Archief voor januari 2019

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Tijdschriften Quiltmania

Vlak voordat het begon te sneeuwen scheen de zon even in de kamer en dat was dat aparte lage winterlicht. Elk plooitje krijgt schaduw door de lage invalshoek en eigenlijk krijg je er helemaal niet zulke goede foto’s door. Tenzij je het erom doet natuurlijk. Voor oude tijdschriften Quiltmania kan het wel, want die naam suggereert toch een bonte boel. Maar ook met zo’n manische naam is het quilten nog wel enigszins aan regels gebonden want een quilt is pas in evenwicht als de kleuren en de vormen passen en matchen. Ik plaats een serie oude Quilt-mania’s in m’n shop, en nog een paar Burda’s-patchwork. Voor wie nou nèt naar dat ene tijdschrift op zoek was, of voor wie de periode waarin die tijdschriften verschenen nou net de leukste vond.
Tijdens het maken kun je je erop verheugen dat die quilt straks gebruikt wordt of ergens komt te hangen waar het licht er mooi op valt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Besjes voor de vogels

De vogeltjes zijn op zoek naar besjes! Ze kunnen naast mijn voordeur terecht, daar krijgen ze een gastvrije ontvangst in de hulst met rode besjes.
En misschien is er iemand op zoek naar een leuk borduurwerkje. Dan kun je in m’n shop terecht want daar plaats ik dit schattige borduurwerkje in. Door het formaat is dit borduurwerk prima geschikt om te verwerken tot tasje.

Het duurde wel een half uur voordat ik deze foto kon maken, want ik had geen zin in om naar het geronk van alle autokrabberij in de straat te luisteren. Dus moest ik wachten tot ze allemaal weg waren. Weten die mensen nou nòg niet dat je die auto’s niet zo lang stationair moet laten draaien? Volgens mij is het nou wel vaak genoeg gezegd, maar het dringt nog steeds niet door. Op zulke momenten wil ik ook wel even wegvliegen. Maar het perspectief om dan nu alleen maar besjes te kunnen eten is ook weer niet zo aanlokkelijk. Dus ik mopper maar niet, ben blij met m’n warme huis, en misschien helpt deze alinea weer een paar mensen over de streep om voortaan ronk-vrij te krabben. Dan wordt de winter nog leuker!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Oude tijdschriften breien: Ingrid en Irene, Sabrina en Sandra

Ingrid en Irene! Sabrina en Sandra! Namen van vroegere brei-tijdschriften.
Daar verschenen er in de tachtiger jaren heel wat van. Er werd volop geëxperimenteerd met garens en structuren, er werden steken en patronen gecombineerd, spannende lijnen werden verwerkt, kleurenmixen naar voren gebracht en al met al was het een bonte en fantasievolle truientijd.
M’n voorraad Sandra’s uit m’n shop was bijna op en die vul ik nu aan met wat Ingrids en Irenes en nog wat Sandra’s en een Sabrina.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte witte kleedjes

Vanmorgen 187 foto’s gemaakt van gehaakte witte kleedjes. Ik ging er net zo lang mee door totdat het begon te sneeuwen!
Heerlijke diversiteit in feestelijk witte katoen!

Lees reacties (6) of geef een reactie

Tijdschriften cross country stitching

De Amerikaanse naïeve/landelijke/country stijl is ook bij ons in de mode. Kerstmotieven doen het heel goed in deze stijl, maar ook andere borduurwerken roepen deze huiselijke warmte op. In deze tijdschriften staan leuke patronen, voor veel borduurplezier en een warm/nostalgisch resultaat.
Niet wachten tot het weer bijna december is; het is juist nù lekker borduur-weer!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Verwondering delen

En waarom doe ik dit eigenlijk allemaal? Ik verwonder me. Over van alles, en ook over handwerk. En dan wil ik het delen, en daar is internet fijn voor! Is toch heerlijk? Ik schrijf, en jullie lezen. Ik vind het (nog steeds) fantastisch!
Ik ben ook nieuwsgierig. Bijvoorbeeld naar hoeveel boeken er eigenlijk zijn uitgegeven over handwerk. Ik ben nou vijf jaar bezig met verzamelen en het eind is nog niet in zicht. Er liggen nog weer nieuwe boeken en tijdschriften klaar voor m’n shop en die ben ik nu bezig daarop te plaatsen. Ik heb wat gesorteerd en  maakte wat stapeltjes voor de komende tijd. Ik vind het leuk om te zien wat er allemaal ìs!

Ik las een boekje over 10 dingen die niemand je vertelt over creativiteit. Het heet “Steal like an artist” en is geschreven door Austin Kleon. Het is een boekje voor kunstenaars (en zij die dat willen zijn), maar het is ook geschikt voor bloggers. “Is er een geheime formule om bekend te worden?” is een vraag op pagina 79. Antwoord nee. Werken aan je bekendheid is een proces in twee stappen. Stap één is: “maak goed werk”, en die stap is moeilijk. Het advies is om èlke dag werk te produceren. Je weet dat je er een tijdje niks van zult bakken. “Maar je mag falen. En beter worden.”, zo lees ik.
Stap twee is: “Deel met anderen”. Tot vijftien jaar geleden was dat echt lastig maar nu is het zò eenvoudig! Gewoon een blog! Heerlijk hoor, dat internet! Alles kan en ik kan èlke dag wat delen. Zodat ik hopelijk nog wat beter wordt.

De truc is dus: 1. Verwonder je over iets. En 2: Nodig anderen uit om zich met jou mee te verwonderen. En dan is het volgende advies om je vooral te verwonderen over dingen waarover niemand anders zich verwondert. “Als iedereen geïntrigeerd is door appels, dan moet jij je over peren buigen. Hoe gemakkelijker jij je passies deelt, hoe nauwer mensen zich met je werk verbonden voelen. En deel vooral ook af en toe wat geheimen….”

Zo, ik ben weer gestimuleerd door dat boekje. Lekker verder gaan. Met bloggen, met verwonderen, en met spullen in m’n shop zetten. Leuk dat jullie je méé verwonderen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Brei-albums van Het rijk der vrouw


De naam “Het rijk der vrouw” is een oude naam, uit het begin van de vorige eeuw toen er allerlei vrouwen-tijdschriften verschenen. Het eerste nummer werd aangekondigd met de zin ‘Weder een nieuw blad voor dames, zal menige lezeres zich verwonderd afvragen’. Het tijdschrift sloeg aan en werd veel gelezen. Het handelde over onderwerpen als woninginrichting, het huishouden en ook over handwerken. Later werd de naam opgenomen in het tijdschrift Libelle.

In de tachtiger jaren was er weer zo’n tijd waarin uitgevers volop brei-boeken en brei-tijdschriften uitgaven en kon die naam best weer eens worden gebruikt. Deze drie brei-albums van ‘het rijk der vrouw’ plaats ik in m’n shop. Oók om nog eens te gebruiken…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mooi plekje voor de superbloodmoon

Uitzicht vanaf een heuveltje middenop de Asselse hei. Hier maakten we gister een wandeling.
Er stond een picknicktafel. We namen het plekje goed in ons op en maakten een plannetje: vannacht komen we hier terug!


Vanmorgen stonden we heel vroeg op en reden nog een keer naar dit prachtige plekje. Het was nu pikdonker. Een geweldige plek om naar de maansverduistering te kijken! Er stonden wat auto’s langs de weg en bij het uitstappen zeg je dan ‘goedemorgen’ tegen elkaar. Iedereen keek naar boven. Wij wisten dat iets verderop die picknicktafel stond en liepen het stukje door het donker daar naar toe. Daar stond al iemand, die met professionele apparatuur aan het fotograferen was. Daarom gingen we fluisteren. We respecteerden elkaars rust. In stilte stonden we daar ruim een uur te kijken. Het was zò mooi!
Tegen professionele foto’s kan ik niet op, maar het is wèl bijzonder ik een foto kon maken op een plekje waar het helemaal donker was. Dus hierbij mijn Super Blood Moon-foto!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Wintersterren op m’n kussen

De parkeerplaats stond helemaal vol en ook langs de weg stond een lange rij auto’s. Op zo’n mooie zondagmiddag gaat natuurlijk iederéén daar wandelen. Dit is bij Hoog Buurlo, een mooi plekje. Ik had een kussen meegenomen en dat legde ik aan het begin van de wandeling even op het hek. Wintersterren. En straks krijgen we de maan!

Aan het eind van de wandeling haalde ik het kussen nog weer even uit de auto. Want nu liepen achter dat hek de schapen van de nabijgelegen schaapskooi. De zon was wat verder gedaald, het licht scheen niet meer op het kussen. Maar wat was het móói zo!

In de natuur is altijd wat te zien en te beleven. Voor de maansverduistering van de komende nacht gaan we de wekker zetten!

Lees reacties (5) of geef een reactie

Tijdschriften voor (kunst)haken


De markt voor mooie haaktijdschriften was in de zeventiger jaren groot want iedereen haakte. Er werden prachtige kleedjes ontworpen, patronen werden beschreven en foto’s gemaakt. Sommige tijdschriften zoals van uitgever Phildar, werden uit het Frans vertaald en ook in het Nederlands uitgebracht. Andere tijdschriften, zoals het Duitse Die Masche Kunsthäkeln werden alleen met een inlegvel met daarop de Nederlandse patronen hier verspreid. Zo was er van alle kanten keus. Aan deze tijdschriften is wel te zien dat er zorg aan werd besteed. En het zijn nog steeds mooie tijdschriften om bijvoorbeeld een patroon uit te kiezen voor een gehaakt kleedje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde zeehondjes

Het mooie van dit borduurwerk vind ik dat met relatief weinig kruisjes veel effect is verkregen. De witte ondergrond van de handwerkstof is een onderdeel van de voorstelling geworden. Daar heeft dus een mooi ontwerp aan ten grondslag gelegen en bij toeval heb ik niet alleen het borduurwerk maar ook het patroon. Dus voor iemand die snel klaar wil zijn en een borduurwerkje wil wat een beetje winters aandoet, èn voor iemand die nooit kant en klare borduurwerken koopt maar het liefst alles zelf maakt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleine tijdschriften met kruissteekpatronen


Meerdere uitgevers zagen er brood in om kleine tijdschriftjes uit te geven in een leuk aantrekkelijk formaat. Niet te groot, niet te pretentieus, en vooral niet teveel ballast van reclames en uitgebreide reportages. Maar alleen de allermooiste patronen (dis vaak al eerder waren uitgegeven) bijeengebracht in een handzaam klein tijdschrift. Makkelijk en aantrekkelijk voor borduursters die zin hebben in wat nieuwe inspiratie, zoals het borduren van een handdoekrandje. Dat laatste is trouwens heel populair geweest en op handwerkmarkten van bijvoorbeeld een bejaardentehuis (ook al heet dat niet meer zo) worden nog wel eens handdoeken te koop aangeboden waar zo’n mooie geborduurde rand op zit.

Deze tijdschriften van Burda, Sabrina en Diana hebben allemaal dat handzame kleinere formaat en staan vol met mooie borduurpatronen. Voor wie geen zin heeft in een heel boek, maar wel zin heeft om wat nieuws te zien. En daarna te maken.

Overigens vind je in mijn shop twéé categorieën met borduur-tijdschriften. De ene heet ‘Borduurbladen’. De naam ‘Borduurblad’ is de naam van een tijdschrift. En de andere categorie heet ‘Borduur-tijdschriften’ en dat is de verzamelbak van àlle tweedehands borduur-tijdschriften die ik te koop heb. In die categorie komen ook deze kleine tijdschriftjes. Voor véél borduurplezier!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Maan en zwaan

Elke keer als ik nu naar de maan kijk dan denk ik: jammer dat daar nu geen plantje groeit! Het was leuk geprobeerd, maar met een temperatuur van 170 graden onder nul is het niet gelukt. De katoenplantjes waren aan boord van een ruimtesonde wel ontkiemd, maar overleefden de koude maannacht niet, zo lazen we gister in het nieuws.
We gingen vanmiddag even wandelen: je ziet onze schaduwen. En de maan boven het bosje.

We wandelden verder en kwamen bij nog een foto-moment: zwanen op het land. ’s Zomers zie je ze vaker in het water maar ’s winters meer op het land. En vaak met z’n tweeën. Zwanen achter het riet: daar heb ik ook een leuk borduurpakketje van! Alle benodigdheden zitten erbij, kun je gelijk aan de slag.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Denneappels van vouwpatchwork

Recent liet ik op twee blogjes mijn ‘denneappels’ van vouwpatchwork zien en daar kreeg ik een reactie op van iemand die ook graag zoiets wil maken met oudere mensen. Ze vroeg of ik er nog een boekje over had. M’n boekjes over deze techniek zijn helaas uitverkocht, maar ik heb een goed alternatief: ik maak er nog een blogje over! Ik plaats de drie groene denneappels nu in m’n shop, die zijn misschien heel geschikt voor de vragenstelster. Want je kunt beter zo’n voorbeeld laten rondgaan in een groep dan een boekje. In het boekje zou bij deze denneappels alleen maar staan: “Knip vierkante lapjes van 5 cm. van een mooi stofje en prik deze dakpansgewijs op een ei-vormig piepschuim.” Dus dat boekje is niet eens meer nodig.

En er is nog een ander idee en dat is misschien nog veel geschikter voor oudere mensen: een vouwpatchwork-bloem! Hiervoor moeten de lapjes niet vierkant zijn maar rond. Dit vouwpatchworkje plaats ik ook in m’n shop en kan goed als instructie-model kan dienen. Dit rondje is nog niet afgewerkt en daarom geschikt om even een speldje los te maken en het lapje open te vouwen. Als je dat doet zie je dat het een rond lapje is, met een doorsnee van 6,5 cm. Deze worden op een stoffen cirkel geprikt, waarop van te voren met potlood lijnen zijn getrokken die aangeven waar de lapjes geprikt moeten worden. Elke nieuwe laag wordt met een rijgdraadje vastgezet op de ondergrond, en dan kunnen de spelden eruit en kan er een nieuwe ronde worden opgebouwd. Dit lijkt me heel geschikt om te doen met mensen wiens motoriek wat minder is geworden. Het is een leuk werkje om te doen, is niet te moeilijk en geeft snel resultaat.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over Art Quilts

Veel quilters hebben een ontwikkeling doorgemaakt van het maken van traditionele quilts naar art-quilts. Een Art Quilt is veel vrijer. Een Art Quilt is (misschien wel nòg meer): expressie! Het is een nog jonge tak in de textiele vormgeving die zich heeft ontwikkeld tot kunst. Een Art Quilt wil iets verbeelden, iets uitdrukken. Dat kan een boodschap zijn, of een gevoel, of een onderwerp of een idee. De vormgeving benadrukt de boodschap maar ook de titel is drager van die boodschap en hoort onlosmakelijk bij de presentatie.

De technische kant van een Art Quilt is dat er niet alleen met textiel (zoals katoen, linnen, kaasdoek en dergelijke) kan worden gewerkt, maar dat ook andere materialen kunnen worden verwerkt, zoals touw, kralen of plastik. Er zijn geen vormbeperkingen, maar er is wel een soort van overeenkomst dat tenminste gedeeltelijk twee lagen (van het één en ander) met elkaar verbonden moeten zijn (enigszins dan). Die tussen-haakjes-tekst laat al zien hoe vrij het kan zijn, maar dat er tòch nog wel verbinding is met de aloude quilt-vorm, waarin er met lagen wordt gewerkt die met elkaar worden verbonden.

Al een jaar of twintig worden er ook tentoonstellingen georganiseerd, speciaal voor Art Quilts. De eerste tentoonstelling werd in 1997 gehouden. Er werd een boek gemaakt van de tentoongestelde quilts, en dat had ik al in m’n shop. Nu plaats ik er twee bij: European Art Quilts II en European Art Quilts V. Voor als je de tentoonstelling hebt gemist, of voor iemand die er juist wèl is heengeweest. Want het doorbladeren van zulke boeken is altijd inspirerend.

Misschien vind je het te hoog gegrepen om een hele Art Quilt te gaan maken en misschien heb je die ambitie ook helemaal niet. Dan kun je ook met iets kleins beginnen: een Artist Trading Card oftwel ATC. Dat zijn kleine kaartjes met een quilt-en-artist-achtige uitstraling. Je maakt er meerdere tegelijk en dan ga je die ruilen. Iemand moet die ruil dan wel organiseren. Ik verwijs je graag naar Mieke, die nu een ATC-ruil op haar blog heeft.

Laat je inspireren (met boeken!) en druk je uit (met textiel!) en doe mee (met ruilen!)
En vooral: feel free!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een ‘Royal Albert’ kussen


Veel goeds hebben we uit Engeland ontvangen, zoals Royal Albert ‘fine bone china’. Dit servies is lange tijd populair geweest. En nog steeds is het leuk om af en toe de mooie kopjes uit de kast te halen als je zin hebt om een keer deftig thee te drinken met je visite. Ik doe dat wel eens en krijg dan altijd een leuke opmerking over die kopjes. Maar nu haalde ik ze tevoorschijn om bij te passen bij een oud kussen. Misschien zijn die sierlijke lijnen ook wel typisch British, maar dat weet ik niet zeker. De Brexit-affaire is enerverend en we hopen dat de effecten mee gaan vallen. Wel goed om te realiseren dat we véél moois uit Engeland hebben ontvangen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Volop haakplezier

Volop haakplezier met deze oude tijdschriften!
Allereerst had ik al veel plezier met het verzamelen en bekijken van deze tijdschriften, en vervolgens hoop ik dat deze bij haakliefhebbers terechtkomen en dat zij er dan ook volop plezier mee beleven.
In deze tijdschriften staan  veel ideeën en patronen voor kleden en kleedjes, lopers en spreien,  gordijntjes en gordijnen, randen en kussens, pannelappen en plaids.
Er zijn patronen voor kant-haakwerk en voor filet-haakwerk (filigrain) en gewoon haakwerk.
De tijdschriften prijzen hun haakideeën aan met woorden als sierlijk, schitterend, decoratief, attractief, gezellig, rustiek, beeldschoon en soms alleen met ‘mooi’.
Traditionele motieven werden opnieuw toegepast voor de tachtiger jaren waarin deze tijdschriften voor het eerst verschenen, en zijn nu ook weer aantrekkelijk om te maken. “Ideetjes van vroeger voor decoratie van nu.”

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het textielambacht in de schilderkunst

Kaarden, spinnen en breien zijn al eeuwenlang belangrijke handvaardigheden die veelal thuis werden beoefend. Oude schilderijen zijn een goede bron om te weten hoe dat vroeger toeging. Ik ging op zoek naar een mooi schilderij wat ik kan gebruiken als illustratie voor een blogje over Het textielambacht in de schilderkunst van de 16e tot de 20e eeuw. In een gelijknamig boekje staan een groot aantal schilderijen (afgedrukt in zwart wit) die veel informatie geven over de oude ambachten. De bekende schilders zoals Vincent van Gogh schilderden “De Spinster” en “De Schapenscheerster”. Maar ook minder bekende schilders zoals Ferdinand Nibbrig schilderden “Breistertjes”. Even heb ik de gedachte gehad om te proberen al die schilderijen in het echt op te sporen. Het zou leuk zijn om een fotocollectie aan te leggen van al die schilderijen (en dan natuurlijk in kleur). Waarom dat boekje in zwart-wit is weet ik niet, en er staat ook geen jaartal bij, maar het is interessant om er kennis van te nemen want schilderijen-met-iets-van-textiel staan nu ook weer in de belangstelling.

Voor wie op zoek wil gaan in musea een kleine opsomming uit het boekje (maar je weet natuurlijk nooit of die schilderijen ook werkelijk te zien zijn):
– Alexander Hugo Bakker Korff schilderde “De Naaister” en dit schilderij hangt in het Rijksmuseum in Enschede.
– Job Adriaansz Berckheyde schilderde “De Kantwerkster in de bakkerij” en dit schilderij is in bezit van de Dienst voor ’s Rijks verspreide kunstvoorwerpen in Den Haag.
– Quiringh Gerritszoon Brekenham schilderde twee figuren bij een spoeldraad en haspel, het schilderij is eigendom van het Rijksmuseum in Amsterdam.
– Cornelis Gerritszoon Decker schilderde een Weverswerkplaats, en dat schilderij hoort ook in het Rijksmuseum
– Isaac Israëls schilderde “Het Naaiatelier” en dat heeft het Centraal Museum in Utrecht in bruikleen, althans toen dat boekje verscheen.
– Jan Luyken is meer bekend als dichter en illustrator dan als schilder, maar hij bracht ook interessante handelingen  in beeld: “De Garentwijnder”, “De Kleermaker”, “De Syreeder” (zijdereder), “De Wolbereider” en”De Veruwer”. Deze werken zijn allemaal in het Amsterdams Historisch Museum.
– Jacob Maris schilderde “De dorpelingen”, waarbij een meisje buiten geleund tegen een schutting aan een sok breit (Amsterdam)
– Jean Francois Millet schilderde “De Wolkaardster” en dat schilderij is eigendom van het Stedelijk Museum in Amsterdam.
– Willem van Oldekercken liet zien dat ook mannen werkten met garen, hij schilderde een “Oude man bezig met garen winden”; dit werk is eigendom van het Rijksmuseum Twente.

Nog veel meer schilderijen zijn er gemaakt van hard- en handwerkende mannen en vrouwen, veelal tegen de achtergrond van donkere ruimtes waar het waarschijnlijk ook niet erg warm is geweest. In de inleiding van het boekje staat dat de moderne mens maar weinig stilstaat bij de arbeid die toch mede de grondslag heeft gelegd voor een welvaart zoals we die nu hebben. En eigenlijk zouden we daar af en toe weer eens wèl bij stil moeten staan! Het zou mooi zijn als een gerenommeerd museum  een grote tentoonstelling zou organiseren van al deze schilderijen! Beetje bruiklenen uitwisselen, en dan àl die mooie textiel-ambacht-schilderijen bij elkaar zien! Dat zouden we wel willen!
In het Teylersmuseum in Haarlem (waar ik kort geleden was) zocht ik nog even verder naar textielambacht-schilderijen. Ik vond er nog twee: Een breiende vrouw (rechts boven), en “De Breister” van Hubert van Hove (midden onder). Het was al schemerig toen ik hiernaar op zoek ging en dan krijg je niet de beste foto’s. Maar wat zou het mooi zijn als al voornoemde (en nog meer) schilderijen misschien eens een keer bij elkaar zouden kunnen hangen. En dan foto’s maken voor een nieuwe boekje!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Burda specials

Burda had (en heeft) zoveel handwerkkennis in huis dat ze specifieke tijdschriften konden maken die zich focussen op één onderwerp. Ik heb er een tijdje voor ‘gespaard’ om deze Specials nu allemaal in één keer te kunnen aanbieden, want zo vaak kom je ze niet tegen. Voor alle Burda’s geldt dat de kennis over de technieken op deskundige wijze wordt aangeboden en dat de foto’s altijd mooi en aantrekkelijk zijn. Van sommige handwerk-onderwerpen, zoals haken, is het niet zo vreemd dat er een apart tijdschrift aan werd gewijd want daar zijn talloze tijdschriften over verschenen. Maar van andere onderwerpen is het wèl bijzonder dat daar een aparte special over werd gemaakt, zoals Frivolité, Richelieu, Batikken en Bargello.
Bij deze tijdschriften zit telkens een groot werkblad waarop alle patronen staan. Mooi spul, deze tijdschriften!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handgeweven tas


Lange tijd was het thuisweven ‘een gul vloeiende bron van welvaart’. Het Hollands weefwerk werd beroemd. Met de komst van nieuwe technieken gingen wevers hun bedrijfjes moderniseren. Hierdoor raakte het thuisweven op de achtergrond. Enkele thuiswevers in de uithoeken van het land bleven nog wel hun ambacht uitoefenen, maar grotendeels namen fabrieken het weven over en werd dit gemechaniseerd. Hierdoor ging de volkskennis op dit gebied sterk achteruit. Want vroeger weefde èlke vrouw voor haar eigen gezin. Rond 1900 zocht men de oude weeftechnieken weer op en werd gepoogd de oude technieken weer ingang te doen vinden. Het Leerboek voor het handweven verscheen bijna honderd jaar geleden en is een heel interessant boek wat laat zien wat er in die tijd nog en weer werd geweven.

Begin jaren vijftig verschijnt er voor het eerst sedert vele jaren in Nederland weer een handboek, Zelf weven, van de deskundige Paula Dietz. Later schreef zij nog meer boeken over weven. Destijds was dit een leidraad om opnieuw het kunstzinnige en toenmaals typische vrouwelijke eeuwenoude ambacht weer te stimuleren. Het boek bespreekt beroemde technieken die ook op kleine weefgetouwen kunnen worden gewerkt.

Maar ondanks pogingen in meerdere tijdsperioden om het weven te stimuleren is dit (natuurlijk) nooit meer een thuis-ambacht geworden, maar werd het een hobby. In de jaren zestig werd de techniek nog wel op opleidingen onderwezen en maakte ook mijn handwerk-tante een werkstuk wat leerlingen konden namaken. Deze tas is een mooi voorbeeld hoe een zelf geweven lap verwerkt kan worden tot een tas waar je het ‘handwerk’ volop vanaf kunt zien. De tas is nu voor m’n shop, en die oude boeken ook.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd schilderij molen

De lucht kan in deze tijd van het jaar zo mooi kleuren. Vaak duurt het maar even, maar schilders wisten dat vroeger wel vast te leggen! Er zijn veel schilderijen met Hollandse wolkenluchten en van sommige werden ook borduurwerken gemaakt. Soms werden die borduurwerken dan net als een echt schilderij ook mooi ingelijst in een schilderijlijst. Zo kun je je eigen ‘Ruysdael’ hebben! Dit borduurwerk is een immitatie van het beroemde schilderij van de Molen bij Wijk bij Duurstede. Deze molen is de enige die op een stadspoort was gebouwd.

Dit borduurwerk past wel een beetje bij m’n gekleurde-lucht-foto van gisteren. En nu moet ik er alweer vandoor. Kijken hoe de lucht vandaag kleurt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte lampekap

De regenachtige januaridag kon wel een lichtpunt gebruiken!
De bovenste foto nam ik op de parkeerplaats bij de tandarts. Na afloop van de behandeling weer even naar de rivier. Het was nu wat lichter geworden maar een ‘schemer’lamp komt hier wel goed uit! Uniek plekje, voor een unieke granny square lampekap. Deze is gemaakt van granny squares en werd speciaal voor de nieuwe eigenaar gefotografeerd in de fijne frisse buitenlucht. Wil je deze lampekap in jouw kamer hebben? Dan kun je hem gewoon bestellen! Geef je interieur een retro-lift! Hà, ik denk dat ik tekstschrijver ga worden! Of ben ik dat al? Ik ben in ieder geval opgelucht, da’s duidelijk!
En met zo’n lamp wordt je opgelicht, maar dan in de goede zin van het woord.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Magic Patch


Er zijn duizenden manieren om je lapjes aan elkaar te patchen, en welke is de mooiste? Dat kun je niet weten. Wat je wèl kunt weten is hoe je quilt er ‘ongeveer’ gaat uitzien als je het op dezelfde manier aanpakt als het voorbeeld. Maar er zijn ook duizenden voorbeelden en hoe moet je dan kiezen? Dat kun je ook niet weten. Je moet het gewoon op je gevoel doen! Je bladert een stapel tijdschriften door en ineens weet je: Diè! Dìe wil ik maken! Dat overkwam mij een paar jaar geleden. Ik zag een quilt op de voorkant van een Magic Patch (nummer 30) en nam het tijdschrift mee naar de winkel. Daar probeerde ik precies dezelfde lapjes te vinden die waren voorgeschreven maar dat was nog lastig. Ik leerde ervan dat je dit soort voorbeelden beter kunt zien als een ‘leidraad’: zò wil ik dat het ongeveer gaat worden.
Dus daar zijn deze (oudere) tijdschriften volop geschikt voor: inspiratie biedend voor nòg meer patchworkplezier! Er zijn duizenden voorbeelden, duizenden ideeën, duizenden tijdschriften, en jòuw idee is het leukste!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op de rivierdijk

Bovenop de dijk bij Beuningen: aan de ene kant uitzicht over land met januari-licht.
Aan de andere kant uitzicht over de rivier. Hier was ik vanmorgen weer even!
Na een uurtje in de tandartsstoel is dit na afloop mijn plekje om de wervelingen van twee nieuwe beugeldraden weer even tot rust te laten komen.
Ik zocht er een kleedje bij, dit is gebreid. Ik vind het mooi hoe er een draaiende beweging in is verwerkt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Muts op de fiets

De fiets is voor Nederlanders meer dan een vervoersmiddel. Het is een mentaliteit. Een manier van leven. (die zinnen nam ik over van een reclame-foto). In de Gazelle-fabriek in Dieren worden al 125 jaar fietsen gemaakt en het was leuk om vorig jaar vlakbij die fabriek een fiets te kopen. Die moest mee naar België. Nu was er een andere fiets nodig en kregen we van de plaatselijke fietsenhandel een tip: ga eerst eens een paar proefritten maken in het Experience Center. Dat is óók een leuke manier om een fiets uit te zoeken! Bij knooppunt Hoevelaken ligt zo’n fiets-center vlak bij de snelweg. Er zijn overigens nog een paar van deze proefrit-plekken in Nederland.

Het was koud en het regende dus ik was blij dat ik een muts bij me had. Lekker even proefritjes rijden! En thuis de foto wat spannender maken door hem expres wat te vervormen. Ik ben blij dat Nederland een fietsland is!
M’n muts is retro, nog door m’n moeder gebreid.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentjes voor de donkere dagen nà kerst

De groene takjes weer wegdoen uit de kamer kan op twee manieren: de snelle manier is: alles hùp weg in de container. En de langzame manier is: eerst nog even wat foto’s maken. Op deze ‘donkere-dagen-nà-kerst’ is het niet erg als er nog wat in de kamer ligt.

Deze kussentjes borduurde ik tien (het bovenste) en vijfentwintig (het onderste) jaar geleden al. Vandaag zijn het mijn zondagse kussentjes met een groet: fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleurtjes in de motregen

Als we tòch een ritje maken (ergens naar toe), dan vinden we het leuk om onderweg een kringloopwinkel in te duiken. Er zijn er 1200 in Nederland en daar gaan per jaar 23 miljoen bezoekers naar toe. Evenveel als naar Ikea. Je weet nooit wat je tegenkomt, maar meestal wel ‘iets’. Vandaag kwam ik een soort sjaal tegen, waarvan sommige draadjes nog niet afgewerkt waren. Dat vind ik juist leuk, want als je die dan eerst nog zelf kunt afhechten dan is zo’n handwerk gelijk ‘eigen’. Je hebt er niet al het werk voor hoeven doen, maar hebt wel de voldoening van een snel resultaat.

We waren in Gouda vandaag, maar gingen ook even naar een plaats daar in de buurt. Onderweg had ik bedacht dat ik van elke stad en dorp waar ik dit jaar kom wel een foto wil maken van het plaatsnaambordje. Ga je gang, zei mijn lief, en stopte op een plekje waar je stoppen kon. Ik maakte een foto van het Waddinxveen-bordje, en stapte weer in. Vervolgens bedacht ik welke plaatsen ik de afgelopen twaalf dagen al ben geweest en waar ik dan misschien ook nog een foto van wil. Maar nu ben ik weer thuis en laat het hele plaatsnamenplan varen. Veel te veel gedoe.

Een plan laat je weer varen (wat grappig eigenlijk) en een sjaal laat je waaien! Er is water voor allebei. Deze foto maakte ik vlakbij de kringloopwinkel waar ik dit handwerkje kocht. Ik genoot van die kleurtjes in de motregen. En we hadden een mooie dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Multi-generatiekastje

Gister haalde ik een oud kastje op uit het huis van m’n moeder en bij thuiskomst was er een pakketje voor me: ik kreeg een mooi oud handwerkje wat ik (straks) in m’n shop mag plaatsen. Ik zette het kastje even in m’n eigen huis, om uit te proberen hoe het daar staat. Maar nu gaat het weer de auto in, want we brengen het naar onze zoon.

Circulaire economie, en ook nog eens over meerdere generaties!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Alvast wat voorjaarskleur

Op sombere dagen kun je jezelf wat opvrolijken met voorjaarskleuren. In de supermarkt zag ik alweer narcissen staan. Die koop ik nog niet, ik ga de seizoenen niet al teveel door elkaar husselen. Maar een paar vrolijke handwerkjes dat kan altijd!

Waar ik iets minder vrolijk van wordt is dat ik minder tijd heb om nieuwe spullen in m’n shop te zetten dan ik zou willen. Deze week was ik veel weg en vandaag ga ik ook weer een eindje rijden. Lekker door het grauwe januari-land. Ik heb geen haast met het voorjaar; want er is nog genoeg te doen in januari.
Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ingebonden Margrieten

De eerste ‘Margriet’ verscheen op 30 september 1938. Het was een dun blaadje van slechts 12 pagina’s. Er staat een supersimpel patroontje in voor een jurk voor aanstaande moeders, een lang artikel over de presidentsvrouw van Amerika, een snoezig gehaakt babyjurkje, en halverwege het blad wordt ‘vader aan het werk gezet’. De ondertitel van het nieuwe tijdschrift is ‘Weekblad voor vrouwen en meisjes’, en na het vader-intermezzo gaat het weer verder met herfst-toiletjes, en die zijn zò mooi! Toevallig zag ik gister een vrouw met precies zo’n geplooide ruitenbloes, waarbij ik bedacht dat ik dat zo’n mooie snit vond. What’s new? Een artikeltje over het kopen van kousen (waar je allemaal op moet letten), en tenslotte een gebreid jurkje voor een driejarig meisje; dat jurkje is ook op de cover te zien (rechtsboven op mijn foto). Veertig jaar later kwam er een herdruk van die eerste Margriet, en die herdruk plaats ik in m’n shop. Erg leuk om te zien hoe het blad er tachtig jaar geleden uitzag.

De ingebonden jaargangen zijn nog veel leuker om door te bladeren. Zoiets kom je niet vaak tegen! Ze geven een tijdsbeeld van de vijftiger jaren. Voor mij en een deel van mijn bloglezeressen was dat de tijd dat onze moeders van ons in verwachting waren en jonge gezinnen hadden. Dat is bijzonder om daar iets van te zien: hoe was het voor hèn om te zorgen dat hun kinderen en zijzelf er picobello uit zagen? Wat schreef de mode allemaal voor en hoe beïnvloedde deze tijdschriften hun stijl? Ik heb twee dikke boeken voor m’n shop, een deel uit 1957 en een deel uit 1958. Een mooie kans om kennis te nemen van de tijd waarin onze moeders jong waren. En ook: voor wie op zoek is naar mooie getailleerde breipatronen, want hier staan veel mooie ‘jumpers’ in beschreven.

Hieronder een collage van een flink aantal pagina’s. Those were the days!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Breien voor baby


Breien voor baby: dat is toch eigenlijk vooral iets voor oma’s? Want als je zelf in verwachting bent dan heb je er meestal geen tijd of puf voor en als de baby er eenmaal is al helemaal niet. Terwijl het wèl heel leuk is om een babietje aan te kleden in lieve zelfgebreide kleertjes! Ik krijg soms vragen van aanstaande oma’s die een bepaald tijdschrift weer zoeken waar ze vroeger voor hun eigen kind iets uit breiden (tòen hadden we daar nog wel tijd voor!) en nu hetzelfde willen breien voor hun kleinkind. Meestal zijn het Ariadne-patronen waar ze naar zoeken, maar in déze oude handwerkbladen staat ook veel moois! Ik plaats ze allemaal in m’n shop. Ze zijn uit de tweede helft van de tachtiger jaren en toen was breien in pastelkleuren voor kleintjes volop in de mode. De meeste van deze patronen zijn gebaseerd op aloude beproefde patronen van nòg vroeger, en aangepast aan comfort van onze tijd. Mooie patronen voor zachte prijsjes en voor héle lieve baby’s!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren op rode ondergrond

Het is januari. Het jaar is ruim een week oud. Het is grauw en somber. En zo hoort het ook in januari.
Het voorjaar is nog ver weg. De restjes handwerkstof van de kerst zijn misschien nog dichtbij.
Kun je op rode handwerkstof ook iets anders borduren dan alleen kerst-dingen? Ja, dat kan. Voorjaarsbloemen op rode ondergrond!
Dat geeft een grappig effect!

Een ideetje dus, voor wie nog een lapje rood heeft liggen. Borduur de bloemen de grond uit!
Of het lapje kant en klaar, voor wie er iets van wil maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over kant

Wat hebben al deze boeken met elkaar gemeen?
Ze gaan over kant. Ja, dat is duidelijk.
Nog iets meer wat ze met elkaar in common hebben: ze zijn bijna allemaal gepubliceerd in de jaren tachtig. Dat was de tijd van de herontdekking van kant. Niet meer als ambacht, maar als hobby. In het voorwoord van het boekje over Lierse kant staat te lezen: “Kant als handwerk kan zich alleen maar handhaven als een scheppend ambacht, waarbij nieuwe vormen en technieken worden nagestreefd. Het heeft dus geen zin, in deze moderne tijd, het ambacht van kantwerkster aan te leren als winstgevend bedrijf.”
Die geschiedenis van kantklossen als industriële werkvorm is er wel geweest en in de geschiedenis zijn prachtige dingen gemaakt. Het boek Bobbin Lace in Photographs bevat veel mooie foto’s van prachtige kant. Als je het niet erg vind om in een boek te knippen, zou je haast wat plaatjes gaan uitknippen om die in te lijsten. De volgende drie boeken over Bobbin lace (allen uit de tachtiger jaren) laten de technieken zien in woord en foto en moedigen aan om zelf aan te slag te gaan.


Bij het toevoegen van deze boeken viel me nog iets op. Ik herkende de naam over van de auteur van het boekje Lace, mw. van der Meulen-Nulle. Zij heeft in de eerste helft van de vorige eeuw veel betekend voor het kantklos-ambacht en zette zich in voor kantklossscholen. Zij is toch Nederlandse? dacht ik. Meestal worden boeken uit andere talen in het Nederlands vertaald, maar nu een keer andersom! Dit boekje heb ik ook in het Nederlands in m’n shop, maar dit Engelse exemplaar is vast leuk voor iemand die graag wat in het Engels wil lezen over de geschiedenis van kant vanuit Nederlands perspectief.

En zo heeft elk boek over kant zijn eigen invalshoek en elk boek draagt bij aan kennis en informatie over de rijke geschiedenis van het kant èn de mogelijkheid om zelf (creatief) aan de slag te gaan. In het boek Creative Design in Bobbin Lace staat een mooi citaat van Francis van Assisi:

He who works with his hands is a labourer.
He who works with his hands and his head is a craftsman.
He who works with his hands and his head and his heart is an artist.

Dus een leuke opsteker voor iedereen die ook nog in onze tijd de kunst van het kantklossen beoefent: you are an artist!
En daarbij kun je terugzien op een rijke geschiedenis!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Boeken om te leren breien

“Kun je mij misschien een goed basisbreiboek adviseren? Ik heb verschillende boeken in je shop gezien maar vind het moeilijk een keuze te maken. Alvast bedankt voor de moeite.”
Dit mailtje kreeg ik zojuist en dan smelt ik…  Ga ik gelijk nog wat boekjes opzoeken. Haha, dan wordt de keus alleen maar groter!
Ik heb leuke oude breiboekjes in m’n shop (zoals Leer beter breien en Breien van A tot Z). Maar nieuwe breisters zou ik toch adviseren om iets te kopen wat in onze eigen tijd is uitgegeven. Deze nieuwere boeken hebben zulke mooie en duidelijke foto’s en aanwijzingen, daarmee kan iedereen het leren!
Vier nieuwe boeken heb ik in m’n shop geplaatst:
Breien Basistechnieken (dit boek is ook met een andere voorkant uitgegeven), Leren Breien 20 modellen in 15 lessen, Snel leren breien, En breien in 30 minuten. In dit laatste boek staan tien regels van Manuela, en die passen helemaal bij onze tijd:

1. Iedereen kan leren breien
2. Investeer in mooi garen en goed gereedschap.
3. Was voor je begint je handen en leg alle benodigdheden klaar.
4. Lees de werkbeschrijving één keer helemaal door en werk die dan stap voor stap af.
5. Laat je niet opjutten en geniet van elke steek.
6. Oefen de basistechnieken tot je ze onder de knie hebt.
7. Experimenteer met nieuwe dingen: elk project brengt je een stap verder.
8. Wees trots op wat je hebt gemaakt.
9. Breien kan overal: thuis en onderweg.
10. Breien is leuk: verras jezelf en anderen met je breisels.

Deze boekjes zijn ook leuk als kadootje. Zelf gaf ik een tijdje geleden een mandje met wol kado aan een beginnende breister, en deed er zo’n leuk klein boekje bij. Want wie breit en weet hoe fijn dat is, wil meestal graag dat anderen datzelfde plezier óók ervaren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Meisjes met ballonnen

Op nieuwjaarsdag was er een ballon in de tuin gewaaid. Ballonnen zijn bijna net zo slecht als vuurwerk, maar dat zal de ballon-oplater misschien niet geweten hebben. Ik raapte de ballon uit de tuin (anders komt het plastik in het milieu terecht, je weet wel). Toen de ballon binnen was droogden de druppels op en begon hij omhoog te stijgen. Hé, het is een gasballon! Daar kun je lol mee hebben! Ik knoopte een dun draadje naaigaren aan het geval en liet hem gaan tot de nok van de zitkamer. Die is bij ons nogal hoog, dus een draadje was wel handig. Ik zat op een stoel en las een boek. Maar telkens sprong ik op: even aan het touwtje trekken! Een paar klappen tegen de ballon, beetje boxen, en dan weer verder lezen. Ik vond het gewoon leuk, zo’n ballon boven m’n hoofd. “Je lijkt Banksy wel”, zei iemand. Wie was dat ook al weer? O ja, daar had ik nog over geblogd een tijdje geleden.

Een week na nieuwjaarsdag. Even kijken of de storm al wat gaat liggen. Ik kijk op nu.nl en zie dat die Banksy alwéér in het nieuws is. Die man die z’n kunstwerk liet verschredderen zodra het voor ruim een miljoen euro was verkocht. Moet je wèl de éérste zijn die zoiets bedenkt natuurlijk.
Wat dacht je: zal ik er nòg eens over bloggen? Vooruit maar, want ik heb nog wel wat borduurpatronen van iemand wiens naam ook met een B begint en die de tijd ook heel goed wist aan te voelen. Mies Bloch legde in de zeventiger jaren veel herkenbare taferelen vast in kruissteekpatroon (daar ga ik dit jaar nog over bloggen, maar als er telkens wat tussenkomt schiet het niet zo op). Met een ballon de lucht in: lijkt me geinig! Mijn oranje gasballonnetje was daar niet sterk genoeg voor helaas.

Het ballonnen-patroon staat op de achterkant van het patroon van Hollandse molens. Worden die patronen nu ook heel veel waard als je er een stunt van maakt? Niks hoor, we houden het luchtig.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een boekenlegger heeft een tot-hier functie

Een boekenlegger heeft een tot-hier boodschap. Je klapt het boek dicht; het is tijd om eten te koken of om naar bed te gaan. Tot hier, volgende keer verder.
Spullen opruimen heeft ook iets tot-hierderigs. Tot-hier mag iets in de kamer staan of liggen, en nu gaat het weg of in de spullendoos. Of naar buiten.
Ik had de afgelopen maanden wat natuursteen (uit m’n ouderlijk huis) in m’n kamer liggen. Het waren de restjes van een vorige-vloer. Blij dat ik ze niet heb weggegooid, want ze zijn wel decoratief. Maar nu moeten ze maar naar buiten.
Een echte begin-januari-foto, vind ik. Net als bij dat gekke broccoli-blogje vraag ik me bij dit soort stukjes af: zouden m’n lezers het merken als ik ’s morgens weinig tijd heb? Als ik gewoon een foto pak (die ik een paar dagen geleden maakte) en zonder al te veel inhoud even wat klets?

Ik ga de januari-wind om m’n oren horen waaien: tijd om te stoppen (met schrijven) en naar buiten te stappen! Tot hier en tot later!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Boeken over wandtapijten

In grote wandtapijten werden vaak memorale voorstellingen uit de geschiedenis afgebeeld, of mythologische verhalen.
Een voorbeeld van het laatste zagen we bij ons bezoek aan huis Doorn, hier is een offer aan Zeus afgebeeld op een wandtapijt uit de 18e eeuw.
Het boek Tapestries and their Mythology vertelt meer over deze afbeeldingen uit de mythologie.
Voorbeelden van afbeeldingen uit de geschiedenis zijn te vinden in Zeeland. De wordingsgeschiedenis van deze provincie is onlosmakelijk verbonden met een eeuwenlang gevecht tegen en op het water. Het boek Zes unieke wandtapijten, strijd op de Zeeuwse stromen, gaat hierover.

Misschien wel het beroemdste gobelin is de afbeelding van de Dame met de eenhoorn. Dit is een serie van zes wandtapijten die worden beschouwd als de meesterwerken van de middeleeuwse kunst. Deze hangen in Parijs. Ik heb er twee boeken over: La dame à la Licorne. Interessante boeken voor bijvoorbeeld borduursters die deze afbeelding hebben nageborduurd aan de hand van een Burda-patroon.

Nog meer boeken over wandtapijten heb ik om in mijn shop te plaatsen:
Gotische wandtapijten (een klein overzicht van beroemde tapijten)
Wandtapijten 2 (een uitgave van het Rijksmuseum, toen ze nog leuke overzichtelijke boeken uitgave in een serie ‘Facetten der verzameling’)
Geweven boeket (een catalogus van het Rijksmuseum, over zeldzame bloemen-tafelkleden uit de 17e eeuw)

Een detail van het wandtapijt op de bovenste foto laat zien hoe mooi dit werk vroeger werd gedaan. Een fraaie kunst uit de geschiedenis, en leuk om er wat meer over te weten als het je interesse heeft.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Liefst alleen schelpen op het strand

Een schip verloor 270 containers en die spoelden aan op de Nederlandse waddeneilanden. De stranden lagen bezaaid met spullen. Massaal stroomden mensen toe om te helpen de stranden op te ruimen. Wij hebben ook nog even overwogen om te gaan maar gelukkig was er genoeg genoeg hulp. De stranden waren een paar dagen in het nieuws en het was mooi om te zien hoeveel mensen hun betrokkenheid toonden. Onze stranden moeten schoon blijven! Gister kwam het bericht dat het strand van Schiermonnikoog weer schoon was. Zolang als het duurt, want er kan de komende tijd nog veel meer aanspoelen.

Dit tasje met Thaise motieven was niet aangespoeld, maar vorig jaar (o nee, nu moet ik zeggen: twee jaar geleden) door mij even neergelegd.
Ik hou van die weidsheid, die vooral op Schier zo groots is!
En we houden van schelpen zoeken! Dat kan ook maar het beste als er niet allerlei rotzooi op het strand ligt.

Dit fraaie geborduurde schilderij van schelpen plaats ik in m’n shop. Het staat heel mooi bij een schelpenverzameling.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Restjeskussen op eerste zondag van het nieuwe jaar

Bij het verglijden van de jaren denken we (vanzelf) terug aan vroeger.
Sommige dingen blijven en bleven hetzelfde, en sommige dingen veranderen.
Hetzelfde gebleven: mijn voorkeur voor knalkleuren.
Veranderend: ik vraag me af of ik nog wel elke zondag een kussen wil laten zien. Dat doe ik nu al een paar jaar, maar zal ik er wel mee doorgaan?

Vandaag nog maar even wel. Ik nam dit kussen mee naar buiten. Waar het zachtjes motregent, grauw en bewolkt. Daarna het kussen weer binnen. Gezellig en warm. Hoe kan het ook anders, met zo’n knalkussen? Ik maakte het een jaar of twintig geleden, toen ik al mijn restjes van een breiend leven wilde opmaken.
Als je ook zoiets wilt maken: ik gebruikte allerlei restjes door elkaar heen. Sudanwol, maar ook dunne breiwol en daar maakte ik dan bosjes van die net zo dik moesten zijn als de tapijtwol. Probeer de kleuren zo evenwichtig mogelijk te verdelen.

Fijne eerste zondag in het nieuwe jaar gewenst!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Postzegels Mooi Nederland

“Houden van Nederland”: dat doe je vanzelf als je er woont. Velen van ons hebben het van hun ouders meegekregen. Onze ouders maakten tochtjes en uitjes en gingen op vakantie ‘in eigen land’ en namen ons mee. Mijn ouders praatten over de vernieuwingen en de ontwikkelingen in hun eigen woonomgeving en volgden alles met bewondering en interesse. Ze hadden oog voor ‘mooi Nederland’ en zongen liedjes over de ‘blanke top der duinen’ (en daar namen ze ons ook mee naar toe.) Ik ben blij dat ze ons zoveel hebben laten zien van de schoonheid van eigen land!
Een paar dagen geleden reden we over de snelweg en zagen die bekende plaatsnamen weer op de borden: Buitenveldert, Amstelveen, Badhoevedorp…. Plaatsen waar we vroeger vaak kwamen en die altijd die bekende klank blijven houden.
De aquarel waarop ik één velletje postzegels legde is door mijn moeder gemaakt. Zij hield ook van Mooi Nederland.

Dat brengt me bij de post: De post heeft per 1 januari 2019 weer een tariefsverhoging doorgevoerd.
Twaalf jaar geleden hoefde er nog maar 44 eurocent op een postzegel. En nu al 87 cent!
Dat is op één cent na dus twee keer zoveel.
Het hele afgelopen jaar 2018 heb ik de tarieven van 2017 aangehouden. Dus het hele jaar heb ik mìnder porto berekend dan de werkelijke kosten.
Dat kon ik doen doordat we oude partijen postzegels opkopen en die dan gebruiken. Vorig jaar waren dat o.a. de vogel-postzegels, die door velen gewaardeerd werden. Altijd leuk als je pakje er vrolijk uitziet!
Ook voor dit jaar hebben we een grote partij oude postzegels ingeslagen. Het zijn 44 cent-postzegels. Dan moeten er dus twee postzegels op in plaats van één. Voor een boek-pakketje tussen de 350 gram en 2 kg. moeten er dan tien postzegels op (in plaats van vijf één-zegels). Dat wordt een vrolijke boel!

Als eerste ga ik dit partijtje ‘Mooi Nederland’ gebruiken. Leuk om te plakken en leuk om straks op je envelop te zien!

Lees reacties (5) of geef een reactie

Kleine tasjes (voor mobiel en pasjes)

Soms verander ik weer wat aan een blogje. Dit tasje bijvoorbeeld. De eerste foto liet ik zien als ‘foto-van-de-dag’, maar die foto verandert elke dag weer. En de tweede foto was het slot van het blogje met de titel ‘verstilde schoonheid in Haarlem’. Maar bij nader inzien vond ik die titel wèl passen bij de tekeningen van de vrouw die Leonardo 500 jaar geleden tekende, en bij de fossielen in het museum, maar bij mijn tasje is die titel wat pretentieus. Dus daar haalde ik de foto weg, en nu laat ik beide foto’s een een nieuw blogje nog zien. Als ik dan wat verander, dan denk ik wel eens: zou het mensen opvallen? (ja, nu wèl, nu ik er zo de nadruk op leg….)

De tasjes die ik meeneem naar een museum zijn steeds kleiner geworden. Er hoeft geen fototoestel meer in. Tegenwoordig is een mobiel nèt zo goed en zeker net zo handig. Ik vind het fijn om zo weinig mogelijk bij me te hebben in een museum en daar zijn die kleine tasjes ideaal voor. Als je ook zoiets wilt maken: kies dan voor een lang hengsel, zodat je het over je schouder kunt hangen. En liefst van een èigen borduurwerk hè!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geschilderde en geborduurde bloemen

In elk museum waar oude schilderijen zijn te zien, hangt ook wel een schilderij met een bloemstilleven. Daar ben ik dol op en er is er altijd wel één waar ik wat langer bij stilstaan. We liepen van de ene zaal naar de andere, in het Teylersmuseum in Haarlem, voor een heel andere tentoonstelling dan van stillevens. Dus eigenlijk niet echt aandacht hiervoor, maar tòch even kijken. Zo mooi. Het schilderij is geschilderd door Georgius Jacobus Johannes van Os.

Na zo’n tentoonstellingsbezoek ben ik weer even ‘opgeladen’. Het is fijn om mooie dingen te zien! Vroeger waren die schilderijen alleen voor de elite, en nu mogen we er allemaal van genieten!
Het is trouwens interessant hoe men vroeger óók op geschilderde kunst reageerde: naborduren!
In mijn collectie zocht ik een bijpassend stilleven.

En nu een vraagje: hoeveel tijd heeft hier tussen gezeten?
Het bloemen-borduurwerk is gedateerd, zodat ik straks het antwoord kan geven.
Ben benieuwd of iemand kan raden wanneer dit is gemaakt of hoeveel tijd er zit tussen schilderij en borduurwerk.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Verstilde schoonheid in Haarlem

Het Teylersmuseum in Haarlem is het oudste museum van Nederland. Het bevindt zich op een mooie plek. Dit is het uitzicht vanaf de voordeur, vlak voordat we naar binnengingen. Grote tentoonstellingen die veel publiek trekken kunnen tegenwoordig alleen bezocht worden binnen een bepaald tijdslot. Ons toegangsmoment was aan het eind van de middag.


Leonardo da Vinci  is de bekendste kunstenaar en uitvinder en onderzoeker aller tijden. Hij zou zich bijzonder goed thuis hebben gevoeld in het museum wat bekend staat om zijn vele fossielen en natuurhistorische vondsten en wetenschappelijke attributen. Het is dit jaar 500 jaar geleden dat hij stierf en het museum heeft een grote tentoonstelling gewijd aan zijn beroemde tekeningen.

Foto’s maken was niet toegestaan, dus ik kan geen foto laten zien van de originele tekeningen. Ik kan alleen zeggen dat het bijzònder was om ze te zien!
Leonardo was de eerste kunstenaar van de Renaissance die ‘echte’ mensen gebruikte voor zijn schilderijen en tekeningen. Tot dan toe werden vooral verheven en engelachtige figuren geschilderd. Leonardo maakte eerst uitgebreid studie van de mensen die hij portretteerde. Hij was uitermate nieuwsgierig en onderzocht de meest uiteenlopende types. Aan de hand van zijn tekeningen en die van zijn tijdgenoten werd duidelijk hoe ver hij zijn tijd vooruit was.
Het was een unieke tentoonstelling, die echter nu ‘uitverkocht’ is. Wil je kennisnemen van de vele andere tekeningen die in Haarlem tentoongesteld waren, dan kun je op de website van het Teylersmuseum nog wat zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkje aan het koorhek van de Sint Bavo


De Sint Bavo in Haarlem! Een indrukwekkende kruiskerk in gotische stijl.
Deze beroemde kerk konden we vanmiddag bewonderen.


Veel om naar te kijken: de houten gewelven, het gigantische pijporgel waar al vele beroemdheden op hebben gespeeld.
En ook het koorhek met koperen maaswerk is be-koorlijk.
Van thuis had ik een klein borduurwerkje meegenomen, dat paste hier wel!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bloemenkaart op mijn bloemenagenda


Een mooie kaart gekregen, van iemand die net zoveel van bloemen-en-borduren houdt als ik. Ook dit jaar gaan we weer voor bloemen!
Ik legde de kaart op m’n nieuwe agenda. In de agenda staat voor vandaag: “Een dagje uit!”
Dus voor wie het misschien wat lang vindt duren, al die foto’s over kaarten en bomen: volgende week begin ik weer met nieuwe dingen in m’n shop te plaatsen. Deze week in dat opzicht nog een beetje blogpauze.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Happy New Year (gewenst vanaf de Veluwe)

Een kaart, en als je hem open doet dan ‘popt hij open’!

Mijn lief maakte deze kaarten zelf. Eigen foto gebruikt, zelf afgedrukt, en de kaarten in elkaar gezet. Precisie-werkje.
Het zou leuk zijn om iedereen die mij/ons wat toewenste zo’n kaart te sturen, maar da’s niet haalbaar.

Iedereen opbellen dan? Ook geen goed idee.
Deze telefoons (die ik onlangs op mijn blog liet zien) gingen vandaag op de post. Ze stonden de afgelopen paar weken in onze kamer en tegen onze kinderen vertelden we nog eens hoe dat vroeger ging. Dan zat je met een ziek kind op schoot, en dan wilde je de dokter bellen, en dan moest je dat nummer met de hand draaien. Als je vinger uit de draaischijf glipte, dan moest je overnieuw beginnen. Als het gelukt was om het nummer foutloos te draaien dan hoopte je het geluid te krijgen dat de telefoon ‘overging’. Maar heel vaak was iemand anders je voor en dan moest je weer helemaal overnieuw beginnen. Soms duurde het wel een half uur eer je eindelijk de assistente kon bereiken. En al die tijd zat je met dat zieke kindje op schoot…
Wat fijn dat het nu zoveel makkelijker gaat.


Gewoon iedereen nog een keer ‘gelukkig nieuwjaar’ toewensen, lekker makkelijk via m’n blog! Vanmiddag maakten we nog een wandeling, dit keer bij Klarenbeek. Mijn nieuwjaarswens wordt dus ‘verzonden’ vanaf de Veluwe, waar ik woon. Dus ook de meeste bomenfoto’s die ik op mijn blog laat zien zijn gemaakt in deze regio. Ik zag dat er een nieuwe serie wordt uitgezonden op tv onder de titel Wild op de Veluwe. Meestal zijn deze programma’s maar kort beschikbaar op NPO dus vandaar dat ik dit maar gelijk doorgeef. Het geeft een beeld van de omgeving waar ik graag wandel en waarvan ik soms foto’s laat zien.
Maar bij jullie is het vast ook mooi, en ik hoop dat daar ook een ‘gelukkig nieuw jaar’ is begonnen! Het is je in ieder geval – bij deze – toegewenst!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Broccolisoep

Goedemorgen op twee januari! Zojuist een logerende dochter naar de trein gebracht. En dan loop je langs het winkelcentrum en dan lijkt alles al weer ‘gewoon’. Maar eigenlijk is niks gewoon en alles is bijzonder. Het is gewoon bijzònder dat we zoveel kunnen en mogen en dat we het zo goed hebben. Ik keek naar jaaroverzichten en dacht nog eens na over wat er allemaal in de wereld gebeurde en het is zòveel! En terwijl het om ons heen vaak stormt is er ook nog zòveel moois en goeds om van te genieten. Ik ben blij met welvaart (“we hebben het nog nooit zo goed gehad”) en met luxe en met moderne communicatiemiddelen. En ik ben blij met vrije tijd en met mogelijkheden om dagjes uit te gaan en mooie dingen te zien en te bezoeken.

Op de terugweg van de trein liep ik even de winkel in om melk voor de koffie te kopen. O schrik, die is wel veel duurder geworden zeg! En de portokosten zijn ook veel hoger geworden. Dus die moet ik nu gaan aanpassen. Maar eerst even koffie drinken, de bestellingen beantwoorden, en blij zijn met de nieuwe dag.

(Paar dagen geleden aten we dus broccolisoep, ik had nog een niet-gebruikte foto liggen…)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde vogeltjes


Nog wat foto’s die ‘bleven liggen’. Eén dag na de zonnewende hoorde ik bij zonsopgang het eerste vogeltje weer fluiten. Het geluid van fluitende vogeltjes zouden we niet graag willen missen. Een extra reden dus om vuurwerk af te schaffen, want wat doen we die arme beestjes aan om zo hard te knallen dat ze niet meer weten waar ze het zoeken moeten. Veel vogels proberen de knallen en de flitsen te ontvluchten door hoog op te vliegen wat een aanslag doet op hun energie.
De komende tijd hopen we weer te genieten van onze vogeltjes! En het is mij al vaak opgevallen dat vogels (net als bloemen) een heel geliefd onderwerp zijn om te borduren.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Mijn leeftijd hetzelfde als mijn geboortejaar

Vanaf vandaag is het getal van mijn leeftijd een jaar lang hetzelfde als de laatste twee cijfers van mijn geboortejaar!
Gister was ik jarig, en toen was op mijn verjaardag dat getal slechts één dag niet hetzelfde. Nu weer een heel jaar wel!
Vanaf 1 januari tot en met 30 december 2019 ben ik dus het hele jaar net zo oud als mijn geboortejaar.

Niet iedereen maakt dit mee. Als je in 1996 geboren bent, dan moet je dus 96 jaar oud worden om dat mee te maken.
Of als je in 2002 bent geboren, dan maakte je die overeenkomst al op twee-jarige leeftijd mee en dan zul je dat nog niet hebben begrepen.
Dus ik denk dat het extra leuk is om nu 59 te zijn!

Een kleedje met een randje van frivolité ligt al een tijdje op een mooi kastje in de kamer. Daarop een gehaakt kleedje en een broche. De blauwe zijden sjaal werd mij door mijn zussen toebedeeld toen we wat spullen van mijn moeder verdeelden. “Die is voor jou” zeiden ze. Natuurlijk dacht ik gister weer aan m’n moeder, want het was de eerste verjaardag dat zij me niet feliciteerde. Ze was er altijd trots op dat ik op oudejaarsdag geboren was. En ik was trots op haar. Ik vroeg me de afgelopen maanden nog wel af of ik haar dat voldoende heb laten weten.
Vast wel….
En anders moest ze het maar weten omdat ik gek ben op bijzondere dingen. Dat had ik van haar! Ik hoop dit jaar te genieten van een heleboel bijzondere dingen. En als ik heel eerlijk ben….. ik ben ook wel blij dat we deze jaargrens overgingen…..

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geen vliegvuur maar een dovend kerstmannetje

Haha! Klein plezier op een kleedje van Beiersbont. Een paar glaasjes, een paar oliebollen, een paar kaarsjes. En een brandend kerstmannetje op een rood kleedje.
Het is ieder jaar weer schrikken op nieuwjaarsdag om te vernemen hoe de oudejaarsnacht is verlopen. Dit jaar liep het in Scheveningen volkomen uit de hand. De Nederlandse taal is weer een paar woorden rijker: Vuurtornado’s, Vonkenregens en Vliegvuur. Woorden en verschijnselen waar we niet op zaten te wachten.

En het kan zoveel simpeler! Ik had hier ook volop plezier met mijn dovende kerstmannetje!

(dit is dus een blogje met een politieke boodschap!)

Laat wat van je horen en geef een reactie