Ansichtkaarten uit Volendam

Ons jochie in Volendammer klederdracht: twintig jaar geleden. We hadden onze kinderen meegenomen naar het Zuiderzeemuseum en daar mochten ze in klederdracht rondlopen. We namen een foto en stuurden die aan opa en oma. Nu kregen we een paar dagen geleden al hun oude fotoboeken in huis en daar zat ook deze foto tussen. Ach ja….   Lief hè?

Ik heb een stapeltje oude ansichtkaarten met foto’s van mannen in klederdracht. Ik zocht ze speciaal uit met alleen mannen op de foto. Er zit er ook één tussen van een wat oudere man, een visscher. Hij heeft net zo’n muts op als ons jochie. Het zette me aan het denken vandaag. Ik nam afscheid van onze zoon want hij vliegt over een paar dagen naar Afrika. Hij volgt een studie en doet dingen die bij z’n tijd passen. Die verkleedpartij toen hij zes was, dat was alleen maar voor een paar uurtjes. Maar die Volendammer vissers, die hadden hun klederdracht hun hele leven aan. En leefden het leven wat bij hùn tijd en mogelijkheden paste. We kijken nu terug naar vroeger als een ‘mooie tijd’. We vinden hun klederdracht mooi. Maar er waren natuurlijk ook veel moeilijke aspecten aan het leven vroeger. Elke tijd heeft mooie en moeilijke dingen. En elk land. En elk werelddeel. Ik was er vandaag wel mee bezig in gedachten. Ons jochie, die nu als jonge man naar Afrika vertrekt. Want daar is ook nog van alles te doen om de ontwikkeling verder te helpen.

Al die oude ansichtkaarten plaats ik in m’n shop. Op sommige zit een postzegel van anderhalve cent. Het was ècht een andere tijd.
Door die twee foto’s zo naast elkaar te plaatsen, lijkt de afstand ineens toch weer veel kleiner. Zo zou onze zoon er over veertig jaar ook hebben kunnen uitzien. Maar de ontwikkeling is verder gegaan. Gelukkig ook maar.