Archief voor november 2019

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Anker Europese motieven

Borduurwerk uit Assisi is bekend geworden als Assisisch borduurwerk. Het wordt gedaan op goed aftelbare stof en bestaat uit twee steken: de kruissteek en de Holbeinsteek. Het kenmerkende is dat de omlijnde motieven uitgespaard blijven, terwijl de ondergrond wordt opgevuld met kruissteken.
Het Spaanse zwartwerk wordt gekenmerkt doordat de motieven worden opgevuld met blokjes kruisjes of met samentrekwerk. Het wordt ook wel in rood uitgevoerd.
Perzisch Ajour komt oorspronkelijk van de Griekse Eilanden. Vandaar werd het naar Italië en Duitsland overgebracht en verder Europa in. Anders dan de naam doet vermoeden, dus toch ook wel een Europese steek. Het wordt gewerkt op wit en naturelkleurig linnen. Het heet ook wel ‘samentrekwerk’. Groepjes weefseldraden worden samengetrokken waardoor regelmatige patronen ontstaan.
En de goede oude kruissteek is van oudsher door boerenvrouwen in heel Europa op kleding en huisraad toegepast. Dit leverde veel typische folklore-motieven op die kenmerkend waren voor een bepaalde streek.

Anker gaf een serie ‘Handwerkboeken’ uit die deze Europese steken bijeenbracht en weer verder bracht. Wat uitvoering betreft zijn het meer tijdschriften en zoals dat gaat met tijdschriften: die verslijten sneller. En na het verslijten komt het verdwijnen. Dus deze Anker-uitgaven zijn best wel een beetje zeldzaam. Des te leuker!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude onafgewerkte borduurwerkjes

Het leven is één grote beweging. Met voorbije seizoenen en terugkerende jaargetijden. Dagen die voorbijgaan en nieuwe dagen die opnieuw begonnen mogen worden, met nieuwe mogelijkheden en uitdagingen. Met inspanningen en dan zouden er ook weer wat òntspanningen moeten zijn. Dus nam ik me voor om vanmorgen eens helemaal niks te doen want het was tot nu toe een drukke week. Niks? Hoe doe je dat dan? Niks? Ik ben benieuwd hoe dat dan moet.

Eerst bracht ik vanmorgen m’n man naar de trein. Was niet echt nodig, maar wel gezellig. Normaal werkt hij gewoon in de stad, maar nu nog weer eens een dagje naar een symposium. Dan kom je terug in een huis waar de ontbijtboel nog op tafel staat en waar best wel even wat gebeuren moet. Gewoon maar laten staan dan?
Toen wat appjes en mailtjes beantwoorden. Of zal ik die ook nog even laten liggen?
Toen dit nog en dat nog en wanneer zal ik nou eens lekker gaan ‘niks’ doen? Weet je wat, dan sla ik het bloggen een keertje over. Haha! Dat zie ik ook niet echt gebeuren…..

Dus toch een blogje. Ik vond vorige week (bij m’n grote opruimaktie) een zakje oude handwerkjes die al vijf jaar in dat zakje liggen. Ze zijn oud en ik vind ze fascinerend. In de grote beweging van het leven (want iederéén zit in die grote beweging!) zijn die borduurwerkjes nooit klaargekomen. Ze zien eruit alsof ze misschien wel 80 jaar oud zijn. Ze zaten tenminste in een doos met spullen die ook uit die tijd komen. Vijf jaar geleden nam ik me voor om hier nog eens wat mee te doen. Gister deed ik de helft van de borduurwerkjes in de wasmachine en daar zijn ze wel goed uitgekomen. En nu heb ik zò’n zin om er eens even mee te klungelen. Dat wordt dan mijn ‘niks-doen’ van vanmorgen! Ik zet er een kopje koffie bij en ga eens héérlijk ‘niksen’!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde Morspoort Leiden

Elk jaar viert Leiden op 3 oktober het Leidens ontzet. Na het beleg van Leiden door de Spanjaarden (1573 – 1574), waarin er tekort aan eten was, volgt uiteindelijk de bevrijding. In het verlaten Spaanse legerkamp vond een jongen een ketel met hutspot. Honderden jaren later wordt die vondst nog steeds gevierd door massaal hutspot te eten. Dat hoort bij de viering van dit jaarlijkse evenement. Ook wordt er elk jaar gratis haring en wittebrood uitgereikt aan de feestvierende stad, als herdenking dat de watergeuzen destijds deze spijze aan de hongerende bevolking gaven.

Het feest wordt elk jaar groots gevierd. Verschillende bekende gebouwen in de stad spelen daarbij een rol, zoals de Pieterskerk, de Waag en ook de Morspoort. Dus leek het me leuk om op 3 oktober een blogje te schrijven over deze viering, toen ik een geborduurd schilderij van de Morspoort had gevonden. Maar het was alweer 4 oktober toen ik hier een foto van had gemaakt en toen dacht ik: laat maar liggen tot volgend jaar. Maar nu pakte ik het schilderij er tòch weer even bij. Want ik kreeg een vraag per mail of ik even wilde checken of het patroon van de Morspoort in een oude Ariadne staat. Ik zocht het op, en ja: dit patroon staat in de Ariadne van april 1979.

Dus dan weten we dat ook weer! Je kunt die poort dus nog steeds borduren want ik heb nog meer van deze Ariadnes. Of anders dit borduurwerk bij mij kopen. Dan ben je lekker gauw klaar, maar het borduurwerk heeft wel wat waterschade. Maar met dat verhaal van die watergeuzen erbij, is dat misschien wat minder erg….?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Figuratieve / speelse / ruimtelijke / creatieve kloskant


Kant is vooral bekend geworden van de rijke versieringen aan kleding en mutsen in vroegere eeuwen en van kostbare gewaden in kerken en kloosters. Maar met kant kan nog veel méér! Nadat de produktie van kant voor gebruik door de elite nagenoeg tot stilstand was gekomen, raakte de techniek van het kantklossen ook wat naar de achtergrond. Maar er zijn altijd creatieve mensen die oude ambachten weer tot leven brengen, en er een nieuwe draai aan geven. In de tachtiger jaren werd dat o.a. gedaan en verschenen een aantal patronenboeken met verrassende kantklos-ideeën.

Er kwamen Creatieve kantklosontwerpen, en Ruimtelijke kantklosontwerpen. Het boek Klöppeln 9 geeft een aantal patronen om zelf een sprookje van Grimm na te klossen. Het boek Klöppeln 6 laat zien hoe je ook eens wat grovere resultaten kunt behalen door wat dikkere draad te nemen, en dan kun je een gekantkloste wandversiering maken. Van de boeken Figuratief Kantwerk en Kantklosmodellen 2 heb ik de onderwerpen in m’n shop overgetypt, zodat je kunt kijken of er bijvoorbeeld een pauw of een bloementuin bijzit. Ja dus, en ook nog vreemde vogel, een vlinder en nog zo wat meer.

Voor veel-plezier en variatie-plezier bij het kantklossen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Witte sprei over hek

Langs de Waal: hier ken ik inmiddels alle seizoenen.
Langs de Waal: hier ga ik altijd even naar toe voorafgaand of na afloop van een tandarts-afspraak.
Langs de Waal: hier verzamel ik moed of kom ik even bij.

Vandaag het eerste: even wandelen voordat ik weer een paar uur in de tandartstoel ga liggen. “Een paar uur?” vragen mensen mij soms, “wat doen ze dan de hele tijd?” Die ‘ze’ zijn hoogopgeleide mensen die de kunst beheersen om een gebit zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat terug te ‘reconstrueren’. Inmiddels ken ik ze en zij kennen mij, want ik ben al vaak in die tandheelkundige kliniek geweest. Eerst een lang voorbereidings-traject. Toen een lang beugel-traject. En nu zit ik in een kort traject, waarbij de kiezen zoveel mogelijk weer worden opgebouwd zoals ze horen te zijn. Met scanners en printers is een gebitsmodel gemaakt wat precies past voor mijn mond. Vandaag werd een deel van m’n gebit weer ‘opgebouwd’ volgens dat model en dat was echt een bijzondere ervaring! Ik was zes uur van huis, maar dan hèb je ook wat!

En ook nog even langs de Waal gelopen. Ik had allerlei plannen voor die witte sprei, maar nu even niet.
Op dit moment zou ik er zelf wel onder wil liggen. Ik ben blij (met de opbouw van m’n gebit en met hoe het vandaag ging), maar ook een beetje moe.
Gaan jullie ook wel eens naar mooie vaste plekjes vóór of na een medische afspraak?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over Nederlandse weverijen

Vier boeken met een overzicht over de roemrijke geschiedenis van Nederlandse weverijen en drukkerijen.

Van Vlissingen & Co’s Gedenkboek 1846-1946
Weverij de Ploeg van 1923 tot 1957
Artistiek Damast van Brabantse bodem 1900-1960
Katoendruk in Nederland

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gouden banen en gouden lanen

Hier fietste ik vanmorgen om tien uur. Om negen uur vroeg ik me nog af of ik met de auto zou gaan, maar een uurtje later was het duidelijk: met de fiets!
Ik vind het fijn om m’n route zo te kiezen dat ik langs de mooie plekjes kom. Golvende herfstvreugde!

Ik heb een heel groot retro wandkleed, waarvan ik eerst een paar detail-foto’s laat zien.

Gouden lanen en gouden banen!
De banen in het wandkleed worden gevormd door guimpe-werk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een mooie ochtend

Een lieve oudere mevrouw had me uitgenodigd voor haar verjaardag. Ik trok een mooie jurk aan en fietste naar het andere eind van de stad. Ik feliciteerde de jarige en begroette haar andere visite. Dames die ik nog niet eerder had ontmoet. Dacht ik. Op een gegeven moment kwam het gesprek op ‘handwerk’. Een mevrouw vertelde dat ze wel eens een tijdschrift met een artikel over Naaldbinden bij een webshop had gekocht en dat had opgehaald. Toen keken we elkaar nog eens goed aan en zei ze: “O, dat was dus bij jou!” Zò grappig!

Echt fijn, zo’n verjaardag! Alle mooie kopjes en glazen stonden op tafel, schalen met lekkers gingen rond en we werden een paar keer uitgenodigd om naar een gedekte tafel te lopen en naar believen nog wat te nemen waar we zin in hadden. De zon scheen in de kamer, smoothie is het ideale drankje voor nà de koffie en het was heel gezellig. Mijn oog viel op het mooie tafelkleedje. Uit Singapore, zei de gastvrouw. En zo’n bijzonder kleedje, van 50 of 60 jaar oud, voegt dan ook nog wat toe aan de mooie sfeer! Vroeger waren deze geborduurde en geappliceerde kleedjes veelvoorkomend. Veel huishoudens hadden er één of een paar en daar kun je dus heel lang plezier van hebben. Deze kleedjes heb ik van jongsafaan prachtig gevonden en ze vallen me altijd op als ik er ergens één zie.

En de boodschap is dus: niet in de kast laten liggen als je ook zo’n kleedje hebt. Gebruiken! Ik ga de mijne ook weer eens opzoeken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken Merklap motieven en hun symboliek

De schrijfster van dit boek, mevrouw Albarta Meulenbelt, was hoofd van de afdeling handwerken en textiel van Het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem. Begin zeventiger jaren organiseerde zij al veel tentoonstellingen met oude merklappen en zij deed hier ook onderzoek naar. De tentoonstellingen gaven grote bekendheid aan de rijke geschiedenis van de merklappen, en tegelijk waren de tentoonstellingen van destijds ook bedoeld om tot een zo goed mogelijke wetenschappelijke registratie te komen van het bezit aan merklappen in ons land. Mevrouw Meulenbelt heeft hier een grote bijdrage aan geleverd.

In het boek Merklap motieven (eerste druk 1973) zijn meer dan 700 in kleur gecodeerde uitgetelde motiefjes bijeengebracht. Een paar foto’s in kleur geven een indruk van de oude kleuren van vroeger, en een zijflap met die oude kleuren geeft de borduurster houvast bij het uitzoeken van die kleuren wanneer zij de immer fascinerende motieven wil naborduren.
Het boek is ingedeeld in hoofdstukken over Bloem- en bloempotmotieven, Bijbelse motieven, Diermotieven, Hartmotieven, Hoekmotieven, Huis- en huisraadmotieven, Kransmotieven, Lettermotieven, Randmotieven en nog zo wat meer. En uiteraard ook een hoofdstuk over de Levensbomen, die zo veelvuldig op Nederlandse merklappen zijn afgebeeld.

In 1983 was men al toe aan de tiende druk, en kreeg het boek Merklap motieven een wat andere omslag. Hierop werd een merklap uit 1777 afgebeeld.
En rond 2000 werd dit boek nog eens herdrukt. De 12e druk werd nu met softcover uitgebracht.

Drie dezelfde boeken dus, alle drie rijk van inhoud vanwege het rijke merklap-verleden. Niet eerder liet ik op mijn blog eenzelfde boek zien in drie verschillende uitvoeringen. De hardcover-boeken worden regelmatig besteld. Soms krijg ik vragen over welk boek iemand het beste kan kopen wanneer zij geïntereseerd is in merklap-motieven. Altijd verwijs ik dan naar deze boeken.
Het softcover-boek had ik al wèl in mijn eigen collectie, maar nog niet in m’n shop. Nu wel: Merklap motieven en hun symboliek!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee oude boekjes

Twee boekjes die een duidelijk tijdsbeeld geven. Een naald vol droomen van rond 1950, en Lap & Draad uit 1960. Vorige week sprak ik met iemand over deze boekjes, en ik deed de toezegging er één aan haar te geven. En nu heb ik zin om er op m’n blog ook wat dieper op in te gaan. Juist vanwege dat ‘tijdsbeeld’.

Een naald vol droomen” werd voor het eerst uitgegeven in 1947 (het eerste boekje op de foto); in die na-oorlogse jaren was er behoefte om weer te kunnen ‘droomen’ en de ietwat elitaire naaldkunstenares Ernee ’t Hooft liet zien hoe zij dat deed met naald en draad. Ik denk dat veel vrouwen graag dit boekje wilde hebben om zich aan op te trekken want al na een paar jaar werd het herdrukt en kreeg het een iets andere voorkant (met oranje omslag). De taal van het boekje is nogal hoogdravend, dat hoorde bij die tijd. Een voorbeeld: “Men is soms geneigd te meenen, dat er van kunst en kunstenaars een oud geheim is weggenomen, dat de god der techniek zich ruw heeft meester gemaakt van gebieden, waar vroeger het schoone koor der muzen machtig heerschte en liefelijk zong, en dat deze zusteren zich toen, schuw, droefgeestig en jaloersch, hebben teruggetrokken achter de wolken, waar zij hoofdschuddend peinzen over de menschen, vroeger deelachtig aan een zoet en vurig wonder, nu ten prooi aan den willekeur van een nivellerend tiran. ” Met die tiran wordt dan de techniek bedoeld, en het intellect. Maar gelukkig zijn er nu dus de bekoorlijke creaties van deze kunstenares, die het ‘droomen met de naald’ weer wil stimuleren, onvoldoende beseffend dat de gewone huisvrouw daar de tijd en de middelen niet toe had. Zijzelf behoorde bij de happy few die een bordurend leven kon leiden, en misschien wel nog rijker werd door de verkoop van deze boekjes, want ze zijn in toch wel grote oplage verschenen en ik heb er dus nu een paar.

Het boekje Lap & Draad is wat nuchterder. Het is nu tien jaar later in de tijd en de bekende auteur B.C. Jelles schreef een soort vervolg op het standaardwerk Ik kan handwerken. De ondertitel van dit boekje Lap & Draad is: Lijn, vorm en kleur in het Kunstnaaldwerk. De schrijfster is van de gedachte uitgegaan dat iedere vrouw, geschoold zowel als ongeschoold, bij het borduren van een lap met een bijpassende draad een goed resultaat kan bereiken. Het is haar natuurlijke gave. De geschoolde handwerkster zal beheerster en voorzichtiger omgaan met haar naaldwerk en het door keuze van stof, steken en kleuren tot grote rijkdom brengen. Maar de ongeschoolde handwerkster daarentegen heeft geen problemen met hoe ze iets aanpakt, en is dus ook niet bang om iets te beginnen. Haar werk kan aantrekkelijk zijn door de argeloosheid en spontaniteit die eruit spreken. Zo’n stukje in de inleiding geeft al de veranderde tijd weer. In het boek worden 40 werkstukken afgebeeld en beschreven die beide categoriën kunnen aanspreken.

Leuke oude boekjes voor verzamelaars, die iets van de geschiedenis van het handwerk in ons land laten zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Herfstkleuren in twee quiltjes

Sombere dagje vandaag, veel regen en wat guur. Maar binnen is het gezellig!
Het onderste quiltje maakte ik vroeger zelf en hing ik nu weer op voor een tijdje.
Het bovenste quiltje plaatste ik in m’n shop en werd besteld. Ik stuurde het vandaag op en zag toen pas hoe leuk die twee bij elkaar combineren.
Combineerden….
Nog even spelen met al die sterke vormen en kleuren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Great American Quilts

This quilt is a piece of livin’ history. It speaks to me in voices long passed away.” Met die mooie zin begint het boek The Mouintain Artisan Quilting Book. De voorkant laat gelijk al zien dat het hier gaat om quilts uit het Zuiden van Amerika. Livin’ history! Mooie uitdrukking, ook voor quilts. Het is altijd boeiend om kennis te nemen van de geschiedenis en van andere tradities en ook quilts geven veel informatie en schoonheid door over het verleden aan het heden.

Het is ook altijd boeiend om in de gelegenheid te zijn om eens een reisje te maken. Naar helemaal ergens-anders, naar ergens waar je nog nooit bent geweest. Mijn man was afgelopen week in de gelegenheid om voor zijn werk naar Miami te vliegen. De bovenste foto stuurde hij naar mij, vanuit zijn hotelkamer. Geen gek plekje, en ook nog op loopafstand van het strand. Niet dat hij daar veel tijd voor had, want hij was daar voor een congres over Building Business Capabilities. En hij gaf via een praatje ook een bijdrage. We bouwen met àlles voort op het verleden, en zo is eigenlijk alles een soort livin’ history, en zijn we altijd in beweging.

De boeken met Great American Quilts staan vol met foto’s van prachtige Amerikaanse quilts in Amerikaanse huiskamers. Quilts hebben een grote rol gespeeld in de geschiedenis van Amerika. Het is interessant om zulke boeken door te bladeren en te zien hoe het verleden nog steeds op alle manieren levend is.

De congres-dagen waren goed gevuld, maar gelukkig was er ook een gelegenheid om nog een tochtje door de Everglades van het zuidelijke Amerika te maken. Dit zijn de tropical wetlands, de moerassen. Zo ànders allemaal! Ik vind het altijd interessant om te zien hoe de omgeving de Arts & Crafts in een bepaald land of gebied heeft beïnvloed. Het boek Southern Quilts: A new view past hier mooi bij. Er staan mooie foto’s in van quilts die in het Zuiden van Amerika zijn gemaakt.

Blij dat mijn man weer terug is. Verhalen over quilts hoef ik na deze reis niet te verwachten, maar gelukkig zijn er interessante boeken!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klein tapisserie-kussentje

Een week lang haalde ik van alles tevoorschijn in mijn huis, want ik had het rijk alleen en kon alles laten liggen waar het mij uitkwam. Ik wilde van alles doen en kon de zeven dagen makkelijk tien keer vullen. Naar lessen en lezingen, naar drie concerten, in mijn eentje uit eten, bezoek ontvangen en afleggen, en dan ook nog al die dozen met spullen uitzoeken. Maar ik wou eigenlijk óók nog de naaimachine op tafel zetten en dan een week lang alles afmaken wat al lange tijd ligt. Wat niet kan natuurlijk. Ik moest keuzes maken. En ik koos voor het uitgaan en het uitzoeken. De naaimachine stond wel even op tafel, maar ik deed er niks mee. Slechts één klein kussentje veranderde van staat: van 25 jaar onafgewerkt naar een schattig klein kussentje. Echt waar, vijf-en-twintig jaar geleden geborduurd, toen wilde ik eens wat tapisserie uitproberen. En nu dus eindelijk afgewerkt!

En nu is het zondagochtend. Ik sluip door het huis. Mijn man kwam weer veilig thuis en is bezig een jetlag weg te werken. Ik heb een stuk zwarte stof nodig voor een achtergrond voor deze foto maar ik wil niet naar boven want ik wil hem niet storen. Ik kijk om me heen en zie een leren tas. Die kan ik ook gebruiken voor foto-achtergrond. Bijzondere uren. Nu nog stil in huis, straks alle verhalen. Een week alleen-thuis is heerlijk, maar weer samen zijn ook!

Hoop dat jullie ook een fijne zondag hebben!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Aankomst Sinterklaas en Zwarte Pieten

In het hele land werd Sinterklaas vandaag welkom geheten. In Apeldoorn was de intocht die ook rechtstreeks op televisie was te zien, en ik wilde wel eens meemaken hoe dat allemaal ging. Ik bofte dat mijn bezoekster uit Engeland daar ook wel zin in had. Samen gingen wij eens kijken. Het was bijzonder leuk allemaal. En een kleurrijke gebeurtenis!

We stonden vooraan toen de stoomtrein kwam binnenrijden (want we waren zelf ook voor het gemak maar even met de trein naar het hoofdstation gegaan), en even later stonden we achteraan bij de kleurrijke mensenmassa en werden we opgenomen door de vrolijke sfeer. Overal om ons heen vrolijke kinderen en vrolijke ouders. Waar je ook keek was het feestelijk en vrolijk. Boven onze hoofden werd nog een statement gevlogen, en precies op dat moment kreeg ik een appje van mijn man dat hij ook weer aan het vliegen was en ergens was ‘tussengeland’. Nog even verder vliegen!

Na de aankomst van Sinterklaas liep de optocht met de mensenmassa en de kinderschare naar het stadhuis. Mijn bezoekster en ik gingen weer met de trein terug en gingen verder praten over Handwerk en Brexit en nog veel meer. Voldaan over een leuk uitstapje!
Bij het uitstappen bleek dat de Pieten ook alweer in de trein zaten. Enne, ik ga me niet met uit-de-hand-gelopen discussies bemoeien, maar ik zou toch wel zeggen dat het wel kleurrijk is allemaal! Zwart en Kleur: geweldig toch?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud merklapje 1854

Voor speciale gelegenheden heb ik een doosje met oude merklapjes die (nog) niet op m’n shop staan. Vandaag was een speciale gelegenheid om die doos tevoorschijn te halen. Ik kreeg bezoek uit Engeland van een lieve bloglezeres, en omdat het al de derde keer was dat ze me bezocht, wist ik waar ze van hield. Deze wilde ze graag!

“Maar er gaat hier niks het huis uit zonder een foto”, zei ik, dus legde ik het lapje eerst nog even op tafel. Daar stond (om in de sfeer van vandaag te komen) een schaaltje kruidnoten. Ik keek nog even verder om me heen, en zag de konijntjes. Veel beter! Dit lapje vond ik zelf ook een schatje, juist vanwege die konijntjes. Maar ik ben helemaal blij dat dit mooie lapje nu met een liefhebber mee naar Engeland gaat. Ze gaat het laten inlijsten. Gemaakt in achttien-vier-en-vijftig…. bijzonder toch?

De koffie was op. Ik zei: Heb je zin om mee te gaan naar Sinterklaas? Dat deden we! Ook al waren we allebei inmiddels al wat ouder dan 4 of 14 jaar, het was heel leuk om samen de trein te pakken en uit te stappen op het perron waar even later de stoomtrein aankwam. Nooit te oud ….!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Opruimen en sorteren

Het afgelopen jaar kwamen er veel ‘spullen’ m’n huis binnen, en soms ging dat zo snel achter elkaar dat ik geen tijd had om het uit te zoeken voordat de volgende lading alweer kwam. Vooral toen het ouderlijk huis werd leeggehaald waren er wel wat autoladingen vol. Zakken en dozen en gewoon veel ‘spullen’. Die zette ik dan ergens neer, met de bedoeling om dat later nog eens allemaal uit te zoeken. En ook kreeg ik verschillende keren een voorraadje handwerkspullen binnen. Nòg meer spullen! “Daar dan maar even… Later zoek ik het wel uit…..”

En toen was het ineens ‘later’ en bleek deze week een hele goede week te zijn om van alles uit te zoeken. M’n man ging een week op reis en ik zwaaide hem uit. Daarna ging ik naar een vogeltje kijken (het voelde ineens zo ‘vrij’ allemaal, daar paste dat vogeltje wel bij) en naar een concert (een bijzondere ervaring: in je eentje naar een concert). En daarna kwam ik weer thuis en kon de pret beginnen! Ik haalde àlles tevoorschijn waarvan ik dacht dat ik het deze week kon behappen. Ietsje teveel natuurlijk, maar ik besloot om hard door te werken.

Maar ja, een hele dag met al die ‘spullen’ om je heen…. dat gaat ook vervelen. En de vrijheid lonkte ook! Niet-op-tijd eten, koffie drinken met koffiemelk (anders doe ik het altijd met gekookte melk), op gekke tijden iets doen…. heerlijk! En  er waren juist deze week heel veel lezingen en open-colleges waar ik graag naar toe wilde. En nòg een mini-concert ergens. Ik fietste overal met m’n fietsje naar toe, ruimde een hele week het aanrecht niet op, en genoot met volle teugen. Zo’n week een beetje uitbuiten!

Ik heb ook hard gewerkt om weer veel stapeltjes te maken met handwerkboeken die bij elkaar passen. De hele vloer was bedekt met stapeltjes. Dat vind ik het leukste, om de handwerkboeken en tijdschriften bij elkaar te zoeken en ze dan in één blogje te presenteren. Dus daar kan ik de volgende weken nog mee verder, want ik heb nog genoeg liggen.

En nu heb ik alles weer opgeruimd, en verwacht ik bijzonder bezoek uit Engeland. Zelfs vanuit het buitenland komen mensen vandaag naar Apeldoorn, want hier is wat te beleven! Vandaag staat dit marktplein helemaal vol, maar gisteravond kon ik deze sfeerfoto maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Intocht Sinterklaas in Apeldoorn

‘Sinterklaas’ is op weg naar Apeldoorn! Na een zogenaamd lange reis per stoomtrein wordt hij morgen op het stadhuis ontvangen. De rode loper ligt al klaar! Deze week keek ik elke avond naar het Sinterklaasjournaal (wat ik andere jaren nooit doe). Toch wel leuk, al die opwinding en het herkennen van al die bekende plekken en gebouwen. Aan het eind van de middag fietste ik langs het station, waar ‘Sinterklaas’ morgen aankomt. Even de sfeer proeven. Het was er een drukte van belang! Groepjes tieners waren aan het dansen en zingen, beveiligingsdiensten gaven elkaar aanwijzingen via hun oortjes, de burgemeester scheurde langs in een soort jeep, overal stonden schermen en roadblocks. Toch ging ik – tegen beter weten in – even kijken of ik het bijzondere vogeltje misschien nog zou zien.

Nee, weinig kans. Waar vorige week een eenzame kuifleeuwerik tientallen mannetjes met grote telelenzen vermaakte, stond nu een groot scherm. Vorige week stond ik tussen de vogelaars en kreeg het vogeltje precies tussen de banken in m’n vizier.
Ik zou even op één van de bankjes hebben kunnen gaan zitten. Een kussentje zou daar wel grappig staan. Maar het kussen van het ‘beroemde’ Apeldoornse stadhuis gaf ik vorig jaar weg. Aan m’n schoonzus, die destijds in dat stadhuis was getrouwd.

Zo’n persoonlijk en zelfgemaakt kado is helemaal in de lijn van hoe wij vroeger door Libelle en Margriet werden gestimuleerd om zelf kadootjes te maken. Elk jaar verscheen er een dikke bijlage met meer dan 100, meer dan 150, meer dan 200 en soms zelfs meer dan 250 zelfmaakcadeautjes. We werden met ons allen volop aangezet om kadootjes te maken, en één van deze covers zegt voor wie allemaal: Voor uw zus, voor uw vriendin, voor uw kleintje, voor uw man, voor uw nichtje, voor uw dochter, voor uw vader, voor uw gezin, voor uw buurmeisje, voor uw moeder, voor uw zoon. Ook raar, ‘voor uw schoonzus’ staat er niet eens bij!

Velen waren dol op deze bijlagen en bewaarden ze tientallen jaren. Soms zelfs met het het hele tijdschrift, dus dat geeft de gelegenheid om nog eens te zien wat we vroeger allemaal lazen. Eén van deze zelfmaak-bijlagen is uit 1979 dus véértig jaar oud!
Ter gelegenheid van de bijzondere gebeurtenis dat ‘Sinterklaas’ in Apeldoorn aankomt, deze goude-oude Sinterklaas-Zelfmaak-tijdschriften nu in m’n shop.
In Apeldoorn is er van alles voorbereid, maar je kunt ook zelf aan de gang met breien, plakken, timmeren, knippen, bakken en versieren! Zelfmaakcadeautjes voor het Sinterklaas-feestje!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Nieuwe visitekaartjes met rode ster

M’n geborduurde ster is af!
Een paar keer liet ik op m’n blog zien dat ik bezig was om deze te borduren, zoals hier en hier. Zulke foto’s zijn leuk om de ontwikkeling van een borduurwerk te zien, maar ook om te zien hoe mooi en evenwichtig zo’n ster is opgebouwd.
De ster is al even af, maar ik wachtte nog even om hem hier te showen. Ik liet er nieuwe visitekaartjes van drukken en die werden nu bezorgd. Blij mee!

Nog steeds vind ik het het leukst om m’n bedankkaartjes zelf te maken, zodat ik er met de hand nog wat kan bijschrijven. Ik zou die bedankkaartjes ook kunnen laten drukken, maar ik vind het op deze manier persoonlijker.

Deze bedankkaartje gebruik ik om bij een bestelling te voegen. Het eerste boek wat besteld werd sinds ik m’n nieuwe visitekaartjes in huis heb is het boek Borduren Wit op Wit. Da’s óók heel mooi, wit op wit! En als je dat ook vindt: van dit boek heb ik nog meer exemplaren.
Maar Rood op Wit: ook prachtig!
Speciaal voor de komende wintermaanden, deze nieuwe visitekaartjes!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken Decoratie met textiel


In de Victoriaanse tijd werd lavendel een favoriete geur en wondermiddeltje om rustig te blijven of te worden. Er werden allerlei mooie zakjes van kant gemaakt om gedroogde lavendel in te bewaren. De liefde voor deze sterkgeurende plant bleef heel lang in stand en nu nog steeds spreken de sierlijke zakjes met gedroogde lavendel aan, vooral in combinatie met strikjes, lintjes, kantjes en snoezige snuisterijen. Het boek Lavendel en oud kant geeft allerlei voorbeelden om zelf  Victoriaanse versieringen te maken.
In die Versieringstijd van Weleer werd er ook volop gebruik gemaakt van prachtig textiel en wandbehang. Het Victoria & Albert museum in Londen heeft een flinke collectie en het boek Fabrics and Wallpapers toont daarvan de mooiste foto’s. De introductie begint met een citaat van Willilam Morris: Whatever you have in your rooms, think first of your walls, for they are that which makes your house a home.

De boeken van Laura Ashley verschenen in een tijd dat het versieren van ons interieur volop in de belangstelling stond. Mede door de aandacht van de media en de grote keus in veel woninginrichtingszaken kwam er ook volop aandacht voor decoreren met textiel. De boeken met Woonideeën van Laura Ashley waren geliefd. Boeken zoals Stoffen & Accessoires verouderen eigenlijk niet; ze zijn nog steeds heel mooi om inspiratie uit te halen.

Dus we kunnen beginnen met de muren en dan een klein lavendelzakje naaien,
of we kunnen beginnen met een klein lavendelzakje te naaien en dan besluiten de muren opnieuw te behangen (als je tenminste geen gestucte muur hebt).
Als je van de Victoriaanse stijl houdt, dan is er altijd wel wat moois toe te voegen of een inspiratie-boek door te bladeren.

Ik begon deze morgen met het opdoen van wat lavendelolie op m’n hand. Ik kocht laatst ergens een probeerflesje met essentiële olie, en ja… het is inderdaad essentieel…. wat ruikt dat toch heerlijk! Terwijl ik typ ruik ik steeds de lavendelgeur….
Maar nu moet ik wat aan m’n eigen huis gaan doen. M’n man was een week op reis, en morgen komt hij weer terug. Tijd om eens wat te gaan opruimen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rode school merklapjes

Meisjes leerden vroeger borduren en oefenden op een ondergrond van stramien (vaak met ingeweven rode rand, vandaar de naam rode schoollapje) of linnen. Er zit altijd wel een bepaalde opbouw in de oefenlapjes: bovenaan de randjes, en dan wat reeksen cijfers en letters. Maar er is ook  veel variatie, en dat maakt het bekijken en verzamelen van deze oude lapjes ook zo boeiend. Er is variatie in ondergrond, in indeling en ook in grootte van het lapje. Dit lapje is wel heel groot en het is dan ook niet afgekomen. Misschien was het schooljaar alweer voorbij, of was het meisje ziek geworden, er kunnen allerlei redenen zijn waarom het lapje niet afkwam. Je zou het haast zèlf nog eens ter hand nemen, en daarmee honderd jaar overbruggen, waarom ook niet?

Ik plaats dit lapje en nog vier andere in m’n shop. Allemaal rood, mooi en oud, en ook allemaal verschillend, boeiend en aantrekkelijk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekjes over Merk-Stop- en Borduurlappen


Meer dan 250 jaar hebben meisjes van 12 tot ongeveer 17 jaar vroeger het stopwerk op hun stoplappen geoefend. Het leren stoppen was een verplicht onderdeel van de handwerklessen. De lappen die bewaard zijn gebleven wekken nu grote bewondering voor het zeer fijne werk, op veelal fraai vormgegeven lappen. Er zijn in onze tijd tentoonstellingen waarbij stoplappen worden getoond en waar iedereen van onder de indruk komt. Het handwerken maakte een gewichtig deel uit van de vrouwelijke werk en leven. Het maken, versieren en herstellen van textiel was een belangrijke ambachtelijke bezigheid waar veel vrouwen zich mee bezig hielden.

Halverwege de tachtiger jaren van de vorige eeuw was er ook aandacht voor de oude merklappen, stoplappen en borduurlappen. Er verschenen mooie studies, o.a. van mw. Schipper-van Lottum. Zij heeft veel gedaan om de geschiedenis van deze belangrijke lappen te onderzoeken en te beschrijven. Deze drie boekjes zijn nu weer geliefd (maar het middelste stond nog niet op m’n shop; dat ga ik nu gauw doen). Het zijn alle drie kleine boekjes maar met heel veel inhoud. Twee van de boekjes hebben als extra een grote bijlage waarop een patroon van een merklap is afgebeeld:
Het boekje Merk- en Stoplappen (schoolwerk van Amsterdamse meisjes uit vier eeuwen) heeft als bijlage de Amsterdam-merklap uit 1807
Het boekje Stop-en borduurlappen is dus nieuw in m’n shop.
En het boekje Nuttig en fraai (Zuidhollandse merk- en stoplappen) heeft het patroon van de merklap die afgebeeld is op de voorkant van het boekje, naar het origineel uit 1762.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Afwerking oude merklapjes

De meisjes die vroeger een merklapje (moesten) maken, hadden geen flauw vermoeden dat wij daar honderd jaar later nog steeds met plezier naar zouden kijken. Er zijn veel borduurliefhebbers die graag oude merklapjes zien of ze verzamelen. En dan valt het op hoe verschillend ze zijn! En ook hoe verschillend ze zijn afgewerkt!
De ‘rode schoolmerklapjes’ werden vaak gemaakt op stramien met een ingeweven rode rand, die zo kenmerkend is voor deze borduur-oefeningen. Maar er werden ook merklapjes gemaakt op ondergrond zònder ingeweven rand, en vaak kregen die dan een rood geborduurd randje als omheining. Vaak bleef het daarbij, met als gevolg dat zo’n lapje in de loop van die ongeveer honderd jaar ging rafelen. Op deze foto zie je veel lapjes die netjes zijn afgewerkt. Dat is niet gedaan door de meisjes van destijds, maar door een latere verzamelaarster. Van deze mevrouw weet ik dat zij een handwerklerares was, een vakvrouw en zij heeft met plezier deze lapjes deskundig afgewerkt.

Die afwerking kan op heel veel verschillende manieren! Met de flanelsteek, met een rijgsteekje of stiksteekje, met een open zoompje (dat is meer geschikt voor linnen), of zelfs met een satijnbandje.
Soms heeft een oud lapje geen enkele vrije ruimte meer voor een omslagje, en dan kun je het maar het beste zo laten. Dat is te zien bij het blauwe lapje op de bovenste foto. Maar als je ook een verzameling lapjes hebt, overweeg dan eens om ze ook een mooie afwerking te geven.
Daarbij geef ik de overweging door van Trijnie van Spanning: Ze zijn al zò lang bewaard gebleven, en na ons zullen ze weer bij ànderen terecht komen. We eren de meisjes van vroeger door deze lapjes zo mooi mogelijk en zo goed-bewaard mogelijk door te geven. Tradities zijn waardevol en onze goede zorg wel waard. Bovendien is het ook heel lèuk om een uurtje zelf met zo’n lapje op schoot te zitten, om er een mooie afwerking aan toe te voegen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over de handweefkunst

Er bestaat zoiets als Successful Weaving. Daar kun je het boek over Tapestry Weaving bij gebruiken.
De Navajo’s Weefden Werelden, en die blijven fascineren, net als het Japense Ikat Weaving.
Het boek over de Handweefkunst benadrukt de gedachte dat schoonheid door allen kan worden aangevoeld en dat de vreugde van het weven door iedereen kan worden beoefend. In de herleving van handenarbeid ligt een grote kracht, die de schrijfster zelf ondervonden heeft en graag doorgeeft, nadat zij het zelf weer had ontvangen van bijvoorbeeld de terug-naar-de-natuur-kring rond William Morris.
Een regiodag van Nederlandse wevers was eens geheel gewijd aan het weven met een Folkloristische inslag, en alles wat toèn bewaard en vastgelegd werd, is nu nog steeds interessant.
Het zeldzame en Zweedse boek over Warp-faced Rep begint met een heel mooie foto, waarbij al die dichtgeweven kleden op een waslijn hangen. En die laat ik hier dan maar eens zien. De Joy of Handweaving is zichtbaar, in het proces en in het resultaat.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandkleed vogels

Bladeren vallen.
Vogels vliegen naar warmere streken.
Herfst in het park.

Hier was ik vanmiddag, op weg naar een lezing. Een mooi park in de stad. Ik kom hier vaak. In m’n fietstas een geweven kleedje, waarvoor ik een mooi plekje zocht. Mooier dan bij mij thuis, want daar kwam het niet goed uit. In het park was het rustig. Op het Sinterklaasjournaal zeiden ze dat de Pieten hier een Pietenhuis bouwden. Niet gezien! Ook weggevlogen. Witte Pieten, Zwarte Pieten. Witte vogels, Zwarte Vogels. Een prachtig geweven wandkleedje!
Voor iemand die er een mooi plekje voor heeft!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Deense en Zweedse handwerkboeken

Deze zomer reden we voor onze vakantie door een paar Scandinavische landen en had ik ook een paar keer de gelegenheid om een boekwinkeltje in te gaan met oude boeken. Het was leuk om een tijdje te snuffelen tussen de oude boeken. Ik herkende zòveel titels! Veel boeken werden vanaf halverwege de vorige eeuw ook in onze taal vertaald en dan kom je bekende namen tegen, zoals Elsie Svennäs. Nu kan ik ook eens een onvertaald boekje over Lappteknik van haar in m’n shop te hebben.
Veel boeken over Hardanger en Samentrekwerk vonden in de zestiger en zeventiger jaren hun wegen naar Nederlandse huizen; deze boeken waren hier ook geliefd.

De bovenste drie boeken van deze collage tonen de rijkdom van het Deense en Zweedse handwerk. Het zijn wat oudere boeken met zwart-wit foto’s van bijzondere handwerken uit het verleden.
En dan zijn er de uitgaven van de Haandarbejdets Fremme. Een paar mooie oude tijdschriften voor de liefhebber.

Het Deense boekje over Sprang heeft niet echt een goede voorkant, vind ik. De combinatie van Sprang met kaartweven wordt wel besproken, maar ook nog veel meer sprang-variaties. Komt daar trouwens de naam sprong-variatie vandaan?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quick Quilts maken

Voor wie graag een quilt wil maken, maar opziet tegen het vele werk: deze boeken laten zien hoe je met snelle snijtechnieken en slimme combinatietaktieken een optimaal effect kunt krijgen.
Het boek Shortcuts legt de nadruk op de snijtechnieken
A Flying Geese Quilt moet mogelijk zijn om te maken in één dag
Weekend quilts is het enige Nederlandse boek in deze serie
Quick-method Quilts en Quick Quilts zijn mooi en dikke boek met verrassende quilts waarbij (zoals gewoonlijk) het effect groot is door de mooie combinaties
Quilts in a hurry is een andere manier om te zeggen dat je deze quilts snel kunt maken, haastwerk is natuurlijk niet echt wenselijk.
Want bij quilts maken gaat het om het plezier! Het probleem is alleen dat er zòveel mooie voorbeelden en tentoonstellingen en boeken en patronen zijn, dat je er heel hebberig van wordt. Je wilt eigenlijk heel véél maken! Dus daarom is het toch wel fijn dat er bij al die boeken en patronen ook een paar boeken zijn die speciaal nadruk leggen op hoe je zo’n nieuw project nou een beetje snel en efficiënt kunt aanpakken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kuifleeuwerik

Kuifleeuwerik in Apeldoorn!
Dat is al een week groot nieuws voor vogelaars. Uit het hele land komen ze naar het Stationsplein en staan en liggen ze op het plein en het gras, met hun grote telelenzen gericht op het kleine vogeltje.
Gisterochtend bracht ik mijn lief naar de trein en stonden we ook ineens tussen de vogelaars. Er hing een super-sfeertje! Iedereen was vrolijk, al die dure apparatuur benadrukte het gevoel van hoe bijzonder het is om een bijna-uitgestorven diertje te zien, het zonnetje scheen en het was gewoon een mooi moment. Ik zwaaide m’n man uit en keerde weer terug naar de andere ‘mannetjes’. Daar stond ik nog een tijdje gewoon te genieten.

“Volgende week staat het hier stampvol” zei ik tegen één van de vogelaars naast me. “Nu met enkele tientallen, straks met tienduizenden.” Hij keek me vragend aan. “Volgende week komt Sinterklaas hier aan”, gaf ik als toelichting. Ik ben bang dat het vogeltje dan wel weg zal vliegen. Daarom denk ik dat ik vandaag of morgen nog eens ga kijken. De kuifleeuwerik zit er al een week en wie weet nog wel een paar dagen. Zò leuk!

Op het maxi-patroonblad met vogels van Eva Rosenstand schoof ik het kleine foto’tje wat ik zelf maakte van de Apeldoornse Kuifleeuwerik. Hij was bovenop een lantaarnpaal gevlogen (toen ik even naar de trein aan het zwaaien was), en daarna naar een plantsoentje verplaatst. O, die opwinding bij zo’n groep vogelaars! En ik deed zelf ook mee. Je volgt zo’n diertje met je ogen en bent blij als je hem nog kunt blijven zien. En dat is precies wat je ook kunt doen als je deze mooie vogels wilt gaan borduren!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Herfstquiltje

Mijn oude herfstquilt weer tevoorschijn gehaald.
Fijne zondag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerk zuiderlijk stadje

Zou ik in een Spaans stadje willen leven? Of in Marokko? Voor het klimaat misschien wel, maar voor de erwtensoep (en de rest) denk ik niet. Vandaag was een mooie herfstdag met veel vallende blaadjes en nog wat herfstachtige verschijnselen. Ik genoot er wel van. Ik maakte een herfstwandeling an daarna at ik appeltaart. En ik streek de gordijnen! We zijn al een eindje op weg in november en ik had nog steeds de gordijnen niet opgehangen. Vandaag maar eens gedaan. In het voorjaar haal ik ze altijd van de rails en breng ik ze naar zolder. Daar kunnen ze dan mooi een half jaar liggen en dan mis ik ze niet. Ik hou van zo groot mogelijk uitzicht vanuit m’n ramen en die gordijnen belemmeren me en zijn ’s zomers ook nergens voor nodig. Dus haal ik ze weg. En in de herfst hang ik ze dan weer terug, nadat ik ze eerst heb gestreken. Fijn, die seizoenswisselingen, vind ik.

Wie zou dit schilderij ooit geborduurd hebben? Iemand die goede herinneringen had aan Spaanse vakanties? Of iemand die er misschien wel elke winter doorbracht? Na verloop van vele jaren gaat zo’n borduurwerk dan ‘zwerven’ en zo zwierf het een keer naar mij. Ik zet het in m’n shop. Voor iemand die warme okergele gordijnen niet genoeg vindt om het ’s winters hier gezellig te maken, maar daar ook nog graag een nostalgisch schilderij bij wil.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken voor volkshobby’s

Kralentasjes breien: typisch iets van honderd jaar geleden
Volksschilderen: typisch iets van vijftig jaar geleden
Borduren op papier: typisch iets van twintig jaar geleden.
Echte volkshobby’s die grote groepen mensen veel plezier gaven!
Maar niks is meer aan tijd gebonden, en dat vond de uitgever van deze boeken ook al, want deze boeken werden in de tachtiger jaren uitgegeven en zijn nu nog steeds geliefd. Beter gezegd: de hòbby’s zijn nog steeds geliefd. Maar van het boek  Kralen breien kan ik het ook wel zeggen, want dat boek heb ik al vaker verkocht en telkens als ik er weer één heb wordt het snel weer besteld. En nu heb ik er dus weer één!
Van de andere boeken weet ik niet of die ‘geliefd’ zijn, want ik had ze nog niet eerder in m’n shop, maar de hobby’s die ze dienen zijn zeker wèl geliefd.
Voor de liefhebbers dus:
Volksschilderkunst motievenBorduren op papierKralen breienNieuwe ideeën voor borduren op papier.
Zouden dit alle boeken zijn uit deze serie, of zou er misschien nog wat opduiken?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude spulletjes

Voor een afspraak was ik gister nog weer in het oude dorp waar ik me zò lang thuis heb gevoeld. Dit voorjaar werd het ouderlijk huis verkocht en door ons verlaten, en een paar weken geleden vertrokken ook mijn zus en zwager uit het dorp. M’n broer was al eerder verhuisd dus nu woont er niemand meer van de familie. Ik reed nog eens langs het oude huis en dat zag er nu zò anders uit. De tuin half leegggehaald en de bruine kozijnen wit geverfd. Andere mensen, andere periode.

En nu blader ik nog even door de foto’s van vorig jaar en ik vond deze drie. Ik weet het gelijk weer hoe dat vorig jaar was. We moesten het hele huis opruimen en m’n zus pakte alles systematisch aan. Eerst het mooie weer benutten voor de buiten-dingen en toen binnen aan de slag. De kleren, de meubels, de boeken, over alles moest worden nagedacht. Begin november hadden we zin om de naaispulletjes te verdelen. We zaten op de grond, temidden van de laden van de handwerkkast en de stapels lappen. We verdeelden alles tussen drie zussen en dat ging heel langzaam want telkens kwamen er weer verhalen en herinneringen. Om de beurt pakten we wat uit de verzameling dus de lade werd al gauw leger maar ik ben blij dat ik nog een paar foto’s maakte voordat de inhoud van de lade over drie stapeltjes was verdeeld.

En al die oude naaipatronen van m’n moeder, die we vorig jaar ook vonden en verdeelden. Daar maakte ik vorig jaar deze foto van. En zo reed ik gister dus nog eens langs dat oude huis, en keek naar boven naar de naaikamer (die nu vanaf de weg veel beter zichtbaar was doordat veel bomen waren gekapt). Ik dacht aan m’n moeder die daar vroeger voor ons en zichzelf kleren maakte. Ik ben blij met de mooie herinneringen.

En ook al wonen er nu andere mensen en is het nu hùn huis, ik was gister tòch blij om te zien dat ze die ene appelboom nog hebben laten staan. Vorig jaar had ik daar nog die knalrode appeltjes van geplukt.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Instructieboekjes voor naai- en breimachine

In mijn jeugd waren er naaimachines en een breimachine. Die breimachine was een beetje magisch en daar speelde ik wel eens mee. Ik heb niet meer in m’n herinnering wat m’n moeder erop breide, want dat had ze toen al opgegeven. Maar de naaimachines bleven haar hele leven een grote rol spelen, en ik groeide dus ook op met zelfgemaakte kleding en een voorbeeld van een mama die àlles kon maken. Ze naaide kleding en gordijnen, en ook bekleedde stoelen en banken zelf. Zelf heb ik ook op naaicursussen gezeten en ik kan het ook best wel maar in de negentiger jaren ontdekte ik dat m’n naaimachine ook héél geschikt is voor patchwork. Het kleding naaien raakte wat op de achtergrond. Dus moet er af en toe wat kleding gekòcht worden en vandaag lukte dat heel goed. Ik ging naar een winkeltje met tweedehandskleding en kwam met vijf jurken thuis. Ziezo, ik kan weer vooruit!

Wat je óók goed tweedehands kunt kopen dat zijn die oude naaimachines en breimachines. Er zijn liefhebbers die daar speciaal naar zoeken en ze weer aan de praat krijgen. Een leuke sport. Niet altijd zijn de instructieboekjes bewaard gebleven bij de machines en voor wie daarnaar op zoek is plaats ik deze oude instructieboekjes in m’n shop. En ook nog een leuk boekje met Naaitips van Marion om de fijne kneepjes van het patroon-knippen en het naaien goed te kunnen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ingelijst beertje

Al die mooie plaatjes in boeken en tijdschriften nodigen borduursters uit om ook wat te willen borduren. Maar niet altijd was er een plan voor als het borduurwerkje dan af is. Inlijsten? Maar niet altijd was er een geschikt lijstje voorhanden. Dan werd er gewoon een minder-geschikt lijstje gebruikt. En dat is soms te groot, soms te klein, soms te lelijk en soms is het een fotolijstje wat ook wel even kan dienen om een borduurwerkje te herbergen. Zulke borduurwerkjes zijn dan geschikt om nu weer los te maken uit die minder-mooie lijstjes en er alsnog ‘wat anders’ mee te doen. Of opnieuw inlijsten natuurlijk, maar dan een beetje anders.

En soms lijkt het alsof het geborduurde object het er zelf ook niet helemaal mee eens is. “Moet dat nou?” lijkt het beertje met z’n ogen te vragen.
Als het lege gedeelte tussen geborduurde rand en plastik rand weg is, knapt teddy vast helemaal op!
Voor wie hier wat mee wil doen (want het borduurwerk zèlf is wel mooi!) plaats ik dit in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Strijkpatronen voor Pasen en Kerst


Strijkpatronen staan op vellen speciaal papier met uitwasbare inkt. Je kunt een patroontje uitknippen en met de inkt-kant op stof of hout leggen en dan kun je de afbeelding strijken. Dan heb je de contouren voor een leuk figuurtje wat je kunt borduren of schilderen. Deze tijdschriften voor Kerst en Pasen staan vol met leuke kleine patroontjes: lekker makkelijk!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren met Burda

Rond de duizend borduur-ideeën en patronen in deze mooie Kruissteek-specials van Burda!
Al heel lang heeft Burda mooie thema-tijdschriften uitgegeven en een tijdje spaarde ik ze op om ze nu allemaal tegelijk in m’n shop te zetten. Er zitten prachtige bladen tussen!

Telkens veranderde de uitgever de naam en de voorkant om een nieuwe uitgave een eigentijdse look te geven. Dan weer was ‘Burda’ in vette grote letters op de cover, en dan weer spring het woord ‘Kruissteek’ eruit en stond de naam Burda-special in een klein hoekje. De ene keer zijn het Kruissteek-ideeën die worden gepresenteerd, en een andere keer staat er Borduurmotieven op de voorkant. Maakt niet uit: het gaat allemaal om hetzelfde. Inhoudelijk verouderen deze tijdschriften haast niet. Misschien een beetje in de vormgeving, maar wat patronen betreft zijn het telkens de leuke, aansprekende, tijdloze, klassieke en ook moderne kruissteek-ideetjes die al zoveel generaties hebben geboeid en die nog heel lang meegaan. Voor wie van borduren houdt: heel veel keus!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Serie boeken Borduren in kruissteek

“In mijn jeugd groeiden de bloemen uitbundig langs wegen en heggen, in bossen en velden. Helaas veranderde dat snel. Onkruidverdelgers deden hun intrede. Veel wilde planten en bloemen verdwenen.” Dat schrijft de auteur van het boek Borduren in kruissteek in het voorwoord. Ze droeg haar leuke boek op aan haar vader, die haar leerde de natuur te observeren, en aan haar moeder, die haar de liefde voor het borduren bijbracht. Mooi als je dat kunt zeggen! En als zoiemand dan een boek maakt, met vele eigen patronen van bloemen en planten, die zij zelf eerst had bestudeerd en getekend, dan wordt dat een mooi boekje. Veel planten zijn helaas niet meer zo algemeen, maar in geborduurde vorm worden ze gelukkig nog bewaard.

Het boekje had ik al een paar jaar liggen om ‘eens’ in m’n shop te zetten, en inmiddels was ik er wat aan gehecht geraakt. En terwijl het daar lag op een stapeltje, voegden er zich nog wat boekjes bij uit deze serie. Het leek me leuk om te wachten tot ik de serie compleet had, en dat heb ik nu. Deze boekjes uit de serie Borduren in Kruissteek kom je slechts zelden tegen. Ze werden uitgegeven in het begin van de negentiger jaren en ze waren destijds nogal prijzig, dus zullen ze ook niet zo algemeen zijn geworden. Maar het zijn leuke boeken en het is ook leuk om ze alle vier bij elkaar te zien:
Borduren in kruissteek BloemenBorduren in kruissteek Feestelijke gelegenhedenBorduren in kruissteek interieurBorduren in kruissteek Teddyberen.

Het kenmerkende van dit soort boekjes is de gezellige vormgeving, waar aandacht aan is besteed. De opmaak moet je als het ware overhalen om dàt leuke patroontje ook te willen borduren. Keus genoeg!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vier seizoenen borduren

Wat zijn we toch bevoorrecht met onze vier seizoenen! Vier keer per jaar ondergaan we de veranderingen in de natuur om ons heen en passen we ons aan aan het weer. We genieten van het voorjaar met z’n prille groen en uitspruitende bloesem, we genieten van de zonnewarmte in de zomer, we genieten van de herfst waarin we weer behoefte krijgen aan het gezellig maken in huis, en we genieten ook als de winter soms alles wit maakt en we met verbazing zien hoe alles dan anders is.

In de tijden van onze voorouders speelden de veranderingen in de natuur een grote rol in hun bestaan. In het voorjaar werd er gezaaid, de oogst in de herfst hing af van een goede zomer en de winter was het seizoen van de huisvlijt. De mensen deden de dingen omdat het er ‘tijd’ voor was.
Het seizoenen doe-boek ging in 1984 deze gang door de seizoenen na en vertelde ook over de feesten die mensen vroeger vierden, als alles naar wens was verlopen. Bij de korte verhaaltjes over hoe het vroeger ging horen ook vier hele leuke borduurpatronen van de vier seizoenen, gezien vanachter het raam.
Vier tafereeltjes die uitdagen om ze te borduren, of één tafereeltje van het zomerseizoen wat al is geborduurd. Om te benadrukken hoe fijn het is dat we die vier gematigde seizoenen hebben, en om onze vreugde daarover ook in geborduurde vorm te beleven.

Het seizoen van de huisvlijt is dus weer aangebroken! Voor mij betekent dat dat ik nog even doorga met boeken en tijdschriften toevoegen in m’n shop.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Op de post


’s Avonds laat reden we op een Belgische snelweg, op weg naar huis. Op m’n mobiel zag ik dat er nog een bestelling binnenkwam en ik keek even (ik hoefde niet te rijden….) “O, uit België, zei ik, misschien rijden we op dit moment wel langs de plaats waar het naartoe moet.” De volgende dag zocht ik het even na, en ja, dat was ook zo: op dat moment waren we nèt in de buurt. Steeds vaker krijg ik bestellingen uit het zuiden en dat vind ik leuk. Ik stuur m’n pakjes graag naar België toe!

Deze boeken en tijdschriften moesten vandaag allemaal op de post. De afgelopen weken was het vanwege de herfstvakantie wat rustig met bestellingen. Maar op deze maandag moest er dus juist een beetje meer dan anders op de post, want na een nieuwsbrief komen er altijd wat meer bestellingen. Al die boeken  zijn uit allerlei verre en nabije plekken bij mij terecht gekomen en ze gaan ook weer op weg naar diverse plekken. Voor veel en divers handwerkplezier! Als je ook wat wilt bestellen: er is nog genoeg over!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Voortborduren op oude fundamenten

In één weekend reden we naar West-Friesland en naar West-Vlaanderen. Twee oude gebieden waar in het verleden zeer veel is gebeurd. In West-Friesland ontmoetten  we tientallen oude bekenden omdat we daar vroeger hebben gewoond en nu een feestje meevierden van vroegere vrienden. In West-Vlaanderen ontmoetten we tientallen nieuwe mensen omdat onze dochter daar een mijlpaal beleefde en ook wij als ouders volop werden gefeliciteerd.

In West-Friesland kwamen wij als jong gezin precies 34 jaar geleden wonen. De eerste uitnodiging om op bezoek te komen kwam na een paar dagen en dat was ik nooit vergeten. Van een echtpaar dat de Streek volop kende en daarin als tuinders geworteld waren. Later leerde ik hun dochters kennen en nu hoorde ik van hen dat hun lieve oude moeder recent is overleden. Ik deelde mijn herinnering met hen, van die eerste uitnodiging. En zo leefden we weer met elkaar mee, net als vroeger toen we daar een aantal jaren woonden, en vertelden we elkaar hoe het nu met ons ging. We waren uitgenodigd voor een 40-jarig huwelijk en hoorden een toespraak over hoe bijzonder het is in deze tijd als mensen zo’n mijlpaal mogen beleven. Het was ook bijzonder om het als gast te mogen mee-beleven en onze vroegere vrienden te ontmoeten.

In de Westhoek van Vlaanderen ging onze dochter een jaar geleden wonen. Gister werd zij bevestigd als predikant. We zijn onder de indruk van de gebeurtenissen en moeten er nog even van bijkomen. Er was veel belangstelling van media en gasten en we hadden vele ontmoetingen. Ook zijn we onder de indruk van de enorme geschiedenis in dit gebied waar in het verleden zoveel is gevochten en waar mensen zoveel hebben geleden. Onze dochter werd heel hartelijk ontvangen en van verschillende kanten hoorden we hoe men verlangt om weer te kunnen groeien als kerk.

Voortbouwen op oude fundamenten. Oude wortels gaan heel diep. Generaties lang werken tradities maar ook trauma’s door. Oude vriendschappen gaan ook heel diep en kunnen zò weer opbloeien als je elkaar weer ziet. Nieuwe contacten kunnen ook ineens heel verrijkend zijn, als je elkaar ontmoet rond gemeenschappelijke waarden.

Ik had allerlei dingen meegenomen voor onze dochter, want in het toeleven naar deze dag kwam ik soms dingen tegen waarvan ik dacht dat zij het wel leuk zou vinden. Zo ook dit schilderij. Verven op canvas is in zekere zin traditioneel en erop borduren is origineel. Ik zie er een symboliek in van voortborduren op oude fundamenten. Voor huwelijken geldt dat: je bouwt je hele leven voort op de fundamentele belofte die je elkaar hebt gegeven. Voor overtuigingen geldt dat: je bouwt voort op het erfgoed van vorige generaties maar geeft daar soms een eigentijdse invulling aan. En het geldt ook voor Streken en Gebieden. Waar in het verleden zòveel is gebeurd en waar nieuwe mensen voortbouwen op het vele goede wat bij die streek hoort en past. Een voorrecht, om te mogen leven in verbinding met het verleden, met liefde en mee-leven van mensen in het heden, en met de blik gericht op de toekomst.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kussentje op zondag

We rijden duizend kilometer dit weekend en brengen het kussentje ergens anders naar toe. Ik vulde het met de houtstnippers van onze eigen omgezaagde boom en stopte er een heleboel symboliek in.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quilt Squares and Stars

Mijn Squares-and-Stars-quilt gaat verhuizen naar België. Mijn dochter wil hem graag hebben en ik neem hem voor haar mee.
Met de hand doorgepit, met m’n hart gemaakt en gegeven.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een picknickkleed met herinneringen

Ik maakte een ‘langs-de-weg-mand’ voor m’n dochter. Telkens als ik iets tegenkwam waarvan ik dacht dat zij het wel leuk zou vinden, dan kocht ik wat. De gedachte ontstond op een herfstfair, waar we bij een kraampje olijfolie kochten die iemand zelf had geïmporteerd. Een wat duurdere fles dan die je bij de supermarkt koopt maar wel leuk om eens uit te proberen. “Weet je wat? Doe er maar twee!” Even later een paar potjes honing en chutney. En zo scharrelde ik allerlei langs-de-weg-dingen bij elkaar, en ook de mand is een weg-mand. Wie weet wil m’n dochter hem nog een tijdje als picknick-mand gebruiken en komen er via de kleine lapjes allerlei herinneringen aan vroeger weer boven. Het hele leven zijn we ‘onderweg’ en soms zijn er mijlpalen.

Het quiltje maakte ik vijftien jaar geleden als sampler van alle lapjes waar ik ooit wat mee had genaaid. Ik wilde dat elk lapje maar één keer voorkwam. Nu is dit oude quiltje geschikt om te gebruiken als picknickkleedje en als herinneringskleedje.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Een borduurwerkje van een oud patroon

Gistermiddag begon ik aan een borduurwerkje met wol. Ik koos het motief uit één van m’n boeken die nog niet in m’n shop staan. Een goed moment om hier ook te laten zien dat borduren met wol meestal gedaan wordt op een ondergrond van stramien. Ook de grote gobelins (die ik eerder deze week noemde) worden op dit stramien gewerkt. Ik haalde mijn gobelin van de muur en toen ik dat toch had gedaan gebruikte ik het ook even als achtergrond voor de Colchicum autumnale. Dit is een droogbloeier die ik van plan was als kale bol dit weekend mee naar België te nemen. Maar hij bloeit nèt iets te vroeg, ondanks de mooie naam ‘Herfsttijloos’. Niks is ècht tijdloos, hoewel die oude gobelins en die oude motieven wel een beetje in die richting lijken te gaan.

Ik borduur mijn kussentje nog snel af want ik wil het meenemen en weggeven. Het boek heeft oude mozaieken uit de eerste eeuwen van de christelijke geschiedenis omgezet in borduurpatronen. Dat past bij een gedachte die ik had voor dit kussentje, namelijk iets ouds en tijdloos te borduren.

Lees reacties (2) of geef een reactie