Archief voor juli 2018

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Handwerk in de zomer


Vanmorgen verscheen er weer een nieuwsbrief, met een overzicht van de blogjes die ik in de warme zomermaanden juni en juli schreef.
De laatste zin is: “Handwerk in de zomer, dat voegt altijd wel wat toe!”
Veel leesplezier voor wie deze nieuwsbrief ontving. De laatste weken kreeg ik veel nieuwe aanmeldingen voor deze nieuwsbrief. Welkom!

Ik ga weer een paar dagen weg voor mantelzorg, dus eventuele bestellingen kan ik niet gelijk verwerken. Donderdag of vrijdag doe ik de bestellingen weer op de post, dus dan heb je het nog wèl voor het weekend.

Fijne dag! En handwerk in de zomer voegt ècht nog wel wat toe aan deze bijzondere dagen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

De droge zomer van 2018

Op zondag maakten we na een welkome regenbui gelijk even een wandeling. Het was een beetje afgekoeld en gedurende een paar uur was het lekker fris. Ik had een kussen meegenomen (in de auto naar het wandelplekje), waarmee ik het contrast wil laten zien. Geen vrolijke velden vol bloeiende bloemen. Maar dorre en dramatische droogte. Ik denk dat voor mij deze foto kenmerkend is voor de zomer van 2018. Margriet-kussen in droog landschap.

We zouden sommige dingen graag anders zien, maar het ìs niet anders. En door de omstandigheden (die soms zwaar zijn) moeten we soms hard werken om het nog een beetje goed te houden. Maar het is ook goed om een vrolijke noot toe te voegen (en dat kan dus ook aan het landschap!)

De blogjes van vanmorgen en gister had ik beter om kunnen draaien, want we gaan zodadelijk tòch nog een keer naar Amersfoort om de verhuisauto van m’n dochter uit te zwaaien. En daarna weer naar m’n moeder, het is een drukke zomer…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje in keistad


Vlakbij deze poort staat een lege boekenkast.
Zo grappig dat m’n dochter en ik allebei een aantal jaren vlakbij deze poort hebben gewoond. Ik veertig  jaar geleden, één straatje verderop als waar zij later ging wonen.
Dag keistad!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Flying geese: verder trekken!


Nog één keer een quiltje tegen de oude witte muur hangen van de ommuurde binnentuin. Dit quiltje maakte ik vroeger voor m’n dochter en het hing lange tijd in haar huisje. Het motief heet Flying Geese, verwijzend naar ganzen die in formatie-vlucht strakke lijnen trekken door de lucht. Ik kijk ze altijd even na als ze overvliegen. We gingen nog één keer naar m’n dochter om samen nog een dagje uit te gaan. En om haar na te kijken, uit te zwaaien. Ze gaat verhuizen naar een ander land!

Ze laat in haar oude huisje een ‘wonderboom’ achter die eigenlijk geen wonderboom is, want als je dat woord opzoekt krijg je heel andere bladeren te zien. Maar wat zou het dan wel zijn? Deze groene boom groeide razendsnel tussen de stenen, en bleef groen in de hitte. Het was een vruchtbaar huisje waar m’n dochter woonde. Ze schreef daar een proefschrift, bleef overeind in de hitte, en trekt nu verder.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Militair Museum in Soesterberg


Op de voormalige vliegbasis Soesterberg staat een imposant gebouw wat oprijst uit het dorre landschap. In het Nationaal Militair Museum is een grote collectie tanks, vliegtuigen en helicopters te zien en wordt de geschiedenis van de krijgsmacht verteld en getoond.


Het museum wil overbrengen dat vrede een niet vanzelfsprekend groot goed is. Het laat de waardevolle en vaak cruciale rol zien die de krijgsmacht speelt in de samenleving. Tijdens de opening in 2014 werd uitgesproken dat het museum ook te beschouwen is als een erkenning voor het werk van de Nederlandse krijgsmacht. Publiek wordt eraan herinnerd dat leger en vloot tot de oudste instellingen van de Nederlandse staat behoren.
De roerige geschiedenis van ons land, alsmede de ontstaansgeschiedenis, blijft ons boeien en bezighouden. Het ontroert en fascineert.
Op een hete dag in juli bezochten we dit museum en waren zeer onder de indruk.


We houden van bijzondere koffie-plekjes en onder de vleugel van een Fokker F27 van de Koninklijke Luchtmacht was een goede plek om nog een tijdje te zitten en na te praten en alles op ons in te laten werken. Vooral op een tropische dag was dit ook een bijzondere plek.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Topstukken uit tentoonstelling ‘Willem’

In 2018 is het 450 jaar geleden dat de Tachtigjarige Oorlog begon. Willem van Oranje speelde een belangrijke rol in deze oorlog en legde de basis voor het ontstaan van de Republiek van de Zeven Verenigde Nederlanden. In het Militair Museum in Soesterberg is een grote tentoonstelling over het leven van Willem. Deze tentoonstelling ‘Willem’ geeft een uniek beeld van zijn leven. Ook zijn een aantal topstukken te zien.

Het originele smeekschrift der edelen lag in een vitrine!

Toen we al in het museum waren, vroeg mijn dochter of ik nog wat kaarten had meegenomen. Deze kaarten sluit ik bij bij iedere bestelling. Ik heb er al wel vaker over geschreven. De kaarten heb ik zelf laten drukken van een geborduurd portret van Willem van Oranje. Het borduurwerk is sinds vorig jaar opgenomen in de Canon van Nederland.
Ach, wat dom van me, dat ik er niet aan had gedacht om een paar kaarten mee te nemen. Al eerder maakte ik foto’s van deze kaarten in het Mauritshuis en ik voelde er wel wat voor om ze nòg eens te kunnen fotograferen tegen een bijzondere achtergrond. Terwijl ik mijn teleurstelling tot me door liet dringen, bedacht ik me ineens wat: ik had nog twee bestellingen in de auto liggen. Ik besloot door de hitte terug te lopen naar de parkeerplaats, en één bestelling open te maken, en de kaarten eruit te halen. En toen ik al die moeite had gedaan (het was ècht warm om daar te lopen!), ging ik in de tentoonstelling een beetje los: niet één foto, maar wel meerdere!
Hier dus op de vitrine waar het smeekschrift der edelen in lag. Dit smeekschrift werd aangeboden aan landvoogdes Margaretha. In felle bewoordingen werd de inquisitie veroordeeld en werd er gedreigd met gewapende opstand als er geen einde zou komen aan de godsdienst-vervolging. Bijzonder om dit belangrijke geschrift hier te kunnen zien!


Een ander topstuk is de bevelhebberstaf van Willem. Deze is gebruikt tijdens de Slag op de Mookerheide in 1574. De staf is in handen gekomen van de Jezuiten en na de tentoonstelling gaat deze ook weer naar hen terug. Deze staf was volledig in de vergetelheid geraakt, en er werd wel een jaar onderzoek gedaan naar de verblijfplaats van deze staf. Toen hij eenmaal was gevonden heeft dit tot veel aandacht in de internationale pers geleid.
Vond ik dus ook wel leuk om even een kaartje te leggen op de vitrine….

Vlak bij de uitgang troffen we een vriendelijke suppoost, en gaven we onze complimenten door voor deze zeer informatieve en zeer goed gepresenteerde toptentoonstelling. En na het praatje gaf ik haar mijn kaartje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kostuums van papier en een rijk wandkleed


Kleding uit de tijd van Willem van Oranje is er weinig. Wat we weten over de mode uit de 16e eeuw is afgelezen aan schilderijen. Papierkunstenares Isabelle van Borchgrave heeft aan de hand van schilderijen de kostuums van Willem en zijn eerste vrouw Anna van Buren nagemaakt van papier. Ze laat met haar papieren creaties het verleden tot leven komen.

Dit tapijt symboliseert de macht van de keizer Karel V. Temidden van een groot aantal planten en bloemen draagt een gekroonde tweekoppige adelaar het wapenschild van de keizer.

In het Nationaal Militair Museum is tot 28 oktober een exclusieve tentoonstelling over de vader des vaderlands. En zoals zo vaak het geval is, heeft ook deze tentoonstelling ruimschoots (top)stukken die alles te maken hebben met textiel! Uit de rijkdom van de getoonde voorwerpen koos ik deze twee stukken om de foto’s te laten zien op mijn handwerkblog. Er was natuurlijk nog veel meer. Ik kan een bezoek aan het genoemd museum, met deze heel interessante tentoonstelling, van harte aanbevelen. Ook op een héle warme dag!

Lees reacties (6) of geef een reactie

Warmste nacht

Het was de warmste nacht ooit gemeten. Ik sliep buiten op het gras. Vanaf de grond zag ik de maan ondergaan. Ik verheug me om vannacht de maansverduistering te zien.
Maar eerst is er een nieuwe tropische warme dag. Sterkte gewenst voor wie het zwaar heeft met de hitte.

Gisteravond ging ik eerst nog even zwemmen voordat ik naar huis ging, en ik dacht een paar keer: maak nou eens een leuke foto. Maar ik gaf toe aan het geen-zin-gevoel. Dus daarom nog een keer hetzelfde geborduurde rondje wat ik gister ook liet zien. Ik borduurde een  verzengende-hitte-zon op een heel oud lapje borduurstof wat nog van mijn grootmoeder is geweest.

En zo is het een zon-en-maan-blogje geworden. Goede dag en een mooie nacht gewenst!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Verzengende hitte

In de tuin van m’n moeder borduurde ik nog een rondje. Ik koos voor grijs in plaats van voor zonnig geel. Het is niet leuk meer, al die hitte. We moeten het huis en het hoofd koel houden. Het valt niet mee….

In de avondkoelte maakte ik gisteravond nog een wandelingetje met m’n moeder. We hoorden gekraak in de hoge bomen. Ik moest snel beslissen: gauw doorlopen of stil blijven staan. Ik koos voor het laatste. Een paar seconden later donderde met veel geruis een grote tak voor ons neer. Vijf meter van ons vandaan. Die viel dus wel…

De natuur (en wij) lijden onder de droogte.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduurwerkje in de tuin

In de tuin van mijn moeder geborduurd, een borduurwerkje met de titel ‘high structure’.
De knopen verdrogen, de bloemen bloeien, en alles gebeurt tegelijkertijd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Warm wandkleed

Vandaag lag ik weer een hele tijd in de tandarts-stoel, maar uiteindelijk mocht ik ‘los’. Gewoontegetrouw ga ik dan even langs de Waal om bij te komen. Ik was benieuwd hoe ik het mooie plekje waar ik nu al zo vaak ben geweest, dit keer zou aantreffen. Er lag nog een retro-wandkleed in de auto, wat de vorige dag nog bij mijn dochter aan de muur had gehangen. “Neem maar weer mee”, zei ze. Die gele en groene cirkels passen hier wel in het zomerlandschap. Nà deze foto viel er een kraal van het wandkleed. Ik was te loom of te lamlendig om hem op te rapen, en zag hem wegrollen in het gras. Het was toch wel een sensatie om daar te zijn, met 32 graden. Een warm windje na een lange lig. Gauw weer in de airco-auto, en weer naar m’n moeder. Lange dagen, ik ben pas net thuis. Warme windjes langs de rivier, nog even terugdenken aan dat moment. En dan vanavond lekker buiten slapen….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bezoek aan Mondriaanhuis

Een museum is op een warme dag altijd een heerlijke plek om naar toe te gaan: vaak is het er lekker koel.
En een museum is in een drukke tijd ook altijd een fijne plek om een tijdje te zijn: even in een ander wereldje.
In Amersfoort bezochten we het Mondriaanhuis, want daar was ik nog nooit geweest en we waren voor het laatst op bezoek in deze keistad. Laatste kans dus om hier nog even binnen te lopen. En ons te verdiepen in de Mondriaan-designs, die niet meer weg te denken zijn in het leven van velen. Er was ook een mini-expositie met ‘Mondriana’, en ik dacht terug aan mijn eigen Mondriaan-trui die ik vroeger maakte, met grote gele, rode en blauwe vlakken. Vaak aan teruggedacht dat ik het jammer vond dat ik die heb weggedaan.
De tentoonstelling begon met een overzicht van zijn vroege werk, toen hij net als andere schilders gewoon landschappen en molens en boerderijen en bloemen schilderde.

De twee digitale presentaties in dit museum waren heel mooi. We werden helemaal ondergedompeld in zijn figuratieve en abstracte kunst.
Op het laatst spetterden de gekleurde blokjes de filmzaal in en bedekten wanden en vloeren en waren we er helemaal in opgenomen.
Scattered!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Alles abstraheeren tot de essentie

In het Mondriaanhuis was een plek waar bezoekers zelf ook bezig konden gaan met tekenen in de stijl van Mondriaan. En er was een grote muur waarop legoplaten waren geplakt en daaronder stonden dozen met lego (in de goede kleuren) om zelf een abstract werk te maken. Daar had ik nou eens nèt zin in! Een kwartier lang zat ik tussen de lego-blokjes te rommelen en fabriceerde dit ‘werk’ (links).

Daarna liepen we naar onze dochter; zij heeft lange tijd vlakbij dit museum gewoond dus zij was er allang geweest. Ze had wat spulletjes liggen die ingepakt moesten worden en ik zag weer de borduur-zak die ze als kind onder mijn begeleiding maakte. Het viel me opnieuw op dat het in goede borduur-designs ook gaat om het weergeven van de essentie.
“Ik wil de waarheid zoo dicht mogelijk benaderen en daarom alles abstraheeren tot ik kom tot het fundament der dingen.” Een beroemd citaat van Mondriaan uit 1914. Deze tekst was op de muur van de tentoonstellingsruimte te lezen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ons afscheid van Amersfoort

Op een zonovergoten maandag liepen mijn man en ik in het centrum van Amersfoort. We liepen langs alle plekjes waar we zoveel herinneringen aan hebben. Lang geleden studeerden wij allebei (na elkaar) in deze stad, en later woonden ook onze zoon en dochter hier. De zoon een jaar (vlakbij de Koepoort), en de dochter veel langer. Allemaal in het centrum van deze middeleeuwse stad, waar de toren van de Joriskerk altijd boven de huizen uitsteekt. Het was mooi om er vandaag nog één keer te lopen.


Wat was ik verrast toen onze dochter zes jaar geleden precies één klein straatje verderop ging wonen als waar ik vroeger op kamers had gewoond. En wat was het leuk om daar vaak op bezoek te gaan. Voor de laatste keer onthaalde onze dochter ons op een lekkere maaltijd in haar binnentuintje. Het oude picknickkleed (wat ik vroeger voor haar had gemaakt) hing ik nog één keer over haar witte muur. Ik hou van witte muren in oude binnensteden.

We hielpen onze dochter vandaag met wat voorbereiden voor een verhuizing. En we namen afscheid van Amersfoort.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasjes met kantjes en lintjes


Op bezoek bij m’n dochter kwam ik deze oude tasjes weer tegen. Het waren leuke projecten uit de tijd dat ze nog thuis woonde. We hadden toen de doos met kantjes en bandjes tevoorschijn gehaald en naaiden van alles onder elkaar. Ik vond het leuk om deze tasjes weer te zien (en te làten zien!).

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bestelde boeken

De afgelopen weken was ik veel weg vanwege mantelzorg en daarom deed ik mijn webshop ‘dicht’. Er konden geen bestelling worden geplaatst. De shop bleef wel zichtbaar en dat leverde soms wat verwarring op. Ik kreeg mailtjes met vragen dat iemand graag wat wilde bestellen maar dat het niet lukte. Ik legde het dan in een antwoord-mailtje (op de kleine toetsjes van m’n mobiel) uit en zei dat ik contact zou opnemen als ik weer thuis was. Dat deed ik, en nu kunnen deze boeken vandaag in ieder geval op de post.

Toch is het wat omslachtig, en daarom ga ik het nu anders doen. De shop blijft gewoon open, maar ik zet er gewoon een zinnetje bij dat bestellingen soms niet gelijk kunnen worden verstuurd. Dat is ook niet zo erg, want het is ook vakantie-tijd en andere webshops doen het ook zo.

Dus bij deze: De webshop van Tweedehandswerk is weer open! En bestellingen kunnen weer worden geplaatst!
Het lukt dus alleen niet altijd om de bestellingen ook gelijk te versturen. Maar je krijgt wèl altijd gelijk bericht.

Nieuwsgierig wat hierin zit? Een boekje over zelf verven (natuurlijk heel leuk om te doen met dit warme weer), een tijdschrift Handwerken zonder Grenzen (iemand wist precies wat ze eruit wilde maken, en vond het gelukkig niet erg om er even op te wachten), een boekje met supermooie foto’s van oude kant, een patchworkboek (met instructies om de kans te vergroten dat de quilt die je wilt maken gelijk een erfgoed-quilt wordt), en een boek over Perzisch Ajour (voor iemand die wegens verhuizing nu niet meer een cursus kan volgen, maar met dit boek kan ze hopelijk wel weer verder borduren).

Ik zie jullie bestellingen graag weer tegemoet!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klein kussentje

Fijne mooie zondag gewenst!

En voor wie ook zin heeft om een zomers klein kussentje te maken: ik gebruikte hiervoor een patchwork-stofje.
Sommige stofjes zijn véél te mooi om kapot te knippen, want dan knip je het motief stuk. Een kussentje geeft de mogelijkheid om nog een tijdje op een leuke manier tegen zo’n mooi stofje aan te kijken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerk hergebruik

In de tijd dat m’n zus heel lang in het buitenland woonde, gaf ik haar wel eens een borduurwerk met wat Nederlandse taferelen erop. Want als je ver van Nederland woont dan waardeer je die Hollandse motieven nog meer. Gisteravond zaten we met drie zussen in de tuin van onze moeder en liet m’n zus foto’s zien van haar nieuwe kleinkind. En daarbij zag ik ook haar nieuwe tablet-hoes, wat ze net had gemaakt. De klederdracht-poppetjes kwamen me bekend voor. Is dat van dat hele oude borduurwerk, vroeg ik?

Daarna natuurlijk weer alle aandacht voor de foto’s, want daar ging het om. Maar het was ook leuk om dit oude borduurwerk in en als een nieuw jasje weer terug te zien.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Prutsen

Nog een rondje borduren, dit keer op geel jute. Het is zonnig, maar op veel plekken ook dor. Ik probeer de natuur-tinten van deze warme zomer weer te geven in geel en bruin.

Laat wat van je horen en geef een reactie

High structure borduren

Na al die geborduurde rondjes, wilde ik nu wat vierkants, en ik heb gelukkig meer dan genoeg ideeën in voorraad. In het boek Yao Design of Northern Thailand staan die typische Thaise patronen die me al heel lang aanspreken. Ik pakte het boek uit de kast, gauw een geschikt lapje, en begon weer iets nieuws. Voor mij is het de zomer van het veel heen-en-weer-rijden naar het huis van m’n moeder, maar er is gelukkig ook altijd wel tijd om wat te borduren. En als ik vind dat ik nog even wat meer ontspanning nodig heb, dan borduur ik desnoods langs de weg! Hier zat ik gister een tijdje en dat was fijn (en nodig).

Als ik zo een tijdje bezig ben met een nieuw borduurmotief, dan neem ik vaak ook even de tijd om het boek waar het patroon uit komt door te bladeren en het voorwoord te lezen. “Surging through many designs is an overwhelming complexity, yet a complete harmony of lines. Yao art is like a game of lines forming a series of linear puzzles. There is an apparant fascination with intricate and unusual juxtapositioning of lines, that can best be realized if one tries to reproduce a pattern.”

Daar ben ik dus mee bezig, met het realiseren van de ingewikkeldheid van een patroon, in een periode dat m’n leven ook wel wat ingewikkeld is (met al dat heen-en-weer-gerij). Die moeilijke Engelse zin betekent dat er een fascinatie is van ingewikkelde en ongebruikelijke naast-elkaar plaatsing is van lijnen. Dat spreekt me aan, want zo voel ik het nu ook. Soms is het leven ‘overwhelming complex’ maar gelukkig ook ‘a complete harmony of lines.’
En daarom koos ik het motief met de treffende naam: ‘High structure’. Het spreekt me aan dat er wel een hogere struktuur is, ook al is dat nu nog niet altijd zichtbaar als je nog ergens middenin zit.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vintage jurk

De laatste weken ben ik veel bij mijn moeder, bijna elke dag wel. Het is een mooie zomer en het is ook fijn om bij haar te zijn, ook al is het wel intensief. Maar we kunnen ook genieten van de tuin en het mooie weer en samen koffie drinken en praten. Een paar dagen geleden kwam ik bij haar en verraste haar met deze jurk, die ik had aangetrokken. Ze heeft hem vroeger zelf gemaakt, en herinnerde zich gelijk weer dat ze de stof had laten plisseren, dat kon vroeger. Dertig jaar geleden had ze die jurk al eens weggedaan en aan mij gegeven maar in die tijd had ik er geen interesse in en ik had hem nog nooit gedragen. Ik was hem een beetje vergeten. Nu zocht ik hem op en trok hem aan en hij paste me precies. Zò leuk om daarmee binnen te komen en te zeggen: “Hoi mam!” en de verrassing in haar ogen te zien. Ze vond het leuk om deze herinnering aan haar eigen jurken-tijd weer te zien, de tijd dat ze er zo mooi uitzag en alles zelf kon maken. En ze vond het natuurlijk leuk dat haar dochter nog net zo slank is als zij vroeger.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Heel veel tasjes genaaid

 

Als je van naaien houdt, dan hou je ook meestal van stof. En van het kòpen van lappen stof. Ik heb het vaak gedaan: een lapje stof kopen op de markt. En elke lap stof werd gekocht met een plan: “O, daar ga ik een rok van maken.” Of iets anders. En soms kocht ik gewoon een lap omdat ik de stof zo mooi vond. Of omdat de lap zo goedkoop was. Het plan om er iets van te maken zou dan later wel komen. Er bleven natuurlijk ook wel eens wat lappen liggen, want zo gaat dat. Je komt er niet altijd aan toe om alles te naaien wat je van plan was. Nu nam ik een stapel lappen mee naar een steeds-leger wordend appartement. Ik zette er een naaimachine neer en naaide af en toe wat tasjes. Dat was leuk werk. Lekker simpel, en veel resultaat!

En met zo’n mooi uitzicht was het heerlijk om telkens wat te naaien!
Op de laatste dag hing ik ze op aan een gordijnrails, die ik met een touwtje aan het balkonhek bond.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Babytruitje

Op zondagmiddag hadden we als familie een mooi vier-generatie-moment in de zomerse tuin van ons ouderlijk huis. M’n oude moeder, haar dochter (mijn zus), haar kleindochter en haar achterkleindochtertjes.  Toen we aan de thee zaten gaf m’n zus een mooi bericht door: er was zojuist (bij één van haar andere kinderen) nog een meisje geboren!

Dit truitje had ik al klaarliggen als kraamkadootje. Het patroon is uit een oude Ariadne. Elk lief babytruitje bevat een ingebreide boodschap: welkom baby!

(overigens is het truitje ‘tweedehands’ maar dat mag best)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Leeg

De drie kussens die nog in het appartement lagen, en waar ik op zondagen over blogde. Tot het laatst aan toe hield ik het gezellig, maar het werd wel steeds leger. Gister werden ook de laatste spullen terugverhuisd.
Als allerlaatste nam ik het vogeltjeskussen onder m’n arm. Gaan jullie nog maar even fluiten op je oude stekje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Weet geen titel

En ik weet ook geen tekst.

Ander keertje weer.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Rondjes borduren

De rondjes uit het Cirkelboek die ik hier borduurde. Ik borduurde op verschillende lapjes handwerkstof.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleine tasjes

Bloggen vanaf locatie heet dat denk ik. Zittend op één van deze boomstammen zeg ik nog even goedemorgen. Ik naaide nog wat tasjes (want de naaimachine wordt bijna weer ingepakt) en zag toen dat er wolken aankwamen. Gauw nog even de fiets gepakt om het bos in te gaan want daar was in nog niet zoveel geweest.

Gisteravond bij mijn fietstocht merkte ik dat ik ook behoefte heb aan een nog kleiner tasje, waar alleen m’n mobiel in past. Dus dat kleinste tasje (wat je op de fiets om je schouder draagt) ben ik nu aan het uitproberen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zomeravondfietstocht


Avondfietstocht. Terwijl ik m’n fiets weer eens op de foto zette, kwam er een koetsje langs.

Het ziet er haast on-Nederlands uit. Maar dit gebied heet gewoon de Veluwezoom. Linksboven het tweede tasje zie je nog net de toren van Doesburg.


Perfect landschap voor vakantie-tasjes. Ik vertel nog wel eens waar die allemaal voor zijn.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Friet halen

Het was leuk om een tijdje vlakbij een snackbar te wonen. Je moet overal de leuke kanten van zien toch? Het gekke vrouwtje blijkt toch rechtop te kunnen staan. En bij nader inzien is ze toch niet zo gek want ze heeft zelf wat gebakken zie ik nu. Maar misschien is dat niet eens zoveel gezonder dan friet eigenlijk.

M’n shop was het tijdje dat ik hier was dicht, maar als hij straks weer open is, zal ik dit geborduurde vrouwtje erin zetten. Ze wil vast nog wel eens ergens ter decoratie dienen.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Clivia rondje

Ik vroeg me af waarom ik nou voor oranje had gekozen om nog een rondje te borduren. Maar toen ik weer bij m’n moeder op bezoek was wist ik het ineens: de clivia! Ze had gezegd dat haar ouders altijd een clivia hadden in de grote koperen pot en het leek me leuk als de pot nog weer eens gevuld zou zijn. Dus gaf ik haar mijn exemplaar die net in knop stond. En nu zag ik dat hij mooi tot bloei is gekomen.

Na m’n bezoek ging ik nog weer terug naar het appartement wat nu bijna leeg is. Ik had wat handwerk jes meegenomen om hier af te maken. Maar het is makkelijker om een clivia-rondje te borduren dan om die stroken-gevallen af te maken dus die liggen er nog net zo als eerst.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Vintage truitje

Vijf-en-dertig jaar geleden breide ik een linnen truitje met ajour motief. Het stond mooi maar ik had het eigenlijk te kort gemaakt en daarom droeg ik het niet zo vaak. Het belandde in een doos op zolder. Maar er komt natuurlijk altijd een moment waarop het dan ook weer tevoorschijn komt.

Ik vond nog meer: een bolletje van hetzelfde garen. Daarmee kon ik er aan de onderkant wel een stukje aanhaken. Vanmorgen vroeg het laatste stukje afgemaakt want ik moest ergens naar toe en ik wilde het nu dragen. Ik kreeg meerdere complimenten voor m’n vintage-truitje en het was heel leuk om te zeggen: zelfgemaakt! (maar dan wel vijf-en-dertig jaar geleden).

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude bloemetjes

In m’n fietstas heb ik meestal een mesje waarmee ik onderweg wat bloemen kan plukken. Soms krijg ik daar een opmerking over, zoals: “laat ze maar liever staan, want de bloemen zijn van ons allemaal.” En dat is ook zo. En ik bedank die persoon dan ook dat hij me daarop wijst want we mogen elkaar best aanspreken.

Toch pluk ik nog steeds soms wat. En ter geruststelling: dat doe ik alleen op plaatsen waar heel veel bloeit. Of waar toch in de verte de bermenmaaier al aankomt. Dan denk ik: als die maaier alles mag kortwieken  dan mag ik nu ook wel een paar bloemen plukken voor in een vaasje. En ik pluk natuurlijk nooit zeldzame bloemen, echt niet!

Ik geniet al een week van een klein vaasje met gele bloemetjes (als ik ze had laten staan dan waren ze nu hooi geworden). Ze passen bij een klein borduurwerkje wat ik net maakte. Het komt van een heel oud patroontje wat al jaren in een mapje zat met “ooit nog eens borduren”  En dat ooit was dus nu!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Dingendoekje breien

Ook de laatste restjes katoen worden opgebreid. Als een bolletje katoen te klein is voor een handdoekje, dan brei ik er een vaatdoekje van. Lang geleden kreeg ik eens zo’n gebreid doekje van een mevrouw uit Canada. En ik nu wilden ik dit lapje ook zo in een punt breien, en met die specifieke gaatjes van het meerderen en minderen aan de kanten. Ik gebruikte de weegschaal om te weten wanneer m’n bolletje halverwege was, en begon toen met de minderingen. Fijn breiwerkje voor in de koffie pauze.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bomen borduren

Een lange wandeling gemaakt met iemand die me daarvoor had uitgenodigd. Ik nam m’n borduurwerkje mee om te laten zien. Het is bijna klaar, alleen nog de rand. Ik vertelde dat het patroon komt uit het boek Zelf merklappen maken en dat de naastgelegen bladzijde is gevuld met allemaal verschillende herten. Precies op dat moment zei m’n wandel-maatje: Kijk daar, een ree! Het was zo’n mooi moment. We keken naar elkaar. Ontmoeting tussen mens en dier. Zo Mooi. Dus misschien ga ik die herten ook nog eens borduren maar eerst ben ik blij dat de bomen bijna klaar zijn.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Nachamu: troost

Aan het einde van een kerkdienst werd op een lange tafel voorin de kerk een stapel dekentjes gelegd die de dames van die kerk hadden gemaakt. Iedereen die belangstelling had kon ze even bewonderen voordat de handwerken werden opgestuurd naar Oost Europa. De organisatie die dit verzorgt heet Nachamu Ami en dat betekent Troost mijn volk. Iedereen heeft dekens nodig om ’s nachts warm te blijven en wat is het fijn als dat  dan een nieuw en mooi gehaakte dekentje kan zijn die niet alleen wol-warmte geeft maar ook liefde-warmte.

Ik vond het mooi om te zien wat de plaatselijke breiclub hier maakte voor het goede doel. En ook mooi om te laten zien hier op m’n blog, want er zijn vast ook wel anderen die graag willen blijven haken en breien maar voor zichzelf al genoeg hebben. Dan zijn er altijd wel organisaties die blij zijn met nieuw spul en het naar mensen brengen die het goed kunnen gebruiken. En die erdoor worden getroost in hun moeiten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mooie dagen

Wat je van ver haalt is lekker, zeggen ze, maar wat je dichtbij kunt kopen ook! Er was een landschapsfair vlakbij en daar kochten we desem brood en jam met een bloemetjesstofje over het deksel en gehaktballen van het vlees van wilde zwijnen. Nu zag ik een goed moment om m’n gebreide handdoekjes erbij te halen. Maar niet te lang spelen want het was nog leuker om een paar plakken brood te smeren voor mijn lief. We hadden een mooi weekend samen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lavendel kussentje

Lavendelkussentje wat ik lang geleden voor m’n moeder maakte en wat nu al een half jaar in m’n tas zit. Tussen de bloemetjes die ik gisteravond plukte. Ik ben veel bezig met het thema vroeger-en-nu.

Goede zondag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nog even fietsen ’s avonds

Bijna elke avond zwerf ik nog wat rond in een buurt die ik eerder niet kende. Even naar de snackbar  of even naar de rivier  of nog een eindje fietsen en genieten van het avondlicht. Vanavond was ik na terugkomst in het appartement waar ik nu een tijdje ben, bezig geweest wat mailtjes te beantwoorden. En dat gaat heel langzaam op die kleine toetsjes van m’n mobiel. Ik schreef steeds hetzelfde: dat ik de vraag nu niet goed kan beantwoorden omdat ik niet thuis ben en ik niks kan opzoeken. En nu dacht ik dat ik die tekst dus eigenlijk ook wel in een blogje kan zetten. Bij deze. Maar dat wordt natuurlijk niet gelezen door de mensen die de vragen stellen. En dat geeft ook niks. Ik vind het ook wel gezellig, al die vragen over patronen en handwerken. Blijf dus rustig vragen, en dan mail ik savonds wel terug dat ik er later nog op terugkom.

Ik ben dus nu heen en weer aan het pendelen tussen twee dorpen aan de rivier. En ik naai nog wat tasjes!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebreide handdoekjes

Eerst breide ik handdoekjes van alle restjes dikke katoen. En nu besloot ik ook de dunne katoen op te breien. Ik heb nog een vraag liggen van iemand die vroeg of deze handdoekjes ook fijn drogen. Eerlijk gezegd weet ik dat nog steeds niet. De drive om te breien is groter dan de drive om de doekjes uit te proberen. En de drive om te breien is ook al niet zo groot, want over deze doekjes deed ik wel een half jaar. Maar het was fijn om voor de rustige momenten steeds wat te hebben klaarliggen.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde hortensia

De hortensia’s hebben het zwaar in de hitte. Elke middag en avond zien ze er verschrompeld en verpieterd uit. Maar elke ochtend zijn ze dan toch weer bijgekomen door de koelte van de nacht.

Ik borduurde nog een rondje uit het nieuwe Cirkelboek van merkwaardig. Het lijkt wel een hortensia.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tasje uitproberen

Op een mooie zomeravond ‘avonds om negen uur nog even een patatje halen en dat opeten langs de rivier. En  een nieuw tasje uitproberen, bungelend aan het stuur.

Maar je kunt ook te dichtbij de kant willen zijn. M’n fiets viel om terwijl ik net lekker op de grond zat te genieten van de frietjes. Ik heb het stuur weer rechtgebogen en nu ga ik weer op weg.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Shop even stop

Mijn shop staat even op stop.

Dat is wat rustiger voor mij. En het is toch zomer.

Dus nu is het een stopshop!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasjes naaien

Voor ’s avonds wil ik iets hebben wat me precies genoeg in beslag neemt. Niet te moeilijk, beetje simpel. En zo naai ik nog wat tasjes!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen met herinnering

Bij een afscheidsproces komen ook allerlei emoties los en die worden soms zomaar opgeroepen. Door het mooie weer, of door wat iemand zegt, of door wat spulletjes.

Ik ben al een tijdje in het oude appartement van m’n moeder, want dat is dichterbij dan m’n eigen huis. Van hieruit ga ik elke dag naar mn moeder, soms met de auto en dan neem ik weer wat spullen mee terug. En soms met de fiets als ik zin heb om te fietsen en de warme wind te voelen.

Dat kussen borduurde ik lang geleden voor mn moeder. En dat riep nu zomaar een emotie op. En dat is niet erg, het hoort bij het afscheidsproces.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zomers vrouwtje

Toen ik terug kwam in het oude appartement van m’n moeder, lag het balkon vol met hooi, wat er door de harde wind gewoon opgewaaid was. Eerst vond ik het wel een gezellig gezicht, lekker zomers. Maar later besloot ik het toch maar op te vegen, anders gaat het ook nog naar binnen waaien. Wat is het droog en warm! Van thuis had ik een geborduurd vrouwtje meegenomen met de gedachte dat ik daar misschien nog wat mee zou kunnen. Gewoon op de grond leggen dan maar. Ik weet niet meer of dit borduurwerkje al m’n shop staat of niet maar het interesseert me op dit moment ook niet zo.

En het lukt me gewoon echt niet om haar om te draaien op m’n mobiel. Gek vrouwtje….

Lees reacties (4) of geef een reactie

Rondje uit het Cirkelboek

Op het balkon borduurde ik nog een rondje uit het nieuwe Cirkelboek. Dit boek stuurde vereniging Merkwaardig naar hun leden vanwege hun jubileum.

Het tafeltje maakte mijn moeder vroeger zelf. Je kunt erop zitten en staan en het heeft ook overal al gestaan. Het stond hier een tijdje op het balkon en moet nog weer terug verhuisd. Ik ben dus weer even klaar met borduren maar vind het nog wel leuk om door te geven dat er leuke patronen in dit boek staan voor als je weinig tijd hebt. Lekker smet afgerond, zo’n borduurwerkje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op de Schans

Zorg voor ouderen is meestal gedeelde zorg. De zorg voor een oude moeder kunnen we als kinderen niet alleen dus zijn er ook andere hulp-verleners. En wat een lieve en toegewijde en deskundige mensen zijn dat! We zijn blij met hulp en goede zorg, nu mijn moeder die zorg ook nodig heeft.

Het is fijn om de zorg te delen, maar er is ook nog veel overleg nodig. Bijpraten, adviezen inwinnen, overleggen, zorgen delen. Daar waren we dit weekend mee bezig. Als broers en zussen kwamen we een paar keer bij elkaar en hadden tijd om met elkaar te eten en te praten.  Ik fietste een paar keer heen er weer en onderweg waaien de gedachten dan weer even weg als ik ook geniet van het mooie weer en de mooie omgeving. Gisteravond besloot ik onderweg een loempia te kopen en fietste een zijweggetje in om die op te eten. Topplekje op een oude Schans. Het was fijn om daar even bovenop te staan en uit te kijken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zon op het balkon

 

Wat kan een balkon ook heerlijk zijn! ’s Morgens vroeg in de ochtend koelte, als alles nog stil is.

Nog niet alle spullen van m’n moeder zijn terug verhuisd en ik vind het fijn om hier nog even te zijn.

Fijne zondag!

 

Laat wat van je horen en geef een reactie