Heftige oudejaarsnacht

Voor duizenden mensen is het jaar helemaal niet gelukkig begonnen. Direct na middernacht ging het al fout en braken op verschillende plekken branden en rellen uit en vielen er vuurwerkslachtoffers. Kort na 12 uur kregen alle Nederlanders een nl-alert dat de hulpverlening overbelast was. De berichtgeving over het verloop van de oudejaarsnacht was ook heftig om te lezen. Dan wordt je wakker op nieuwjaarsdag en lees je over ‘een heftige jaarwisseling’ met ‘ongekend veel geweld’.

Zulk nieuws heeft impact op ons. We moeten het verwerken, door er telkens even aan te denken, en tegen elkaar uit te spreken dat we het zo erg vinden.
Tien jaar geleden deed ik dat voor de eerste keer op mijn blog. Dat was na het drama in Nice, waarbij een vrachtwagen op een menigte inreed. In de stad waar ik woon, was dat ook eens gebeurd, een auto die op menigte inreed, en gelijk denk je daar dan weer aan. Hoe dichterbij, hoe meer iets je raakt.

Maar ook als iets veraf gebeurt, en groot in het nieuws komt, raakt het ons. Ik benoemde dat toen op mijn blog. En later nog een paar keer, bij heftig nieuws. Zoals ‘oorlog in Europa’. Ik vond het raar om dan zomaar weer een dagelijks blogje over handwerk te schrijven, zonder dat te benoemen. En bij de reacties merkte ik ook dat het werd gewaardeerd, dat ik iets schreef over waar we allemaal geschokt over waren.

Het is ook vooral moeilijk om te realiseren dat er tegenwoordig zo váák erge dingen gebeuren. Rampen, klimaat-extremen, aanslagen, explosies, geweld en oorlogen. Het is echt heel erg, hoe onze tijd nu is. We worden zò vaak opgeschrikt door verschrikkingen.

Toch ga ik nu stoppen met dit te benoemen op mijn blog. Van de eerste vrachtwagen die op een menigte inreed (hier kun je dat nog nalezen), tot nu het verloop van een rumoerige oudejaarsnacht en vele doden in een bar in Zwitserland, heb ik soms de drama’s benoemd voordat ik weer verder blogde. Het was goed om van elkaar te weten dat we allemaal geschokt zijn bij heftig nieuws.

Ook ga ik vanaf nu in mijn blogjes niet meer verwijzen naar andere actualiteit. Dat heb ik vaak gedaan, en was goed om te doen, maar nu stop ik daar mee.