zo’n beeldig tasje met beugel ligt ook by my in de la .wie heeft nog zoiets en gebruikt het ook ..Is gemaakt met piep kleine steekjes op een zwarte onder grond. Vraag me af of iemand zo iets nog borduurt..Hannie.
Helemaal eens met Hannie want zulke mooie tasjes worden waarschijnlijk niet meer gemaakt. Als je zo’n mooie jurk hebt, krijg je vanzelf zin in een feestje en wie weet, misschien wordt zo’n tasje dan ook weer ‘hip’. Net als de blokhakken, de oversized winterjassen en zoals deze herfst: de coltrui.
Wat een prachtige tasjes! Mijn moeder had ook zo’n soort tasje, maar dan met kraaltjes.
Zij heeft het gedragen op haar trouwdag in september 1945.
Nog steeds ligt het op dezelfde plaats in de linnenkast , in een lade, achter de nog steeds klemmende deur,. De kast is dus ook al 70 jaar oud en staat bij mijn vader(93)
Als ik weer naar mijn vader toe ga, zal ik kijken of er ook een trouwfoto is, waar het tasje opstaat.
Wat een herinneringen komen boven. Als kind mochten wij het tasje wel eens even vasthouden, maar meer ook niet.
Dan ging het weer tussen vloeipapier. Netjes en zorgvuldig opgeborgen.
Tot een volgende keer. Zo blijft zo iets dus mooi bewaard!
4 gedachten over “Geborduurde avondtasjes”
zo’n beeldig tasje met beugel ligt ook by my in de la .wie heeft nog zoiets en gebruikt het ook ..Is gemaakt met piep kleine steekjes op een zwarte onder grond. Vraag me af of iemand zo iets nog borduurt..Hannie.
Helemaal eens met Hannie want zulke mooie tasjes worden waarschijnlijk niet meer gemaakt. Als je zo’n mooie jurk hebt, krijg je vanzelf zin in een feestje en wie weet, misschien wordt zo’n tasje dan ook weer ‘hip’. Net als de blokhakken, de oversized winterjassen en zoals deze herfst: de coltrui.
Wat een prachtige tasjes! Mijn moeder had ook zo’n soort tasje, maar dan met kraaltjes.
Zij heeft het gedragen op haar trouwdag in september 1945.
Nog steeds ligt het op dezelfde plaats in de linnenkast , in een lade, achter de nog steeds klemmende deur,. De kast is dus ook al 70 jaar oud en staat bij mijn vader(93)
Als ik weer naar mijn vader toe ga, zal ik kijken of er ook een trouwfoto is, waar het tasje opstaat.
Wat een herinneringen komen boven. Als kind mochten wij het tasje wel eens even vasthouden, maar meer ook niet.
Dan ging het weer tussen vloeipapier. Netjes en zorgvuldig opgeborgen.
Tot een volgende keer. Zo blijft zo iets dus mooi bewaard!
Wat een leuke en bijzondere herinnering!