Archief voor januari 2019

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Uitwaaierend kleedje

Deze maand voegde ik veel oude tijdschriften toe aan m’n shop, telkens een stapeltje. Dat is nog niet klaar, maar op de laatste dag van de maand ook weer even wat anders. Gehaakte kleedjes: daar heb ik er ook nog een aantal van liggen!
Eerst begin ik met de wat grotere kleedjes. Op de foto zie je het middenstuk, en daarna zijn het net sneeuwvlokken die naar de randen uitwaaieren. De rest van het kleedje zie je in m’n shop.
Ik verstuur ook weer een nieuwsbrief, en er zijn steeds meer mensen die zich daarop op abonneerden. Zo waaiert die handwerk-aandacht ook steeds verder door!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tulpverlangen

Tè vroeg tulpen kopen kun je net zo goed laten, want ze gaan meestal toch niet open. Maar ik wilde het toch weer eens proberen, want ze riepen zo hard in de winkel. Nu hadden ze een weekje op een vaas gestaan en riepen ze wat anders: gooi ons nu maar weg. Dus eigenlijk kun je met de eerst bloemetjes uit de tuin meer plezier beleven (zie blogje van gister).

M’n voorraad bedankkaartjes was bijna op en nu kon ik gelukkig weer nieuw karton bijkopen en kaartjes van maken. Dat is altijd een leuk werkje. Als eerste maakte ik een serie roze kaartjes, want misschien hebben anderen ook wel dat roze-tulpverlangen en dan is het leuk als er een roze kaartje bij je pakje zit. Maar je kunt natuurlijk ook altijd wat tulpen borduren! Ik heb wel eens de gedachte gehad om handwerkjes te sparen met geborduurde tulpen en dan te genieten van de grote diversiteit waarmee deze bloem is weergegeven. Ook in gestileerde vorm is ze mooi! Dit randje maakte ik vroeger al eens. Ik borduurde met breikatoen voor een extra dik effect. Tulpverlangen is al eeuwenlang een gerespecteerd verlangen, en vooral op 31 januari voelbaar….

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kwartaalblad voor kreatieve handvaardigheid

Er zijn mooie handwerk-tijdschriften, zoals de Bella’s die ik gister in m’n shop plaatste. En er zijn gekke handwerk-tijdschriften, zoals deze Kwartaalbladen voor kreatieve handvaardigheid. Of misschien waren die tijdschriften niet gek, maar de tijd waarin ze verschenen. Hoe dan ook, ook deze tijdschriften plaats ik in m’n shop want ze horen er wèl bij. Bij het beeld-geven van vroegere handwerk-periodes. Het was 1973. De tijd van de eksperimenten en de vrije vormgeving. Die zie je dan ook volop terug in deze papieren periodieken.
Bekende onderwerpen die volop werden aangeboden waren: Macramee, Stofdrukken, Open borduurwerk, Vrij weefwerk, Applikeren met leer en vilt, Collages. Bij elke werkvorm die werd aangeboden was grondig nagedacht over de ‘didaktische vaardigheden’ die moesten worden gehaald, maar de ‘kreaties’ die werden verkregen waren soms wat wonderlijk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De eerste bloemetjes

Een leuk werkje vind ik het altijd om een oud borduurwerkje van iemand anders op te knappen of af te maken. Ik vond een mooi geborduurd landschapje waaronder een datum was geborduurd. Die datum haal ik uit. En het randje was niet af. Ik zocht het goede kleurtje groen en ging verder met het randje, maar dat was nog niet naar tevredenheid. Beter om er nog een rijtje bij te maken. Op dat moment besloot ik er een foto van te maken, om te laten zien dat het een heel verschil uitmaakt of een randje één of twee kruisjes breed is.

Even naar buiten voor wat foto-bloemetjes. Er is sneeuw voorspeld en dan komen die dappere crocussen en winteraconieten opnieuw onder een witte laag. Eens kijken hoe ze er nu bij staan. Dat vind ik altijd leuk: speuren naar de eerste bloemetjes! Het is nogal een ‘leuk’-blogje, want ik weet nog iets wat onder die noemer valt: de bloempjes in een kristallen glaasje zetten. Daar zijn die glaasjes prima geschikt voor. Al na een half uur waren de crocussen helemaal opengebloeid: Leuk toch?

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bella handwerken

De mode was mooi en vrouwelijk in de jaren 50, met wijduitstaande rokken en smalle tailles. En vrouwen maakten haar huizen gezellig met kleedjes en kussens en daarvoor vonden ze patronen in het tijdschrift Bella handwerken. Dit tijdschrift verscheen vanaf het begin van de vorige eeuw en voorzag in een behoefte. (Huis)vrouwen gebruikten het om voor zichzelf en hun gezinnen mooie en bruikbare kleding te maken en te breien. Het is boeiend om deze oude nummers door te bladeren en erbij te bedenken hoe onze moeders en oma’s deze tijdschriften hebben gebruikt en meededen met de mode. Ook het tijdsbeeld van oude films is hierin terug te zien.
Deze mooie oude en goed bewaarde tijdschriften plaats ik in m’n shop. Een buitenkansje want deze zie je niet vaak.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Avondgroetje

Nog even een avondblogje. Ik was niet zo produktief vandaag, althans niet op m’n blog. Maar ik wil nog wel even groeten!
Sorry als je misschien al eerder vandaag op m’n blog had gekeken en er was nog niks ‘nieuws’. Elke dag is nieuw, en de dagen gaan weer voorbij. Soms is oud weer nieuw en soms is nieuw alweer oud. Soms denk je aan vroeger, maar het is ook vandaag. Vandaag is al bijna voorbij en mijn gloedvolle avondgroet ook. Doei!

(hier liet ik dit geborduurde jute zakje eerder zien. Een leuk projectje voor als je toevallig wat jute hebt liggen.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Stekenlap met samentrekwerk

Als je al die vakjes afzonderlijk gaat fotograferen, dan zie je van dichtbij hoe mooi al die verschillende steken zijn. Iemand vatte de moed op om een grote stekenlap te maken met vakjes voor samentrekwerk in vele variaties. Ze gebruikte een mooie kwaliteit linnen als ondergrond en werkte de rand al helemaal af. De lap is niet klaargekomen. Hij is mooi om zo te laten, en dan bijvoorbeeld te gebruiken als ondergrond voor mooie zilveren spulletjes of misschien wat sieraden. Deze lap staat ook mooi bij antiek, zoals ik laatst liet zien toen ik hem uit de lade van een antiek kastje liet bungelen. Maar hij is ook geschikt om alsnog af te maken. Iemand die dat wil doen heeft dan het voordeel dat de rand al helemaal klaar is, dat borduurt fijn en je kunt elke keer het plezier beleven van nog een vakje te vullen.
En natuurlijk is zo’n lap ook geschikt als demonstratie-model bij bijvoorbeeld een cursus Hardanger of Samentrekwerk. Met plezier plaats ik deze mooie lap in m’n shop. Letterlijk en figuurlijk: vakwerk!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Zeeman boekjes

Wie van breien houdt, kan tegenwoordig heel goed ook even bij Zeeman binnenlopen, om te kijken of ze nog een leuk breiboekje hebben. Zeeman speelde in op de brei-trend en geeft al enige tijd leuke kleine goedkope boekjes uit. Beetje raar misschien dat ik ze dan voor iets duurder weer verkoop maar het gaat er ook om dàt je ze nog weer kunt kopen (bij mij), want in de winkel zijn ze snel weer uitverkocht. Ze hebben ook een snelle omloop. Telkens ligt er weer een nieuwe uitgave in de schappen en het is verrassend om te zien dat ze daarbij leuke onderwerpen behandelen. Zoals Piccolienbreien, dat is het meebreien van kleine stukjes textiel, waardoor een reliëf-effect wordt verkregen in je breisel. Ook het boekje over Spiraalsokken is verrassend, met een duidelijke uitleg.

Zes Zeeman-boekjes, voor zes keer brei-inspiratie. De boekjes met een geblokt randje rechts zijn kleine boekjes, de andere hebben een wat groter formaat. En als je van breien houdt zou ik zèker zelf ook eens die winkel bezoeken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patroontekenen en knippen

Veel vrouwen in de tweede helft van de vorige eeuw konden goed naaien. Zij leerden te werken met grondpatronen en met lappen van de markt werd kleding voor het hele gezin genaaid. Er waren vrouwen die àlles zelf konden naaien, en daarvoor hadden ze dan alleen die ‘grondpatronen’ nodig. Later kwamen de mode-tijdschriften die de patronen op grote vellen afdrukten en dan moest je met een radeermesje de juiste lijn volgen om het patroon eerst op patroonpapier te krijgen en daarna dat patroon op de stof te leggen. Ik zocht een tamelijk ingewikkeld uitziend patroonblad om dat onder deze twee boeken Patroontekenen en knippen te leggen. Als je die door elkaar lopende lijnen ziet dan kun je je voorstellen dat veel naaisters liever weer terug willen naar die grondpatronen, die dan aangepast kunnen worden naar mode en maat.
Deze (enigszins zeldzame) om te leren Patroontekenen en knippen zijn uit 1947 en kunnen na al die jaren weer nuttig zijn voor wie wil leren naaien met grondpatronen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussen van restjes

Eerder liet ik eens een geknoopt kussen zien wat ik maakte van rode restjes. Elk kleurtje kreeg een vakje van 3 x 3 knopen. In die tijd (dat zal ongeveer twintig jaar geleden zijn) wilde ik ook de restjes groen en blauw opmaken. Daarvan knoopte ik reepjes van ongelijke lengte. Je hebt er een stuk stramien voor nodig en heel veel restjes garen. Dat kan van alles door elkaar zijn, zoals smyrnawol maar ook restjes breiwol.

Met deze oude foto wens ik je een fijne zondag! Eind januari, dat voelt als: restjes opmaken zodat we straks weer iets nieuws kunnen beginnen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Crocussen en roosjes

Razendsnel verdween de sneeuw en ineens waren er nog maar een paar kleine hoopjes over. Ik ging eens kijken naar de ondergesneeuwde crocussen, die nu weer de vrijheid hadden gekregen. Ze waren er nog.
Afgelopen week borduurde ik een rondje uit één van de tijdschriften die ik te koop had geplaatst. Soms kom ik zelf iets tegen en wil ik dat even uitproberen. Het ontwerp van dit rondje vond ik mooi omdat met slechts weinig kruisjes toch een goed effect wordt verkregen. Ik dacht: even tussendoor borduren, en voor de verandering hield ik bij hoe lang ik erover deed. Het viel me tegen. Raden?

Lees reacties (3) of geef een reactie

De werking van licht en donker

Gister wilde ik nog een keer naar het huis waar mijn ouders zo lang hebben gewoond. Waarschijnlijk de laatste kans om het huis en de tuin met sneeuw te zien. Ik nam de quilt mee dit ik vijftien jaar geleden maakte. “De werking van licht en donker”, noemde ik die quilt. Ik dacht eraan terug dat mijn vader precies vijftien jaar geleden uit dit huis wegging en niet meer terugkwam. Het was toen ook zulk winters weer en hij kreeg een ongeluk.
Toen ik de auto had geparkeerd en naar de voordeur liep, was daar precies op het juiste moment weer even de lieve oude buurvrouw. Zij zei dat het niet erg is, om altijd weer terug te denken aan zulke ingrijpende gebeurtenissen. En ze vertelde hoe het was toen háár vader overleed, en dat ze daar ook nog altijd aan terugdenkt. Ook al is het al dertig jaar geleden, het blijft je bij. Zulke gebeurtenissen zijn onderdeel van je leven geworden, zei ze.

En wat doe je dan op zo’n dag? Een quilt neerleggen in de besneeuwde tuin. “De werking van licht en donker” en nu is de sneeuw na één warme nacht weer helemaal weg!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zelf weven


Soms moet je het zonnetje zèlf laten schijnen, nietwaar? Ik had een handgeweven wandkleedje in m’n shop en dat werd besteld en stuurde ik op. Ik kreeg een enthousiaste reactie terug dat het wandkleed ‘supermooi’ is en dat het in een wachtkamer komt te hangen. Dat vond ik leuk om te lezen, want een wachtkamer had ik nog niet in m’n rijtje waar m’n handwerk soms terecht komt.

Voordat het op de post ging legde ik de twee mooiste Weef-tijdschriften erop. Een uitgave van Burda en van Ariadne. Deze tijdschriften helpen om zelf ook geweven zonnetjes (of iets anders) te maken. Dan is het niet meer erg dat het somber weer is buiten, maar ben je juist blij dat je tijd hebt om met je hobby bezig te zijn (zonder eerst weer in de tuin te moeten werken of zoiets). Het echte zonnetje komt straks wel weer!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Baboeska in de sneeuw

Het was de eerste keer dat ik de auto gebruikte nadat er sneeuw was gevallen. Eerst een flinke laag wittegheid eraf halen.
De wegen waren goed, dus ik kon het geliefde binnenweggetje kiezen. Nog weer een keer naar het ouderlijk huis, want daar is nog steeds wel wat te doen.

Onderweg stopte ik even. Genieten van die witte weidsheid. En een foto van die ene boom in wat je als het midden kunt zien. Het besneeuwde gras is net zo grijs als de lucht.
Blij dat ik Baboeska had meegenomen, want welke foto is nou mooier: met of zonder een knalroze poppetje?

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oude pannelappen

Als ik zou willen, dan zou ik m’n hele winkelvoorraad nu in de sneeuw kunnen leggen om te fotograferen. Mooie witte achtergrond. Maar ik denk dat ik dat toch een beetje teveel gedoe vind.
Uitzondering voor deze pannelappen. De sneeuw is nieuw, maar de pannelappen zijn al oud. Maar het gevoel van nostalgie overheerst en daarom plaats ik deze ‘aanvatters’ toch in m’n shop. Vooral de mintgroene met het gele roosje brengt herinneringen bij mij naar boven. Zò maakte mijn schoonmoeder ze voor me. Ze haakte ze in rood en ik gebruikte ze totdat ze helemaal versleten waren. Dat oude patroontje is nog steeds leuk om te zien en dat zal vast voor meer mensen gelden.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Bloemetjes onder de sneeuw

Onderweg, vanmorgen. Ik was al voorbij gefietst maar stapte toch af en liep even terug. Het is toch ook wel mooi dat alles zo grijs is. Geen kleur te zien, geen sprankje zonlicht, in tegenstelling tot de foto die ik vanmorgen plaatste. Zo winters en verstild is het vandaag.
Voor de sneeuw kwam, had ik de eerste crocussen al gezien en een winteraconiet. Maar die zitten nu onder een dikke laag sneeuw. Als de bloemetjes ònder de sneeuw zitten, dan leg ik ze er wel òp!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Quiltmania

Vlak voordat het begon te sneeuwen scheen de zon even in de kamer en dat was dat aparte lage winterlicht. Elk plooitje krijgt schaduw door de lage invalshoek en eigenlijk krijg je er helemaal niet zulke goede foto’s door. Tenzij je het erom doet natuurlijk. Voor oude tijdschriften Quiltmania kan het wel, want die naam suggereert toch een bonte boel. Maar ook met zo’n manische naam is het quilten nog wel enigszins aan regels gebonden want een quilt is pas in evenwicht als de kleuren en de vormen passen en matchen. Ik plaats een serie oude Quilt-mania’s in m’n shop, en nog een paar Burda’s-patchwork. Voor wie nou nèt naar dat ene tijdschrift op zoek was, of voor wie de periode waarin die tijdschriften verschenen nou net de leukste vond.
Tijdens het maken kun je je erop verheugen dat die quilt straks gebruikt wordt of ergens komt te hangen waar het licht er mooi op valt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Besjes voor de vogels

De vogeltjes zijn op zoek naar besjes! Ze kunnen naast mijn voordeur terecht, daar krijgen ze een gastvrije ontvangst in de hulst met rode besjes.
En misschien is er iemand op zoek naar een leuk borduurwerkje. Dan kun je in m’n shop terecht want daar plaats ik dit schattige borduurwerkje in. Door het formaat is dit borduurwerk prima geschikt om te verwerken tot tasje.

Het duurde wel een half uur voordat ik deze foto kon maken, want ik had geen zin in om naar het geronk van alle autokrabberij in de straat te luisteren. Dus moest ik wachten tot ze allemaal weg waren. Weten die mensen nou nòg niet dat je die auto’s niet zo lang stationair moet laten draaien? Volgens mij is het nou wel vaak genoeg gezegd, maar het dringt nog steeds niet door. Op zulke momenten wil ik ook wel even wegvliegen. Maar het perspectief om dan nu alleen maar besjes te kunnen eten is ook weer niet zo aanlokkelijk. Dus ik mopper maar niet, ben blij met m’n warme huis, en misschien helpt deze alinea weer een paar mensen over de streep om voortaan ronk-vrij te krabben. Dan wordt de winter nog leuker!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Oude tijdschriften breien: Ingrid en Irene, Sabrina en Sandra

Ingrid en Irene! Sabrina en Sandra! Namen van vroegere brei-tijdschriften.
Daar verschenen er in de tachtiger jaren heel wat van. Er werd volop geëxperimenteerd met garens en structuren, er werden steken en patronen gecombineerd, spannende lijnen werden verwerkt, kleurenmixen naar voren gebracht en al met al was het een bonte en fantasievolle truientijd.
M’n voorraad Sandra’s uit m’n shop was bijna op en die vul ik nu aan met wat Ingrids en Irenes en nog wat Sandra’s en een Sabrina.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte witte kleedjes

Vanmorgen 187 foto’s gemaakt van gehaakte witte kleedjes. Ik ging er net zo lang mee door totdat het begon te sneeuwen!
Heerlijke diversiteit in feestelijk witte katoen!

Lees reacties (6) of geef een reactie

Tijdschriften cross country stitching

De Amerikaanse naïeve/landelijke/country stijl is ook bij ons in de mode. Kerstmotieven doen het heel goed in deze stijl, maar ook andere borduurwerken roepen deze huiselijke warmte op. In deze tijdschriften staan leuke patronen, voor veel borduurplezier en een warm/nostalgisch resultaat.
Niet wachten tot het weer bijna december is; het is juist nù lekker borduur-weer!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Verwondering delen

En waarom doe ik dit eigenlijk allemaal? Ik verwonder me. Over van alles, en ook over handwerk. En dan wil ik het delen, en daar is internet fijn voor! Is toch heerlijk? Ik schrijf, en jullie lezen. Ik vind het (nog steeds) fantastisch!
Ik ben ook nieuwsgierig. Bijvoorbeeld naar hoeveel boeken er eigenlijk zijn uitgegeven over handwerk. Ik ben nou vijf jaar bezig met verzamelen en het eind is nog niet in zicht. Er liggen nog weer nieuwe boeken en tijdschriften klaar voor m’n shop en die ben ik nu bezig daarop te plaatsen. Ik heb wat gesorteerd en  maakte wat stapeltjes voor de komende tijd. Ik vind het leuk om te zien wat er allemaal ìs!

Ik las een boekje over 10 dingen die niemand je vertelt over creativiteit. Het heet “Steal like an artist” en is geschreven door Austin Kleon. Het is een boekje voor kunstenaars (en zij die dat willen zijn), maar het is ook geschikt voor bloggers. “Is er een geheime formule om bekend te worden?” is een vraag op pagina 79. Antwoord nee. Werken aan je bekendheid is een proces in twee stappen. Stap één is: “maak goed werk”, en die stap is moeilijk. Het advies is om èlke dag werk te produceren. Je weet dat je er een tijdje niks van zult bakken. “Maar je mag falen. En beter worden.”, zo lees ik.
Stap twee is: “Deel met anderen”. Tot vijftien jaar geleden was dat echt lastig maar nu is het zò eenvoudig! Gewoon een blog! Heerlijk hoor, dat internet! Alles kan en ik kan èlke dag wat delen. Zodat ik hopelijk nog wat beter wordt.

De truc is dus: 1. Verwonder je over iets. En 2: Nodig anderen uit om zich met jou mee te verwonderen. En dan is het volgende advies om je vooral te verwonderen over dingen waarover niemand anders zich verwondert. “Als iedereen geïntrigeerd is door appels, dan moet jij je over peren buigen. Hoe gemakkelijker jij je passies deelt, hoe nauwer mensen zich met je werk verbonden voelen. En deel vooral ook af en toe wat geheimen….”

Zo, ik ben weer gestimuleerd door dat boekje. Lekker verder gaan. Met bloggen, met verwonderen, en met spullen in m’n shop zetten. Leuk dat jullie je méé verwonderen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Brei-albums van Het rijk der vrouw


De naam “Het rijk der vrouw” is een oude naam, uit het begin van de vorige eeuw toen er allerlei vrouwen-tijdschriften verschenen. Het eerste nummer werd aangekondigd met de zin ‘Weder een nieuw blad voor dames, zal menige lezeres zich verwonderd afvragen’. Het tijdschrift sloeg aan en werd veel gelezen. Het handelde over onderwerpen als woninginrichting, het huishouden en ook over handwerken. Later werd de naam opgenomen in het tijdschrift Libelle.

In de tachtiger jaren was er weer zo’n tijd waarin uitgevers volop brei-boeken en brei-tijdschriften uitgaven en kon die naam best weer eens worden gebruikt. Deze drie brei-albums van ‘het rijk der vrouw’ plaats ik in m’n shop. Oók om nog eens te gebruiken…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mooi plekje voor de superbloodmoon

Uitzicht vanaf een heuveltje middenop de Asselse hei. Hier maakten we gister een wandeling.
Er stond een picknicktafel. We namen het plekje goed in ons op en maakten een plannetje: vannacht komen we hier terug!


Vanmorgen stonden we heel vroeg op en reden nog een keer naar dit prachtige plekje. Het was nu pikdonker. Een geweldige plek om naar de maansverduistering te kijken! Er stonden wat auto’s langs de weg en bij het uitstappen zeg je dan ‘goedemorgen’ tegen elkaar. Iedereen keek naar boven. Wij wisten dat iets verderop die picknicktafel stond en liepen het stukje door het donker daar naar toe. Daar stond al iemand, die met professionele apparatuur aan het fotograferen was. Daarom gingen we fluisteren. We respecteerden elkaars rust. In stilte stonden we daar ruim een uur te kijken. Het was zò mooi!
Tegen professionele foto’s kan ik niet op, maar het is wèl bijzonder ik een foto kon maken op een plekje waar het helemaal donker was. Dus hierbij mijn Super Blood Moon-foto!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Wintersterren op m’n kussen

De parkeerplaats stond helemaal vol en ook langs de weg stond een lange rij auto’s. Op zo’n mooie zondagmiddag gaat natuurlijk iederéén daar wandelen. Dit is bij Hoog Buurlo, een mooi plekje. Ik had een kussen meegenomen en dat legde ik aan het begin van de wandeling even op het hek. Wintersterren. En straks krijgen we de maan!

Aan het eind van de wandeling haalde ik het kussen nog weer even uit de auto. Want nu liepen achter dat hek de schapen van de nabijgelegen schaapskooi. De zon was wat verder gedaald, het licht scheen niet meer op het kussen. Maar wat was het móói zo!

In de natuur is altijd wat te zien en te beleven. Voor de maansverduistering van de komende nacht gaan we de wekker zetten!

Lees reacties (5) of geef een reactie

Tijdschriften voor (kunst)haken


De markt voor mooie haaktijdschriften was in de zeventiger jaren groot want iedereen haakte. Er werden prachtige kleedjes ontworpen, patronen werden beschreven en foto’s gemaakt. Sommige tijdschriften zoals van uitgever Phildar, werden uit het Frans vertaald en ook in het Nederlands uitgebracht. Andere tijdschriften, zoals het Duitse Die Masche Kunsthäkeln werden alleen met een inlegvel met daarop de Nederlandse patronen hier verspreid. Zo was er van alle kanten keus. Aan deze tijdschriften is wel te zien dat er zorg aan werd besteed. En het zijn nog steeds mooie tijdschriften om bijvoorbeeld een patroon uit te kiezen voor een gehaakt kleedje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde zeehondjes

Het mooie van dit borduurwerk vind ik dat met relatief weinig kruisjes veel effect is verkregen. De witte ondergrond van de handwerkstof is een onderdeel van de voorstelling geworden. Daar heeft dus een mooi ontwerp aan ten grondslag gelegen en bij toeval heb ik niet alleen het borduurwerk maar ook het patroon. Dus voor iemand die snel klaar wil zijn en een borduurwerkje wil wat een beetje winters aandoet, èn voor iemand die nooit kant en klare borduurwerken koopt maar het liefst alles zelf maakt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleine tijdschriften met kruissteekpatronen


Meerdere uitgevers zagen er brood in om kleine tijdschriftjes uit te geven in een leuk aantrekkelijk formaat. Niet te groot, niet te pretentieus, en vooral niet teveel ballast van reclames en uitgebreide reportages. Maar alleen de allermooiste patronen (dis vaak al eerder waren uitgegeven) bijeengebracht in een handzaam klein tijdschrift. Makkelijk en aantrekkelijk voor borduursters die zin hebben in wat nieuwe inspiratie, zoals het borduren van een handdoekrandje. Dat laatste is trouwens heel populair geweest en op handwerkmarkten van bijvoorbeeld een bejaardentehuis (ook al heet dat niet meer zo) worden nog wel eens handdoeken te koop aangeboden waar zo’n mooie geborduurde rand op zit.

Deze tijdschriften van Burda, Sabrina en Diana hebben allemaal dat handzame kleinere formaat en staan vol met mooie borduurpatronen. Voor wie geen zin heeft in een heel boek, maar wel zin heeft om wat nieuws te zien. En daarna te maken.

Overigens vind je in mijn shop twéé categorieën met borduur-tijdschriften. De ene heet ‘Borduurbladen’. De naam ‘Borduurblad’ is de naam van een tijdschrift. En de andere categorie heet ‘Borduur-tijdschriften’ en dat is de verzamelbak van àlle tweedehands borduur-tijdschriften die ik te koop heb. In die categorie komen ook deze kleine tijdschriftjes. Voor véél borduurplezier!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Maan en zwaan

Elke keer als ik nu naar de maan kijk dan denk ik: jammer dat daar nu geen plantje groeit! Het was leuk geprobeerd, maar met een temperatuur van 170 graden onder nul is het niet gelukt. De katoenplantjes waren aan boord van een ruimtesonde wel ontkiemd, maar overleefden de koude maannacht niet, zo lazen we gister in het nieuws.
We gingen vanmiddag even wandelen: je ziet onze schaduwen. En de maan boven het bosje.

We wandelden verder en kwamen bij nog een foto-moment: zwanen op het land. ’s Zomers zie je ze vaker in het water maar ’s winters meer op het land. En vaak met z’n tweeën. Zwanen achter het riet: daar heb ik ook een leuk borduurpakketje van! Alle benodigdheden zitten erbij, kun je gelijk aan de slag.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Denneappels van vouwpatchwork

Recent liet ik op twee blogjes mijn ‘denneappels’ van vouwpatchwork zien en daar kreeg ik een reactie op van iemand die ook graag zoiets wil maken met oudere mensen. Ze vroeg of ik er nog een boekje over had. M’n boekjes over deze techniek zijn helaas uitverkocht, maar ik heb een goed alternatief: ik maak er nog een blogje over! Ik plaats de drie groene denneappels nu in m’n shop, die zijn misschien heel geschikt voor de vragenstelster. Want je kunt beter zo’n voorbeeld laten rondgaan in een groep dan een boekje. In het boekje zou bij deze denneappels alleen maar staan: “Knip vierkante lapjes van 5 cm. van een mooi stofje en prik deze dakpansgewijs op een ei-vormig piepschuim.” Dus dat boekje is niet eens meer nodig.

En er is nog een ander idee en dat is misschien nog veel geschikter voor oudere mensen: een vouwpatchwork-bloem! Hiervoor moeten de lapjes niet vierkant zijn maar rond. Dit vouwpatchworkje plaats ik ook in m’n shop en kan goed als instructie-model kan dienen. Dit rondje is nog niet afgewerkt en daarom geschikt om even een speldje los te maken en het lapje open te vouwen. Als je dat doet zie je dat het een rond lapje is, met een doorsnee van 6,5 cm. Deze worden op een stoffen cirkel geprikt, waarop van te voren met potlood lijnen zijn getrokken die aangeven waar de lapjes geprikt moeten worden. Elke nieuwe laag wordt met een rijgdraadje vastgezet op de ondergrond, en dan kunnen de spelden eruit en kan er een nieuwe ronde worden opgebouwd. Dit lijkt me heel geschikt om te doen met mensen wiens motoriek wat minder is geworden. Het is een leuk werkje om te doen, is niet te moeilijk en geeft snel resultaat.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over Art Quilts

Veel quilters hebben een ontwikkeling doorgemaakt van het maken van traditionele quilts naar art-quilts. Een Art Quilt is veel vrijer. Een Art Quilt is (misschien wel nòg meer): expressie! Het is een nog jonge tak in de textiele vormgeving die zich heeft ontwikkeld tot kunst. Een Art Quilt wil iets verbeelden, iets uitdrukken. Dat kan een boodschap zijn, of een gevoel, of een onderwerp of een idee. De vormgeving benadrukt de boodschap maar ook de titel is drager van die boodschap en hoort onlosmakelijk bij de presentatie.

De technische kant van een Art Quilt is dat er niet alleen met textiel (zoals katoen, linnen, kaasdoek en dergelijke) kan worden gewerkt, maar dat ook andere materialen kunnen worden verwerkt, zoals touw, kralen of plastik. Er zijn geen vormbeperkingen, maar er is wel een soort van overeenkomst dat tenminste gedeeltelijk twee lagen (van het één en ander) met elkaar verbonden moeten zijn (enigszins dan). Die tussen-haakjes-tekst laat al zien hoe vrij het kan zijn, maar dat er tòch nog wel verbinding is met de aloude quilt-vorm, waarin er met lagen wordt gewerkt die met elkaar worden verbonden.

Al een jaar of twintig worden er ook tentoonstellingen georganiseerd, speciaal voor Art Quilts. De eerste tentoonstelling werd in 1997 gehouden. Er werd een boek gemaakt van de tentoongestelde quilts, en dat had ik al in m’n shop. Nu plaats ik er twee bij: European Art Quilts II en European Art Quilts V. Voor als je de tentoonstelling hebt gemist, of voor iemand die er juist wèl is heengeweest. Want het doorbladeren van zulke boeken is altijd inspirerend.

Misschien vind je het te hoog gegrepen om een hele Art Quilt te gaan maken en misschien heb je die ambitie ook helemaal niet. Dan kun je ook met iets kleins beginnen: een Artist Trading Card oftwel ATC. Dat zijn kleine kaartjes met een quilt-en-artist-achtige uitstraling. Je maakt er meerdere tegelijk en dan ga je die ruilen. Iemand moet die ruil dan wel organiseren. Ik verwijs je graag naar Mieke, die nu een ATC-ruil op haar blog heeft.

Laat je inspireren (met boeken!) en druk je uit (met textiel!) en doe mee (met ruilen!)
En vooral: feel free!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een ‘Royal Albert’ kussen


Veel goeds hebben we uit Engeland ontvangen, zoals Royal Albert ‘fine bone china’. Dit servies is lange tijd populair geweest. En nog steeds is het leuk om af en toe de mooie kopjes uit de kast te halen als je zin hebt om een keer deftig thee te drinken met je visite. Ik doe dat wel eens en krijg dan altijd een leuke opmerking over die kopjes. Maar nu haalde ik ze tevoorschijn om bij te passen bij een oud kussen. Misschien zijn die sierlijke lijnen ook wel typisch British, maar dat weet ik niet zeker. De Brexit-affaire is enerverend en we hopen dat de effecten mee gaan vallen. Wel goed om te realiseren dat we véél moois uit Engeland hebben ontvangen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Volop haakplezier

Volop haakplezier met deze oude tijdschriften!
Allereerst had ik al veel plezier met het verzamelen en bekijken van deze tijdschriften, en vervolgens hoop ik dat deze bij haakliefhebbers terechtkomen en dat zij er dan ook volop plezier mee beleven.
In deze tijdschriften staan  veel ideeën en patronen voor kleden en kleedjes, lopers en spreien,  gordijntjes en gordijnen, randen en kussens, pannelappen en plaids.
Er zijn patronen voor kant-haakwerk en voor filet-haakwerk (filigrain) en gewoon haakwerk.
De tijdschriften prijzen hun haakideeën aan met woorden als sierlijk, schitterend, decoratief, attractief, gezellig, rustiek, beeldschoon en soms alleen met ‘mooi’.
Traditionele motieven werden opnieuw toegepast voor de tachtiger jaren waarin deze tijdschriften voor het eerst verschenen, en zijn nu ook weer aantrekkelijk om te maken. “Ideetjes van vroeger voor decoratie van nu.”

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het textielambacht in de schilderkunst

Kaarden, spinnen en breien zijn al eeuwenlang belangrijke handvaardigheden die veelal thuis werden beoefend. Oude schilderijen zijn een goede bron om te weten hoe dat vroeger toeging. Ik ging op zoek naar een mooi schilderij wat ik kan gebruiken als illustratie voor een blogje over Het textielambacht in de schilderkunst van de 16e tot de 20e eeuw. In een gelijknamig boekje staan een groot aantal schilderijen (afgedrukt in zwart wit) die veel informatie geven over de oude ambachten. De bekende schilders zoals Vincent van Gogh schilderden “De Spinster” en “De Schapenscheerster”. Maar ook minder bekende schilders zoals Ferdinand Nibbrig schilderden “Breistertjes”. Even heb ik de gedachte gehad om te proberen al die schilderijen in het echt op te sporen. Het zou leuk zijn om een fotocollectie aan te leggen van al die schilderijen (en dan natuurlijk in kleur). Waarom dat boekje in zwart-wit is weet ik niet, en er staat ook geen jaartal bij, maar het is interessant om er kennis van te nemen want schilderijen-met-iets-van-textiel staan nu ook weer in de belangstelling.

Voor wie op zoek wil gaan in musea een kleine opsomming uit het boekje (maar je weet natuurlijk nooit of die schilderijen ook werkelijk te zien zijn):
– Alexander Hugo Bakker Korff schilderde “De Naaister” en dit schilderij hangt in het Rijksmuseum in Enschede.
– Job Adriaansz Berckheyde schilderde “De Kantwerkster in de bakkerij” en dit schilderij is in bezit van de Dienst voor ’s Rijks verspreide kunstvoorwerpen in Den Haag.
– Quiringh Gerritszoon Brekenham schilderde twee figuren bij een spoeldraad en haspel, het schilderij is eigendom van het Rijksmuseum in Amsterdam.
– Cornelis Gerritszoon Decker schilderde een Weverswerkplaats, en dat schilderij hoort ook in het Rijksmuseum
– Isaac Israëls schilderde “Het Naaiatelier” en dat heeft het Centraal Museum in Utrecht in bruikleen, althans toen dat boekje verscheen.
– Jan Luyken is meer bekend als dichter en illustrator dan als schilder, maar hij bracht ook interessante handelingen  in beeld: “De Garentwijnder”, “De Kleermaker”, “De Syreeder” (zijdereder), “De Wolbereider” en”De Veruwer”. Deze werken zijn allemaal in het Amsterdams Historisch Museum.
– Jacob Maris schilderde “De dorpelingen”, waarbij een meisje buiten geleund tegen een schutting aan een sok breit (Amsterdam)
– Jean Francois Millet schilderde “De Wolkaardster” en dat schilderij is eigendom van het Stedelijk Museum in Amsterdam.
– Willem van Oldekercken liet zien dat ook mannen werkten met garen, hij schilderde een “Oude man bezig met garen winden”; dit werk is eigendom van het Rijksmuseum Twente.

Nog veel meer schilderijen zijn er gemaakt van hard- en handwerkende mannen en vrouwen, veelal tegen de achtergrond van donkere ruimtes waar het waarschijnlijk ook niet erg warm is geweest. In de inleiding van het boekje staat dat de moderne mens maar weinig stilstaat bij de arbeid die toch mede de grondslag heeft gelegd voor een welvaart zoals we die nu hebben. En eigenlijk zouden we daar af en toe weer eens wèl bij stil moeten staan! Het zou mooi zijn als een gerenommeerd museum  een grote tentoonstelling zou organiseren van al deze schilderijen! Beetje bruiklenen uitwisselen, en dan àl die mooie textiel-ambacht-schilderijen bij elkaar zien! Dat zouden we wel willen!
In het Teylersmuseum in Haarlem (waar ik kort geleden was) zocht ik nog even verder naar textielambacht-schilderijen. Ik vond er nog twee: Een breiende vrouw (rechts boven), en “De Breister” van Hubert van Hove (midden onder). Het was al schemerig toen ik hiernaar op zoek ging en dan krijg je niet de beste foto’s. Maar wat zou het mooi zijn als al voornoemde (en nog meer) schilderijen misschien eens een keer bij elkaar zouden kunnen hangen. En dan foto’s maken voor een nieuwe boekje!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Burda specials

Burda had (en heeft) zoveel handwerkkennis in huis dat ze specifieke tijdschriften konden maken die zich focussen op één onderwerp. Ik heb er een tijdje voor ‘gespaard’ om deze Specials nu allemaal in één keer te kunnen aanbieden, want zo vaak kom je ze niet tegen. Voor alle Burda’s geldt dat de kennis over de technieken op deskundige wijze wordt aangeboden en dat de foto’s altijd mooi en aantrekkelijk zijn. Van sommige handwerk-onderwerpen, zoals haken, is het niet zo vreemd dat er een apart tijdschrift aan werd gewijd want daar zijn talloze tijdschriften over verschenen. Maar van andere onderwerpen is het wèl bijzonder dat daar een aparte special over werd gemaakt, zoals Frivolité, Richelieu, Batikken en Bargello.
Bij deze tijdschriften zit telkens een groot werkblad waarop alle patronen staan. Mooi spul, deze tijdschriften!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handgeweven tas


Lange tijd was het thuisweven ‘een gul vloeiende bron van welvaart’. Het Hollands weefwerk werd beroemd. Met de komst van nieuwe technieken gingen wevers hun bedrijfjes moderniseren. Hierdoor raakte het thuisweven op de achtergrond. Enkele thuiswevers in de uithoeken van het land bleven nog wel hun ambacht uitoefenen, maar grotendeels namen fabrieken het weven over en werd dit gemechaniseerd. Hierdoor ging de volkskennis op dit gebied sterk achteruit. Want vroeger weefde èlke vrouw voor haar eigen gezin. Rond 1900 zocht men de oude weeftechnieken weer op en werd gepoogd de oude technieken weer ingang te doen vinden. Het Leerboek voor het handweven verscheen bijna honderd jaar geleden en is een heel interessant boek wat laat zien wat er in die tijd nog en weer werd geweven.

Begin jaren vijftig verschijnt er voor het eerst sedert vele jaren in Nederland weer een handboek, Zelf weven, van de deskundige Paula Dietz. Later schreef zij nog meer boeken over weven. Destijds was dit een leidraad om opnieuw het kunstzinnige en toenmaals typische vrouwelijke eeuwenoude ambacht weer te stimuleren. Het boek bespreekt beroemde technieken die ook op kleine weefgetouwen kunnen worden gewerkt.

Maar ondanks pogingen in meerdere tijdsperioden om het weven te stimuleren is dit (natuurlijk) nooit meer een thuis-ambacht geworden, maar werd het een hobby. In de jaren zestig werd de techniek nog wel op opleidingen onderwezen en maakte ook mijn handwerk-tante een werkstuk wat leerlingen konden namaken. Deze tas is een mooi voorbeeld hoe een zelf geweven lap verwerkt kan worden tot een tas waar je het ‘handwerk’ volop vanaf kunt zien. De tas is nu voor m’n shop, en die oude boeken ook.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd schilderij molen

De lucht kan in deze tijd van het jaar zo mooi kleuren. Vaak duurt het maar even, maar schilders wisten dat vroeger wel vast te leggen! Er zijn veel schilderijen met Hollandse wolkenluchten en van sommige werden ook borduurwerken gemaakt. Soms werden die borduurwerken dan net als een echt schilderij ook mooi ingelijst in een schilderijlijst. Zo kun je je eigen ‘Ruysdael’ hebben! Dit borduurwerk is een imitatie van het beroemde schilderij van de Molen bij Wijk bij Duurstede. Deze molen is de enige die op een stadspoort was gebouwd.

Dit borduurwerk past wel een beetje bij m’n gekleurde-lucht-foto van hieronder. En nu moet ik er alweer vandoor. Kijken hoe de lucht vandaag kleurt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte lampekap

De regenachtige januaridag kon wel een lichtpunt gebruiken!
De bovenste foto nam ik op de parkeerplaats bij de tandarts. Na afloop van de behandeling weer even naar de rivier. Het was nu wat lichter geworden maar een ‘schemer’lamp komt hier wel goed uit! Uniek plekje, voor een unieke granny square lampekap. Deze is gemaakt van granny squares en werd speciaal voor de nieuwe eigenaar gefotografeerd in de fijne frisse buitenlucht. Wil je deze lampekap in jouw kamer hebben? Dan kun je hem gewoon bestellen! Geef je interieur een retro-lift! Hà, ik denk dat ik tekstschrijver ga worden! Of ben ik dat al? Ik ben in ieder geval opgelucht, da’s duidelijk!
En met zo’n lamp wordt je opgelicht, maar dan in de goede zin van het woord.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Magic Patch


Er zijn duizenden manieren om je lapjes aan elkaar te patchen, en welke is de mooiste? Dat kun je niet weten. Wat je wèl kunt weten is hoe je quilt er ‘ongeveer’ gaat uitzien als je het op dezelfde manier aanpakt als het voorbeeld. Maar er zijn ook duizenden voorbeelden en hoe moet je dan kiezen? Dat kun je ook niet weten. Je moet het gewoon op je gevoel doen! Je bladert een stapel tijdschriften door en ineens weet je: Diè! Dìe wil ik maken! Dat overkwam mij een paar jaar geleden. Ik zag een quilt op de voorkant van een Magic Patch (nummer 30) en nam het tijdschrift mee naar de winkel. Daar probeerde ik precies dezelfde lapjes te vinden die waren voorgeschreven maar dat was nog lastig. Ik leerde ervan dat je dit soort voorbeelden beter kunt zien als een ‘leidraad’: zò wil ik dat het ongeveer gaat worden.
Dus daar zijn deze (oudere) tijdschriften volop geschikt voor: inspiratie biedend voor nòg meer patchworkplezier! Er zijn duizenden voorbeelden, duizenden ideeën, duizenden tijdschriften, en jòuw idee is het leukste!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op de rivierdijk

Bovenop de dijk bij Beuningen: aan de ene kant uitzicht over land met januari-licht.
Aan de andere kant uitzicht over de rivier. Hier was ik vanmorgen weer even!
Na een uurtje in de tandartsstoel is dit na afloop mijn plekje om de wervelingen van twee nieuwe beugeldraden weer even tot rust te laten komen.
Ik zocht er een kleedje bij, dit is gebreid. Ik vind het mooi hoe er een draaiende beweging in is verwerkt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Muts op de fiets

De fiets is voor Nederlanders meer dan een vervoersmiddel. Het is een mentaliteit. Een manier van leven. (die zinnen nam ik over van een reclame-foto). In de Gazelle-fabriek in Dieren worden al 125 jaar fietsen gemaakt en het was leuk om vorig jaar vlakbij die fabriek een fiets te kopen. Die moest mee naar België. Nu was er een andere fiets nodig en kregen we van de plaatselijke fietsenhandel een tip: ga eerst eens een paar proefritten maken in het Experience Center. Dat is óók een leuke manier om een fiets uit te zoeken! Bij knooppunt Hoevelaken ligt zo’n fiets-center vlak bij de snelweg. Er zijn overigens nog een paar van deze proefrit-plekken in Nederland.

Het was koud en het regende dus ik was blij dat ik een muts bij me had. Lekker even proefritjes rijden! En thuis de foto wat spannender maken door hem expres wat te vervormen. Ik ben blij dat Nederland een fietsland is!
M’n muts is retro, nog door m’n moeder gebreid.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentjes voor de donkere dagen nà kerst

De groene takjes weer wegdoen uit de kamer kan op twee manieren: de snelle manier is: alles hùp weg in de container. En de langzame manier is: eerst nog even wat foto’s maken. Op deze ‘donkere-dagen-nà-kerst’ is het niet erg als er nog wat in de kamer ligt.

Deze kussentjes borduurde ik tien (het bovenste) en vijfentwintig (het onderste) jaar geleden al. Vandaag zijn het mijn zondagse kussentjes met een groet: fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleurtjes in de motregen

Als we tòch een ritje maken (ergens naar toe), dan vinden we het leuk om onderweg een kringloopwinkel in te duiken. Er zijn er 1200 in Nederland en daar gaan per jaar 23 miljoen bezoekers naar toe. Evenveel als naar Ikea. Je weet nooit wat je tegenkomt, maar meestal wel ‘iets’. Vandaag kwam ik een soort sjaal tegen, waarvan sommige draadjes nog niet afgewerkt waren. Dat vind ik juist leuk, want als je die dan eerst nog zelf kunt afhechten dan is zo’n handwerk gelijk ‘eigen’. Je hebt er niet al het werk voor hoeven doen, maar hebt wel de voldoening van een snel resultaat.

We waren in Gouda vandaag, maar gingen ook even naar een plaats daar in de buurt. Onderweg had ik bedacht dat ik van elke stad en dorp waar ik dit jaar kom wel een foto wil maken van het plaatsnaambordje. Ga je gang, zei mijn lief, en stopte op een plekje waar je stoppen kon. Ik maakte een foto van het Waddinxveen-bordje, en stapte weer in. Vervolgens bedacht ik welke plaatsen ik de afgelopen twaalf dagen al ben geweest en waar ik dan misschien ook nog een foto van wil. Maar nu ben ik weer thuis en laat het hele plaatsnamenplan varen. Veel te veel gedoe.

Een plan laat je weer varen (wat grappig eigenlijk) en een sjaal laat je waaien! Er is water voor allebei. Deze foto maakte ik vlakbij de kringloopwinkel waar ik dit handwerkje kocht. Ik genoot van die kleurtjes in de motregen. En we hadden een mooie dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Multi-generatiekastje

Gister haalde ik een oud kastje op uit het huis van m’n moeder en bij thuiskomst was er een pakketje voor me: ik kreeg een mooi oud handwerkje wat ik (straks) in m’n shop mag plaatsen. Ik zette het kastje even in m’n eigen huis, om uit te proberen hoe het daar staat. Maar nu gaat het weer de auto in, want we brengen het naar onze zoon.

Circulaire economie, en ook nog eens over meerdere generaties!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Alvast wat voorjaarskleur

Op sombere dagen kun je jezelf wat opvrolijken met voorjaarskleuren. In de supermarkt zag ik alweer narcissen staan. Die koop ik nog niet, ik ga de seizoenen niet al teveel door elkaar husselen. Maar een paar vrolijke handwerkjes dat kan altijd!

Waar ik iets minder vrolijk van wordt is dat ik minder tijd heb om nieuwe spullen in m’n shop te zetten dan ik zou willen. Deze week was ik veel weg en vandaag ga ik ook weer een eindje rijden. Lekker door het grauwe januari-land. Ik heb geen haast met het voorjaar; want er is nog genoeg te doen in januari.
Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ingebonden Margrieten

De eerste ‘Margriet’ verscheen op 30 september 1938. Het was een dun blaadje van slechts 12 pagina’s. Er staat een supersimpel patroontje in voor een jurk voor aanstaande moeders, een lang artikel over de presidentsvrouw van Amerika, een snoezig gehaakt babyjurkje, en halverwege het blad wordt ‘vader aan het werk gezet’. De ondertitel van het nieuwe tijdschrift is ‘Weekblad voor vrouwen en meisjes’, en na het vader-intermezzo gaat het weer verder met herfst-toiletjes, en die zijn zò mooi! Toevallig zag ik gister een vrouw met precies zo’n geplooide ruitenbloes, waarbij ik bedacht dat ik dat zo’n mooie snit vond. What’s new? Een artikeltje over het kopen van kousen (waar je allemaal op moet letten), en tenslotte een gebreid jurkje voor een driejarig meisje; dat jurkje is ook op de cover te zien (rechtsboven op mijn foto). Veertig jaar later kwam er een herdruk van die eerste Margriet, en die herdruk plaats ik in m’n shop. Erg leuk om te zien hoe het blad er tachtig jaar geleden uitzag.

De ingebonden jaargangen zijn nog veel leuker om door te bladeren. Zoiets kom je niet vaak tegen! Ze geven een tijdsbeeld van de vijftiger jaren. Voor mij en een deel van mijn bloglezeressen was dat de tijd dat onze moeders van ons in verwachting waren en jonge gezinnen hadden. Dat is bijzonder om daar iets van te zien: hoe was het voor hèn om te zorgen dat hun kinderen en zijzelf er picobello uit zagen? Wat schreef de mode allemaal voor en hoe beïnvloedde deze tijdschriften hun stijl? Ik heb twee dikke boeken voor m’n shop, een deel uit 1957 en een deel uit 1958. Een mooie kans om kennis te nemen van de tijd waarin onze moeders jong waren. En ook: voor wie op zoek is naar mooie getailleerde breipatronen, want hier staan veel mooie ‘jumpers’ in beschreven.

Hieronder een collage van een flink aantal pagina’s. Those were the days!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Breien voor baby


Breien voor baby: dat is toch eigenlijk vooral iets voor oma’s? Want als je zelf in verwachting bent dan heb je er meestal geen tijd of puf voor en als de baby er eenmaal is al helemaal niet. Terwijl het wèl heel leuk is om een babietje aan te kleden in lieve zelfgebreide kleertjes! Ik krijg soms vragen van aanstaande oma’s die een bepaald tijdschrift weer zoeken waar ze vroeger voor hun eigen kind iets uit breiden (tòen hadden we daar nog wel tijd voor!) en nu hetzelfde willen breien voor hun kleinkind. Meestal zijn het Ariadne-patronen waar ze naar zoeken, maar in déze oude handwerkbladen staat ook veel moois! Ik plaats ze allemaal in m’n shop. Ze zijn uit de tweede helft van de tachtiger jaren en toen was breien in pastelkleuren voor kleintjes volop in de mode. De meeste van deze patronen zijn gebaseerd op aloude beproefde patronen van nòg vroeger, en aangepast aan comfort van onze tijd. Mooie patronen voor zachte prijsjes en voor héle lieve baby’s!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren op rode ondergrond

Het is januari. Het jaar is ruim een week oud. Het is grauw en somber. En zo hoort het ook in januari.
Het voorjaar is nog ver weg. De restjes handwerkstof van de kerst zijn misschien nog dichtbij.
Kun je op rode handwerkstof ook iets anders borduren dan alleen kerst-dingen? Ja, dat kan. Voorjaarsbloemen op rode ondergrond!
Dat geeft een grappig effect!

Een ideetje dus, voor wie nog een lapje rood heeft liggen. Borduur de bloemen de grond uit!
Of het lapje kant en klaar, voor wie er iets van wil maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over kant

Wat hebben al deze boeken met elkaar gemeen?
Ze gaan over kant. Ja, dat is duidelijk.
Nog iets meer wat ze met elkaar in common hebben: ze zijn bijna allemaal gepubliceerd in de jaren tachtig. Dat was de tijd van de herontdekking van kant. Niet meer als ambacht, maar als hobby. In het voorwoord van het boekje over Lierse kant staat te lezen: “Kant als handwerk kan zich alleen maar handhaven als een scheppend ambacht, waarbij nieuwe vormen en technieken worden nagestreefd. Het heeft dus geen zin, in deze moderne tijd, het ambacht van kantwerkster aan te leren als winstgevend bedrijf.”
Die geschiedenis van kantklossen als industriële werkvorm is er wel geweest en in de geschiedenis zijn prachtige dingen gemaakt. Het boek Bobbin Lace in Photographs bevat veel mooie foto’s van prachtige kant. Als je het niet erg vind om in een boek te knippen, zou je haast wat plaatjes gaan uitknippen om die in te lijsten. De volgende drie boeken over Bobbin lace (allen uit de tachtiger jaren) laten de technieken zien in woord en foto en moedigen aan om zelf aan te slag te gaan.


Bij het toevoegen van deze boeken viel me nog iets op. Ik herkende de naam over van de auteur van het boekje Lace, mw. van der Meulen-Nulle. Zij heeft in de eerste helft van de vorige eeuw veel betekend voor het kantklos-ambacht en zette zich in voor kantklossscholen. Zij is toch Nederlandse? dacht ik. Meestal worden boeken uit andere talen in het Nederlands vertaald, maar nu een keer andersom! Dit boekje heb ik ook in het Nederlands in m’n shop, maar dit Engelse exemplaar is vast leuk voor iemand die graag wat in het Engels wil lezen over de geschiedenis van kant vanuit Nederlands perspectief.

En zo heeft elk boek over kant zijn eigen invalshoek en elk boek draagt bij aan kennis en informatie over de rijke geschiedenis van het kant èn de mogelijkheid om zelf (creatief) aan de slag te gaan. In het boek Creative Design in Bobbin Lace staat een mooi citaat van Francis van Assisi:

He who works with his hands is a labourer.
He who works with his hands and his head is a craftsman.
He who works with his hands and his head and his heart is an artist.

Dus een leuke opsteker voor iedereen die ook nog in onze tijd de kunst van het kantklossen beoefent: you are an artist!
En daarbij kun je terugzien op een rijke geschiedenis!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Boeken om te leren breien

“Kun je mij misschien een goed basisbreiboek adviseren? Ik heb verschillende boeken in je shop gezien maar vind het moeilijk een keuze te maken. Alvast bedankt voor de moeite.”
Dit mailtje kreeg ik zojuist en dan smelt ik…  Ga ik gelijk nog wat boekjes opzoeken. Haha, dan wordt de keus alleen maar groter!
Ik heb leuke oude breiboekjes in m’n shop (zoals Leer beter breien en Breien van A tot Z). Maar nieuwe breisters zou ik toch adviseren om iets te kopen wat in onze eigen tijd is uitgegeven. Deze nieuwere boeken hebben zulke mooie en duidelijke foto’s en aanwijzingen, daarmee kan iedereen het leren!
Vier nieuwe boeken heb ik in m’n shop geplaatst:
Breien Basistechnieken (dit boek is ook met een andere voorkant uitgegeven), Leren Breien 20 modellen in 15 lessen, Snel leren breien, En breien in 30 minuten. In dit laatste boek staan tien regels van Manuela, en die passen helemaal bij onze tijd:

1. Iedereen kan leren breien
2. Investeer in mooi garen en goed gereedschap.
3. Was voor je begint je handen en leg alle benodigdheden klaar.
4. Lees de werkbeschrijving één keer helemaal door en werk die dan stap voor stap af.
5. Laat je niet opjutten en geniet van elke steek.
6. Oefen de basistechnieken tot je ze onder de knie hebt.
7. Experimenteer met nieuwe dingen: elk project brengt je een stap verder.
8. Wees trots op wat je hebt gemaakt.
9. Breien kan overal: thuis en onderweg.
10. Breien is leuk: verras jezelf en anderen met je breisels.

Deze boekjes zijn ook leuk als kadootje. Zelf gaf ik een tijdje geleden een mandje met wol kado aan een beginnende breister, en deed er zo’n leuk klein boekje bij. Want wie breit en weet hoe fijn dat is, wil meestal graag dat anderen datzelfde plezier óók ervaren.

Laat wat van je horen en geef een reactie