De nieuwe zijderoutes

Mijn kerstboom is dit jaar helemaal kaal. Gewoon alleen een kunststofboom die we voor een paar euro ergens kochten. Geen zin in blinkende balletjes. Ik hing er een vilten kameel in, alleen even voor de foto. Een schattig kameeltje gemaakt in Nepal. Daar hebben ze grote kundigheid in het verwerken van vilt. Afgelopen zaterdag waren we in de stad en kochten we twee boeken: Vilt maken (want dat is hier nu ook volop in de mode). En een boek over de Nieuwe Zijderoutes. De auteur toont aan dat de wereld sinds 2015 drastisch is veranderd. “Vroeger leidden alle wegen naar Rome, maar tegenwoordig leiden ze naar Beijing.” Het netwerk van relaties langs de nieuwe zijderoutes en laat zien wat het effect zal zijn van deze voortdurende verschuivingen in het machtscentrum.

Dus zo’n boek is wel interessant om zo aan het eind van het jaar te lezen. Die hele bijzondere laatste week van het jaar. Waarin je bezig kunt zijn met creativiteit (zoals zelf vilt maken) of met alles willen lezen wat je nog wilt lezen (ik heb nog wel een paar stapeltjes liggen). Of met het klaarmaken en opeten van lekker eten. En met het onderhouden van familie-relaties, dat deden wij o.a. gisteravond met een groot gezelschap. We staan aan het begin van een hopelijk mooie laatste week van 2018. We kunnen aan het eind van deze dag misschien ook nog kijken naar Parelmoerwolken. We leven in een bijzondere tijd, er gebeurt van alles. In de hemel en op de aarde.

Het zijden kleedje erfde ik van m’n moeder en ik vind het prachtig. Het ligt nu op onze salontafel. Mijn kerstboom mag dit jaar kaal zijn, daar voel ik mij prettig bij. Het kameeltje haal ik er nu weer uit.

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Zandloperquilt

Linksaf-rechtsaf

Bont geborduurd

Een gehaakte tas vol met kleine handwerkjes: Give away!

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen