Popje aan de rand van het land

Het klederdrachtpoppetje (wat ik in oktober meenam op vakantie) staat op het uiterste zuid-westelijk puntje van Nederland. Dit is natuurgebied Het Zwin. We maakten nog een avondwandeling en zagen de zon zakken en de avond vallen (wat een aparte manier om dat te zeggen eigenlijk, het vallen van de avond). Het zijn van die magische momenten die je zo intens kunt beleven. De rust, de rand van het land, de ruimte. In een vorig decennium waren we hier ook eens geweest en zoiets blijft dan heel lang in gedachten en als je er dan nòg eens komt dan geniet je er haast nòg intenser van.

Op die avond genoot ook bijzonder van het foto’s maken, en ik verheugde me er al op om deze te laten zien. Maar als je dan weer terug bent van vakantie, dan zijn er weer zoveel àndere dingen en dan blijven soms toch de mooiste foto’s nog liggen. Nu dan dit schatje, misschien kun je erbij denken dat ze Sinterklaas weer wegwuift, op weg naar waar hij vandaan kwam. Het popje heb ik nu wel vaak genoeg laten zien, tijd voor een plekje in m’n shop. Het is maar een simpel toeristenpopje, maar eigenlijk vind ik iets nooit ‘maar’ toeristenspul. Er wordt toch iets overgebracht, uitgedrukt, en ook al is dat machinaal of op grote schaal gedaan, het hééft toch wat. Over het Zeeuwsch Volk in Zeeuwsche dracht werd in 1935 al een boekje geschreven, met nog veel mooiere foto’s dan de mijne, want die foto’s waren van èchte mensen. Het is een deeltje uit de Libellen-reeks, en het geeft weer hoe de dracht in Zeeland belangrijk was. En misschien wilde ik dat met mijn ongewone foto ook wel uitdrukken, hoe mooi dat was.

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Uit de tijd van de breimachine

Gebreide handdoekjes

Spijkerbroekenblauw

Appels in manden

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen