Kashmir sjaals

We leven niet meer in een ‘maatschappelijke consensus’. En ook niet meer onder de heerschappij van één gemeenschappelijke mode of ideaal of mening over wat mooi is. Onze maatschappij is uiteengevallen in subculturen. En daarin gaan we eclectisch om met het verleden. Dat betekent dat we naar believen feiten en fragmenten uit de geschiedenis opdiepen die ons in het heden goed van pas komen. Ook in de mode. Daarbij past ook dat er òveral onderzoek naar wordt gedaan. Als we iets interessant vinden, dan zijn er altijd wel mensen of musea die grondig onderzoek doen of een tentoonstelling organiseren over een bepaald onderwerp en daar is dan ook veel belangstelling voor.
Opvallend bij deze interesse voor historische onderwerpen is de keuze voor een zekere kleinschaligheid. We hebben voorkeur voor het regionale, voor details uit de cultuurgeschiedenis, voor een benadering die we kunnen begrijpen.

Deze gedachte wordt verwoord in de inleiding van het boek Kashmir sjaals (en ik maakte er een begrijpelijke samenvatting van). Dit boek werd uitgegeven naar aanleiding van een tentoonstelling hierover in 1987. Het Haagse museum speelde daarbij in op de sterke onderstromen in de culturele atmosferen. Daarmee wordt bedoeld dat er aandacht was voor de confrontatie tussen Europa en ‘het Oosten’. De dingen staan niet op zichzelf, maar ze staan in een context. Ook de prachtige Kashmir sjaals die in Europa werden geïmporteerd en later nagemaakt, zijn niet los te zien van de ontwikkelingen in de handel in vroeger tijden.

Deze inleiding helpt mij om een gedachte te verwoorden die ik met mijn handwerkboeken ook al een tijdje hebt. Eerst vond ik alles gewoon ‘leuk’ of ‘mooi’ maar hoe langer ik met al die boeken bezig ben, hoe interessanter ik het vind om de dingen in een context te zien. Daarbij realiseer ik me dat ‘de geschiedenis’ bepaald niet altijd ‘leuk’ was. We kunnen wel bewondering hebben voor de mooie dingen die ze vroeger maakten, maar de maatschappelijke druk en de beperkingen van de omstandigheden waarin dat vroeger werd gemaakt zijn heus niet altijd zo gezellig geweest.

En nog een andere gedachte: sommige boeken zijn leuk genoeg om op mijn blog even in de aandacht te plaatsen. Maar dat kon en kan niet bij ìeder boek. Ik loop toch al een beetje vol met al die blogjes….
En ook: bij sommige boeken plaatste ik een paar foto’s van pagina’s van het betreffende boek in m’n shop. Zoals bij dit boek: om een indruk te geven van hoe interessant die geschiedenis is. Lees zelf maar!

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Patchwork Pastel Pannelappen

Gehaakte witte kleedjes groot en klein

Terug uit Amerika

Parel katoen

Comments

  1. Marion Strik zegt:

    Ook al zo leuk, ik draag bij mijn klederdracht een doek met paysley motieven, geen wol, maar van zijde. Er wordt vaak de link gelegd met de doeken die over de naaimachine, tafel lag of aan de schoorsteen werd opgehangen. Maar die van mij is niet zo zwaar en staat erg mooi.

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen