Een sjaal om je heen


Veel plezier hadden mijn moeder en ik de afgelopen maanden van allebei een gehaakte sjaal. Ik kocht ze allebei dit voorjaar op een markt en mijn moeder droeg de hare elke dag. Het was zo’n fijne omslagdoek voor oudere schouders en hij stond haar geweldig. En de mijne droeg ik ook vaak. Ook drie weken geleden, toen we een weekendje weg waren. Het weekendje eindigde met een telefoontje, en toen gingen we gauw weer naar huis.

Maar dat wist ik nog niet toen ik de avond daarvoor deze foto’s maakte, samen met mijn lief. Ik verheugde me erop om deze foto’s te laten zien, en dat doe ik dan nu, drie weken later. Ik heb er ook een heel mooi boekje bij, met 30 modellen om zelf een grote sjaal of stola te haken, breien of te weven. En als je die zo’n sjaal dan dráágt, om je heen slaat, dan merk je gelijk hoe persoonlijk dat voelt. Een sjaal om je heen voelt goed.

Nu draag ik al drie weken de sjaal van mijn moeder om mìjn schouders. Dat geeft me een warm, maar ook een weemoedig gevoel.

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Schelpen: geborduurd en echt

Lucht en Licht voor een Latere Levensfase.

Oude Ariadnes uit 1975

Wilde lentebloeiers

Reacties

  1. Ik had ook zo’n boekje (niet ditzelfde maar een ander) en haakte er een sjaal uit in zwart. Later dezelfde nog eens voor een vriendin. De sjaals raakten uit de mode…totdat schoonzusje “iets” zocht voor een boerenbruiloft. En dus kwam mijn sjaal weer tevoorschijn.
    Maar het boekje heb ik nog steeds.
    En sjaals….die zijn weer terug van weggeweest 🙂

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen