Een oud kasteeltje

Vroeger was een korte vakantie net over de grens een hele belevenis. In een pension in Duitsland of België, en dan genieten van het uitzicht en de heel andere omgeving. Van de vakwerkhuizen en van de watervallen. En van de kastelen! Wat zijn er veel kaarten verstuurd naar huis, met op de achterkant de tekst: “Het is hier prachtig, h.gr.” In de eerste helft van de vorige eeuw waren die kaarten nog èchte foto-kaarten, en dan natuurlijk in zwart-wit.

Kastelen werden soms ruïnes en ook die waren interessant om te bezoeken. Misschien heeft iemand na thuiskomst van zo’n vakantie in het buurland geprobeerd haar indrukken vast te leggen. Een kaart was onvoldoende. De vakantie had misschien wel zò’n indruk gemaakt dat er een borduurwerk kwam. En toen dat klaar was, heeft iemand dat heel degelijk ingelijst.
Ik vind het wel iets aandoenlijks hebben, dit hele oude schilderijtje. Ik plaats het in m’n shop en hoop dat het ergens heel mooi tot z’n recht komt. De ansichtkaarten zijn van mijn grootvader geweest, en ik vind het leuk om te bedenken dat hij ook ergens in die eerste decennia van de vorige eeuw heeft rondgelopen in die vakantie-dorpjes. En genoten heeft van het uitzicht. Misschien ook wel de trappen van een oud kasteel beklommen.

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Vijf oude merklappen

Mijn geborduurde kussens

De bessen van de Pollekamp

Visite

Reacties

  1. Oude ansichtkaarten. Zo leuk! Je moet wel bewaarlust hebben, want de ansichtkaarten worden pas na meer dan 40 jaar écht leuk, heb ik gemerkt. Ook zo mooi om nu te zien is welke ansichtkaarten werden gekoesterd door je opa en oma, of door je ouders. Want niet alle kaarten die ze tijdens hun leven ontvingen werden bewaard………….. Bij ons in de familie werden postzegels verzameld, dus op de meeste kaarten ontbreken de zegels. En dat is nou weer erg jammer.

    • Margriet Hof zegt:

      Heel herkenbaar, dat postzegels afweken van ansichtkaarten. De postzegel had hogere verzamelwaarde dan de kaarten en dat vinden we nu jammer.
      Inderdaad, het duurt een tijdje voor oude ansichtkaarten weer leuk worden. Wie weet worden die massaprodukten van onze tijd ook nog eens begeerlijk, in dit email-tijdperk, maar dat kunnen we ons nu nog niet voorstellen.

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen