Granny square deken langs de IJssel

Granny square deken langs rivier

Soms kan ik haast niet geloven wat ik allemaal zie op andere handwerkblogs en websites. Er is zo’n enorme explosie gaande van handwerk! Heel veel vrouwen laten heel veel prachtig handwerk zien en soms duizelt het me gewoon. Daarin zal ik vast niet de enige zijn. Vooral granny squares zijn dit jaar favoriet in handwerkland en er worden steeds weer nieuwe toepassingen voor bedacht. Het begon natuurlijk allemaal met de oude vertrouwde deken. Ondanks de vele aanlokkelijke plaatjes die ik de afgelopen tijd zag, ben ik zelf nog niet begonnen aan zo’n deken. Want ik had er al één voordat deze grannies zo in de mode kwamen. Deze deken was oud en versleten toen ik hem ongeveer vijftien jaar geleden kocht op een rommelmarkt. Ik had er veel werk aan om hem op te knappen en maakte er ook met vasten een zwarte rand omheen. Toen dat klaar was, borg ik hem op. Eigenlijk schaamde ik me er een beetje voor dat ik zoiets mooi vond. Het was ouderwets en dat paste gewoon totaal niet in de negentiger jaren. Niemand had zo’n deken en ik werd een beetje vreemd aangekeken toen ik met die rand bezig was. Hoe anders is dat nu!

Voor mij was het dus erg makkelijk om met deze mode mee te doen: ik hoefde alleen maar deze deken van zolder te halen. Vorige week vond ik dat deze deken nog wel wat verder in de openbaarheid mocht treden. Ik nam hem mee in de auto voor een tochtje naar de andere kant van de IJssel. Aan beide kanten van de rivier hing ik hem op. In het kader van ‘meer ruimte voor de rivier’ wordt er op verschillende plekken hard gewerkt om land geschikt te maken om hoog water op te vangen. Ik vond die baggerbuizen wel decoratief voor mijn deken.

Granny7 square deken over baggerbuis

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Zelf cider gebrouwen

Kerstpakket

Het straatje van Vermeer

Tapisserie wol

Reacties

  1. Zo’n deken heb ik ook nog. Gemaakt door en gekregen van mijn tante (zus van mijn Moeder) als kerstcadeau toen ik in december 1977 in Amerika logeerde bij mijn nicht (haar dochter). Ik heb hem over de rugleuning van de bank gehad; gebruik hem in de herfst nog altijd op mijn bed. Ik vind dat lekkerder dan een fleecedeken, dus…..ben ik er nog steeds heel blij mee. Mijn tante is lang geleden gestorven en in augustus is mijn nicht overleden. Het is letterlijk en figuurlijk een “warme” herinnering.
    Groet,
    Rya

  2. Dag Margriet,

    alweer superfoto’s. Inderdaad mooi bij de baggerbuizen.

    Het gevoel van duizeling bij zoveel productie in blogland overvalt mij soms ook. sterker zelfs: het overvalt me soms in mijn eigen huis wanneer ik mijn stoffenkast opendoe en zie wat ik nog allemaal wil maken. 🙂

  3. Prachtige deken en een heel mooie foto!

    Nu met internet is het makkelijker om elkaars werk op foto’s te bewonderen. Achter bijna elke werkstuk zit een verhaal, soms staat dat erbij, soms niet, maar geen 2 verhalen zijn hetzelfde, net als de mooie maaksels. Ieder z’n eigen moois! 🙂

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen