Het straatje van Vermeer

Al bijna honderd jaar werd er gezocht naar de preciese locatie van ‘Het straatje van Vermeer’. En toen het in 2015 was gevonden, was dat wereldnieuws. Er werd een speciale tentoonstelling aan gewijd in het Rijksmuseum (van nov. 2015 tot maart 2016) en ergens in die periode bezochten wij ook het Rijks. Het was gewoon spannend, na al die media-aandacht. Aandachtig bekeken we al die archiefstukken en uitleg in de Philipsvleugel.

De oorspronkelijke locatie in Delft kon worden aangetoond door het raadplegen van 17de-eeuwse archiefstukken. En die lagen daar ook in de vitrine. Op de achtergrond het schilderij. Citaat van de conservater van de 17e eeuwse schilderkunst: ‘Het antwoord op de vraag waar het straatje van Vermeer zich bevindt, is van grote betekenis en zal diepgaande consequenties hebben, zowel voor de manier waarop we naar dit ene schilderij van Vermeer kijken als voor ons beeld van Vermeer als kunstenaar.’

Het onderzoek heeft verder uitgewezen dat het rechterhuis op Het straatje eigendom was van een tante van Vermeer, een halfzus van zijn vader. Deze tante voorzag in haar levensonderhoud en dat van haar vijf kinderen door de verkoop van pens. De poort naast het huis werd dan ook de Penspoort genoemd. Verder weten we dat Vermeers moeder en zus aan dezelfde gracht woonden, schuin aan de overkant. Het is daarom aannemelijk dat Johannes Vermeer het huis goed kende en dat er voor hem persoonlijke herinneringen aan verbonden waren.

In de media verschenen afbeeldingen van het beroemde schilderij van het Straatje, met daarnaast een foto van de huidige situatie, met figuranten op de juiste plekken. Superleuk vond ik het om nu precies dezelfde compilatie te kunnen maken, van mijn eigen foto’s die ik tijdens de tentoonstelling maakte! (zie ook de bovenste foto).

Al anderhalf jaar zat het in m’n achterhoofd om deze foto’s nog eens te gebruiken, en vandaag laat ik ze zien. Aanleiding is dat ik mijn eigen geborduurde straatjes tevoorschijn haalde. Ik heb er twee. Het borduurwerk met de goudkleurige lijst is mijn allereerste verzamel-object geweest in deze categorie. Ongeveer twintig jaar lang had ik het op zolder bewaard, en af en toe kreeg ik te horen dat het een gek ding was en dat ik het maar weg moest doen. Wat ik niet deed. Ik had er géén idee van dat ‘mijn tijd’ om geborduurde schilderijen te laten zien nog eens zou komen, maar warempel: tegenwoordig is het bepaald niet gek meer om deze borduurwerken op je blog te zetten!

Tenslotte nog een detail-foto van de naaiende vrouw in de deuropening. Wereldberoemd is ze, en ontroerend in haar toewijding.

Bewaren

Bewaren