Archief voor september 2019

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Nieuw seizoen

De laatste dag van september valt dit keer op een maandag. Na een paar weken wat rustiger aan doen voelt het voor mij of het nieuwe seizoen nu pas echt begonnen is. Allerlei dingen zijn weer opgestart. En mijn lief begon dit weekend weer brood te bakken. Ik zocht er gauw een passende ondergrond bij om ze nog even op de foto te zetten, voordat we het broodmes pakten. M’n nieuwe sjaal, de bloemen uit de vaas, en nog een geruite doek. Daarbij dacht ik aan de mooie foto’s in oude weeftijdschriften, waarbij het weefwerk zòveel toevoegt aan een mooi stilleven. Binnenkort hoop ik een hele serie oude inspirerende weeftijdschriften in m’n shop te zetten. Want het seizoen is begonnen! Dus ook weer nieuwe dingen toevoegen!

(Dit blogje publiceerde ik vanmorgen omdat m’n nieuwsbrief buffer-perikelen had. Er moest nog een extra blogje komen om de nieuwsbrief goed te kunnen versturen.)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Books about lace from England

In Engeland is eeuwenlang prachtige kant gemaakt. Van bewaard gebleven kant worden tentoonstellingen gehouden en daar worden dan weer boekjes van gemaakt. Zo kunnen de foto’s van die verbazingwekkende kanten nog door velen bewonderd worden. Zoals het boekje Catalogue of Antique Lace.
Het vervaardigen van een bepaalde kantsoort was vroeger een regionale aangelegenheid en de patronen circuleerden in de eigen groep. Na eeuwen worden sommige van deze patronen nu pas in onze tijd opnieuw nageklost en worden er patronen van gemaakt, die dan een boek worden gepubliceerd. Zoals het fraaie boek Devon Trolly Lace.
Van bekende kantsoorten zoals Bobbin Lace zijn veel instructie-boeken verschenen. Een aantal had ik al in m’n shop, en ik plaats er nu weer een paar bij.
Sommige boeken laten zien hoe oude kanten weer opnieuw toegepast worden, zoals Old laces & young colours.
En sommige boeken zijn gewoon prachtig om door te bladeren en bewondering te hebben voor 450 years of lace.
Het boek Lace in the Making is een herdruk van een oude uitgave uit 1923.
The Secrets of real Lace zijn al heel lang bijzonder!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Cantecleer hobbyboekjes


De Cantecleer-hobbyboekjes uit de zeventiger jaren van de vorige eeuw waren ‘toppers’. Iedereen was aan het hobbyen in die tijd en als je een nieuwe techniek wilde uitproberen dan had je in eerste instantie aan een eenvoudig boekje voldoende. Deze praktische handleidingen werden zo geschreven dat niemand moeite zou hebben om de werkwijze te volgen en aan de slag te gaan. Er verschenen tientallen hobbyboekjes in deze serie, over onderwerpen die nu weer in de belangstelling staan zoals frifolité en macramé. Die boekjes heb ik graag in m’n shop. En ook over onderwerpen waar nu (nog) niet zoveel vraag naar is, zoals kleien of werken met metaalfolie. Die laat ik liggen als ik ze tegenkom. Het leukst vind ik de boekjes die specifiek over handwerk-onderwerpen gaan en ik ben blij als ik er dan weer eens één tegenkom. Zoals Ceintuurs, tassen en sieraden maken. Uit 1975, dus lekker retro!
En het boekje Tapijten en Kussens – zelf ontwerpen, zelf knopen. uit 1969.
Deze twee boekjes zijn nieuw in m’n shop. De andere laat ik ook nog maar eens zien. Een fleurige hobbyboel!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lichtstralen

Gisteren was ik met duizenden mensen bij elkaar in een groot stadion. We luisterden naar toespraken en genoten van gave muziek. We vierden het jubileum van een organisatie die al honderd jaar het zoeklicht laat schijnen over de tijd waarin we leven. Een hele dag met elkaar in een donkere hal waar met allerlei lichteffecten een bijzondere sfeer was. De bezoekers kwamen uit het hele land maar voor ons was het een ‘thuiswedstrijd’: vlak bij huis.

En nu kijk ik even rond ìn m’n huis en zoek een kussentje. Niet altijd heb ik ze klaarliggen voor de zondag, dus nu één die ik al eerder liet zien.  Dit kussentje maakte ik vroeger en ligt in een kast te stralen in een donker hoekje. Het zijn donkere dagen en voor lichtstralen moeten we moeite doen. Terwijl ik gister luisterde naar de toespraken, viel m’n oog op de lichtstralen op het podium van het stadion. Het leken wel ikat-patronen, net als m’n sjaaltje wat ik die dag droeg. Hieronder zie je het sjaaltje wat ik even onder het kussentje legde, in het donkere hoekje.

Lijnen door de tijd, licht in de duisternis, terugkijken en vooruitblikken en je realiseren in welke tijd we leven. Dar gingen al die toespraken over en dat was mooi om gister mee te maken. Nu op zondag nog nagenieten van die bijzondere dag. Met lijnen en licht.
Fijne zondag gewenst!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kelim boekomslag

Bij mij thuis ben ik niet de enige die van oude boeken houdt; mijn man vind het ook leuk om een aantal echt oude boeken in de kast te hebben staan. Hij heeft een stapeltje Verhandelingen uitgaven door de Hollandsche Matschappye der Weetenschappen, uit 1780. Lekker oud en mooi om te zien. Ik gebruikte ze als achtergrond voor dit kelim boekomslag. Zulke oude boeken stonden vroeger ook altijd al mooi in de deftige kasten, maar boeken die veel gebruikt werden kregen een boekomslag. Dit omslag zou uit de dertiger jaren kunnen komen van de vorige eeuw. Ik vond het in een rommelwinkeltje en heb zin om het na te maken. De kleuren en de vormen spreken me aan!

Kelim werd vroeger veel gedaan en is nu een ‘vergeten techniek’ die net als macramé en frivolité misschien ook weer wat bekender gaat worden. Een boekje met Kelim en Kruissteek Patronen laat zien welke mooie effecten je kunt krijgen met de Kelim-steek.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Buitenlandse weefboeken

Wanneer je een ‘fascinatie voor weven’ hebt, dan is de taal van een boek meestal geen groot probleem. Dus het boek Faszination Weben mag wel Duits zijn. Ook de rest van deze weefboeken zijn niet-Nederlands. Over de hele wereld is prachtig weefwerk gemaakt, en over de hele wereld zijn daarbij bijzondere weeftechnieken ontwikkeld. In Polen, in Japan, in Scandinavië en in Duitsland. De titel van het Duitse boek Schopferisches Weben geeft het goed weer: weven is scheppen. Een geweven doek of kleed kan zò mooi zijn!
En ook de fòto’s van dat weefwerk in die boeken, die zijn soms ook zo mooi! In het laatste boek uit deze collage zijn 100 van de mooiste foto’s bij elkaar gebracht, waarbij het weefwerk in een precies-passende omgeving is gestyled. En ook al zou je nog nooit zo’n opstelling hebben gezien, als vanzelf denk je dan al gauw: Ja, zo hóórt het! Weefwerk voegt hier veel toe!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mango boekjes met mooie borduurpatronen

De mooiste orchideeën en nog heel veel andere prachtige bloemen, exotische planten, lekker fruit en ook nog wat ‘animals’ zoals schildpadden, vlinders en krijsende papegaaien. Dat was allemaal te zien in de een Orchideeëntuin waar ik laatst een middagje was. Van veel mooie bloemen, dieren en fruit zijn aantrekkelijke borduurpatronen gemaakt en die staan in deze Mango-boekjes: Flower Variations, Fruit Variations, Flowers en Animaux.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude haakpatronen

Oude dingen gaan héél lang mee!
Ik zat vanmiddag bij mijn zus op een heel oud bankje, wat volgens overlevering mijn grootvader nog zelf heeft gemaakt in de dertiger jaren. In de familie noemen we het “het crisisbankje”. Toen ik op vroeger kamers ging wonen wilde ik dat lage bankje wel mee (m’n moeder had de onverslijtbare kussens opnieuw bekleed), het kon nog makkelijk een studenten-periode dienst doen. Daarna zwierf het bankje nog vele jaren verder de familie door en nu had het een tijdje bij m’n zus gestaan. Ik zat er vanmiddag op en keek er spijtig naar: “Die gaat zeker weg?” Maar het antwoord was gelukkig: “Nee, die nemen we mee naar het volgende huis.” Gelukkig, ik ben blij dat het nog een tijdje in de familie blijft.

Op het crisisbankje lag een gehaakt kussen en voordat ik wist dat het bankje nog aan z’n twintigste of dertigste behuizing zou beginnen (niet geteld hoor, maar dit bankje heeft sinds de jaren ’30 al op zóveel plaatsen dienst gedaan) had ik al een foto gemaakt. Lang geleden stuurde ik m’n zus wel eens handwerktijdschriften op. Ze woonde toen aan het andere eind van de wereld en was blij met wat Nederlandse patronen. Ze bevestigde het filet-gehaakte zeilbootje in een frame en hing het voor de buitenlandse ramen. Later maakte ze er een kussen van. Zo gaat een haakwerk lang mee!

En ook die oude tijdschriften: die gaan ook lekker lang mee! Die oude patronen doen het prima, op een crisis-bankje of in een modern huis. Aan deze kant van de wereld of aan de andere: mooie oude tijdschriften met mooie oude haakpatronen! De mooiste kleedjes, Nieuwe decoratieve kleedjes, Filethaakwerk of Filethaken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Planten en bloemen en vruchten in kruissteek

De patronen van Gerda Bengtsson werden wereldberoemd. Zij was een begaafd botanische tekenares die de kunst ontwikkelde om niet alleen eerst de essentie weer te geven van elke bloem en plant, maar ook om deze daarna om te zetten in kruissteek. Aan elke studie van elke plant ligt een nauwkeurige en georganiseerde observatie ten grondslag. Elke plant en elke vrucht en elke bloem heeft een eigen karakter en het is de kunst om dat evenwichtig weer te geven, in harmonie met het geheel van het ontwerp. Je kunt een foto maken van een plant, en het is mooi dat dat kan. En je kunt een aquarel of tekening maken van een plant, en het is ook mooi dat sommigen dat zo goed kunnen. Maar als dan die plant wordt weergegeven in een kruissteek-ontwerp dan gebeurt er iets bijzonders! Het borduurwerk voegt iets toe, terwijl het in eerste instantie een abstractie was van het origineel. Dit is mijns inziens de essentie van de borduurkunst: dat een geborduurde weergave werkelijk iets toevoegt aan de schoonheidsbeleving.

Het boek Farveplanter og frugter i korssting geeft planten weer die geschikt zijn om mee te verven. Dit boek is niet in het Nederlands uitgegeven en ik vind het mooi dat ik het hier kan aanbieden.

In de zestiger jaren begon de Haandarbejdets Fremme met het uitgeven van kalenders of agenda’s, met op elke maand een patroon. Later werden deze patronen ook uitgegeven als boeken. Bij ons werd het boek Kruiden en wilde planten in kruissteek het meest bekend. Iemand bestelde dit en vroeg of ik nog meer uit deze serie heb. Daarom vandaag deze vier. Leuk om te zien dat de Nederlandse uitgever nauw aansloot bij de Deense uitgever, want de boeken zien er vrijwel hetzelfde uit.

Ook een andere kunstenaar verstond de kunst om de vormen en lijnen van planten zodanig te bewerken dat ze geschikt zijn om weer te geven in kruissteek. Van de Fransman Zarza zijn de boeken Bloeiende struiken in kruissteek, Bloemen en wilde vruchten in kruissteek, en Rozen en bloeiende takken in kruissteek. Stuk voor stuk bijzondere boeken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mixed media boeken voor een nieuwe tijd

Kleur en structuur, combinaties en constructies: na de milleniumwisseling kwam er een explosie aan expressie. Ongekende mogelijkheden in het creëren van artvormen of hobby-uitingen. Het is niet zo dat er ‘zomaar wat wordt gedaan’ want aan al die uitingen ligt het zoeken naar balans en zeggingskracht. Er verschenen in de nieuwe eeuw talloze boeken (vooral Engelse) die helpen om te weten hoe je het nou moet aanpakken als je zelf ook wilt werken met textiel, draad en inkt. Er zijn zòveel mooie en aanprekende en kunstzinnige ‘dingen’ te maken. De oude vormen van kaarten of quilts zijn losgelaten, er blijken nog veel meer expressiemogelijkheden te zijn.
Deze prachtige, nieuwe (hoewel wel tweedehands, maar ze zijn nog als nieuw), kleurrijke en inspirerende boeken zijn voor m’n shop. Stuur je me een art-kaartje als je hier iets uit hebt gemaakt?

Het leuke van deze nieuwe expressievorm is: treasure-hunting! Alles kan gebruikt worden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ledikanten, matrassen en dekens

Een paar mooie plaatjes (uit een oud haak-tijdschrift) waarop een gehaakte sprei veel toevoegt aan de slaapkamer. We zijn er weer dol op om zelf spreien te haken en er is vraag naar die oude tijdschriften waarin nog die oude patronen staan. Maar dit blogje gaat over de bedden ònder die gehaakte dekens!

In de vijftiger jaren was er een vakopleiding voor de textieldetailhandel, en degenen die deze opleiding volgden werden geacht veel kennis tot zich te nemen. Deel II van het gedeelte over Woningtextiel is gewijd aan de vervaardiging, toepassing en verwerking van Ledikanten, Matrassen en Dekens. Ik bladerde het boek door en was verbaasd over de grondigheid, degelijkheid, volledigheid en serieusheid van dit vak. Aan het eind van het boek staan allerlei vragen, en die kon de student dan bestuderen alvorens het examen af te leggen. Om een idee te geven hieronder wat vragen:

vraag 4. Welke zijn de standaardmaten van houten ledikanten?
vraag 18. Wanneer zal men een opklapbed prefereren?
vraag 28. Welke twee modellen kent u in staaldraadmatrassen?
vraag 29. Aan welke eisen moet goed staaldraad voldoen?
vraag 62. Welke voordelen zijn er aan kinderledikantjes gevuld met kapok?
vraag 66. Welke zijn de twee belangrijkste bepalingen van het kapokbesluit?
vraag 86. Welke voordelen heeft schuimplastic boven schuimrubber?
vraag 89. Waaraan ontleent harde vulling zijn veerkracht?
vraag 134. Welke soorten verentijken zijn er?
vraag 167. Welke soorten dekens kent u?
vraag 163. Hoeveel arbeidsuren vraagt een kapokmatras?
vraag 185. Hoe ontstaat het dessin bij een Jacquard-deken?
vraag 204. Wat verstaat men onder imitatie satinet of glanskatoen?
vraag 214. Hoe noemt men donsdichte tussenvoering?
vraag 219. Welke zijn de meest bekende spreien?

Het hoofdstuk over de dekens benoemt waar een deken aan moet voldoen. Als eerste eis: het warmte-isolerend vermogen. Dat bepaalt voor een groot gedeelte de kwaliteit van de deken. Een tweede eis is het gewicht. Een deken moet zo licht mogelijk zijn. Hoe minder druk er op onze spieren wordt uitgeoefend, des te beter kunnen deze zich ontspannen en des te beter rusten wij uit. Goede wollen dekens voldoen in grote mate aan deze eis.
Dus de spreien die overdag de bedden sieren, moeten ’s nachts terzijde worden gelegd, anders wordt het dek te zwaar.

Bij al die aandacht voor gehaakte spreien is het best leuk om ook eens zo’n oud lesboek door te bladeren, boordevol vakkennis voor de verkoper van bedden en matrassen en dekens.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde schilderijen

Vorige week liet ik elke dag een geborduurd schilderijtje zien op m’n blog. Het was leuk om te (laten) zien hoe verschillend ze zijn, en ook hoe verschillend ze zijn afgewerkt. Sommigen in een degelijke eikenhouten lijst, anderen in een fotolijstje omdat men kennelijk niks anders had of geen zin had om geld uit te geven bij een lijstenmaker. Sommigen hebben een stikker van een professionele lijstenmaker achterop en hebben dan ook ontspiegeld glas, anderen zijn wat kaler. Het borduurwerk vraagt de aandacht, wekt bewondering, geeft kijkplezier, decoreert een kamer of een hoekje, roept herinneringen op of is gewoon leuk om te hebben. Of iemand ziet in het borduurwerk juist iets om zelf aan de gang te gaan, bijvoorbeeld de vogeltjes los laten uit de lijst die ze gevangen houdt. En dan er een tas of kussen van maken. Hopelijk vinden al deze borduurwerken weer een mooi nieuw plekje. Ze hebben mijn ogen gestreeld in een week dat ik m’n ogen juist wat rust gaf, en nu staan ze in m’n shop en kijk ik met plezier naar deze collage. Want al die schilderijtjes bij elkaar geeft toch ook wel een leuk effect!

De onderste foto is bedoeld om de verhoudingen wat weer te geven; sommige groot en decoratief, andere klein en fijn.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekjes over weven

Vier van deze vijf handzame weefboekjes stonden al in m’n shop, maar het boekje Rondweven nog niet. Dus dat doe ik nu gauw, want rondweven staat weer in de belangstelling. Er zijn nu weer kleine en goedkope apparaatjes te koop waarop je rond kunt weven en leuke dingen kunt maken. In de jaren zeventig werd ‘rondgeweven’ op een fietswiel, en dat wordt nu ook weer gedaan want zo’n versierd fietswiel aan de ingang van een evenement wekt lekker de aandacht. Maar er is natuurlijk nog wel wat meer mogelijk, en dat staat beschreven in dit informatieve boekje. Ook de andere boekjes bevatten veel informatie: Vrij weven, Fins weven, Dubbelweven, Eenvoudig weven. Om heel veel draden mooi in elkaar te weven, gebruikmakend van je eigen creativiteit en aloude technieken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kantklosboeken uit Oost-Europa

De beste manier om goede tradities te bewaren is: ze doorgeven aan kinderen!
Ik vond een ansichtkaart met klossende kinderen en keek achterop uit welk land deze komt. Het blijkt een Sloveense kaart te zijn, en het stadje waar deze kaart vandaan komt is Idrija. Dat zocht ik even op en zo leerde ik dat dit stadje onder bescherming staat van Unesco Heritage. Gelijk al op de eerste pagina van de internet-informatie wordt het kantklos-werk uit dit stadje gepresenteerd.

Voor alle regio’s en landen waar bevolkingsgroepen in de loop der tijd hun eigen klos-tradities hebben ontwikkeld en doorgegeven geldt dat ze daar trots op kunnen zijn! Ik heb voor dit blogje boeken uit Roemenië en Tjechië en Slovenië bij elkaar gepresenteerd. Het was mooi om ze door te bladeren en kennis te nemen van de rijke cultuur. De kant is enigszins eenvoudig, maar daarom juist geschikt om bewaard en doorgegeven te worden aan nieuwe generaties. De kant is niet altijd wit, maar soms gekleurd en perfect passend bij de kleding waarin ze wordt gebruikt. Elke etnische groep verdient het dat er iemand is die de traditionele kanten uit die regio onderzoekt en fotografeert en beschrijft, en het is mooi dat deze boeken er zijn. Voor liefhebbers zijn dit mooie boeken, uit streken waar veel mooie dingen zijn gemaakt en bewaard. De boeken zijn niet alleen voor oudere liefhebbers, maar ze hèlpen ook om die mooie kanttradities door te geven aan de kinderen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nazomerkleuren in haakwerk

Vandaag begint de (astronomische) herfst. En gister beleefden we de laatste zomerse dag. Ik plukte nog wat druiven die over de schutting groeiden en haakte nog wat aan een trage omslagdoek. Die begon ik in de afgelopen zomer (dat kan ik dus nu zeggen, dat die zomer is afgelopen) en ik heb er totaal geen haast mee om hem af te maken. Ik wil hem juist nìet zo gauw afhebben want ik vind het fijn om iets te hebben liggen. Mooie nazomer-herfst-kleuren!

Maar bestellingen wil ik graag wel gauw ‘afhebben’, dus soms stuur ik een herinneringsmailtje als een antwoord te lang op zich laat wachten. Meestal verloopt alles rond een bestelling vlot en vanzelf (bestellen, betalen en opsturen), maar soms is er wat communicatie als iets niet duidelijk is. Dan vind ik het vervelend als iemand al heeft betaald en ik kan de bestelling nog niet opsturen omdat iemand bijvoorbeeld het huisnummer niet had ingevuld. Dat komt soms voor. Dan stuur ik er een mailtje erachteraan om nog even om het huisnummer te vragen. Als ik daarna dan geen antwoord krijg, stuur ik nòg een mailtje. En nu komt het, waar ik naar toe wil met dit lange verhaal.

Het is me al vaker opgevallen dat ik dan een wat verbaasd mailtje terugkrijg met “O, wat dom van me, ik had al wel geantwoord, maar ik had het mailtje kennelijk naar mezelf gestuurd. Goed dat je nog even ernaar vraagt, en hier is het oorspronkelijke mailtje nog een keer.”
Dit gebeurde de laatste tijd eigenlijk zò vaak dat ik me begon af te vragen of al die mensen nou ècht zo ‘dom’ waren. De ontknoping van dit geharrewar ontving ik een paar dagen geleden: Dankzij jouw mailtje kom ik er achter, dat als ik op de knop “beantwoorden” druk, KPN het zo geprogrammeerd heeft dat het berichtje naar mijn spambox gestuurd wordt. Hoe knullig. Dit was mijn oorspronkelijke berichtje….

Dus wie is hier knullig? KPN, niet wij. Maar goed om dit te weten, dan weten we wat er aan de hand is. We kunnen beter druivensap maken dan bezig zijn met ‘gedoe’.

Overigens: ik ben blij dat ik voor dit mooie kleurverloop-garen een eenvoudige steek koos, na overleg met m’n handwerkvriendin. Het garen is van zichzelf al mooi genoeg en komt met een ‘dubbel stokje’ goed tot z’n recht.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sterren voor Solidago

Ik kwam een heel veld Guldenroede tegen, plant uit mijn jeugd. Solidago is goed voor de nieren, leerde ik vroeger.
Ik heb gelijk maar een hele emmer vol geplukt. Een deel daarvan laat ik drogen, daar kan ik deze winter thee van zetten.
Voor de zondagse foto heb ik een oud kussentje opgezocht, door mij gemaakt (ook in mijn jeugd).

Nòg weer zo’n stralende herfstzondag: fijne dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Terugblik op een weekje ogenrust

Een week geleden onderging ik een ooglid-correctie. En natuurlijk was dat toch wel een beetje spannend. Het is toch een kleine operatie. Op de terugweg voelde ik me  nog wat hyper van de adrenaline. Ik lag lekker in de kussens achterin de auto en bekeek de wereld vanuit een andere positie als gewoonlijk. Ik vond de lucht zò mooi! Alsof ik die voor het éérst weer zag! (ik ben nu eenmaal soms een beetje overdreven, maar op dat moment voelde het zo).

Weer thuis vroeg mijn lieve man waar ik trek in had. En ik somde op: Cake. Met ijs. En een scheutje advocaat. En een flinke spuit slagroom. Hij heeft gelukkig zelf ook nog fantasie dus kocht hij ook nog wat ‘boerenjongens’ (in rum geweekte rozijnen). Elke dag kreeg ik zo’n portie. Wat kun je dáár enorm van genieten!

Na een paar dagen had ik weer zin om wat te borduren. Een maand geleden borduurde ik een rode cirkel, maar nu wilde ik alleen grotere kruisjes voor een grote rode ster. Het ging best wel weer. Alleen merkte ik dat ik geen zin had om langer dan tien minuten ergens mee bezig te zijn.

De laatste foto is van gister, nadat de hechtingen waren verwijderd. Op een mooi plekje aan de rand van het dorp ging ik eerst nog een uurtje naar de lucht kijken voordat ik weer naar huis reed.
Het was een bijzondere week en ik ben blij dat alles zo voorspoedig is verlopen. En het is fijn om ‘weids’ te kunnen kijken!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurde zeeslag

Deze week liet ik elke dag een foto zien van een geborduurd schilderij of schilderijtje. Als afsluiting dit borduurwerk van een zeeslag uit 1573.
Dit schilderij stuurde ik vandaag op naar Nieuw-Zeeland. Meer dan vier eeuwen geleden voeren de echte boten op de Zuiderzee, en nu vliegt de geborduurde weergave door de lucht naar de andere kant van de wereld: ook wel weer bijzonder!
Hier blogde ik eerder over deze geborduurde zeeslag.

Hoop dat jullie het leuk vonden om een week lang geborduurde schilderijen te zien op m’n blog. En wat zullen we morgen eens gaan doen?
M’n ogen zijn er wel weer aan toe om nog eens wat bijzonders te zien….

Lees reactie (1) of geef een reactie

Biedermeier kind bij schaap

Een geromantiseerd Biedermeier-tafereeltje.
Mooi gemaakt in petit point.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren op (h)oog niveau

In de plaatselijke krantjes van het dorp waar ik lange tijd heel vaak kwam, stonden af en toe artikeltjes over de ooglidcorrecties die een gespecialiseerde huisarts uitvoert. Ik was bij haar wezen vragen of mijn moeder ook nog voor een ingreep in aanmerking kwam. Maar m’n moeder was er op haar leeftijd toch voor teruggeschrokken. Toen bij die eerste ontmoeting met deze arts besloot ik al: op het juiste moment laat ìk me door haar opereren. Soms heb je dat in één minuut het vertrouwen er is. Zelfs zo dat ik totaal niet tegen de ingreep heb opgezien. Eh… eigenlijk verheugde ik me er zelfs op….

De ingreep was vorige week. Het was bijzonder om weer in het vertrouwde dorp terug te zijn. Ook dat droeg eraan bij dat ik me op m’n gemak voelde. In het krantenartikel over deze gespecialiseerde huisarts had ook gestaan dat zij de kunst verstaat om tijdens het opereren gezellig te praten met de patiënt. En zo ging het ook bij mij. “Ik blog elke dag over handwerk, vertelde ik, en mijn lezers weten dat ik hier nu lig”. Dat vond ze wel bijzonder. We praatten nog even verder over handwerk. “Hechten is eigenlijk ook borduren, zei ze, gewoon met naald en draad.”

En dat heeft ze fantastisch gedaan! Vandaag mochten de hechtingen eruit. Het is mooi aan het genezen. Ik ben blij!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vanuit een houten raam naar de vogeltjes kijken

Een week lang laat ik ingelijste borduurwerken zien op m’n blog. En deze serie maakt ook inzichtelijk op hoeveel verschillende manieren die zijn ingelijst! Van smalle houten randjes tot eikenhouten sterke balken. Deze laatste zijn vastgezet met stoere moeren en hebben een robuuste uitstraling. Lange tijd keken we daar tegenaan als ‘burgerlijk’, in de zin dat het paste in het degelijke eikenhouten interieur van vroeger. Maar op zichzelf genomen is zo’n lijst eigenlijk best weer decoratief! Niet te gauw van gruwelen; iemand heeft vroeger dit borduurwerk met liefde omlijst, en dat maakt dat je toch weer iets milder wordt over deze omraming. Een raam, van waarachter je de vogeltjes ziet vliegen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude handwerkjes: herinneringen aan een andere tijd

Bloggen over tweedehands handwerk is: Met moderne communicatiemiddelen foto’s laten zien van oude handwerkjes.
Hoezo oud? Hoe oud is dat nou eigenlijk helemaal? Een paar decennia slechts. Deze borduurwerkjes zijn waarschijnlijk in de tachtiger jaren geborduurd. Ze tonen onderwerpen die toen al ‘ouderwets’ waren en nu nog meer. De petroleumlamp boven de tafel (maar later kon er gewoon een gloeilamp in). De mooi vormgegeven telefoon waarbij een centrale voor ‘verbinding’ moest zorgen.
Wat gaan die ontwikkelingen eigenlijk snèl! Bij mijn schoonouders hadden ze vroeger nog zo’n lamp. En ‘ouderwets’ heet nu gewoon ‘nostalgisch’.
En  de borduurwerkjes zijn gewoon ‘geinig’. Lekker retro!

Deze borduurwerkjes zijn leuk om te laten zien in een enigszins blog-arme week. Waarin ik er ook weer bij werd bepaald dat ik blij ben met veel moderne ontwikkelingen. Omdat ik ‘zomaar’ een kleine operatie kon laten uitvoeren. Maar deze borduurwerkjes bepalen mij er ook bij dat ik ‘zomaar’ de lamp aan kan doen als ik licht nodig heb. En dat we ‘zomaar’ kunnen communiceren via moderne smartphone’s en computers. Zoals elke dag een blogje. Wat kàn er veel!

En mede daarom zijn die oude handwerkjes ook weer zo leuk. Herinneringen aan een andere tijd!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mooi kijken

Wat is de wereld mooi!
En wat is het fijn om met mooi handwerk bezig te zijn!
Terwijl ik dit schrijf, schijnt het gouden ochtendlicht op een verkleurende boom in de tuin. Het is al herfst.
Met handwerk kun je eeuwigbloeiende rozen gevangen houden in een lijstje (alsof het altijd zomer is), en fantaseren bij een paradijsvogel.
Mijn ogen mogen mooie dingen zien! Gouden bomen en mooie borduurwerken.
Maar ik ben ook aan het genieten van een weekje ogen-rust, waarbij ik de computer nog wat vermijd.
Het is heerlijk om naar buiten te kijken en ook om mooie dingen in mijn huis te zien. Wat is de wereld mooi!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merklap 1980

Mooie merklap uit 1980.
Straks komen alle borduurwerken die ik deze week laat zien in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Worteltjes en doperwtjes voor onze ogen

Worteltjes zijn goed voor de ogen! Dat krijgt iedereen als kind te horen, en wetenschappers bevestigen het. De oranje kleurstof bètacaroteen wordt in het lichaam omgezet in vitamine A. Het netvlies heeft deze vitamine nodig om licht te kunnen omzetten in electrische signalen aan de hersenen. Deze dagen ben ik er weer bij bepaald hoe fantastisch het is om te kunnen zien! En hoe mooi alles in elkaar steekt! En hoe geweldig het is dat er voedingsstoffen zijn waarmee we ons kunnen voeden!

Er is nòg een groente waar ik deze dagen heel blij mee ben: doperwtjes! Het leek me nogal ouderwets om zakjes doperwtjes op m’n ogen te leggen voor koeling na mijn ooglidcorrectie. Dus kocht ik een eye-pad met gelkorrels die je in kunt vriezen. Wat een prutzooi! Ik vond het helemaal niks en vroeg of mijn lief nog even wat doperwtjes wilde kopen. En die gebruik ik nu op dezelfde manier als ook de arts deed na de operatie. Doperwtjes zijn helemáál niet ouderwets, ze zijn fantastisch!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde zondagsrust

Zondagsrust, uitgebeeld in petit point.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ik ga slapen ik ben moe

Ik ga slapen, ik ben moe,
‘k sluit mijn beide oogjes toe.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurd schilderijtje

Niet zo nauw kijken nog…
Ook niet naar die groene wolk in twee nuances…

Ik ben aan een herstelweek begonnen, waarbij ik elke dag een borduurwerkje laat zien.
En dit is een schatje om mee te beginnen. Het is vast een kinderborduurwerkje geweest, wat iemand heeft ingelijst. Het is nu geschikt om weer uit het lijstje te halen en op een tas te naaien. Dat wordt een heel fleurig tasje.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Bloemenmeisje

Vanmorgen laat ik een ooglidcorrectie uitvoeren. Om mooi te blijven? Ach ja, dat speelt ook wel mee. Maar vooral omdat ik het al een tijdje nodig vindt. Verzakte oogleden zit in de familie. M’n grootmoeder en m’n moeder hadden er allebei heel veel last van. M’n moeder heeft wel eens geroepen dat ze luciferstokjes wilde gebruiken om haar ogen open te houden bij het televisiekijken. Geen goed idee. Maar een correctie durfde ze op haar leeftijd ook niet meer aan. Toen ik haar zo zag tobben besloot ik om niet zo lang te wachten tot het te laat was, en ook om het niet zover te laten komen. Dus maakte ik een afspraak en koos een mooie datum uit. Voor mij is het vandaag een goed idee om dit te laten doen. De arts bevestigde dat ik er zeker voor in aanmerking ben en ik ben eraan toe.

En ik wordt er natuurlijk ook weer een stukkie mooier van! Zo mooi als die jonge meiden zal wel niet meer lukken en dat hoeft ook niet. Maar vanwege de last die ik ondervind, en ook om te voorkomen dat het net zo erg wordt als bij mijn grootmoeder en moeder, ben ik blij dat dit kan!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Webshop een week dicht

Mijn webshop gaat een week dicht. Ik neem vanaf nu geen nieuwe bestellingen meer in behandeling.
Je kunt wèl gewoon je bestellingen plaatsen, en daarna krijg je dan ook een automatisch aangemaakte bevestigings-mail. Maar de verzending van het bestelde boek of artikel laat dan nog een week op zich wachten.

Morgen laat ik een kleine operatie aan mijn ogen uitvoeren, en daarna ga ik een week lang rust houden.
Voor mijn blog heb ik besloten dat ik elke dag een foto publiceer van een borduurwerkje. Ik heb nog wel wat borduurwerkjes liggen, die al een tijdje wachten op een plekje. Dus die kunnen dan mooi de komende week een keer aan bod komen. Na deze week hoop ik weer verder te gaan met het plaatsen van handwerkboeken in m’n shop. Nu dus een onderbreking met wat oude borduurwerkjes. Deze heb ik van te voren al gefotografeerd en bewerkt, want de komende week wil ik niet achter een beeldscherm zitten. Dit betekent dus ook dat ik niet zal reageren op mailtjes met vragen. Even m’n ogen wat rust gunnen.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Marker randen geborduurd

Uit het boek De handwerken op het eiland Marken borduurde ik van pagina 50 alle randjes die daar in patroon staan weergegeven. Ik borduurde op grove ondergrond, waarbij je dan natuurlijk ook meer borduurgaren nodig hebt om de kruisjes mooi vol te laten zijn. Het was even zoeken naar de juiste dikte van het garen want ik wilde niet alleen dmc splijtzijde gebruiken, maar ook perlé-restjes. Dus combineerde ik die twee: één draad koordzijde en twee (van de zes) draadjes splijtzijde. Voordat ik doorhad dat dit het beste resultaat gaf, had ik al een randje geborduurd wat niet helemaal mooi dekte, en daar ging ik dan later nog een keer overheen. Want toen had ik ook gelezen dat het vroeger bij sommige klederdracht ook gebruikelijk was om vrij ‘dik’ te borduren, soms een beetje te dik voor je gevoel.

De Marker randjes die veelvuldig werden geborduurd hebben ook een naam. Ik borduurde mijn randjes in iets andere volgorde dan in het boek (ik vond mijn afwisseling mooier). Van boven tot onder zijn dit de namen van de randjes: Witte vetertjes, Dikke bonnenraaks, Gorgelraaks, Essentje en Emmetje, Hartje met de krul en Wygertje.

Gister ging ik naar de opening van het academisch jaar van de universiteit in mijn stad. Dan worden ook altijd de Fata Academica weergegeven. Deze begonnen gister met een in memoriam van de vroegere rector, die in het afgelopen academische jaar was overleden. Bevolkingsgroep en onderwijsinstellingen hebben in de loop der eeuwen hun eigen gewoonten ontwikkeld om het overlijden van geliefde of belangrijke personen te benoemen of te herinneren. Deze tradities zijn mooi en goed. Om de foto van mijn geborduurde randjes wat op te vullen, legde ik nog wat mooie geweven rouwrandjes bij m’n borduurwerk. Ik vond het er wel wat ‘zwaar’ door worden. Maar toen dacht ik terug aan het ‘in memoriam’ van gister en vond ik het toch goed zo. De vroegere rector had vlak bij mij in de buurt gewoond en ik heb hem ook gekend. Zulke fijne mensen laten heel lang hun indrukken na.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patchwork-boeken

Op een zaterdag in de zomer stonden we om 5 uur op om naar het strand te rijden. Na een week tropisch weer waren er nu buien voorspeld. En die wilden we wel het land zien binnendrijven. Het lukte om nog net voor het begon te regenen het strand op te rennen. We waren bij de Maasvlakte!

O, dat mooie moment waarop de kleuren zo intens zijn! Hier wilde ik m’n quilt op de foto. En die foto bewaarde ik totdat ik nog wat patchworkboeken in m’n shop ging plaatsen. Dit zijn vier Nederlandstalige boeken. Lapjeswerk is uit 1975, de tijd waarin de boeken over patchwork pas net begonnen te verschijnen. Daarna kwamen Patchwork en Patchwork Zelf maken, vertaald uit het buitenland. En zo verschenen er nog wel wat meer boeken op de Nederlandse markt, maar die staan al in m’n shop. Quilttour à la Pompadour is wèl van Nederlandse makelij, bedoeld om te laten zien wat je met nieuwe quiltstoffen kunt maken. De coverfoto werd ook gemaakt op het strand, net als mijn foto’s, want aan zee kun je héérlijk foto’s maken. Vooral als er net een bui aankomt!

Het begint te regenen. Het gouden moment is alweer voorbij. Nu is het weer tijd om achter de naaimachine zitten en weer nieuwe dingen te maken en dan verheugen op een volgende zomer! Boekje erbij nodig?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Amerikaanse quiltboeken


Er zijn zòveel mogelijkheden en invalshoeken om een quilt te maken!
In het grote Amerika zijn duizenden manieren verzonnen, duizenden variaties bedacht, duizenden mooie quilts gemaakt en misschien ook wel duizenden boeken verschenen. Sommige van die boeken werden meegenomen naar Nederland, in een tijd dat de quiltboekenstroom hier nog op gang moest komen. En een aantal van die vele boeken plaats ik nu in m’n shop, want die bieden nog steeds volop variatie-plezier, technische tips, interessante culturele achtergrond-informatie en visuele inspiratie.

Quilten is zò persoonlijk en tegelijk is quilten ook zò verbonden met boeiende tradities! En daar geven al die Amerikaanse boeken volop blijk van!
Elk van deze boeken heeft een eigen invalshoek, bijvoorbeeld om quilts te maken met een dertiger-jaren twist, of een Nova Scotia achtergrond, of een Kaleidoscoop-invalshoek. Je kunt je eigen Memory Quilt maken, of een snel Holiday project. Je kunt gebruik maken van één van de honderden Patchwork Patterns die Maggie Malone presenteerde, of je laten inspireren door de Indian Ribbon Technique. Je kunt Hearts from the Prairy namaken of je eigen levendige Lap Quilt fabriceren. Er is een OceanWave aan mogelijkheden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Strip/Stroken Quilts

Lang geleden naaide ik stroken aan elkaar van restjes stof die ik mooi bij elkaar vond passen. In die tijd was ik volop aan het patchworken en verzon ik van alles zelf want boeken had ik nog nauwelijks. Maar nu wel! En dat zijn ook weer boeken voor m’n shop!

In de tachtiger jaren werd er in Amerika volop geshowd hoe je met stroken stof leuke quilts kan maken. De Strip Quilting Project Books zijn begeleidende boeken van een tv-serie.
De boeken Quick-and Easy Strip Quilting en Quilting with Strips and Strings laten zien dat er nog heel wat meer mogelijk is dan alleen maar simpelweg stroken stof op kleur bij elkaar zoeken en dan weer aan elkaar naaien.

Ik dook diep in m’n archief om een oude foto van die strokenquilts te zoeken, om bij deze boeken te passen. En daarbij kwam ik deze foto tegen. In die tijd probeerde ik nog méér te verzinnen met die stroken-lopers, en ik vlocht ze een keer door de schutting. Zo gek ben ik nu niet meer (denk ik….)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Soep en Sap (zelfgemaakt)

Ik maakte gister Soep. Van lokale tomaten die ik vorige week meenam uit België.
En daarna maakte ik Sap. Van nog veel lokalere druiven, namelijk die over de schutting van de buren groeiden.

Soep en Sap. Van de herfstmarkt nam ik een heideplantje en een paar pompoenen mee. Een paar gehaakte onderzetters maakten het plaatje compleet.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Duitse boeken over Kant

In 1894 verscheen in Leipzich een fraai boek met een overzicht van de vele technische mogelijkheden voor kantklossen. De duidelijke tekeningen zijn zoals deze gebruikelijk waren aan het eind van de 19e eeuw, en zoals ze ook in de encyclopedie van Dillmont te zien zijn. Mooie gedetailleerde tekeningen en voor die tijd ook fraaie foto’s van prachtige kant. Bijna honderd jaar later werd hiervan een herdruk gemaakt, en dat is het Handboek der Spitzenkunde.

In 1987 was een internationale Kanttentoonstelling in Beieren aanleiding tot een uitgebreide studie naar de geschiedenis van de kant en verscheen het boekje Internationale Spitzensammlung Nordhalben.

In 2015 werd de geschiedenis van de Vlaamse kant in de Oud-Katholieke kerk in Nordstrand onderzocht en verscheen daarover een fraaie uitgave.

Dus een oud boek, van meer dan een eeuw geleden maar opnieuw uitgegeven. En nieuwere boeken, naar aanleiding van tentoonstellingen. En in onze tijd verschijnen er gewoon tijdschriften en daar staat ook van alles in. Van geschiedenis tot verenigingsnieuws en daartussen allerlei patronen voor kant-vernieuwingen zoals op de tijdschriften Die Spitze is te zien.

Deze boeken en een paar tijdschriften plaats ik in m’n shop, als een soort steekproef van het vele wat er natuurlijk ook in Duitsland is verschenen op het gebied van Kant (Klöppelspitzen).

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vogeltjes op kussen

Fijne zondag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bloemen op een herfstfair

In onze buurt werd bij een tuincentrum een Herfstfair gehouden en we hadden zin om ernaar toe te gaan. Bloemen kijken. Kleren kopen. Demonstratie schapendrijven bijwonen. Olijfolie proeven. Praatjes maken. Een paar praatjes begonnen met een compliment over mijn groene retro-stola. Daar kocht ik natuurlijk wat, een bloemetjesjurk ….

En ik kocht wat warme wantje. Kun je raden welke ik kocht?
Natuurlijk had ik deze polswarmers (met uitsparing voor je duim) ook al wel eens op handwerkblogs gezien, maar je kunt wel aan de gang blijven met denken dat je die nog eens wil maken. Het is óók leuk om ze gewoon te kopen. Deze werden gemaakt in Nepal, van mooi geverfde schapenwol. Met deze vingerloze handschoenen kan ik straks, als het koud is, door blijven gaan met foto’s maken zonder dat m’n handen bevriezen.

Ik heb leuke boeken in m’n shop over Bloemen borduren (en dat kan dus ook op gebreide ondergrond), maar eigenlijk heb je hier geen boekje voor nodig, alleen een dosis zin en durf.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Schapendrijven op herfstsfair

Op een herfstfair in de buurt zagen we een demonstratie schapendrijven. Twee bordercollies hadden duidelijk plezier in de fluitsignalen die ze kregen en deden hun taak uitstekend. Ik had dit nog nooit eerder gezien en genoot van het perfecte samenspel tussen baas, honden en schapen.

Weer thuis zocht ik bijpassende oude ansichtkaarten m.b.t. schapen. Zonder schapen geen wol! De onvolprezen en veelzijdige wol die we al duizenden jaren gebruiken voor kleding. De eerste vier kaarten zijn oude kaarten die schapen in grote kuddes en de wolverwerking in Australië laten zien. De laatste kaart is een afbeelding van Texel, en de vrouw in de deuropening met een paar manden wol voor zich is lang geleden op de foto gezet op Cyprus.


Leuke textielkaarten voor verzamelaars. Maar mijn eigen foto’s vind ik ook leuk!
Ik zit er trouwens wèl mee, dat ik steeds vaker meer dan twee foto’s laat zien per blogje. Toen ik begon met bloggen was ik heel streng voor mezelf en beperkte ik me zoveel mogelijk. Nu denk ik vaak dat het toch nog wel wat toevoegt, een extra foto.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Randjes en ansichtkaarten uit Marken

Uit het boek De Handwerken op het eiland Marken borduur ik een aantal typische Marker randjes. Er is nog ruimte voor één randje.
De ansichtkaarten zijn er leuk bij, ook voor anderen die van Marker handwerk houden. Het mapje midden op de foto laat zien hoe de ansichtkaarten uit bekende klederdracht-plaatsen vroeger verkocht werden. De kaarten kon je eruit ‘scheuren’ langs de perforatorlijn.
Het mapje (met nog twee kaarten erin) en vijf losse kaarten (hieronder) plaats ik in m’n shop.
En ik borduur nog even verder.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleinigheidje

Een oud en oud-roze machine-gemaakt kanten kleedje op een ondergrond van gedroogde bladeren.
Ik had zin om even wat te spelen met de kleuren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over Belgische Kant

Gedurende bijna vier eeuwen hebben de tere meesterwerken van de Belgische kant de bewondering en het verlangen van de groten der wereld opgewekt om kant te bezitten en te dragen. Kant is Kunst. Maar een kunst die door haar kwetsbaarheid gedoemd is om ook weer te verdwijnen. Gelukkig is er ook veel bewaard gebleven. Kant uit vroeger eeuwen is te bewonderen in musea, en soms in kunstzalen waar van tijd tot tijd exposities worden gehouden van een bepaalde verzameling. Vaak wordt naar aanleiding van een tentoonstelling een boekje uitgegeven en een aantal hiervan plaats ik in m’n shop. Er staan vaak mooie foto’s in en al die boekjes tezamen geven een indruk van het vele moois wat er bewaard is gebleven. Ze zijn daarom ook weer interessant voor mensen die bezig zijn met de nieuwe kant-toepassingen.

Vorige week was ik een weekend in België, met een uitstap naar Lille (maar dat hoorde natuurlijk vroeger ook bij België) en nu plaats ik een aantal boeken over Belgische kant in m’n shop. Sommige boeken zijn om kennis te nemen van de roemrijke geschiedenis van de Belgische kant. Andere boeken bieden patronen om zelf originele Brugse of Lillse patronen na te klossen.
De foto hierboven is van een bijlage uit één van deze boeken, van het Kantcentrum Brugge. Elke foto in deze boeken is een eerbetoon aan deze luchtige en vluchtige kantkunst.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Orchideeën en vlinders

We hadden zin om even helemaal ergens anders te zijn. In het regenwoud van de Amazone of zo. Hoeft niet het héle regenwoud, een klein stukje is ook goed.  Even al die spectaculaire bloemen zien, kleurrijke vogels en fladderende vlinders die om je heen vliegen. M’n zus en ik waren op de terugweg van Friesland, reden door de Noordoostpolder en namen de afslag naar Luttelgeest. Hier is de Orchideeënhoeve. Even héél wat anders, even alles van ons afschudden!
In de overdekte Vlindervallei vliegen tweeduizend vlinders of zo. Het is de grootste vlindertuin van Europa. Gaaf hier!

We genoten van de exotische Bromelia’s en Orchideeën en Hibiscus en nog veel meer, en van de krachtige vormen van aloude en nu weer hippe groene planten. Maar toen deden we de deur naar de ‘Zwevende Bloementuin‘ open en waren we even perplex. Wow, wat is dìt? Duizenden kleurrijke bloemen als een bloeiende wolk boven je hoofd, en weerspiegeld in vele spiegels. De idyllische prieeltjes benadrukken de sprookjessfeer. We zaten daar gewoon te zitten. Een intense beleving in de bloemenzee.
Ik had nog wel m’n rouwsjaaltje om. Het is een originele gekloste ‘Blonde’ en ik droeg het de hele laatste week van augustus en de eerste week van september. Ik vond het hier uitstékend passen! Een plek om de rouw achter me te laten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd citaat uit Johannes 15

Een heel bekende uitspraak van Jezus is terug te vinden in de bijbel. Johannes 15 vers 5 is de verwijzing naar dit citaat. Jezus heeft een toespraak gehouden voor zijn volgelingen over wat het betekent om te leven zoals hij leefde. Hij raadde zijn volgelingen aan om zijn woorden te bewaren en om te leven in overleg met hem. Toen hij die toespraak hield, wist hij al dat hij zou sterven, maar ook dat hij weer opgewekt zou worden uit de dood. Na zijn opstanding kon iederéén met hem in contact blijven, ook al was hij niet meer lijfelijk aanwezig. “Blijf in Mij”, raadde hij aan, net zoals de rank aan de wijnstok moet blijven om vrucht te kunnen dragen.

Ik had geslapen in het huis van een vrouw die heeft geleefd bij de woorden van Jezus. Ze woont een eind bij me vandaan en daarom had ik haar nog niet eerder opgezocht. Ik keek om me heen in haar huisje en dan zie je van alles wat iets weergeeft van hoe iemand heeft geleefd. Mijn oog viel op dit kleine borduurwerkje. Er waren nog veel meer borduurwerken, maar ik maakte nergens foto’s van. Alleen dit borduurwerkje. Er was ook geen tijd meer; m’n zus en ik gingen weer naar haar toe. Ze kan niet meer in haar huisje wonen, en hoeft ook niet meer in het ziekenhuis te zijn. Ze leeft haar laatste weken in een hospice.

Ik was nog nooit in een hospice geweest en was zeer verrast. Wàt een liefde en rust heerst hier! Er wordt zoveel gepraat in Nederland over het einde van het leven, en er is zoveel verwarring en onbegrip. Zoveel regeltjes waardoor oudere mensen (en hun kinderen) zich geen raad meer weten. Maar dìt is er dus ook! Op de website van dit hospice (De Kime) lees ik dat het de intentie is dat dit huis een huis van liefde en vriendschap zal zijn. Een huis waar de tijdelijke bewoners tedere zorg ontvangen. Waar een geest is die heelt en beschermt. Een geest van geduld en hoop. Een geest die gemeenschap sticht.

We merken het gelijk bij binnenkomst. Hier is een geest van liefde. Precies zoals Jezus het ook had gewild, wat in die toespraak in Johannes 15 is weergegeven. Hij gaf zelfs het gebòd om elkaar lief te hebben. Wat is het mooi om de laatste weken of maanden van je leven in een huis te zijn waar die liefde in praktijk wordt gebracht.

De woorden van Jezus hebben al eeuwenlang enorme impact. Hij raadde aan om te leven in verbondenheid met hem. En om te sterven in hoop op het wáár-worden van zijn belofte van de opstanding. Dan is het sterven niet bedreigend meer, en dat zagen mijn zus en ik nu bij Marieke. Ze wacht rustig af en blijft in Hem.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sokken voor gevoelige benen

“Mag ik daar een foto van maken?” vroeg ik. Mijn zus en ik zijn op bezoek bij een lieve vrouw in Sneek. Ze is stervende. We bezoeken haar in het hospice. We kunnen twee keer achter elkaar op bezoek gaan, omdat we ’s nachts in haar huisje mochten slapen. “Dat staat nu toch leeg”, zei ze. Het is bijzonder. Je kijkt rond in haar huisje, en ziet hoe ze geleefd heeft. Het is fijn om hier te zijn.

Bij het eerste bezoek had ze gevraagd of we nog een stapeltje sokken mee willen nemen uit ‘die en die kast’. Dat doen we. Bij het tweede bezoek geven we de sokken en laat ze zien waarom ze deze nodig heeft. Alles is zo gevoelig en haar benen kunnen al heel lang geen strakke boorden meer verdragen. Al heel lang heeft ze spierreuma. Daarom heeft ze van alle sokken het boord afgeknipt en met flanelsteek de rand omgenaaid. De flanelsteek rekt wat mee zodat de elasticiteit behouden blijft, maar het boord niet meer knelt.

Daar mocht ik dus een foto van maken. Wie weet een tip voor anderen, die ook geen strakke boorden kunnen verdragen.
Voor stervenden, die het ook koud hebben omdat het lichaam steeds zwakker wordt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Onderweg in Langweer

We zijn onderweg naar Friesland, m’n zus en ik. We stoppen bij het Tjeukermeer. Daar is een mooie parkeerplaats, maar het weer is niet mooi. Toch houden we hiervan. Even uitstappen. De weidsheid zien. We besluiten even van de route af te wijken en naar Langweer te gaan. Daar schijnt de zon! “Misschien kun je een quiltje meenemen, had m’n zus gevraagd, voor als de kamer erg kaal is. Dan heeft ze wat om naar te kijken.” Maar een paar uur later zal ik zien dat dat totaal niet nodig was. De kamer is bij lange na niet kaal.

Lang. Langweer. Ik denk er lang over na, hoe fijn het was om daar even te zijn. Uitkijken over de Langweerderwielen. Samen met m’n zus daar op een bankje zitten en onze lunch opeten. Samen praten over vroeger, toen we hier met een bootje over de Langweerderwielen voeren. Met onze vader, die een zeiler was. Hij is al wat langer geleden overleden. En onze moeder precies een jaar geleden. We praten. En daarna rijden we weer verder. Het was mooiweer in Langweer.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Monsieur et Madame

Bonjour Monsieur, bonjour Madame!

Je dacht toch niet dat ik die twee liet liggen in Lille?
Monsieur et Madame staan nu in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lakenhal en Menenpoort

De Menenpoort in Ieper is een triomfboog, een ‘memorial to the missing’, een eerbetoon aan alle soldaten van het Britse Gemenebest die sneuvelden in Flanders Fields (de Velden van Vlaanderen), van wie het lichaam nooit teruggevonden is. Elke avond wordt hier de Last Post geblazen. Een herdenking van alle gesneuvelde en vermiste soldaten. Vijf-en-vijftig-duizend…

Al een paar keer hadden we een herdenking bijgewoond in Ieper, wanneer we op bezoek waren bij onze dochter. Zij verhuisde een jaar geleden naar Ieper en ‘stuurt’ sindsdien al haar gasten naar de herdenking. “En jullie komen ook nog eens!” had ze tegen haar ooms en tantes gezegd. Dit weekend was het zover. We hielden een familie-weekend in België. Na ons bezoek aan Lille gingen we ’s avonds samen naar de herdenking bij het monument.

Vanaf haar huis kunnen we lopend daar naar toe. We liepen langs de grote Lakenhal. Ieper was in de middeleeuwen beroemd vanwege de goede kwaliteit van het laken, wat hier verhandeld werd. Maar bijna heel Ieper werd in de Eerste Wereldoorlog vernietigd. Ook de lakenhal werd volledig vernield. De nieuwe lakenhal werd een getrouwe reconstructie van de vorige. Zo is nog voor te stellen hoe in elke deuropening vroeger het laken werd verhandeld.
Tegenwoordig is in het gebouw het Flanders Fields museum gevestigd.

Al tientallen jaren gaat elk schoolkind uit Engeland een keer naar de herdenking bij de Menenpoort. Elke dag zijn er bussen met Engelse bezoekers. Vorig jaar werd bij de 100-jarige herdenking van het einde van de Eerste Wereldoorlog gezegd dat ook eigenlijk iederéén dit een keer zou moeten bijwonen. Het was goed dat dit nu een keer zo kon met onze familie.

Na de herdenking liepen we weer naar het gasthuis. Het werd al donker. Grijs domineert in deze foto’s. Het rood is impliciet.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken op de post

De werkelijkheid achterhaalt mij soms. Dan heb ik een idee voor een foto maar dan wordt soms een boek al besteld voordat ik het idee heb uitgevoerd. In dit blogje twee voorbeelden.
In Lille bezochten we de kathedraal van Notre Dame de la Treille, ook bekend als de kathedraal van Rijsel. De buitenkant is van grijs marmer wat wel op beton lijkt. Maar het blijkt dat het marmer licht doorlaat en dat zorgt binnen voor een bijzondere bruinroze lichtinval. Deze neogotische kathedraal werd pas in 1999 voltooid en dat verklaart het unieke vrij moderne interieur.

Ik vond de lange gekleurde stoffen banen die vanuit de hoogte langs de zuilen omlaag hingen opvallend en maakte een paar foto’s. Ik dacht aan het boek Rose Windows for Quilters, wat ik vlak voor ons weekend-weg in mijn shop had geplaatst. Daar wilde ik bij thuiskomst nog naar verwijzen, bij deze foto’s. Maar het werd al besteld, en ging vandaag op de post. Toch mooi om de foto’s van de kathedraal hier nog te tonen.

Iets soortgelijks bij de boeken De handwerken op het eiland Marken. De vogeltjes van de voorkant van de eerste druk van dit boek had ik al eens geborduurd, en juist dit weekend op m’n blog laten zien, in een gek lijstje. Ook de poppetjes uit dit boek had ik al eens geborduurd. Nu ben ik bezig met wat randjes waarvan de patronen in dit boek staan. Met de bedoeling om als ze af zijn hier te laten zien, samen met de derde druk van dit boek. Maar juist dit weekend werd het oudere exemplaar besteld. Ik wou de twee boeken graag nog even samen laten zien, dus dan maar terwijl de randjes nog niet klaar zijn, want het oudere exemplaar ging vandaag op de post. Het nieuwere exemplaar stond nog niet op m’n shop: dat heb ik nu gedaan! Het is het bekende boek De handwerken op het eiland Marken, waarschijnlijk de eerste studie die gedaan werd naar dit handwerk. In de latere druk staan meer kleurenfoto’s dan in de eerste druk, maar de vogeltjes op de voorkant en de poppetjes op de eerste bladzijde zijn verdwenen.

Zo is m’n blog en m’n shop altijd in beweging. Ik vind het leuk om actuele foto’s bij nieuw toegevoegde boeken te plaatsen, maar soms lukt dat niet. De werkelijkheid is ook altijd in beweging. En de clou van dit verhaal is dat handwerkers soms iets willen vàstleggen wat ze gezien hebben, zoals de ramen van een kathedraal of gewoon een paar oude randjes.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Brocante in Lille

In Lille kon je naar boven kijken: een strak blauwe lucht, vrolijke vlaggetjes tussen en Mexicaanse beelden aan de prachtige gebouwen.
Maar we keken vooral naar beneden, want op straten en de stoepen en op de zeer vele kraampjes was van alles te zien.
Servies en glazen, lampen en spiegels, stoeltjes en tafeltjes, boeken en handwerk, troep en curiosa, schilderijen en antiek: de hele binnenstad stond er vol mee!
Met een gezelschap van negen personen reisden we naar Lille en struinden we de vele kraampjes af. We waren met de auto naar de voorstad gereden en namen vanaf daar de metro naar het centrum. En vanaf daar werden we gelijk in beslag genomen door het vele wat er te zien was. Aanvankelijk begon ik met wat foto’s te maken maar al gauw gaf ik dat op. Onderstaande fotocollage is slechts een zeer beperkte weergave van het enorme aanbod op deze grootste vlooienmarkt van Europa. Ik keek naar handwerk, anderen zochten naar iets bijzonders wat uit de veelheid van van spullen ineens je aandacht vangt. Af en toe rekenden we wat af, en liepen weer verder. De uren vlogen voorbij.

Zonder app-mogelijkheid zou het niet mogelijk zijn om met meerdere personen zo’n familie-dag te beleven. De eerste vlooien-promenade liepen we nog gezamenlijk en wezen elkaar op vondsten die we zagen. Daarna waaierden we uit elkaar, maar kwamen sommigen dan toch weer tegen ergens bij de duizenden kraampjes. En soms gingen we dan even met elkaar op een terrasje zitten. We aten mosselen met friet want dat hoort erbij en ondergingen het hele gebeuren bij een perfecte temperatuur.

Op het binnenplein van een met zonnen versierde oude beursgebouw (La Vieille Bourse, foto hierboven) stonden veel boekenkramen bij elkaar en daar hebben we extra lang gekeken. Ik zag één plekje met de oude broderie-magazines maar die waren nogal duur. Gelukkig vond ik nog een paar mooie Franse borduurboeken, en die komen binnenkort op m’n shop.
En op het plein van deze kerk (foto onder) dronken we koffie op een terrasje en begon ik vast mijn vondsten op het café-tafeltje uit te stallen. Even tijd om op m’n telefoon te kijken en te lezen dat er een reactie was van Mieke, die op mijn blogje van die dag reageerde dat ze benieuwd was naar wat ik allemaal zou kopen. Op zo’n moment wil je gelijk al wel wat laten zien maar de koffie was op en we gingen de mooie uren verder benutten. Wat bijzonder leuk was het om dit zo eens mee te maken!

De grote brocante-markt in Lille wordt ieder jaar gehouden op het laatste weekend van augustus. Volgend jaar weer? We weten nu hoe het moet: met de metro naar station Lille Flandres, vroeg beginnen, goede schoenen, rugzak om, en genieten van de Franse sfeer.

Lees reacties (2) of geef een reactie