Archief voor augustus 2017

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Complete handleiding voor het maken van quilts


Een paar vrolijke reepjes stof aan elkaar naaien en dan een geel randje tussen de blokken: dat maakt een gezellig geheel maar daarmee is het nog geen echte quilt. De complete handleiding voor het maken van Quilts laat zien hoe het wèl moet. Eigenlijk ‘moet’ er niks, dus ik kan beter zeggen: dit boek laat zien hoe het kan! En toch ook wel hoe het ‘hoort’ want het gaat tenslotte om klassieke en aloude quilt-vormen en manieren. Alle klassieke patronen en technieken staan in dit complete boek beschreven, en zoals altijd zijn de afbeeldingen van blokken en quilts stimulerend om gelijk zin te krijgen om aan de slag te gaan.

Toch kan een kant-en-klaar-klein-quiltje ook nog wel dienst doen voor iets. Hang het aan een hek, gebruik het als placemat, leg het op een picknicktafel: mogelijkheden genoeg. Ik zet het blauw-met-geel-gevalletje in m’n shop en wie weet vind het via daar z’n weg naar een vrolijk nieuw plekje.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patronen in oude Ariadnes

Sommige onderwerpen zijn duidelijk vanaf de cover van oude Ariadnes te lezen en dus terug te vinden. Zoals de 25 babytruitjes en de kindertruien in deze oude en nu weer gezochte nummers. En een extra merklap in het nummer van augustus 1989 is ook verschillende keren al welkom geweest, bij degenen die dit bestelde.

Maar soms is het wat lastiger zoeken. Iemand vroeg of ik wist in welke oude Ariadne een gebreide clown met saxofoon stond. Het zou het februari-nummer van 1980 kunnen zijn, want daarop stond de kreet “Brei ’n clown”. Helaas bleek de saxofoon te ontbreken, dus we zoeken nog even verder.

Op de voorkant van de Ariadne van december 1977 stond aangegeven “Bloemenkinderen van Cicely Mary Barker”. Dus als je weet dat je daar moet zoeken, dan kun je het patroon vinden van àlle zes de Flower Fairies. Deze zijn veel geborduurd door borduurliefhebbers, en het patroon is er dus nog.

En zo raak ik door vragen en door bestellingen steeds beter thuis in die oude Ariadnes en krijg ik steeds meer een beeld van waar het meeste vraag naar is. Dit zijn populaire nummers: Ariadne februari 1983, met patronen van gebreide handschoenen en een reportage over Yao-borduurwerk. Het Hollandnummer van april 1990, en het decembernummer van 1982 waar de Vlielandtrui in staat.
Ook de Ariadne waar de trui met de pauwesteek in staat is een populair nummer.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Bloemen uit de tuin

Tuinen zijn fijne plekken om in tot rust te komen. Zitten op een bankje, kijken naar de bloemen en de vlinders en de bijen. Genieten van de kleuren en de  koffie, praten met geliefd gezelschap. Fijn als dat kan! De afgelopen dagen ben ik veel bij familie op bezoek geweest en genoot ik van hun mooie tuinen. Gister de hele dag samen met m’n zus bij m’n moeder, en tot het laatst genoten van de mooie zomerdag.

Maar het is niet altijd mooi weer, en er is ook niet altijd een mooie tuin in de buurt. En er zijn soms tijden dat het leven moeilijk is of zelfs dat er rampen gebeuren, zoals nu in Texas met grote overstromingen. Voordat ik dit blogje ging maken keek ik eerst even naar het nieuws op nu.nl (dat doe ik meestal ’s morgens) en werd ik er weer bij bepaald hoe erg het vaak ook is. En terwijl ik dit begon te typen hoorde ik ergens in de buurt een ambulance… Ver weg en soms dichtbij is er ook veel verdriet. Dat is – naast mooie dagen en mooie tuinen – ook de realiteit.

Ik schakel toch maar weer om na de vorige alinea. Borduren is (net als een paar uur in een mooie tuin zitten) óók een manier om tot rust te komen. Het boek Kruiden en wilde planten, met kruissteekpatronen van Gerda Bengtsson, is een heel geliefd boek en bij veel mensen bekend. Maar er zijn nog meer boeken verschenen in dezelfde serie. Het boek Bloemen uit de tuin is ook een mooi boek met kruissteekpatronen, nu van bekende tuinbloemen. Fuchsia, Phlox, Oostindische kers en nog veel meer. Ik keek of er ook een Echinacea in stond, maar die nou net niet. Gelukkig heeft m’n man die mooi gefotografeerd, dus die foto kan ik nu wel showen. Een plant met medicinale eigenschappen, maar niet genoeg om de wereld te troosten bij zoveel wereld-verdriet, zoals nu weer in Texas.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Zomers dagje

Laatste zomerse dagje!
Zo speelden m’n zus en ik vroeger in het zand, en zo wil iedereen graag dat z’n kinderen opgroeien, met in de zomer een paar van die onbezorgde dagen met een emmertje en een schepje en dan het spel van zand en water.
Ik heb gelukkig wel een paar mooie herinneringen van zand-en-strand-dagen en ik zou best vandaag nog een keer de zee aan m’n voeten zien en met m’n rug tegen de duinen daarnaar kijken. Wie zou dat niet willen, op zo’n mooie augustusdag? Maar ik heb vandaag iets anders wat ook leuk is: m’n zus belde net en vroeg of ze wat lapjes bij me kon uitzoeken. Spelen met lapjes is (bijna) net zo leuk als spelen met zand!

Het borduurwerkje is voor m’n shop: leuk om ergens op te naaien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Handwerken zonder grenzen


De mooiste handwerkglossy van Nederland is het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen. De afgelopen jaren is er nogal vaak van uiterlijk en redaktie gewisseld, en sommigen hebben liever de oude nummers die zo boordevol stonden met aansprekende artikelen over textiel gerelateerd erfgoed wereldwijd. Ik begon vorige week met een aantal blogjes over boeken over buitenlands handwerk, en daar past nu dit blogje over twaalf oude nummers van dit tijdschrift ook bij. In deze nummers staan bijvoorbeeld artikelen over: Transsylvaans handwerk, Borduurwerk uit Peru, Japans borduren, Zweeds textiel, Weven in de Andes, Ethiopisch handwerk en nog veel meer. Daar is dit tijdschrift altijd heel goed in geweest: mooi etnisch handwerk onder onze aandacht brengen. De oudere nummers zijn echte bewaar-nummers, die nog veel kijk-en-leesplezier bieden over interessante onderwerpen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sits in museum Dokkum

“Zeekere fijne Katoenen stoffen, die met blommen, loofwerk, rocailles en zelfs zomtijds met beeldwerk, gedrukt en ook wel met de penceel geschildert zijn.” Dat is sits! In 1768 was dit de omschrijving van de nieuwe stof die door de VOC naar Nederland werd gebracht en hier in de 18e eeuw populair werd. Ook in de Friese streekdrachten werd al gauw sits gebruikt, en vooral in de Hindelooper dracht nam de sits een hoofdrol.

Sits werd in India gemaakt door katoenen stoffen te bedrukken en soms te schilderen met natuurlijke verfstoffen. De kleuren werden gefixeerd, de stoffen tussen de verfbeurten door gewassen en in de felle zon gedroogd. Het resultaat was een oersterke stof, met kleuren die niet uitliepen in de was en die niet verbleekten.

Het museum Dokkum sluit met deze tentoonstelling aan bij de aandacht die ook het Fries museum heeft voor Sits. Voor hen een mooie gelegenheid om het oudste stuk te laten zien uit hun eigen collectie: een jongenspakje omstreeks 1775. Het pakje is met linnen gevoerd en heeft glazen knopen.

Ook was een klein poppendekentje te zien, waarin de kernmerkende stervorm is gebruikt die zo vaak is terug te zien in velerlei volkskunst. Deze afbeelding gebruikte het museum voor de affiches voor deze tentoonstelling.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kralenbeursjes breien

Zelfs onder niet-optimale licht-omstandigheden schitteren ze nog: kralenbeursjes! Ze zijn een onmiskenbaar onderdeel van de kleding uit de 19e eeuw, en ze werden ook volop in Friesland gebreid en gedragen. Deze zes hingen op een rijtje in het museum in Dokkum. In de Biedemeiertijd (van 1815 tot 1850) ontstond in Zuid-Duitsland een uitgebreide huisindustrie van kralen bruien. Er kwamen gespecialiseerde glasfabriekjes, die de allerkleinste kraaltjes maakten, en ook patronen en werktekeningen. In de Duitse dorpen werd ook gebreid voor de deftige burgers die dat niet zelf wilden doen, maar de patronen vonden ook ingang in Nederland en daar werden ook volop kralenbeursjes gemaakt. Met vooral veel zilver aan de sluiting!

Een heel mooi boekje is het Breien en haken met kralen. Het boekje werd geschreven door een kralen-expert in 1983. Maar de kunst is nog lang niet uitgestorven en het wordt nu ook weer gedaan.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude jurken in museum Dokkum

Pop 1: Een burgervrouw tussen 1780- 1800 droeg deze japon van bedrukte katoen met strakke mouwen.
Pop 2: Dit jak in empire stijl van Indiase sits is geïnspireerd door de Griekse oudheid. Het jak heeft een hoge taille en korte pofmouwtjes. De rok is van zijde en linnen. Dit was mode tussen 1790 en 1805.
Pop 3: Het jak en de rok van wollen mousseline stamt uit de Biedermeiertijd, van rond 1840. De invloeden uit de tijd van Napoleon (empire stijl) werden uitgebannen en er kwam veel bravere kleding voor terug. De grote pofmouwen worden ‘schapeboutmouwen’ genoemd.

Deze presentatie van oude kleding die gedragen is in Friesland zag ik in het museum in Dokkum. Een bordje naast de vitrine gaf korte uitleg van de specifieke kenmerken van de kledingstijlen, die elkaar in de 18e eeuwen snel opvolgden. Ik vond het mooi hoe ze dat treffend hadden weergegeven, want daardoor wordt je geholpen om wat nauwkeuriger te kijken naar de mouwen en tailles en stoffen en dergelijke. Als zo’n bordje er niet bijstaat, dan ben je eerder geneigd om te denken: “O, oude jurken”, en dan loop je sneller door.
In m’n shop heb ik drie Franse boekjes die heel gedetailleerd ingaan op de kledingstijlen uit de geschiedenis. Le Costume

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen met doorstopwerk


Doorstoppen is leuk werk, je hebt er speciale doorstopstof voor nodig waarop de weefselbosjes net wat hoger liggen. Deze stof is niet zo makkelijk meer te krijgen. Veel handwerksters zouden dit graag (weer) willen doen.

Doorrijden, doorgaan, doorwerken: allemaal leuk en aardig, maar we moeten ook weer niet doordraaien!
Vandaag m’n kussentje voor de zondag: lekker uitrusten en/of andere dingen doen dan je door-deweeks doet.

Net als doorgaans: fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

De weidsheid in Friesland en een oude merklap


Oh, die heerlijke weidsheid! Hierachter ligt de unieke Waddenzee, maar het gebied vóór de dijk is ook heel mooi om te zien. Raampjes open, nog even naar een bakkertje, en dan met de verse koeken zover mogelijk doorrijden naar het water. De warme wind voelen. Altijd een picknickkleed in de auto. Deze is extra handig, want de achterkant is waterafstotend en ook keutelwerend. Dus legde ik hem gewoon in het gras waar ook de schapen liepen. En dan die koeken erbij…. heerlijk!


Een bloglezeres mailde dat ze genoot van m’n blog-foto’s en dat ze het leuk vond om te zien waar ik m’n tasjes allemaal mee naar toe nam. De laatste tijd heb ik veel blogjes over uitstapjes, maar het is dan ook zomer-tijd! Straks komen er wel weer boeken-en tijdschriften-blogjes. Nu was het nog weer mooi weer voor een uitstapje. Dus hier nog weer een tasje tussen de bloemetjes van een oud stadje:


We waren in Dokkum terechtgekomen. En het bleek dat Dokkum óók nog op onze bucketlist stond. We hebben een wensenlijstje, maar dat werken we niet systematisch af. Alleen als we dan ergens zijn, dan zeggen we: ja, daar wilden we eigenlijk al héél lang eens naar toe.


Ik had een boekje meegenomen waarin veel borduurpatronen van oude Nederlandse gebouwen staan. Een derde deel uit dit boekje gaat over Provinciesteden, een derde deel over kastelen, en een derde deel over gebouwen in Friese steden. Ik keek of ik het gebouw kon vinden waarvan in dit boekje het patroon stond, en ik dacht dat ik het dit gebouw was aan de overkant van het kanaal waar we konden parkeren. Nee, toch weer anders. Wèl mooi, zo’n oud pakhuis. Maar daar waren we niet voor gekomen: we wilden naar het Admiraliteitenhuis. Hierin is een bijzondere collectie oude merklappen. Van een aantal van deze merklappen zijn patronen gemaakt, en die kunnen bij het museum gekocht worden. Ik kocht het patroon van deze merklap van Tiertie Simmens. Zij voltooide dit grote werk in 1714.


Aansluitend bij de grote tentoonstelling over Sits in Leeuwarden, is er ook in dit museum in Dokkum een tentoonstelling over Sits. Daarover later een apart blogje. Nu eerst m’n tassen uitpakken, want ik had nog wat meer bij me dan alleen dat kleine tasje.

De noordelijke provincies zijn erg mooi! Ik heb weer genoten van die weidsheid. Terug in eigen straat was ik blij dat ik twee dagen van asfalteren hier vlakbij had gemist. Liever het geluid van vogels dan van vrachtwagenpiepjes.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lappenlaken aan het Lauwersmeer

We reden naar het hoge noorden en genieten van verre uitzichten over land en water. Vannacht sliep ik onder dit lappenlaken en nu zijn we weer op pad. Even een blogje vanaf m’n telefoon en later meer foto’s en tekst. Hartelijke groet vanuit het weidse en zomerse land!

Later toegevoegd: dit lappenlaken doet af en toe dienst als quilt of laken. Ik naaide wat resten blauwe stof aan elkaar en voerde het met een oud kinder-dekbed. Een persoonlijk en prettig aanvoelend lappen-laken dus.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geweven landschap


Een prachtig geweven landschap! Wat is dat mooi gedaan!
Ik ga op weg naar het hoge noorden, en hoop onderweg ook mooie plekjes te zien.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Patchwork pronkrol

Een pronkrol van patchwork: die zie je niet zo vaak!
Ik nam hem vandaag mee naar een plekje waar ik hem aan een hek kon hangen. Het is een soort langgerekt patchwork-plaatjes-plakkaat.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekjes voor ‘nieuw’ en ‘fijn’ haakwerk


De titels variëren niet zoveel: Fijn haakwerk, Nieuw haakwerk, Fijn haakwerk in kleur….
Maar de de variatie in mogelijkheden om te haken is enorm! Het ene kleedje is het andere niet.
Deze titels had ik nog niet eerder: Nieuw haakwerk uit Nederland en Vlaanderen en Vijftig nieuwe haakpatronen.
Weer bijna honderd (nieuwe oude) haakpatronen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knopen voor macramé en schiemanswerk

We waren nog even in Elburg, het mooie oude stadje waar zoveel te zien is. Zelfs de Ark van Noach ligt daar in de haven, maar die vaart alweer bijna weg. Ik had een klein quiltje bij me wat zich mooi laat fotograferen in de water-omgeving. Het zat in een tasje (foto onder) wat ik maakte toen ik wat bezig was met streepjesstof.

Van m’n zus kreeg ik vanmorgen een mailtje dat ze een dagje gaat zeilen en dat lijkt me heerlijk: lekker Boekje 350 knopenop het water! En na het aanmeren de boot goed vastknopen. Onder de boeken over knopen neemt het boekje van Hetty Mooi een bijzondere plek in. Het is eigenlijk een knopen-encyclopedie. De auteur schrijft in 1973 dat haar belangstelling jarenlang al uitging naar alles wat maar met knopen en knoopwerk te maken had. Ze schreef toen ook het boekje Macramé-mogelijkheden, wat nu weer een heel populair boekje is. Maar ze wilde nog meer, namelijk een compleet overzicht maken en dat werd dit naslagwerk. In het voorwoord staat dat de Engelsen het macramé-werk ook wel ‘sailer square knotting’ noemen, dus het hoort allemaal bij elkaar. Voor wie geboeid is geraakt door de vele mogelijkheden om touwen aan elkaar te knopen en in elkaar te verwerken, is dit boekje met 350 knopen voor macramé- en schiemanswerk en vlechtwerk een mooi boekje. Ook enkele decennia later zijn dit nog steeds de heel interessante boekjes, vroeger met veel zorg samengesteld en nu weer bruikbaar.

En nu heb ik ook zin om te zeilen, maar helaas: ik moet weer naar de tandarts….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Van spelen met lapjes naar art-quilts

Nog maar een paar dagen hangen de kleurrijke art-quilts van de joodse kunstenares Marlene Sanders in het Museum-Sjoel te Elburg. Iemand maakte me attent op deze tentoonstelling, en ik ging gauw nog even kijken. Het is de eerste keer dat zij in Nederland exposeerde. Haar textiel-expressies zijn geïnspireerd op markante momenten uit het heden en verleden van de oude joodse tradities, en op studie van de Thora.

Net als andere kunstenaressen die op latere leeftijd art-quilts met grote zeggingskracht maken, heeft ook Sanders eerst expertise opgedaan op een ander handwerk-terrein. Om zo’n hoog expressie-nivo te bereiken, daar gaan vaak eerst jaren aan vooraf om bezig te zijn met naald en draad en weefsel en vorm en kleur. Hierbij past het boekje Spelen met lapjes, maar dat is een vertaling. Je moet de titel eigenlijk in het Zweeds lezen: Lek med lappar. Anders dan de titel doet vermoeden, zit er degelijke kennis in verwerkt, en ook stimulans om tot eigen creaties te komen, met gebruikmaking van applicaties en patchwork. Toen dit boekje voor het eerst verscheen, was al die vrije expressie nog nieuw en de resultaten nogal rommelig. Maar nu wordt er prachtige en krachtige textiel-kunst gemaakt, waarin ook zichtbaar is dat het goed mogelijk is om daarin iets uit te drukken en iets òver te brengen. Tussen 1971 (toen dit boekje op de markt kwam) en 2017 (art-quilts op hoog nivo) is er veel ontwikkeling geweest.

Persoonlijk spreekt het mij aan om in een tentoonstelling ook een tekst als thema centraal neer te zetten. Het ondersteunt de boodschap van de quilts.
Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Amerikaanse bloemen in kruissteek


Amerika was in de ban van de grote zonsverduistering op 21 augustus, die in alle staten te zien was. Een zonsverduistering meemaken is zò bijzonder! Nog steeds heb ik goede herinneringen aan onze Europese zonsverduistering van 11 augustus 1999. We reden er speciaal voor naar Luxemburg, want in Nederland was het bewolkt. Nog steeds blij dat we dat gedaan hebben, want het was een prachtige ervaring.

Voor de bijzondere gelegenheid in Amerika heb ik een bijzonder boek, en dat heeft ook met alle staten van Amerika te maken. Elke staat heeft zijn eigen kenmerkende bloem, en die werden door Gerda Bengtsson getekend. Met haar botanische kennis tekende ze elke bloem en daarna maakte ze er kruissteekpatronen van. Vorig jaar blogde ik al eens over dit boek, wat nu zeldzaam en geliefd is. Het lukte me om nu twee exemplaren te koop aan te bieden van U.S. State Flowers in Counted Cross-stitch.

Het geborduurde bloemetjes van het eerste borduurwerkje op de foto komen niet uit dit boek, maar de geborduurde zonnebloem wel! Ook die plaats ik in m’n shop. Het is de zonnebloem van Kansas, maar natuurlijk ook de zonnebloem van Augustus! Wel toepasselijk natuurlijk: een zonnebloem na de zonsverduistering!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Cantecleer hobbyboekjes

Vanaf eind jaren zestig begon Cantecleer een reeks hobbyboekjes uit te geven. De eerste boekjes uit deze serie gingen over Schilderen met olieverf (in uw vrije tijd) en Druktechnieken (in uw vrije tijd) en Pottenbakken (in uw vrije tijd). Telkens stond die toevoeging ‘in uw vrije tijd’ in de titel, alsof benadrukt moest worden dat het om een hobby ging. Het vijfde boekje wat werd uitgegeven in 1968 was Maak Lappen-poppen, en in latere drukken verdween de toevoeging dat dat in uw vrije tijd moest worden gedaan. Het 19e deel in de serie was Eenvoudig weven, en dat was een topper. Dit boekje verscheen in meerdere gedaantes en werd veel gebruikt in die experimentele jaren. Sommige van deze boekjes zijn nogal verouderd, zoals het Kreatief werken met kinderen, maar als tijdsbeeld hoe dat vroeger ging kan het wel weer leuk zijn. Andere boekjes, zoals Modern tapisseriewerk, zijn weer prima te gebruiken. De meeste van deze boekjes stonden al op m’n shop, maar de titel Patchwork voeg ik er nu aan toe. Dit laatste is toch wel weer een leuk boekje, bijvoorbeeld voor iemand die al die patchwork-boekjes uit de zeventiger jaren spaart.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften borduren


Begonia’s zijn typische perkplanten van de nazomer. Op de achtergrond kasteel Middachten, wat we een paar dagen geleden bezochten.


De zomer loopt ten einde, en dan gaan we al die bloemen om ons heen weer missen. Maar vandaag nog een zomerse dag om er volop van te genieten! Een goede manier om bloemenpracht vast te houden is altijd al geweest om ze te borduren. Uitgevers Burda, Ariadne en Margriet hebben vroeger hele mooie borduur-specials gemaakt. Deze vier tijdschriften plaats ik in m’n shop en ze staan boordevol bloemen-patronen en ook andere patronen. Mooie tijdschriften waren dat vroeger, en nu weer.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd paardenhoofd

Paarden zijn gevoelig voor subtiele gevoeligheden van mensen,  zoals pijn en stemmingswisselingen en onzekerheid. Er zijn therapieën ontwikkeld waarbij paarden worden gebruikt om emoties van cliënten te ‘spiegelen’. Ook zijn er de afgelopen jaren allerlei paarden-therapieën ontwikkeld speciaal voor kinderen en volwassenen met autisme. Autisme werd vroeger als een van de zwaardere ontwikkelingsstoornissen gezien, tegenwoordig is er een nieuwe kijk op en wordt het ook wel een informatieverwerkingstoornis genoemd. Ook hebben mensen met autisme vaak moeite met het vormen van relaties en het aangaan van sociale interakties met mensen. Die zogenaamde sociale aversie zou zich specifiek tegen mensen richten, en niet tegen dieren. En daarom werd bedacht om dieren en met name paarden in te zetten in therapie voor mensen met autisme. Want mensen met autisme hebben een lager niveau van het hormoon oxytocine (het knuffelhormoon) en de interaktie met paarden zou stimulerend werken en een positief effect hebben op het vormen van relaties. Maar er zijn ook kritische geluiden dat dit allemaal nogal overtrokken is.

Hoe dan ook: wie weet ziet een paardenliefhebber wat in dit mooie borduurwerk. Het heeft precies het goede formaat om er een tas van te maken!

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Volksdracht uit Kroatië

Kroatië ligt in de overgangszone van het Middellandse Zeegebied, de Balkan en Centraal Europa. De cultuur van dit gebied is rijk en kent een lange geschiedenis van meer dan 14 eeuwen. Vanwege de geografische ligging draagt Kroatië een cultuur met zich mee, die zowel westerse als oosterse invloeden kent. Kroatië is een land rijk aan volksdrachten. Iedere stad of dorp heeft haar eigen klederdracht behorend tot de Pannonische, Dinarische of Mediterrane stijl. De klederdrachten worden gebruikt bij folklore festivals, toeristische- en religieuze bijeenkomsten. Het land heeft veel folkloristische dansgroepen. Veel klederdrachten hebben overeenkomsten met andere Zuid-Slavische volkeren en daar is allemaal veel studie naar gedaan. Bijvoorbeeld dat in dorpen of steden met meerdere etnische groepen (zoals Kroaten en Serviërs) de verschillende volkeren dezelfde klederdrachten droegen.

In de Duitse taal verscheen in 1975 een mooi boek met prachtige foto’s: Die Volkstrachten Kroatiens.  Sindsdien is er weer zoveel gebeurd in de regio, zou zo’n boek nu nog gemaakt kunnen worden? Wellicht geldt het ook voor dit gebied dat het nu minder makkelijk is om zulke mooie foto’s te maken als veertig jaar geleden. Maar het is fijn dat dit soort boeken toen gemaakt zijn, met foto’s van verbazingwekkende kleding. Rijk geborduurd en, en met veel bonte details.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quilts op een kasteel

De oudste quilt van Nederland wordt in kasteel Middachten bewaard. Textieldeskundige An Moonen zegt dat nergens in de wereld een quilt is zoals deze prachtig geborduurde en gequilte deken van ca. 1650.  Gedurende de zomermaanden was er gelegenheid om tijdens rondleidingen deze oudste quilt te zien, en ook een 18e eeuwse groene zijden quilt waar al het één en ander over was geschreven. Afgelopen weekend was er een extra rondleiding voor quiltliefhebbers ingelast, en dat bleken er aardig wat te zijn. De groep was zo groot dat hij maar nauwelijks in de ruimte paste. Veel belangstelling dus voor bijzondere quilts!

Er is recent een boek verschenen met 16 replica’s van oud-Hollandse quilts. Het mooiste is natuurlijk om die ook in een oud-Hollandse omgeving te fotograferen, en dat was gedaan op dit kasteel. Maar het was niet de bedoeling dat degenen die aan de rondleiding deelnamen nòg eens fotos’s maakten van de quilts in de antieke entourage, dus ik heb niks om hier te laten zien.

Maar het zou jammer zijn om deze mooie foto’s van het beroemde kasteel niet te laten zien, dus ik heb nog wel een boek wat hier bij past: Quilts, 15 eigentijdse ontwerpen. Dàt is natuurlijk het mooiste: gewoon je eigen quilt maken! Het is bijzonder leuk om te weten dat we als quilt-liefhebbers in een lange traditie staan, en het is prachtig om lang-bewaarde oude quilts te zien en zéker ook in een omgeving waarin ze zo mooi tot hun recht komen. Maar het is toch óók een groot genoegen om onze eigen quilts te maken!

Na de rondleiding ben ik in ieder geval weer geïnspireerd. En toen was het nòg fijner om het deftige terras te zitten en koffie te drinken. Wat een prachtig plekje! En wie ook nog die oudste quilt wil zien, plus die 16 replica’s: volgende week zondag is daartoe de laatste mogelijkheid, maar pas nà 3 uur. Daar kun je via één van de links wel achterkomen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wol en katoen

Eind augustus, de heide bloeit. Nederland heeft mooie plekjes, en veel mensen weten die te vinden voor wat ontspanning en een noodzakelijke portie natuurschoon. Weer eens wat anders dan de drukke dagelijkse leefomgeving. Heerlijk om af en toe ook de natuur op te zoeken! Gisteren waren wij op de Posbank. De heide bloeit en het was er mooi!
En vandaag zijn in onze regio de scholen weer begonnen. De vakantie zit erop. Hopelijk hebben veel mensen genoten van alles wat ze in de afgelopen weken konden zien en doen. En ik hoop dat jullie ook goede weken hebben gehad of nog hebben!

Op het gebied van handwerk is er in vakantietijd ook vaak wel veel te zien. Veel mensen gaan of gingen naar het buitenland op vakantie en hebben daar misschien ook musea bezocht of oudere vrouwen op straat zien handwerken. De komende tijd maak ik wat blogjes over boeken waarin het gaat over buitenlands handwerk. Vandaag als eerste een blogje over handwerk uit Griekenland. Dit land wordt gezien als de bakermat van de westerse beschaving en ook op het gebied van handwerk zijn daar zeer prachtige dingen gemaakt. Van de mooiste handwerken werden mooie foto’s gemaakt en die foto’s kwamen weer in mooie boeken terecht… Leuk om daar kennis van te nemen!

Dit weekend hield ik mij dus bezig met katoen en wol. De katoen in de tentoonstelling over Sits, en de wol zat nog aan de schapen. Katoen en wol zijn natuurlijk nogal elementair voor het hele handwerk-gebeuren, dus vandaar deze foto’s!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Greek Island Embroidery

Griekenland wordt gezien als de bakermat van de westerse beschaving. Dat houdt in dat er fundamenten zijn gelegd die nog altijd bestaan, zoals de democratie. De oude Grieken deelden de wereld in in ‘barbaren’ (dat zijn de mensen die een brabbeltaaltje spraken) en de beschaafde wereld waartoe zij zelf behoorden en die Grieks spraken. Maar de politiek en de linguistiek laat ik voor wat ze zijn: in dit blogje richten we ons op handwerk. En daarvan is in Griekenland veel te zien! Heel veel prachtig fijn handwerk is er altijd in Griekenland gemaakt. In de tachtiger jaren las ik eens een artikel in een tijdschrift waar aan de hand van foto’s wordt verteld hoe nog steeds jong en oud handwerkt. Vaak op een stoeltje in de schaduw op straat. Het artikel maakte indruk op mij en nu vond ik het weer in één van deze boeken: Stickereien aus Webmotiven Kretas. Ik laat het er maar inzitten, voor degene die het bestelt.

Twee van deze boeken zijn uitgaven van musea: Greek folk art en A Guide to Greek Island Embroidery. Ze staan boordevol foto’s van prachtig zeer fijn handwerk, waar vele uren werk aan is besteed en die bestaan uit miljoenen kleine steekjes. En dan is er ook nog het boek Greek Islands Embroideries.

In het tijdschrift-artikel staat ook een foto van een bejaarde vrouw die vóór een niet-werkende telefooncel zit, terwijl ze nog steeds haar handwerk maakt volgens de oude tradities. Maar de boeken en het artikel zijn uit de zeventiger jaren, en intussen is er ook in Griekenland veel gebeurd. Hoe dan ook: de rijke traditie en de titel ‘bakermat’ zijn toch wel iets om met interesse kennis van te nemen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebreide lappendeken

Tien jaar geleden hing ik mijn gebreide lappendeken al eens op aan deze boom, en vandaag wilde ik dat nog eens doen. Sommige plekjes zijn zò mooi: daar wil je nog eens naar terug. En plekken om herinneringen op te halen.


En daar hangt hij weer!
Uitzicht op de paarse hei van de Posbank!
We vierden vandaag onze trouwdag en het was mooi om hier een augustus-wandeling te maken.
Ons huwelijk is net als die lappendeken: boordevol belevenissen en gebeurtenissen, aaneengeregen tot een hecht geheel.


En nog een meegenomen kussentje voor de zondag!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tentoonstelling Sits in Fries Museum

Handbeschilderde katoenen stoffen werden in de 17e eeuw naar Nederland gebracht en namen al gauw een grote plek in in de mode. Zeelieden van de VOC namen vanaf 1602 prachtige sitsen mee uit India om ze te ruilen tegen specerijen in Indonesië. Af en toe namen de handelaren ook wat stoffen mee naar huis. En het bleek dat de elite als een blok viel voor de mooie stoffen, die glanzen als zijde. De exotische bloempatronen blijken niet te vervagen. Voor Europa is katoen een nieuwe stof, die zacht aanvoelt en goed wasbaar is. Vanaf de tweede helft van de 17e eeuw importeert de VOC de mooie stoffen ook voor de Nederlandse markt. En vanaf dan is de opmars van deze gebloemde stof niet meer te stuiten. De kostbare en glanzende stoffen werden het katoenen goud van de VOC.

De stoffen kregen ook een plek in de Nederlandse streekdrachten, met name op Hindeloopen. Je ziet de kleurrijke bloempatronen op rokken en jakken, maar ook op indrukwekkende en nogal onpraktische zonnehoeden.

Lange tijd is de VOC het grootste handelsbedrijf ter wereld. Die positie wordt fel verdedigd. Op het toppunt van haar macht heeft ze in Azië 25.000 medewerkers in dienst. Aan het eind van de 18e eeuw verliest de VOC haar monopoliepositie aan Engeland en in 1799 wordt ze opgeheven.
Met haar vloot bestrijkt de VOC een uitgebreid netwerk van handelsposten. Van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, via Kaap de Goede Hoop, naar Azië, Daartussen verscheept de VOC thee, specerijen en luxe goederen zoals porselein en stoffen, maar ook slaven en soldaten.

Kleding, maar ook grote doeken voor over het bed (deze heten palempores) zijn te zien op de tentoonstelling Sits – Katoen in Bloei in het Fries Museum. Deze tentoonstelling begon al in maart en duurt nog tot 10 september. Er is al veel over geschreven, en nu ben ik er ook geweest! Dit is deel 1 van m’n verslag; over een paar dagen nog een paar foto’s.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren: ook voor linkshandigen


Op een hele oude stekenlap (expres omgekeerd!) legde ik een bijzonder boekje. Bij het aanleren van borduurtechnieken en steken werd er vroeger van uitgegaan dat iedereen de naald met haar rechterhand vasthield, en degenen met een voorkeur voor links hadden pech. Zij werden min of meer geforceerd om het borduren te leren zoals iedereen het deed en moest doen: rechtshandig. Dat zal wel tot veel frustraties hebben geleid bij mensen met een natuurlijke aanleg voor het gebruik van hun linkerhand bij het schrijven en borduren.

Boeken die linkshandigen ondersteunen bij het handwerken zijn er niet veel. Heel af en toe kom ik een boekje tegen van de serie Stap voor Stap. Deze serie heeft ook een deel over Haken, en toen ik dat verkocht had kreeg ik een vraag van iemand die zo heel graag ook dat boekje had willen kopen. Het verlangen om méé te doen, óók te kunnen haken en borduren maar dan met de linkerhand, kan soms heel groot zijn!
Dus daarom een vraagje: ik zou het leuk vinden als dit boekje Stap voor Stap Borduren alleen wordt besteld door iemand die er ècht heel veel behoefte aan heeft. Ik hoop dat ik er twee mensen blij mee kan maken, want ik heb twee exemplaren. Liefst dus voor twee linkshandigen, want voor de rechtshandigen zijn er meer dan genoeg andere boekjes.

Dus daarom had ik die oude stekenlap omgekeerd. Om ook de andere kant en hand eens te belichten.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tijdschriften Naaldwerk en Kant


Het doel van de tijdschriften die in bijna honderd jaar geleden verschenen, was om de handwerkkunst van vrouwen te ontwikkelen, deze op een hooger peil te brengen, en deze handwerkkunst te doen aansluiten bij de moderne binnenhuiskunst. Vandaar de naam: “De vrouw en haar huis”. Er zijn mooie boeken verschenen rond een specifieke naaldkunst, maar er waren ook tijdschriften en die zijn minder bekend en ook minder bewaard. Want tijdschriften werden nou eenmaal eerder weggegooid. Dus ik was verrast om deze drie tijdschriften te vinden (in twee verschillende steden), en vind het leuk om ze te laten zien. Ik kwam hierin ook een artikeltje tegen over de kunst van het Kartonweven! Ik ben al veel verschillende variaties van weven tegengekomen, maar nog niet eerder het ‘Kartonweven’. In het oude tijdschrift van augustus 1927 staat een beschrijving om hiermee een tasje te maken.

Verder mooie zwarte foto’s van kanten kraagjes en kleedjes, richelieuwerk, kralenwerk, en andere handwerken die in die tijd beoefend werden.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte buideltassen


Kleine verzameling gehaakte buideltassen. De blauwe rechts maakte ik zelf, voor mijn nieuwe keukentje, toen ik pas getrouwd was. Daar bewaarde ik de uien in. Meestal zijn mijn blogjes iets langer, maar vandaag niet!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Biblia Polyglotta

Het was zo superleuk om in de Librije van Enkhuizen te zijn. Een paar dagen geleden waren we daar voor een bezichtiging. We hadden het voorrecht dat een aantal van de mooiste stukken voor ons (en een klein groepje andere geïnteresseerden) uit de kast werden gehaald. We kregen een Incunabel te zien, en een handschrift van Reson, met uitgewerkte aantekeningen voor wis- en natuurkunde, en een wetenschappelijk werk van Clusius, met allerlei doorhalingen en verbeteringen en prachtige tekeningen. En de Atlas van Blaeu, waar ik al eerder over blogde.

En ook het topstuk van de Librije kwam op het speciale kussen te liggen, waar de gids allerlei uitleg gaf. Eerst had ze ons al verteld over de restauratie van de bibliotheek, en dat deze sinds 2014 te bezichtigen is. Dat is nog niet zo lang geleden, en deze Librije is ook nog niet zo erg bekend. Na ons bezoek gingen we vlakbij Enkhuizen naar een verjaardag en vroegen het na: “Wisten jullie dat er in de Westerkerk een Librije is?” Bijna niemand wist het. De gids had gezegd dat ze graag wat meer bekendheid wilden hebben, dus erover bloggen mocht best! Ook op een handwerkblog, want dit Boek der boeken geeft nu de aansluiting met ‘handwerk’!

De Biblia Polyglotta is een Bijbel in vijf talen: Grieks, Latijn, Aramees, Syrisch en Hebreeuws. Deze uitgave wordt vanwege de koninklijke opdracht tot het laten drukken ook wel de Koningsbijbel genoemd. Het bijzondere van deze uitgave is niet alleen de meertalige vertaling, maar ook de weergave van de verschillende lettertypes van elk van deze talen. Nadat de gids dit had verteld, wilde ze hem uit de hoes halen, maar op mijn verzoek wachtte ze nog even zodat ik een foto kon nemen van de bruine  hoes. Bij de recente restauratie heeft deze bijbel namelijk een steunzool gekregen!


Op de foto hieronder is dat goed te zien. In de wollen stof is een verdikking aangebracht aan de onderkant, zodat het zware boekwerk beter kan steunen, en niet het hele gewicht op de rug komt te hangen.


En toen dat allemaal was verteld, kon de bijbel worden opengeslagen. Deze is gedrukt door drukker Christoffel Plantijn tussen 1568 en 1572. Ik vond het bijzonder mooi om dit te zien. Misschien een beetje veel foto’s, maar die steunzool maakt het tòch een handwerk-blogje!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken om dieren te haken, te breien, te maken


Dieren om te haken, om te breien, en om op andere wijze te knutselen!
Amigurumi is de Japanse kunst van het breien of haken van kleine knuffelbeestjes en dat is nu al een tijdje een rage. Op internet zijn veel patroontjes te vinden om dieren te haken en er verschijnen ook veel nieuwe boeken, zoals het boek Minihondjes haken. Het is leuk om dan om ook nog eens een ouder boek in te zien, zoals het boek Gehaakte Poppen en Dieren. Dit is een Ondori-uitgave, en dat betekent meestal dat ze oorspronkelijk eerst in Japan zijn uitgegeven. Dit boekje verscheen al in de zeventiger jaren. In ander boek uit die tijd is het boek van Lis Paludan. Haar Knuffeldieren zijn heel kenmerkend voor die tijd.
Ook het boekje Gehaakte Dieren is al een ouwetje, en dat maakt het extra leuk om nu weer te gebruiken.

Dieren kunnen natuurlijk ook worden geborduurd. In het boekje Zoo van DMC staan heel veel fraaie borduurvoorbeelden. Een veel oudere uitgave van DMC is ‘De Huisdieren‘ en daar staan ook heel leuke voorbeelden in. En je kunt ook hondjes borduren op geperforeerd papier!

Dieren kunnen worden weergegeven op Foamboard. Of je kunt ze maken van Styropur (het boekje Piepschuim-decoraties staat niet op deze collage, maar wel in m’n shop). En ik vond ook het boekje Dierensier, met voorbeelden om dierfiguren te maken van kralen.

Volop dieren dus, om te haken en te breien en nog veel meer!
Hieronder mijn eigen oude knuffelpoes (maar het zou ook een konijn kunnen zijn). Ook als illustratie dat (dieren)knuffels waar je aan gehecht bent geraakt, heel lang meegaan!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandeling over het Jodenpaadje

Mooie en historische plekjes worden gelukkig soms goed in ere gehouden. Ik maakte een wandeling over het Jodenpaadje in Brummen. De Joodse gemeenschap uit Bronkhorst liep vroeger over dit smalle paadje naar de synagoge. De muur langs dit pad is nu een Rijksmonument.
Aan het begin van dit paadje stond een bordje en dat had ik al vaker gezien. Vandaag was een mooie dag om de auto even aan de kant te zetten en dat paadje gewoon even op en neer te lopen. En daarna ging ik koffie drinken bij m’n moeder en bij haar in de tuin werken, want daar was het ook een mooie dag voor. Maar het maakt toch altijd wel weemoedig, zo’n paadje.

Vandaag had ik dit tasje mee. In de IJsselkleuren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pauw in filethaakwerk

Trots als een pauw: dat kun je zijn als je iets bereikt hebt of je wilt gewoon iets laten zien wat je in huis hebt. Je steekt gewoon je veren omhoog en vangt graag een paar bewonderende blikken op.

Deze gehaakte pauw hangt al een tijdlang in mijn handwerkkamer te pronken maar hij mag nu wel bij iemand anders trots zijn, dus plaats ik hem in m’n shop. Het patroon van deze gehaakte pauw kwam ik onverwacht tegen toen ik een paar oude Durable-boekjes doorbladerde. Iemand vroeg in welk boekje de meeste variatie staat van gehaakte valletjes, kastrandjes en rechthoekige gordijntjes. Dat is lastig te zeggen, want ze staan allemaal wel boordevol patronen. Toch is er wel wat verschil, want het ene boekje heeft meer ronde kleedjes en het andere meer gehaakte spreien. Ik bladerde een paar boekjes door, met die specifieke vraag van ‘rechthoekige gordijntjes’ in gedachten. Toen vond ik in het boekje “Met Durable Katoen kunt u alle kanten op” die gehaakte pauw. Het is altijd leuk om het patroon tegen te komen van een bepaald handwerk.

Wie graag trots wil zijn op zijn eigen gehaakte pauw kan dus in genoemd boekje het patroon vinden. Of anders dit filethaakwerk kant en klaar kopen, maar dan zitten er wel een paar kleine gaatjes in. Geeft niet, ook een pauw laat wel eens een paar veren vallen, en is dan nog steeds mooi.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Flora en fantasie

Van bloemen krijg ik nooit genoeg.

Midden in een woonwijk fietsten we langs een stukje land waar de Dahlia’s zo overvloedig bloeiden dat we maar even afstapten. Het hek stond open, en we gingen naar binnen. Het was een soort gezamenlijke volkstuin van een Dahlia-vereniging. In een hoekje, op de afvalhoop lagen afgedankte bloemen en daar nam ik er een paar van mee, omdat ik dat niet kon laten.

Thuis bleken ze ondanks het gesjouw in de warmte nog mooi genoeg voor een paar dagen in een vaasje. Bloemen. Altijd weer willen we bloemen zien. Of willen we ze weergeven in schilderkunst of handwerk.
Het leuke boekje Flora & Fantasie toont verrassende mogelijkheden om bloemmotieven aaneen te rijgen tot stilistische figuren die heel aantrekkelijk zijn. Daarna kun je die bloemmotieven gebruiken om te schilderen of te borduren. Of om te weven of te batikken.

Toen ik thuiskwam van m’n dagje-uit gingen we nog even in onze eigen tuin zitten en zakte ik door de teakhouten stoel. Na bijna twintig jaar is die nu verrot en kapot. Jammer. Ik heb m’n fantasie maar even gebruikt om een deel van het mooie grijze hout te gebruiken als ondergrond voor de afgedankte Dahlia’s.
Het speldenkussen van een bloemetjesstofje is een nieuwe aanwinst voor mijn speldenkussen-verzameling.

Bloemen: daar krijgen we nooit genoeg van!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Dikke handwerkboeken, complete naslagwerken

Dikke handwerkboeken, waar (van) alles instaat zijn een genot om door te bladeren!
Zoals kinderen aan het eind van de vakantie blij zijn met een dik vakantie-boek, zo kunnen handwerksters genieten van een dik handwerkboek wat weer volop inspiratie biedt (als je dat misschien nodig zou hebben). Die oude degelijke boeken, die zo zorgvuldig werden samengesteld, verdienen het om met vernieuwde waardering te worden bekeken. Uitgevers van toen publiceerden prachtige boeken, waaraan deskundige schrijvers meewerkten. Soms zijn de ruggen wat verkleurd, en kijken we wat anders tegen de mode aan, maar de informatie ìn die boeken is nog steeds bruikbaar en behulpzaam. Zoals de uitgever in het voorwoord van het meest bekende grote handwerkboek zei: “De grondtechnieken zullen nooit verouderen.” En die staan allemaal duidelijk en deskundig beschreven.


Eén van deze boeken werd besteld en moest als postpakketje worden verstuurd. Dat moeten ze bijna allemaal, want ze zijn te dik voor de brievenbus. Misschien schrikt dat sommigen af, die hoge portokosten. Daarom heb ik een idee: deze week hoef je bij bestelling van één of meerdere van deze dikke boeken geen pakketkosten te betalen, maar alleen de gewone kosten voor het verzenden van een boek. Er is keuze uit heel veel van die dikke handwerkboeken, die nu weer zo ideaal zijn om te gebruiken:

De grote handwerkencyclopedie
Het grote handvaardigheidsboek
Het nieuwe grote handwerkboek
Handwerkboek
Groot werkboek voor de vrije tijd
Manual of Needlework

Ook de grote handwerkboeken van Jelles zijn te zien op de foto. Ze passen nèt door de brievenbus, maar ze zijn toch ook wel dik. Ze zijn verschenen in diverse uitvoeringen. Vroeger waren deze degelijke handwerkboeken een begrip. Ze werden op diverse opleidingen gebruikt. Over dit boek wat in vele edities en onder twee titels is verschenen schreef ik eerder een blogje: Ik kan handwerken.


Het Beste Naaiboek is nieuw op m’n shop. Maar liefst 500 pagina’s degelijke uitleg over àlle aspecten van het naaien.
De Complete Gids voor Handwerken stond al langer op m’n shop. Beide boeken zijn van Reader’s Digest. Het zijn mooie en complete uitgaven.

Dus: net zoals je kinderen aan het eind van de vakantie soms zo’n dik vakantie-boek geeft, kun je jezelf ook een vakantie-kado geven!
Bij een bestelling krijg je altijd een automatisch aangemaakte mail met daarop het totaalbedrag van bestelling plus verzendkosten. Bij die dikke boeken worden gewoonlijk de verzendkosten berekend als pakketje.
Voor deze week gaat het dan anders: na een bestelling kun je even afwachten tot ik per mail een bevestiging van de bestelling stuur, met daarop de aangepaste verzendkosten. Die zijn € 3,95 (het gewone tarief) in plaats van € 6,90 (pakketpost).
Ik heb al een paar passende doosjes klaarliggen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Borduurpatronen van oude gebouwen


We hebben in Nederland prachtige oude gebouwen!


Vanaf vandaag ben ik ook fan van de OV-fiets! Ik sloot een abonnement af voor één cent, zodat m’n gegevens geregistreerd werden. En daarna kon ik zò met m’n OV-pasje zo’n fiets huren. Ideaal! Ik huurde een fiets in Amersfoort en had een mooie dag. Vlakbij de Koppelpoort zat ik een tijd met m’n dochter  op een terrasje aan het water en daarna fietsten we weer verder.

In het boekje Schellekoorden in kleur staan wel 33 van die mooie oude kenmerkende gebouwen uit alle provincies. Lijkt me leuk om daar nog vaker foto’s van te maken met een OV-fiets op de voorgrond!
Het boekje begint met een inleiding over schellekoorden. Voorin zit een langwerpig uitklapblad waarop de gebouwen in kleur zijn afgebeeld. Het boekje is ingedeeld in drie categorieën: Provinciesteden, Kastelen en Friese steden. Dus niet èlk kenmerkende gebouw staat erin, maar gelukkig wèl de Dom in Utrecht. Daar heb ik al een paar keer vragen over gekregen of ik daar een patroon van heb. Maar ook als je een bezoek hebt gebracht aan bijvoorbeeld het Muiderslot, en je hebt zin om na afloop dat kasteel even te borduren, dan kun je in dit boekje het patroon vinden.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Atlas Blaeu: Venster op de wereld


We waren in Enkhuizen, en hadden ons aangemeld voor een rondleiding in de Librije. In Nederland zijn nog maar twee Librijes die bewaard zijn gebleven op haar oorspronkelijke locatie: Zutphen en Enkhuizen. (dit in tegenstelling tot wat op diverse websites valt te lezen, dat er maar één zou zijn.)
De Librije bevindt zich in een aanbouw aan de Westerkerk. Rechtsboven, waar de raampjes openstaan, daar plaatste ik even mijn tas in het venster.


Venster op geschiedenis: de atlas van Blaeu is wereldberoemd!
Hij is ook opgenomen in de Canon van Nederland en dat zegt wel wat.
In de 17e eeuw was dit het kostbaarste boek wat te krijgen was, en een statussymbool voor rijke burgers.
En die originele atlas kregen wij nu te zien!
Venster op de wereld: Amsterdam was in de 17 eeuw een belangrijk centrum voor internationale handel, overzeese expansie en rijkdom. Enkhuizen was de tweede grote havenstad. De Republiek beleefde haar Gouden Eeuw. Door de zeevaart en de handel was er behoefte aan betrouwbare navigatiemiddelen. Maar ook welgestelde burgers waren nieuwsgierig naar andere landen en waren bereid veel geld uit te geven aan luxueus uitgegeven atlassen en globes. Het familiebedrijf Blaeu publiceerde de befaamde Atlas Major. In bijna zeshonderd kaarten en enkele duizenden pagina’s beschrijvingen bracht deze meerdelige atlas de toenmalige wereld in kaart. En toen lag die oude atlas voor ons:

De atlas illustreerde hoe de kennis van de wereld door ontdekkingsreizen en handelscontacten was toegenomen.  Ik nam een foto van een gedeelte tekst wat illustratief is voor de lange toelichtingen in dit kostbare en beroemde boek: “Dit landt, zijnde in sommighe plaetsen bergachtigh, is vruchtbaer, soo in tarwe als andere granen, geeft seer goede wijn, excelente vruchten van een aengenamen smaeck, insonderhuyt seer goede vyghen en olyven.”


De gids bladerde voor ons door en we mochten aangeven welke pagina’s we graag nog wilden zien. Bijzonder vind ik het om deze foto te laten zien: kaart van het gebied wat al eeuwenlang De Veluwe heet.

En nog meer heb ik om in dit blogje te laten zien, en deze laatste foto maakt de connectie met ‘handwerk’. Op sommige plaatsen in de atlas zijn aan de randen tekeningen aangebracht van de streekdracht van de beschreven landen en gebieden. Daar was men toen ook al heel erg in geïnteresseerd.
De atlas van Blaeu wordt geroemd om zijn sublieme typografie en vorstelijke uitvoering. Deze Atlas Maior bracht de toenmalige wereld binnen handbereik, in de mooist denkbare uitvoering. En dat ik nu (met toestemming) deze foto’s mag publiceren vind ik wel bijzonder. Een soort rechtstreeks lijntje van de zeventiende eeuw naar nu.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Ver weg kijken


De Houtribdijk tussen Lelystad en Enkhuizen is bijna 30 km. lang. In elk jaargetijde een sensatie om overheen te rijden. Het grootste gedeelte zie je alleen de waterplas links (de Markerwaard), en tijdens een klein gedeelte van de rit kun je ook het water rechts zien (het IJsselmeer). Daarna is dat water weer aan het oog onttrokken door een dijk. Wij hebben deze rit vroeger vaak gemaakt, maar zijn nog steeds onder de indruk als we weer eens naar WestFriesland gaan.


De weidsheid, het water, de dijken en havens. Het vèr weg kunnen kijken. Elke keer weer mooi en anders.


Foto’s maken van meegenomen quiltjes lukte niet echt. We waren te druk met andere dingen.


We gingen naar de Westerkerk in Enkhuizen. Deze is onlangs gerestaureerd en behoort tot de top 100 van de Nederlandse monumenten.

We hadden ons opgegeven voor een rondleiding en mijn meisje-aan-het-venster-tas mocht mee naar boven. Daar plaatste ik haar even in een eeuwenoud ander venster. Daarna was m’n aandacht voor wat we te zien kregen tijdens de rondleiding in de Librije en dat was heel bijzonder. Daar hoop ik later nog aparte blogjes over te maken. Dit blogje geeft alvast de context aan.


We vierden ook nog een verjaardag mee van vrienden, in de plaats waar we vroeger zelf ook hebben gewoond.

Bij avondlicht reden we weer over de lange dijk, nu de andere richting uit. En er zijn misschien vannacht wel sterren gevallen, maar we hebben ze niet gezien. Ik had wel zelf nog sterretje opgehangen tegen een donkere achtergrond.
Het is mooi om af en toe vèr weg te kijken. Ver weg kijken naar de lucht en ver weg kijken naar de geschiedenis. En ook heel waardevol om dat te doen in het gezelschap van vrienden en in de omgeving waar je vroeger zelf hebt gewoond.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Vallende sterren

Daar hou ik van: plekken vinden waarop belijningen van bijvoorbeeld een quiltje nog extra worden benadrukt. Deze foto maakte ik na een bezoek aan een antiek- en curiosamarkt, waar ik een paar mooie dingen kon kopen. Daar blogde ik de afgelopen dagen over, maar vanaf vandaag  is het weer tijd voor andere dingen om over te bloggen. Vandaag neem ik dit quiltje mee, want we gaan een dagje uit en wie weet kom ik nog meer plekken tegen waar ik het quiltje kan ophangen. Vanmorgen wordt er ook weer een nieuwsbrief verstuurd; veel leesplezier voor wie hem ontvangt. Wil je deze nieuwsbrief ook ontvangen, klik dan hier.

Wie weet zien we nog vallende sterren vannacht, maar anders staan ze alvast op dit quiltje.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Nog een oud merklapje

Nog een paar schattige merklapjes gevonden, met een overvloed aan rode randjes. Hilda Cathariena borduurde dit in haar jonge jaren. Ik wilde even weten of zij in ‘Duyne’ woonde, maar bij Google’s weten bestaat en bestond er geen plaatsnaam die zo heet. Als je vandaag gaat googelen dan krijg je letters in Hiphop-stijl te zien, een stijl die veertig jaar geleden ontstond.
Elk tijdperk heeft zijn eigen specifieke letter-stijl en honderd jaar geleden waren alle letters op merklapjes ongeveer allemaal zoals op dit merklapje. Maar voor liefhebbers van randjes is dit lapje misschien vooral aantrekkelijk vanwege de overvloed aan randjes. Een half lapje vol, en dat staat wel mooi. Je kunt het bijvoorbeeld zò vouwen dat vooral de randjes goed naar voren komen (en het minder mooie ondergedeelte verdwijnt).
Gelukkig kwam ik tòch nog wat tegen op de antiekmarkt, want het lijkt nu wel wat minder te worden met het aanbod. Het gaat nu om zo af en toe nog eens wat tegenkomen.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Drie haakboekjes

Deze drie boekjes representeren drie perioden waarin er volop is en wordt gehaakt.
In de dertiger jaren verschenen boekjes zoals “Nu ook haken“. Daarin stonden patronen voor garneringen (zoals een gehaakt kraagje en gedistingeerd jabot), een smaakvol tafelkleed, tusschenzetsels voor gordijnen, een bedsprei, jumpers en vooral veel kleedjes.
In de tachtiger jaren was Durable volop leverancier van haakpatronen. Wie wilde haken, kocht zo’n haakboekje, waarmee je op de goede toer zat. In die tijd waren gehaakte valletjes en gordijntjes populair. En ook veel spreien en kleedjes. De patronen van die kleedjes zullen wel uit de vijftig tot honderd jaar oudere boekjes zijn gekomen.
En in onze tijd zijn boeken van uitgeverij Librero geliefd. Zoals 300 Haaktips en Technieken. In deze boeken wordt een breed publiek aangesproken. In de tijdschriften uit de dertiger en tachtiger jaren werd er vanuit gegaan dat vrouwen die wilden haken dat eerst al op school hadden geleerd. Zij konden al die patronen wel lezen en gebruiken. Maar in de mooi uitgevoerde haakboeken die nu weer verschijnen, wordt eerst alles nog eens goed uitgelegd, aan de hand van mooie foto’s en duidelijke instructies.
Ik vond het leuk om deze drie boekjes zo eens naast elkaar te leggen. Als representant van drie verschillende haak-perioden.
Voor het breien zou ik ook zo’n weergave kunnen maken, maar dat doe ik niet. Wèl plaats ik het eveneens mooie boek 300 Breitips & Technieken in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wat ouderen kunnen borduren


Bij het ouder worden willen veel vrouwen graag blijven borduren. Maar het hoeft en het kan niet meer allemaal zo gedetailleerd als vroeger. De tijd van patronen namaken en het ontcijferen van die kleine tekentjes die daar soms op staan is voorbij. En ze hèbben ook al zoveel geborduurd. Soms is daar niet eens altijd een bestemming voor gevonden, en dan is de zin om weer opnieuw aan een groot werkstuk te beginnen er niet meer. Maar ze willen dus wèl graag blijven borduren. En liefst ook alle restjes opmaken van een bordurend leven.
Tijdens de vorige antiekmarkt sprak ik een verkoopster achter een kraam bij wie het klikte. Gelijke leeftijd, en ik zag aan haar spulletjes dat ze ook een handwerkliefhebster is. We kwamen aan de praat en ze vertelde over haar schoonmoeder van 90. Die wil graag blijven borduren, maar niet meer van die moeilijke dingen. En vooral het restjes-opmaken is een belangrijke invalshoek. Niets meer bijkopen, ook al zou je het voor het geld niet hoeven laten. Maar het geeft gewoon een goed gevoel om je eigen garen op te maken. Zo borduurt deze oudere mevrouw het ene kussen na het andere, en de dochter maakt er kussens van. Ze had ze niet bij zich, twee weken geleden, maar beloofde me om ze dit keer mee te nemen. Ik liep naar haar kraam en we begroetten elkaar als oude bekenden. Dat heb je soms. Ik mocht de kussens van haar fotograferen, want die wil ik hier graag laten zien. Vanwege het simpele en o zo bruikbare idee. Fantasie in kleur en vorm. Het hoeft niet moeilijk, het mag ook makkelijk. Het gaat om het plezier van het borduren. En als je een dochter hebt die er een kussen van naait is het helemaal mooi! Ik wens de ouderen dames nog veel borduurplezier toe, en wie weet brengen deze foto’s hen op een idee!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bandhaakwerk

Een prachtig staaltje van bandhaakwerk!
Gezien op de antiekmarkt (en met toestemming van de marktkraamhouder gefotografeerd).
Weer een nieuwe leuke haakvariant!
In het blogje hierna bespreek ik twee oude tijdschriften waarin bandhaakwerk wordt uitgelegd.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ook haken doen wij zelf

“Een blijvend bezit” staat er op de voorkant van het oranje tijdschrift. Dat is niet helemaal waar, want ook deze tijdschriften zijn al verschillende keren in andere handen overgegaan. “Een tijdloos bezit” zou misschien een betere kreet zijn, want de patronen konden in de hele twintigste eeuw gebruikt worden, en nu ook weer. “Tijdloos” zijn deze tijdschriften ook omdat ik er geen jaartal op kon vinden. Toch zit er wel verschil in ouderdom: voor het blauwe tijdschrift werd destijds 47 en een halve cent betaald. Het groene kostte 65 cent, en het oranje één gulden en 25 cent. Prijzen zijn nogal gestegen sindsdien….
“Een aantrekkelijk bezit”, dat zijn deze oude tijdschriften ook, want bij het doorbladeren gaat het kriebelen om deze patronen weer opnieuw te gebruiken.

Maar nu over de inhoud: in het groene tijdschrift en het blauwe tijdschrift staat een mooie uitleg over Bandhaakwerk! Superleuk!
Op een kraam op de antiekmarkt zag ik daar gisteren een mooi staaltje van. Het werd vroeger veel gedaan, en wat een mooie resultaten kun je daarbij krijgen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud handwerk tussen de spulletjes

Er is zòveel te zien op zo’n antiek- en curiosamarkt! Je loopt langs alle kramen en geniet van alles wat je ziet. En als je daar dan loopt, wil je gewoon wat kopen, ook al was je er misschien niet op uit. Een foto van hoe iets dan op een kraam lag hoort er voor mij ook bij.
Een befje, mooi afgewerkt.
En een kleedje met heraldische motieven.

En een indruk van hoe zoiets dan bij mij thuis eerst even op tafel ligt voordat ik het fotografeer en opruim.
Het boek ‘Patroontekenen’ was besteld en toen ik het daar zo zag liggen viel me de overeenkomst van de witte patroondelen op de bruine ondergrond op.
Het befje plaats ik in m’n shop, het kleedje moet nog even wachten, want dat wil ik eerst nog eens mooi fotograferen met een paar vazen erop.
Het is altijd leuk om thuis te komen met van die onverwachte spulletjes.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zomerzotheid

Op de antiekmarkt keek ik naar een stapeltje quiltjes op de hoek van een kraam. De verkoopster zag me kijken. Ze zei: “Dan neemt u ze toch allemaal?”
Zogezegd, zogedaan.
Je koopt altijd andere dingen dan je verwacht, en dat maakt het leuk.

Na het afrekenen pakte ik het stapeltje quiltjes en liep verder. Nee, hoeft niet in een plastik zak. Zo lekker opzichtig onder m’n arm is veel grappiger. Even later kwam ik bij een andere kraam en daar legde ik ze even neer. Dan krijg je vanzelf een gesprek. Ze werden bekeken en bewonderd en het was gemoedelijk gezellig. Daarna stopte ik ze in de fietstas want ik ging nog even bij iemand koffie drinken. Onderweg daar naar toe fietste ik door het park. En kreeg ik zin om gelijk maar vast wat foto’s te maken. Daarbij dacht ik aan de maaktster, die misschien ook wel iets van bloemenpracht en bloemenkracht heeft willen uitdrukken in haar quiltjes.


Na m’n bezoek fietste ik weer naar huis en ging boodschappen doen want m’n zus kwam eten. Ik had een behoorlijk sociaal dagje, met al die praatjes en visites en koffie-momenten! M’n zus bewonderde de nieuwe quiltjes ook. Nu is ze net weer weg, en laat ik de nieuwe aanwinsten  aan het eind van de dag ook nog even op mijn blog  zien.

Het is een soort zomerzotheid. Het verlangen om met kleur en handwerk en bloemen bezig te zijn! En het verlangen om te praten en te delen en te herkennen en blij te zijn met elkaar. De beloofde buien bleven vandaag weg en ik genoot van mooie dingen en mooie ontmoetingen!

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Koffie op de antiekmarkt

Alweer zo’n bijzondere blogontmoeting gehad! Ik was vanmorgen op de antiekmarkt, en was net bij een kraampje wat kantjes aan het uitzoeken. Er kwam iemand naast me staan die ook een liefhebber is van oude handwerkspulletjes en deze markt vaak bezoekt. We besloten om samen koffie te gaan drinken op een terrasje, en legden de spulletjes die we tot dan toe hadden gekocht op tafel. Daar gingen we eerst eens uitgebreid over praten. Het zilveren mandje was door m’n tafelgenoot gekocht. Zij is een groot kenner van antiek naaigerei en wist over dit mandje te vertellen dat er een bolletje fijn haakgaren in hoort. Dat was vroeger om mee te pronken. Nu ook nog wel, vind ik…. Voor andere liefhebbers: op deze markt is altijd vrij veel aanbod van zilver naaigerei.

De houten haaknaaldenkoker en een kantje had ik zelf gekocht en heb ik gelijk maar in m’n shop geplaatst. We praatten nog wat over het oude radeermesje. Zou het wel echt een radeermesje zijn, of zou het een deeg-snijdertje zijn? Leuk om daar onder de koffie wat over te kletsen.
Zo’n ontmoeting is sowiso al leuk, maar het was zelfs nòg een beetje frappanter. Deze mevrouw was namelijk degene die recent op mijn blog een korte vraag had gesteld over doorstopwerk. Daarop besloot ik gisteravond nog een foto van een kast met doorstopwerk te laten zien. Daar aarzelde ik wel over, want ik had die dag al drie stukjes en ik wil m’n blog niet te vaak overladen met zoveel stukjes per dag. Nu kon ik het gelijk aan haar vragen: “Vind u dat niet teveel worden, zoveel blogjes per dag?” “Nee hoor, zei ze, ik lees het allemaal graag.” Dus als jullie het ook niet teveel vinden, dan blog ik nog maar weer verder. Nu kan ik óók weer reageren op een àndere reactie op dat kast-blogje, en zo gaat het altijd maar door. Maar nu moet ik even stoppen, er is nog meer te doen!
Alvast deze antiekmarkt-impressie, later nog meer antiekmarkt-blogjes.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Merklapje op antiekmarkt


Laatste antiekmarkt van het zomerseizoen.
Er ligt van alles op de kramen, maar het is nou ook weer niet zo dat je het ene na het andere merklapje kunt scoren.
Deze kocht ik twee weken geleden en ik ben benieuwd of er vandaag nog ééntje bijkomt. Ze blijven aantrekkelijk, die oude merklapjes van honderd jaar oud.

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Doorstopwerk in een oude kast

Is dat nou doorstopwerk? Iemand reageerde op een foto in een blogje van gisteren met die vraag. Het was niet zo goed te zien, maar op deze foto wel! Deze kast fotografeerde ik een een winkel en hier komt het filet-doorstopwerk (ook wel filet brodé) genoemd wel heel goed uit. Ik maakte ook een detail-foto, en dat laat het nog wat beter zien. (Je kunt altijd op een kleine foto klikken en dan wordt hij nog wat groter.) Toch is dit nog lang niet alles wat er mogelijk is, om filet-gaatjes vol te maken. In het heel fraaie boekje Le Filet Brodé staan nog veel meer voorbeelden. Vroeger werden ook vaak de countouren van het opgevulde motief nog omgeven met gouddraad.
In het blogje over Oude boekjes Filet doorstopwerk noemde ik een aantal van de voorkomende doorstop-steken.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Custard op geborduurde kleedjes


De laatste keer custard-vla gemaakt. Nu maak ik het nooit meer. Althans, dat is m’n voornemen. Er stond al een paar jaar een bijna-leeg pak custard-poeder in de kast en nu had ik er genoeg van. Allang over de datum ook, maar dat maakt niet zoveel uit. Ik maakte drie keer achter elkaar custardvla (terwijl we al jàren geen desert meer eten). Mm, best lekker. Maar mierzoet. En nu is het genoeg geweest, het pak is leeg.

Voor een glorieus afscheid van de custard-vla pakte ik wat geborduurde kleedjes uit de kast. Die heb ik ook al jàren, van ver voordat ik met m’n shop begon want ik heb ze altijd al mooi gevonden. Wie ook zulke kleedjes zoekt, kan morgen terecht op de laatste antiek-markt in Apeldoorn. Daar zijn ze nog wel te koop.

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie