En nu vijftien jaar geblogd ….

Op oudejaarsdag was ik zelf jarig en op deze nieuwjaarsdag vier ik nog een feestje. Vandaag is het vijftien jaar geleden dat ik begon te bloggen!

Als bloglezeressen bij mij op bezoek komen, ook afgelopen jaar weer, krijg ik vaak de vraag: “Hoe ben je er toe gekomen om te bloggen?”
En dan vertel ik kort het verhaal van hoe dat ging en nu hier ook:
Vijftien jaar (en één dag) geleden kreeg ik een fototoestel op m’n verjaardag en daar was ik zo blij mee dat ik elke dag wel foto’s wilde maken. In die tijd begon bloggen net in de mode te komen en wilde ik ook wel mijn foto’s delen. Mijn man maakte op 1 januri een Tumblr-blog voor me aan en op dezelfde dag publiceerde ik m’n eerste blogje. De format van deze blog paste perfect bij mij! Ik vond het fantastisch: elke dag een foto publiceren en een verhaaltje erbij schrijven. Ik schreef over Bloemen, Boeken en Borduren. Van het begin af aan deed ik dat elke dag en sloeg nooit over. Op het laatst was ik er zò bedreven in dat ik over elke foto die ik zag wel een stukje kon schrijven.

Na bijna drie jaar wilde ik me meer specialiseren en vroeg ik aan mijn man of hij een website voor me wilde bouwen. Eén die nog meer bij me paste, en die nog meer mogelijkheden zou bieden. Dan kon ik ook gelijk een shop erbij hebben. Ik wilde verhaaltjes blijven schrijven over al het handwerk waar ik van hield en wat ik tegenkwam. De shop was eigenlijk bijzaak; in het begin durfde ik er niet eens naar te linken als ik er iets in had gezet waar ik over had geblogd. Maar ik kreeg er steeds meer plezier in om zoveel mogelijk handwerkspulletjes bij elkaar te zoeken. En dan vooral de boeken! Stel je voor dat ik eens àlle boeken zou kunnen vinden die in het Nederlands zijn uitgekomen op het gebied van handwerk! Ik ben een héél eind gekomen!

Ik merkte hoe schrijven bij mij paste en had nooit last van een writersblock. Eerder het tegenovergestelde: tevéél input! Van het begin af aan hield ik vast aan het concept wat ik in mijn Tumblr-periode had ontwikkeld: één onderwerp per blogje. Dus toen ik steeds meer verzamelde en ook steeds meer kennis opbouwde die ik wilde delen, en toen ik steeds meer zelf maakte wat ik wilde laten zien, toen ging ik ook naar meerdere blogjes per dag.
En zo ging dat elke dag door en vulde Tweedehandswerk zich met duizenden blogjes!

Ook de shop groeide. Ik vond alles wat ik tegenkwam leuk, mooi of interessant, en merkte dat er voor elk handwerkje, groot of klein, wel een koper was. En ik merkte dat er belangstelling was voor de handwerkboeken en -tijdschriften. De voorraad boeken en de tijdschriften werd ook alsmaar groter. Afgelopen jaar ben ik begonnen met wat te minderen in die hoeveelheid.

Over elke Tweedehandswerk-mijlpaal schreef ik ook een stukje en maakte er een beetje een feestje van. Toen ik negen jaar had geblogd kreeg ik deze reactie:
“Ik hoop dat mijn dagelijkse pleziertje nog heel lang doorgaat. Eigenlijk denk ik van wel en dat doet mij plezier. Veel creatieve invallen toegewenst voor de komende jaren. In onduidelijke tijden zijn dit kleine lichtpuntjes.”
Zulke reacties waren stimulerend, te weten dat mijn blogjes voor anderen dagelijkse lichtpuntjes zijn!

En de wens van deze bloglezeres is ook wel uitgekomen: na die negen jaar volgden er nog een aantal blogjaren.
Maar nu is het na vijftien jaar dagelijks bloggen tijd voor een verandering!