De top van het Kunstbreiwerk

Kantbreien of kunstbreien: een typisch vrouwelijke aangelegenheid?
Het ligt voor de hand om dat te denken.
Maar de mooiste kantpatronen zijn aan een man te danken!
Deze man heette Herbert Niebling (overleden in 1966) en hij droeg eraan bij dat de techniek van het kantbreien tot grote hoogte is gestegen.
In de inleiding van Burda Kunstbreien wordt zelfs gezegd dat zijn bijdrage leidde tot een volkomenheid die nergens in de wereld is geëvenaard.
Deze uitgave van Burda is het eerste Kunstbreiblad wat zij uitgaven op dit gebied en ze eren de ontwerper met het doorgeven van wat achtergrond-informatie, die ik hierbij ook weer doorgeef.

Herbert Niebling heeft in meer dan veertig jaar duizenden van deze betoverende kunstig gebreide modellen bedacht. Als kind van zes wist hij al met de breinaalden om te gaan. Hij breide zijn kousen zelf. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden zijn kousen naar het front gebracht.
Kort na zijn schooltijd ontwierp hij kunstbreikleedjes. In die tijd waren de Beyer-tijdschriften beschikbaar voor handwerksters en bij familie zag hij een keer een Beyer-kunstbreiblad. Hij had heel wat aan te merken op de daarin voorkomende modellen, en kreeg de wens het zelf beter te doen. Al gauw kreeg hij het voor elkaar dat zijn modellen in de Beyer-bladen werden gepubliceerd.

Het plan was dat hij een handelsopleiding zou gaan doen, maar in plaats daarvan ging hij naar een kunstnijverheidschool in Hamburg. Sindsdien was het zijn levenstaak om steeds weer nieuwe, nòg mooiere, nòg volmaaktere kantpatronen te ontwerpen.
Net zoals een componist een nieuwe melodie die in zijn hoofd zit, vertaalt naar noten, zo vertaalde Niebling zijn ideeën naar gebreide kant. Zoals zoveel kunstenaars vond ook hìj inspiratie in de natuur. Zijn grote liefde voor bloemen, bloesems en bladeren is terug te zien in zijn ontwerpen van fijnzinnige en kuntstzinnige kleedjes. De specifieke aspecten van bloemen zijn hierin duidelijk terug te zien. Niebling was niet alleen artistiek begaafd, maar bezat ook de buitengewone vaardigheid om een nieuw idee direct in de technische schema’s om te zetten, zodat een patroon door anderen kon worden nagebreid. Het is leuk om – als je deze uitdaging aangaat – te beseffen dat er mensen zijn geweest die deze breikunst tot een bijzondere artistieke expressie hebben verheven!

Verder lezen?  Wellicht is dit interessant...

Metertuin met sla en paksoi

Peter Rabbit en de Moestuin

Omkijken naar wat voorbij is

Gelukkig nieuwjaar!

Patronen voor poppen in klederdracht

Comments

  1. Toevallig was ik afgelopen weekend bezig met een vooroudersproject van mijn dochter voor haar middelbare school. Daardoor kwam weer het een en ander op tafel, oa dat mijn Drentse overgrootmoeder, geboren in 1858, het breien nog van de plaatselijke schaapherder heeft geleerd. Zij was als meisje naar hem toegestapt en het gevraagd. Die mannen liepen toen met hun breiwerk in de hand achter de schapen aan. Maar wat een mooi verhaal van die ontwerper!

  2. Mijn oma kon zo prachtig kanten kleedjes breien! Een monnikenwerk was dat breien. Maar ook een heel werk was het opspannen (met koperen spijkertjes tegen het roesten) op een houten plaat na het wassen. Als kind keek ik er graag naar als oma (soms met hulp van opa) ermee bezig was. Ook lastig: je moest het kleedje wel naar het juiste model opspannen. Een rond gebreid kleedje moest wel rond blijven………….

    • Margriet Hof zegt:

      Eigenlijk was bijna alles wat ze vroeger deden wel veel werk, maar ze hadden het ervoor over om mooie dingen te maken. Leuk hoor, dat je als kind nog hebt gekeken naar hoe je oma en opa bezig waren!

  3. In 2001 was ik burn-out geraakt en bleef steeds in tranen. Ik had van iemand ik een tijdschrift over kunstbreien gekregen en nam me voor een kleedje te breien. Omdat er aldoor ‘geteld’ moest worden vergat ik mijn ellende soms een tijdje. Inmiddels heb ik veel kleedjes, gordijnen en floddermutsen gebreid. Het is een heerlijke techniek! Grappig om er hier iets over tegen te komen.

    • Margriet Hof zegt:

      Wat een treffende illustratie van hoe één goed-getimed tijdschrift zo’n effect kan hebben! En ook een aanmoeding voor anderen om dat gewoon te durven en te doen, om iemand die in de put ziet zoiets te geven. Ik vind dit een heel mooi verhaal van hoe handwerk iemand door een moeilijke tijd heen kan helpen.
      En ook wil ik nog zeggen dat ik hier heel veel bewondering voor heb: dat je tòch in die moeite die stap hebt gezet, het voornemen hebt uitgevoerd. Wat mooi dat je daarna er zo bedreven in bent geraakt!
      Hartelijk bedankt voor het delen van deze reactie!

  4. Een aantal jaar geleden kwam ik op internet heel veel patronen tegen uit de oude Beyer-boekjes en heb die gelijk digitaal opgeslagen. Er zitten ook veel patronen tussen van Herbert Niebling en Erich Engeln. Ben je op zoek naar een bepaald patroon? Ik wil het je graag toesturen….

Wil je reageren?

*


Terug naar blog om daar verder te lezen