Zonnebloemen

Borduurwerkjes zonnebloemen

Gisteren werden de eerste slachtoffers teruggebracht in Nederland en onder zeer grote belangstelling vervoerd naar een plek waar ze geïdentificeerd kunnen worden. Dit soort beelden hebben we nog nooit gezien. Het was zeer indrukwekkend en de belangstelling was massaal. Ook wij zaten voor de televisie en ik zei: De grootst mogelijke zorgvuldigheid hoe met deze lichamen wordt omgegaan, staat tegenover de grootst mogelijke minachting en verschrikking waarmee deze mensen om het leven zijn gekomen. En nu dan deze massale belangstelling om hen de voor-laatste eer te bewijzen. Ik zag overal de vlaggen halfstok en dat was in zo’n schril contrast met de mooie zomerdag. Vanmorgen laat ik deze borduurwerkjes zien. Van zonnebloemen, omdat de beelden van die velden met zonnebloemen in de Oekraïne nog op ons netvlies staan. Ik had voor mezelf bedacht dat ik deze aparte periode (waarin wij een hartoperatie meemaakten) zin had om even wat minder foto’s te maken en daarom had ik m’nSchilderijtje vier keer zonnebloemen foto-plekje in huis opgeruimd en een paar foto’s ‘vooruit’ gemaakt. Ook een foto van het grote zonnebloemen-schilderijtje. Dat leek me ‘nog wel eens leuk’ voor de zomer. Ik maakte het schilderijtje zelf, lang geleden, en wilde daar nog wat over vertellen. Herkennen anderen het nog van een patroon uit de Libelle? Nu staan al die zonnebloemen vooral in het licht van de nationale ramp. En het is nog best lastig om over te schakelen. Zonder fotografeer-plekje binnen maakte ik deze foto zojuist buiten, om half acht ’s ochtends. Dan is het licht nog niet optimaal, want dan is de zon nog niet over de schutting…… Ook alweer symbolisch. De zon is nog niet over de schutting maar we moeten weer omschakelen na de indringende beelden van gister.

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Drie schilderijtjes oudhollandse spelen

Oud hollandse spelen

Geborduurde tulpjes op linnen

Tulpjes op kaaslinnen

Kleine borduurpakketjes

Boekenlegger met koolmeesjes

Reacties

  1. Na gisteren heb ik wat moeite om terug te stappen in het leven-van-alle-dag. Ik vraag me af of ik ooit zonder tranen kan horen of lezen over deze oorlogsmisdaad met alle verdriet, woede en wanhoop….het is zo’n woordeloos groot diep zwart gat. Mijn beide vlaggen (de rood-wit-blauwe en de Rotterdamse groen-wit-groene) hangen nog de hele week halfstok totdat alle slachtoffers zijn “thuisgebracht”.
    Je zonnebloemen zijn inderdaad heel zomers, maar momenteel vloeken ze een beetje, zoals je zelf al aangaf.
    Groet, Rya, Rotterdam

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen