Stoplap uit 1766 – gemaakt met echte zijde

stoplap 1766
Stoplappen staan weer volop in de belangstelling. In de 18e en 19e eeuw leerden meisjes vanaf 11 jaar stoppen maken, een techniek die ze later konden gebruiken om sleets of kapot geraakt linnengoed te kunnen repareren. Meisjes van de hogere stand kregen ook gelegenheid om prachtige stoplappen te maken waar wij nu met veel bewondering naar kijken. In veel musea zijn wel een paar oude stoplappen te bewonderen, en ze worden ook met veel toewijding verzameld.

Onder liefhebbers van oude borduurtechnieken zijn vrouwen die opnieuw een stoplap maken. Niet uit noodzaak om je kleding of linnengoed te repareren, maar uit liefde voor deze oude techniek en uit bewondering voor wat ze vroeger allemaal konden. De borduurvrouw schreef al een paar jaar geleden een mooi blogje met diverse links met informatie over deze kunst. Bij de ‘doorstoptechniek’ is de stof (gedeeltelijk) nog aanwezig, en wordt met stopsteken het textiel hersteld door een steundraad naast de dun geworden stofdraad in te brengen. Bij ‘stoppen’ is er een gat, dat moet worden volgestopt.

In onze tijd zijn er dus vrouwen die niet allen de oude technieken zoveel mogelijk weer in ere herstellen door ze oude zijdeopnieuw te beoefenen, maar die dat het liefst ook doen op originele oude linnen stof. Antiek linnen is nog wel te vinden, maar echte oude zijde is moeilijker om aan te komen. De echt mooie stoplappen (die nu het meest worden bewonderd en ook het meeste waard zijn), zijn lapjes die geborduurd zijn met echte zijde. Dat konden vroeger alleen de rijkere mensen zich veroorloven. En nu? Nu misschien ook, want mijn verhaal gaat ernaar toe dat ik wat van die echte oude zijde gezien heb. Nog niet gekocht, want dat werd me te prijzig, en ik wil eerst weten of er belangstelling voor is. Ik heb het nog nooit eerder ergens te koop gezien, en ik heb een praatje gemaakt met de verkoopster. Zij betaalde € 40,00 per bundeltje oude zijde (ze kocht het in in Frankrijk), en als zij er nog wat aan moet verdienen en ik ook, dan komt daar dus nog wat bij. Misschien maar een paar euro, maar dan heb je even een idee. Ik wilde gewoon de tip doorgeven, dat er dus nog zeldzame plekken zijn waar je aan antieke zijde kunt kopen. Om je replica-stoplap hélemaal met echt oud materiaal te maken!
Mocht je geïnteresseerd zijn in zo’n bundeltje oude zijde, neem dan even contact met me op.

Op de foto’s: voor- en achterkant van een stoplapje uit mijn eigen verzameling.
En weet je wat het gekke is: ook al heb ik er zelf geen één steekje van gemaakt, toch ben ik trots op dit lapje. Het is zò mooi! Die prachtige kleine steekjes, die zijdeglans…. helemaal te begrijpen dat in onze tijd weer zoveel vrouwen zin hebben om zoiets moois na te maken!

Achterkant stoplap 1766

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Kantjes aan zakdoekjes – vroeger en nu

Miniatuurdorp met kerst en boom

Ruitenquilt in het grote witte bos

Een dijk van een quilt

Reacties

  1. In Antwerpen zag ik enkele jaren geleden ook prachtige stoplappen. Waar ik ook zoveel bewondering voor had waren de kleine steekjes!!
    Jeugdige ogen, akkoord, maar dan nog….zó klein en fijntjes…en dat zonder loep of daglichtlamp!
    En net wat je zegt Margriet: de glans van dat oude zijde…daar is niets van verloren gegaan.

  2. Esther blankenzee zegt:

    Prachtig, ik heb in het kasteel van belle van zuilen haar stoplap gezien, hij was wel meer verbleekt dan deze , maar met dezelfde techniek gedaan. Erg mooi.

  3. Margriet zegt:

    Jullie geven dus de bevestiging dat niet alleen in musea maar ook in kastelen en andere bewaarplaatsen van kunst en cultuur mooie en indrukwekkende stoplappen hangen. En als je er één ziet, dan spreekt dat gelijk tot onze verbeelding en raakt het ons: ze déden het toch maar!

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen