4 mei, dodenherdenking

Groot wit gebreid kleed

Vier mei, dodenherdenking. Buiten is het stil, en daardoor hoor je de merels extra goed fluiten. De vlag hing ik uit, halfstok. Op m’n blog wil ik er toch ook wat aandacht aan geven, aan dodenherdenking. Het is een handwerkblog, dat weet ik wel. Niet goed om al te vaak heftige dingen aan te roeren. Maar op zulke dagen lijkt het dan zo oppervlakkig om met je hobby bezig te zijn. En dan wil ik toch even een foto plaatsen om iets weer te geven van deze dag. Dodenherdenking, ik ben er ook weer stil van. Net als ieder jaar. Het is na 70 jaar nog steeds onbevattelijk wat er gebeurde. Stilstaan bij hen die vielen. Maar degenen die de oorlog overleefden, gaven de boodschap door: we mogen vèrder leven! En het is waarschijnlijk één van die vrouwen geweest – voor de oorlog geboren en nà de oorlog een gezin gekregen – die na de oorlog de draad weer oppakte en met vaardige handen dit kleed breide. Een kunstwerk. Net zoals de levens van degenen die verder leefden, ook kunstwerken zijn. Mensen die veel meemaakten en veel moesten verwerken en tòch kunstwerken maakten en waren. Vanavond denken zoveel van deze oudere mensen aan wat hen en hun geliefden is overkomen. En wij gedenken met hen mee.

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Kwak en krak in het brak wak

Borduurwerkjes van kinderen

Borduurwerkjes (voor op vakantie)

Tasjes van oud sloop

Reacties

  1. Amen!! Ja, Margriet, Amen. Laten we altijd blijven herdenken en ontzet zijn -nog steeds- om wat er is gebeurd en hoe dat toch in vredesnaam mogelijk was…. mensen onder elkaar…..

  2. eehhmm…Margriet, het kleed is gehaakt en komt, dacht ik, uit een durable boekje.

    • Ik ben al jaren op zoek naar dit patroon van het kleed. OOit gehaakt voor een buurvrouw maar patroon is weg. Weet jij waar het in stond?

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen