Oude Ariadnes uit de begintijd

Alle oude Ariadnes lagen bij mij op de grond om te worden uitgezocht. Die oude nummers zien er vaak wat verfrommeld uit. Het papier was van veel mindere kwaliteit dan we nu gewend zijn en daardoor sleten de ruggen gauw door. Ook waren de losse werkbladen net iets groter dan het tijdschrift zelf, wat ook voor een minder mooie aanblik zorgde. Maar verder zijn die oude nummers erg leuk om weer te zien! De mensen die zich een abonnement konden veroorloven, bewaarden hun nummers vaak tientallen jaren. Toch zijn er niet zo heel veel van bewaard gebleven, veel minder dan de Ariadnes uit latere jaren. Maar deze stapeltjes heb ik en kan ik binnenkort in m’n shop zetten.

Het ‘Maandblad voor Handwerken’ (zo heette de Ariadne eerst) begon te verschijnen net na de oorlog, in 1947. Van het vierde nummer uit dat eerste jaar heb ik alleen de cover, die iemand kennelijk leuk genoeg vond om te bewaren. En ik vind die voorkant ook heel leuk, vanwege de aansluiting op mijn blogje van een paar dagen geleden. Daarin liet ik een paar oude fietskaarten zien. Op dat blogje kwam een reactie dat het verbazing wekt dat men vroeger grote afstanden aflegde op de fiets, met slechts zo’n eenvoudige routekaart. Of alleen een papiertje waarop de plaatsnamen stonden waar men naar toe moest fietsen. De foto op de voorkant van dit vierde tijdschrift biedt een beeld bij deze herinnering: een vlotte vrouw bij haar fiets, en zo zagen veel vrouwen er in die tijd uit. Er werd heel wat afgefietst en daar bleef je slank bij.

2 reacties op “Oude Ariadnes uit de begintijd”

  1. En dan ook nog te bedenken dat mijn ouders (als nog ongetrouwd stel) vanaf 1947 op de fiets met de tent op vakantie in Nederland gingen. Mijn moeder had er zelfs nog korte aantekeningen van en hoewel ze in augustus gingen hebben ze heel veel regen gehad en mochten zelfs een keer in een schuur bivakkeren omdat alles zo nat was. Dat deed mij weer denken aan de eerste vakanties van mijn man en mij, met de trein, met tent, naar Oostenrijk en Zwitserland. In ons latere leven (tent en auto) nooit meer zoveel regen als toen in vakanties gehad. Zelfs het leer van mijn schoenen was doorgerot, we treinden om onze sokken te laten drogen en door te warmen.

    1. Wow, wat een ‘vrolijke’ herinneringen! Jullie waren wel dapper hoor!
      Maar inderdaad, begin jaren tachtig waren we nog niet zo rijk dat we allemaal met auto’s naar de bergen konden. En als je ze toch wilde zien, dan moest je met de trein.
      Nu kun je er met een glimlach op terugkijken, en bedenken dat het sinds die eerste vakanties steeds comfortabeler en luxer (en droger) is geworden.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer lezen? Wellicht is dit interessant...

Scroll naar top
Archief van de blogjes
Blogjes per week

De laatste 15 weken worden weergegeven

Blogjes per maand

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013