Archief voor maart 2019

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Manden en dozen

Overal staan mandjes en doosjes. Ik ben m’n spullen opnieuw aan het opruimen en ordenen. Ik ben altijd dol geweest op manden en mooie dozen dus daar heb ik een hele verzameling van. Ik maakte ze leeg en de spulletjes krijgen andere plekjes. Als je eenmaal gaat opruimen, komt er van alles in beweging. Voorjaar en opruimtijd!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kussen bij Magnolia

Dit kussen borduurde ik als tiener en liet het achter in m’n ouderlijk huis. Het kleurt bij de Magnolia die nu volop in bloei staat. Nog één keer genieten we van deze mooie bloemen. Ik maak extra veel foto’s en het kussen nam ik mee naar m’n eigen huis.
Fijne zondag!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Wandeling bij sprengen

Sprengen zijn kunstmatige waterlopen die aangelegd zijn om water uit de stuwwal te onttrekken. Het sprengensysteem bij Vaassen/Nierssen is het gaafste en meest uitgebreide sprengen-stelsel. Deze sprengen zijn gegraven tussen de 16e en 18e eeuw. Er is een lijst van honderd plaatsen die vanuit historisch-geografisch oogpunt interessant zijn en op die lijst staan deze bijzondere sprengen met hun rode ijzerhoudende water op nummer negen. De vroegere bewoners van de Veluwe groeven deze sprengen zodat het water via beken kon wegstromen. Het water werd gebruikt om watermolens aan te drijven.

Het startpunt van onze wandeling was bij de Motketel.  We liepen hier vanmorgen met onze (volwassen) kinderen. Het was een mooie dag om met elkaar op te trekken en de 60e verjaardag van mijn man nog met elkaar te vieren. Ze hadden een high tea voor ons gereserveerd. Het was nèt nog een beetje frisjes om buiten te zitten maar met een stola om kon het wel. Bijzondere dag in een bijzonder gebied. Zo’n dagje is ook een beetje als een spreng: verfrissend. En fijn om ons weer even aan elkaar te spiegelen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Praten en breien

M’n dochter is een paar dagen op bezoek en voordat we begonnen te praten haalde ze eerst een handgebreide muts uit haar tas: voor mij! Ze had er eerst één voor zichzelf gebreid, met een zacht kleur-verlopend garen. En om te oefenen met de rondbreinaald. Er was nog genoeg op de bol voor nog een muts en die kreeg ik nu. Ze is van plan om nog tien mutsen te maken, voor elke gelegenheid een andere muts (deze zijn dan fijn om in je tas te hebben voor als het ineens toch een beetje kouder is dan je dacht, ze nemen weinig ruimte in). En ze wil daarbij allerlei technieken en materialen uitproberen. Nu ze toch op bezoek was, wilde ze ook even naar een wolwinkel fietsen op de mooie lentedag, en daar eens lekker rondneuzen. Op de terugweg praatten we over de verschillen tussen het bestellen op internet en het kopen in een echte winkel. En we praatten over nog veel meer verschillen tussen het breien vroeger en het breien nu.

Zo vertelde m’n dochter ook dat het nu helemaal hip wordt om je eigen buste-hemdjes te breien. En bij thuiskomst wilde ze wel eens mijn oude tijdschriften doorbladeren. Hoe ouder hoe beter. Ik heb nog een paar nummers Praten en Breien en daar staan een paar mooie vrouwelijke onderkleding-modellen in. Praten en breien was de naam van een Maandblad voor Handwerken; het verscheen tussen 1934 en 1936.

Vandaag geen praten en breien meer: we gaan wat anders leuks doen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tulpjes borduren

Ook in drukke tijden moet er altijd wat te borduren zijn. Ik ben nu bezig met een tulpen-tafereeltje. Het patroon komt uit één van de laatste tijdschriften die ik in m’n shop zette. Dat is dus het lifo-principe. Last in, first out dus. Terwijl er nog zàt andere patronen liggen die me ook leuk leken om eens te gebruiken, maak je dan ineens iets wat je het laatst zag en aansprak.

Terwijl ik borduurde bedacht ik dat ik misschien wel elk jaar in het voorjaar iets een paar tulpjes wil borduren. Er zijn zòveel leuke tulpenpatronen. Dan komt het fifo-principe vast ook wel weer terug. First in, first out: de oude patroontjes die ik nog heb liggen komen dan als eerste aan de beurt. Maar het maakt ook helemaal niks uit wat je borduurt, als het maar even plezier en ontspanning geeft!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Huis was thuis

Een huis is meer dan muren, ramen en een dak. Een huis is een plèk. Een plek waar je je thuisvoelt. En waar je van alles doet en meemaakt. Waar je eet en slaapt en bezig bent. Waar je rommel maakt en weer opruimt. Waar je samen bent met je familie. Waar je komt en weer weggaat en weer terugkomt. Soms jaren achtereen.

Een huis is een thuis. Thuis is waar je je geborgen voelt. En dat geldt misschien nog wel meer voor je ouderlijk huis. Je ouderlijk huis is de plek waar je altijd weer terug kon komen, ook lang nadat je zelf ‘het huis’ was ‘uitgegaan’. Het huis waar je oude vader of moeder nog bleven wonen, die altijd blij waren om je weer te zien.

In onze familie was zo’n huis. Waar kinderen hadden gewoond die het huis uitgingen en nog tientallen jaren op bezoek bleven komen. Ik was één van die kinderen die honderden keren nog op bezoek kon gaan, ook al was ik allang getrouwd. Altijd vond ik het heerlijk om naar m’n ouderlijk huis te gaan.

Maar een huis is ook gewoon een pand, onroerend goed. Muren, ramen en een dak. Als de hoofdbewoner er niet meer is, dan wordt het anders. Dan komt er een makelaar op bezoek en die zegt wat het huis waard is en daarna wordt het verkocht. Aan elk tijdperk komt een eind.

De afgelopen maanden waren we druk met ons ouderlijk huis opruimen. Spullen werden verdeeld of weggedaan. Voor huisraad werden nieuwe bestemmingen gezocht. Met auto’s vol spullen reden we heen en weer. Het huis werd leger. En als we er waren dan genoten we er nog maar van om daar nog te zijn. Het was fijn om de tijd te hebben voor zo’n grote taak.

Nu nadert de datum dat het huis helemaal leeg moet zijn. Soms zijn er momenten dat nuchterheid niet helpt. Onroerend goed wordt dan ontroerend goed. Maar ik heb straks nog wel een geborduurd huis: geborduurd door mijn bet-bet-overgrootmoeder in 1814. Nu begrijp ik waarom we zo vaak huizen zien op oude merklappen. Die muren, ramen en dak symboliseren de fijne jaren dat je ouders daar woonden en een thuis voor je maakten.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Wandeling

Op sombere dagen moet je zelf voor de vrolijke noot zorgen!
Ik maakte een wandeling in de buurt van m’n ouderlijk huis en had alleen een mobiel-hoesje bij me. Er is zoveel moois gemaakt dat ik af en toe wat afwissel met die hoesjes. Voorlopig is dit hoesje nu m’n favoriet.
Vorig jaar maakte ik deze wandeling met de oude buurvrouw. En nu kwam het zo uit dat zij net even kwam theedrinken toen ik terug was van de wandeling. Samen nog wat napraten over al die vijfenveertig jaren dat zij en mijn moeder naast elkaar hadden gewoond. In onze snelle tijd (waarin we heel veel afwisseling hebben, zoals ook met die hoesjes) is het bijzonder dat er ook buurvrouw-relaties zijn die tientallen jaren duren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Grof gebreide kussens

Net klaar: deze drie kussens! Met het laatste licht van de dag gefotografeerd. Het breien was zo klaar, dat deed ik deze winter al. Maar dan moet er nog een goed moment gevonden worden om er een achterkant aan te naaien. En in een drukke periode kan zoiets zomaar een paar maanden blijven liggen. Maar ik wou ze nu af hebben en zette de naaimachine op tafel. Drie keer brak de naald op dat ruige dikke spul en ik nam me voor om nu nooit meer te naaien. Want ik schrik er altijd zo van als de naald breekt. Of nooit meer te breien, dat zou ook kunnen. Want dan hoef je ook nooit meer wat in elkaar te zetten. En hoef je er ook nooit meer last van te hebben dat iets blijft liggen. Maar misschien kan ik beter ophouden met die nooit-onzin en nu gewoon genieten dat dit af is.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Zicht op Zutphen hoog water

Skyline Zutphen bij hoog water.
Hier rijd ik regelmatig langs, en soms stap ik even uit voor een foto.
Ik ben een paar dagen niet thuis, daarom ben dan wat trager met mailtjes beantwoorden en bestellingen versturen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Palmpasen boompje borduren

Achterop een oud handwerkboek staat (al jarenlang!) een patroon van een Palmpasen-boompje. De afbeeldingen die vóór en soms ook àchterop een boek zijn weergegeven blijven langer in de herinnering dan de patronen ìn het boek, omdat je die plaatjes veel vaker ziet. En dat geldt voor mij misschien nog meer, omdat ik zoveel met handwerkboeken bezig ben. Ik had dit patroon al heel vaak gezien, en telkens dacht ik: “Nee, dat boek zet ik nog niet te koop want ik wil dat palmpasenboompje eerst nog eens zelf borduren.” En als je zoiets al heel vaak hebt gedacht, dan komt er vanzelf ook een moment dat je het een keer dòet.

Ik dacht nog meer! Namelijk: “Leuk klein patroontje, dat maak ik wel even.” Maar dat valt tegen. Het borduren van de omtrek is meer werk als het borduren van het patroon zelf. Dus in feite is het twee keer zoveel werk als je denkt. Maar het is wèl de moeite waard!
Eerste foto: borduurwerk zonder zwarte omtrek (alleen links onder een paar steekjes en toen dacht ik er gelukkig op tijd aan om een foto te nemen).
Tweede en derde foto: voor de helft de omtrek geborduurd en voor de helft nog niet. Het verschil is goed te zien.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Rituelen bij een beugeldraad

In de wachtkamer bij de tandarts begon ik aan een artikel te lezen. Het ging over rituelen. Mensen hebben rituelen nodig om tot goede prestaties te komen. Een auteur van best-sellers liet weten dat hij elke dag pas begon te schrijven na een kopje koffie met een koekje en dat hij na een paar uur weer ophield en dan ging lunchen. Elke keer dezelfde lunch natuurlijk. Zo kon hij het volhouden om tientallen boeken te schrijven. Ik heb ook zo m’n rituelen, maar ze veranderen ook wel weer eens. Eerst ging ik nà elk tandartsbezoek naar de Waal (om bij te komen van de behandeling), en tegenwoordig ga ik vóór de afspraak even uitwaaien bij de rivier. Al is het maar tien minuten: dat momentje heb ik nodig. En zo zijn we ook tot goede resultaten gekomen: vandaag ging m’n laatste beugeldraad erin! Dat was al een paar keer uitgesteld en ik ben blij dat het eind nu in zicht begint te komen.

Het brandrode rund was eerst wel even geïnteresseerd in m’n verrichtingen bij het hek, maar toen ze zag dat het gewoon om een gehaakt dekentje ging verloor ze de belangstelling. Terwijl het toch wel een bijzonder dekentje is, want het is gehaakt van dikke smyrnawol. Ook goed, dan laat ik hem wel aan jullie zien.
Het is altijd weer anders op dit plekje: vandaag zag ik schuimkoppen op het water en dat had ik nog niet eerder gezien hier.

Ik kon m’n artikel in de wachtkamer niet helemaal uitlezen, want ik was aan de beurt. En nu is het avond en ben ik aan de beurt om een koekje te eten bij de koffie. Maar dat doet nog een beetje zeer. Dat is altijd zo de eerste dagen na een nieuwe beugeldraad. Maar ik heb besloten nu te genieten van dat beurse gevoel: het idee dat het de laatste keer is dat ik dat meemaak!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Libelle servies

Wat heerlijk om een mooie nieuwe kast in te richten (ook al is hij tweedehands, voor mij is hij ‘nieuw’). Als eerste zette ik ons oude Libelle-servies in de kast. Misschien blijft het niet zo, maar voor dit moment was het leuk om alles wat we bij elkaar hebben gespaard hierin te zetten. Na ons trouwen gaf m’n moeder de theepot en de kopjes kado en die hebben we heel lang met plezier gebruikt. Later begonnen we nog meer dingen bij te kopen. Recent was er een tentoonstelling van het werk van Marjolein Bastin (waar ik jammer genoeg niet heen ben geweest). Zij heeft tientallen jaren veel mensen blij gemaakt met haar prachtige werk. Haar natuurgetrouwe tekeningen werden op meerdere serviezen gebruikt en zijn heel lang mooi geweest om naar te kijken. Ik vind het leuk om nu ons oude servies te zien in de oude kast van m’n moeder.

Van veel tekeningen van Marjolein Bastin werden ook borduurpatronen gemaakt en die zijn nog steeds geliefd. Over een tijdje hoop ik weer wat oude patronen van haar in m’n shop te zetten.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kussentje op kelimkleed

Kelim-kleed uit de familie. Nu in mijn huis.
Voor de achterkant van geborduurde kussentjes gebruik ik vaak ribfluweel, dus dat heb ik dan hierbij ook even laten zien.
Fijne zondag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Creatief met kruissteek

Deze week werden alle boeken opgehaald uit m’n ouderlijk huis en kwamen er vijf boekenkasten vrij. Drie namen we mee naar huis en zetten ze op zolder. Dat zijn nu m’n tijdschriften-kasten geworden. Het zijn inmiddels hele stapels, al die handwerk-tijdschriften. De kast waar ze eerst in lagen puilde inmiddels uit en er lagen ook wat stapels op de grond. Vandaag kon ik ze een nieuw plekje geven in de drie boekenkasten.

Er zijn heel veel mooie handwerktijdschriften uitgegeven. Ik kan ze niet allemaal in m’n shop hebben (dan zouden er nog een paar kasten bij moeten), maar deze wel: Creatief met Kruissteek. Het patroon voor het sterretje (wat ik al eens eerder liet zien) komt ook uit één van deze tijdschriften. Je ziet een plaatje, en dan krijg je zin om het te borduren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Scheepjes varen

Niet alleen de scheepjes, maar van àlles vaart er voorbij. Oude dingen zijn leuk om een tijdje te verzamelen en mooi neer te zetten en naar te kijken. Oude blikken en witte vazen. Een geborduurd schilderij en een zeilbootje. Het bootje stond al een tijd boven op een kast maar nu ligt het in de auto, op weg naar onze zoon. Het is eigenlijk van hem, hij kreeg het eens op een verjaardag. Maar sommige dingen blijven achter als kinderen het huis uit gaan. “Wil je het nu hebben? vroegen we, en dat wou hij wel. Dus nu wordt het naar hem toegebracht. Ik blijf thuis: genoeg te doen hier! We zijn met allerlei spullen bezig en er verschuift van alles en er vaart van alles voorbij.

Voordat het bootje het huis uit ging, pakte ik nog even een oude canvas-afbeelding uit de schuur. Die heb ik soms ’s zomers in de tuin hangen, en dan waan ik me in Bretagne. Spullen-scheepjes varen in de loop der jaren voorbij of ze krijgen bestemmingen in andere huizen, maar goede herinneringen gaan heel lang mee. Bij deze afbeelding denk ik terug aan mooie vakanties aan rotsige kusten. Met mijn vader naar de zee kijken en het water tegen de rotsen horen slaan. En bij eerdere vakanties bij hem in de zeilboot in Friesland over de meren zeilen.

Ik hou van scheepjes, ook al varen ze voorbij. Ze geven me een heerlijk gevoel van vrijheid.
Later weer wat meer over handwerk, zoals het mooie borduurwerk van de zeilschepen (wat ik een keer samen met mijn zoon kocht). Nu nog even bezig met voorbijvarende spullen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Inpakken

Bij het opruimen van m’n zolder vond ik nog wat oude rollen kaftpapier wat vroeger gebruikt werd voor schoolboeken. Prima inpakpapier voor m’n bestellingen! Ik maak alles op. Ook de zijdjes zijn op, het was een leuk lente-extraatje om op de pakjes te plakken.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kussen in kast

Ik ben een kast aan het leeghalen en daarna nemen we hem mee naar ons eigen huis.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Voorjaar met Forsythia en Scilla

De eerste lentedag: Flower-fairy streek even neer in de Forsythia.
Ik had al een tijdje een andere foto van haar klaarliggen, om eens een keer wat te laten zien over het gebruik van zilverstiksel bij borduren. In de vleugels van dit blauwe wezentje is zilverdraad gebruikt en dat voegt nog wat toe aan de fijne verschijning.

Je ziet ze niet zo vaak, deze bloemige schatjes. Maar vandaag streek ze toch even neer op een Scilla-tapijtje bij de voordeur van m’n ouderlijk huis. Dat zijn we aan het leeghalen en ik ben blij dat ik nog even mee kan maken dat de Sterhyacintjes bloeien.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Letterlappen borduren

Jàren geleden begon iemand aan de letterlap (ontwerp van Kate Greenaway) maar hij kwam nooit klaar. Nu bestelde ze bij mij het geborduurde alfabet en dat ging gister op de post. Maar ik heb nog meer! Ik heb ook nog een een pakket met een half-afgeborduurd alfabet (eveneens door iemand vele jaren geleden begonnen, maar nooit afgekomen), en die plaats ik nu in m’n shop. En ik heb nog een compleet nieuw pakket, wat ik ook te koop plaats. Alfabetten in drie stadia van voltooiing dus!

Hier en hier liet ik eerder het geborduurde alfabet zien (twee versies).

Het alfabet-schilderij wat ik gister verstuurde is voorlopig het laatste geborduurde schilderij wat ik verzond. Tot Pasen stuur ik geen grote dingen meer op (zoals geborduurde schilderijen). Je kunt deze wel gewoon bestellen, maar dan krijg je bericht dat de verzending nog even wordt uitgesteld.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften voor Pasen

De afgelopen maanden heb ik veel tijdschriften toegevoegd aan m’n shop. Bijna elke handwerk-techniek heeft een eigen tijdschrift en vaak zijn de oude tijdschriften nog heel bruikbaar, en dat geldt zéker voor de tijdschriften voor haken en borduren. Ik ben niet klaar gekomen met alles wat ik nog heb liggen, maar ik ga nu even een tijdschriften-toevoer-stop houden, tot na Pasen. Ik heb ook nog veel boeken liggen (die zijn nà de tijdschriften aan de beurt) en veel handwerk. Ik laat alles nu een tijdje liggen. Er staat genoeg in m’n shop en ik heb even m’n aandacht nodig voor andere dingen.

Deze als laatste nog: Leuke kleine borduurmotieven voor Lente en Pasen.
Dus de titel van dit blogje kun je op twee manieren uitleggen: het zijn ook de laatste tijdschriften vóór Pasen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een geborduurd alfabetje

Handwerk is leuk maar ook ‘betrekkelijk’. Ineens kan het ook zo onbetekenend lijken. Er was gister een aanslag in een tram in Utrecht en heel het land werd erdoor opgeschrikt. Reacties die ik hoorde waren: We konden erop wachten totdat het ook bij ons zou gebeuren. Dan dacht ik: “Nou, daar heb ik ècht niet op zitten wachten hoor!” Het is belangrijk om te weten waaròm het in onze tijd gebeurt. Wereldwijd vinden dit soort aanslagen plaats. Verschrikkelijk voor de slachtoffers en hun familie, en schokkend voor het hele land.

Een foto met een eenvoudig alfabetje had ik nog liggen dus die gebruik ik nu, om een paar regels te schrijven over hetgeen ons allemaal bezighoudt. Het ziet er leuk uit, bij een mooi servies, maar ineens is het zo betrekkelijk. Ik mijmer er wat over. Een mens gaat een gang door het gekregen leven, een leven van A tot Z. Met alle fases en gebeurtenissen. Van groei naar volwassenheid en van betekenis en relaties. Een leven met alle letters. En hoe vreselijk is het als iemand dan zò plotseling en zò willekeurig uit het leven wordt gerukt. Als het leven niet voltooid kan worden. Als alle relaties abrupt worden afgekapt en iemand uit het leven wordt geschoten. Zo erg!

Ook met betrekking tot de dader zie ik iets met het alfabet, namelijk een grondig verstoord alfabet. Ergens is iets enorm mis gegaan. Na de D kwam er geen E of zoiets. Misschien ging het bij de eerste letters al mis en is aan het begin van iemands leven al een basis gelegd voor scheefgroei en stoornis. Of misschien deugde het hele systeem niet waar deze mens in geboren werd. En was het inderdaad ‘wachten totdat het een keer fout zou gaan.’ Maar dan hebben we als maatschappij wèl veel werk te doen, om vroege signalen te onderkennen en om krachtige en bijsturende maatregelen te nemen.

Ik kijk nu even anders tegen dit alfabetje. Het leven (van a tot z) is zo kostbaar. En kwetsbaar.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Magnolia knoppen

De knoppen van de oude magnolia staan op springen. Dit is de week dat alle bloesem en blaadjes tevoorschijn komen.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Waterlelie

Fijne zondag!
Ik ga nog weer naar m’n ouderlijk huis, waar het steeds leger wordt. Deze aquarel nam ik eerder mee naar m’n eigen huis. Telkens haalden we wat op.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften voor poppenhuizen

In 1910 liet freule Lita dit poppenhuis bouwen. Ze was toen 34 jaar, dus het was niet bedoeld om mee te spelen maar om aar kostbare collectie miniaturen aan haar vrienden te laten zien. Het huis wat ze liet bouwen was modern voor die tijd, en het interieur toont ook moderne vindingen die in de betere kringen net opgang deden, zoals electrisch licht, telefoon en een stofzuiger. Een jaar of vijf geleden is het poppenhuis met veel liefde en vakmanschap gerestaureerd en nu is het weer één van de pronkstukken van het Haags Historisch Museum. Daar wierp ik er afgelopen weekend een snelle blik op maar je zou er nog veel langer naar kunnen kijken. En dan een beeld vormen van de inrichting van zo’n Haags Huis van Honderd jaar geleden.

De woonkamer van Lita’s herenhuis is gevuld met mooie spulletjes, zoals een mooie spiegel boven de schouw. Aan weerszijden van de schouw hangen ‘schilderijen’ met landschappen. De dame des huizes doet een dutje op de fluwelen bank.


Poppenhuizen spreken nog steeds tot de verbeelding en kunnen in alle tijds-modes worden gemaakt. De markt voor poppenhuisliefhebbers is groot genoeg voor een eigen tijdschrift en dat is het tijdschrift Dolls House Nederland. Hierin staan veel leuke en bruikbare tips en ideeën voor het maken van vele kleine en grote onderdelen voor inrichtingen van poppenhuizen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Groene kast

Lang geleden stond er een kast langs de straat waar wij toen woonden. Die kast was roze. We belden aan en mochten hem meenemen. Daar was ik toen heel blij mee. Toen we verhuisden verfden we de kast groen en daar was ik nòg blijer mee. Alles wat je erin zette stond mooi. Nu zijn we hem aan het uitruimen want hij moet plaatsmaken voor iets anders. Ook wel goed, na twee decennia is het leuk om eens wat te veranderen.

Maar ik ga hem ook missen. De kast waar àlles wat je erin zet mooi uitkomt. Mijn man verzamelde Maastrischts Aardewerk. Op de bovenste foto een deel van het Bouquet Bleu servies. Daar hoef ik dan alleen maar een gebreid doekje bij te leggen…

En nu weer aan het werk!
(Ps tip: gebreide vaatdoekjes zijn nu weer hip!)

Lees reacties (4) of geef een reactie

Burda Plezier met handwerken

De grote Duitse handwerk-uitgeverij Burda gaf tijdschriften uit die ook in het Nederlands verschenen. En dat uitgevers er goed in zijn om mooie jonge vrouwen op hun covers te plaatsen dat weten we inmiddels wel. In onze tijd zijn er weer andere dingen in de mode dus dan lijken deze tijdschriften niet meer zo interessant. Toch zijn ze dat wèl, en dan met name vanwege de deskundige behandeling van sommige handwerktechnieken. Soms zijn dat technieken die je niet zo vaak tegenkomt in andere tijdschriften. Enkele voorbeelden: Doorstikken van gewatteerde stoffen, Smok-cursus, Haken met gegolfd galon.

Verder zijn er veel onderwerpen die ietwat Duits zijn en interessant kunnen zijn voor degenen die daar juist naar op zoek zijn, zoals het beschilderen van een boerenkist, Linnenborduursel, Vlechtwerk van pitriet, Kleedje met oogstbloemen, Gobelinborduursel met soedanwol, Bonte merklappen en Folklore-borduursels. En dat allemaal om Plezier met Handwerken te hebben en te houden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tulpen uit Den Haag

Op de laatste dag van ons Haagse weekend kocht ik een bos tulpen in zo’n bloemenstalletje. Véél leuker dan bloemen kopen in de supermarkt. Al eeuwenlang spreken die tulpen tot de verbeelding en we hadden dan ook mooie tulp-impressies gezien in de musea die we bezochten. En nu is het er weer volop de tijd voor om ze in onze vazen te zetten!

Of om ze weer even ùit de vaas te halen…. Ik zat op de bank en m’n oog viel op een kleedje, wat ik ook mee had genomen uit Den Haag. Ergens gevonden. Het is gemaakt in de doorstop-techniek. De ondergrond is niet de gebruikelijke Aida-handwerkstof want dat is voor doorstoppen minder geschikt. Voor doorstoppen wordt een ondergrond gebruikt van monostramien.
Ik geniet van de (Hollandse) kleuren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hema breiboeken

“Een nieuw modeseizoen en dus een nieuw Hema Breiboek, zoals je dat van breigaren-winkel nummero één gewend bent.”
“Gewoontegetrouw biedt de breimode volop fantasie en bvariatie en dat zie je in dit boek terug.”
“Ziezo, hier is ons nieuwe breiboek, dus u kunt weer aan de slag.”
“Het kon haast niet anders: na ’t succes van ons eerste breiboek meosten wij wel een nòg mooier en nog dikker Breiboek maken. En dit is ‘m dan.”
“Breien is mode maken. We wensen u veel plezier bij het breien. En veel succes met de resultaten.”

Lange tijd waren de Hema Breiboeken brei-bepalend. Je kocht zo’n boek (liefst als het net uit was), kocht de aangegeven wol en ging breien. Keuze zat!
Nu zijn deze boeken geliefde verzamelaars-boeken. Vanwege de nostalgie, maar ook omdat de boeken gewoon nog weer bruikbaar zijn.
Bij de vroege uitgaven (die destijds vier gulden en vijfenzeventig cent kostten) kon ik geen jaartal vinden. Weet iemand uit welk jaar deze boeken komen?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Macramé (oud en hip)

Macramé is onverminderd populair. De tijd dat de plantenhangers en uilen in typische zeventiger-jaren inrichtingen de boel opvrolijkten is allang voorbij en ook de associatie met alto-toestanden is er niet meer. We zien hippe hangers  in toonaangevende tuincentra en ik zag er ook één in de deftige Bijenkorf. Daar maakte ik dan maar eens een foto van.
Twee Engelse tijdschrift-achtige boeken en een compleet macraméboek heb ik om in m’n shop te plaatsen en deze zijn (vanwege de foto’s) juist wèl heel leuk vanwege de tijdsbeeld-associatie van de zeventiger jaren. Macramé past zich moeiteloos aan aan iedere tijd en omgeving. In één van deze publicaties wordt benadrukt dat macramé al duizenden jaren oud is en nooit zal verdwijnen. “It is one of the world’s oldest and most satisfying art forms. Without needles, hooks, or complicated tools, the student of Macramé can produce beautiful, artistic, or functional objects easily and enjoyably.”

Dus voor wie haast geen Nederlands tweedehandsboek meer kan vinden en het niet erg vind om de voorbeelden in het Engels te zien:

Laat wat van je horen en geef een reactie

Uitgaven van Stichting Goed Handwerk

De Stichting Goed Handwerk (opgericht in 1951) organiseerde tentoonstellingen, gaf patronen uit, schreef landelijke wedstrijden uit waarvan de resultaten werden beoordeeld door deskundigen, organiseerde cursussen, en gaf ook boeken uit. En ook het tijdschrift verscheen een paar keer per jaar, met daarin veel informatie over wat er allemaal te doen was op het gebied van handwerk, en vaak ook interessante bijdragen over specifieke handwerktechnieken of etnisch handwerk. Het ledental groeide naar 10.000. Bij het 30 jarig-jubileum in 1981 schreven ze in het tijdschrift (het laatste tijdschrift in de foto-collage) schreven ze: “Welke leek had in de vóóroorlogse jaren handwerken leren maken in Perzisch-ajour of kende de Cuna-techniek van Patchwork? En had men vroeger ooit handwerktentoonstellingen gezien, waar naast gewone handwerken ook kunstnaaldwerk van kunstenaressen werd getoond? o.a. wandlappen in zeer gevarieerde vorm? Kortom, er was een nieuwe wereld opengegaan voor de vrouw.”

Het bestuur van de stichting was dus tevreden en ging ook verder. Inmiddels is de Stichting opgeheven, maar deze tijdschriften zijn er nog. Voor mij zijn ze leuk om door te bladeren omdat er bijvoorbeeld veel aankondigingen in staan van boeken die in de zeventiger en tachtiger jaren nieuw (en spannend) waren, en nu geliefde en gezochte tweedehandsboeken. En voor anderen kunnen deze tijdschriften interessant zijn vanwege de specifieke artikelen, bijvoorbeeld over de historie van kaartweven.

Opvallend in deze collage zijn de tijdschriften met een grote I op de voorkant. Dat zijn de nummers waarin de handwerklijsten van een paar jaar werden weergegeven. Op deze lijsten staan de patronen die de stichting zelf uitgaf, bijvoorbeeld een borduurpatroon van Hollandse uithangborden. Deze patronen hebben hun weg gevonden naar veel Hollandse huiskamers en het zijn er vooral heel véél!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Flower fairy’s

Eén van deze flower-fairys ging vandaag op de post. Ik heb alleen ‘dubbele’ borduurwerken in m’n shop want er is ook nog een Perebloesem-fairy en die hoop ik ook nog eens tegen te komen. Zodat ik een foto kan maken van alle zes bloemen-feeën waarvan het patroon vroeger in de Ariadne stond. De zes zijn: Roosje, Kersje, Sterhyacint, Perebloesem, Braampje en Rode klaver.

Ik vond een keer wat uitgescheurde velletjes met deze afbeeldingen en legde die bij de borduurwerken. Veel borduursters hebben deze patronen gebruikt en er mooie borduurwerken van gemaakt. Leuk om te zien dat zij daarbij ook de aangegeven ondergrond-kleur van het handwerklinnen hebben gebruikt. Op die kleuren komt dit borduurwerk het mooist naar voren.
Veel borduursters zijn ook nog weer op zoek naar de Ariadne met de patroonbijlage waar deze flower-fairy’s op staan. Het is de Ariadne van december 1977. Ik heb weer twee nieuwe exemplaren hiervan te koop. Ruim veertig jaar later zijn het nog steeds aansprekende patronen.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Uitgaven van Stichting Goed Handwerk


Er was er eens een stichting die na de oorlog Goed Handwerk wilde bevorderen. Een aantal enthousiaste mensen hadden al publicaties van deze stichting verzorgd in verschillende tijdschriften zoals “Ons gezin” en “De Vrouw en haar Huis”. Maar de doelgroep was groter dan de abonnees op die bladen dus het werd tijd voor een eigen uitgave. Met een beginkapitaal van 10 gulden ging men van start en toen kon men beginnen met het uitgeven van een eigen gestencild tijdschriftje. Hierin was aandacht voor patronen die de stichting Goed Handwerk wilde aanbieden om daarmee vrouwen te helpen hun huizen en hun gezinnen te verfraaien. In het begin verscheen dit tijdschrift drie maal per jaar, en ergens in de jaren tachtig was men dan bij het honderdste nummer gekomen. Dat is handig voor mij, want dan kan ik daaruit wat informatie halen (dat nummer ligt midden-links op de foto).

Ik hoop natuurlijk die oude nummers ook nog eens tegen te komen, maar in die terugblik in 1984 werd al gezegd dat veel vroeg materiaal verloren is gegaan. In het begin was het ook maar een eenvoudig mededelingenblaadje. Het mededelingen-aspect (dus het verenigingsaspect) heeft altijd een belangrijke plek ingenomen in deze publicaties, en die zijn na al die jaren niet meer zo relevant. Het gaat over aankondigingen van tentoonstellingen en het bespreken van het artistieke werk van handwerksters die in die dagen vernieuwend bezig waren. Maar veel nummers hebben ook artikelen die nu nog wèl interessant zijn. Bijvoorbeeld artikelen over Gecombineerde versieringstechnieken, Geweven en gevlochten banden, Kunstenaars en vrouwenkleding omstreeks 1900, Linkshandig breien, Goudborduren, de Zijdekultuur in Frankrijk, Ikat. Met dergelijke artikelen wordt het handwerk in context geplaatst en het is altijd interessant om wat meer te weten over de geschiedenis van handwerktechnieken.

Dus voor wie het leuk vindt om kennis te nemen van de uitgaven van de Stichting Goed Handwerk, of voor wie een artikel over één specifiek onderwerp zoekt, plaats ik deze oude uitgaven in m’n shop. Er komen er later nog meer.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Franje in Den Haag, genieten van Kunst en Kust


Na een weekend Den Haag kwam ik terug met een hele lading foto’s. Wat zal ik daar eens mee doen? Veel foto’s maakte ik – net als veel andere toeristen – om de indrukken langer vast te houden. Tegenwoordig staat bijna iedereen met z’n mobiel voor een schilderij en het is ook een fijne manier om gericht te kijken. Je maakt een foto om er later nog eens naar te kijken en je te herinneren wat je allemaal hebt gezien.
Maar ik maakte ook foto’s van wat ik zag om te relateren aan handwerk. Oude schilderijen hebben zeker een connectie met handwerk en er was veel moois te zien. Al kijkend krijg ik dan allerlei ideeën voor blogjes. Maar om te voorkomen dat die ideeën te lang blijven liggen besluit ik nu om de foto’s allemaal in één keer te laten zien. En er op deze manier een lange blog met een foto-verslag van te maken. Ook omdat mijn blogjes door sommige Nederlanders in het buitenland worden gelezen, en zij het vaak leuk vinden om iets van de omgeving te zien.

Als eerste twee foto’s: na onze museum-bezoeken even de stad in. Koffie in een hip tentje. Aan de gevel hing een bordje dat in dit pand vroeger een lijstenmaker was gevestigd en dat Vincent van Gogh daar zijn lijsten kocht. Ik had voordat we gingen zitten al vier musea bezocht en was helemaal ingesteld op kleur. Dus ik genoot van de kleurovereenkomst van Tasse en tasje.


Schilderijen in musea komen prachtig tot hun recht in zalen met houten vloeren en lambriseringen en zware en deftige stoffering. Ik begon ermee om de franjes te fotograferen die de draperieën bijeenhouden. Met de gedachte van een apart blogje over franjes. Welke gedachte ik dus weer laat varen, m’n blog zou anders vollopen.

Dwalen door zalen. Terwijl het buiten stormt ben je binnen in compleet andere werelden. Eerste foto: Mauritshuis, tweede en derde foto: Paleis Lange Voorhout, derde foto: Colenbrander-verzameling in de Mesdag Collectie.

Puttertje en Parel. Beide beroemde schilderijen hangen in het Maurtitshuis.

Er is zò veel moois te zien! o.a. het portret van Jane Seymour. Holbein schilderde heel minutieus het borduurwerk aan de mouwen en later is dit borduurwerk (waarbij voor- en achterkant precies hetzelfde eruitzien) naar hem vernoemd.

Aan alle vier de zijden van de Hofvijver zijn musea die de moeite waard zijn om te bezoeken. Achter het beeldje van het zoontje van de Haagse graaf (naar een bekend kinderliedje) zie je nog net de vlag van het Bredius-museum wapperen. Dit museum is zeer zeker een aanrader.
De tweede foto is gemaakt vanuit het Mauritshuis, zicht op het beroemde torentje met de werkkamer van de minister-president.
De eerste foto is het Binnenhof, waar ik een vroeger een tijdje gewerkt heb. De herinneringen kwamen weer boven.

We kwamen natuurlijk ook voor de Rembrandts. In het Rembrandt-jaar heeft het Mauritshuis een tentoonstelling met veel werken van hem.

In het Haags Historisch museum is aandacht voor de oude poppenhuizen. De nabootsing van oude manufacturen-winkels geven weer hoe de naaibenodigdheden rond 1890 lagen uitgestald in houten kasten en kisten.

Mesdag was eind 18e eeuw één van de machtigste mannen in de Nederlandse kunstwereld. Hij liet Den Haag twee musea na: het naar hem vernoemde Panorama van het strand en zicht op de zee bij Scheveningen, en de Mesdag-Collectie. Vanuit het mooie gebouw heb je zicht op het Vredespaleis. Ook zijn vrouw schilderde en verzamelde. Maar ik vond het ook leuk om te zien – op een grote foto aan de muur van het museum – dat ze aan het breien was.

Expositie Delfts Blauw in het Gemeente museum en uitstalling van Colenbrander in de Mesdag Collectie.

Bij een bezoek aan Den Haag hoort ook even de Bijenkorf binnengaan. Al was het alleen maar voor de roltrap-experience. We kochten twee mokken omdat we het altijd leuk vinden om ergens mooie mokken te kopen. Ideale souvenirs.

Het wordt tijd om dit af te sluiten. Dwalen door prachtige zalen, genieten van kunst en kust (dat laatste vooral ook zéker door het bezoeken van Panaroma Mesdag). We hebben genoten!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Zicht op de zee bij Scheveningen

Aan het begin van de vorige eeuw schilderde Jacob Mesdag een impressie van een zonsondergang bij een rustige zee. Het kleurgebruik is een mengeling van zijn vroegere gedempte kleuren en latere pasteltinten ontleend aan Franse schilders uit zijn eigen verzameling. Na de komst van de Scheveningse haven in 1904 verdwenen de logge traditionele strandschuiten (ook wel bomschuiten genoemd). De haringvangst werd overgenomen door de snellere zeilloggers. Deze informatie stond op een bordje naast dit schilderij in de Mesdag-collectie.

En zo gaat het alsmaar over verandering. Hetgeen schilders hebben vastgelegd is een bron van informatie voor historici. Maar vooral zijn deze Hollandse meesters al eeuwenlang een bron van verwondering en verheuging voor musea-bezoekers en kunst-genieters. Een heel weekend lang hadden mijn man en ik de gelegenheid om Haagse musea te bezoeken. Vanuit ons appartement liet ik elke dag even wat van me horen. Nu weer thuis en zal ik morgen eerst degenen die mij mailden beantwoorden. En de komende dagen nog wat foto’s laten zien van het vele moois wat wij mochten zien.

Ons uitzicht uit het appartement ruim honderd jaar na Mesdag: ook mooie pasteltinten. Maar we hebben gister ook een paar uur naar een flitsend en woest windspektakel gekeken. De zee is altijd indrukwekkend.
Het was bijzonder om een paar dagen zo dicht bij de zee te zijn, en musea in de stad aan de zee te bezoeken. We hebben genoten!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op bezoek bij een handwerkverzamelaarster

Vlak voor ons weekendje-weg kreeg ik een bestelling van Trijnie van Spanning. Zij bestelde het oudste geborduurde lapje uit m’n shop, dat vond ik al leuk. En ook dat juist zìj het bestelde want ik had haar al wel eens ontmoet en wist dat ze een uitmuntende handwerk-verzamelaarster is. “Zal ik het lapje volgende week langsbrengen in plaats van het op te sturen?” vroeg ik. En dat bleek een heel goed idee. Na het uitchecken uit ons weekend-appartement was het maar een kwartiertje rijden en werden we van harte ontvangen in een huis wat van alle muren smaakvolle handwerkliefde uitstraalt. Om half elf op maandagmorgen aan de koffie in een mooi handwerkhuis!

Allereerst nog even over het Beatrix & Claus-lapje (op de kleine foto): dit had Trijnie gekocht omdat ze een soortgelijk lapje heeft maar dan van het Engelse koninklijk huwelijk. Leuk als borduurlapjes dan bij elkaar gepast kunnen worden! Ik kreeg het te zien maar het kwam al gauw weer onderop te liggen want er kwam nog véél meer uit de doos! Enorm veel prachtig afgewerkte borduurlapjes! Trijnie vertelde dat negentig procent van de ingelijste merklapjes of borduurlapjes niet goed zijn ingelijst. Vaak zit er geen ruimte tussen het glas en het borduurwerk of er is geen zuurvrij karton gebruikt. Als zij een ingelijst lapje koopt, dan haalt ze het los uit de lijst en werkt ze het af met een open zoompje. En dan is zo’n lapje een juweeltje om te zien.

Ook veel lappen kreeg ik te zien die Trijnie zelf heeft gemaakt (de onderste foto). Uit deze grote hoeveelheid koos ik er één om in het geheel weer te geven omdat die me erg aansprak: een lettervariatie van het woord Handwerkclub. Uit verschillende boekjes koos ze allerlei letters om de vlakken mee te vullen.

Het was een bijzonder bezoek en ik heb erg genoten van het vele moois wat ik te zien heb gekregen! En genoten van de hartelijke ontvangst. Het was een bijzonder einde van ons weekendje-weg.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oude handwerkjes opnaaien

Gelijk bij binnenkomst op bezoek bij Trijnie van Spanning viel mijn oog op een lange pronkrol in de hal van haar huis. Deze rol maakte ze om te gebruiken bij een lezing. Het is een mooie manier om oude lapjes tot een geheel samen te brengen!
(de pronkrol heb ik liggend weergegeven, hij hing aan een deur)

Later kreeg ik nog een paar lappen te zien van verschillende handwerkjes die op een grotere linnen lap zijn genaaid. Wellicht een idee voor andere verzamelaarsters.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Lente en storm in Den Haag

Maandagmorgen: we hadden een mooi weekend weekend in Den Haag. We bezochten musea en winkels, gingen naar het strand en naar een Evensong. We droegen winterjassen en hadden toch het gevoel dat het lente is. Ik had een romantisch borduurwerkje in de rugtas maar toen ik het op het Lange Voorhout wilde neerleggen waaide het weg door de storm. Dan maar een foto van dit borduurwerkje in het appartement. Alwaar wij ook weer weg moeten.

Maar eerst nog even naar de zee lopen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje niet op het strand

We zijn in een appartement op een paar kilometer afstand van waar ik vroeger een jaar heb gewoond toen ik in Den Haag werkte. Dus nam ik ook een gehaakt kussentje mee wat al lekker oud is. Ik haakte het van restjes katoen en daarom zijn de voor- en achterkant verschillend. Het leek me leuk om het hier op het strand te gebruiken. Na een strandwandeling even een dutje in de duinen of zoiets. Maar nou regent het. Het is weer om nog even in het appartement te blijven. Voor de zondagse foto verzon ik dus wat anders…

Lees reacties (2) of geef een reactie

Quiltje aan zee

Dit quiltje heeft speciale betekenis voor me. En soms kan ik het neerleggen of ophangen op mooie plekjes. Nu op vijf minuten lopen van een weekend-appartement. De zee, de grote weidse zee! Die wilden we graag weer even zien!

Een foto van het quiltje bij Scheveningen geeft me het gevoel : yes, we’re here!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tasje mee naar museum


We zijn een weekendje weg. Voor we bij het appartement aankomen gaan we eerst naar een museum. Is het te raden welk museum dit is?

Ik heb precies het goede tasje bij me!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Met ons tweeën even weg

Even samen weg!
Hè wat lastig, nou ging nèt de wasmachine gister kapot, nou dan neem ik de was wel drijfnat mee.

(foto Helleborus niger, foto door Jan)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Levensboom bij zestig

Mijn lieve man, mijn maatje, mijn partner, mijn levensgezel, mijn vroegere vriendje, mijn lieve Jan is vandaag 60 geworden!
Het is een groot voorrecht om samen door het leven te mogen gaan. En ook de mijlpalen van bijzondere verjaardagen samen te vieren.

De levensboom is een bekend motief in veel borduur-culturen. Deze geborduurde boom doet wat Oosters aan en versierde ik met de bloemen die ik zojuist uit de vaas haalde. Een levensboom is een symbool voor het leven zelf. Met wortels in de aarde en takken die naar de hemel reiken. Maar er zijn ook veel gestileerde levensbomen waarbij het hart de basis is, en dit borduurwerk vond ik mooi passen bij deze verjaardag van mijn man. Kracht, wijsheid, bescherming, overvloed, schoonheid en verlossing: dat zijn de levens-aspecten waar we naar verlangen om daaruit te leven.

Zestig: een mijlpaal in het leven!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Amsterdam servies

De Keizersgracht en de Prinsengracht, de Noordermarkt en de Nieuwmarkt, de Prins Hendrikkade en het Paleis op de Dam: die staan allemaal met mooie tekeningen op het vroeger bekende Amsterdam-servies. Wij hebben dat een hele tijd gespaard maar op een keer pakten we het allemaal in in kranten en zetten de doos in de schuur. En daar stond het jarenlang opgeborgen. Deze week haalden we de doos weer naar binnen en konden we kijken van welk jaar die oude kranten waren. Uit 2003, maar dat maakt niet uit: zulk servies kan wel tegen een paar jaar opslag. Bij uitzondering zetten we alles in de afwasmachine (want oud servies hoor je daar niet in te doen, als je niet zeker weet of het glazuur het houdt). Maar wat een leuk gevoel als je dan de deur van de afwasmachine opendoet. We hebben zin in wat stadse vrolijkheid!

Lees reacties (8) of geef een reactie

Al die leuke borduurwerkjes


Vanmiddag vanavond de laatste gelegenheid om nog wat te bestellen (als je dat zou willen). Morgen gaat mijn shop een lang weekend dicht.
Bestellingen worden dan vanaf dinsdag 12 maart weer verzonden.

Wat zijn er toch veel leuke borduurwerkjes! Dit borduurwerkje van kippen op stok plaats ik in m’n shop. De kippen blijven nog wel even zitten daar….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurpakketten buitenleven


Deze borduurpakketten lagen vroeger in alle handwerkwinkels. Het waren dure pakketten, dus je moest er wel even over nadenken of je die wilde kopen. Maar er waren velen die het deden, omdat de ontwerpen zo aansprekend waren en vanwege het gemak dat al het garen in de juiste kleuren erbij zat. Veel mensen hebben toen zo’n groot borduurwerk gemaakt. Vele jaren bleven die borduurwerken leuk om naar te kijken.

Maar er waren er ook die het toch een beetje tegenviel. Zòveel borduurwerk…  en zùlke kleine kruisjes. Het begonnen borduurwerk werd netjes opgevouwen en lag jarenlang ergens achterin een kast. En soms wordt er dan eens opgeruimd en dan krijgt iemand anders de kans om het borduurwerk alsnog te maken! Want deze pakketten zijn allang niet meer in de handel, maar er is nog wèl steeds vraag naar. Of iemand heeft een half-afgemaakt borduurwerk, en is het patroon kwijt en zoekt al jaren naar dat oude patroon. Ik plaats twee complete pakketten in m’n shop èn een los patroon.

Borduurpakket buitenlevenBorduurpakket de 4 jaargetijden

Laat wat van je horen en geef een reactie

What a thing friendship is

Van oud linnen worden mooie nostalgische boeken gemaakt. Met oude foto’s en knoopjes en kantjes kun je de bladeren opvrolijken. Ik vond zo’n stoffen boek en dat zal ik later nog eens van binnen laten zien.

Over vriendschap zijn veel mooie dingen geschreven.
“A friend is what the heart needs all the time.”
“A true friend is a gift from God, for only He who made hearts can unite them.”
“A friend is one who knows where you are and where you came from”
“Friends are like rainbows, always there to cheer you up after a storm.”
“What a thing friendship is, world without end!”

Toen we zeventien waren gingen we een keer op kamp in Oostenrijk. Er werden een paar foto’s van ons genomen door mensen die we daar toevallig tegenkwamen en die we kenden van thuis. Daarna hadden we jarenlang geen contact, zo gaat dat in het leven. Alleen op sommige momenten waren ze er weer, zoals op onze bruiloft. En zoals afgelopen zomer, toen waren zij precies de goede mensen om weer tegen te komen, rond het overlijden van mijn moeder, en mocht ik hun meeleven ervaren. Nu had ik hen uitgenodigd om nog eens bij ons op bezoek te komen. Ze hadden een leuk kadootje mee: een fotolijstje met een bewerking van de twee kleine foto’tjes die zij veertig jaar geleden van ons hadden gemaakt. Dat was zo onverwacht en leuk! Net als die ontmoeting toen in de bergen. Voor deze mensen geldt: “A friend is someone who is there, at the right place and the right time.”

En dan de vriendschap met mijn lief. Tussen de duizenden citaten over vriendschap vond ik deze:
Ik draag nog steeds de lach die jij mij gaf!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Geweven wandkleed

Authentiek, ambachtelijk, origineel en sprankelend: dat is dit geweven wandkleedje. Ik legde het op een vloerkleed omdat ik dat wel even leuk vond met de kleuren, maar het zou natuurlijk vooral heel goed uitkomen aan de wand. Bijvoorbeeld de muur van een wachtkamer. Véél leuker dan een poster. Zo’n wandkleed geeft levendigheid en huiselijkheid. Het is gewoon mooi om naar te kijken. Ik vind dit zelf een heel mooi kleedje, maar ik plaats het ook met plezier in m’n shopje!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Ariadnes uit 1962

Kniekousenparade – Na schooltijd buiten spelen in een jongenspull met ingebreide blokken – Kleuterjasje en babypakje – Een patroon voor een merklap uit 1871 – Holbeinwerk op fijn en grof linnen – Decoratief lijnenspel op kussens  – Gehaakt hoedje – Nieuwe breimodellen uit Parijs – Harlekijn sierpop – Kippekuren in kruissteek – Fraai tafelkleed in vrij borduurwerk  – Sierlijk haakwerk in luchtige kantpatroontjes – Elegante bolero voor zomerjurk met wijde rok – Charmante vakantiesuggesties – Moderne tas van macramé – Donzen cape voor een klein hummeltje – Applicatie-variatie – Haken en breien voor tieners – Vader en zoon in gebreide tweed – Richelieu, een oude maar geen vergeten techniek – Drie elegantjes in tricosteek – Verrassing voor moederdag – Shetland twinset voor little ladies – Streepveranderen in moderne trant ….

Al dat moois en nog veel meer in deze oude Ariadnes uit 1962. Hoe ouder hoe mooier? Dat is moeilijk te zeggen, maar in ieder geval staan hier nog veel (her)bruikbare patronen in. En de foto’s zijn natuurlijk ook mooi om (weer) te zien. Echte those-were-the-days-foto’s (of zoiets).

Lees reacties (2) of geef een reactie

Pronkrol borduurtechnieken

Vereniging Merkwaardig presenteerde een nieuw verenigingsproject waar alle leden en natuurlijk ook andere borduurliefhebbers aan mee kunnen doen: Een Pronkrol Borduurtechnieken. Op een lange band of strook handwerkstof wordt dan telkens een stuk geborduurd in een specifieke borduurtechniek. Want borduren is natuurlijk véél meer dan alleen kruisjes of halve kruisjes. Wereldwijd zijn er al eeuwenlang mooie steken bedacht en gemaakt en we leven nu in een tijd waarin deze herontdekt worden. Veel steken zijn streekgebonden geweest, en dat is dan ook in de naam van die steek nog terug te zien. En heel veel steken zijn al in het verleden verzameld in leuke boekjes en die zijn een tijdje in de vergetelheid geweest maar worden nu ook weer gezocht. En die vind ik nu dan ook extra leuk om in mijn shop te hebben! Daarover een volgend blogje.

Het idee van een pronkrol met verschillende borduurtechnieken is al oud. Vroeger waren deze ook bekend onder de naam Souvenir de ma Jeunesse. Meisjes leerden verschillende borduurtechnieken en maakten die op een lange lap, als proeve van bekwaamheid. In 1976 werd een boek uitgegeven met in totaal vier meter handwerktechnieken en gelukkig heb ik daarvan weer een exemplaar voor m’n shop.

Als eerste komt de A van Assisisch borduren op de nieuwe pronkrol. De onderste stroken met Assissich borduurwerk zijn gemaakt door mijn grootmoeder en die lagen de afgelopen jaren steeds in de kamer van m’n moeder. Mooi borduurwerk blijft heel lang een plezier om naar te kijken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Voortborduren op bekende steken

De opzet van de nieuwe pronkrol is dat in elke editie van het tijdschrift Merkwaardig een stukje patroon wordt gepubliceerd, wat dan kan worden nageborduurd. Elk patroon in een andere techniek. En de namen van die technieken worden op alfabetische volgorde geplaatst. Als eerste een gedeelte met Assisisch borduurwerk. Dit heeft de redactie van Merkwaardig al voorbereid. Ook voor de letters B, C en D zijn patronen voor de nieuwe pronkrol in voorbereiding. Maar daarna komt het verenigings-aspect in beeld: voor de letters E t/m Z worden anderen uitgenodigd om een stukje patroon voor te bereiden. Ik pak één van mijn stekenboeken erbij, en begin te bladeren en geef graag wat techniek-ideeën door voor deze letters:

De E van Engels- of Madeira-borduurwerk
De F van Filet-doorstopwerk
De G van Goudborduurwerk
De H van Hedebo
De I van Ingrijpsteek
De J van Joegoslavisch borduurwerk
De K van Kantsteek (point d’esprit) (of de Koraalsteek, of de Kordonsteek, of de Krakelingsteek of de Kretasteek
De L van Lange tak- of nerfsteek (of Lint-borduurwerk)
De M van Monogrammen
De N van Noors borduurwerk (niet hetzelfde als Hardanger)
De O van Open naaiwerk
De P van Parma-borduurwerk of van Perzisch Ajour
De R van Richelieu-borduurwerk
De S van Schaduwborduren of van Smocken
De T van Tapisserie of de Turkse steek
De V van Visgraatsteek
De Z van Zandsteek (met ajoureffect)

Onder andere de volgende leuke boekjes heb ik in m’n shop, voor wie wil weten hoe al die steken kunnen worden gemaakt:
Stekendictionaire van Nel Rol
De Complete borduurstekengids
Voortborduren op bekende steken
100 Ideeën borduren

Het project van de pronkrol met borduurtechnieken gaat tot 2025 lopen: borduursters kunnen dus jàren vooruit!

Laat wat van je horen en geef een reactie