Archief voor november 2019

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Bezoek aan paleis Soestdijk

Een verlaten paleis bezoeken is een unieke belevenis. In Nederland kan dat op paleis Soestdijk. Nog één maand, want het gebouw is verkocht. Vandaag behoorden mijn man en ik tot de groep laatste bezoekers die het authentieke gebouw konden bezoeken. Op een prachtige najaarsdag op de laatste dag van november liepen we eerst een rondje buitenom. Daarna gingen we naar binnen en dwaalden door de representatieve stijlkamers en enkele privé-vertrekken van de laatste bewoners.


Bijna alle Nederlanders kenden deze laatste bewoners goed: koningin (en later prinses) Juliana en prins Bernhard. Er is veel over hen werd geschreven en we zagen hen vaak op tv. En ook al is het inmiddels al een tijdje geleden dat zij overleden, toch is de herinnering nog sterk genoeg om het bezoek aan dit paleis volop te kunnen plaatsen. In deze Leuvenzaal (ingericht door Anna Paulowna) vond destijds een tv-inteview plaats met Juliana. Hier verklaarde de pacifistische koningin dat ze een hekel had aan deze zaal, omdat in deze ruimte de oorlog teveel werd verheerlijkt.

De Stuczaal was ooit de ontvangstkamer voor officiële bezoeken. Deze rijk gedecoreerde zaal vormt het hart van het paleis.
Ik voel me hier ook een beetje koninklijk!

Iederéén kan tot de groep ‘laatste bezoekers’ behoren! En daar ronddwalen met een koptelefoon van de audiotoer, en dan luisteren naar de bezielde uitleg van Paul Rem. Ik ben blij dat ik de tip van m’n zus vandaag kon opvolgen: “Je moet echt nog even gaan hoor!” En ik geef de tip graag door. Nog één maand! Dit is uniek cultureel erfgoed! Ik maakte nog wat bijzondere foto’s die ik later laat zien.
En dan ook nog zo’n prachtige najaarsdag!
Het voelde als het einde van een tijdperk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Blessed are the Needleworkers

Dit mooie borduurwerk ‘bewaarde’ ik tot de laatste dag van de maand, en ook de laatste dag van mijn zesde blogjaar.
Blessed are the Needleworkers!
Ik was een beetje ontroerd toen ik het twee weken geleden kreeg. Ik kreeg het van een bloglezeres, die mij voor de derde keer kwam opzoeken. Reina woont al heel lang in Engeland, maar heeft ook lang in Australië gewoond. Ik bewonderde ook de mooie achterkant van de omlijsting. “Dat zal wel in Singapore geweest zijn, dat ik het daar heb laten inlijsten”, zei ze. Dit borduurwerk heeft met haar de hele wereld al overgevlogen, en nu heb ik het ontvangen, als een heel persoonlijk kado. “Die is echt voor jou!” zei ze.

Het sluit mooi aan bij mijn gedachten over ‘dankbaarheid’, die ik een paar dagen geleden op Thanksgiving met jullie deelde. Ik ben dankbaar dat ik met handwerk bezig kan zijn. Het woord ‘blessed’ drukt het nog beter uit. Ik voel me gezégend!

Om nog een andere reden ben ik blij met dit borduurwerk. Het illustreert de Angelsaksische traditie om spreuken en teksten te borduren. Die maken een borduurwerk nog veel persoonlijker. Ze voegen ‘letterlijk’ wat toe aan de ‘zeggingskracht’ van een borduurwerk. Blessed are the Needleworkers!

En ik ben ook dankbaar dat ik mijn vreugde over handwerk met velen mag delen. Vandaag verschijnt er weer een nieuwsbrief, die dan gelezen wordt door veel mensen die mij niet dagelijks volgen, maar eens per maand. Wat een voorrecht dat dit allemaal kan!

En ook: wat mooi dat we van elkaar mogen weten dat we niet de enigen zijn die de ‘zegen’ van ‘handwerk’ mogen ervaren! Needleworkers are blessed!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nog wat geschikte, bruikbare en mooie handwerkboeken


Handwerkboeken!
Te kust en te keur.
Waar komt die kust-uitdrukking eigenlijk vandaan?
Komen ze vanaf de rand van het land? Nee, vanuit het midden.
En dit keer ook vanaf de rand van de maand!
Nog twaalf mooie oude goede bruikbare nostalgische en geschikte handwerkboeken.
Te kust, te keur en te koop!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boek over de rijke Noorse breicultuur

Belangwekkende boeken, die iets over een bepaald aspect van een rijke cultuur naar voren brengen, beginnen meestal met een grote interesse. En zo was het ook met de schrijfster van het boek “Invisible Threads in Knitting”. De auteur is de Noorse Annemor Sundbo. In de tachtiger jaren nam zij een voddenfabriekje over. Maar ze kon het niet meer langer aanzien dat handgebreide truien werden vermalen en ze begon ze te redden van de schredder. Het werd een hele verzameling. Ze ging de geschiedenis van de befaamde handgebreide truien van haar eigen land te onderzoeken en schreef daar meerdere boeken over. Mede dankzij haar boeken groeide de interesse en waardering voor deze rijke cultuur.

In de zomer van 2019 was er een expositie van haar truien in het Saetesdal-museum in Noorwegen. Dankzij een bestelling in mijn webshop hoorde ik van deze tentoonstelling en op de terugweg van onze vakantie hadden we gelegenheid om het museum te bezoeken. Net één dag te vroeg om Annemor zelf te ontmoeten, maar gelukkig kon ik een boek kopen. Ik koos niet voor haar laatst verschenen boek, maar kocht een eerdere prachtige utigave. In mijn blogje over deze expositie schreef ik dat ik het eerst nog even zelf wilde lezen, en daarna in mijn shop zou plaatsen. En dat doe ik nu, nog net in november. Het boek is inmiddels internationaal een zeldzaam boek.
Op de cover van het boek dezelfde staat de lappendeken die ook in de expositie was te zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klossen en Kralen en Kleur op Groene vrijdag

Wie een bepaalde hobby heeft, komt vaak meer ideeën tegen dan je op dat moment kunt uitvoeren. Veel hobbyisten lossen dat op door mooie of interessante patronen uit tijdschriften te bewaren in een apart mapje. Het dat-wil-ik-ook-nog-eens-maken-mapje. Tussen de boeken die ik verzamel zitten soms ook wat van die oude paperassen. Zoals een stapeltje met patronen over Kantklossen en patronen over Kralen. En wat lesmateriaal over een workshop Kleur.

De kringloopwinkel noemt deze dag vandaag geen ‘Black Friday’ maar “Green Friday’. En dat is een mooie benaming om bij aan te sluiten! Het is heel ‘groen’ om dingen niet weg te gooien maar om te kijken of je er nog iemand anders blij mee kunt maken. Dus: wie heeft er belangstelling voor een stapeltje oude patronen? Als je me een mailtje stuurt (via contactformulier) waarin je je belangstelling aangeeft, dan stuur ik je een pakketje toe. Je betaalt alleen de verzendkosten. Van de documentatie over Kralen kan ik wel twee pakketjes maken, want daar heeft iemand vroeger workshops over gehouden en daar is veel interessante informatie van bewaard. Belangstelling?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Black Friday en Handwerken zonder Grenzen

Superaanbieding voor Black Friday: Alle tijdschriften van Handwerken zonder Grenzen met 75 % korting!

Normaal kosten deze geliefde oude nummers bij mij € 6,00
Nu slechts € 2,00

Nu dè gelegenheid om op zoek te gaan naar je ontbrekende nummers!
Of om gewoon eens een paar nummers te bestellen en hiermee kennis te maken.

Bij bestelling van meer dan 4 nummers wordt het hogere verzendtarief berekend.
Ik gebruik dit jaar geen kortingscode. Stuur je bestelling gewoon op en wacht met betalen tot je een aangepaste rekening hebt gekregen.

Twee euro per nummer dus!
En keuze uit meer dan 200 nummers in m’n shop!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Dankbaar, ook voor handwerk

Op de vierde donderdag in november is het Thanksgiving in Amerika en Canada. De dag erna barst de seizoensdrukte los en dat waait ook over naar Europa. Maar éérst dus dankbaar terugkijken!

Ik ben heel dankbaar dat ik zo bezig kan en mag zijn met handwerk. Handwerk is voor mij belangrijk, en het is heerlijk om dat met anderen te kunnen delen. Bloggen is ook belangrijk voor mij. Stukjes schrijven, me even uiten, soms wat ontladen, vaak wat laten zien. Ik vind het fijn dat dit kan en ik ben heel dankbaar voor dit alles.

Gevouwen handen is een symbool voor afhankelijkheid. Bidden en danken, en realiseren dat de dingen in het leven niet vanzelfsprekend zijn maar dat ze gegeven worden.

Oorspronkelijk is Thanksgiving een Dankdag voor de Oogst. Ons voedsel groeide in de aarde. En er is nog zoveel meer waar ik dankbaar voor ben: m’n gezin, familie, huis en gezondheid.
En handwerk dus. Al die blogjes van mij, over boeken, tijdschriften, borduurwerken, spulletjes…. nòg meer en nòg meer. Het is een eindeloze stroom en je zou er hebberig van worden. Daarom ben ik blij dat ik dit ook eens op kan schrijven. Dat ik dankbaar ben voor het vele, vele wat ik heb en waar ik mee bezig mag zijn.

Het is een grote rijkdom en ik ben heel dankbaar voor dit alles.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Teddyberen

Een koffer vol met oude teddyberen (deze zomer gezien op een antiekmarkt). Deze foto is een goede illustratie van hoe lang teddyberen hun aantrekkingskracht behouden! Al zijn ze oud en een tikkeltje versleten, nog steeds hebben ze die troostende en vertederende uitstraling. Het boek De Knuffels staat vol met verhalen over wat beren kunnen betekenen voor kinderen en volwassenen. ‘Knuffels’ zijn stoffelijke voorwerpen waarop vertrouwen en levensliefde worden geprojecteerd. Bezielde maaksels uit de intimiteit die een special ontroering overbrengen. Het zijn dierbare en heimelijke objecten, die iemand soms het hele leven blijft koesteren. De gehechtheid aan een teddybeer of andere knuffel kan zelfs groter worden bij het ouder worden. En zo’n knuffel kan een trigger of een drager zijn van diepe emoties. Dit boek is interessant om daarin herkenning te vinden voor je eigen gevoelens en te zien dat je niet de enige bent die zulke beren-liefde koestert.

De andere boeken zijn allemaal bedoeld om de beren zelf te maken. En dat hoeft helemaal niet zo moeilijk te zijn met een goed patroon.
Of Cherished Teddies borduren, dat kan ook. Of om bere-motieven te zagen, schilderen, breien, appliceren of anderzins te knutselen.

En als je dat toch een beetje ‘soft’ vindt allemaal, dan kun je ook het allersimpelste beertje maken en dat meenemen op vakantie naar een hele koude plek! Dat deed ik deze zomer! Een ijsbeertje kan ook helpen om de diepe emoties van het leven te vatten!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Poppekleertjes zelf maken

Een complete poppenstraat: daar droomt volgens een oud tijdschrift elk kind van. Gauw maar op m’n shop zetten dan, die beschrijvingen, dan heb je nog een paar dagen om die straat in elkaar te knutselen!
En een oude Libelle gaf (dertig jaar geleden ongeveer) patroontjes om nog even nieuwe poppenkleertjes te maken, om Sint te helpen. Het hele tijdschrift is bewaard gebleven, wat wel bijzonder is, want meestal werden van dit soort patronen alleen de bijlagen bewaard. Daarover een volgend blogje.
Het tijdschrift van Diana om voor Poppen en beren te breien zou bijna èlke breister over de streep halen om daaraan te beginnen. Wat een schattig jurkje!
Spelend gaat het beter, en daarom zijn er ook speciale poppen voor gehandicapte kinderen ontworpen.
Poppenkleertjes en Poppenkleren: twee tijdschriften met heel mooie foto’s en prima beschrijvingen.
Of een boek met een ringband, ook al met patroontjes voor poppen-kleding.
Dan nog een Poppenpatronenboek wat behulpzaam is voor poppen van elke maat, en dan denk ik dat iedere poppenmoeder wel weer even vooruit kan!

Toch geen tijd meer genoeg? Het schattige poppejurkje plaats ik dan ook in m’n shop. Het is pas deze week m’n huis binnengekomen, in tegenstelling tot de tijdschriften die ik lang opspaarde om ze nu allemaal in één keer te laten zien. Ik legde het jurkje op het opengeslagen boek Poppenweelde. Dat staat niet in m’n collage (het was te vierkant) maar wèl in m’n shop. Deze acht boeken en tijdschriften zijn vooral bedoeld om zèlf aan de slag te gaan, maar het boek Poppenweelde is bedoeld om door te bladeren en weg te zwijmelen. En daar zijn eigenlijk al die schattige popjes ook voor bedoeld. En voor veel maakplezier!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patroonbladen voor poppekleertjes

Patronen voor poppekleertjes zaten soms als bijlage bij tijdschriften, zoals de Poppekleertjes van Margriet of het Poppekleertjes Patronenblad van Kinderen.
Of ze moesten apart besteld worden, bij Regina of Ariadne. Al die goed-doordachte en secuur-uitgelijnde patroondelen op een groot vel zijn weer bruikbaar voor nieuwe poppekleertjes-moeders of -oma’s. Alleen moet je dan wel zelf je eigen fantasie gebruiken, want bij deze bewaarde patroonvellen zitten geen kleurenafbeeldingen meer.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knuffeldieren om zelf te maken

Het maken van knuffeldieren en poppen is van alle tijden, maar er zijn periodes dat het nòg meer hip is dan anders. In de tijd dat deze oude boeken en tijdschriften werden uitgegeven was het rage om poppen en knuffeldieren te maken en daarvoor waren leuke en gekke en bonte boeken en tijdschriften in omloop. En die zijn nu ook weer leuk en hip en bruikbaar!

In deze collage twee boeken om popjes of maskottes te maken uit oude handschoenen. Wie eenmaal zo’n boekje heeft doorgebladerd gooit misschien nooit meer een handschoen weg. Eerst nog even kijken of je daar nog iets grappigs mee kunt doen.

De mogelijkheden om een supersimpel beertje of een mooi gedetailleerd popje te maken zijn eindeloos. Grappige, lieve, speelse en persoonlijke vriendjes waar veel liefde en warmte in kan zitten. Alle twaalf in m’n shop. Plus alles wat er nog in stond, en dat kun je snel zien want voor de boeken over Poppen en Knuffels heb ik een aparte categorie. Er zijn nogal wat boeken hierover verschenen in die goede oude knuffeltjes-tijd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Poppenhuis zelf maken

Een poppenhuis voor de elite: zo werden deze vroeger gemaakt voor de upper-class.
Foto dit voorjaar gemaakt in het Gemeente-museum in Den Haag. (deze week gebruik ik nog wat oude foto’s tijdens mijn finishing-week)

En een poppenhuis voor iedereen! Hoe dan? Zelf maken! Gebruik er een boekje bij, bijvoorbeeld Poppenkast met patronen voor poppen èn kast. Of Fantastische poppenhuistaferelen. En voor de liefhebber heb ik het zeldzame Poppenhuisboek van Lis Paludan. Of gebruik er een makkelijk patroon bij, bijvoorbeeld van Libelle.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Alvast een kerstkransje


Daar was ik weer: na afloop van een lange tandarts-behandeling nog even naar de nabijgelegen rivier. Het was een middag-afspraak geweest, en het werd al bijna donker. Toch wilde ik graag nog even een stukje lopen op de dijk. Meer dan twee uur had ik in de tandartsstoel gelegen en daar wordt je moe en stijf van. Dan is het zo fijn om na afloop even de benen te strekken. Ik liep niet gewoon, ik huppelde! Niemand die me daar ziet, ik kan gewoon even gek doen en ontladen.
En nu op m’n blog ook even ‘ontladen’ met deze foto’s. Na een lang voortraject is de tandarts nu bezig met de opbouw van m’n gebit. Vorige week schreef ik daarover. Vandaag weer een stuk verder gekomen. Het is nog geen ‘kerst’, maar we zijn al een heel eind in de goede richting!

De kerstkrans bungelt niet alleen aan het hek van een drassig stoppelveld vlakbij een Nederlandse rivier, maar hij bengelt ook in m’n shop. Voor wie ook vindt dat kerst al aardig dichtbij komt!

 

Laat wat van je horen en geef een reactie

Naomi, Ruth en Boaz

Lang geleden leefde Naomi met haar man en twee zonen in Bethlehem. Er brak hongersnood uit omdat er geen graan op hun akkers meer groeide. Het gezin verkocht zijn akkers en verhuisde naar het buurland Moab. De man van Naomi stierf daar. Naomi bleef achter met haar twee zoons. Deze groeiden op en trouwden allebei met een vrouw uit het land Moab. Ook de twee zonen van Naomi stierven. Nu had zij alleen nog haar schoondochters.

Na verloop van tijd hoorde ze dat de hongersnood in haar eigen land voorbij was. Ze maakte plannen om terug te keren. Eén schoondochter bleef achter in Moab. Maar de andere schoondochter smeekte om mee te mogen naar Bethlehem. Zij heette Ruth.

Het verhaal gaat verder. Hoe Noami en Ruth terugkeerden. Hoe de mensen daar Naomi herkenden en uitriepen: “Is dit niet Naomi?’ Ze hadden gedacht haar nooit meer te zien. En hoe Ruth aren ging lezen op de akker van Boaz. En hoe zij uiteindelijk trouwde met Boaz. Samen kregen ze een kind, en daarna gaat de geslachtslijn oneindig verder.
Het is een belangrijk verhaal. Het is talloze keren doorverteld. Het heeft tot de verbeelding gesproken van miljoenen. En beeldenaars en kunstenaars hebben het ook talloze keren uitgebeeld. In houtsnijwerk, in schilderwerk, in marmer en in borduurwerk.

In de oude Bijbel die een paar dagen geleden mijn huis verliet, staan originele afdrukken van houtgravures. Sommige pagina’s zijn los (want die bijbel was ook al gedrukt in 1702!). Ik legde de afbeelding van Naëmi, Ruth en Boas op een oud borduurwerk. Dit borduuurwerk had ik een week eerder aan mijn bezoek laten zien. We keken er samen naar en verwonderden ons over de kleuren die zo goed bewaard zijn gebleven. Ruim een eeuw geleden werden veel grote borduurwerken gemaakt van bijbelse voorstellingen. Dit borduurwerk heb ik al een tijdje in huis, al vanaf het begin van mijn blog-bezigheden. Het is één van mijn mooiste borduurwerken, die ik koester.

Vandaag wordt in sommige regio’s Dankdag gevierd. De officiële naam is “Dankdag voor Gewas en Arbeid.” Het is al heel lang traditie in kerken om op dankdag een verhaal uit het eerste deel van de bijbel te vertellen, en heel vaak is dat het verhaal van Ruth geweest. Dat komt omdat er zo’n duidelijke link is met het Oogstfeest. Aan het eind van de geschiedenis horen we dat er feest gevierd kan worden. Er is weer voldoende te eten en er is zegen voor een toekomst.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Leuke en handige kleine Doeboekjes


Er zijn heel veel leuke kleine Doe-boekjes of Hobby-wijzers of boekjes uit de serie Vaardige Handen uitgegeven. Die ga ik niet allemaal op m’n shop zetten, maar alleen de boekjes die wat met handwerken te maken hebben. En die ik zelf ook leuk vindt.

Zoals het eerste boekje uit deze serie: Kaarten uit de Lapjesmand. Zelf had ik ook zo’n boekje in de negentiger jaren en dat was mijn grote voorbeeld in het maken van kaarten. Vooral de kaart op de cover sprak me aan: gele ster van vilt op een geruite ondergrond, en dan een houten knoop in het midden, vastgebonden met een draadje raffia. Dat was mijn lievelings-kaart. En nu dit boekje (een ander exemplaar dan het mijne…) in m’n shop.
Ook aan het boekje Nieuwe interieurdecoraties heb ik goede herinneringen. Met de kartelschaar knipte ik vierkantjes van voeringstof. Er kwamen veel kinderen op bezoek (opnieuw de negentiger jaren) en met een haaknaald mochten zij die lapjes op een bol van piepschuim prikken. Memories!

Het boekje Aus Borten Geflochten is het enige Duitse boekje in deze serie. In Duitsland gaven ze net zoveel boekjes uit als bij ons, want het is al nr. 73 uit de Brunnen-Reihe. Op de foto ernaast zie je de achterkant van dit boekje. En dàt is dan weer typisch zèstiger jaren! Toen zag je dat veel, gevlochten boekomslagen en interieur-decoraties.

Het boekje Borduren met verf is een eye-opener, voor wie van snelle resultaten houdt. Met verf kun je prachtige handwerkeffecten nabootsen, zodat het lijkt of je iets met Richelieu hebt gemaakt.

Het boekje met mini-kreaties is bedoeld om snel iets leuks te maken met een persoonlijke geborduurde touch. De voorbeelden halen je over de streep om even van de kruissteek af te stappen. En als je dat eenmaal kunt, dan wil je misschien ook wel eens Goudborduren. Dat boekje is het enige wat al in m’n shop stond (maar was even uitverkocht). De rest is nieuw. Dus als je Kerstkaarten wilt borduren, of Wenskaarten wil maken van stofjes of patchwork. Of rekels en sterren wilt maken van stro of raffia. Een klein DoeBoekje is dan een handig voorbeeld en een goede stimulans.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De mooiste kleedjes – ook in de lucht

Deze zomer gezien in Hattem: een paar straten van het oude stadje waren versierd met gehaakte cirkels.
Dat is dus haakwerk op hoog niveau!

“Haken op Hoog niveau” deden vooral onze grootmoeders vroeger. Die maakten en haakten de móóiste kleedjes. Vaak met heel fijn garen en met ingewikkelde patronen. Die variatie in die patronen is enorm groot en ook de verspreiding en de toepassingen van die patronen. In de vorige eeuw zijn heel veel van die echt oude klassieke patronen opnieuw gestyled en vormgegeven en gepubliceerd in leuke kleine  tijdschriftjes. Deze Sabrina-tijdschrifjes zijn goede leveranciers van veel van die mooie haakpatronen.

Om er van alles mee te doen: hoog in de lucht of gewoon voor op je eigen tafeltje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude uitgaven haken

Haken met plezier! Roept Burda.
Betoverende Haakideeën, in een Diana-special
Aktuele haakmode, in een Sandra haaktrends-tijdschriftje.
Kunsthaken, groot tijdschrift met Nederlandse vertaling, en bij de titel hoef je alleen maar de letter l en de umlaut weg te denken. Dan is zo’n tijdschrift ook voor ons weer prachtig.
Ik begin te haken en ik perfectioneer me, dan moet je bij Phildar zijn.
Prachtig haakwerk, zo sluit Ella aan.

Al die uitgevers riepen vanaf de covers toe dat je moet of kunt of wilt haken en lieten met hun foto’s zien hoe leuk dat is.
Het patroon wat het meest aansluit bij de huidige mode heb ik in veelvoud voorradig: DMC Ideeën en Diagrammen om ruiten te haken. Zo is haken tegelijk oud en actueel, en dat is al heel lang zo en gaat nog wel even door.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Losse haakpatronen van Mez

Op allerlei manieren werden de haakpatronen in de vorige eeuw onder de aandacht gebracht:
Via damesbladen, waarin dan vaak een mooie afbeelding en het bijbehorende patroon stond,
via boeken en via tijdschriften (die zijn nu weer volop bruikbaar),
en via losse patronen. Die kom ik veel minder tegen. Deze patronen van Mez zijn Duits (maar dat hoeft geen bezwaar te zijn, want de patronen zijn in schema). Ook in ons land en de buurlanden waren deze losse patronen zo te koop. Meestal kocht men in de winkel garen en patroon tegelijk. Er zullen er heel wat zijn verschenen, want deze patronen hebben hoge nummers. Ze zullen wel vaak zijn weggegooid na gebruik, maar deze zijn er nog. Ik heb er geen hoge verwachtingen van dat iemand deze nog eens wil gebruiken, maar ik vind het wel leuk om er eens een paar van te laten zien en toch maar in m’n shop te zetten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken voor de Nuttige handwerken


Het boek ‘Handvaardig met textiel’ is de opvolger en voortzetting van de boeken ‘De nuttige handwerken‘ (die in meerdere uitvoeringen waren verschenen).
Deze boeken zijn op heel veel opleidingen gebruikt. Ik kreeg een vraag van iemand die voor iemand anders het boek zocht wat zij rond 1970 had gebruikt op de Pedagogische Academie. Zij vroeg of ik wist welk boek dat zou kunnen zijn geweest, dus ik pakte deze boeken uit de kast. Bij mijn antwoord-mailtje gaf ik aan dat het voor mij moeilijk te bepalen was naar welk boek deze mevrouw heimwee had (want dat was de formulering geweest), want de omslag lag juist in deze periode. De eerste boeken van De nuttige handwerken verschenen in 1935, van de hand van Mejuffrouw van Heyst. Zij heeft tot en met de tiende druk meegewerkt aan de heruitgaven. Haar naam wordt in latere voorwoorden nog met grote dank genoemd, omdat zij het initiatief had genomen tot het samenstellen van een boek waarmee zij zòveel onderwijzeressen en toekomstige onderwijzeressen tot steun is geweest.

De eerste druk van Handvaardig met Textiel begonnen (de voortzetting dus) begonnen vanaf 1973 te verschijnen. Aan deze latere boeken is vooral de naam van A. Vierstra verbonden. Deze lesboeken waren leverbaar in hardcover en softcover. Ze werden door vele (aanstaande) onderwijzeressen en leraressen volop gebruikt, en het is alleszins begrijpelijk dat mensen op latere leeftijd ‘heimwee’ krijgen naar hun vroegere leerboek, want er stond werkelijk àlles in!

Volgend jaar wil ik wat handwerkjes laten zien die vermoedelijk aan de hand van deze leerboeken zijn gemaakt. Ik ben ze al aan het verzamelen. Eén lapje met het typische afwerkrandje legde ik alvast op de foto. Er zijn vele van dit soort nuttige oefenlapjes gemaakt op de vroegere opleidingen. Leuk als je nog een doosje met oefenlapjes hebt uit je eigen familie!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Miniatuur borduurwerk

In een lade, die bezoekers mochten opendoen, lagen een paar miniatuur-borduurwerkjes, uitgevoerd in gouddraad. “Heb je die al gefotografeerd?” vroeg degene met wie ik het museum in Horst bezocht. Op dat moment had ik die lade nog niet opengetrokken, maar dat ging ik nu wel doen. “Want dat gebeurt haast nooit, dat je zoiets kunt zien”, zo was ik aangemoedigd.

Ik probeerde er foto’s van te maken, wat nog wel moeilijk was met al dat kunstlicht en dan de belemmeringen van die diepe lade waarin de miniaturen lagen. Dat is al weer een paar maanden geleden, en die foto is mooi genoeg om hier nog eens te laten zien. De heilige Barbara is een christelijke martelares, gestorven in ongeveer 306. Zij wordt gezien als een helper in nood. En als beschermster tegen brand en bliksem. Mensen hebben haar hulp ook ingeroepen als storm het land verwoeste. Ze wordt gezien als beschermheilige van verschillende gevaarlijke beroepen, in het

Barbara van Nicomedië wordt in de christelijke cultuurgeschiedenis gewoonlijk voorgesteld als een jonge vrouw met kroon en martelpalm. Tot haar verdere attributen behoren een zwaard, een pauwenveer, een kanon en een toren met drie ramen. De katholieke kerk heeft in het verleden een aantal mensen ‘heilig’ verklaard, meestal op grond van hun levensverloop en hun martelaars-einde. Na zo’n heiligverklaring gingen deze mensen dan fungeren als een soort middelaar tussen God en henzelf. Ze werden aangeroepen om voorspraak te doen, en om hulp en bescherming te bieden. Barbara werd in de eeuwen na haar dood gezien als beschermheilige van vooral gevaarlijke beroepen. Tunnelbouwers en Mijnwerkers, Soldaten en Brandweerlieden, Steenhouers en Metaalgieters konden haar aanroepen. Maar na al die eeuwen hebben we nu overheden die arbowetten hebben gemaakt om deze stoere werkers te beschermen tegen ongevallen. Ook fijn.

Ik dwaal een beetje af. M’n bedoeling was om nog een mooi boek in m’n shop te zetten, wat ik wel vond passen bij mijn foto. La tenture de la vie de la vierge. Dit boek heeft mooie foto’s van wandtapijten met ingeweven heiligen en laat zien hoe deze mensen uit de vroege geschiedenis via weef- en borduurkunst ‘levend’ werden gehouden.
Zo’n wandtapijt kun je nog wel eens ergens bewonderen (als je op vakantie het juiste kasteel bezoekt). Maar zo’n miniatuur in gouddraad is nog wat zeldzamer om tegen te komen en ik vond het mooi om het hier te laten zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Finishing week

Welkom in mijn finishing-week!
We zijn de laatste week van november ingegaan. Na deze week begint de drukke decembermaand, die heel anders is van karakter dan de rest van het jaar.
Het is ook de laatste week van mijn 6e blogjaar op Tweedehandswerk. Het hele jaar blogde ik over van alles wat ik tegenkwam, wat ik wilde laten zien, en wat ik zelf meemaakte. En soms had ik meer foto’s dan dat ik vond dat ik kon plaatsen. Dus bleef er ook van alles liggen. Soms dacht ik: “dan laat ik dat morgen wel zien”, maar de volgende dag waren er dan weer andere dingen.
Sommige foto’s zijn nog wel mooi genoeg om alsnog te laten zien. En sommige verhalen willen nog verteld worden, vóór het jaar voorbij is.
Dus daarom: een finishing week!

Op deze foto’s zie je ponskaarten voor machinale kantjes, zoals die in de Kantfabriek in Horst werden gebruikt. Prachtige staaltjes van vakwerk! Deze kantjes hebben vele vrouwen plezier gegeven. Ze versierden het dagelijks leven, ze gaven vrolijkheid aan kamers en kleding. En dat is ook altijd wat handwerk doet. Heerlijk om met handwerk bezig te zijn, en nu een finishing-week!

En zo’n finishing week is natuurlijk ook uitermate geschikt om nog wat handwerkjes af te maken. Voor mij, maar ook voor anderen, toch? Afmaken wat we nog hebben liggen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje met druiven

Zò actueel kan een blogje zijn: Kussentje voor de zondag!
Zojuist het laatste naadje dicht genaaid!

En Zò kan een handwerkje een lange doorlooptijd hebben: vorig jaar liet ik zien dat ik bezig was met een klein borduurwerkje, en toonde ik hoe het borduurwerkje uit het midden wordt opgebouwd, en ook nog het kussentje-in-wording toen het klaar lag om het af te maken. En dan blijft zo’n werkje tòch nog een jaar liggen! Maar laatst vond ik het hoog tijd om het af te maken en naaide er een kussentje van. Alleen dat laatste naadje moest nog dicht….

Actualiteit en lange doorlooptijd dus. De actualiteit is deze: er was nog een oud keukentrapje wat van m’n moeder was geweest en wat m’n zus nog een tijdje had gebruikt en nu niet meer nodig had. Nu heb ik het. Het trapje was precies hoog genoeg om bij nog wat druiven te komen die over de schutting groeien. De buren hebben er geen enkele belangstelling voor en de vogels wèl. Ze zijn bijna op. Vorig jaar had ik bij dit borduurwerkje een verhaaltje geschreven over twee keer druiven van de buren, en nu is met deze foto het zaakje rond. De druiven zijn vies, het seizoen is voorbij, een periode is afgesloten, het kussentje is af en een nieuwe zondag mag beginnen.

Jullie zijn ook een soort ‘buren’ bij wie ik m’n verhalen kwijt kan!
En dit was dan mijn actuele blogje over een lange-doorlooptijd-borduurwerkje.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Familiebijbel

In onze familie hebben we een oude familiebijbel. Het is een Lutherbijbel uit 1702, uitgegeven door Lindenberg in Amsterdam. Het is een bijbel die veel heeft meegemaakt. Liever gezegd: de familie heeft veel meegemaakt (we weten alleen niet zo goed wàt allemaal) en dat is te zien aan de staat van de bijbel. Hij ligt een beetje uit elkaar, maar hij is toch kostbaar voor ons. Mijn zus heeft hem van onze grootmoeder geërfd, maar de afgelopen vijf jaar lag hij bij mij in huis. Gisteravond vroeg m’n zus of ik hem mee wilde nemen, want ze heeft nu een nieuw huis en daar kan hij beter liggen dan in haar oude. Dus maakte ik nog een paar foto’s. Van borduurwerkjes die óók kostbaar voor me zijn en die herinneringen zijn aan mijn voor-familie. Nog één keer kan ik ze op de mooie oude platen uit deze familie-bijbel leggen.
Vandaag hebben we een familiedag, met mijn broers en zussen. We hebben veel met elkaar meegemaakt de afgelopen jaren en nu volgt nog de financiële afronding na het overlijden van m’n moeder. Deze dag, en ook het meenemen van deze bijbel, voelt het toch wel als het afsluiten van een tijdperk.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Anker Europese motieven

Borduurwerk uit Assisi is bekend geworden als Assisisch borduurwerk. Het wordt gedaan op goed aftelbare stof en bestaat uit twee steken: de kruissteek en de Holbeinsteek. Het kenmerkende is dat de omlijnde motieven uitgespaard blijven, terwijl de ondergrond wordt opgevuld met kruissteken.
Het Spaanse zwartwerk wordt gekenmerkt doordat de motieven worden opgevuld met blokjes kruisjes of met samentrekwerk. Het wordt ook wel in rood uitgevoerd.
Perzisch Ajour komt oorspronkelijk van de Griekse Eilanden. Vandaar werd het naar Italië en Duitsland overgebracht en verder Europa in. Anders dan de naam doet vermoeden, dus toch ook wel een Europese steek. Het wordt gewerkt op wit en naturelkleurig linnen. Het heet ook wel ‘samentrekwerk’. Groepjes weefseldraden worden samengetrokken waardoor regelmatige patronen ontstaan.
En de goede oude kruissteek is van oudsher door boerenvrouwen in heel Europa op kleding en huisraad toegepast. Dit leverde veel typische folklore-motieven op die kenmerkend waren voor een bepaalde streek.

Anker gaf een serie ‘Handwerkboeken’ uit die deze Europese steken bijeenbracht en weer verder bracht. Wat uitvoering betreft zijn het meer tijdschriften en zoals dat gaat met tijdschriften: die verslijten sneller. En na het verslijten komt het verdwijnen. Dus deze Anker-uitgaven zijn best wel een beetje zeldzaam. Des te leuker!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude onafgewerkte borduurwerkjes

Het leven is één grote beweging. Met voorbije seizoenen en terugkerende jaargetijden. Dagen die voorbijgaan en nieuwe dagen die opnieuw begonnen mogen worden, met nieuwe mogelijkheden en uitdagingen. Met inspanningen en dan zouden er ook weer wat òntspanningen moeten zijn. Dus nam ik me voor om vanmorgen eens helemaal niks te doen want het was tot nu toe een drukke week. Niks? Hoe doe je dat dan? Niks? Ik ben benieuwd hoe dat dan moet.

Eerst bracht ik vanmorgen m’n man naar de trein. Was niet echt nodig, maar wel gezellig. Normaal werkt hij gewoon in de stad, maar nu nog weer eens een dagje naar een symposium. Dan kom je terug in een huis waar de ontbijtboel nog op tafel staat en waar best wel even wat gebeuren moet. Gewoon maar laten staan dan?
Toen wat appjes en mailtjes beantwoorden. Of zal ik die ook nog even laten liggen?
Toen dit nog en dat nog en wanneer zal ik nou eens lekker gaan ‘niks’ doen? Weet je wat, dan sla ik het bloggen een keertje over. Haha! Dat zie ik ook niet echt gebeuren…..

Dus toch een blogje. Ik vond vorige week (bij m’n grote opruimaktie) een zakje oude handwerkjes die al vijf jaar in dat zakje liggen. Ze zijn oud en ik vind ze fascinerend. In de grote beweging van het leven (want iederéén zit in die grote beweging!) zijn die borduurwerkjes nooit klaargekomen. Ze zien eruit alsof ze misschien wel 80 jaar oud zijn. Ze zaten tenminste in een doos met spullen die ook uit die tijd komen. Vijf jaar geleden nam ik me voor om hier nog eens wat mee te doen. Gister deed ik de helft van de borduurwerkjes in de wasmachine en daar zijn ze wel goed uitgekomen. En nu heb ik zò’n zin om er eens even mee te klungelen. Dat wordt dan mijn ‘niks-doen’ van vanmorgen! Ik zet er een kopje koffie bij en ga eens héérlijk ‘niksen’!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde Morspoort Leiden

Elk jaar viert Leiden op 3 oktober het Leidens ontzet. Na het beleg van Leiden door de Spanjaarden (1573 – 1574), waarin er tekort aan eten was, volgt uiteindelijk de bevrijding. In het verlaten Spaanse legerkamp vond een jongen een ketel met hutspot. Honderden jaren later wordt die vondst nog steeds gevierd door massaal hutspot te eten. Dat hoort bij de viering van dit jaarlijkse evenement. Ook wordt er elk jaar gratis haring en wittebrood uitgereikt aan de feestvierende stad, als herdenking dat de watergeuzen destijds deze spijze aan de hongerende bevolking gaven.

Het feest wordt elk jaar groots gevierd. Verschillende bekende gebouwen in de stad spelen daarbij een rol, zoals de Pieterskerk, de Waag en ook de Morspoort. Dus leek het me leuk om op 3 oktober een blogje te schrijven over deze viering, toen ik een geborduurd schilderij van de Morspoort had gevonden. Maar het was alweer 4 oktober toen ik hier een foto van had gemaakt en toen dacht ik: laat maar liggen tot volgend jaar. Maar nu pakte ik het schilderij er tòch weer even bij. Want ik kreeg een vraag per mail of ik even wilde checken of het patroon van de Morspoort in een oude Ariadne staat. Ik zocht het op, en ja: dit patroon staat in de Ariadne van april 1979.

Dus dan weten we dat ook weer! Je kunt die poort dus nog steeds borduren want ik heb nog meer van deze Ariadnes. Of anders dit borduurwerk bij mij kopen. Dan ben je lekker gauw klaar, maar het borduurwerk heeft wel wat waterschade. Maar met dat verhaal van die watergeuzen erbij, is dat misschien wat minder erg….?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Figuratieve / speelse / ruimtelijke / creatieve kloskant


Kant is vooral bekend geworden van de rijke versieringen aan kleding en mutsen in vroegere eeuwen en van kostbare gewaden in kerken en kloosters. Maar met kant kan nog veel méér! Nadat de produktie van kant voor gebruik door de elite nagenoeg tot stilstand was gekomen, raakte de techniek van het kantklossen ook wat naar de achtergrond. Maar er zijn altijd creatieve mensen die oude ambachten weer tot leven brengen, en er een nieuwe draai aan geven. In de tachtiger jaren werd dat o.a. gedaan en verschenen een aantal patronenboeken met verrassende kantklos-ideeën.

Er kwamen Creatieve kantklosontwerpen, en Ruimtelijke kantklosontwerpen. Het boek Klöppeln 9 geeft een aantal patronen om zelf een sprookje van Grimm na te klossen. Het boek Klöppeln 6 laat zien hoe je ook eens wat grovere resultaten kunt behalen door wat dikkere draad te nemen, en dan kun je een gekantkloste wandversiering maken. Van de boeken Figuratief Kantwerk en Kantklosmodellen 2 heb ik de onderwerpen in m’n shop overgetypt, zodat je kunt kijken of er bijvoorbeeld een pauw of een bloementuin bijzit. Ja dus, en ook nog vreemde vogel, een vlinder en nog zo wat meer.

Voor veel-plezier en variatie-plezier bij het kantklossen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Witte sprei over hek

Langs de Waal: hier ken ik inmiddels alle seizoenen.
Langs de Waal: hier ga ik altijd even naar toe voorafgaand of na afloop van een tandarts-afspraak.
Langs de Waal: hier verzamel ik moed of kom ik even bij.

Vandaag het eerste: even wandelen voordat ik weer een paar uur in de tandartstoel ga liggen. “Een paar uur?” vragen mensen mij soms, “wat doen ze dan de hele tijd?” Die ‘ze’ zijn hoogopgeleide mensen die de kunst beheersen om een gebit zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat terug te ‘reconstrueren’. Inmiddels ken ik ze en zij kennen mij, want ik ben al vaak in die tandheelkundige kliniek geweest. Eerst een lang voorbereidings-traject. Toen een lang beugel-traject. En nu zit ik in een kort traject, waarbij de kiezen zoveel mogelijk weer worden opgebouwd zoals ze horen te zijn. Met scanners en printers is een gebitsmodel gemaakt wat precies past voor mijn mond. Vandaag werd een deel van m’n gebit weer ‘opgebouwd’ volgens dat model en dat was echt een bijzondere ervaring! Ik was zes uur van huis, maar dan hèb je ook wat!

En ook nog even langs de Waal gelopen. Ik had allerlei plannen voor die witte sprei, maar nu even niet.
Op dit moment zou ik er zelf wel onder wil liggen. Ik ben blij (met de opbouw van m’n gebit en met hoe het vandaag ging), maar ook een beetje moe.
Gaan jullie ook wel eens naar mooie vaste plekjes vóór of na een medische afspraak?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over Nederlandse weverijen

Vier boeken met een overzicht over de roemrijke geschiedenis van Nederlandse weverijen en drukkerijen.

Van Vlissingen & Co’s Gedenkboek 1846-1946
Weverij de Ploeg van 1923 tot 1957
Artistiek Damast van Brabantse bodem 1900-1960
Katoendruk in Nederland

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gouden banen en gouden lanen

Hier fietste ik vanmorgen om tien uur. Om negen uur vroeg ik me nog af of ik met de auto zou gaan, maar een uurtje later was het duidelijk: met de fiets!
Ik vind het fijn om m’n route zo te kiezen dat ik langs de mooie plekjes kom. Golvende herfstvreugde!

Ik heb een heel groot retro wandkleed, waarvan ik eerst een paar detail-foto’s laat zien.

Gouden lanen en gouden banen!
De banen in het wandkleed worden gevormd door guimpe-werk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een mooie ochtend

Een lieve oudere mevrouw had me uitgenodigd voor haar verjaardag. Ik trok een mooie jurk aan en fietste naar het andere eind van de stad. Ik feliciteerde de jarige en begroette haar andere visite. Dames die ik nog niet eerder had ontmoet. Dacht ik. Op een gegeven moment kwam het gesprek op ‘handwerk’. Een mevrouw vertelde dat ze wel eens een tijdschrift met een artikel over Naaldbinden bij een webshop had gekocht en dat had opgehaald. Toen keken we elkaar nog eens goed aan en zei ze: “O, dat was dus bij jou!” Zò grappig!

Echt fijn, zo’n verjaardag! Alle mooie kopjes en glazen stonden op tafel, schalen met lekkers gingen rond en we werden een paar keer uitgenodigd om naar een gedekte tafel te lopen en naar believen nog wat te nemen waar we zin in hadden. De zon scheen in de kamer, smoothie is het ideale drankje voor nà de koffie en het was heel gezellig. Mijn oog viel op het mooie tafelkleedje. Uit Singapore, zei de gastvrouw. En zo’n bijzonder kleedje, van 50 of 60 jaar oud, voegt dan ook nog wat toe aan de mooie sfeer! Vroeger waren deze geborduurde en geappliceerde kleedjes veelvoorkomend. Veel huishoudens hadden er één of een paar en daar kun je dus heel lang plezier van hebben. Deze kleedjes heb ik van jongsafaan prachtig gevonden en ze vallen me altijd op als ik er ergens één zie.

En de boodschap is dus: niet in de kast laten liggen als je ook zo’n kleedje hebt. Gebruiken! Ik ga de mijne ook weer eens opzoeken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken Merklap motieven en hun symboliek

De schrijfster van dit boek, mevrouw Albarta Meulenbelt, was hoofd van de afdeling handwerken en textiel van Het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem. Begin zeventiger jaren organiseerde zij al veel tentoonstellingen met oude merklappen en zij deed hier ook onderzoek naar. De tentoonstellingen gaven grote bekendheid aan de rijke geschiedenis van de merklappen, en tegelijk waren de tentoonstellingen van destijds ook bedoeld om tot een zo goed mogelijke wetenschappelijke registratie te komen van het bezit aan merklappen in ons land. Mevrouw Meulenbelt heeft hier een grote bijdrage aan geleverd.

In het boek Merklap motieven (eerste druk 1973) zijn meer dan 700 in kleur gecodeerde uitgetelde motiefjes bijeengebracht. Een paar foto’s in kleur geven een indruk van de oude kleuren van vroeger, en een zijflap met die oude kleuren geeft de borduurster houvast bij het uitzoeken van die kleuren wanneer zij de immer fascinerende motieven wil naborduren.
Het boek is ingedeeld in hoofdstukken over Bloem- en bloempotmotieven, Bijbelse motieven, Diermotieven, Hartmotieven, Hoekmotieven, Huis- en huisraadmotieven, Kransmotieven, Lettermotieven, Randmotieven en nog zo wat meer. En uiteraard ook een hoofdstuk over de Levensbomen, die zo veelvuldig op Nederlandse merklappen zijn afgebeeld.

In 1983 was men al toe aan de tiende druk, en kreeg het boek Merklap motieven een wat andere omslag. Hierop werd een merklap uit 1777 afgebeeld.
En rond 2000 werd dit boek nog eens herdrukt. De 12e druk werd nu met softcover uitgebracht.

Drie dezelfde boeken dus, alle drie rijk van inhoud vanwege het rijke merklap-verleden. Niet eerder liet ik op mijn blog eenzelfde boek zien in drie verschillende uitvoeringen. De hardcover-boeken worden regelmatig besteld. Soms krijg ik vragen over welk boek iemand het beste kan kopen wanneer zij geïntereseerd is in merklap-motieven. Altijd verwijs ik dan naar deze boeken.
Het softcover-boek had ik al wèl in mijn eigen collectie, maar nog niet in m’n shop. Nu wel: Merklap motieven en hun symboliek!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee oude boekjes

Twee boekjes die een duidelijk tijdsbeeld geven. Een naald vol droomen van rond 1950, en Lap & Draad uit 1960. Vorige week sprak ik met iemand over deze boekjes, en ik deed de toezegging er één aan haar te geven. En nu heb ik zin om er op m’n blog ook wat dieper op in te gaan. Juist vanwege dat ‘tijdsbeeld’.

Een naald vol droomen” werd voor het eerst uitgegeven in 1947 (het eerste boekje op de foto); in die na-oorlogse jaren was er behoefte om weer te kunnen ‘droomen’ en de ietwat elitaire naaldkunstenares Ernee ’t Hooft liet zien hoe zij dat deed met naald en draad. Ik denk dat veel vrouwen graag dit boekje wilde hebben om zich aan op te trekken want al na een paar jaar werd het herdrukt en kreeg het een iets andere voorkant (met oranje omslag). De taal van het boekje is nogal hoogdravend, dat hoorde bij die tijd. Een voorbeeld: “Men is soms geneigd te meenen, dat er van kunst en kunstenaars een oud geheim is weggenomen, dat de god der techniek zich ruw heeft meester gemaakt van gebieden, waar vroeger het schoone koor der muzen machtig heerschte en liefelijk zong, en dat deze zusteren zich toen, schuw, droefgeestig en jaloersch, hebben teruggetrokken achter de wolken, waar zij hoofdschuddend peinzen over de menschen, vroeger deelachtig aan een zoet en vurig wonder, nu ten prooi aan den willekeur van een nivellerend tiran. ” Met die tiran wordt dan de techniek bedoeld, en het intellect. Maar gelukkig zijn er nu dus de bekoorlijke creaties van deze kunstenares, die het ‘droomen met de naald’ weer wil stimuleren, onvoldoende beseffend dat de gewone huisvrouw daar de tijd en de middelen niet toe had. Zijzelf behoorde bij de happy few die een bordurend leven kon leiden, en misschien wel nog rijker werd door de verkoop van deze boekjes, want ze zijn in toch wel grote oplage verschenen en ik heb er dus nu een paar.

Het boekje Lap & Draad is wat nuchterder. Het is nu tien jaar later in de tijd en de bekende auteur B.C. Jelles schreef een soort vervolg op het standaardwerk Ik kan handwerken. De ondertitel van dit boekje Lap & Draad is: Lijn, vorm en kleur in het Kunstnaaldwerk. De schrijfster is van de gedachte uitgegaan dat iedere vrouw, geschoold zowel als ongeschoold, bij het borduren van een lap met een bijpassende draad een goed resultaat kan bereiken. Het is haar natuurlijke gave. De geschoolde handwerkster zal beheerster en voorzichtiger omgaan met haar naaldwerk en het door keuze van stof, steken en kleuren tot grote rijkdom brengen. Maar de ongeschoolde handwerkster daarentegen heeft geen problemen met hoe ze iets aanpakt, en is dus ook niet bang om iets te beginnen. Haar werk kan aantrekkelijk zijn door de argeloosheid en spontaniteit die eruit spreken. Zo’n stukje in de inleiding geeft al de veranderde tijd weer. In het boek worden 40 werkstukken afgebeeld en beschreven die beide categoriën kunnen aanspreken.

Leuke oude boekjes voor verzamelaars, die iets van de geschiedenis van het handwerk in ons land laten zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Herfstkleuren in twee quiltjes

Sombere dagje vandaag, veel regen en wat guur. Maar binnen is het gezellig!
Het onderste quiltje maakte ik vroeger zelf en hing ik nu weer op voor een tijdje.
Het bovenste quiltje plaatste ik in m’n shop en werd besteld. Ik stuurde het vandaag op en zag toen pas hoe leuk die twee bij elkaar combineren.
Combineerden….
Nog even spelen met al die sterke vormen en kleuren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Great American Quilts

This quilt is a piece of livin’ history. It speaks to me in voices long passed away.” Met die mooie zin begint het boek The Mouintain Artisan Quilting Book. De voorkant laat gelijk al zien dat het hier gaat om quilts uit het Zuiden van Amerika. Livin’ history! Mooie uitdrukking, ook voor quilts. Het is altijd boeiend om kennis te nemen van de geschiedenis en van andere tradities en ook quilts geven veel informatie en schoonheid door over het verleden aan het heden.

Het is ook altijd boeiend om in de gelegenheid te zijn om eens een reisje te maken. Naar helemaal ergens-anders, naar ergens waar je nog nooit bent geweest. Mijn man was afgelopen week in de gelegenheid om voor zijn werk naar Miami te vliegen. De bovenste foto stuurde hij naar mij, vanuit zijn hotelkamer. Geen gek plekje, en ook nog op loopafstand van het strand. Niet dat hij daar veel tijd voor had, want hij was daar voor een congres over Building Business Capabilities. En hij gaf via een praatje ook een bijdrage. We bouwen met àlles voort op het verleden, en zo is eigenlijk alles een soort livin’ history, en zijn we altijd in beweging.

De boeken met Great American Quilts staan vol met foto’s van prachtige Amerikaanse quilts in Amerikaanse huiskamers. Quilts hebben een grote rol gespeeld in de geschiedenis van Amerika. Het is interessant om zulke boeken door te bladeren en te zien hoe het verleden nog steeds op alle manieren levend is.

De congres-dagen waren goed gevuld, maar gelukkig was er ook een gelegenheid om nog een tochtje door de Everglades van het zuidelijke Amerika te maken. Dit zijn de tropical wetlands, de moerassen. Zo ànders allemaal! Ik vind het altijd interessant om te zien hoe de omgeving de Arts & Crafts in een bepaald land of gebied heeft beïnvloed. Het boek Southern Quilts: A new view past hier mooi bij. Er staan mooie foto’s in van quilts die in het Zuiden van Amerika zijn gemaakt.

Blij dat mijn man weer terug is. Verhalen over quilts hoef ik na deze reis niet te verwachten, maar gelukkig zijn er interessante boeken!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klein tapisserie-kussentje

Een week lang haalde ik van alles tevoorschijn in mijn huis, want ik had het rijk alleen en kon alles laten liggen waar het mij uitkwam. Ik wilde van alles doen en kon de zeven dagen makkelijk tien keer vullen. Naar lessen en lezingen, naar drie concerten, in mijn eentje uit eten, bezoek ontvangen en afleggen, en dan ook nog al die dozen met spullen uitzoeken. Maar ik wou eigenlijk óók nog de naaimachine op tafel zetten en dan een week lang alles afmaken wat al lange tijd ligt. Wat niet kan natuurlijk. Ik moest keuzes maken. En ik koos voor het uitgaan en het uitzoeken. De naaimachine stond wel even op tafel, maar ik deed er niks mee. Slechts één klein kussentje veranderde van staat: van 25 jaar onafgewerkt naar een schattig klein kussentje. Echt waar, vijf-en-twintig jaar geleden geborduurd, toen wilde ik eens wat tapisserie uitproberen. En nu dus eindelijk afgewerkt!

En nu is het zondagochtend. Ik sluip door het huis. Mijn man kwam weer veilig thuis en is bezig een jetlag weg te werken. Ik heb een stuk zwarte stof nodig voor een achtergrond voor deze foto maar ik wil niet naar boven want ik wil hem niet storen. Ik kijk om me heen en zie een leren tas. Die kan ik ook gebruiken voor foto-achtergrond. Bijzondere uren. Nu nog stil in huis, straks alle verhalen. Een week alleen-thuis is heerlijk, maar weer samen zijn ook!

Hoop dat jullie ook een fijne zondag hebben!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Aankomst Sinterklaas en Zwarte Pieten

In het hele land werd Sinterklaas vandaag welkom geheten. In Apeldoorn was de intocht die ook rechtstreeks op televisie was te zien, en ik wilde wel eens meemaken hoe dat allemaal ging. Ik bofte dat mijn bezoekster uit Engeland daar ook wel zin in had. Samen gingen wij eens kijken. Het was bijzonder leuk allemaal. En een kleurrijke gebeurtenis!

We stonden vooraan toen de stoomtrein kwam binnenrijden (want we waren zelf ook voor het gemak maar even met de trein naar het hoofdstation gegaan), en even later stonden we achteraan bij de kleurrijke mensenmassa en werden we opgenomen door de vrolijke sfeer. Overal om ons heen vrolijke kinderen en vrolijke ouders. Waar je ook keek was het feestelijk en vrolijk. Boven onze hoofden werd nog een statement gevlogen, en precies op dat moment kreeg ik een appje van mijn man dat hij ook weer aan het vliegen was en ergens was ‘tussengeland’. Nog even verder vliegen!

Na de aankomst van Sinterklaas liep de optocht met de mensenmassa en de kinderschare naar het stadhuis. Mijn bezoekster en ik gingen weer met de trein terug en gingen verder praten over Handwerk en Brexit en nog veel meer. Voldaan over een leuk uitstapje!
Bij het uitstappen bleek dat de Pieten ook alweer in de trein zaten. Enne, ik ga me niet met uit-de-hand-gelopen discussies bemoeien, maar ik zou toch wel zeggen dat het wel kleurrijk is allemaal! Zwart en Kleur: geweldig toch?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud merklapje 1854

Voor speciale gelegenheden heb ik een doosje met oude merklapjes die (nog) niet op m’n shop staan. Vandaag was een speciale gelegenheid om die doos tevoorschijn te halen. Ik kreeg bezoek uit Engeland van een lieve bloglezeres, en omdat het al de derde keer was dat ze me bezocht, wist ik waar ze van hield. Deze wilde ze graag!

“Maar er gaat hier niks het huis uit zonder een foto”, zei ik, dus legde ik het lapje eerst nog even op tafel. Daar stond (om in de sfeer van vandaag te komen) een schaaltje kruidnoten. Ik keek nog even verder om me heen, en zag de konijntjes. Veel beter! Dit lapje vond ik zelf ook een schatje, juist vanwege die konijntjes. Maar ik ben helemaal blij dat dit mooie lapje nu met een liefhebber mee naar Engeland gaat. Ze gaat het laten inlijsten. Gemaakt in achttien-vier-en-vijftig…. bijzonder toch?

De koffie was op. Ik zei: Heb je zin om mee te gaan naar Sinterklaas? Dat deden we! Ook al waren we allebei inmiddels al wat ouder dan 4 of 14 jaar, het was heel leuk om samen de trein te pakken en uit te stappen op het perron waar even later de stoomtrein aankwam. Nooit te oud ….!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Opruimen en sorteren

Het afgelopen jaar kwamen er veel ‘spullen’ m’n huis binnen, en soms ging dat zo snel achter elkaar dat ik geen tijd had om het uit te zoeken voordat de volgende lading alweer kwam. Vooral toen het ouderlijk huis werd leeggehaald waren er wel wat autoladingen vol. Zakken en dozen en gewoon veel ‘spullen’. Die zette ik dan ergens neer, met de bedoeling om dat later nog eens allemaal uit te zoeken. En ook kreeg ik verschillende keren een voorraadje handwerkspullen binnen. Nòg meer spullen! “Daar dan maar even… Later zoek ik het wel uit…..”

En toen was het ineens ‘later’ en bleek deze week een hele goede week te zijn om van alles uit te zoeken. M’n man ging een week op reis en ik zwaaide hem uit. Daarna ging ik naar een vogeltje kijken (het voelde ineens zo ‘vrij’ allemaal, daar paste dat vogeltje wel bij) en naar een concert (een bijzondere ervaring: in je eentje naar een concert). En daarna kwam ik weer thuis en kon de pret beginnen! Ik haalde àlles tevoorschijn waarvan ik dacht dat ik het deze week kon behappen. Ietsje teveel natuurlijk, maar ik besloot om hard door te werken.

Maar ja, een hele dag met al die ‘spullen’ om je heen…. dat gaat ook vervelen. En de vrijheid lonkte ook! Niet-op-tijd eten, koffie drinken met koffiemelk (anders doe ik het altijd met gekookte melk), op gekke tijden iets doen…. heerlijk! En  er waren juist deze week heel veel lezingen en open-colleges waar ik graag naar toe wilde. En nòg een mini-concert ergens. Ik fietste overal met m’n fietsje naar toe, ruimde een hele week het aanrecht niet op, en genoot met volle teugen. Zo’n week een beetje uitbuiten!

Ik heb ook hard gewerkt om weer veel stapeltjes te maken met handwerkboeken die bij elkaar passen. De hele vloer was bedekt met stapeltjes. Dat vind ik het leukste, om de handwerkboeken en tijdschriften bij elkaar te zoeken en ze dan in één blogje te presenteren. Dus daar kan ik de volgende weken nog mee verder, want ik heb nog genoeg liggen.

En nu heb ik alles weer opgeruimd, en verwacht ik bijzonder bezoek uit Engeland. Zelfs vanuit het buitenland komen mensen vandaag naar Apeldoorn, want hier is wat te beleven! Vandaag staat dit marktplein helemaal vol, maar gisteravond kon ik deze sfeerfoto maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Intocht Sinterklaas in Apeldoorn

‘Sinterklaas’ is op weg naar Apeldoorn! Na een zogenaamd lange reis per stoomtrein wordt hij morgen op het stadhuis ontvangen. De rode loper ligt al klaar! Deze week keek ik elke avond naar het Sinterklaasjournaal (wat ik andere jaren nooit doe). Toch wel leuk, al die opwinding en het herkennen van al die bekende plekken en gebouwen. Aan het eind van de middag fietste ik langs het station, waar ‘Sinterklaas’ morgen aankomt. Even de sfeer proeven. Het was er een drukte van belang! Groepjes tieners waren aan het dansen en zingen, beveiligingsdiensten gaven elkaar aanwijzingen via hun oortjes, de burgemeester scheurde langs in een soort jeep, overal stonden schermen en roadblocks. Toch ging ik – tegen beter weten in – even kijken of ik het bijzondere vogeltje misschien nog zou zien.

Nee, weinig kans. Waar vorige week een eenzame kuifleeuwerik tientallen mannetjes met grote telelenzen vermaakte, stond nu een groot scherm. Vorige week stond ik tussen de vogelaars en kreeg het vogeltje precies tussen de banken in m’n vizier.
Ik zou even op één van de bankjes hebben kunnen gaan zitten. Een kussentje zou daar wel grappig staan. Maar het kussen van het ‘beroemde’ Apeldoornse stadhuis gaf ik vorig jaar weg. Aan m’n schoonzus, die destijds in dat stadhuis was getrouwd.

Zo’n persoonlijk en zelfgemaakt kado is helemaal in de lijn van hoe wij vroeger door Libelle en Margriet werden gestimuleerd om zelf kadootjes te maken. Elk jaar verscheen er een dikke bijlage met meer dan 100, meer dan 150, meer dan 200 en soms zelfs meer dan 250 zelfmaakcadeautjes. We werden met ons allen volop aangezet om kadootjes te maken, en één van deze covers zegt voor wie allemaal: Voor uw zus, voor uw vriendin, voor uw kleintje, voor uw man, voor uw nichtje, voor uw dochter, voor uw vader, voor uw gezin, voor uw buurmeisje, voor uw moeder, voor uw zoon. Ook raar, ‘voor uw schoonzus’ staat er niet eens bij!

Velen waren dol op deze bijlagen en bewaarden ze tientallen jaren. Soms zelfs met het het hele tijdschrift, dus dat geeft de gelegenheid om nog eens te zien wat we vroeger allemaal lazen. Eén van deze zelfmaak-bijlagen is uit 1979 dus véértig jaar oud!
Ter gelegenheid van de bijzondere gebeurtenis dat ‘Sinterklaas’ in Apeldoorn aankomt, deze goude-oude Sinterklaas-Zelfmaak-tijdschriften nu in m’n shop.
In Apeldoorn is er van alles voorbereid, maar je kunt ook zelf aan de gang met breien, plakken, timmeren, knippen, bakken en versieren! Zelfmaakcadeautjes voor het Sinterklaas-feestje!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Nieuwe visitekaartjes met rode ster

M’n geborduurde ster is af!
Een paar keer liet ik op m’n blog zien dat ik bezig was om deze te borduren, zoals hier en hier. Zulke foto’s zijn leuk om de ontwikkeling van een borduurwerk te zien, maar ook om te zien hoe mooi en evenwichtig zo’n ster is opgebouwd.
De ster is al even af, maar ik wachtte nog even om hem hier te showen. Ik liet er nieuwe visitekaartjes van drukken en die werden nu bezorgd. Blij mee!

Nog steeds vind ik het het leukst om m’n bedankkaartjes zelf te maken, zodat ik er met de hand nog wat kan bijschrijven. Ik zou die bedankkaartjes ook kunnen laten drukken, maar ik vind het op deze manier persoonlijker.

Deze bedankkaartje gebruik ik om bij een bestelling te voegen. Het eerste boek wat besteld werd sinds ik m’n nieuwe visitekaartjes in huis heb is het boek Borduren Wit op Wit. Da’s óók heel mooi, wit op wit! En als je dat ook vindt: van dit boek heb ik nog meer exemplaren.
Maar Rood op Wit: ook prachtig!
Speciaal voor de komende wintermaanden, deze nieuwe visitekaartjes!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken Decoratie met textiel


In de Victoriaanse tijd werd lavendel een favoriete geur en wondermiddeltje om rustig te blijven of te worden. Er werden allerlei mooie zakjes van kant gemaakt om gedroogde lavendel in te bewaren. De liefde voor deze sterkgeurende plant bleef heel lang in stand en nu nog steeds spreken de sierlijke zakjes met gedroogde lavendel aan, vooral in combinatie met strikjes, lintjes, kantjes en snoezige snuisterijen. Het boek Lavendel en oud kant geeft allerlei voorbeelden om zelf  Victoriaanse versieringen te maken.
In die Versieringstijd van Weleer werd er ook volop gebruik gemaakt van prachtig textiel en wandbehang. Het Victoria & Albert museum in Londen heeft een flinke collectie en het boek Fabrics and Wallpapers toont daarvan de mooiste foto’s. De introductie begint met een citaat van Willilam Morris: Whatever you have in your rooms, think first of your walls, for they are that which makes your house a home.

De boeken van Laura Ashley verschenen in een tijd dat het versieren van ons interieur volop in de belangstelling stond. Mede door de aandacht van de media en de grote keus in veel woninginrichtingszaken kwam er ook volop aandacht voor decoreren met textiel. De boeken met Woonideeën van Laura Ashley waren geliefd. Boeken zoals Stoffen & Accessoires verouderen eigenlijk niet; ze zijn nog steeds heel mooi om inspiratie uit te halen.

Dus we kunnen beginnen met de muren en dan een klein lavendelzakje naaien,
of we kunnen beginnen met een klein lavendelzakje te naaien en dan besluiten de muren opnieuw te behangen (als je tenminste geen gestucte muur hebt).
Als je van de Victoriaanse stijl houdt, dan is er altijd wel wat moois toe te voegen of een inspiratie-boek door te bladeren.

Ik begon deze morgen met het opdoen van wat lavendelolie op m’n hand. Ik kocht laatst ergens een probeerflesje met essentiële olie, en ja… het is inderdaad essentieel…. wat ruikt dat toch heerlijk! Terwijl ik typ ruik ik steeds de lavendelgeur….
Maar nu moet ik wat aan m’n eigen huis gaan doen. M’n man was een week op reis, en morgen komt hij weer terug. Tijd om eens wat te gaan opruimen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rode school merklapjes

Meisjes leerden vroeger borduren en oefenden op een ondergrond van stramien (vaak met ingeweven rode rand, vandaar de naam rode schoollapje) of linnen. Er zit altijd wel een bepaalde opbouw in de oefenlapjes: bovenaan de randjes, en dan wat reeksen cijfers en letters. Maar er is ook  veel variatie, en dat maakt het bekijken en verzamelen van deze oude lapjes ook zo boeiend. Er is variatie in ondergrond, in indeling en ook in grootte van het lapje. Dit lapje is wel heel groot en het is dan ook niet afgekomen. Misschien was het schooljaar alweer voorbij, of was het meisje ziek geworden, er kunnen allerlei redenen zijn waarom het lapje niet afkwam. Je zou het haast zèlf nog eens ter hand nemen, en daarmee honderd jaar overbruggen, waarom ook niet?

Ik plaats dit lapje en nog vier andere in m’n shop. Allemaal rood, mooi en oud, en ook allemaal verschillend, boeiend en aantrekkelijk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekjes over Merk-Stop- en Borduurlappen


Meer dan 250 jaar hebben meisjes van 12 tot ongeveer 17 jaar vroeger het stopwerk op hun stoplappen geoefend. Het leren stoppen was een verplicht onderdeel van de handwerklessen. De lappen die bewaard zijn gebleven wekken nu grote bewondering voor het zeer fijne werk, op veelal fraai vormgegeven lappen. Er zijn in onze tijd tentoonstellingen waarbij stoplappen worden getoond en waar iedereen van onder de indruk komt. Het handwerken maakte een gewichtig deel uit van de vrouwelijke werk en leven. Het maken, versieren en herstellen van textiel was een belangrijke ambachtelijke bezigheid waar veel vrouwen zich mee bezig hielden.

Halverwege de tachtiger jaren van de vorige eeuw was er ook aandacht voor de oude merklappen, stoplappen en borduurlappen. Er verschenen mooie studies, o.a. van mw. Schipper-van Lottum. Zij heeft veel gedaan om de geschiedenis van deze belangrijke lappen te onderzoeken en te beschrijven. Deze drie boekjes zijn nu weer geliefd (maar het middelste stond nog niet op m’n shop; dat ga ik nu gauw doen). Het zijn alle drie kleine boekjes maar met heel veel inhoud. Twee van de boekjes hebben als extra een grote bijlage waarop een patroon van een merklap is afgebeeld:
Het boekje Merk- en Stoplappen (schoolwerk van Amsterdamse meisjes uit vier eeuwen) heeft als bijlage de Amsterdam-merklap uit 1807
Het boekje Stop-en borduurlappen is dus nieuw in m’n shop.
En het boekje Nuttig en fraai (Zuidhollandse merk- en stoplappen) heeft het patroon van de merklap die afgebeeld is op de voorkant van het boekje, naar het origineel uit 1762.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Afwerking oude merklapjes

De meisjes die vroeger een merklapje (moesten) maken, hadden geen flauw vermoeden dat wij daar honderd jaar later nog steeds met plezier naar zouden kijken. Er zijn veel borduurliefhebbers die graag oude merklapjes zien of ze verzamelen. En dan valt het op hoe verschillend ze zijn! En ook hoe verschillend ze zijn afgewerkt!
De ‘rode schoolmerklapjes’ werden vaak gemaakt op stramien met een ingeweven rode rand, die zo kenmerkend is voor deze borduur-oefeningen. Maar er werden ook merklapjes gemaakt op ondergrond zònder ingeweven rand, en vaak kregen die dan een rood geborduurd randje als omheining. Vaak bleef het daarbij, met als gevolg dat zo’n lapje in de loop van die ongeveer honderd jaar ging rafelen. Op deze foto zie je veel lapjes die netjes zijn afgewerkt. Dat is niet gedaan door de meisjes van destijds, maar door een latere verzamelaarster. Van deze mevrouw weet ik dat zij een handwerklerares was, een vakvrouw en zij heeft met plezier deze lapjes deskundig afgewerkt.

Die afwerking kan op heel veel verschillende manieren! Met de flanelsteek, met een rijgsteekje of stiksteekje, met een open zoompje (dat is meer geschikt voor linnen), of zelfs met een satijnbandje.
Soms heeft een oud lapje geen enkele vrije ruimte meer voor een omslagje, en dan kun je het maar het beste zo laten. Dat is te zien bij het blauwe lapje op de bovenste foto. Maar als je ook een verzameling lapjes hebt, overweeg dan eens om ze ook een mooie afwerking te geven.
Daarbij geef ik de overweging door van Trijnie van Spanning: Ze zijn al zò lang bewaard gebleven, en na ons zullen ze weer bij ànderen terecht komen. We eren de meisjes van vroeger door deze lapjes zo mooi mogelijk en zo goed-bewaard mogelijk door te geven. Tradities zijn waardevol en onze goede zorg wel waard. Bovendien is het ook heel lèuk om een uurtje zelf met zo’n lapje op schoot te zitten, om er een mooie afwerking aan toe te voegen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over de handweefkunst

Er bestaat zoiets als Successful Weaving. Daar kun je het boek over Tapestry Weaving bij gebruiken.
De Navajo’s Weefden Werelden, en die blijven fascineren, net als het Japense Ikat Weaving.
Het boek over de Handweefkunst benadrukt de gedachte dat schoonheid door allen kan worden aangevoeld en dat de vreugde van het weven door iedereen kan worden beoefend. In de herleving van handenarbeid ligt een grote kracht, die de schrijfster zelf ondervonden heeft en graag doorgeeft, nadat zij het zelf weer had ontvangen van bijvoorbeeld de terug-naar-de-natuur-kring rond William Morris.
Een regiodag van Nederlandse wevers was eens geheel gewijd aan het weven met een Folkloristische inslag, en alles wat toèn bewaard en vastgelegd werd, is nu nog steeds interessant.
Het zeldzame en Zweedse boek over Warp-faced Rep begint met een heel mooie foto, waarbij al die dichtgeweven kleden op een waslijn hangen. En die laat ik hier dan maar eens zien. De Joy of Handweaving is zichtbaar, in het proces en in het resultaat.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandkleed vogels

Bladeren vallen.
Vogels vliegen naar warmere streken.
Herfst in het park.

Hier was ik vanmiddag, op weg naar een lezing. Een mooi park in de stad. Ik kom hier vaak. In m’n fietstas een geweven kleedje, waarvoor ik een mooi plekje zocht. Mooier dan bij mij thuis, want daar kwam het niet goed uit. In het park was het rustig. Op het Sinterklaasjournaal zeiden ze dat de Pieten hier een Pietenhuis bouwden. Niet gezien! Ook weggevlogen. Witte Pieten, Zwarte Pieten. Witte vogels, Zwarte Vogels. Een prachtig geweven wandkleedje!
Voor iemand die er een mooi plekje voor heeft!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Deense en Zweedse handwerkboeken

Deze zomer reden we voor onze vakantie door een paar Scandinavische landen en had ik ook een paar keer de gelegenheid om een boekwinkeltje in te gaan met oude boeken. Het was leuk om een tijdje te snuffelen tussen de oude boeken. Ik herkende zòveel titels! Veel boeken werden vanaf halverwege de vorige eeuw ook in onze taal vertaald en dan kom je bekende namen tegen, zoals Elsie Svennäs. Nu kan ik ook eens een onvertaald boekje over Lappteknik van haar in m’n shop te hebben.
Veel boeken over Hardanger en Samentrekwerk vonden in de zestiger en zeventiger jaren hun wegen naar Nederlandse huizen; deze boeken waren hier ook geliefd.

De bovenste drie boeken van deze collage tonen de rijkdom van het Deense en Zweedse handwerk. Het zijn wat oudere boeken met zwart-wit foto’s van bijzondere handwerken uit het verleden.
En dan zijn er de uitgaven van de Haandarbejdets Fremme. Een paar mooie oude tijdschriften voor de liefhebber.

Het Deense boekje over Sprang heeft niet echt een goede voorkant, vind ik. De combinatie van Sprang met kaartweven wordt wel besproken, maar ook nog veel meer sprang-variaties. Komt daar trouwens de naam sprong-variatie vandaan?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quick Quilts maken

Voor wie graag een quilt wil maken, maar opziet tegen het vele werk: deze boeken laten zien hoe je met snelle snijtechnieken en slimme combinatietaktieken een optimaal effect kunt krijgen.
Het boek Shortcuts legt de nadruk op de snijtechnieken
A Flying Geese Quilt moet mogelijk zijn om te maken in één dag
Weekend quilts is het enige Nederlandse boek in deze serie
Quick-method Quilts en Quick Quilts zijn mooi en dikke boek met verrassende quilts waarbij (zoals gewoonlijk) het effect groot is door de mooie combinaties
Quilts in a hurry is een andere manier om te zeggen dat je deze quilts snel kunt maken, haastwerk is natuurlijk niet echt wenselijk.
Want bij quilts maken gaat het om het plezier! Het probleem is alleen dat er zòveel mooie voorbeelden en tentoonstellingen en boeken en patronen zijn, dat je er heel hebberig van wordt. Je wilt eigenlijk heel véél maken! Dus daarom is het toch wel fijn dat er bij al die boeken en patronen ook een paar boeken zijn die speciaal nadruk leggen op hoe je zo’n nieuw project nou een beetje snel en efficiënt kunt aanpakken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kuifleeuwerik

Kuifleeuwerik in Apeldoorn!
Dat is al een week groot nieuws voor vogelaars. Uit het hele land komen ze naar het Stationsplein en staan en liggen ze op het plein en het gras, met hun grote telelenzen gericht op het kleine vogeltje.
Gisterochtend bracht ik mijn lief naar de trein en stonden we ook ineens tussen de vogelaars. Er hing een super-sfeertje! Iedereen was vrolijk, al die dure apparatuur benadrukte het gevoel van hoe bijzonder het is om een bijna-uitgestorven diertje te zien, het zonnetje scheen en het was gewoon een mooi moment. Ik zwaaide m’n man uit en keerde weer terug naar de andere ‘mannetjes’. Daar stond ik nog een tijdje gewoon te genieten.

“Volgende week staat het hier stampvol” zei ik tegen één van de vogelaars naast me. “Nu met enkele tientallen, straks met tienduizenden.” Hij keek me vragend aan. “Volgende week komt Sinterklaas hier aan”, gaf ik als toelichting. Ik ben bang dat het vogeltje dan wel weg zal vliegen. Daarom denk ik dat ik vandaag of morgen nog eens ga kijken. De kuifleeuwerik zit er al een week en wie weet nog wel een paar dagen. Zò leuk!

Op het maxi-patroonblad met vogels van Eva Rosenstand schoof ik het kleine foto’tje wat ik zelf maakte van de Apeldoornse Kuifleeuwerik. Hij was bovenop een lantaarnpaal gevlogen (toen ik even naar de trein aan het zwaaien was), en daarna naar een plantsoentje verplaatst. O, die opwinding bij zo’n groep vogelaars! En ik deed zelf ook mee. Je volgt zo’n diertje met je ogen en bent blij als je hem nog kunt blijven zien. En dat is precies wat je ook kunt doen als je deze mooie vogels wilt gaan borduren!

Lees reacties (2) of geef een reactie