Door het oog van duizend naalden

Twee boeken Door het oog van duizend naalden

Een druilerige zaterdagmiddag: dat was vroeger nog wel eens het moment om naar V&D te gaan. Ik heb goede herinneringen aan dat grote warenhuis waar ik in mijn jeugd graag kwam, maar de herinneringen van de generatie van onze moeders zijn nog wat intenser. Na de oorlog was het een grote luxe om zoveel mooie dingen te kunnen kopen (of er naar kijken) en dat allemaal in één winkel! Vooral de etage waar een handwerkhoek was ingericht had grote aantrekkingskracht en mijn moeder herinnert zich nog goed hoe fijn het was om na alle schaarste weer handwerkmateriaal te kunnen kopen. Die handwerk-afdeling was na de oorlog mede ontstaan door de invloed van één van de leden van de familie Dreesmann: Cécile.

Maar de tijd ging verder en nu gaat het V&D-concern ‘door het oog van vele naalden’. Wekelijks is het grote bedrijf, wat allang niet meer van de familie is, in het nieuws. Echt goed staat het er niet voor.
En de tijd voor Cécile ging ook verder. Ze ontwikkelde zich tot het zwarte schaap van de familie, maar ook tot internationale koningin van de naaldkunst. Dat laatste is natuurlijk niet niks als je zo’n titel krijgt. Ze had misschien nog wel wat meer koninklijke aspiraties, maar daar zullen we nu maar niet op ingaan.

Ze schreef meerdere boeken over handwerk en die zijn nog steeds erg Boek Dreesmann Door het oog van duizend naaldeninteressant. Vooral het boek “Door het oog van duizend naalden” wil ik graag onder de aandacht brengen. Het boek is twee keer verschenen in een andere cover: links zie je een hardcover met stofomslag en rechts een softcover. Die laatste is minder luxe, maar maakt wel meer duidelijk waar de inhoud om gaat. Dit boek geeft een historisch overzicht van de merklap en laat dit volgen door een boeiend verhaal over wat er zoal aan merklappen wordt geproduceerd. Opmerkelijk is dat dit boek destijds éérst in het Engels verscheen.
Maar het hoort m.i. nu ook weer thuis in Nederlandse huizen, waar nu weer zoveel aandacht is voor merklappen.

Ik fotografeerde deze boeken op twee oude V&D papieren zakken. Ik heb ergens gelezen dat er verzamelaars zijn van dit soort oude (en nostaligsche) zakjes. En nu het voortbestaan van het bekende concern bedreigd is, worden ze misschien wel nòg aantrekkelijker. Ik wil ze graag sturen naar iemand die er belangstelling voor heeft. Dus als je iemand weet of zelf zoiemand bent: laat het me maar weten en dan kan ik je er hopelijk blij mee maken.
Voor merklap-liefhebbers: deze twee boeken zet ik in m’n shop!
En voor alle anderen: via deze link kun je wat korte video-filmpjes bekijken over V&D. Niet alleen de zeer geliefde Vendomatic naaimachine komt in beeld, maar ook de roltrap die zoveel vrouwen (van de generatie van mijn moeder) bracht naar al die verrukkelijke en begeerlijke ‘waren’ in het luxe warenhuis!
En nu is het dus zaterdagmiddag en kun je je draad beter steken ìn het oog van wat naalden. Misschien wel een betere manier om ‘koningin van de naaldkunst’ te worden….

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Geweven banden uit West Afrika

Vrolijke bloemen in mei

Retro mandje

Opvullen (met viooltjes)

Reacties

  1. zou het kunnen dat er hier in België geen V&D is?

    Ik ken hem alleen van Maastricht en vermits hij daar naast de Bijenkorf ligt, wordt de V&D meestal schandalig genegeerd wegens al onze tijd verprutst in de Bijenkorf.
    Zonde.

    Prettig weekend,

    Brigitte

  2. Toen ik -héél, héél- lang geleden kind was, stond er een portier bij de ingang van V&D. Heel spannend of-ie ons als kinderen (mijn zusjes en mij) zou doorlaten. Meestal wel, gelukkig, want we kwamen er toch niet voor niks; meestal om een cadeautjes te kopen voor Moeder.
    Het is jammer, dat zoveel zaken uit mijn jeugd verdwenen zijn of aan het verdwijnen zijn. Gerzon, Witteveen, Jungerhans…. en nu V&D.
    Groet, Rya

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen