De levensboom

Mijn moeder leefde met God.
En zij stierf met God.

Elke dag las zij uit haar dagboekje. Elke dag las zij de bijbelteksten voor die dag en vaak was ze daar opgetogen over omdat het zo toepasselijk was.
Voor de laatste dag van haar leven stond er: “Hij doet mij nederliggen in grazige weiden.”

Ik was op die laatste dag van haar leven in het bos. Ik wilde die dag een levensboom borduren. En ik wilde die in het rood. Toen hij klaar was prikte ik hem op de boom waar ik onder had gezeten.

De volgende morgen vroeg kwam er een telefoontje van mijn zus. We pakten ons boeltje in en reden gauw naar ons ouderlijk huis. Ik liep gelijk door naar boven en ik zag haar. Ze was het, en toch ook al niet meer. Ze lag daar. Mijn mama, mijn lieve moeder. Mijn hele leven was ze er en nu ineens niet meer.

Later kwamen er meer mensen. Het huis liep vol. We waren allemaal bij elkaar. We belden en regelden en dronken koffie. Het was goed.
“Heb je het dagboekje voor vandaag al gelezen?” vroeg m’n zus. Het lag opengeslagen op de vleugel.
“In zijn schaduw begeer ik te zitten…. Hij heeft mij gebracht naar …huis en zijn banier over mij was de liefde.”

Mijn moeder heeft veel liefde gegeven en ontvangen. Ik mis haar nu al zo. Maar ik ben ook heel dankbaar over het vele wat  zij heeft gegeven en betekend.
Nu heeft ze rust.

Voor ons nog niet. We moesten opschieten. De begrafenisondernemer kwam al bijna. We zochten haar kleren uit. Haar rode rok die haar zo goed stond. Haar rode vest wat ze vaak had gedragen en wat zo lekker zat.

Mijn moeder. Wat was ze mooi, wat was ze lief, wat was ze sterk.

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Speelse omslagdoek

Trui breien, of toch maar niet

Winter crocussen

Boze buren balen van boom

Reacties

  1. Margriet van harte gecondoleerd. Heel veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies. Het moet je troosten dat je moeder gelovig was. Lieve groet Aline uit Den Haag

  2. Ach Margriet!
    Wat een verlies. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte.

    Zij, die jullie liefhadden en verloren,
    is niet meer waar zij was
    maar altijd waar jullie zijn.

    liefs Ine

  3. Margriet , gecondoleerd met het verlies van je moeder.
    Hou de mooie herinneringen aan haar bij je en ze zal bij je zijn.
    Lieve groeten Mien B.

  4. Margriet, gecondoleerd. Wat fijn dat je de laatste tijd zo vaak bij haar was. Dat heeft jullie vast allebei goed gedaan en heeft jou mooie herinneringen gegeven.
    Jij en familie veel sterkte.
    Lieve groeten. Tineke

  5. Ach Margriet, wat verdrietig om je lieve moeder te moeten verliezen.
    Gecondoleerd, ook voor je familieleden.
    Ik heb Psalm 23 gelezen, wat een bemoediging mag dit voor jullie zijn.
    Veel sterkte de komende dagen.

    Lieve groet,
    Rita

  6. Dag Margriet en familie,
    Wat een triest bericht en wat is het verdrietig dat je nu je moeder moet missen. Mooi dat jullie de laatste maanden zoveel tijd met elkaar hebben kunnen doorbrengen, maar wat zul je haar missen.
    Heel veel sterkte gewenst voor allemaal.
    Lieve groet,
    T.

  7. HANNIE GAMLIELI zegt:

    MARGRIET,GECONDOLEERD MET DIT GROTE VERLIES. HANNIE GAMLIELI.

  8. Margriet Hof zegt:

    Heel hartelijk dank voor jullie reacties!
    Ik kreeg ook reacties per mail.
    Deze doen me heel goed. Ik ben best verdrietig, en het meeleven is fijn.

  9. Lieve Margriet,
    Van harte gecondoleerd met het verlies van je moeder. Wat een intensieve dagen zijn dit voor je. Fijn hoe je over haar schrijft. Zo wordt het wel heel persoonlijk.
    Wat een bijzondere teksten had het dagboekje voor 2 september. Ik hoop dat je daar zelf ook kracht en troost uit put.
    Liefs, Betsy

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen