Melodie en melancholie

Zolang als ik me kan herinneren was 12-12 een bijzondere dag. Dan was m’n vader jarig. Dan waren we vrolijk in het grote huis. Hij was een sprankelende en bruisende man, vòl ideeën en invallen en woordgrapjes en melodieën. Dan kreeg hij een idee en sprong achter de piano en dan componeerde hij een lied en vulde het huis met noten en woorden. Hij schreef vele artikelen en boeken, vulde websites en lezingen. Hij reisde eerst door het hele land en later door de hele wereld. Hij hield van de wereld en hij hield van mensen maar hij hield het meest van ons. Het was een schok toen hij plotseling overleed. Een Duitse professor schreef een brief aan de Nederlandse krant en zei: “Dat moeten jullie wèl aandacht aan besteden hoor, want hij was een opmerkelijke man!” We kregen veel reacties op zijn overlijden en die probeerden we te verwerken door zelf ook theologie te gaan studeren. Zo waaierde zijn invloed nog wat verder.

Mijn moeder bleef achter in het grote huis en bleef daar nog wonen. Elk jaar zochten we haar op op 12-12. Dan haalden we herinneringen op en aten taart en vertelden elkaar verhalen. Dit voorjaar werd mijn moeder 90 en een paar maanden later overleed ze. Mijn vader zou vandaag ook 90 zijn geworden. Daar denk je dan aan. Ze hadden me er al voor gewaarschuwd: je gaat de eerste-keer-dat-bepaalde-data-passeren nog wel merken! Ja, dat doe ik.

Vandaag ga ik nog een keer naar het grote huis met de grote tuin. Ik neem een snoeischaar mee en ga armen vol groen plukken. Die ga ik in m’n eigen huis neerleggen. Dat deed ik vroeger ook. Er was altijd wel wat te plukken en te halen daar. Vooral woorden, heel veel woorden. Ik ga vandaag nog wat artikelen lezen die ik daar nog kan vinden. Mijn vader schreef zòveel, ik heb nog lang niet alles uit. Mijn vader was een boeiende man en ik hield van hem. En van m’n moeder. Het zal vandaag vreemd zijn, de eerste keer 12-12 zonder hen.

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Tapijten rond de oude wereldzee

Winkeltje Soedidee in Vaassen

Winkeltje Soedidee in Vaassen

Grote antiekmarkt in Apeldoorn

Naar de stembus

Reacties

  1. Inderdaad, die eerste keren zonder………. het blijft even akelig kil aan je ribben kleven;

  2. Mien Boerekamp zegt:

    Maar door de goede herinneringen zijn ze toch bij je .

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen