Mijlpalen op de levensweg

In ieder mensenleven wordt de dagelijkse routine afgewisseld met vreugde en verdriet. Maar bij het vorderen van de jaren zijn er ook de mijlpalen. Mijlpalen bij verjaardagen en grote gebeurtenissen zoals huwelijken en begrafenissen. Soms worden die groots gevierd, met familie en vrienden. Er worden meestal foto’s gemaakt, want herinneringen zijn waardevol en je wilt later nog eens terugkijken op zo’n dag. En soms is er iemand die de moeite neemt om de herinnering vast te leggen in een borduurwerk. Een leuke verrassing voor de jarige of het bruidspaar.
Maar dan gaat jaren later zo’n geborduurd aandenken tòch zwerven. Wie zouden Anni en Nick zijn geweest? En waarom kwam hun borduurwerkje via omzwervingen bij mij terecht? Ik zou het niet weten! Maar het is wel een leuk borduurwerkje om even tegenaan te kijken. Een soort levenstrap, want dat is een bekend motief in het borduurverleden geweest.

In het afgelopen jaar liet ik veel borduurwerken en handwerken zien van andere mensen. Meestal mensen die ik niet ken of kende. Handwerken die via via bij mij terecht kwamen en waarvan de herkomst niet meer te achterhalen is. Behalve wanneer iemand haar naam achterop heeft geschreven, maar dat is meestal niet het geval. Toevallige handwerken dus, door anonieme maaksters. Handwerken die leuk genoeg zijn om te laten zien en er mijn eigen verhaal bij te vertellen. En dat doe ik ook bij dìt borduurwerk.

Dit borduurwerk is het bijna-laatste wat ik dit jaar laat zien wat gemaakt is door anderen. Ik ga namelijk zèlf even een mijlpaaltje beleven! En ik heb bedacht dat ik daarom even ga stoppen met bloggen op de manier zoals ik dat het hele jaar door heb gedaan. (Behalve dit borduurwerkje dan, en lees in mijn shop maar de toelichting waarom ik het daarin plaats).
Ik ga een paar weken lang geen ènkele foto meer laten zien van handwerken die door anderen zijn gemaakt. Nou ja, een paar uitzonderingen misschien.

Maar ik ga wèl door met bloggen! Dus daar heb ik iets op verzonnen….

Het zijn mijn laatste dagen als vijftiger. Toeleven naar een mijlpaal is ook al leuk! Straks ergens anders staan op die levenstrap!

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

“I am nobody” in het Van Gogh Museum

Zwarte jas voor de Dickens-festivals

Bars

Drie schilderijtjes oudhollandse spelen

Oud hollandse spelen

Comments

  1. Beerta Bosch-Wichers Hoeth zegt:

    Ik heb net een mijlpaal bereikt(75) en ga dat 2e kerstdag vieren. Aangezien ik niets wil hebben hoogstens iets zelfgemaakts ben ik benieuwd of en wat ik krijg. Het gezellig bij elkaar zijn is het belamgrijkste.Hartelijke groeten Beerta

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen