a sanctuary.”
When love is the way, we will lay down our swords and shields down by the riverside to study war no more.

En met deze woorden was de dienst in Windsor veel meer dan alleen een Britse aangelegenheid. Terwijl de wereld toekeek en luisterde, zijn bijzondere en krachtige woorden gesproken. O yes, these British people sure know how to do royal weddings! In de interviews direct na de dienst hoorde ik mensen de volgende dingen zeggen: It was magical, incredible, exciting, sensational, amazing, exhilirating, fabulous, lovely!

Het was dus bijzonder!
Ik zocht een enigszins bijpassend borduurwerkje, pakte wat bloemen uit de vaas, en probeer een klein beetje te verwerken in een foto. Iemand borduurde twee kroontjes naast een levensboom en na deze woorden uit Engeland kan iedereen eigen initialen invullen. Want na deze woorden voelen we ons allemaal koninklijk!
De dienst begon met deze uitspraken:

Marriage is a gift of God in creation. It is the foundation of family life.
Marriage is a sign of unity and it strengthens the community.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Jacobean borduurwerk


Een royal wedding in Engeland is een spektakel-stuk en een media-show, waarbij duizenden mensen de kans krijgen om alles wat mooi is uit de kast te halen, te verzinnen en te maken, op te poetsen, te gebruiken, tentoon te stellen, te presenteren, te dragen en te fotograferen. Het hele gebeuren is enigszins of nogal buiten normale proporties gegroeid, en daar kun je van denken wat je wil. Maar het levert in ieder geval gelegenheid om alles wat mooi is te laten zien en te gebruiken en dat is natuurlijk prachtig. Er is zo’n rijke traditie van mooie mensen en mooie entourage! En er is zòveel moois gemaakt in Engeland!

Bij de traditie hoort ook dat het tot het laatst toe geheim blijft wat de bruid voor jurk draagt, en dat iedereen het leuk vindt om naar haar te kijken.
Ik zocht voor vandaag een borduurwerk wat ik zelf ook mooi vind om naar te kijken, en waarvan ik me niet meer hoef af te vragen hoe deze stijl heet. Het is de Jacobean stijl, en kenmerkend daarvoor zijn de vele golvende en sierlijke lijnen van bloemen en planten (en dieren, maar daar heb ik nu geen foto van). Deze stijl is in Engeland tot perfectie ontwikkeld en er zijn verbazingwekkende borduurwerken gemaakt in deze stijl. Je zou er gewoon eens even op kunnen googelen, dan zie je al die mooie plaatjes. Wie weet draagt de bruid vandaag wel iets waarin dit typisch Engelse borduurwerk in is verwerkt.

Borduurwerken en Bruiloften…. allebei mooi om naar te kijken toch?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Breien bij brood


Hoewel ik al wel genoeg blogjes heb voor vandaag, moet deze er nog even bij. Want een foto van het eerste brood wat mijn man bakte, dat kun je niet overdoen want dan is het niet meer het eerste. We hebben al eens eerder een brood-bak-periode gehad, maar die ging weer voorbij want er waren toch dingen die niet helemaal bevielen. Nu weer eens opnieuw geprobeerd, met een wat andere aanpak. En nu lag er vanmorgen zo’n lekker broodje klaar voor het ontbijt! Dat vroeg dus om een foto.

Op mijn oude keukentafel staan al een paar maanden schalen met noten en fruit. Een houten plank voor het brood. En het handdoekje erbij wat ik aan het breien ben. Want bij de naturel-look horen ook gebreide doekjes. Ik vind het wel een mooie combi: Broodmes bij Breipennen!

Er zijn meerdere manieren om zo’n klein doekje te breien: schuin (van punt tot punt), zoals het handdoekje onder de boterham.
En gewoon recht, en dan ook nog zonder rand. Dat is wel heel simpel, maar ideaal om niet te hoeven nadenken onder het breien, bijvoorbeeld tijdens het tv kijken. Dus ik denk dat ik straks wel klaar ben met dit gebreide doekje, want ik ga nog een tijdje naar de royal wedding in Engeland kijken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een paar oude Engelse handwerkboeken


De ogen van de hele wereld (of de halve misschien, want de hele lijkt me een beetje overdreven) zijn vandaag gericht op Engeland, vanwege de royal wedding van Harry en Meghan.
Ik heb me wel eens afgevraagd hoe sommige oude Engelse handwerkboeken hier in Nederland terecht zijn gekomen. Ik denk dat de ogen van één iemand vielen op een bepaald boek, terwijl ze misschien op vakantie was in Groot Brittanië. Daar zag ze dan een leuk boek over collages maken, of het werken met leer, of over quilten. Het was in de tijd dat er nog niet zoveel gereisd werd als nu, en er ook niet zoveel internationale huwelijken werden gesloten, en er ook nog niet zo werd uitgepakt met van alles. Het waren de zeventiger jaren, toen een boek uit Engeland nog iets bijzonders was. Dus die iemand kocht dan zo’n boek, en was waarschijnlijk helemaal enthousiast over de mogelijkheden, en ze nam het mee naar Nederland, en daar werd het eerst gebruikt en toen vergeten. En nu zorg ik ervoor dat alle ogen van mijn bloglezers er ook weer naar kijken, naar die oude boeken!

Het zijn leuke oude boeken, voor als we straks weer klaar zijn met tv-kijken en voor als onze handen weer beginnen te jeuken om iets te maken, wat nog nèt zoveel voldoening geeft als toen. CollageQuiltingLeatherwork

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkje in de spiegel van de kapper


Deze week keek ik nog eens in de spiegel van de kapper. Daar zag ik dat ik bezig was met een leuk borduurwerkje!
Het patroon komt uit een oud dmc boekje wat ik eerder deze week in m’n shop zette. “Gauw zelf nog even een patroontje hieruit borduren” dacht ik.
En tegen de kapster zei ik: “Misschien ga ik wel een serie maken van dat je òveral kunt borduren!”
Het borduurwerkje is inmiddels af (nu nog wat ervan maken). En het idee om een overal-borduren-serie te maken komt misschien nog wel eens terug.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Raamversiering in filethaakwerk

Een tijdje geleden liet ik een twee filetgehaakte engeltjes zien, die ik even voor m’n keukenraam had gehangen. En nu kwam ik het patroon daarvan tegen in de Burda Filethaakwerk. De foto in dit tijdschrift laat zien hoe zo’n haakwerk voor een raam kon worden gespannen: met een roe en met lusjes zodat het mooi strak hangt.
Ik kreeg een vraag welke Burda-tijdschriften ik nog heb, en momenteel zijn dat deze twee. Er wordt weer gefilethaakt of filetgehaakt of gehaakt in filet!
(Hoe moet je zo’n werkwoord eigenlijk vervoegen?)
En voor wat snellere romantiek voor je raam plaats ik het haakwerk van de engeltjes ook in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurpatroon van het Pierement


In een klein straatje in een oude stad zag ik een etalage met draaiorgels van keramiek. Daar kon ik wel een foto van gebruiken, want ik kreeg al een paar keer een vraag of ik ook het borduurpatroon heb van het Pierement van Mies Bloch. Of je de mechanische muziek nou mooi of lelijk vindt, je wordt er meestal toch een beetje vrolijk van. En vrolijke herinneringen blijven lang hangen! Iemand die om dit patroon vroeg schreef dat ze het zocht voor iemand die ooit op dat bruggetje haar eerste zoen had ontvangen. Dat is natuurlijk ook een herinnering die lang blijft hangen! Ik heb weer een nieuw patroon voor m’n shop, dus wie er ook naar zoekt kan daar weer terecht.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Compleet stekenoverzicht

The complete stitch encyclopedia zou wel eens het meest complete steken-overzicht kunnen zijn wat er verschenen is. Dit Stekenoverzicht is denk ik wel een topper! Ik legde het boek op twee borduurwerken die gedaan zijn in good-old en simple kruissteek maar er is dus nog zòveel meer mogelijk!

De auteur, Jan Eaton, is een bekende schrijfster die meer boeken over borduren heeft geschreven. Zij verzamelde vele honderden verschillende borduursteken, en groepeerde ze in Fabric stitches en Canvas stitches. En daar is dan ook weer een hele onderverdeling in: Line stitches, Border stitches, Filling stitches, Isolated stitches, Motif stitches, Hem stitches, Insertion stitches. Laat je niet afschrikken door de Engelse namen, die zijn vooral leuk om te realilseren dat borduren dus echt wel bij de hogere kunst hoort. En je moet gewoon even de plaatjes zien bij de namen, dan krijg je veel beter een idee van de mogelijkheden en de effecten.

Er zijn in de geschiedenis en in vele andere culturen al zòveel mooie steken bedacht en toegepast!
Satin stitch couching, Rosette chain stith, Laced Antwerp Edging stitch, Basket stitch, Closed wave stitch, Roman filling stitch, Brick and cross filling, Double Algerian eye stitch, Japanese darning, Trellis back stitch, Battlement couching, Shisha stitch, Laid-work, Griffin stitch, Star of David, Point Russe stitch, Maltese cross, Victorian tufting. Ik krijg er maar geen genoeg van om in dit boek te bladeren en die mooie namen te lezen.
Sommige steken hebben we misschien wel eens ergens gezien op een oud borduurwerk of een foto, en dan is het leuk om te realiseren dat èlke steek een naam heeft!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Zo hoort het (niet)

Op een mooie maandagmorgen in mei dacht ik terug aan ‘vroeger’. Aan de tijd die ik alleen maar uit verhalen ken maar niet zelf heb meegemaakt. De tijd dat moeders druk in de weer waren met zinken teilen om daarin de was te doen. En dat wasgoed moest daarna worden opgehangen en gestreken en ik heb vaak gehoord en gelezen hoeveel werk dat was. Op deze mooie maandagmorgen in mei hoefde ik alleen maar vijf van die oude nachthemden aan de schuur te hangen, om ze op die manier op de foto te krijgen. Maar zo’n foto wordt natuurlijk lang zo mooi niet als wanneer ik zo’n waslijn uit het Openluchtmuseum had kunnen gebruiken. Deze foto maakte ik een paar weken geleden:

Ik probeerde het nog eens op het gras. Alle vijf de hemden op de grond. Ook dat levert maar matige foto’s op, maar ik heb de hemden toch in m’n shop gezet.


Oud linnengoed staat weer opnieuw in de belangstelling. Er is net een nieuwe tentoonstelling geopend over oud linnengoed: Zo heurt het (niet). Oud linnengoed vertelt volgens de verzamelaarster en kunsthistorica Sanny de Soete een eigen verhaal. Over duurzaamheid en zuinigheid. Gaatjes moesten worden dichtgemaakt, en slijtages gestopt; met linnengoed moest je zuinig zijn want je kon niet zomaar iets anders kopen. Ook in adellijke families werd er zuinig gedaan en het linnengoed dat nog is bewaard geeft ons nu veel informatie. De tentoonstelling “Zo heurt het (niet) vindt plaats in het Wevershuis in Leiden. Ik had er wat over gelezen en lette daarom extra op de vijf oude nachthemden die ik nu in m’n shop plaatste. Zitten daar ook zulke ‘mooie’ reparaties en stoppen? O ja, die zitten er ook in. En eigenlijk zijn die slijtage-verstevigingen en gaten-stops gewoon ontroerend. Ze getuigen van volharding en inzet en hard werken en zuinigheid. Het is nog maar zo kort geleden dat onze oma’s toen ze jong waren zo hun nachthemden verstelden.


Hoe het dan ook wel of niet hoort: ik vind het in ieder geval gepast om op zo’n mooie maandagmorgen in mei (en nu is het inmiddels donderdag, dus het kan iedere dag van de week wel) dankbaar te zijn voor onze welvaart. Het hoort toch ook bij onze rijkdom om met dankbaarheid en waardering af en toe eens terug te kijken en te beseffen hoe goed we het nu hebben.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren vanaf een leporello


Een boekje wat eigenlijk geen boekje is omdat het geen losse bladzijden heeft, maar in elkaar wordt gevouwen, heet een Leporello.
Deze leporello met oude borduurpatronen in rood en blauw kocht ik een paar jaar geleden bij Afke, en deze is nog steeds bij haar te koop. Een leuk hebbedingetje, en ook heel handig om op reis te nemen als je iets bij je wilt hebben wat weinig ruimte inneemt en toch veel keuze biedt.
Ik nam het een keer mee op een bootreis. Moest wel oppassen dat het niet in het water waaide, maar het is toch weer veilig teruggekomen.

Nu wilde ik het patroontje van de achterkant eens maken, want dat zat al heel lang in m’n hoofd. Ik wilde de kleuren zo dicht mogelijk benaderen en vond een mooi restje blauw, waarmee ik kon borduren op lichtblauwe ondergrond. Maar nadat ik daarmee begonnen was, sloeg de twijfel toe: zou ik wel genoeg borduurgaren hebben? Ik besloot om dan eerst maar alle plusjes te borduren, en daarna te beoordelen of ik nog genoeg had voor de ruitjes en daarna pas de rand te maken. Eventueel kon ik voor de rand dan nog een ander kleurtje blauw zoeken. Telkens als ik aan een nieuw stuk begon maakte ik de afweging: ik waag het erop!
En nu is het borduurwerkje (al een tijdje) af en heb ik ongeveer één metertje garen over. Nèt uitgekomen dus. Dat geeft voldoening!
Nu heb ik er een boekomslag van gemaakt.
En er staan nog veel meer leuke patroontjes in deze leporello, dus ik neem hem vast nog eens mee.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde streekdracht

Of je dit mooie paneel nou ophangt op een donkere ondergrond, of op een lichte: het is allebei mooi!
Vier taferelen van vrouwen in streekdracht (de patronen stonden vroeger in de Ariadne) zijn achter elkaar geborduurd en het borduurwerk is opgespannen op een houten plank. Verzenden moet daarom met pakketpost en dat kan een weerhouding zijn om iets te bestellen. Daarom dit schilderij nu naar m’n koopjeshoek: dan valt het nadeel van de verzendkosten weg tegen het voordeel dat dit borduurwerk nu voor de helft van de prijs te koop is.

vier geborduurde taferelen in klederdracht

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vrije tijdsreeks van de DMC-bibliotheek


“De mooiste verhalen ter wereld worden verteld in kruissteek.
En onze voorkeur gaat uit naar: motieven van  vruchten en bloemen. Van vogels en vlinders. Van kinderen uit verre landen. En van alfabetten.
Die kunnen worden geborduurd op beddegoed en truitjes, jeans en schortjes, handtassen en kastranden.”
Zò werd het Nederlandse boekje van deze vier aanbevolen in 1977.
En hoe werd dat in deze andere boekjes gedaan?

“The most wonderful tales in the world are told in cross stitch.”
“Miet Kruzstichen lassen sich die schönsten Geschichten erzählen.”
“Les plus jolies histoires du monde se racontent au point de croix.”

Deze boekjes werden in de zeventiger jaren in meerdere talen aangeboden maar toch kom ik ze niet vaak tegen. Nu vier boekjes uit vier talen tegelijk, om te laten zien hoe leuk en hoe internationaal ze zijn. Het Duitse Mussestundehefte gaat over Girlanden, het Nederlandse boekje uit de Vrijetijdsreeks gaat over Bloemen en fruit, Het Engelse leisure booklet bevat diverse Alfabeten en het Franse Cahier détente Point de Croix gaat over van alles (bloemen, fruit, dieren, poppetjes).
Voor de patronen maakt het niks in welk land het is uitgegeven. Het mooie van deze boekjes is dat de patronen zo aantrekkelijk zijn weergegeven: als op de ruitjes van een schoolschrift, zodat je gelijk zin krijgt om weer iets te gaan borduren.

Lògisch dat deze boekjes in meerdere landen en talen zijn verschenen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Houten breinaaldenkokers

De houten breinaaldenkokers van vroeger werden met de hand beschilderd en ze zijn dus ook allemaal verschillend. Er konden maar weinig naalden in zo’n koker, niet de dikke breinaalden die wij nu soms gebruiken maar meer de dunne naalden waar sokken op werden gebreid. Voor wie het leuk vind om zo’n echte oude breinaaldenkoker te hebben plaats ik weer een aantal in m’n shop. De kokers die ik had, waren bijna allemaal besteld en ik heb de nieuwe kokers die ik nu te koop heb de nummers van de oude kokers gegeven (eens kijken of dat goed gaat). Je vind ze in de afdeling Toebehoren.

Ook heb ik nog weer een plastik breinaaldenkoker (lekker retro) en een houten doosje met afbeelding van een breiend vrouwtje weer te koop. Maar die liet ik weg bij deze foto, want ik vond dit wel een mooi plaatje zo.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude auto’s borduren

We kregen bezoek van een meneer met een oude auto. Toen hij voor ons huis had geparkeerd liepen we er eerst naar toe om hem welkom te heten, maar ook om z’n auto te bewonderen. Zò leuk dat zo’n oude Morris uit de vijftiger jaren een avondje voor ons huis stond! Telkens als ik even naar de keuken moest voor koffie en zo, keek ik er weer even naar. Niet dat ik er zelf één zou willen hebben, maar gewoon mooi om naar te kijken.
(In de bumper zie je ons rode huis weerspiegeld.)

De auto’s waar Mies Bloch borduurpatronen van maakte zijn nòg ouder. Een ritje per automobiel was in het begin van de vorige eeuw een hele belevenis. Daar kleedde je je speciaal voor met grote hoeden en warme omslagdoeken. En voor sommige ritjes had je ook nog een parasol nodig want er zat nog niet altijd een dak op de eerste modellen. Als je erover nadenkt, wat zijn de auto’s dan enorm veranderd in honderd jaar. Wel een héél stuk sneller en comfortabeler. Interessant om onze auto’s van nu nog eens te vergelijken met de modellen uit het begin en halverwege de vorige eeuw.
Het borduurpatroon van de oude auto’s heb ik weer te koop. Dat borduurpatroon is óók een ‘oudje die het nog heel best doet’….

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerkboeken met een vleugje Frans


Het Franse tijdschrift 100 Idées was een invloedrijk tijdschrift in de jaren tachtig. De mooiste ideeën en patronen werden gebundeld en ook in het Nederlands uitgegeven. Het eerste boek Borduren staat al een tijdje in m’n shop, en nu komen de delen van Kinderkleren en Breien erbij. Er kan altijd maar één voorkant gekozen worden voor een boek, en of er altijd de juiste keuze wordt gemaakt vraag ik me wel eens af. Je kunt je maar het beste realiseren dat slechts één idee beeld-bepalend kon worden voor een boek, maar dat er gelukkig nog honderd(en) andere ideeën in een boek staan.

Er is ook nog een vierde deel verschenen, en wie weet kom ik die ook nog wel eens tegen want ik vind het leuk om die oude series nog eens bij elkaar te zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Inventarisatie boeken over kruissteek

Er zijn duizenden boeken over borduren verschenen en dat is géén overdrijving.
Als ik (of jullie) zouden denken dat ik al een beetje compleet begin te worden met m’n boekenverzameling in m’n shop, dan kunnen we dat idee nu uit ons hoofd zetten, want er is nog véél meer!
Nancy Dolk heeft in 2007 een ‘Proeve van inventarisatie” samengesteld, om vast te leggen wat er op het gebied van boeken over kruissteek zoal is verschenen in de twintigste eeuw. Door deze bronnenpublicatie is ook een ontwikkeling te zien, zowel qua thematiek als qua toepassingen. Het is boeiend om te zien hoe een algemeen maatschappelijke ontwikkeling zich kan weerspiegelen in borduurpatronen! Een voorbeeld: het Franse koloniale verleden komt heel duidelijk tot uiting in de voor-oorlogse Franse patronen.

Ik neem wat over uit de inleiding, want ik denk dat meer lezers het interessant zullen vinden om nog eens iets te lezen over de ontwikkeling van de toepassing van de kruissteek:
Aanvankelijk lag het accent op het aanbieden van patroontjes voor het verfraaien van gebruiksvoorwerpen en kleding. Hiertoe werden kleine eenvoudige boekjes uitgegeven met puur en alleen de telpatronen.
Nu is er vaak sprake van ontwerpen voor wandversiering en is het nuttige aspect allang op de achtergrond geraakt. En aan de vormgeving van de publicaties wordt steeds meer aandacht besteed. Het begrip ‘styling’ doet z’n intree. Er is steeds meer sprake van technische instructie, achtergrondinformatie en andere tekst in de hedendaagse handwerkboeken. Moderne handwerkboeken zijn soms ware kunstwerken geworden, meer kijkboeken dan op de praktijk gerichte patronen-collecties.

Over de ontwikkeling van de thematiek: Typerend voor de vooroorlogse periode waren allerlei kleine poppetjes, vaak in rijen dansend. En daarnaast wilde dieren zoals olifanten en kamelen. Tijdens de oorlog kwamen motieven die appeleerden aan nationale gevoelens: klederdrachten, heraldische wapens, randen in rood-wit-blauw en dergelijke.
De grote vernieuwing van na de oorlog kwam uit Scandinavië. Met name door warenhuis De Bijenkorf werden de prachtige naturalistische en smaakvolle ontwerpen van bloemen en planten en dieren onder de aandacht gebracht. Bekende namen waren Clara Waever, Eva Rosenstand en de Haandarbejdets Fremme met als hoofdontwerpster Gerda Bengtsson.

Hier laat ik het bij, voor een blogje wel voldoende. Ik vond het bijzonder leuk om deze twee dikke boeken een tijdje door te bladeren. Ik kwam heel veel bekende titels tegen, maar ook veel titels van uitgaven waar ik nog nooit van heb gehoord. Ik kan nog even door blijven verzamelen! Maar deze twee interessante catalogi plaats ik in m’n shop, voor een andere handwerkboeken-liefhebber.

O ja, het kleine anjertje van de voorkant heb ik nog even nageborduurd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleedje op tafel


Onze (over)grootouders gingen toch zeker niet zomaar aan tafel zitten eten zònder eerst een kleedje op tafel te leggen? Dat kon echt niet! Nette huisvrouwen legden eerst een kleedje op tafel, en liefst een eigen-geborduurd kleedje. Deze foto maakte ik in het Openluchtmuseum, en dat laat wel een beetje zien hoe dat eruitzag.
Deze oude kleedjes zijn nu nog wel eens tweedehands te koop en ik bewonder dan altijd het borduurwerk. Vaak zo mooi gedaan! Misschien vraag je je af hoe ze dat toch deden. Het antwoord is te zien op een pakket wat ik vond, nog in de originele verpakking. Op mooie stof werd een patroon voorbedrukt met uitwasbare inkt, en dan konden de lijnen van de bloemetjes en de versierselen gewoon worden geborduurd zonder eerst op een patroon te hoeven kijken. Op deze manier zijn talloze kleedjes gemaakt. En ze zijn vaak ook mooi om nog eens tweedehands tegen te komen, maar meestal wel wat versleten want ze gingen natuurlijk vaak in de was. Dus extra leuk om nu dit nog-te-borduren kleedje in m’n shop te plaatsen, voor wie het leuk vindt om er net als onze oma’s zelf eens één te borduren!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Shalom Israël

De Joodse staat Israël bestaat 70 jaar. Het is al zeventig jaar een veilige haven voor Joden wereldwijd. Een land waar Joden na vele eeuwen verstrooiing en vervolging naar toe konden gaan. Een land wat dagelijks in het nieuws is en wat nu feest viert.
Ik ben zelf één keer in Israël geweest en herinner me nog goed mijn bezoek aan het Joods museum. Cultuur-uitingen uit vele eeuwen werden daar tentoongesteld en ik was zeer onder de indruk. Er was ook bijzonder fraai handwerk te zien. Het boek The Art of Jadaic Needlework bespreekt de naaldkunst, die al duizenden jaren is gebruikt voor de vieringen en rituelen.

Israël is een land waar heel hard is gewerkt en gebouwd. Het land was verwoest en droog en onvruchtbaar toen de staat in 1948 werd uitgeroepen. Met inzet en toewijding en talent en doorzettingsvermogen en zegen is het land opgebouwd. De onderste foto is van een Peintisserie van Saskia Weishut, een kunstenares uit Amsterdam die ik een paar jaar geleden opzocht. Wat heeft zij die opbouw prachtig weergegeven.

Israël roept gemengde gevoelens op. Enerzijds vreugde omdat het fantastisch is dat er een plek op de wereld is die Joden nu hun thuis kunnen noemen. Anderzijds verdriet omdat er zoveel vijandschap en vervolging is geweest. En omdat de problemen nog lang niet voorbij zijn. En omdat er bij vele mensen  zoveel tragische en traumatische herinneringen zijn aan intens leed. Maar er is geen enkel land in de wereld wat zò een voorbeeld heeft gegeven in het vasthouden aan hoop. Die hoop is gebaseerd op oude teksten en profetieën. Op het shalom-bord wordt op de rand zo’n tekst uit Leviticus geciteerd: “I will grant peace in the land so that you will lie down without anyone to frighten you.
Daar wordt – met velen! – van harte naar uitgekeken! Shalom Israël!

Peintisserie Bouwsels Saskia Weishut

Laat wat van je horen en geef een reactie

Met m’n kinderen in een bootje

Met een fluisterboot voeren we over de Reeuwijkse plassen! Het was het meest perfecte weer (en dat gehaakte dekentje hadden we dan ook helemaal niet nodig, maar het stond wel gezellig). Mijn zoon en dochter trakteerden mij voor moederdag op een vaartochtje en het was zò mooi! Als gezin woon je vele jaren samen in een huis en zie je je kinderen opgroeien en dat zijn hele kostbare en soms ook intensieve jaren. Nu vond ik het heel fijn om nog een keer met elkaar ‘in een bootje’ te zitten, te genieten van het mooie weer en het mooie plekje, maar vooral ook van te zien hoe m’n kinderen volwassen zijn geworden. En te ondergaan hoe het nù is!

Het plannetje om te gaan varen werd de avond van te voren gemaakt en gelijk ging ik nog even naar de winkel voor broodjes en de volgende ochtend zorgde ik voor een picknick om mee te nemen. Daar ben je óók moeder voor, dat zit er gewoon in. Twee dingen die altijd standaard meegaan bij een ritje of een tochtje zijn mijn oude koffiekan en m’n oude gehaakte kussentje. Daar kon ik heerlijk tegenaan leunen en genieten van een paar mooie uren in een fluisterbootje en genieten van m’n (veranderde) gezin.

Vandaag is het pas echt moederdag (vanwege het weerbericht leek het ons handig om gister alvast te gaan varen), en ga ik naar m’n eigen moeder. Na vele jaren zorgen en betrokken-zijn is het mooi om zo’n dag als een ‘klein kussentje’ te ervaren. Even uitrusten en genieten van wat de jarenlange liefde en zorg tot stand hebben gebracht.
Allemaal fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Molens beklimmen

Vanaf dit leuke huisje (daar woont sinds kort m’n zoon en zijn vriendin) zie je precies een molenwiek boven de bomen uitsteken. De molen draaide en we liepen er naar toe. Het was nationale Molendag en we konden helemaal naar boven klimmen. Vroeger was dit een ‘volmolen‘ die gevoed werd met water wat door een groot scheprad in beweging kwam. Op die manier werd er wol ‘gevold’ wat hetzelfde is als vervilt. Door de waterkracht werden houten hamers in een bak op de natte grondstof (de ruwe wol) geslagen en hierdoor ontstond het grove wollen laken. Deze wollen stof werd voor de daagse kleding gebruikt.
We zagen de volgende molen ook al liggen en daar liepen we ook nog naar toe. En daarna thee drinken in het tuintje van dit mooie huisje!
(Morgen zijn veel molens ook nog open voor bezichtiging).

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte gordijntjes

Gehaakte gordijntjes zijn àltijd apart! Zelf gehaakt of zelf opgehangen: het zijn blikvangers!
Geen zin om ze zelf te haken? Ik plaats er één in m’n shop. En die legde ik voor de foto uiteraard ook op een paarse ondergrond.

Het lijkt erop dat het vandaag wel mooi weer is om een eindje te varen!
Niet met zo’n paarse woonboot, maar met een fluisterbootje misschien?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Stilleven met gordijnring

Een houten gordijnring diende vroeger vaak als omlijsting van een klein borduurwerkje.
Deze foto’s kwam ik weer tegen toen ik m’n auto-foto opzocht. Meestal publiceer ik recente foto’s, vanavond nog eens een oude die ik hier nog niet eerder liet zien. Hij brengt me weer terug bij een mooie vakantiedag.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Alfarood

Auto’s horen rood te zijn. Vooral Alfa Romeo’s. Ik was behoorlijk gek op onze rode auto. Ik reed er talloze keren mee naar m’n moeder (van A naar B en weer terug). En het was heerlijk om er soms ook hele lange ritten mee te maken. Zoals twee jaar geleden: we namen de auto mee op de boot naar de Faroër Eilanden en reden daar door het spectaculaire landschap. Een vakantie waar ik vaak aan terugdacht. Met een ongekend gevoel van vrijheid.

Ik hou ervan om van alles mee te nemen en dan onderweg te gebruiken en te fotograferen. Zoals mijn oude gehaakte omslagdoek. Rood als contrasterende kleur in het grandioze landschap.
De auto kwam niet meer door de keuring. Hoe bestaat het hè? Zo’n heerlijk auto’tje. En vooral die rode kleur!
Het viel niet mee om er afstand van te doen.
We lieten hem achter bij de garage.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Groene strookjes

Groen en geel in het landschap. Een paar jaar geleden naaide ik strookjes stof aan elkaar in een verlangen om die kleuren-nuances weer te geven. Het patchworkje bleef liggen, maar deze week kwam het weer tevoorschijn. Ik maakte er een tasje van. En daarna ging ik – nu een keer héél dicht bij huis – het tasje fotograferen. Omdat ik zo geniet van al die frisse kleuren van de nieuwe blaadjes in de tuin.

Laat wat van je horen en geef een reactie