Dorus Rijkers

Borduurwerken Zeeman met pijp Dorus Rijkers
In een eerder blogje over de tapisserie-schilderijen met afbeelding zeeman-met-pijp benadrukte ik de verschillen die verkregen worden door het gebruik van net iets andere kleuren. Het rechter-schilderij maakte ik al eerder los uit de lijst om op te sturen, en nu werd ook het linkerschilderij besteld en gaat vandaag op de post. En voordat ik dat doe, wil ik er eerst nog even een stukje over schrijven. Dit borduurwerk wordt meestal zeeman-met-pijp genoemd, maar dat maakt de man zo anoniem. Terwijl het oorspronkelijke schilderij juist is bedoeld om hem uit de anonimiteit te halen, en hem de eer te geven die hem toekomt. Deze man is namelijk een held!

Dorus Rijkers is een van de bekendste redders van schipbreukelingen uit de Nederlandse geschiedenis. Hij leefde van 1847 tot 1928. Hij verwierf roem door een paar barre tochten als schipper op een zelfrichtende roeireddingsboot. Verder is hij ook bekend geworden als de “Heldersche Mensenredder”, dat werd het symbool bij wervingsakties voor Nederlandse reddingsmaatschappijen.

In 1872 heeft Rijkers eens met zijn eigen boot 25 mensen gered van een gestrande Nederlandse Tapisserietas man met pijp.boot. En in totaal heeft hij met zijn bemanningen meer dan 500 zeelieden gered, totdat het reddingswerk hem te zwaar werd. Maar het inkomen van ‘gepensioneerde’ redders was in het begin van de twintigste eeuw niet best geregeld, en daarom had hij tot ver na zijn zeventigste jaar allerlei bijbaantjes nodig om te kunnen overleven. Hij moest bijvoorbeeld een gouden eremedaille verkopen om een fiets te kunnen kopen. Van de meer dan 500 geredde drenkelingen en van de rederijen heeft hij nooit een blijk van waardering ontvangen. Hij was daar zelf vrij lakoniek over en vond dat hij weinig te klagen had.

Gelukkig kwam er verandering. In 1923 werd het Helden der Zee-fonds “Dorus Rijkers” opgezet om geld in te zamelen voor oud-redders en hun nabestaanden. En bij diverse wervingscampagnes voor nieuwe redders werd altijd de naam en portret van Dorus Rijkers gebruikt, wat zeker heeft bijgedragen aan zijn grote naamsbekendheid en populariteit als symbool van de Nederlandse redders in het algemeen.
In de jaren twintig werd hij eens uitgeroepen tot de populairste man van Nederland.

In de jaren zestig hing het tapisserie-werk van de man-met-pijp in veel huizen aan de muur. En nu we nog wat verder in de tijd zijn, worden deze oude borduurwerken niet altijd meer gezien als de beeltenis van de vroegere held. Voordat mijn borduurwerk vandaag opgestuurd wordt, wilde ik graag de naam van deze man nog eens onder de aandacht brengen. Niet zomaar een zeeman, maar een zeeheld!

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Tas bij fontein

Hertjes tas bij fontein

Gehaakt koord in golvende lijnen

Leer beter haken

Kwartaalblad voor kreatieve handvaardigheid

Reacties

  1. Wat een leuk bericht. Dank je wel. Ik heb het borduurwerk laatst gekocht met de bedoeling er een tas van te maken. Maar het is wel erg groot.
    Bij jou is het al ern tas ,zie ik. Moet ik ertoch ook maar aan geloven.

  2. Dorus Rijkers en Klaas Toxopeus zijn voor mij bekende personen. En ik dacht altijd dat de laatste een zelf richtende reddingsboot had uitgevonden. Had ik het mis.
    Klaas werkte vanuit Oostmahorn, hij is een broer van Jan die de laatste strandvoogd van het eiland Rottum was. Jan zijn dochter Wiepke woont op Texel en werkt bij Eco Mare.
    Ik kiep ook altijd wat geld in de doosjes in de vorm van een bootje op de toonbanken bij viswinkels. Zij ondersteunen ook het reddingswezen…

    • Margriet zegt:

      Hartelijk dank voor deze extra informatie, Jantje. Dat van die zelfrichtende reddingsboot had ik van Wikipedia. Ik denk dat we in Nederland wel trots mogen zijn op de redders die zich tot het uiterste inzetten om anderen te redden, en het is leuk om iets van de geschiedenis te weten.

  3. Wilma slob zegt:

    Goeiemorgen Margriet, inderdaad werd Dorus Rijkers vroeger geborduurd ,en wel ook door mijn moeder . Ze heeft er twee of drie gedaan ,n.l. Voor mijn oma en voor haar zus. Ik weet nog wel dat ze er helemaal weg van waren. Nu ik niet alleen zijn naam (die kende ik al)maar ook zijn geschiedenis ken vind ik het eigenlijk nog mooier. Dankjewel voor je verhaal. Groetjes Wilma Slob Arkel

    • Margriet zegt:

      Hallo Wilma, wat bijzonder dat jouw moeder er vroeger wel drie borduurde! Het was inderdaad een heel populair borduurwerk want je komt het nu wel vaker tegen. Het lijkt mij dat het ook wel een prettig borduurwerk was, met redelijk grote vlakken en niet al te veel details. Heb jij er zelf ook één?

  4. Interessant stukje geschiedenis, leuk! 🙂

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen