Archief voor december 2016

Archief - december 2016

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode december 2016 getoond.

 

Jarig op oudejaarsdag!


Het jaar is rond!
Ik ben jarig!
Het was een bont en kleurrijk jaar.
Met veel plezier draai ik vandaag wat rondjes!
En zie ik ernaar uit dat mijn levensscheepje weer verder mag varen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (14) of geef een reactie

Oud en nieuw

Borduurwerkje in mand
Een jaar wat bijna afgesloten wordt, brengt altijd gedachten met zich mee. Wat is er het afgelopen jaar gebeurd? Wat deden we, waar gingen we naar toe?
Welke (wind)richtingen sloegen we in? (foto 1: vier richtingen)


En een nieuw jaar wat voor ons ligt, leidt ook weer tot nieuwe gedachten: Hoe gaan we dat invullen? Vaak zijn de contouren al wel aanwezig, want veel in ons leven ligt al vast. Maar er ligt ook nog veel open, en hoe vullen we dat in? Hoe zal dat gaan? Wat gaan we doen en waar gaan we naar toe? (Foto 2, middenstuk open)

In dit jaar wat nu bijna voorbij is, hield ik jullie op de hoogte van mijn belevenissen op handwerkgebied.
Wat ik maakte, wat ik verzamelde, wat ik te koop aanbood.
En van sommige dingen liet ik ook wat van de ontwikkeling zien, zoals deze borduurwerkjes in zwartm (Foto 3, motief uit 17e eeuw)

Ik maakte visitekaartjes van van m’n borduurwerken met oud-Hollandse motieven.
Daarmee wil ik ook wat uitdrukken: veel van ons Hollandse erfgoed is waardevol!
Ik hou ervan om die oude motieven opnieuw te gebruiken.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klein borduurwerkje neemt het op tegen diamanten

Een paar dagen geleden waren we in het Diamantmuseum in Amsterdam. En ik ben altijd wel in voor een aparte foto, dus ik hield een klein borduurwerkje tegen een grote poster. Waarbij je de vraag op je kunt laten inwerken: Wat is nou mooier?
Misschien is het niet automatisch zo dat een diamant mooier is dan zo’n geborduurd bloemetje.
Ja, natuurlijk wèl wat betreft schittering.
Maar nìet voor wat betreft hoe iets is ontstaan.
Diamanten worden in mijnen gedolven waar de arbeidsomstandigheden soms beneden alle peil zijn.
En met bloeddiamanten (ook wel conflictdiamanten genoemd) worden oorlogen gefinancierd.
Dus als je dat weet, is er wel wat voor te zeggen om (enigszins spottend) een simpel, burgerlijk borduurwerkje omhoog te houden.
Eerlijk borduurwerk, zonder kunstmatig hoog gehouden prijzen!
Gemaakt door vrouwen die gewoon iets leuks en simpels wilden maken.


Maar ja: een beetje glitter en glamour is toch ook wel weer leuk!
Dus wie doet mij nog een diamantje kado op m’n verjaardag?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Winterpicknick


Dit jaar hield ik een lijstje bij waar van plaatsen waar ik ben geweest. Ik kwam in:

Warnsveld en Wageningen
Heerenveen en Harderwijk
Amersfoort en Amsterdam
Leeuwarden en Leuvenheim
Epe en Eefde
Tolbert en Terwolde
Groningen en Grijpskerk
Zutphen en Zwolle
Lunteren en Luttenberg
Emmen en Ommen
Vaassen en Voorst
Sauwerd en Son
Brummen en Bronkhorst
Niersen en Nijverdal
Hattem en Heerde
Dordrecht en Deventer

Het lijstje is nog wat langer, maar ik hoef niet alles op te sommen. Ik schrijf een plaatsnaam alleen op mijn lijstje als ik er iets heb gedaan, dus niet als ik er alleen maar doorheen ben gereden. Vandaag kwamen er nog twee plaatsen bij want op vrije dagen is het heerlijk om eropuit te trekken. Er is altijd wel wat te doen en te zien in ons mooie land! En tussen de plaatsen in: heerlijke wandelplekken!

Deze zomer geraakte onze mooie auto total loss en daar schreef ik over op m’n blog. De garage zag kans een een andere motor in de (oude) auto te plaatsen en zo kan ik op de bijna-laatste dag van het jaar toch deze foto laten zien. Onze auto bracht ons naar al die plaatsen!
Ik ben dankbaar. Voor mobiliteit, voor mooie ervaringen, en voor nog zoveel meer.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bristol board

lu
“Heb je wel eens iets van Bristol board?” vroeg een bloglezeres die veel op dit materiaal borduurt. Anneke had me al wel eens foto’s gestuurd van haar werk en nu kreeg ik een kaart van haar met een vredeswens, die ze borduurde op Bristol board. Ik bewaarde de kaart voor een blogje voor vandaag, want 2016 gaat nu echt bijna over in 2017.

En m’n antwoord op de vraag die ze achterop de kaart had geschreven. Ja: deze luciferdoos! De sterren zijn geborduurd met goudkleurig garen op rood Bristol board. Niet met kruissteken maar met steelsteken. Dit vind ik een mooie toepassing van dit gaatjeskarton, en wie weet een idee voor anderen.

Volgend jaar nog meer nieuwe technieken en toepassingen want er is nog zoveel te ontdekken op handwerkgebied.
En stuur gerust ook je vragen in, want ik vind het ook leuk om te weten waar jullie mee bezig zijn of naar op zoek zijn.

Twee sterren die in elkaar overvloeien: net als die twee jaren die nu in elkaar overgaan. 2016 – 2017

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerken met kralen


De laatste bestelling van het jaar ging vanmiddag op de post: ik verzond drie boekjes over het verwerken van kralen naar België. Het maken van kralenbeursjes werd door heel Europa gedaan en komt nu ook weer meer in de belangstelling. Van het middelste boekje vond ik nu ook een Engelse uitgave en dat illustreert hoe de kennis over dit onderwerp niet alleen beperkt was tot één land. Breien met kralen is internationaal.

Het Engelse boekje heet Needlecraft with Beads and crystals en omdat ik dat net tegenkwam zet ik het gelijk maar even in m’n shop. En dan blijft m’n kralenboekenvoorraad (wat een woord!) een beetje op peil. Volgend jaar komen er nog veel meer boekjes over kralen verwerken bij, want breien met kralen komt vast ook steeds meer in de mode!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vier richtingen

patchwork vier richtingen
De zon schijnt en het is de laatste dag van het jaar. Voor mij een dagje eerder dan voor de rest.
We gooien onze plannen om en willen weg! Gauw koffie zetten en nog wat spullen pakken.
“Zorg dat je over een kwartier klaarstaat!”
OK, nog even een blogje. Patchwork in vier windstreken!
Fijne dag gewenst, ook voor hen die niet zo makkelijk de auto kunnen pakken.
De mooie dagen aan het eind van het jaar: ik hoop dat iedereen die daartoe in de gelegenheid is, ervan kan genieten!

O ja, het patchwork-dingetje is door mij gemaakt, vroeger al eens. Het sjaaltje gaf ik pas aan m’n dochter.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bij het jaaroverzicht van het nieuws

r
Het jaar 2016 was heftig. Aanslagen, oorlogen,  vluchtelingen, crisissen. Complete landen werden ontwricht, verlies van vele levens en diepe rouw en trauma’s voor vluchtelingen. Onbeschrijflijk leed. Politieke aardverschuivingen door referenda en verkiezingen. Onzekerheid en instabiliteit. En dan zit ik hier te bloggen over handwerkjes. Het voelt wel eens wat vreemd.

rd4
Net zo vreemd als het meenemen van een handwerkje naar een plek waar het niet hoort. Het is wel even grappig, een rood kersthartje tegen de grijze stenen van een indrukwekkend gebouw. Maar het hoort niet. Niet dáár. Zo voel ik het ook met het reageren op het nieuws. Het hoort niet op mijn blog, daar komen handwerkliefhebbers niet voor. Maar aan het eind van het jaar, na het zien van het journaal-overzicht…. ik kan er toch ook niet aan voorbijgaan?

Het jaar 2016 was heftig. De wereld bloedt uit duizend wonden. Je viert kerst met je familie, maar die wereld-wonden….
Die zijn aangrijpend.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Vierde kerstdag of zo

kerstboom in huiskamer
Helemaal kerst met Jumbo“: hadden jullie die mooie commercial nog gezien? Een man doet boodschappen maar onderweg naar huis zijn er aanleidingen genoeg om de christmas-spirit uit te leven. In twee minuten een sfeerplaatje op youtube.
Ariadne december 1989
Voor ons was het gister nog een keer “Helemaal kerst” maar dan met familie: genieten van bij elkaar zijn in een sfeervolle entourage en een tafel vol lekkers. De mooie kerstboom van m’n schoonzus deed me denken aan de kerstboom die in december 1989 op de voorkant van de Ariadne prijkte. Deze Ariadne noemde de redaktie destijds “het grote kerst-voorpret nummer“. Maar wij zitten nu in de kerst-nàpret en die is minstens zo ‘prettig’.

Al het lekkers wat m’n schoonzus en zwager hadden klaargemaakt, kerstkransjesmoest natuurlijk wel in evenwicht worden gebracht met wat inspanning. Dus deden we onze wandelschoenen aan en maakten met elkaar een wandeling. En ook dàt was ‘helemaal kerst’. We wandelden in een stil en koud en mistig bos, met het hondje dat telkens langs ons heen schoot met een grote tak in z’n bek. We bewonderden elkaars gebreide mutsen, maar de mijne vonden ze teveel een kaboutermuts dus ik weet dat ik straks weer wat te doen heb: een nieuwe breien.

Na de wandeling weer verder met eten, praten, relaxen, chillen. Het bekende recept voor een geslaagde familiebijeenkomst. De christmas-spirit is er gelukkig nog, ook op de derde, vierde, vijfde kerstdag. En hopelijk happily ever after: chill!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

De laatste dagen van het jaar

Beukenloofgang Muiderslot
Het zijn de laatste dagen van het jaar en die zijn zoals altijd bijzonder! Voor ons zijn deze dagen vol met autoritten, uitstapje en familie-ontmoetingen. Samen eten en samen bijpraten. Niet op een koud en winderig binnenplein van een oud kasteel (daar waren we een paar dagen geleden), wel in de Taveerne àchter die eeuwenoude muren. En gister in de gezellige kamer van familie. Het is fijn om daar tijd voor te hebben. Toen we na een mooie familie-bijeenkomst afscheid hadden genomen en weer wegreden, kregen we na tien minuten een telefoontje: “Kom nog even terug, want er ligt hier nog een fototoestel.” Dus reden we weer terug en haalden het fototoestel op. Niks voor mij, om dat te vergeten. Maar misschien zit er een symbolische betekenis achter: ik maak even wat minder foto’s. Daarom vandaag deze foto waarop m’n toetel-tasje even werkeloos aan het hek hangt. Deze foto maakte ik een paar dagen geleden bij het Muiderslot. In het nieuwe jaar schrijf ik nog een keer wat over ons bezoek aan dit kasteel, want ze hadden er een mooie tentoonstelling. Maar nu even niet: het is de tijd van relaxen en van bijpraten met familie en niet van boeken-toevoegen. Hopelijk hebben jullie ook fijne dagen!
Het zijn bijzondere dagen, zo aan het eind van het jaar!

taveerne muiderslot

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduren (nà kerst)

pagina uit boek motieven uit peru

Borduren van één van de vele mooie en intrigerende motieven die in al die boeiende boeken staan: vaak komen we niet toe aan alles wat we zouden willen. In ieder geval lukt het vaak niet om alles te borduren voor kerst wat je mooi vindt. Maar borduren nà de kerst is ook leuk! Er is keuze genoeg. Etnische motieven uit Peru of Jul-patroontjes uit Scandinavië.
Ik heb altijd wel een paar ideeën die ik ‘nog eens’ wil maken, maar de dagen tussen pagina uit boek oehlenschlagerkerst-en-oud-en-nieuw vullen zich snel op! Het was en is deze maand een aanéénschakeling van familie-ontmoetingen na (internationale) verhuizingen en gezellige bijeenkomsten met weer de àndere tak van de familie. Vandaag staat nog weer een festiviteit op het programma: eerst een wandeling in het bos en dan een high tea. ’t Is the season to be jolly en die borduurwerkjes komen dan later wel weer.

Trouwens: ik heb allang ontdekt dat een mooi etnisch kleedje neerleggen veel sneller iets toevoegt aan de kerstsfeer dan nog weer een heel borduurwerk beginnen. Het kerstkleedje in de Cuna-techniek heb ik in m’n shop, maar heb ik nu ook weer in m’n kamer liggen. Weer eens wat anders met (en na) kerst!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mutsen Walvisvaarders in Rijksmuseum

mutsen walvisvaarders rijksmuseum
In het Rijksmuseum dwaal je van zaal tot zaal. Overal prachtige schilderijen van de beroemde schilders, kostbaar bewerkt zilver, herinneringen aan een Gouden Eeuw. En dan ineens een verrassing voor handwerkliefhebbers: een vitrine met zeven gebreide mutsen! Het zijn eenvoudige gebreide mutsen, maar de ouderdom en de vindplaats maakte ze bijzonder.
Rond 1600 maakte Nederland een stormachtige ontwikkeling door. De bevolking groeide, er kwamen nieuwe industrieën en er was behoefte aan nieuwe grondstoffen. Nederlandse zeelieden gingen op jacht naar walvissen en gingen daarvoor helemaal naar Spitsbergen. Daar werden meer dan duizend walvissen per jaar gevangen en die werden ter plekke ook verwerkt, zoals op het schilderij boven de mutsen is te zien. Het was een zwaar bestaan voor de mannen die daar werkten.
Rond 1980 werden 50 graven ontdekt en onderzocht op Spitsbergen. Er werd veel kleding gevonden die opvallend goed was bewaard. Er zijn 33 mutsen opgegraven en daarbij viel op dat geen twee mutsen gelijk waren. Ze hadden allemaal een eigen vorm en eigen streepjespatroon. De onderzoekers zeiden hierover dat in het winterse landschap de dik ingepakte mannen er allemaal hetzelfde uitzagen. Alleen aan hun gekleurde mutsen waren ze van een afstand te herkennen. Zo kon je iemand roepen: “Hé, Klaas met die lange rode muts!” Iemands muts werd iets heel persoonlijks, nauw verbonden met de identiteit van de eigenaar. En daarom werden deze mutsen opgehouden wanneer een man begraven werd.

Bijzondere mutsen dus. Meegeweest in het graf, vier eeuwen onder het ijs geweest, en nu te zien in een vitrine in Amsterdam.

mutsen walvisvaarders

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Engelwortel in het Stedelijk Museum

wandtapijt stedelijk museum
Het Museumplein in Amsterdam is een magische plek met grote aantrekkingskracht. Een mooie plek om naar toe te gaan vanwege de beroemde musea die altijd open zijn en drommen toeristen trekken. Wij waren er op tweede kerstdag en genoten van een zonnige wandeling op dit historische plekje grond waar zoveel te zien is. Je zou kunnen denken dat het altijd zo geweest is, die magische plek. Maar ooit was er op dit plekje gewoon drassig boerenweiland. Toen de stad Amsterdam ging uitbreiden werd hier o.a. het Stedelijk Museum gebouwd en dat werd nog niet zo lang geleden flink uitgebreid met een ‘Badkuip‘. Het oude gebouw en de nieuwbouw werden door dit grote wandkleed letterlijk en figuurlijk verbonden. Het wandkleed werd gemaakt door Petra Blaisse en heet “Damast”. Dit verwijst naar het eeuwenoude subtiele spel van ‘omkering’, als kenmerk van deze stof. Wanneer de ene draad aan de achterzijde is, komt de andere draad naar voren. Zo worden voor en achterkant elkaars spiegelbeeld.

De gestileerde bloemen die hier worden uitgebeeld heten Engelwortel, en daarmee was het ook toepasselijk om hier op kerst wat langer naar te kijken. Deze twee-jarige schermbloem groeit in Nederland in het wild. Ook vroeger op het drassige boerenweiland waar Amsterdam zich uitbreidde. Het motief verwijst ook naar de Nederlandse damast-traditie, waarin vaak plantenpatronen werden gebruikt.

Voor dit wandtapijt zijn veertien verschillende weefsteken gebruikt en er is geweven met een Wilton broad loom techniek. Deze weeftechniek is gekozen omdat hiermee complexe structuren en bindingen gecombineerd konden worden. En het drie-dimensionale effect komt hierdoor sterker naar voren.
Bijzonder van dit grote werk is dat het niet is opgebouwd uit een patroon wat elke vierkante meter wordt herhaald, maar dat het één groot en uniek patroon is.
Maar toch….. hoe indrukwekkend ook…. het was kerst. En in m’n tas jeukte een kleine kerstversiering…..
Een klein kleuraccent bij al dat zwart, wit en grijs!
Een hartje voor de Engelwortel…

wandtapijt met kerststerretje

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dieren in het Rijks

Schilderij de bedreigde zwaan Jan Asselijn

Een zwaan verdedigt haar nest tegen een hond. Het schilderij van Jan Asselijn hangt in de eregalerij van het Rijksmuseum en maakt indruk omdat de zwaan zo groot is weergegeven en op ooghoogte dreigend op je af lijkt te komen. Het schilderij kwam in 1800 als eerste in de nationale kunstgalerij terecht, wat de voorloper was van dit museum. Dit eerste schilderij opent mijn blogje over dieren in het Rijk(s).

Op tweede kerstdag bezochten we opnieuw dit nationale museum. Dieren waren volop aanwezig! Voor een tentoonstelling van de kunstenaar Frans Post zijn opgezette dieren van Naturalis geleend. Deze dieren domineren de grote hal.

ijsberen in rijksmuseum
In de zestiende eeuw reisde Frans Post naar Brazilië en bestudeerde daar de flora en fauna. Hij schilderde Braziliaanse landschappen met daarin tal van vreemde dieren. Deze schilderijen waren in Nederland populair, ook omdat men in die tijd gefascineerd was door alles wat van ver kwam.

c
Vreemde vogels en exotische dieren werden ook veelvuldig in tapijten en kleden geweven en verwerkt. Hieronder één van mijn geweven kleden die nu weer in m’n kamer hangt. Ik vind het een fascinerend kleed.

Geweven kleed Peruaanse vogels
In de zestiger jaren reisde m’n vader naar Brazilië en kwam terug met verhalen over wonderlijke dieren zoals miereneters en lama’s. En na zo’n reis liet hij ons dia’s zien. Daar keek ik naar als kind en het maakte indruk.
Diepe indruk maakte ook de schilderijen van Frans Post in de zestiende eeuw. Het was de tijd van ontdekkingen van verre landen en mensen werden zeer geboeid door deze afbeeldingen. Tot voor kort waren er geen voorstudies bekend die Post had gebruikt voor zijn werk, maar die zijn nu gevonden en bestudeerd en tentoongesteld. De NRC schreef over deze tentoonstelling in het Rijksmuseum: Alsof het raam in het museum openstaat. De opgezette dieren  maken het tot een boeiend geheel. Het was of ik weer even terugwas in de verwondering van m’n kindertijd. En ik mocht ook nog even m’n hand leggen op de rug van een lama. Dat was het enige dier waarbij dat mocht, bezoekers werden zelfs aangemoedigd om dat te doen.
Geen Os en Ezel op deze kerstdag in het Rijksmuseum: wel heel veel andere boeiende dieren!

p

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kerst op de picknicktafel

appeltaart op picknicktafel
Het miezerde toen we op tweede kerstdag van huis gingen, maar na een uurtje rijden brak de zon appeltaartdoor. Waar zullen we eens gaan picknicken? We waren op weg naar Amsterdam maar namen een spontane afslag van de snelweg voor een picknickpauze. Wijdse verten in het Hollandse polderland. Uitzicht op een oud kasteel. Zo begon onze tweede kerstdag aan de picknicktafel.
Met kerst haal ik al m’n rode kleden en kleedjes tevoorschijn en gebruik ze ook. Beiers bont of Hongaars geborduurd: ze worden allemaal gebruikt en voegen toe aan de kerstsfeer, ook onderweg!
Morgen verder verslag van ons dagje uit.

m

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kerststerren bij een wit kerkje op Faroër eiland

Kerkje Faroër eiland
Het christendom heeft zich over de hele wereld verspreid.
Overal werden kleine en grote kerken gebouwd, waar christenen samen zingen en samen feesten vieren.
Kleine witte kerkjes zijn ook het decor van romantische reclames, zoals de reclame van Merci-dat-jij-er-bent.

kerkje op faroer eiland
Hier had ik met kerst wel naar toe willen gaan om een kerst(nacht)dienst bij te wonen.
Maar ik was er een half jaar te vroeg, het was nog zomer.
Het kerkje staat op één van de mooiste plekken van de Faroër eilanden.quilt over hek
Wat zeg ik? Op één van de mooiste plekken van de wereld.
Een eenvoudig wit kerkje, met uitzicht op de grote oceaan.
Gelukkig had ik een quilt bij me. Met sterren!

Vlakbij het kerkje staat een hek. Deze foto laat ik erbij zien. Er moet wel iets in de buurt zijn waar je wat aan kunt ophangen.
En zo kon ik die ene mooie foto nemen, zoals ik het graag doe. Kerststerren op Faroër Island!

Sterren quilt op Faroër eiland

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerst vier je samen

eenzaam huisje op faroer eiland
We huurden deze zomer een huisje op een zo eenzaam mogelijk plekje. Het was maar voor twee weken en dan kun je wel eens wat eenzaamheid gebruiken. Ver, heel ver weg. Op weg daarnaar toe kwamen we langs een ander huisje wat nòg eenzamer lag. Misschien wat voor een volgende keer. Geen buren in ieder geval. Geen auto’s. Niks.

Maar als je altijd zo eenzaam woont? Dan is kerst de tijd om toch eens tevoorschijn te komen. Met kerst wil je niet alleen zijn. Kerst brengt mensen in contact. Kerst vier je samen. Wij waren vandaag bij familie. Warm, kaarsen, eten, delen, praten. Ik hoop jullie ook!
En als je niemand hebt?
Dan hoop ik dat er anderen zijn die jòu hebben! Je bent de moeite waard om te ontmoeten!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Waarom Kerst, waarom Kerstroos?

kerstkaart kerstroos

In de achtste eeuw voor Christus deed de profeet Jesaja een uitspraak: “Er zal een Rijsje voortkomen uit de afgehouwen tronk van Isaï.”
Het was een profetie die troost bracht voor het volk Israël, wat in een donkere tijd leefde. “Het volk dat in donkerheid wandelt, ziet een groot licht; over hen die wonen in een land van diepe duisternis, stráált een licht.”

En dan, na nog eens acht eeuwen van moeite en misère in een grauwe tijd zonder eigen koning, gebeurt uiteindelijk wat is voorzegd. Er waren nog meer profetieën geweest voor de geboorte van een bijzonder Kind, die in de lijn van het vroegere koningshuis zou staan. En uiteindelijk kwam er een engel naar een jonge vrouw, en die kondigde aan dat zij de moeder van dat bijzondere kind zou worden.

Die aankondiging werd opgeschreven door Lucas: “Deze zal groot zijn en Zoon des Allerhoogsten genoemd worden, en de Here God zal Hem de troon van zijn vader David geven, en Hij zal als koning over het huis van Jacob heersen tot in eeuwigheid, en zijn koningschap zal geen einde nemen.

Een ‘rijsje’ is dus een spruit, uit een afgehouwen boom, waarvan alleen de stronk nog over is. Je denkt dat de boom dood is, maar er komt toch nog een rijsje uit voort. Misschien is in de volksmond dit woord ‘rijsje’ verbasterd tot ‘roosje’ of roos. Want de kerstroos is één van de symbolen bij het vieren van het kerstfeest. Meestal wordt voor deze kerstroos de Pointsettia afgebeeld. Bovenstaande foto is van een kerstkaart

Zestien eeuwen na de geboorte van de Spruit uit het koningshuis van David, werd een lied gecomponeerd wat nog steeds wordt gezongen.

Er is een roos ontloken uit barre wintergrond,
zoals er was gesproken door der profeten mond.
En Davids oud geslacht
is weer opnieuw gaan bloeien in ’t midden van de nacht.

Die roos van ons verlangen, dat uitverkoren zaad,
is door een maagd ontvangen uit Gods verborgen raad.
Maria was bereid,
toen Gabriël haar groette in ’t midden van de tijd.

Die bloem van Gods behagen heeft, naar Jesaja sprak,
de winterkou verdragen als allerdorste tak..
O roos als bloed zo rood,
God komt zijn volk bezoeken in ’t midden van de dood.”

Kussen kerstroos op rotsblokken

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kerstavond, breien of lange rijen

kerstnachtdienst papierknipkunstElk jaar is kerstavond weer anders.
Ik vond een oude kaart die een kerstavond in knipkunst uitbeeldt.
Een man en een vrouw zitten aan weerszijden van het haardvuur. De vrouw breit en de man knutselt iets. Achter hun beider stoelen staat een engel. Centraal in de voorstelling is een kribbe.

En dan dìt jaar. In mijn woonplaats is een nieuwe kerk die een eigentijdse aanpak kiest. Er is zoveel animo om de kerstdienst bij te wonen, dat ze vijf dezelfde diensten achter elkaar houden, gespreid over drie dagen. Spetterende vieringen, waar in totaal vierduizend mensen op af komen. Wij bezochten één van de diensten en het was indrukwekkend. Een licht- en luistershow, die het oude verhaal omzet in deze tijd.
Het thema was: “De herdertjes lagen bij nachte. Maar ze bleven niet liggen.”
Anders kun je net zo goed gaan breien op kerstavond.

kr

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerstmomenten

Vijf kleine kerstquiltjes met ohio-star

In handwerkland genieten we van leuke ideeën om de kleuren rood en groen op allerlei manieren en in allerlei technieken te verwerken, om kerststerretjes te haken, kerstkaarten te borduren en nog veel meer.

En in de kersttijd geniet ik van concerten, lekkere dingen kopen en klaarmaken, m’n huis versieren, nog wat kerstkaarten op de post, lichtjes aan, chocolademelk na de kerstnachtdienst, en de kerst-quiltjes van tien jaar geleden tevoorschijn halen. Die strooi ik in het rond en het is gelijk gezellig.

Mijn blogjes deze week waren weergaven van momenten. Even wat schrijven, en dan weer verder met van alles!
En voor jullie: even wat lezen, en dan weer verder met van alles!
Ik hoop dat jullie genoten hebben van m’n (kerst)blogjes deze week, ook al waren ze niet allemaal evenwichtig.
Maar nu: allemaal van harte fijne en goede kerstdagen toegewenst!
Ik wens jullie toe dat jullie ook volop van alles genieten!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Band en bont

band en tulpen
Bezig zijn met handwerk gaf dit jaar een band met andere handwerkliefhebbers.
En samen zijn we een bont gezelschap!

Volgende week laat ik het hele lapje zien waar ik dit tulpenrandje op borduurde.
En volgend jaar komt vast het Beiers Bont ook nog meer in de aandacht. (ook mooi voor kerst!)

Band en bont

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Beertje Paddington: coming home for Christmas

Beertje Paddington op station

Moet er nog iemand thuiskomen voor kerst? Hopelijk reist hij via Heathrow. Deze Londense luchthaven zorgt goed voor passagiers. Kijk naar hoe Beertje Paddington keurig zijn weg vindt op de roltrap en het vliegveld. Het komt allemaal helemaal goed voor kerst. Anderhalve minuut Paddington-Plezier.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerkband

handwerkband
Een klein motiefje borduren is altijd wel leuk maar als het dan klaar is zit je weer met de afwerking. Als je zin hebt om iets kleins te borduren, dan kan dat heel goed op handwerkband wat aan de lange zijden al mooi is afgewerkt. Ik vroeg aan een bloglezeres of ze een paar voorbeeldjes wilde maken en dat werden deze mooie motiefjes. In het nieuwe jaar zet ik het band in m’n shop, nu alvast een foto van hoe mooi iets daarop uitkomt! Bedankt voor het borduren Rita!
En bedankt Anneke, voor de gehaakte ster die ik gisteren kreeg.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerstkaarten met geborduurde kerstbomen

Kaart voor het kind afbeelding kerstboom

Kerstkaarten voor verzamelaars!
Sommige van deze kerstkaarten hebben een patroontje als bijlage.
Na de kerst ga ik uitzoeken welke kaarten ik dubbel heb en die zet ik dan in m’n shop.
Ben benieuwd wie nog meer deze kerstkaarten met afbeeldingen van geborduurde kerstbomen verzamelt.

f

Lees reacties (2) of geef een reactie

Roodborstjes

kerstkaarten met roodborstjes
Kerstkaarten waar een roodborstje op staat raken een extra snaar. Zò lief! Ik verzamel deze kaarten, en dit voorjaar kocht ik bij Tesselschade een geborduurd luciferdoosje. Leuke toevoeging aan de collectie.
Wat zou zo’n schattig vogeltje allemaal hebben meegemaakt voordat het bij ons in de tuinen op de schutting komt zitten?
Welke barre tochten heeft het vogeltje gemaakt voordat ze symbool en drager wordt van de Prettige-feestdagen-tekst?
De korte video die je hieronder kunt bekijken geeft een antwoord op die vraag. Als je dit populaire filmpje gezien hebt, ga je misschien ook kerstkaarten met roodborstjes verzamelen. In anderhalve minuut stijgt je bewondering voor dit kerst-vogeltje!

Roodborstje:

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Licht en uitzicht

uitzicht vuurtoren denemarken
The world is falling apart.
Zo voelt het soms.
Of je eigen leven brokkelt af.
En dan kun je tegen alles opzien.
Tegen de kerstdagen en soms tegen verder leven.
Ik vang wel eens wat op, zo her en der.

Een half jaar geleden stond ik bovenop een vuurtoren die letterlijk afbrokkelt. Hij is ten dode opgegeven, maar zal in glorie ten onder gaan.
Stormen beuken op de kusten en bij elke storm brokkelt ook het land waarop de toren staat verder af. De erosie is onomkeerbaar en de kust is niet meer te verdedigen.
De vuurtoren werd in 1900 in gebruik genomen en was een belangrijk lichtbaken voor boten op zee. Maar in 2002 werd de vuurtoren verlaten. De erosie was onoverwinnelijk. En de autoriteiten stonden toe dat krachten van wind en water vrij spel krijgen.
Maar nìet zomaar! Ook kunstenaars kregen vrij spel! Ze kregen de ruimte om van de vuurtoren eerst nog een prachtig kunstobject te maken.
Stalen constructies binnen de toren en een prachtige trap maken van de ten dode opgeschreven verlaten vuurturen eerst nog een bijzonder gebouw.
De vuurtoren zal straks ten onder gaan, maar niet onopgemerkt! De toren is een attractie geworden, die veel toeristen trekt.
Vanaf de parkeerplaats loop je in een half uurtje door de zandvlakten en kom je onder de bekoring van de desolaatheid en de schoonheid.

v
Met tientallen mensen loop je daar. De toren trekt als een magneet. Wij liepen daar ook, een half jaar geleden, in Denemarken, maar wisten nog niet wat we zouden gaan zien. Een vuurtoren ja, altijd mooi. Maar als je er dan bent, dan schrik je. Is het woeste water al zò dichtbij? Griezelig. En toch mooi. Schoonheid in verval. Kunstenaars wisten er een prachtig monument van te maken. Het was veilig om de stalen trap op te gaan van het afbrokkelende gebouw. En in woord en beeld probeer ik er nu ook iets moois van te maken. Een groet aan het eind van een afbrokkelend jaar

3061846-inline-1g-turning-a-doomed-building-into-magical-public-art
Kijk ook eens op de website waar dit filmpje over de De Rubjerg Knude vandaan komt.  What to do With a Building Falling Apart.
What to do?
Onder ogen zien.
The world is falling apart.
Maar de kunst is: wèl blijven lachen!

v

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kantsklosvogel

treinrails
Vlak voor kerst ben ik altijd een paar dagen in een hele andere wereld. Dan woon ik een paar studiedagen bij en dat is leuk. De hele dag lezingen volgen en nadenken over een interessant thema en tussendoor wat socializen. En als ik dan met een hoofd vol opgedane kennis weer naar huis ga, en alles nog eens overdenk, dan begin ik me ook te realiseren dat het niet meer gaat lukken om ook nog overal over te bloggen wat ik misschien nog had gewild. Onderwerpen zijn er altijd genoeg, en aanleidingen om boeken tevoorschijn te halen ook. Maar de dagen van het jaar beginnen op te raken en zo langzamerhand ga ik ook eens wat minderen. Vandaag nog weer een mooie studiedag en hoe het dan verder gaat zie ik daarna wel weer. Heerlijk om een paar dagen in een andere wereld te zijn en nog niet na te denken over kerst-dingen. Voor vandaag nog een mooie kantklosvogel om te laten zien.

r

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Randjes, kantjes en bandjes

boek ribbonwork
Randjes, kantjes en bandjes: wat doe je ermee? Een Engels boek uit vroeger tijden geeft een paar ideeën. Als je een klein stukje mooi lint hebt, dan kun je er een boekenlegger van maken. De kunst is om een mooi geborduurd bandje zodanig te draperen dat de aandacht er goed op valt, zoals bij het schortje van het poppetje. Ik kocht vroeger wel eens wat kerstlint maar wist vervolgens ook niet altijd hoe ik dat zou gebruiken. Soms is iets gewoon mooi om te hebben en verder niet. Maar als je dus toch wat ideeën zoekt….. misschien heb je dan wat aan dit typical English Ribbonwork.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hemels handwerkboek

Hemels handwerkboek

Rond 1900 stelde men zich de engelen nogal snoezig en schattig voor. Decoratieve engeltjes waren te vinden op grote gordijnen die het hele raam bedekten. En ook spreien, kleedjes, lampekappen en kamerschermen werden met engeltjes opgesierd.
Maar ook in de eeuwen daarvoor is de mens in de ban geweest van engelen, die op ieder spannend ogenblik verschenen. We vinden engelen in overvloed op oude ikonen en daar vieren ze hemelse feesten. Ze houden doeken omhoog op de hoeken van oude schilderijen. Ze vliegen door de lucht in de kerken van Ravenna. Vroeger waren engelen symbolen van gelukzaligheid, van onschuld en van de eeuwige jeugd. Engelen zijn afgebeeld in steen of van hout, op doek geschilderd, in stof geborduurd. En in Frankrijk zijn ze nog overal aanwezig. Dat ontdekte de schrijfster van het hemels handwerkboek in 1978, en ze zocht zoveel mogelijk patronen op van engeltjes en verdiepte zich in de achtergrond waarom ze zo belangrijk waren.

Na het “Hemels handwerkboek” verscheen het Paradijselijk handwerkboek,engeltje in filetwerk“want het wil iedereen meenemen uit de grauwe en dagelijkse sleur van onze zakelijke wereld naar ander regionen, naar het rijk van de engelen voor de mensen die daar nog van houden, naar paradijselijke vogels en alle attributen uit de minder prozaische wereld, zoals hoornen des overvloeds, bloemenmandjes en guirlanden. Het gaat ervan uit dat je ook met alleen een borduurnaald of haaknaald de hof van Eden heden ten dage nog kunt terugvinden. Met garen en kant kun je nog een echt feest maken van vleugels en lieve hoofdjes, van figuren met dikke lijfjes, blote jongetjes, tuiltjes bloemen en mooie zomerse vruchten die zomaar, wit en plat, uit onze naald vallen. De engelen kun je laten tuimelen en ook laten zeilen op witte watten door de hemeltent. Ze balanceren eerst dagenlang op de punt van onze naald om daarna voor vele jaren tot stilstand te komen achter onze ramen, of ze hangen boven de werktafel, misschien boven het bed, op de deuren en gordijnen, zelfs achter de ruitjes van oude kasten.” (citaat uit het boekje)

In dit boekje staan veel foto’s van interieurs met raambedekkingen vol gehaakte en doorgestopte engelen. Die foto’s waren in de zestiger en zeventiger jaren nog te maken want veel huizen hingen vol met dit soort decoraties. En als je nu nog zoiets wilt maken, kun je ook terecht in deze boekjes: Hemels handwerkboek en Paradijselijk handwerkboek.
En soms gaan dit soort engeltjes verhuizen: via m’n shop kun je dit engeltje in filethaakwerk kopen.
Wel jammer dat dit engeltje niet eens kan vliegen: nou moet hij met pakketpost verstuurd worden. Ook niet handig….

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Post met postcode

postcodeboek omslag
De postcode werd in Nederland in 1977 ingevoerd om het sorteren van post te vergemakkelijken. We (ik zeg maar even ‘we’ in dit geval) hadden een groot rood boek en daarin kon je alle postcodes opzoeken. In die tijd hadden ‘we’ nog geen computers. In 1979 begon ik deel uit te maken van de ‘we’ want ik had een bijbaantje bij een organisatie met een groot ledenbestand. Ik werd gevraagd om de postcodes op te zoeken van alle leden. Ik keek naar buiten (het was zomer) en zuchtte eens. “Mag ik dat dan buiten doen?” en keek verlangend naar de binnentuin van het kantoorgebouw. Maar dat mocht niet. Dus zat ik binnen en bladerde urenlang in dat postcodeboek. Het boek was dik en rood. En de lijsten waren lang.

En nu kom ik zo’n geborduurd postcodeboekomslag tegen. Alweer zo’n mooi woord voor galgje. Eerst kantkloskerstversieringen. En nu postcodeboekomslag. Het postcodeboekomslag (nog een keer, omdat het zo lekker klinkt) is ook rood. En daar wilde ik nog wel eens wat over schrijven. Namelijk dat borduren met blauw-op-rood zo’n mooi effect geeft. Rechts een geborduurde kaart die ik al tien jaar geleden kreeg. Hij is geborduurd door Annette op rode ondergrond. Misschien een tip voor borduursters die nog wat lapjes rood hebben liggen: probeer eens wat met blauw.

Laatst zag ik een interview met een oudere man in een rommelige studeerkamer. Overal stapels kranten en boeken en paperassen. En warempel zag ik ergens op een stapel ook dat rode postcodeboek. Wie die tijd van de invoering van de postcode nog heeft meegemaakt, herkent dat boek gelijk!
Ben benieuwd of één van m’n bloglezeressen haar pakje herkent, links op de foto. Ik probeerde het een beetje mooi in te pakken. Verlangend naar buiten kijken doe ik niet meer. Ik gá gewoon! Lekker naar de brievenbus!

geborduurd omslag

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

En kerstpret

kerstpopje
In de nineties maakten we sierpoppetjes met een houten kraal als hoofd en een lijfje van buigzaam ijzerdraad. Er kwam bij mij zo’n popje uit de bewaar-doos en ik nam haar vandaag mee. Op de brug over het kanaal kon ze even uitrusten. En dat allemaal om nog wat reclame te maken voor twee boekjes: Sierpoppetjes van stof en draad en Nieuwe sierpoppetjes van stof en draad.

Buiten koud en guur maar des te leuker om het thuis gezellig te hebben. Ik heb alleen geen kerstboom. Maar in de friettent stond een mooie. Er lag een kroket in het vet, die werd voor mij gebakken. Dat doe ik anders nooit, een friettent binnengaan. Maar ik was nou al zo vaak langs die snackbar gefietst en ik had trek en het was koud en ineens bedacht ik dat ik een kroket wou. Poppetje wou ook wel weer even op de foto.

M’n volgende blogje gaat over kerst-verdriet. Maar kerst-pret is er ook volop. Zoals een kerstpoppetje ophangen in de kerstboom van de friettent. De snackman haalde m’n kroket uit het vet en lachte met me mee.

d

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kersttragiek

circustent
Zo’n grauwe grijze koude decemberdag, waarop je volop voelt dat het winter is. Ik fietste naar de stad voor wat boodschappen en kwam deze circustent tegen. Vlakbij mijn huis nog wel. Wat zouden de mensen binnen die tent aan het doen zijn, vroeg ik me af. Oefenen? Of slapen? Of eten klaarmaken? Jammer van die blauwe vrachtwagen op de voorgrond maar ik kon geen beter plekje vinden voor de foto. Maar ach, wat zou ik me druk maken om een vrachtwagen die een plaatje verstoort? Alsof er geen andere vrachtwagen was die een hele kerstmarkt verstoorde. Mensenlevens verstoorde. Een heel land verstoort. Een continent beroert. Er was weer een aanslag in Europa. Een vrachtwagen reed op een mensenmenigte in. Wat verschrikkelijk. Kersttragiek. Mensen waren bezig zijn met vrolijke voorbereidingen, genoten van swung en sfeer. En dan wordt wreed alles verstoord. Rouw en verdriet.

Ik kwam weer thuis van m’n decemberboodschappen in de stad. Fietste langs het circus. Keek nog even op nu.nl voor het laatste nieuws. De dader is nog voortvluchtig. Ik blog nog maar wat, want ik wil er ook niet aan voorbijgaan. Vanmorgen nog even met m’n zoon geappt. Hij vliegt vandaag naar Amerika. “Fact of life tegenwoordig” schreef hij, toen we nog even appten over deze nieuwe aanslag. Bij het circus zeggen ze: De show must go on.
Maar zo voèlt het niet altijd. En daarom schrijf ik er even wat over. Het voelt grijs en koud. Zo’n dag waarop je volop voelt dat het winter is.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Glorious Needlepoint

boek glorious needlepoint fassett
Toen Kaffe Fassett op het handwerktoneel verscheen, toen gebeurde er wat. Hij verwerkte internationale motieven en duizend-en-één kleuren tot fascinerende en sprankelende creaties die talloze mensen inspireerde. Hij heeft een eigen Kaffe Fassett Studio, en een eigen wol-lijn (Rowan) en werd vaak geïnterviewd. Dan denkt hij weer terug aan die allereerste trui die hij maakte, want vanaf dat moment wist hij: dit is het begin van een nieuw leven. Sindsdien is hij jarenlang bezig geweest met verbluffende modellen, zowel op het gebied van breien als borduren en patchwork. Volgend jaar wordt hij 80 dus wie weet komen en dan weer nieuwe interviews. Er zijn natuurlijk ook altijd mensen die nog niet van deze top-ontwerper gehoord hebben en dan moet je eens zo’n boek doorbladeren: je zult  beslist verbaasd zijn. Je kunt dit boek Glorious Needlepoint digitaal alvast een beetje doorbladeren want ik heb extra veel pagina’s gefotografeerd en in de galerij in m’n shop geplaatst. Een mooi boek om in huis te hebben, heel vaak door te bladeren, van te genieten en misschien iets uit na te maken, want de patronen staan erbij. Een glorious boek wat wel een beetje past bij de kersttijd en in ieder geval past in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken Jutta Lammer Kerstmotieven

Boeken Jutta Lammer Kerst
De naam van Jutta Lammèr is bekend vanwege haar vele handwerkboeken. Vorig jaar schreef ik al eens een blogje over haar boeken Kerstmotieven en Nieuwe Kerstmotieven in Kruissteek, en vandaag doe ik dat nog eens. Het vorige blogje heette: Borduren voor kerst? Of afwachten in een doosje? Omdat ik dat beertje vroeger eens had geborduurd. Het patroon had in de Libelle gestaan en ik vond het leuk om te ontdekken dat het dus een oorspronkelijk Scandinavisch patroon is, want het staat in het groene boek.
Die Scandinavische patronen hebben een specifieke eigen charme en daar wil ik vandaag de nadruk op leggen. Ze hebben iets naïefs. Gestileerde figuurtjes in pasteltinten. Ik fotografeerde een hele serie pagina’s en maakte er een collage van, om deze aansprekende borduurpatroontjes te laten zien.

Illustraties uit boeken Jutta Lammer

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde kerstkaarten

boek stitched cards
Een kerstkaart ontvangen is altijd leuk en als het een geborduurde kaart is die iemand speciaal voor mij heeft gemaakt is het nòg leuker! Ik bewaar de geborduurde kaarten die ik in de loop der jaren heb ontvangen in een apart doosje. En ik schrijf ook altijd het jaartal op de kaart. Mooi om zo een hele verzameling te krijgen van geborduurde kaarten.

In een Engels boek staat een grote verzameling van mooi uitgewerkte kaarten voor allerlei feestelijke gebeurtenissen. Volop inspiratie en aantrekkelijke voorbeelden. Stitched cards and gift tags for special occasions.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Temari

boeken temari
En weer is er een leuke hobby die vroeger al eens in de belangstelling stond en nu weer opnieuw aandacht krijgt: het maken van Temari ballen.
Dit is een eeuwenoude Japanse techniek om ballen (van piepschuim) op kunstige wijze te omspannen met draden waardoor prachtige figuren ontstaan. In het Nederlands zijn maar weinig boeken verschenen die deze techniek uitleggen. Twintig jaar geleden schreef Erica Fortgens een boekje en over deze Temari-interieurdecoraties. De meeste mensen die hier nu weer mee bezig gaan proberen aan de Japanse boekjes te komen, die prima bruikbaar zijn zonder de Japanse taal te begrijpen. Met foto’s wordt alles stap voor stap uitgelegd. De meeste van deze Japanse boekjes werden geschreven door Mrs. Chiyoko Ozaki, die sinds de jaren ’60 de temari met haar boeken nieuw leven inblies. En nu dus ook weer overgewaaid naar hier, want deze sprankelende mogelijkheden spreken ons ook aan. Een ronde handwerk-techniek, als welkome variatie voor de gewone kerstballen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Miniatuur kantkloskussen

kantklos ornament
De patronen voor kantklos-kerstversieringen zijn afgedrukt op A4 en dat geeft de verhouding aan van het kleine kantklos-kussentje wat ernaast ligt. Het is een miniatuur-kantklos-kussentje wat bedoeld is als decoratie. Het heeft een leuke rode rand die in de kersttijd het goed doet en die op een foto in de galerij beter zichtbaar is. Leuk voor een kantklosster om iets kleins te showen, want op dit kussentje kan het blijven liggen en komt het goed uit.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patchwork met kerst

patchworkboeken kerst
Kerstkaarten van patchwork, Patchworkblokken, voor een Patchwork Kerstfeest.
Net als in de nineties.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Versieringen van vilt in een gebreide kerstboom

gebreide kerstboom
Op een kerstmarkt kocht ik gisteren een gebreide kerstboom en vogeltje van viltbij een ander stalletje een paar versieringen van vilt. Leuke en originele uitingen van creativiteit. Bij thuiskomst was er een kerstkaart van een bloglezeres en die had wat geponste sterretjes bij haar kaart gedaan. Wat lief! Ik geniet van kaarten die ik mag ontvangen en van contacten die ik in het afgelopen jaar met sommigen van jullie heb gekregen.

Deze vogeltjes en sterretjes werden (onder begeleiding) gemaakt kerstster van viltdoor gehandicapten, en het is ook altijd leuk om bij deze enthousiaste mensen wat te kopen. Misschien kom je zelf ook nog op zo’n kerstmarkt. Mensen achter een kraam zijn altijd blij als je wat koopt. En anders heb je misschien wat aan dit idee om het zelf te maken: spikkeltjes met gouddraad borduren of kraaltjes op een sterretje naaien geeft een leuk effect.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerstkussen kerstroos

Kussen kerstroos op rotsblokken
Oud kussen met kerstroos, wat ik borduurde in m’n tienertijd. Ik heb het gelukkig nog bewaard.
Fijne zondag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pretkerst (een sfeerverhaal)

1
We gingen voor een simpel middagje kerstvoorpret, en deden iets wat we in geen tien jaar hadden gedaan: naar een kerstmarkt. Zou dat leuk zijn? Na het betalen van de toegang kregen we een glaasje Gluhwein aangeboden en vanaf toen was het inderdaad heel gezellig! En ook een beetje gek. Wat is dit toch voor malligheid, die kerstmarkten? Er liepen wat andere mensen rond maar het was niet druk. Je kon op een ezeltje rijden want de kerstmarkt vond plaats op de paden van een kinderboerderij. We lachten om een aardvarken wat z’n kop om de staldeur stak en gingen keurig luisteren naar het bandje wat liedjes speelde. Ze hadden allemaal een rode muts op. Het terrein was groot genoeg voor de klanken van de midwinterhoornblazers en die klanken voegden wel wat toe, maar echt veel sfeer was er niet. En ook geen sneeuw, dus het bleef allemaal wat gloomy in plaats van gluhwie.

2

Maar gelukkig waren er nog de kraampjes, en daar was ook nog wat van huisvlijt te vinden. Ik maakte een praatje met een mevrouw die gebreide stola’s verkocht (althans, die hóópte ze te verkopen) en ook gebreide kerstbomen. Ik had nog nooit een gebreide kerstboom gezien, dus daar kocht ik er één van. De verkoopster zei dat ze een paar jaar geleden nog wel goed verkocht op dergelijke markten, maar nu niet meer, want nu haakt iedereen haar eigen stola’s.

3

Toen kwam ik bij een kraampje waar kerstversieringen van vilt werden aangeboden en daar kocht ik er een paar van en ik ging ze gelijk even op een tak uitproberen. “Ga je mee?” vroeg m’n lief, en toen ging ik weer mee. We waren klaar. Daarna naar de grote kringloopwinkel die daar in de buurt was, maar daar vind ik haast nooit meer iets. Handwerkboeken worden meestal al door anderen gekocht. Geeft niet, de markt moet ook een beetje schaars worden, dat is juist goed voor m’n shop :-).

4

Daarna gingen we naar een klein tuincentrum want die hebben nu ook allemaal wel wat gezelligheid te bieden. Opnieuw kregen we een glaasje zoete wijn en daarmee ging ik tegen een grote muurposter staan. Zo was ik toch een beetje in winterse sferen! Ik werd er echt heel vrolijk van! In m’n tas zaten die vilten kerststerren en die hing ik even in de kunsttakken van het tuincentrum. Terwijl op de achtergrond wat vrolijke liedjes ten gehore werden gebracht.

En toen hadden we trek gekregen en gingen naar een hele grote Turkse supermarkt waar helemaal niks van kerstsfeer te merken was. En ’s avonds aten we allerlei dingen die we nog nooit eerder hadden gezien. Echt heel grappig!
Er zijn vele manieren om een zaterdagmiddag door te brengen, en dit was de onze. En wat deden jullie?

O ja, mijn lief zei: “Het kan nog wel weer tien jaar duren voordat ik weer naar een kerstmarkt ga.” Jammer nou, ik had nog wel zo’n plezier gehad!

6

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (5) of geef een reactie

Sterren van stro

boekje decoratief strowerk
Stro is een uiterst simpel materiaal, maar je kunt er mooie dingen van maken. Net als andere natuurprodukten zoals hout en klei wordt het al sinds mensenheugenis verwerkt tot gebruiksvoorwerpen. Ook speelden ornamenten van stro een rol bij oogstfeeesten, die bedoeld waren om de oogstgoden gunstig te stemmen of te bedanken. Veel van de traditionele stro-vormen zijn bewaard gebleven en in 1978 besloot een afdeling van de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen daar eens een boekje van te maken. Toen waren er nog wel wat meer mannen en vrouwen die de kunst van het stro-verwerken beoefenden. Maar dat werd steeds minder. In het boekje zitten een paar kranteknipsels waarin de auteur van het boekje aan het woord komt. Mw. Bakker-Boekel maakte zich toen sterk voor het doorgeven van de kennis van het strovlechten. Ze had er in Engeland cursussen voor gevolgd en gaf graag cursussen om de techniek niet verloren te laten gaan.

Ik heb een doos met kerststerren van stro en ik vind ze mooi. In de kersttijd kun je ze gewoon kopen dus dan denk ik dat die techniek er toch nog steeds is. En het oude boekje Decoratief Strowerk dus ook.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Margrieten in kerstkleuren

geborduurde margrieten
Een leuke manier om een oud borduurwerk (van jezelf of tweedehands) een opfrisbeurt te geven: naai er een rand van lapjes omheen! Dat deed m’n zus vroeger al eens en gister was ik bij haar op bezoek en zag haar leuke patchwork-dingetje liggen. Ik hing hem even in het zonnetje maar de foto werd niet naar m’n zin. Dan op tafel, en wdaar kwam een klein meisje me helpen. Zo schattig! Ze houden je in de gaten, die kleintjes, ze hebben belangstelling waar jij belangstelling voor hebt en ze nemen alles in zich op. Daar zijn ze de hele dag druk mee en voor ons als ‘groten’ is het mooi om die kindertjes gade te slaan.
Het handje op deze foto wijst de rand aan van dit leuke Margriet-handwerk. Straks gaat dit kleinkindje van de maakster vast zelf ook zoiets maken, maar eerst deel ik het ideetje met jullie.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Winterbomen

bomen
Als iets over de datum is, dan krijgt een artikel bij Albert Hein een opvallende stikker waardoor er bij de kassa 35 % minder voor hoeft te worden betaald. Dat gaat al jaren zo. Maar nu staat er sinds kort op elke stikker ook te lezen dat weggooien zonde is. En dat is irritant, want dan voel je je net een klein kind die dat nog niet zou weten. “Weggooien is zonde… bèh!”

Hopelijk houden ze over een tijdje weer op met dat kinderachtige gedoe. Als de stikkers weer op zijn. Maar het ìs natuurlijk wèl zo. Eigenlijk. Dat weggooien zonde is. Niet dat je daar bij elke stikker aan herinnerd wilt worden door die reclamejongens. De boodschap wordt tè nadrukkelijk gebracht. Toch zal ik eens proberen erbij aan te sluiten. Weggooien is zonde: al die leuke oude handwerkboeken.

Maar het blijft een wat negatieve boodschap. Ik zou het meer positief willen brengen: Leuk, om series te ontdekken in de boeken die ik vind. Zoals deze drie boeken uit de serie “Voorbeelden & Technieken”. Oude poppen zelf maken, Tapijten zelf maken en Patchwork zelf maken. Benieuwd o

En m’n eigen draai: Bomen omhakken is zonde! En waar vroeger al eens papier voor is gemaakt, dat kunnen we gewoon nog eens gebruiken!

handwerkenboeken serie voorbeeldentechnieken

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kinderkleertjes, maak ze zelf

kinderkleertjes zelf maken
Een topmoment vanmorgen: ik boog me over een baby in de box en ik speelde met een peuter en las haar boekjes voor. De baby en de peuter zitten met hun ouders in een internationale verhuizing en de eindbestemming is: Nederland! Vandaag konden ze alvast de verjaardag van een tante meevieren en morgen gaan ze weer verder met het zoeken naar een huis. Zò leuk! Nu kan ik die schatjes hopelijk wat vaker zien. Om ze extra welkom te laten voelen had ik een zakje met kleertjes mee die ik toevallig net ergens had opgeduikeld en vanmorgen voor het weggaan nog even had gefotografeerd. Kinderkleertjes zijn echte doorgeef-dingen: als ze te klein zijn gaan ze weer door naar iemand anders. Maar kinderkleertjes zelf maken en dan specifiek voor een bepaald seizoen en een bepaald kindje is ook reuze leuk. Het enige wat je nodig hebt is een lapje stof. En een boekje natuurlijk! Zoals Kinderkleertjes maak ze zelf, of het Babykleertjesboek. Of Neem gewoon een patroon en Knip!

De vierde foto in de collage laat juist twee babypakjes zien die gebreid babypakjewel zestig jaar lang helemáál niet werden doorgegeven. Een oudere mevrouw bewaarde ze haar hele leven. Dat kan ook, een mooie herinnering aan een fijne babytijd. Oudere moeders en oma’s herkennen deze kruippakjes vast direct: vroeger stonden de beschrijvingen voor gebreide kleertjes overal in. 3 Suisses heeft al die bekende  Baby-favorieten  nog eens opnieuw uitgegeven. Dus met dit boekje kunnen al die babyklassiekers gewoon weer opnieuw gebreid worden.

Ik verheug me op meer topmomenten met die kleintjes in de familie. Ze zijn super!
(en je kunt ze zo leuk aankleden….)

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Eekhoorntjes, geborduurd door m’n zus

Geborduurd schilderij eekhoorn
Een blijde dag was het op 16 december toen m’n jongste zusje werd geboren. Ik was elf en nam de boodschap met blijdschap aan: Je hebt een zusje gekregen. Dat voegde een hele nieuwe dimensie toe aan mijn tienertijd waar ik net aan gingf beginnen. Ik was uitermate dol op m’n zusje en bij iedere thuiskomst uit school was er altijd dat kleine schatje om mee te dollen en te knuffelen. Toen ze nog een baby was gingen we verhuizen maar we woonden daar niet zo lang, maar toch lang genoeg om er allerlei herinneringen aan te hebben. M’n oudste broer verhuisde nu tijdelijk weer terug naar dat Brabantse dorp en zodra hij daar woonde belde ik m’n zusje: “Ga je even mee bij hem op bezoek?” En zo reden we afgelopen weekend naar Son. Dan zie je al die bossen weer, gelijk als je het dorp binnenrijdt en ben je weer hélemaal terug in je herinneringen. In mijn herinnering speelde ik altijd in het bos. Bomen waren altijd en overal aanwezig, en later in m’n leven kreeg ik een Idefix-complex elke keer als iemand een boom omzaagde terwijl er toch al zo weinig staan. Nu zag ik het weer na al die jaren: een mens moet bòmen om zich heen hebben! In ieder geval in z’n jeugd want anders kun je niet ademhalen.

Dus in m’n tienerjaren woonde ik in Son en had ik dat kleine zusje. Ik ademde het leven in en borduurwerk eekhoornwilde van alles. Ik had mezelf borduren geleerd en dat wilde ik ook wel aan het zusje leren. Ik vond wat wol en stramien en een plaatje en leerde het zusje hoe het moest. Ze maakte onder mijn begeleiding een eekhoorntje en in een oude map met foto’s vond ik daar gelukkig een foto van. Soms zijn foto’s heel inzichtgevend: ze tonen ineens een verband aan tussen vroeger en later. Want eekhoorntjes borduren doet ze nog steeds!

Vandaag viert m’n zus haar verjaardag bij onze moeder. Die gelukkig nog steeds in het huis woont waar de eekhoorntjes in hoge bomen klimmen. Als ik m’n auto op het oprijpad parkeer zie ik er vaak één wegschieten. Daar kijk ik dan naar en kom weer op adem.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude handwerkboeken: samen aan het werk

Collage oude handwerkboeken
Vijftien oude handwerkboeken toegevoegd, onder de titel van dit blogje: Samen aan het werk. Zo heet het boek over de “Creatieve mogelijkheden in het gezin” zoals dat in 1965 werd gedaan. In dit boek een hoofdstuk over de genezende krachten van handenarbeid en de verzorging van zieke kinderen en bejaarden, die zoveel kracht kunnen opdoen door kreatief bezig te zijn. “Samen aan het werk” is wel een toepasselijke titel want creativiteit heeft ook héél veel met ‘samen’ te maken. We herkennen ‘samen’ de voorkanten van oude boeken en we vinden plezier in het samen bezig zijn of met elkaar ideeën uitwisselen. En ideeën zijn er genoeg! Ideeën voor kerstversieringen bijvoorbeeld, en dan gekantklost. Of ideeën in de Ondori borduurboekjes.

In deze reeks ook twee boeken over kaarten maken, twee boeken over breien, twee boeken over weven. Over sommige boeken zou nog veel meer te vertellen zijn, zoals het boek Historische kruissteekpatronen, of de Nieuwe Macramé-vormen. Maar iemand die daarnaar op zoek is, kan de verdere informatie ook we in m’n shop vinden.
Het boekje Korsstygns Boken is de Zweedse editie van het boekje wat hier bekend werd onder de titel Borduren in Kruissteek en Vlechtsteek. Voor de patronen maakt de taal niet veel uit en het is grappig om het ook eens in de originele versie te zien.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerstballen breien of haken

Blauwe gebreide kerstbal
Kerstballen breien werd een paar jaar geleden populair. Het zag er nogal ingewikkeld uit dus ik begon er maar niet aan. Ik kocht een gebreid balletje in de buurt (ik hou wel van wat alliteratie) en hing hem aan twee kerstdozen van de buurtsuper. En Pagina uit boekje Kunstbreienliet de foto een paar jaar gelden al eens zien. Daarbij verwees ik naar het boekje “Kunstbreien” want daarin staan een paar kunst-gebreide (en kunstig gebreide) kerstballen. En dat boekje komt al uit 1984. Dat verwijzen kan ik nog wel eens doen, want ik heb weer een paar van deze boekjes.

Inmiddels is het kerstballenbreien lang niet meer zo ingewikkeld. Het kan ook gewoon rechttoe-rechtaan, zoals op de blog van De Gulle Aarde is te zien. Gewoon in ribbels.

En kerstballen kunnen ook worden gehaakt. Ik vond een paar losse haakpatronen en die wil ik wel naar iemand sturen die er belangstelling voor heeft. Ik kan drie mensen blij maken met dit basispatroon want ik heb drie copieën. Als je mij een kerstkaart stuurt met je adres, dan krijg je een kerstkaart terug met dit patroon erbij. Of als je bij een bestelling aangeeft prijs te stellen op dit patroon, dan sluit ik het bij.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Jul

oude kerstpatronen

Bij het woord “Jul” denk ik gelijk aan mooie gestileerde Scandinavische patronen. In de jaren zestig werden patronen van de Haandarbejdets Fremme ook in Nederland verkocht en gebruikt. Het losse patroon links op de foto is voor een mini-klokkestreng (of lopertje), maar ieder individueel motief geeft ook heel goed de sfeer weer van die tijd.

Het boek met ringband is een zeldzaam exemplaar (voor verzamelaars, want wel wat prijzig) en laat ook heel mooi de borduurstijl zien die deze noord-Europese handwerk-organisatie uitdroeg. Mooi gestileerde figuurtjes in goed-gekozen en stijlvolle kleuren in dit Jul-boek.Oud kaartje kerstlint

Onze eigen Mies Bloch (van nationale bodem) had ook veel invloed op wat er allemaal in Nederland geborduurd werd. De kaarten met borduurmotiefjes werden door haar ontworpen en spraken veel mensen aan.

En als je niet wilde borduren in de zestiger jaren, dan ging je naar V&D in de kersttijd. In het jaar dat dit nationale concern failliet ging denken we nog even terug aan de grote plaats die deze winkel had. Het kaartje met kerstlint krijg je gratis bij het patroon of bij het boek, net wat er het eerst besteld wordt.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over poppen

Boeken over poppen
De geschiedenis van de pop is nauw verbonden met de geschiedenis van de mens. De afbeeldingen van zichzelf en van vereerde goden werden cultuursymbolen die mensen in de gang door het leven vergezelden. Poppen en beelden speelden een grote rol bij religieuze vereringen en ze vormden geschenken voor de doden. Al in het oude Egypte en Griekenland had men poppen. In de Middeleeuwen deden ze hun intrede aan de hoven van Europa als vermaak voor de volwassenen. Pas sinds de tijd dat het kind wat meer op de voorgrond mocht treden werd de pop steeds meer speelgoed voor kinderen. De vervaardiging werd eenvoudiger en soms primitiever.

Op verzoek van een bloglezeres wilde ik nog wat poppenboeken toevoegen en bij het schrijven van het blogje stuitte ik op de inleiding van het boek Poppen uit de serie “Antiek voor liefhebbers en verzamelaars”. Het bespreekt in een inleidend hoofdstuk de geschiedenis van de pop, die dus al zo oud als de mensheid is. En in dit perspectief valt er ook ander licht op de hele ‘Poppenkraam‘ die met kerst  van stal wordt gehaald (en in de stal wordt gezet….).

Een echtpaar wat veel poppenboeken heeft geschreven is Ron en Olga van der Most. Van de nieuwe boeken die ik toevoeg aan m’n shop zijn er twee door hen geschreven. Zij noemden het poppenmaken een rage, die in de tweede helft van de zeventiger jaren losbarstte, en uitgroeide tot een nieuwe Nederlandse volkskunst. Veel vrouwen en ook mannen (schrijven ze in hun voorwoord) zijn voor de aardigheid begonnen met het maken van poppen, en velen ontwikkelden zich tot poppenmaaksters van de bovenste plank. In het boek Poppen in Beeld wordt het werk en de werkwijze van 75 van deze poppenkunstenaars in beeld gebracht.

De andere boekjes zijn boeken met goede oude degelijke en bruikbare patronen: Beren & Knuffelpoppen, Lappenpoppen en Poppen in de Maak. Waarin het accent vooral valt op het speelplezier van een kind en het maakplezier van de poppenmoeder.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie