Knallen en knalkleuren

Traditiegetrouw op zondag op mijn blog een kussen.
Op mijn verjaardag: een persoonlijk kussen!
En op oudejaarsdag: een knalkussen!

Bloggen = keuzes maken, schreef ik gister. En nu had ik zomaar zin om de keuze te maken voor flink wat gemopper op mijn blog. Gewoon om me af te reageren. Over 90 % van de Nederlanders die lijdt onder het vuurwerk van 10 % die het graag wil verzieken voor de rest. En over de overheid die dat allemaal maar goed vindt. Slappe overheid die geen verbod durft in te stellen. Na drie regels van zo’n mopperblogje zouden jullie dan wel hebben begrepen dat ik domweg slecht had geslapen. Dat ròtgeknal ook! Vreselijk vind ik het. Waarom mag dat allemaal?

Maar toen zette ik mijn computer aan (o ja, die doet het weer! Mijn zoon zette er op tweede kerstdag een nieuwe voeding in!). En toen was er een lieve reactie van een bloglezeres. Ze feliciteerde mij met m’n verjaardag (dat had mijn man ook al gedaan hoor! Ik ben dus gewoon een gelukkig mens, dat ik door hem gefeliciteerd mag en kan worden). En ze zei dat ze het elke dag een feestje vindt om m’n blogjes te lezen. Wow, daar ben ik gevoelig voor, voor zulke reacties!
Ik voelde m’n mopperbui wegtrekken (dat is maar beter ook, want er staat ons nòg zo’n slecht-slapen-nacht te wachten), en ik kreeg weer zin in de dag. Ik pakte m’n kussen van de bank en legde het buiten in het meest troosteloze en verregende hoekje van de tuin. Dat kan eigenlijk niet, want àlles buiten is troosteloos en verregend. Van dat heerlijke sombere grauwe weer, waarop je hoopt dat alle vuurwerk-afstekers geen zin hebben om naar buiten te gaan.

En dit is dus mijn kussen! Twintig jaar geleden gemaakt toen we hier kwamen wonen en ik al mijn restjes van een vorige periode wilde opmaken. Ik pakte een groot stuk stramien en zocht alle m’n resten wol bij elkaar in rood en oranje en geel en roze en paars en bruin. Een uitdaging om daar een geheel van te maken! Restjes smyrna en restjes breiwol: alles kon ik gebruiken.

En nu is dus mijn boodschap: knallen kun je ook met kleuren! Het hoeft niet met vuurwerk.

Maar goed, ik zal ophouden met gemopper en gemoraliseer en er een andere draai aan geven. Ik zal maar weer denken: leuk dat iedereen vuurwerk afsteekt voor m’n verjaardag! Ik wordt er héél blij van!

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Tijdschriften Haken met plezier

Onder de appelboom

Alles over handwerken

Randje per dag

Comments

  1. Mieke van Yperen zegt:

    hallo Margriet,
    van harte gefeliciteerd met je verjaardag en een heel goed en gezond 2018 gewenst. Ik hoop dat je nog heel veel jaren door kan/wil gaan met je leuke blogjes. Daar word ik blij van en haal er inspiratie uit voor nieuw handwerk.
    Zo ben ik net begonnen aan een gebreid handdoekje van dunne katoen, ik heb nog heel veel bolletjes liggen waar ik niet goed wist wat ermee te doen. Dus bedankt voor de tip en een rustige jaarwisseling met hopelijk niet al te veel geknal. Toch goed van je dat je er weer een positieve draai aan geeft!
    hartelijke groet

  2. Hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag!

  3. Dat was ik even vergeten….dat jouw nieuwe jaar een dag eerder begint!
    Margriet van harte gefeliciteerd. Dat het weer een mooi nieuw jaar mag worden met vele leuke creatieve “werkjes” tweedehands en/of nieuw.

    En voor wat mij betreft……ik hou meer van jouw geknal dan van dat wat ook hier te horen is.
    En jouw knallen…daar heb je een heel jaar plezier van en niet enkel een avond met kruitdampen na afloop.

  4. Gretha Reitsma zegt:

    Beste Margriet, Heel mooi dat vuurwerkkussen! Hoeveel bolletjes per kleur heb je gebruikt?
    Lijkt mij leuk om ook zoiets te maken maar ben bang dat ik niet met m’n garen uit kom!
    Geniet erg v je blog! Heb momenteel te weinig tijd om veel te handwerken . Verlang er wel naar om weer naar hartelust te kunnen haken, breien naaien en borduren.
    Het kussen is prachtig en inspireert mij!
    Groetjes Gretha

    • Margriet Hof zegt:

      Hallo Gretha,
      Wat leuk dat je geïnspireerd bent geraakt door m’n knal-kussen. Ik maakte het van restjes, dus ik kan geen antwoord geven op de vraag hoeveel bolletjes ik heb gebruikt. Ik verzamelde zoveel mogelijk dikke garens, maar als ik niet genoeg kon vinden, dan nam ik gewoon een dubbele of driedubbele of vierdubbele draad. Net zolang tot het dezelfde dikte had als smyrna-wol. Ik knoopte met een smyrna-naald (haak).
      Het geeft veel voldoening om op zo’n manier allerlei restjes op te maken.
      Ik wens jou ook veel ontspanning toe met handwerken! En als je weinig tijd hebt, dan is zo’n kussen juist erg leuk, omdat je nooit in de war raakt en omdat het niet erg is als het een tijdje blijft liggen. Gewoon een makkelijk en uitdagend project.

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen